장음표시 사용
501쪽
si iuris fragmento MSS. quod exhibent RigvARDus lib. IV. Vari cap. s. &Ois ELIus ad Chum p. 1 i. in P. (Lsit. Sehesuv. Reperiuntur ibi ipsa quoque verba lblemniti, quorum naeenunit BOETHIus L c. quaeque Graece ex vetusto Bibliothecae Regiae Glollario ita profert B Risso Ni ut de Formia lib. VIII. p. et . in D. Bisaiara iis re o . e g
Cons. FORNER ausi lib. I. cap. (Thef. sum Tom. a. p. II. s. X. Aliquando etiam ab ipso domiuo Dixi non Praetorem tantum, sed Lictorem quoque vindictam servi manumittendi imposuisse capiti ; Nimirum Praetor, percusso servi capite, vindictam lictori tradebat, tac, vel simili quadam, ut videtur , formula: is Secundum suam causam, sicuti dixi, ecce tibi vindicta; - cIta has Valerii Probi notas S. S. C. S. D. E. T. V. accipiunt Rae v ARDUS I. c. &ALEANDER ad C di in p. ia. Edit. Schustine. paulo aliter quam Cl. O T T o in Prist. Tom. a. Iraef. I r. p. 8. Lictor , hac accepta, nota tantum servi eam imponebat capiti, sed etiam alapam ipsi infligebat. auet re A ME Rosio , qui ad Simpliciam lib. VII. D. I. si Sed non ista. imis quit, libertas , quam manumissus accipit, & Pa a Litaris donatus ac-- quirit; is ita sane ror sagma Lictoris intelligere malo, quam cum N A N-Nio pro virga praetoris , quem eo nomine resutat SCIPIO GENTILI sta. II. de Iurisdict. cap. I G. Caeterum tamen non temper hoc a Lictore fuisse peractum colligo ex V L p i A N o in I. g. de s vim diu ae Verba V L P i A N i: si Ego cum in villa cum Praetore fuissem , passus sumis apud eum manumitti, es Lictoris prafrauia non esset; se Ecce; Lictore etiam non praesente, Ulpiani aetate, cum verba solemnia & vindictae impositio adhuc requirerentur. O . l. 23. eo . &l. I . S. I. de Manism peragi
potuit manumissio; conjeci hinc, Praetorem, absente Lictore, domino manumittenti , ut & ille manumissi feriret caput, festucam porrexisse , dictamque formulam ad ipsum Dominum direxiste. Neque deerat auctoritas, modo exemplarium constaret fide i h An vero majus, verba sunt Q UINC- , T s L I A N i tu Deci et a. in hoc putamus esse momentum Sita vindicta Armes ( Dominum alloquitur & circumverteres mancipium.. aut si una voce liberum esse jusseris . quam si habitum dederis.
502쪽
vetis stolam dederis I se Agunt quidem, fateor, loca Veterum hoc re prin
red s. adducta tantum de manumissionibus servorum, quin tamen ea tuto applicare liceat imaginariae filioriam emancipandorum manumissioni, dubit re non sinit J u s T I N i LN u s in L -- C. de Emane lib. & Nodi L XX XL H. St. mentionem faciens O 'ν f -'raruατων (ι, parum coutionchusTER TU ELIANU s. Eratos ictus. & 'lices Murias CL Au DI A Nus appellat & circumductionum inextricabilium olim. usitatarum. Tantum de ritu manumissionis solenni. i
Mancipationes V manumissiones ter erant repetendae. Pactum fiducia. Bus ectus. Remmcipatione in taetriam potestatem Flius non revertebatur. Mens Ulpiani Fragm. T. 23. S: 3. Hiliae M ulteriorum era um Meriuna mancipatione patrio jure exibant. Objectio rat Boethio remota.
