장음표시 사용
451쪽
Monacho Benedictino Laudunensis in Gallia Epiis
scopus , qui praeter libros duos De aeterna Filii Dei Generatione, ejusqpue temporali nativitate , Homilias per totum anni curriculum evulgavit. His celebrioribus ordinis Monastici scriptori is unum alium dumtaxat famigeratissimum Cisterciensem Monachum addam , videlicῆt Caprianum, appellatum Phanicem Hispania, Hebraicae, Chaldaicae, Graecae, Latinaeque linguarum peritissimum , &Sacrarum Litterarum in Academia Complutensi Profestarem eximium , qui Commentarios in Isaiam , seremiam , Nahum, in Evangelia Se Matthaei, de S. Joannis , de Apocal sin adornavit , ac tres praeterea libros in Cantica Salomonis , deque Mundi Opificio conscripsit. Ilios illustriores Scriptores Monachos, quos in nona Virorum Saeculi XVI. eruditorum Classe constituimus, hic indi-gitasse suffciat , maxime, cum de aliis Scriptori-hus , qui eodem Saeculo Vitam Regularem amplexi sunt, in se queutibus Classibus si ius copiose dicturi.
D. Illustrium Scriptorum Sacri ordinis Praedicatorum in defensione Fidei Catholicae co stantiam , ardentissimum in proterendis haeretibus
zelum , reverentiam erga Sedem Apostolicam , de in ea colenda tutandaquae turbulentissimis temporibus probatam sortitudinem invictam , ac deniaque illibatam Doctrinam , germanam pietatem, seiaque id genus praeclara merita , quibus Eccletiam illustrarunt , & omnium salutem ubique promoverunt , jam in praecedentibus Colloquiis fuisti late prosecutus ; nunc in ista decima Classe Scriptorum, qui saeculo XVI. primum inter viros
452쪽
eruditos locum obtinuerunt, texere debes elogia clarissimorum Scriptorum Ordinis FF. Praedicatorum , qui eodem Saeculo doctrina & pietate inclaaruerunt, atque eorum opera,ac res gestas maxime
memorabiles, praesertim ad Ecclesiae & Reipublicae
litterariae statum pertinentes, breviter annotare . M. Dominicani,perpetua & nuaq am inter rupta serie a S.Patre Dominico ad haec utque nostra
tempora, illustrandae Ecclesiae, veritati doctilii missuis lucubrationibus propugnandae , luci Fidei per totum Orbem Gentibus infidelibus inserendae ,
atque evertendis enatis Haeretibus tam egregiam operam navarunt, ut merito dicta sit Dominicana Religio,Ordo Ueνitatis, quam velut a bicipiti fonte, Sancto Dominico , & Doctore Angelico Thoma i equinate , ita copiose hausit, ut Marcus Antonius. Occius Sabellicus Saeculi XVI. Scriptor Italus un-s
decunque doctissimus, Enneade nona libri quinti: Historia reserat, sua aetate , anno videlicet millesimo quadrigentesimo ironagesimo, quo florebat, e Sacro FF. Praedicatorum Ordine mille quingentos Sacrae Theologiae Magistros floruisse. Ex hac immensa Scriptorum mesIe plures , eosque cele- ,hriores in Colloquiis in Historiam stiperiorum, rSaeculorum XIII . XIV. & XU. jam produximus, aliosque, qui Saeculo XVI. ore famae, omniumque x gentium commendatione fuerunt celebrati, in fac decima viroru eruditorum Classe proferemus , in medium . Sed ne eorum numerus, qui prope modum infinitus est, ordini ac perspicuitati, cui potissimum studere satagimus, ossiciat; eos sic disponemus, ut primo loco recenseamus doctissi- .mos Cardinales de Episcop*s Ordinis Pretdicato. Tom. VII. E e rum,
453쪽
, rum, qui Saeculo XVI. floruerunt, deindὰ insignes Theologos, & Scripturet Sacrae Interpretes et Dent
que eximios Concionatores , di Scriptores cum aristeticos, tum Historicos. Eminuit Saeculo XVI. inter Cardinales ordinis FF. Praedicatorum Thomas de Vio, patria Cajetanus, unde illi Casetani nomen adhaesit. Eum Cardinales Palavicinus, Bel--ἐarminus , necnon Psevinus, Societatis Iesu Scri-Ptores , aliique mire laudant ab ingenio' a summa eruditione, a maximis in Ecclesiam meritis, quae Leonem X. Pontificem Maximum impulerunt, ut anno aetatis suae trigesimo octavo in supremum
totius ordinis sui Magiitrum Generalem electum. aliquot poli annos ad purpuram eveheret, ad difficillimas , di juxta honorificentissimas Legationes
