장음표시 사용
61쪽
iiiiiiii vero Pt poena meritum et ileiii erilum supponunt. Adde insuper , nos felicitatem alterius vitae, ex conlinii ni omnium sensu , lanusiatii praemium vel mercedem bivi irum operum expectare, in iis pie praestandis , diversos intensionis et extensioni gradus adesse , pro diversa uniuscuiusque sedulitate ae industria ei labore; quod divina sapientia ae justitia tamquam quid indifferens habere vel ex aequo pensare non patitur. Rem hane siti ilue clarissime ostendit S. Thomas sit dicens: ,, Aeliis alicuj iis ,, liuminis habet rationem meriti vel demerili , secundum quod , , Drdinatur ad alterum , vel ratione ejus , vel ratione conamu- , , ni latis. Viroque autem modo actus nostri boni vel mali, ha- ,, tu ni rationem meriti vel demeriti apud Deum. Ralione qiii - dem ipsius, in quantum est ulli inus huminis sinis, est autem, , debilum, ut ad linem ultimuin omnes actus reserantur: unde , , qui facit aclum malum non reseri bilem in Deum , non serval,, honorem Dei, qui ultimo sui debetur. Ex parte vero totius is communitalis universi, quia in qualibet communitate , ille quiri regit communitatem , praecipue habet curam boni communis: D tinde ad eum pertinet retribuere pro his , quae bene vel male
M iiunt in communitate. Est autem Deus gubernator et rector in- , , lius universi, et specialiter rationalium creaturarum. Unde ma- , , ni festum est, quod actus humiani has ut rationem meriti, is Vel demeriti per comparationaem ad ipsum: alio litin se-M qtiere lilr , quod Deus non haberet curam de actibus humanis ,,.
39. Opponi potest primo eum Pulando io i2 , ait autem,
ex eo quod Deus halinat jus exigendi a nobis quaecumque Opera bona , mortali adυersus Deum nullum co arari posse m ritum , si pel maxime is legi diDinae Mamussim it te dae par foret. Deum nullo modo hominum debitorem posse fieri, nisi ex Di gratuitae ρ missionis . Deinde, luia humani aelus non cedunt in priisecium vel damnum Diu , nihil enim ei addi aut subtrahi potest,omnisque eorum utilitas in ipsos hvmines redundat.
R. ad duo prima, Pulandorsium dum ibidem asserit , scaturigo meriti praecipue est praestalio operae indebit αe , et quam a nobis exigendi alter jus non habet, sibi in et con-
ιγ Loco proxiino indicato attic. 4. De Iiare natur. et gentium libr. 1. cap. 9. I. 5.
62쪽
t radicere ; concedit namque ei iam ex opere alias debilo posse aliquod habet4 meritum, id lite ipsit in in fundamento ostendimus , qualentis, scilieel, faciendo id luod debemus , seu dirigendo sicut oportet liberas nostras aetiones ad finem, finem ipsum lamquam mercedem laborii in nostrorii in asse pii miir. Praeterea lege divina tenemur, ut qiliquid boni facimus ad finem nostrii in ultimum seii Deum salieni implicite reseramus , non autem ut omnia opera bona quaecumque laeere possumus praestemus i ergo ratio debiti erga Deum nee per se rationem meriti tollit, nec diserimen adimit earum ae lionum , quas pro lubilo etiam sine n cessitasse morali sive debilo , ponere vel non ponere valemus.