MANumissIONE ita solentniter ab emtore , seu patre fiduciario peracta , filiusfamilias m rteta tari Adγω tacita dam ratione, ut verbis utar T M E o P Η L L I ad S. 6. si si. N. I. P. P. S. in patris naturalis po- teitatem recidebat; Lex enim Romuli & Decemviralis , cujus supra meminiamus, filium non nisi ter a patre venunidatum liberum pronuntiabat; Ηinc, ut filius sui fieret juris, imaginaria haec venditio & manumissio ter repetenda erat; Ne vero pater fiduciarius ex tertia manumissione ius patronatus in manumissuin consequeretur , tertiae mancipationi a patre naturali pactum fiduciae plerumque OaJ addebatur, hac formula: mancupo tibi hunc 'um, qui metis es . ea coaeditione ut mihi remancupes; Vi cmus naturalis pater filium sibi remancupatum solemniter manumittere , & patronatus jura duciario alias ante Justiniani constitutionem, de qua in s tili sibi. de lig. agmsucceis competentia I consequi poterat. Vid. CAIus lib. I. IV. T. c. insu. ibique Interpretes. Neque tamen existimandum, eum hujus pacti fuisseellectum, ut filius tertia mancipatione a Iustre non fieret liber; Contrari idocent
s a I Dixi . qilla, uti Me fieret, ne
cessario non requirctatur, Erat tantum hipe Rara ,sea gratia a Prudentibiis inventum , ne quo incommodo pater naturalis affectetur 1 hine ULP1 NUs. Fragm. T. I . s. g. ea, Pue nece io. intervenire debebant, emuneraturus trinae tantum
mancipationis lacu mentionem , de r--ipasiam plane silet
503쪽
docent Legis Ia. Tab. verba: Si pater Nitim ter te duit. Rus a patre Iiber esto, & BOETuii illa ex Coimn. tu Ap. Ciceronis et is civitatis Romata nae jure liberi retinentur in patrum arbitrio , isqve iam tertia niancipatiosi ne solvantur: se Nihilo quoque magis opinari velis, remancipat ne secundum pactum fiduciae faela, filium in patriam rediisse potestatem ; Minia me gentium; Ne sic quidem a patre manumitti . finisque remancipationis obtineri potuisset; Causam quaeris S Dicam; Liber (qualis erat in patria po-
Misage constitutus manumitti non poterat; hinc, uti ad veram manuni illi nem vera requirebatur servitus, ita imaginaria manumissio ex imaginaria quoque servitute fieret oportuit ; Notum est illud T R e o p v I L II O si pr. c. a. s. Io. cit. o Meo autem ven&batur filius , ut in si servitutem redigi videretur. & ita commode ei libertas daretur; nam liberis mantinuiti non poteris. Idem confirmatur ex UL P I A N o in Fragm. Tag. 3. ubi filiusfamilias ex prima secundave mancipatione manumissus , ct in parriam potestatem reversus, testamentum patris interea factum rumpere dicitur ; Meminit Ulpianus prima tantum & seeundae mancipationis. unde manumissus filius in putriam potest item redibat; De remancipatione non loquitur; quia , n, sellor, remancipatus testamentum patris inter tertiam mancipationem & remancipationem factum agnascendo non rumpebat; hac
ratione, quod in patriam non recidebat potestatem. Atque haec in filiis non tantum . sed & filiabus, & ulterioris gradus liberis emancipandis obtinebant, nisi quod hi una mancipatione manumissioneque sui fierent juris, quod simpra cup. I I. S. jam occupatum nunc non repetimus. Hoc tantum addimus . isti inter filios reliquosque liberos distinctioni non repugnare modo est. Boethii lae ubi liberi tam diu retineri dicuntur in patrum arbitrio. donec tertia mancipatioue solvantur; Etenim liberorum appellatione licet alias omnes contineri soleant descendentes, cujuscunque sexus & gradus i. 22 . de V. S. BRisso Nius in Doce Liberi , aliquando tamen soli filii comprehenduntur. vid. 1 I 8. de V S & GEL Lius lix II c. 13.
aincipadonis desinitio. N nore refragatur Pomponius I. a. s. c. de O. I. CLceronis V Pomponii l. e. conciliatio. E x ritibus superioribus grum recensitis patet, enume aliouem recte ab aliis definiti, quod sit: Legis actio , qua liberi magnili primi gradus per tres mari-
504쪽
cipallam, totidemque manumissones, feminae Dero G uepotes msa mancipatione es mammissione patria exiba it potesare. Dicitur ita definitione: est legis actio; actus esitan voluntariae jurisdictionis , inter quos est emancipatio, a tionibus legis haud obscure pallim accensentur, (Vid. l. o. de Opt. l. 2.3. de Oss. Proconf. V e. l. i. de M. Iuridici; PAULLus II. Seut T. et s. s. g. & Nov. St. Praefat. imo solae procedente tempore actiones legis audire coeperunt; cujus rei rationem reddit Scipio G EN T i L i s lib. I. de Arisae cap. 3 . I is contrarius non est POMPON ius, qui in I. a. s. c. de O. I eam Juris partem actio in legis appellari tradit, quae continet actiones a Prudentibus ex legibus Ia. Tab. compositas, quibus inter se homines disceptareia, quasi actiones legis essetit actus jurisdictionis, non voluntariae . sed contentiose; Non enim definit POMPONius Ioc. cit quae
sint actiones legis, nihil magis, quam C A Jus , qui . Cum lib. II. Indi. T. I. p. 8s. Edit. Schult formulam cessonis in jure exposuisset, addit: h ILis que Legis actio vocatur. is Core. C v I A c i u s in Comm. M lib. 28. Zam Pupim in expos L Tet. H R. I. & lib. I s. Olf. c. I c. cui aditi paeatur Scipio GENTI Lis lib. I. de Arisae c. I 8. qui tamen eodem lib. I. c. 3 . paulo aliam Pomponii adsere explicationem lat.
