장음표시 사용
31쪽
ennditioni proportionatae, naturam vel eoinplen enltim pertinent, Mitiique simpliciter necessaria. Quod vero in intellectus operatione principaliter sit constituenda serinalis limi iludia, emitur linia ex ratione stit Urius allata, cum etiam ilitia intellectus ejiisque aliqua olie raeti. dirigit voluntatis actus, estque radix ipsius libertatis, ut in iliola physica probatur il . Ad intelli cluni pertinet objecti vani summi huniveritalem, quod maxime twali ludinis liersectionem interest, determinare: ejus actus, quo summum hulium inlime animo e instituitur praesens, implicite sive virtualiter in se praecon 'inel amorem elgaudium seu mi ilionem completam, quae imi quid eun QPipiens it Ium. Unde si physica dumtaxat horum actuum peisectio systcl tur 2 , ac ius intellectus videtur praestantior et plus momen i ad ali ludi item conserens. 17 . Non esse autem a beatitudinis essentia stillem secundarie exeludendum amorem complaeentiae de actuali summi hiaui praesentia, et gaudium vel oblectamentum directum illum coliti ni ilans i amor enim tantum boni absentis et desiderium, lil pulecum anxietate conjuncta, ad hea lilii dinem quae sit ultimu sint , certe non pertinenl fit manifestum 1' : quia ael voluntas est sa- cultas mentis superior, ejusque actus sunt vitales : et ipsius est proprium prose pii bonum sub ratione honi non autem intelli eius, quae prosecutio boni actu praes illis est ipse amor complaeentiae et si illivus voluntatem cum suu ultimo sitie conjungens: Diti namque, ut loquitur S. Augustinus, est timore alicui rei inhaerere propter seipsam. Sine hae igitur voluntalis uni una sive amore, humo etiam ut rationalis foret tantum dimidiale beatus. 2'. Quia bonita et est ens physicum et morale, ergo non erit persecte liealiis, nisi juxta utra impie rati unem sil land in perseelus; jam vero si cui ita esse physico per veritalis com templa iiiii ieiuet cogitationem, ita in esse 1 ιOrali per amorem summi bimi perscitur; aeque enim ad iitrii misi e naturaliter impellitur.
Per se ne tinnaeilia e sicutias moralis . praestatilia actintin intellectus mse Coi si ierata ti equii iis iuere nisi Pitysicam nitimi persectionein. Atqueliine gravissimi melotes . vi l.essius. Suarestus .elc. desumunt optimatn et disti i- tali S. Tlioinae apprime mi, runin rationum i cspouilenili objicietili nucloi i- ntem S. D loris. essentiam sol malis laealii ut liliis in aetibus solius intelleelus Constituentis. ilicendo scilicet. S. I liomaui optime elii idem ratiocinatum esse. Fed dumtaxat pili sic iii avi tui beati Perfectio in Proc oculis habuisse.
32쪽
a'. Quia sit malis b: alitudo o sontialiter debet eon cistere in persecti , lina assi uillatione, et vitali unione cum ulli mi, sine sive beati ludii iis objecto: atqui persectior est unio et assimilatio per cognitiunem et amorem, quam per solam cogniti0nem. 4'. Sola naturalis cognitio Dei etiam persectissima, potest consistere eum negatione beat illidinis, ut in peccatoribus et da mune, vel etiam eum positim cruciatu et intelicitate ; quo enim persectisr fuerit talis cognitio eo magis per se deberet inguere in asseclum, aliaurem lite et gaudium ciere; si haee itaque quavis de causa, aut violoiiter ac proinde eum inulestia, impedirentur, su-PcrcsSel tunc persecta naturalis cognitio sine ulla bea lilii dine aut etiam cum statu infelicitatis. Quod si dicas talem eognitionem non ciere dictos asseelus; erit igitur dumtaxat arida contempla-lio objecti tamquam rei alienae ad nos non pertinentis, unde nec possessis summi nostri boni.