Ubi si advertamus quod tradii S. I lumias ill: Non potest ii
se mini ad Deum esse jus lilia seeundum absolutam aequalitatem, , , sed secundum proportionein quamdam , in ipiantu ui se ilicet ule is que operatur secundum modum suum. Mudus autem et menis sura humanae virtutis homini est a Deo. Et ideo meritum ii ,, minis apud Deum esse non potest, nisi Meundum PraesuP- positionem divinae ordinationis ; ita scilicet ut id homo eo n- sequatur a Deo per suam operationem, quasi mercedem , ad is quod Deus ei virtutem operandi deputavit ,, evidenti Asimiliuerit, Delim non esse debitorem hominis, seu nemini aliquid debere , sed sibimetipsi, secundum praesumositionem suae divinae Ordinationis ; quae ordinatio , specialo ordine naturali , non est idem ae gratuita quaedam promissio , ex peculiari revelatione , aut quadam conventione facta. Hinc ad duo postrema dicimus, humanis ae libus nihil quidem addi aut detrahi divinae naturae intrinseeus , ius lamen divinum reale , quod Deus haliel ut a suis creaturis honoretur , per eos actus quantum in ipsis est servari aut ululari, pro ratione custodiae aut perversionis naturalis ordinis a Deo statuli , quem ordinem dumtaxat Deus a oreatura expo,tulat , minime vero aliquam sibi illi litatem aut commodum. Unde parum refert quod intrinseea, ut ita dieam utilitas humanorum actuum in ipsos
63쪽
40. Si eui superius ill physicam humani aeuis enti talent at ejus imputabilitate distinximus , ita nune elaritalis gratia non
solum physi eam enlitatem seu materialem ut sie dicam lmni la-lem , sed etiam physicam reeli ludinem ae bonitatem sive pers clionem ejus sorinalem , a moralitate si cernamus oportet. Di serimen hoc evidenter apparet in sexemplo cujusdam operi arte-saeli e. g. picturae, in quo enlitas physica actus pingendi, seu
illud per quod pictura ponitur ex ira nihilum, dissert a phy,ica
rius rectitudine vel bonitale formali , quae ex consormitate ad regulas ariis pingendi desumitur, potestque in se speciatus hanc eonformitatem hallere vel non habere; haec vero consorinitas ad regulas artis , vel discrepantia ab ipsis aeque potest inesse de-pielo operi turpi ae honesto : turpitudo igitur ae honestas Seu moralitas actionis , est quid ita distinetum a physi ea recliui dine , seu formali eius bonitale, Meui haec ab entilate physica seu materiali boni late diseriminatur. Circa actus humani moralitatem inquirendum est i'. in quo consistat ejus natura seu formalis ratio ; 2'. quomodo diversis ejus speciebus conveniat; 3'. unde nam communiter desumatur , 4'. dentur ne actus indisserentes ; o . utrum sit admittendum inirinsecum discrimen inter bonum et malum morale, homnes tum et inhonestum, etc. De singulis, prout natura et gravi las quaestionum patitur breviter Iolientiar. 41. Ei in primis essρ hoe morale humanorum actuum, ut Palet ex nuper allato exemplo, non est ip a materialis en illasaelus, neque physica ac formalis ejus bonitas si e persectio , praesertim quod utrumque habetur in aetibus e. g. iudeliberalis i2
o Araicia. praecedent. n. 5 . u Potest quis actum itideliberaliam. qui certe iii pote libertate desiitulus non est motalis, cum eas in inaleriali enlitate et tornanti pii laetio- e Pitysica ponere. eum qua poneretur si deliberate fieret. Notivo inter in
dum dormientes magnum voluntatis eo natum. moturnque maluiti cum o
miti physica persectione . ad aliquid capiendum vel serietiduni requisita. 4 xerimus' Notine etiam somnali uti et quad3m amentia correpti, solent quandoque quosdam ac lus cum mirabili prorsus physica atque formali persi et tolle ponere ' Vide quae diximus in Mela physica loquendo de Pliaeti nienis Phaniasiae Psycholag. cap. 5. art. 4. n. 75. in nota .
64쪽
absque moralitate ; et mora lita; ip a scirinaliter sumpta est illa, piae substantiam ac en litatem physicam actus denominal ac constituit in ordine morali. Ne pili pariter esse dumtaxat eris ratii nis, alii denominatio mere ab extrinseco sumpla , quia esse moratile actibus elicitis voluntatis intrinsece convenit, utpote ab intellectus apprehensione non pendens , ab ipsis ad eaelera omnia derivans, capax altributionum realium e. g. praemii, poenae etc. quae omnia in ens ratiouis vel denominationem mere extri secant ea dei et nequeunt. I sese ita lue moriae humani actus su
punit rudicialiter istius libertatem , cum sine linc , ut palei in