admoveret,& in Controversiis,quae circa Religio-- nem emergebant, prae caeteris consuleret. Nec iaminori pretio doctissimum illum Cardinalem ha-huit clemens UIL Pontifex Maximus, qui in expugnatione ac direptione Urbis Romae, cuius meu-tiouem fecimus in superioribus Colloquiis, cum vix cuiquam iuis malis & periculis implicito lice-xet de alienis meminisse, non potuit attamen Summus ille Potifex,tanta ruina oppre1Ius,Cardinalem jetanum oblivisci, & in ea totius Urbis calamitate sollicite inquisivit, quid illi mali accidisset φomnemque sollicitudinem adhibuit, ne ab hostili-hus copiis Romam depraedantibus occideretur rcavete, inquiebat, ne extinguatis Lumen Ecclesiae. am ampla eruditione praeditus esset Cardinalis Chetanus, aperte probant commentaria in totam Summam tripartitam S. Thoma , Commentaria ia cripturam universam , praeter quam in Canticum ,
454쪽
Prophetas, & Apocalypsin:Summula de peccatis, alia opuscula tum Moralia, tum Theologica de Fide oe operibus, De Indulgentiis , & aliis quaestionibus controversis contra Haeresiarchamgherum . Vetum, cum nihil sit ex omni parte beatum , ultro fateri debemus, nullum Cardinali jetano ab omni errore remotiorem fuisse, quandiu S. Thoma , Doctori Angelico , velut Sacrae an
chorae adhaesit; nullum ad lapsus magis praecipitem, cum ducem deserula, di sibi fidit, maximὰ in Scripturae Sacrae interpretatione, in qua parum feliciter versatus est, sicut observat doctissimus Melchior Casus , eiusdem ordinis Praedicator in . elegantissimus Scriptor libro a. De Locis Theologi- eis Cap. I 3. & libro 8. Cap. 3. ubi haec habet et usVirum hunc ceu Cardinalem C etanum uis*ὰ alias testatus sum , semper feci maxim/, Plurimum enim Ecclesiam Christi suis litteris iuvit. Longum est
autem hominis commendare sive eruditionem, sive ingenium: molestum etiam uniseris ipsius opera commemorare . Illud breviter dies potest: Chetanum fummis aedificatoribus Ecclesia parem esse potuisse, nisi quibusdam erroribus doctrinam suam , quasi cujusdam lepra admixtione, foedasset, ear vel euriositatis libidine assectus, vel certe ingenii dexteritate eonfisus, litteras demum sacras suo arbitratu exposuisset, felicus
mi quidem ferὸ , sed in paucis quibusdam locis acutilis fanὸ multo quam felici s Ere. Huic iudicio,
quod noster Melchior canus tulit de Cardinali Chr. eano, lubens quidem subscribo, at probare haud Postum acriorem illu stylum,quo Ambrosius Cath rinus, eiusdem Ordinis Prεdicatorum Scriptor , invectus est in Cardinalem C etanam , contra
455쪽
quem sex libros scripsit, & in his plures prosecto
calumnias , quam illius Cardinalis errores, inseruit. Sed magis , mehercleti culpandus est Alphonsus d castro , qui libro a. adversus Hareses , omnino inconsiderate Cardinalem C etanum numero Haereticorum accensuit. ana certe atrocem injuriam necesse non e it pluribus depellere , post vindicias Inquisitionis Hispanae, quae majoris in Caris Minalem C etanum aequiratis , uti est alithoritatis in Fidei judiciis , haec folio 37. Expurgatorii promunciat: Ex Alphonsi d Castro Indice operis De
Tesibus , ea quacumque editione , expunge ex numeroeatalogo Haereticorum Thomam C etanum, qui
potius inter summi ingenii viros pietate praeclaros , atque optime de Ecclesia Catholica meritos mumerandus est . Obiit eruditissimus ille Cardinalis die ix. mensis Septembris anni MDxxxiv.& apud FF. Praedicatores in vestibulo Ecclesiae S. Maria super Mistnervam , humili Sepulchro condi voluit . Eius Vi tam scripsit Antonius Fonseca Luiitanus . Praeter zhomam crietanum , Cardinalem S.Itati, prodierunt etiam Ssculo XVI. ex ordine Prsdicatorum novem insignes Scriptores , qui ad Episcopatum assumpti Eccletiam doctrinae suae splendore mirum in modum ill uitiarunt,nimirum Augustinus Iustinianus, Didacus Deaa , Iacobus Nactantus, Ioannes Faber , Melchior canus , Ambrosius Catharinus , Guillelmus Parvi, Bartholomaus Carranga , Bar
tholomaeus a Maroribus , de quibus pauca hic dicemus , ut in hac amplissima Clarissimorum Script sum ordinis Praedicatorum Sylva aliquis statu tur orationi moduS. In primis,Augustinus 'usinia