5 . Nemo saltem perseele beatus esse mi est qui illo quod
possidet, quantumvis sit magnitur, non simitur, id est non amat neque oblectatur. Quis pnim avarum e. g. elisi dilissimum bea-lum existimet si rebus luas possidet non gaudet, easque ordi nata ratione nun amat ps' Omnes homines etiam qui ei rea beatitudinis objectum
errarunt, ab ejus asseculione eumulum quemdam gaudii et obi elationis non exclusemini. Beatitudinis itaque formalis flatu complete, et cum perfecta appetitus repletione sive satisfactione, nec nun moriali etiam hominis persectione, considerato ; aetus voluntatis amor scilicet et gaudium intelleetuale direelum seu fruilio, ad illius essentiam saltem secundarie pertinere, dicendi sunt. Aeeedit, quod hujusmodi doetrina videtur apprime congruerre cum
iis quae de supernaturali beatitudine humana novimus ex fide si .l8. Qui in sola intellectus operatione beatitudinis essentiam
eonstituunt, utuntur in primis ra ianibus quas superius exposuimus 2 , quaeque ad summiam principaliurem dumtaxat intelle-
3 In sacris litteris haee supernatu alis beatitudo nedum exlii lii r .
sicut iit trutiniis superius n. 15. sub conceptu visionis seu in tui ivae C qnitionis Dei. verum etiam sui niti. laetilite. vuluptatis. mc,ris Olc. e. Ps l. a v. v. laetineabis eum in gaudio cin et mitti tuo. Psal. 55N. 9. Inebria-ιMutur ab tibertate domus tuae. et torrente Noluptatis potabis eos. J - Dis 6. v. uo. tristitia vestra Dertetur tu gaudium. v. uv. et gaudebit cor vestriam' et gaudium Nestrum nemo tollet a vobis. v. 24. gaudium vestitim sit Planum etc.
33쪽
ellii hae in re piriem vitidi eant; eas ita lii , si urgerentilr, solves sex die lis in fundamento; nisi sorte velles actibus etiam v Iunialis in lipalilii dini; asseculione a 'ite principale ac intelle- cini munus tribuere. id vero facile admndum poteris praestare; oluntas namque est pariter supprior et vitalis hominis saeuitas;
non tantum laculla lilius inseri rihus, sed etiam ipsi intellife tui in quibusdam sallem ae libus imperat; istis, et non intellectus, habet
suorum actuum dum inium seu libertatem ; muralemque huminisi ei Delionem, quae physicae ejusdem Persectioni saltem aequatur, immediate respieil. Dicitur quoque s '. I alitudo formalis est adep io et possessio summi hsini; atqui ulriini lite sit per soliuq intelloclus actum, ut patet ex ejus operandi modo. 2'. Amor et gaudium cognitionem praesertim persectam summi boni conrnmilantes vel subso Ilient in , Sunt Potius passi ines quaedam animi, quam actiones , ni inlisque proinde persectae quam cognitio et contemplatio; vel si
spectentur ut actiones, quia exerim: ur cum tendentia seia Pri secutione quadam objecti, excludunt persectam quietem et tranquilliseiatem ad beati titilinem requisitam. n. ad V . Adeptio et possessio summi h mi , ut formalem constituat beatitudinem, debet esse adae plata et completa , quae iotam hominis rationalitatem, pqr quam Deo assimilatur, tam in esse physico quam morali perficiat repleat pie, quod non oblinetur, ut patet ex fundamento, per sulam cognitionem. Praeterea, cum haec adeptio et possessio non sit aliud quam vitalis et in- lentionalis unio animi cum Deo, et animus non minus per actus voluntatis quam intellectus eidem uniatur, palet salsitas minoris quamvis si ' r adeptionem et possessionem intelligatur dumtaxat exhibilio summi boni ui praesentis, hoc utique sit per actum solius intellectus, ideoque concedendum foret; sed apprime est semiter distinguendum inter adeptionem et possessionem summi boni ut cogniti et ut amati, quarum prima ad intellectum, altera ad voluntatem pertinet. Ad 2''. Amor ei gaudium, si serent, ut ita dicam, in nobis sine nobis, quod nonnunquam accidit, furent utique species quaedam passionum; at dum concomitantur claizim intellectus praeconceptionem et rationis iudicium de objectiva summi boni realitate, sunt persectissimae, licet necessariae, voluntatis operationes: praesertim quod gaudium vel oblectamentum directum, de quo sermo, ab amore amiciliae et complacen tae quo animus summo bono inhae
34쪽
riu, realiter non dissiri. Neque per hoc tollitii r quies et tranquil