actibus necessariis licet ei rea obieeta vel maxime honesta versentur ii 'riiciant lite operantis naturam , subjectiυa moralitas haberim si 'al sit; et si generaliter si, eletur quatenus nempe ipsam v limia leni denominat polentiam moralem , videtur constituendum in quadam emanatione seu intelligibili dependentia actusu riatione dirigente , et coluntate libere operante : hoc enim transfert quodam modo actum a statu physico ad ordinem in ratem, cum dominium hominis in suos ae lus potissime constituat illum ens morale; estque aliquid eommune aelui moraliter bono vel malo. Quod si esse istud morade in eonereto seu pro ipso morali actu sumatur, et eum respectu ad rectam informalionem
moraim , videtur insuper eonsistere in positisa ad reali l ratione ipsius landa menti relatione ejusdem Mius ad immutabidem regulam morum , seu ad Objectum eidem regulae subjectum sive tandem regula haec immutabilis in ipsa natura ac essentiaci Mornlitas. utpote allectio actus eliciti ei liberi tiostrae voluntatis . si per se aliquiit subjectivum. nique liuo: est ejusdem Propria acceptio. soletque distiusui ab impropria sive dum laxat objectινα uccepi totie. quale lis ueri Pe quidam ueliis tion liber. id que subiectivae inoralitatis . vi cuius specturi solet tamquam persectio et bonum voluntati ob elias ordinat uni te iid utiliam pulveitiens. ii capax, versetur iiihilominus circa obieci uni ex sui Dalilia rationi appiit e conseia laneum vel adversuui . sive liu rate . id est honesiuin nul iidiisti lurii. Sie tenuetilia nostris voluti talis iii b Dum iri getiere sive perfectu D. niimi healotuita quo Deum amant. blaspite inmine perlecte amentiu ui aut delirantium. utpote actus destituli liber ale. non nisi obiectioiam moralita leni sive honesia leui aut inhonestalem Contiuent. Cum line disti Delione inoralitatis subiectivae ab objectiva . nexum habet quaestio . iit tum ucius liber sit nee De seinper Praestatilior actui necessa rior videtur etii in actus amoris Dei tu coelo. licet necessarius. Praestantior
esse actui umoris cjusutilii Dei iti praesenti vita libere Hictio.
65쪽
reriim proxime spectetur, sive ad omnis imiliti tali ilis praesertim realitatiq ae rectitudinis sontem alii sandamenti im , se ilicet divinae sapientiae ordinem , reseratur. Et sane actus voluntati sub primo lanium morali talis conceptu considera lus , amplebono ae malo morali, honesto ac inhonesto convenit , nec ipii diluam involvit unde queat desumi ii triusque discrimen: et aliunde , illud quod eae se ae pie potest rectum ac deficiens res , Siculest voluntatis actus, ad aliquam reelitudinis pra Nertini immutabilem normam exigatur oportet, ab eaque suam determinali inem
42. Ex hac postrema moralitatis acceptione ejus speties, bonum Mitieel et mesum morale facile determinantur. Et piidem bovitatem moralem humani actus in hae positiva relatiu- ne conformitatis ad regulam morum , seu ad objectum eidem rosulae subire tum , sitam esse , patet ex communi lium initian sensu, formalem bonitatem mortim velut quamdam reclitudinem spretanlium , non secus ac luini talem physicam et formalom operis a
leticli; et ex eo quod, ipsa ut tali non siili posita aut sublata , I,ereat lolatis conceptus bonitatis moralis , quodque per hoc a turmali ratione mali moralis distinguatur. IVopter oppositas ranio res, formalis ratio muli moralis
eonstituenda est in privatione l2ὶ conformitatis immani ac ius
ιν Duas lias sentetitias circa formalem inoia litatis conceptum Lirioliauit ne re compoties . duitur odo consideres voces illas primae deliiiiiionis. a ratione dirigente. posse Sigui sicare rationem velut nolinarii et regulam nai tiralem ac imita talam ipsius volui inlis. et non solum inmqtinita Principium a quo di manet actus hum nus . vel tamquam lumen quintilis rataiatiis sistis dumtaxat objectiim a voluta late prosequendum. IIac Porris sisti ilicatiotio supposita . quum plerique fialtem hujus sentetiliae asseriores videntur suppositisse. evidetis est etiam liniae primam sentetitiam in Iormati conceptia mota litatis implicitam relationem actus volui, talis ad reςu iam includeret quia revera ratio .Hrigens. sive lationis judicium. quo tutius Sol tem verum objecti bonita leui a salsa distinguit . est quaedam voluntatis regula. cui ipsa consormari vel non consorinari potest. Parum a uicin rcse l. quod ratio non eonstitimi regulam magis remotam vel ultimam ac Praesertim immutabilem i hie enim quaestio sit de formali concePlu inorali-ialis in genere, ideoque ab hac specifica determinatione regulae potest praeseinui. a Supponimus hic notam illam distinet onein negationis a prioa