A is conditio emancipauim pd it adjici ' Vera Parulli mens in L 3 . de No
Gom moesti de ea seraeutia. INDE vero, quod emancipatio esset legis actio, consequens erat, eam sine ulla diei. vel conditionis adjectione . procuratorisve interventu fuisse
celebrandam arg. l. T . d. R. I. Neque obflat his, quod pactum fiduciae
s a J obiter moneo . alterius 'quoque erroris eurulem POMPONIUM l. e. aeausari, qivid diis vite ,, Om tiaram tanten horum cita pro Far m Tecton legere videtur Ampl. c o R N. v A M B V N-m Κ E R s M. in Praetem. ad i. e. Se interpretan-,, di scientia ae actiones apud collegium Pontifin cum erant is contrarium enim diserte tradit Ci c E o de ZL. lib. II. rap. is. Sed quM Si Pomponium eapi imus de tempotibus cn. Flavio, qui ius civile evulgavit. antiquioribus. Cia ceronem de aetate recentiori, qua dolo bono Flavii a Pontifieibus ad Ictos prolani iuris eura iam transieratZ Hanc certe eoneilaetionem non ipsa tam tum Pomponii verba lacile admittunt i Sed suadet quoque Ioeus Livii, qui lib. Ix est c. totum ius civile in penetralibra Pontificiam ante Flavii evulgationem fuisse repositum haud obscurum.
505쪽
tertiae mancipationi adjici plerumque solitum expressam videatur continere conditionem; Non, inquam, hoc obicit; Est enim ex iis, quae videntur tantum, non sunt; Dudum P. FARER tu Comm. ad i. et C. V p. de R.
I. animadvertit, atque exemplis illustravit, allus legitimos eas tantum conis ditiones, quae certam ejus, qui lege agit, scientiam, animique destinationein impediunt, non recipere , alias contra, quae aelum nullo modo suspendunt, nec intentioni agentis adversantur, (quas inter remancipandi conditio tuo reis fertur merito admittere; Add. Idem FABER Sem. lib. II. c. et . p. m 3a I. Patet hinc, aliam longe esse mentem P AuLLI &LAREO Us iat de Ad L ac vulgo existimant Eruditi. Verba P Au LLi: si Quaesiis tum est, si tibi filius in adoptionem hac lege sit datus, ut post trien-- nium (puta) eundem mihi in adoptionem des , an actio ulla sit Z Et La-- beo putat, nullam esse actionem; Nec enim moribus nostris convenitis filium temporalem habere; si Verba haec perinde ac si legeretur: siuasitum
es, s tibi Flius &et an LEGIS ACTIO ussu fit ' EI Labeo pittar, nullam essse LEGIS ACTIONEM. accepit Cl. N o o D T i u s ad tit. J. de Moph
s. 28. Tom. a. v. refutatus hoc nomine haud ita pridem ab erudito Juv ne Cas P. ANT. CONYNENAE Roto in Diss. Inane. hic habita de Iloptionibus set a. c. 3. S. 3. qui tamet, ne ipse quidem veram Labeonis mentem in omni parte cepisse videtur. Negat Labeo , cujus sententiam amplectitur Paullus, ullam esse actionem , si adoptio hac lege suerit celebrata , ut filius adoptatus post triennium iterum in adoptionem daretur . non hac ratione, qua Noodlius putabat, quod adoptio esset lagis actio, legis autem actiones per diei aut conditionis adjectionem vitientur in totum; Minime; Conditio, cujus meminit Paullus in casu proposito, non est ex iis, quas non recipiunt actiones legis, neque enim amam suspendit illa vel intentionimentis est contraria, nihil magis, quam remancipandi Conditio in emancipatione adjici plerumque solita; Non ergo hoc vult Labeo, totam adopti nem esse nullam. sed tantum nullam c jus pactionis nomine actionem competere paciscenti; Dubitandi ratio erat, quod pactum hoc in ipsa venditione solemni adjectum Oa ad actionem iusti ere videbatur; sed tamen contrarium
s a I Non videtur intelligendiis esse P A U T. L sde pacto intre adoptantem. t in adoption da tem interposito, antequam ipsa celchraretur ado tio, uti laudatis coNTNEN ERO ius speeiem ponit (tum enim res omni emista dubio . certo. quod ex tam non detur xctio . sed deracto in ipsa adortirene adjecto, unde actui, finihil aliud ubitaret, dari Porerat.