litas quae liealitudinis propria est, et quae lanium excludit tolladen latii vel pninoeti liniistin alicuj iis rei a beatitudinis olivoelia distinc ae vel nondum p issessae, minime vero illam, quae constilliit continuationem ad hapsioni; vel uni inis cum summo hono aequisiti; secus flatus healitudinis non suret si aliis vitalis et permanens. 19. Quod ad alteram nostrae thesis partem pertinet Slqwrest investis: andum; et in primis, ut per se patet, non tu lilii nurde quadam imitersi ela beatitudinis specie, quae in vita ex virtute et rationis praescripto lwracla, cum spe suturae et persectae felicitatis asse piendae, consistit: hane enim etiam nunc temporis, qui i a suam instituor i vitam certissime assequeretur il . Veruinhea itudinem illia ' sil ultimus sinis huminis, alteri meliorique vitae reservari, phiribus et invictis rationibus ostendimus. Et quia in nullia bono creato, ut ex praecedentis arriculi prolmsitione palel, haec beatitudo est sita; contemplatio et amor Dei ut summi liiiiii, quem in hac vita halaenaus vel habere pussumus pam con stilitere deberet: at 1'. haec contemplatio et amor tales non sunt,leste inlima exi, erientia, ut naturalem appetitum selieitalis pei -
ι Vera liaee praesentis vitae selieitas est semper in liminis pol
Alale. quum ne lite clim it ehili ne fit nia valetudine. clini egestate aC abun-εlatilia rerum. Rliisque vicissitudinibus bonoruin ae iiii loruin naturae volt oietunae consistere valeat. sitque ab ipsis omnino itidependens. Si quis in laque vellet inquirere. plusne solicii alis aut infelicitatis lit,inines in pra
octili vita Exi ei latitur ei. utrum lianc praeserilem solicitatem Possint un- ullam RSAmul. iuxta inemoratum vitae ex praeseripto ratio uis instituendae tinniram 'lii estium solvenduin esset. Porro Plorique nuctores. ut Marii equἰeu. Genovesi. aliique. Parum accurate de linc selieitato disseiaentes videatur gaudium latitum laci initique .nliave liujus vitae bona extrinseca prae oeulis liabuisse, dum iii determi- ianda lintrismodi selieitate ad numerum momentorum felicium vel infelicium recum iii . Sic juxta priiiiuna. ejus valorem habebis determinalum. si veli ti cali illo algebrico a in ille ii iis felicitatis stibtrahas monte illa infelici latis
vitae liumanae: quod. missis etiam aliis inconvenientibiis, ultum Possit un- litarii ad exitum perduci licet cuique in dubium vocare. Alter vero cum nitimadvertisset lol malis praesentem vitam eumula lam esse ut momenta infelicitatis longe superent momenta seliei latis. oibiliatus est praesentem selicitatem tu nianimo malorum constituendam es e. qiialenus scilicet in d;cla uli ruciliane momentorum nequeat pro residuo habeti titsi ma tim. Verum quia in iiii nullo nia loriatii est aliquid dumtaxat nega tim. et selicii alis status dieii quid pontii uva. nequii priuium eorum constituere secundum. Praeterea. divit ac sapietiliae et italutati j ii licio rationis videtur a l-ve sari. hoinitiem tiori fuisse a Deo ordinatum ad aliquant etiam vilae Pio
Funiis, licet i inperfectam. veri tamen noua inis feliciis levi.
35쪽
em expleant, nillil Ille nu lius salietii in allera vita ac Iuli elidiimi relin litant.
2'. Contempla lio Dei sub res pretii purissimi esse, eius pie
amor tali cognitioni sive eonteinplationi resp indens, sIaec lata Pra senti A vitae conditione, non solum maximae horninu in partis naturali indoli est improportionaliis, si d etiam lania sensilii lium P reepli invii et asseeluum iniit litudine obruitur, ut nuntii i ad brevi si inum tempus eidem insistere valpamus. Praeterea mole lia in animo illuc sulis levando longe excedit voluptatem in leti clualem exinde manantem; qliantoque plura etiam sub hoc respectu do Deo intelli elus cognoscit, tanto plura sibi cognoscenda sit peresse perspicit, mai Hrique in dies cognoscendi desiderio ae vultiplale urgetur.3'. In eadem vitae praesentis conditione quaevis contempla tio, et amor summi boni, non exeludit dulures et corpuris iiivr-b is, internosque et externos animi cruciatus , murtenique et pius p Ticulum non avertit; quae omnia, eum persectae beatitudinis Slatu pugnant. Cum vero praeterea voluntas nostra utpote lit 3 ra, sensuum illecebris illecla, a divinarum reriim studio et prosecutione animum pro libito avocare quaeat; quin etiam ut m cessitatibus vitae animalis sali, sal, quandoque id facere debeat; perennis anxietas, sollicitudo vel timor amittendae teli ei talis, nos in hae mortali vita perseelae twalos esse non patitur.