tione. quatenus nempe lime non quemlibet de elum: sed delectum cui is-dam realitatis sive persectionis debitae significat: quod in primis altita,nil volendum evat. ut sui licui tamquam purum acculti latii bala initius illam mali
moralis defuit iovem . quae illud cotistituti simpliciter iii defectu conve-
66쪽
ad regesam morum; praesertim quod et ex generica ratione mali nequeat esse in se aliqua physica realitas seu substantialis aut modalis entilas, i quidquid enim late physice est, bonum est, Deli milite habet et potest habere auctorem i, et ex sui natura positivum hune debilae rectitudinis desectum, seu privationem ii
nuei fi aeque possit competere malo morali commissionis ae omissionis. Qua in re hoe lanium adest discrimen, quod eum voluntas IM,silivum actum exercet ex objecto, sine, aut circumstantii regulae murum adversantem, deformitas haec eadii directe in ipsum actum, si vero tantum omittat positionem debiti actus sive collit, eat se a tali positione aut indisserens ad eam remaneat, deformitas directe re picit voluntatem seu agentem. 1 raeterea, d formitas haec iii pole ab oppositione terminoriam realitum orta ,
non est merum nihil etiam formaliter speelata , i materiale enim mali moralis, seu aelus ipse, est quid physice bonum ,
ideoque merito a Deo prohibetur vel poena afficilii r. Utrii in autem praeter privationem boni seu debitae conformitatis ad regulam morum admittenda sit quoque in ratione formali malitiae ni ratis , positiva quaedam oppositio cum eadem regula seu ordine, quaestio videtur de nomine , nam oera Prisatio non est idem ac dejectus dumtaxat negatious, ideo lue implieite hanc positivam oppositionem involvit, sussicit lite ad specificam inuralitatis distinctionem eonstituendam , cum hic non agatur de nolis spoeiseis aut genericis stricto sensu acceptis. 43. Unde autem in particulari m0ralitas hi imanorum ac luum desumatur , seu, quaenam sini prinei pia a quibus suomodo di mane i , aliam constituit quaestionem. Ex Objecto, Cimctimstantiis, et frie bonitatem aut malitiam humani aetus d manare , coni in unis Doctorum tenet sententia. Et sane , si per
nientiae sive co/ifr alis actus ad regiaam morum. Elearina desectiis pol mi eliam accipi pira sola negatione Coniorini talis sive non cotisorini lato actus acl regulam. hinc actus Puerorum ante usum rationis. Rinentium .
quin et brulorurn. utpote non consormes Deu earentes Cousormitate nil re
sutain dicendi forent moraliter mali. Maluin linque morale constituitur pura electum positivum realitatis di bitae, sive ejusdeiii pii vationem . quae iii volvit deformitatem ae lus n regula i haud secus quam mali in Physicum non constituitur per quemlibet negativum realitalis desectum. qualis e. s. i desectus oculuium in inpide. hene vero per desectum e. g. oculori rex. in animali. Midium itaque diiserunt hae duae expressiones . aliquid non esse conforme. et. αἰψtiid esse clium e e g. ab exemplari Vel regul ii postic tum naiHqiro ille ii quamdam oppositionem cum regula vel exemplai i.
67쪽
objectum , non quidquid voluntati objicitur , nec solam mat ritilem, rei enlitatem intelligas, sed id quod primo ac per se abactii voluntatis allingitur , ei quatenus formaliter in esse m riam constituitur, evidens erit bonitatem aut malitiam ei quidem speciseam actum ab objecto sumere. Cum enim humanus ac lussii molus quidam voluntatis seu tendentia ad suum objectum tamquam ad terminum; respicit ipsum tam stilam p , lentia actum, a quo perficitur ; eontrahit proinde eam leui honi talis aut malitiae speciem , quae objecto in genere morima spectato inest. Sic amor Dei, et erogatio stipis, diversam moralis lUnitatis; odium Dei, et oblatio rei alienae rationabiliter invito ejus domino , diversam muralis malitiae speciem ex objecto desumunt. Similiter circumstaritiae quaedam seu adjuncta , quae nInpii mario , ac per se voluntatis actus attingit, quaeque tamen p=ctiliari ratione agentem, objectum , aut modum agendi comita lur, sicut et sinis verantis, iram finis operis, quoad casum sive quaestionem praesentem , idem est cum objecto actui jam constituto in sua morali tale ex objecto, bonitatem aut malitiam