nus, patria Genuensis , Nebiensis in Corsica Epi-
456쪽
seopus, Sacrarum Litterarum, linguarumq; Orien- , talium peritissimus fuit & alter sui Saeculi Origenes, quippe qui vetus Se novum Testamentum una cuivi
Versionibus in unum Corpus redegit, quod Biblia Octapta inscripsit, quia in singulis paginis octo columnas disposuit, quarum prima, Textum Hebraim
cum a Altera, latinam ejusdem rextus interpret tionem; Tertia, Latinam Versionem Vulgatam a ἔ
arta, Grecam; Quinta, Arabicam; Sexta, Chal- Acam; Septima, Latinam Caldaicae Paraphraseos
interpretationem; Octava, Scholia, seu breves continet Annotationes, quibus Judaeorum potissiimum errores refellit . Naufragio periit Iustinianus, dum anno MDxxxvi. in Corsicam ad Ecclesiae suae administratiotiem rediret . Ejus cum laude meminerunt 'bellus Tomo I v. Italiς Sacrae, Miraus an Auctario, Possevios in Apparatu Sacro, di qui de Viris Illustribus Ordinis FF. Praedicatomim scripserunt, Fontana, Sixtus Senensis Scmura . Alter, quem laudavimus, ex Ordine Praedicatorum ad Episcopatum assumptus, est Didacus L eZa , Doctor Salmanticensis, Ferdinando. Regi
Hispaniae a Sacris Confessionibus , Inquisitor Sum premus Fidei in Hispaniarum Regnis institutus, di Archiepiscopus Ecclesiae Hispalensis, quam per
novemdecim annos cum sanctillime rexisset,&Col legium S. Thomae Dominicanis Hispali erexisset tandem ad Toletanae Ecclesiae Archiepiscopatu ta Carolo V. Imperatore,& Hispaniarum Rege,delis gnatus , & ab Hadriano G Pontifice Maximo confirmatus, dum ad illam Ecclesiam accederet, in itinere obiit anno Moxxrii. & in suo conventu
457쪽
doctrinae suae monumenta, Praecipue Monotessaron Evangelieum praeclaris Commentariis illustratum,
quod quidem opus in Bibliotheca ejusdem Collegii S. Thome Hispalensis magno volumine Melegantibus characteribus descriptum etiam nutri asservari testantur Sixtus Senensis lib. I v. Bibliothecae Sanctς, & Ambrosius De Altamura in Bibliotheca Dominieana, Centuria I v. ad ann. MDXXIII. In Italia floruit-Nactantus, patria Florentinus, conventus S.Maria Novelia ordinis Praedic torum alumnus, qui dum Romae Theologiam iaConventu Minervitano doceret, a Paulo III. Summo Pontifice creatus est Episcopus Clodiensis, seu Clugiensis, in Patriarchatu Venetor interfuit Concilio Tridentino , & Ecclesiam suam iuxta Sacri illius Concilii leges per viginti quinque annos sapientissime rexit, composuit ac re mavita Enarrationes composuit pias & doctas in Epist las S. Pauli ad Romanos & Ephesios; scripsit etiam
Medullam Scriptura Sacra, variosque Tractatus Cum Theologicos , . tum Philosophicos , & alia opuscula, quae omnia in unum volumen collecta S. Pio V. tum temporis Pontifici Maximo nuncu- Pavit . In Germania strenue restitit Haereticis Lu-
theranis, Zyinglianis, Anabaptistis, & Calvinistis . atque doctissima adversus illos opera scripsit I
annes Faber, Natione Germanus, & ex ordine Pridicatorum ad Episcopatum Viennensem assumptus,que celebraaGeorgius Societatis Iesu Scriptor, in libro, cui titulus est : Pulveres Sacri, ubi sequens illius eruditi Episcopi Elogium referum Nicolao ia vancino , eiusdem Societatis Profess , his rectis contextum: Fuit Joannes Faber ordi
458쪽
vis Praedicatorum illustre o namentum . Hic eum caul
dida veste, virtutis oe caeli factus es Capicidatus ; vir non minus eruditione ac Sapientia instructus, quam vita integritate spectandus. Animi supra ejus Saevii Sapientes eruditio , supra illecebras eminens
magnitudo ,supra minas in terrores constantia , supra fortunam virtus , latere violentem extraxerunt in lucem. Aductus conscientiae caesareae seu Ferdinandi L. Imperatoris Arbiter , a vetusta probra extin xit, eum eam fecit virtutum muturam. Nulli placere studens, nullL displicuit; nulli displicere volens omnibus placuit. Virtutis ac Sapieatia suffragio, scopus Viennensis creatur. Ingenium, Dium, linguam in mereticos acuit, saepὸ cum eis conflixit publita , semper vicit. Per ea praelia sibi famamqgloriam comparavit, Ecclesia manipulos dedit Oe. Ex hoc tam 1plendido Elogio facile intelligere potes, clarissimum Scriptorem fuisse Ioannem Fabrum Episcopum Viennensem Ord. FF. Praedicatorum , ac subinde plurimi fieri debere opera tam Moralia , quam Dogmatica , quae praesertim adversus sui temporis Haereticos lucubravit, & quorum Cat'