4'. Perseelam beatitudinem ex una parte omnes inquirimus sub respeetu praemii virtutis, et termini laborum ae luctae liuius vitae, ex altera vero, studium ipsum rerum divinarum vel maxime intellectuale , laborem et defatigationem adfert, sensibit lati pie reluctandum impellit; ae in Dei obse pituita dirigitur ; ergo cum liraemium non detur nisi finito certamine ac labore , et haec non ilutantii r nisi cum praesenti vila, bea lilii do persecta non nisi
post hane vitam oblineri potest iij et debet ; ab iis utique qui
se ea ob aliquam culpam indignos non praestiterunt 2 .
o In enunciatIone propositionis diximus beni illidinem hane a nemi
ne in piaesenti vita ola lineri. hic voci asserimus etiam non posse obli
timi: quod post revium intelligas velim de impossibili late physica, sive
Pu lalia corisiaelo mimin tin iit aliuria ordine. Citin enim lite loqunmur do alii inline qDaciam mere naturali quae viribus animi naturalibus delini et se Per se Proporti otia R. non videtur in eo absohι a rePugnantia linheri. quod subtilis extraordinaria quadam inlione consuetis vllae prnosenlis im-Dedimentis possit quis etiam mine talis heat illidi uis partieeps lieri. Aliter uulem Pinrsus de suiu monlurali bcalii iti lino disserore soletii Theologi.
36쪽
20. Diees I. N alii ratis eognitio et amor summi boni in altera vita, nequit supponi esse alius filia in qui naturae viribus staret proportionaliis; erga sicut en illo abstractiva Dei et amor hi ea sun aliis in praesenti vita non explet beatitudinis appell-
tum , sic nee in altera expleret. Deinde si post hane lanium vitam healitudo foret oblinenda , mortem tamquam medium ad illam perveniendi naturaliter appeteremus ἰ cum lamen nemo sit qui mortem non harreat, ejusque etiam speciem non refugiat. n. ad 1 . Spectato lanium naturali ordine , eognitio et amor Dei tamquam ultimi sinis etiam in altera vita, deberet supponi dum laxat viribuq naturae proportionaliis, ac proinde ejus dem generis ac conditionis eum eo de quo nunc ideam ha hemus: nihil autem obest, quin haec cognitio et Duilio summi boni v tae suturae suppunantur quoad elaritalem , et gradum quemdam intensionis i semper tamen intra limites ordinis et exigentiae ac ea paci talis naturalis longe persectiores, quam sint vel possinthalieri in vila praesenti; quia iunc , et deberent habere rationem praemii ae mercedis , et animus a corpore solutus , ut passim assirmant Doctores, non habens opus , nec impeditus sensi bili phantasmate, naturam spiritualem instar sui et spiritualiter cognus eret, ejusque contemplationi conglanter et iminniabiliter, utpote naturaliter immortalis , inhaerere posset. Abstracta autem dieitur cognitio etiam illa quae iii alio licet intelleetu alieoneeptu sundatur seu ab illo similitudinem rei intelligendae mutuatur , per oppositionem nempe ad cognitionem seu potius υλsionem immediatam objecti quale in seipso est, in qua obie elum magis per se ipsum quam per eoneeplum intellectus exhiberetur animo praesens , sive ut loquitur S. Thomas iij, γορο
iim fel citalis . eum possit esse frustratietas. non evincere necessario exi
stentiam heni iiii linis . elenim aliud est appetitum naturalem fieri frustraneum ex defeetu objecti ad quod tendere et in quo eonquiescere possit: aliud vero. ex desectu non usus vel abusus mediorum lata Obiectum assequendi i illud primum ordini naturali et divinae sapientiae manifeste adversatur. ideoque vis nostrae demonstrationis superius expositae inlegra Permanet. non autem hoc postremum. quod aecidit dumtaxat de consequenti praeter naturalem ordinationem et divinae sapientiae intentionem .uoinocio autem nee in iis ipsis. qui in eorum culpa in selici late privantur oppetitus i te sive desiderium naturale remaneat Prorsus frustraneum. viii si vaeat dicia in Psychologia cap. I. artie. 4. Prop. I. n. 28. tu nota
circa poenarum ueterni laletri.