addunt , vel quandoque ejus speetem determinant aut mulant , licet etiam non transeant in rationem objecti, seu primario ac per se non intendantur. Sic surtum e. g. de loco et re sacra , majori aut in minori quantitate, et ad se inebriandum patratum, praeter majoris aut minoris injustitiae speciem, sacrilegii et intemperantiae malitiam adnexam hallet. Et ratio est, lum a similitudine rerum naturalium ei artificialium in quibus circumstan-liae in substantialem earum bonitatem interdum inguunt; cum etiam quia lates circumstantiae et sinis sub reguli A morum levera comprehenduntur, habentque quandoque eamdem vel etiam majorem, quam ipsum objectum, habitudinem convenientiae aut oppositionis ad rectam rationem . Insuper quia omnis humanus ac lus ultatis a sine ejusipie inlluxu, utpote principali molore . dependet si , fieri igitur nequit, quin suis influat actui buni talem,
caeteris Parissius, si sit bonus ; malitiam vero, si sit malus. Dixi , caeleris paribus, etenim suis bonus non reddit actum bi num , si objectum vel circumstantiae non sint bonae, seu si aliunde actus est jam malus, propter generalem rationem, homun eae integra causa , malum eae singulis defectibus;
ιγ vide diei a in Metaphrsica. de sine lauaquam causa tologiaeam. 6. n. 6.. , de distinctione inter liueni operis et operaulis Cosmolo
68쪽
sei licet, iit actus sit si liciter bonus re luiritur totaliς compli xiii bonitalis. Unde etiam S. Τhomas ca usalem hanc mi ratis actus boni latein reponit in esse adi plenitudine, per simili luilini in ad bonitalem naturalem seu physicam. 44. Ne lite dicas; objectum, ei reumstantias , et sinetli Uerantis , esse ibi id extrinseelim et accidentale humano actui, moralitas autem ilehel esse ali lii id intrin ecum. Deinde, objecta aulres volitas, non conlinere in se boni latem aut maliliam moralem , cum haec non sit quaedam qualitas , ideriue nec posse eam actui tribuere; praesertim qiuod haee , ut dictum est, a re latione ad regulam morum desumitur. Eienim respondomus ad I , nihil osseere, obieetum , circumstantias, et sinem in se ae materialiter speelata esse quid extrins elim et accidentale aclui, dummodo ii latio saltem quorumdam e mina cum actu, Rit iutrius ca, ac ex rei natura di manans, ex hac enim relatis ne, quae in pli ris lite casibus datur, moralitatem in actum desuere in fundamento ostendimus. Atque hinc patet quo tuuro,pon, io ad 2' , cum nim Ohjecta aut res Volitae per se ipsas , sed Per earum naturalem ac intrinsecam convenientiam aut oppositionem clim natura agentis hanc bonitatem aut malitiam actui coniniunt celli, et nos non loquamur nunc de generali ac formali eo n-eeptu moralitatis, qui a regulis morum di manat. Quod probe est advertendum, propter nexum cum quaestiune inserius agitanda, de intrinseen diserimine honi et mali moralis, siquidem illa censenda est ess 3ntialis bonitas aut malilia actus, quae ante omnem aliam in en eoncipitur, sine qua concipi nequit, et quae , aliiSmuialis, invariabilis permanet ; qualis profecto invenitur in lenden ta aelus ad quaedam objecta, circumstanἰias , et fines ; ut
palebit exemplis i2 . 45. Quaeritur ulterius , an speeifica morali talis distinctio iii
bonum et malum morale sit adae piata nec ne, sive utrum deu-tiir actus humani indisserentes. Quaestionis resolutio pendet adistinctione, seu potius comideralione humani actus, secundum speciem, id est, ex parte tantum objecti; et in individuo , id est , ut assecti seu determinati a circumstantiis indi- ualibus. Humanum actum in specie, seu tantum ex Objecto
69쪽
spectatum , posse esse indisserentem scilicet nec honunt ure malum , sere omnes consenti lint , praesertim quod non agatur lite de specie reali ad extra existenti quae necessario supponit individua , et quod malum et bonum morale non sint ita opposita, ut dieant omnimodam privationem in esse , ideoque admillant
aliquid medium ii ; et praecipue quia aelus quidam, e. g. am
hulare , sedere ete . ex objecto tantum considerali, nullam revera convenientiam aut oppositionem cum recla ratione habent, suntque proinde indisseretiles. G, inmunior Doctorum sententia tenet actum revera humanum in individuo spretatum , ex naviura reii excipiuntur namque actus indeliberali , et propter in vincibilem errorem vel probabilitatem opinionis positit et eousiderato solo naturali l2ὶ ordine , non posse esse indisserentem.