logum texunt hi, qui de Scriptoribus Ecclesiasticis, & de Viris illustribus ordinis FF. Praedicat rum scripserunt. Hos instres jam a me laudatos ordinis Dominicani Scriptores, pontificalibus insulis conspicuos, doctrioa aequavit, & inter scribendum eloquentia superavit Melchior canus, ejusdem ordinis, natione Hispaniis, de Episcopus Canarientis,qui in sacris Litteris,in Ss.Patribus ah istoria Ecclesiastica ue de in S. Thoma doctrina, versatissimus, ingenii sui perenne reliquit mbnu- meatum, videlicet pulcherrimum opus Oe Locis
459쪽
Theologicis, in quo eultissimo stylo, ornato verborum contextu , exquisito rerum apparatu, Mmultiplici argumentorum nexu res Theologicas pertractat, doctrinae Ecclesiasticae gemmas ,& reconditos sacrae antiquitatis thesauros plena manu
diffundit. Edidit quoque doctissimus ille Episcopus Relectione De Sacramentis in genere, & aliam De Sacramento Poenitentiae, dum publice Theol giam doceret in celebri Universitate Salmantice si . Adfuit Melchior canus Concilio Tridentino , ubi Patribus admirationi fuit, & ab omnibus multo in pretio habitus. Egregia Virorum Illustri uol tam coaevortim , quam recentiorum de
Melchiore Cano testimonia simul collecta legesis in capite primo'indicationum ejusdem Melebioris coni, quas in fronte postremae ejus operum Editionis Patavii anno MDccxiv. adornatae praemisit doctissimus noster malinthus Ser , Sac. Facultatis Parisien. Doctor, & in Academia Pataviensi Primarius Theologiae Proses r. Scio non defuissessaemulos obtrectatores , qui Melchiorem Canum , multis liceri eruditorum Virorum praeconiis cele-abratum, variis accusationibus lacessere, ejusque nonnullas opiniones improbare tentarunt. Verum,
omnes ejusmodi accusationes dispunctas invenies , ac plenissime confutatas cap. a. & in aliis sequentibus Vindicationum Melchioris cani, quas iam citatus macinthus Ser , ordinis Praedicatorum . Concinnavit. Intex Illustres ex ordine Praedicat Tum assumptos Episcopos locum habet Ambrosius Catharinus , natione Italus, Patria Senensis, Min
Tensis primum Episcopus , deinde Compsanus Asechiepitcopus in Regno Neapolitano inauguratu. -
460쪽
Vir suit emendatissimis moribus, & animo robuso praeditus, humatiarum litterarum & iuris Canonici peritus,in theologicis studiis versati sit. mus , omnique disciplinarum genere excultus, sed ingenio suo plus aequo indulgens, a nonnullis comis munibus Scholae Thomitticae Placitis: discessit, &in praecipuos ordinis sui Theologos , praesertim
Cardinalem c etanum, & Dominicum Sotum, calamum selle tinctum acuit, quo fit, ut in Schola Thomistica non bene audiat. Interfuit Concilio Tridentino, in quo elegantem orationem habuit, ac plura scripsit opera, quorum Catalogum exhibet noster Ambrosius de Altamura in Bibliotheca
Dominicana. Centuria Iv. ad annum MDLI I I. Ejusdem Ambrosii citharini cum laude meminerunt
Cardinalis Palavicinus in Historia Concilii Tridentini libro x III. cap. v III. Rhellus Tom. 7.
N 8. Italiae sacra , Bellarminus, Philippus Labbeus , Miraus, de Scriptoribus Ecclesiasticis, quibus adjungi possunt Sixtus & Antonius Senenses, aliique Dominicani, qui de illustribus Viris ordinis Praedia catorum scripseruntan Gallia Ss culo decimo sexto singulari doctrina & eximia pietate emicuit alter Episcopus, ex ordine Praedicatorum asium pius, Gniluimus Parvi, Normannus, Theologus Parisiensis, Regibus Christianissimis Ludoviso XII. ει Francisco I. primum a Confessionibus, postea Episcopus Trecensis, deinde ad Sylvanectensem Ecclesiam translatus,Rempublicam illustravit tum 'editis insignium aliquot Scriptorum operibus . Gregorii Turonensis , Pauli Diaconi, Lui randi Tncinensis de Sigiberti; tum etiam perdoctis quas proprio marte procudit, lucubrationibus, quibus