Q contra Gentit. libr. 5. OP. 5 .
37쪽
tet si Dei essentia rideatur, quod per ipsa met essentiam dioinum intellectus ipsam oldeat: ut sic in lagi risione divina essentia sit et quod Oidetur, et quo videtur. Ergo quas vis modus cognitionis et amoris naturalis summi boni , naturalilaea litudinis appetitui explendo in praesenti vila non sit sufficiens, non sequitur illum etiam in altera vita insuffcientem suturum l .
t Dala responsio urgeri potest nedum auctoritale sed et mi Ione haud contemnendi, S. Thomse. qui et summae theolog. I. u. quaest. S. et in loco nuper indicato. atque in hoc potissimum nixus illo prineipio. qiio et tios in praecedenti articulo usi sumus. scilicet. quod animus viso effectu. naturaliter appetat Midere causam. Postquam pluribus ostenderat. an in1um neque per eognitionem proprii neque aliariim licet spiritualium Creatum ruin esse posse videre Deum per essetiliam, tandem cap. 5o. api' si te demonstrat quod iii naturali cognitione quam habent de Deo substantiae spirituales separatae non quiescit naturale earum desiderium. eo quia quaelibet cognitio abstracta est seinper visio seu cognitio Dei in re finita. cujus similitudo nunquam adaequat in unitalem divini esse. sed est tantum qu
dain finitus ejusdem essectus, quo viso. animus oppetet ulterius videre causam seu Deum qualis est in suis essenti. . Deinde memorato nuper cap. 5o et sequenti apertissime et pluries asserit. Dcra naturaliter desiderare Deuua Per suam essentiam cognoscere. quodque naturaliter omnes mentes desiderant.
Verum inflatilia haec quantum ad rationem altatam lieet validissimam quae plurimorum etiam theologorum, dum de superna lurali beatitudine
et statu naturae purae disserunt, ingenia vehementer torsit . facile solvitur si dicas: animum quidem nostrum viso emetu. naturaliter ametere Midere causam, sed modo proportionato sive convenienti conditioni suaen Riursm Porro spectato dumtaxat oidine mere naturali. eonditio animi nostri eiusque vires ultra abstractivam. sicut caeterat uin rerum ita et Dei essentiae cognitionem non se Porrigunt: atque hoc postremum eo vel maxime. quod esse divinum vi suae naturae omniuna rerum ercalarum ordinoen ii, si ulla ratione excedat.
Quod vero special auctoritalem S. Thomae. dieimus eum in his aliisque similibus locis loculum fuisse semper in suppositione divivae revelationis de gratuita hominis ordinatione sive elevatione ad beatitudinem s Pernaturalem. sive suturam visionem divinae essentiae qualis in se est Nam et alias saepe natui alem a supernaturali beatitudine distinguit. Et cap. 5t indicata possibilitate talis immediatae cognitionis sive visionis divinae su stantiae qualis in se est. mox ad testimonia SS. Seri plurai uin i. Corinth. C P. IS. I. Ioan cap. 5. et Lucae cap. 22 recurrit, ut eam homi ut promissam luisse suadeat: quin ei subsequenti eapile 52 statuens quod nulla cieata substantia possit naturali sua virtute pervenire ad videndum Deviti Per essentiam. n'. 5. haec habeti Didere autem Dei substantiam tra scendit limites omnis naturae ereatae: nam cuilibet naturae intellectuali creatae proprium est ut intelligat secundum modum suae su stantiae. Porro in saeta suppositione divinae revelationis S. Thomas Ptime ratiocinatus est. Poteratque asserere naturalem hominis appeti luna non
38쪽
Unde aliam elar. Gerdit ad rem inquit ili; mmo solo rati
nis lumine instructus tantummodo Deum cognoscere potest
ut auctorem naturalem quare in statu naturae purae M