506쪽
xium suasit alia fortior ratio. quam P Au LLus subjicit, dicens: A Neque enim moribus notitis convenit, filium temporalem habere; is hoc . ni lablor , sensu ; Adoptio imitatur naturam moribus Romanis ; natura autem filios temporales non largitur; ergo moribus Romanis non convenit, filium habere temporalem. Addo . quod sini adoptiovis, imo & bonis moribus, ad vertati quodammodo hujusmodi conditio videbatur, quo quoque respectu P, u Lus forte dixit: si Moribus nostris non convenit filium temporalem habere; is Fini adoptionis contraria erat, quia adoptionem in orborum stilatium. & ut senectutis astaret levamentum. antiquitas introduxit. vid. N Cella Leonis et . Bonis moribus haud secus. quam si quis uxorem sibi stipulatus, se intra triennium eam alteri in matrimonium daturum , spopondisset, quo casu si quaesitum fuisset. an ulla ejus promissi nomine esset actio 3 vix dubito . quin eadem ratione responsuri fuissent Labeo & Paullus, arullam es, victimran, tuque enim nioribus nostris convenit uxorem temporalem habere
Tantum de vero Labeonis & Pauli in L 3 . de Ado . intellectu
ancipatio Neres continet legis actiones. Locus Pausit L a. Sent. T. s. a. expensus. Item in aetii T. 23. s. 3. PORRO, quod dixi in definitione: manclatio est legis amo, hoc non ita accipi velim, ac si tota emancipatio esset tina legis actio. Non ita est, crede mihi, aut, si nolis. JusTINIANO, qui Nodi LXXX LPrac emancipationem olim, per Em qiue nimcupantur LEGIS ACTIONES, perlatam tradit; Idem evincunt reliqua ipsius definitionis verba toto
hoc capite prolixius eXplicita ; Singulae enim mancipationes . manumissiones quoque singulae, in emancipatione interponendae singulas constituebant legis actiones, seu actus legitimos. Dices forte , hanc observationem supervacuam & nullius esse usus; Elt tamen alicujus; Implicaret alioqui, quod PAu Lus lib. 2. Seis. T. et s. s. t. tradit: se singulae, inquit, mancita pationes via sistam, vel aliis testibus fieri pol sunt. vel eodem die, vel si intermisso rempore; si Quid enim I an ima legis actio intermissio quoque tempore, & aliis atque aliis testibus praesentibus . celebrari potuit, cum omnes fere actus solemnes uno temporis contextu peragi oporteret I vid. l. I 3 . n. de V. O. Ita sane foret dicendum, si verum, quod jam resutavimus.