Sententiam hanc sic enuntiatam et limitatam nos quoque tuemur atque pro thesi assumimus. Porro rationes hujus duetri nae videntur evidentes: Cum homo filioliescit inque deliberale agit etiam virea objectum secundum se indisserens, teneatur servare ordinem rationis, ideoque operari propter finem honesium, si hoe saeial , aetio individua erit bona , si non saeiat , mala ;ergo ele. 2'. Homo quoties deliberate agit, debet agere ut homo, seu secundum exigentiam ac eonditionem naturae rationalis, i eriluam dissert a brutis ; atqui hoc est agere propter bonum hone flum sicut enim caelera entia per proprias inclinationes sunt directa neeessario et ordinata in suos sines, ita homo agen; li lierum et morale est ordinatus ad finem sibi proprium, qui est IRitium rationi consorine et honestum; ergo nequit dari humanuqactus qui nec sit bonus, nec malus. 3'. Quia non datur medium
i Bonum et malum morale utitote qualitas sive proserietas quam iam humani actus physicae ejus realitati velut si peraiklitur i hinc quamvis ratione inutilae Oppositionis. iu eodem actu simul consistere ne Pinarit. P indeque invicem se excludant. relate lamea ad acium in ejus esse physico Consideratum, si ut ruinqire ni inente removeas . non dicunt omnimodam reAlitalis privationem. qualis habetur e . g. iii lci' existentiam et non existentiam relate ad physicam alicujus erilis realitatem. et inter Possibilitatem et impossibilitatem relate etiam ad metaphysicain ejusdem reali leusive nolarum convenientiam. αὶ Acius etiam moraliter in ordine naturali bonus. si fiat ab insule-li et non baptisato. e. g. si nempe is eroget stipem egeno, relate ad ordinem supernaturalem est in Hyerens, qualenus nempe pro lati actu nullum supernaturato Praemium meretur. nee similiter . ut Per fio Patet . ulla
a sicitur poena. Ab hoc it inlue Pariter . sicut Philosopbuua decet. in praesenti quaestione Praebcludituus.
70쪽
inter bonii in honestum et delectabile, lutile namque eum ad aliud reseratur, ratione sui non appetitur unquam , et quia nequii hi mo deliberate agens, agere propter delectabile sensibile lamsIuam propter sinem, eum hoc sit proprium brutorum, et liariis sen-8ilivae , absurdumque est ordinare operationem deliberatae voluniatis seu superioris saeulialis ad delectandam partem inferiorem tamquam ad sinem, in quo sistatur; restat ut nonnisi propter sinem honesium actus deliberatus elici det,eat, ac proinde etc. 4'. Finis aetus humani, in quo agens quiescit, vel est summum honum nempe Deus, acturaliter aut Oirtualiter, explicite aut implicite i perinde est enim ad rem nostra nil intentus vel est bonum aliquod ereatum ; his namque duobus omnia conlinentur: si pi iiii ima, actus erit bonus, si alterum , malus; hoc enim consiliuit illam laerversionem, vi euius utimur fruendis et Diti inurulendis : ergo ele.
46. Consulto induximus postremam rationem, ut scilicet appareat non esse quid supra vires humanas , sicut quibusdam Visum est, dirigere ae ius deliberatos etiam minimos ad linem honestum vel ultimum ad hoc enim non respiirili ir ut semper explicite et actualiter in agendo de fine nostro ullimo cogi-iemus , quod ulique conditio nostrae naturae non patitur, sed Si issicii, si actus propter sinem honestum et tellus , Uirtualiter et implicite in Deum reseratur; ad quod etiam praestandum a saeris litteris monemur si . Stoe ergo mauducatis , sise bibitis , sive aliud quid Deitis , omnia in gloriam Dei facite, et i2ὶ, Dico aratem Oobis, quoniam onme oerbum otio iam , quod locuti fuerint homines , reddent ration m iact
Quod ait letia lilleiqiis inquiunt, homines etiam studiosos hs nim0ralis non agnoscere, ite lite ex Iu riri ita se necessitatem naturalem coinmmi es ac leves aetiones, ut pedem , vel manum mi vere , spuere etc. reserendi ad finem ali pistili honestum ; neque ,
si id non praestent, eulpae sibimet tribuere; nimium eliatu videri , homines in singulis hujusmodi actibus, ex defeetu sinisi eccare saltem leviter: parvi ponderis est. id enim accidit, quia lates actus eum milii iter indeliberale fiunt , et quia plerique homines ad ordinem actionum debili tui ex ratione n0n reflectu ill ;