titudo hominis consisteret in naturali quadam sed em uentiori, quam excogitare possimus, Dei cognitione et fruisione. Ad 2 . Cum mors sit verum malum physicum corporis no stri, eam sicut et eae tera mala vi generalis in selicitatem tende tiae refugimus, non secus ae omne quod aliquam rationem boni continet naturali appetitu prosequimur; sed quia appetitu elicito, non eodem modo prosequimur objecta quae rationem medii, quam quae rationem ultimi sinis continent, haec scilicet necessario,
illa littere; et quae libere prosequimur sub duplici respectu mali nempe et boni considerari possunt: hinc frequenter accidit, ut quod sub uno
respectu naturali propensione appetimus, sub alio aversemit r. Sic et mortem quatenus est physicum malum naturaliter refugimus, qualenus exhibetur ut medium assequendae lina liliidinis suturae elicito ae recle ordinato appetitu possumus desiderare, et cum Apostolo repetere, Desiderium habemus dissolvi, et esse cum
21. Diees 2'. In hoe statu naturalis beatitudinis alterius
vitae, vel totus homo laturus esset beatus vel solus animus: Si primum resurrectio eorporum non amplius ad ordinem stipernaturalem spectaret; si allerum, beatitudo illa non seret persecta et 1'. quia lotus homo bonis operibus meretur; ergo toti debetur et
praemium. 2'. quia anima natura sua est substantia incompleta, liabetque naturalem inclinationem ad eorpus, ac proinde unis c0 poris est illi naturaliter debita; esset igitur sine corpore et uSusensuum in statu eontra naturali, imperfecto, et ideo nec pers ei e beata.
conquiescere nisi videat Deum per essentiam; etenim quamvis. spectato dumtaxat ordine naturali. nulla sit in hominis natura talis immediatae visionis exigentia. facta lamen gratuita promissioue et revelatione talis suturae beatitudinis naturali appetitu eain prosequituri nec amplius poterit eidem appetitui salissieri per quamvis aliam abstractam lanium Dei cognitionem, eum ulterius semper exquiret illud. quod scit sibi debitum esse vi gratullae et ce lae divitiae promissionisi haud secus quam vir plebe . a Rege quodam in filium et regni suceessorem actu et certo eooptatus licet vi suae CO ditionis nullam talis status ae dignitatis exigentiam habuerat . in saeta nihilo itinus supi milione istius gratuitae ordinationis, quavis alia inferioris ordinis dignitate minime esset contentus. G Insiituriones PhilosoPh. moral. e P. S. 2 Ad Philippens P. I. V. 25.
39쪽
B. N. r. illationem disiunctionis. Et quoniam Lessius noster il aptissime et congriieliter ad ea quae in Mela physica s lent exponi has difficultates di solvit, ejusdem sere ad omnia re
spondimus verbis. Concedendo itaque in primis corporum resu rectionem ad supernum pertinere ordinem, quia corpus humanum est naturaliter mortale et corruptibile; ad 1 seeundae illationis limbationem dieimus, hominem non mereri nisi per animum et ipSum opus quatenus est in corpore non dicitur meritorium nisi denominatione extrinseca ab opere quod est in animo. Itaque sa
lis est ipsum animum accipere praemium; nec ulla justitia postulat, ut corpori aliquid detur nisi rursum uniatur animae; quod in statu nudae naturae fieri non posset l2 .
ci De summo nono libr. I. caP. 9. 2 Quae dicimus de corporum nostrorum resurrectione sorte alicui minus probata videbuntur. eo quod Plerique etiam Patres Ecclesiae. solius quoque naturalis rationis ductu. ill in demonstrare conati sint eodem ipso usi argumento quod nos refellimus. scilicet. videri a divina justitia ei providentia prorsus alienum esse si lotus homo non reciperet mercedem. et corpus quod fuit eonsors labin is non esset particeps et praemii. Sic t quuntur Chrysostomus t Hom. 65. in Dan. . Tlieodoret De Curat. graec.