507쪽
emancipationem unam tantum esse legis afforent; Sed non hoc vult Paulus; Id tantum docet, singulas, quibus abiblvitur emancipatio , legis assiones seu
actus legitimos Oa diversis temporibus, testibus diversis, licuisse peragi; Si-
Iet quidem ille de mammissonibus, verum nec has, tanquam distinctas legis actiones, eodem praecise tempore, quo mancipationes, fieri debuisse, locuples tellis est ULei ANus T 23. L 3. Dicit ille: se Agnascitur suus hereata manumissione. id est, si filius ex prima secundave mancipatione manu-- missus reversus sit in patris potestateiu, is & si quaeras effectum illius a nationis, declarat eum s. a. fraces cum ait et Rumpitur tectameneum agri tione , Jam vero, quo, quaeso . pacto hoc accidisset ' nisi aliquod temporis spatium . quo testamentum conderetur. mancipationem inter & manumissi nem intercedere potuisse: Cons. ea, quae ad ali Ulpiani locum in notis adscripsere Jac. Cus hcius & Vir Cl. AN T. SCHULTI Notus, &, quos
potuit. Diam post Constitutionem Leonis. P Ri u s x re ab emancipatione legitima discedam, duo adhuc singularia. quorum alterum profertur ex Phu Li M. I V. ad Sabinum in 1 3. de Ado . alterum ex MODEsTINI lib. II. Regularum in L . eoae obiter attingere lubet; Primum est, quod filiusfamilias, si consul vel praeses sit, apud se ipsum emancipari possit. Alterum a primo haud multum discrepans, quod omnis magistratus, apud quem legis erat actio, emancipare liberos apud se potuerit: Singularia haec sunt, quia alias viae est . ut unus homo duplicem
s I Confundo appellatio es actiovam latis & aminam tegitimor um . inli quod ad temporis non interr ipti requisitum. narram inter eos sit diser en . sed tam aegis actiones . quam actus reti timi nee diem nec eoliditionem admitterent. Cnerum an alias iurer actus initimos & lexis aeri oves sit distinguendum . heerbe satis disputarum
508쪽
sustineat personam . & agentis patientisve . & auctoritatem praestantis: Duo hus his addo tertium ex PAULLI L a. Stait. T. et S. S. 3. quod emancipatio etiam die ieriato fieri potuerit, quod tamen olim non nisi publicae utilitatis causa permissum suis le , ex Varrone observat C U I A et I U s in not. ad i. e. Urmarunt id, quod Paullus duxit. saeculo se exeunte, Impp. Valentini . nus, Theodosius & Arcadius in I. S. C. de Feriis, , ubi licet omnes actus, qua publicos , qua privatos, diebus I S. Paschalibus conquiescere jusserint . iis tamen emancipan & manumittendi licentiam cunctis concedunt, libertatis, at putem favore , quo respiciens Constantinus jam antea in L I. C. Theod. . de Feriis ita sanxerat: h Gratum & jucundum est eo die ( Dominico quae se sunt maxime dotiDa , compleri; Atque ideo emancipandi & manumita, tendi die festo cuncti licentiam habeant, & super his rebus acta non pro-- hibeantur; ,, Neque hoc deinceps mutavit Leo Imperator, quamvis illud indicare videatur Conltitutio , cujus sensum ex Libello, qui collectanea quaedam ex Ecclesiastica Theodori historia continet, BARN. BRisso NIus dei spectaculis p. 3 i. sic expressiit: ho S. et , IIALI N
Em de iis tantum . quae non sunt votiva, intelligendum esse monet, tum ipsa Leonis Constitutio, quae, modo vera conjicit B Risso Musi. c. p. 32. integra habetur in L Qt. C. de Feriis . tum etiam ipsum modo citatum tragmentum, unde constat hunc tantum Sanctionis Leonianae scopum fuisse, ut Dominici diei & religio sarta tecta servaretur.
Mutatio juris circa ritus emancitationis ab Inagia' introducta. An re mum per L C. de Emanci p. lib. IRI Tus isti solemnes & scrupulosi admodum, quos exposuimus, sic tatis diu suam obtinuerunt lamitatem; Diocletiani certe & Maximiani aevo
509쪽
adhuc non nudo consensu patria liberi potes ate, sed ACTU SOLEMNI PH casu ita
herabutitur. l. 3. C. de mane liber. &, licet I E R M o G E N I A N U s de sua aet te, quam in Constantini imperatoris tempora incidisse vero limile est, (Vid. JAc. GOTHO PREDus Pro T. Coae Theo l. c. i. & M E N A o I U s Amm. r. civ. c. II. in L 23. de manum. et iis. ita testetur: is Manum illio per lict
is res hodie domino tacente, expediri solet, & verba solemnia , licet non di-- cantur, ut dissi accipiuntur; o Mansit tamen & poli illud tempus emat cipationis actus maxime solennis; Primus, de quo constat, Anastalius insignem hac in parte juris introduxit inpiationem, non quidem, uti volunt omnes. quos hactenus inspicere licuit . promulgata ciuistitutione l. C. de Emanc. liber. sed alia quadam anteriori, quae in Codice nostro non reperitur ob rati nes tua memorandas: videamus verba asi. l. i. & res, ni fallor . erit liquida.