Verum, quid velat asserere illos patres usos suisse dumtaxat rationibus congruentiae. quibus redderent ethnicis ei edibile id quod sola ianium fide in divinam revelationem tenendum fuerat. Nonne. plerique eorum id ipsum praestiterunt relate e. g. ad mysteria Incarnalionis et SS. Trinitatis. qitae certe ex sola naturali ratione minime demonstrari possunt' Praeterea quis unquam evidenter Ostendit rationes illas vere demonstrativas esse tΛut ubinam aliquis Patrum id de ipsis vel semel lanium allirmavi ty ltis Per Patres illi arguunt in hypothesi corporum gloriosorum. in qua ulique
expedit animabus ut corporibus iterum uniantur: ude loquuntur de cons quenti ad divinam revelationem. a qua Si prorsus praescindas. sive si antecedenter ad ipsam. rem consideres. sorio ne suspicio quidem rationabilis de sutura corporum resurrectione meu lem subiret. Adde. alios Ecclesiae patres contrarium opinatos esse. Sic S. Augustinus De Trinit. lib. I S. inquit. Fides totum hominem immortalem
hil est quod tantam contradictionem a philosophis huius saectili Passum sit sicut restirrectio mortuorum. S. vero Gregorius in EMelites. nom. Io. ait: resurrectionem esse mysterium divinae virtutis, quod ratione comprehendi non potest.
Viileri potest hanc in rem eruditissimum opus D. Iosephi Angeli in
lucem editum Anno 1555. Iloniae. cui litulus: I Regno di Dis . ossia I 'unioersale Resurrerione dei trapassati, etc. et in quo Plura ingeni sissima reperies argumenta ex sola ratione petita. quae lanien si ad sim-Plicem arguineti talioliis formam revoces. poteris Per te ipsum facile depreliendere, ultimi vim cougructiliae aut sulidae cujusdam conjecturae revera excedant.
40쪽
Ad r. probationem. Sicut animus secundum gradum inseriorum saeuitatum ineli natur ad eorpus, ita secundum gradum intelligendi, qui est yupremus, et a quo omnem suam excellentiam hallet, abhorret quodammodo a corpore, ni i eorpus tale sit quod liberiait ei lanelioni intelligentiae non ossietat , quale non potest esse, nisi in statu supernali irati gloriae. Nihil itaque incommodi, etiamsi illi ad eorpus inclinationi nunquam in posteriim, ubi semel separatus fuerit, sali, sial: quia jam semel illi abunde sali factum est, quando animus primo fuit eorpori uni ius. Expleto igitur hoc appetitu seu hac inclinatione ad corpus per primam ii
Dionem, censeretur quasi extincta; nec proinde frustraretur sine suo quem in prima unione eonsecula est. In eo aulem statu etsi animus esset adhuc a plus jungi corpori, non tamen esset ei debitum ut Nirsum jungatur, sed potius ut non ji in gallir, ne praesta uli ra bona in eo impedirentur. Nec reseri quod sit substantia incompleta, quae ordinatur ad compusitionem; quia in eo statu post
separationem esset quasi substantia completa, qualenus et a natura non esset amplius Ordinala ad unionem, et halberet modum existendi et operandi substantiae completae, mullo nobiliorem quam possit habere in cnrpore. Praeterea non est substantia incompleia nisi quoad partem inferiorem cujus ratione fit idonea ad conjunctionem cum corpore. Lil, liter autem animus usus sensuum jacturam tulisset, imo eam i osuisset in lucro, propter incomm0da huic usui adnexa, et abundantem stissi eientiam solius intelligentiae, per quam etiam corporalia percipere potuisset. Longe lamentierseelius anima extra corpus eogianuis ket: etenim modum habens existendi stili stantiae completae, similem accepisset ab auctore naturae cogno, cendi iundi ilia, praesertim id exigentibus meritis quibus naturalem heali ludi notu meruisset. Unde merito laudatus D etor poterat asserere: Qui in statu nudae natu rae vult an
mum facere beatum ea beatitudine cujus in test statu Casta ae est, Non debet eum relegare ad corpus. ii . Ex eo autem quod in statu mere naturali, quod nuper dictum est, melius foret animam corpore destitui, si inseras, ergo uni0 cum eorpore cederet in damnum animae, utpote lieat illidinis adeptionem retardans; nullaque haberetur ratio, cur primo ab auctore nrti irae fuerit sociata corpori: negabimus sequelam. Etenim spectato etiam ordine naturali beat illidi item non expetimus, nisi