p. ANAsT,s Ius Cin antino P. P. Iubenius licere parentibus, id est, patri. mo paterno (feu 3 promo, caeteri . que usterius per masculini sexus personas continua generis serie comunctis . s. liberos, quos habetis in potesate propria. id es . Flium des suam , nepotem c. seu neptem ex filio, pronepotem seu proneptem , caterosque itidem per masim lini sexus persolvis continua generis linea sibi conjunctos, per emancipationem. vel absentes , G peregre degentes , dies in iisdem licis seu regionibus.. vel ciditatibus commorantes, in judicio vero nun prasentes , juris sui consi- tuere maluerint: supplicationibus porrectis mereri super hoc Divinum oracm. lum: hocque apud competentem judicem , ad cujus jurisilictionem actus emami cipationis tertiuet, insinuare, superque precibus a semet oblatis apud eum d . ponere: ut hocsubsecuto, es auctoritate pracedente Principiat . pleni umrobur emancipatio sortiatur: ses personae, in quas talis liberalitas collata fiet iade aliena potesate qitasi a tarentibus ex emancipatione manumsise liberentur: O tamen ipse nihilominus sub gestorum testiscatione, vel apud eundem judicem , DcI apud alium quemlibet proposso parentum suam etiam Doluntatem confouare, Tel ante pretes oblutas, sara os apices promulgatos . Tel postea depcfuerunt, libi infantes snt, qui sine consensu etiam hoc modo sui juris e ciuntur. Dat. ii. Latinae Augusi Conmutinopoli, Probo Avieno sin.
510쪽
S. II. Ostii itur d. I. de aboetibus limium emantes mssis agere. INDICAT totus hujus Constitutionis tenor, eam non generalem esse. sed specialem tantum, & de absentium, vel eorum saltem, qui in judicio praesentes esse nequeunt, emancipatione agere; Quid enim aliud volunt haec Imperat
ris verba: Ahemus licere parentibus Si liberos oeI ABSENTES V PEREGREDEGENTES, ves in iisdem locis, seu regionibus, WI ciditatibus commorantes. IN JUDICIO vero non praseutri per emancipationem sui juris conminerem terint pQuorsum, quaco, tendit specialis illa personarum absentium vel saltem in judicio non praesentium enumeratio I Quorsum conditionalis enunciatio: M liaberos des abstates Ue sui juris consituere maduertis' nisi, ut indicetur, hanc nostram Coiastitutionem in enumeratiarum tantummodo personarum gratiam fuisse emissam ; Quid ' quod hanc quoque interpretationem suadeant sequentia Anal alii verba, ante dictorum limitationem continentia: S tamen ipsae nihil minus sub gestorum testificatione, des apud eundem judicem, des apud alium quemlibet propcsito parentum suam etiam dolantatem consonare. Del ANTE precessi utas, O saeros apices promtistatos, vel POSTEA deposuerunt; Cur dicit I rator ante res poclea ' cur apud eundemjudicem Des alium quemlibet ' quia, opinor de absentium emancipatione constituens, cum ipsis precibus earumque apud magistratum insinuatione liberorum consensus declarationem inepte desidera set, lacillime quippe eventuro , ut eo praecise tempore declaratio ista a liberis absentibus fieri non posset; Sed dixerit forsan aliquis; Tu argumentaris a se su contrario. talia autem argumenta in legum interpretatione semper perae losa, ge saepe etiam falsa sunt; Saepius, fateor, hoc a Praeceptoribus audivi, sepe etiam re ipsa expertus sum ; sed sit nul quoque animadverti, vulgatum illud maxime procedere, si Princeps per Epistolani aliquid constituit. vel cohnoscens decrevit; contra aliam plerumque esse rationem , si Edicto aliquid PM. epit, uti in hac nostra lege fecisse videtur Anastasius Imperator; Quid multa Z Ipse P Ap, Ni ANus & quis potior Io hanc ipsam, quam instituimus, argumentandi rationem forti imam dicere non veretur; Ille enim, ut ostenderet, errare magistratus, qui criminalem aliquam jurisdictionem Lege vel Senatusconsulto sta delegatam aliis mandant , ita verba Dcit i. i. PV. deos. dus, cui mauiae es jurisae is Ilujus rei (errare magistratus talem jrerudi se tionem manduntes ) fortissimum argumentum, quod Lege Julia de Vi nonaia se natiin cavetur, ut is, cui obtigerit exercitio, possit erun , si protesilcutur, o mandare; non aliter itaque mandare poterit, quam si abesse coeperit.