장음표시 사용
521쪽
Pluribus conjectura firmandae subsidiis nunc quidem destituor, cui haec non suffecerint, is ampletatur B Ac novit & CL ScuuLTi Noli conciliationem ; Nullus ego refragabor , modo commodam senctionis Justinianeae iii . l. sen. c. de Ad t. reddiderit rationem Oa . S. V. Cur imitorum, maxime natur rem, rarior fuerit emonematio pΗAc TENus, an & quando inviti emancipari potuerint' disputavimus; Nunc addimus, rariores sorte fuisse casus, quibus in iti (naturales praesertim emanciparentur, cum a parentibus satis plerumque emancipatis prospectum fuerit, nec in egestate degere cogerentur, unde emancipatio filiorum intuitu favorabilis potius, quam odiosa habebatur, quippe quos a jugo patriae potestatis liberatos sui juris constituebat; Ηinc mirum non est, pro beneficio eam & honoris additamento habitam, inque ejus remunerationem tertiam bonorum filii familias partem ex jure veteri, ex Justiniani vero Constitutione diamidium ususEuctus patri emancipatori fuisse praestitum. Vid. s. a. Dis. Per quas pers cuique a iij. Hinc Anastasius imperator in I. s. C. de mane. lib. eam liuei alitatem in filios Silaram; Hinc Valentinianus . Valens & Gratianus
Testat onem diu num iramerita libertatis vocant in l. tin. C. de ingrat. lib.
Hinc quoque Diocletianus & Maximianus in L . C. de mane. lib. in alterius injuriam beneficia tribui existimant, si parens invitus emancipare cogatur; Ilinc denique Constantinus in L Q. s. ust. C. de Sinuent. p T. V resit. filios per patris deportationem sui juris factos ab eo Principali indulgentia restituto emancipationem petere vult, ut libertatem non damnationis, sed LENITATIS
paternae tectem haesuit. S. V L
ia I Forte etiam, non sine ratione. qvis suspiaeari pollet, locum P a U L E L. t. SM. T. et s. s. xv. recentiori manu comptim , & seximitum S ardi editionem Basileensem contratio Plane sens irae aeripiendum, praesertim cum Idem P A u L-Lus in ast 1. I a. '. de U. O. uia plenius hanerem tractat, innuere videatur , non adoptivos tam tum , sed & naturales invitos sua aetate emanet pari
potuisse; dicens in medio tr. ast et me ( exheredareae mancipare pater circa Ilium sis faceres
igitur aera aliter eum, quam is Dium vir,
ae paulo post is'. pr. L itar c puer filium emam ripam patria jure. duae si vera, vix aubitam dum foret, quin ad Anastalii usque tempora i inimis emancipatio inditandie fuerit licitas post
Anastasium vero xaturalium emancipandorum to
sensus, iii si uitantes essent, sit requisitus, non item adoptisorum per ait. L pen. pr. e. O Adopt. Ac 3. Inst. eod. Prior tamen conjectura magis pic
eri propin cessi i agmentum in L s. de a P.
522쪽
S. VI. inditus pater emancipare cogatur ' Marciani mem in 1 gr. de Ada . Exceptio in as au. 3I. quas Dulgo DD. Fatuviat. Prima V s
cunda explora. Tertia admissa. CORONIDIs loeo addere lutiet. an & quibus casibus parens imitus emancipare cogatur' talos dari negat Mancia Nus in I. gr. de adoptis Non potest filius. inquit. qui est in potestate patris. ullo modo compeiah lere eum. ne sit in potestate . sive naturalis, sive adoptivus quod i men non sine limitatione quadam accipiendum esse . praeter s. um Inst. si. II. I. P. P. S. (ubi est: ullo pine modo docet non tantum Idem MARCIANus in I. 33. de Ad L ex eodem lib. Regularum desumta. sed &PAPI Nisi Nus . cujus in L S. sit. Stile liberi haec exstant verba : h Nec
se facile pater emancipare filium cogi poterit; is ipsa satis indicantia. dari casus, quibus pater limitus cogitur; Quinque vulgo statuunt DD. ad ali S. xst. In t. o. II. I. P. P. S. sequentibus comprehensos versiculis:
Si genitor sevus st: Pro itualde pudorem Nutae; aut pupillo forsan damnosus adoptet Iegatum; aut nummos cupivis hac conis me; Inouo solis poterit genitore potesas.
Omnes explodit B. Tuo Masius saepius est. Diss C. i. s. I . & S. Id a. Nos nec huic, nec Issis calculum adjicimus; Videamus de singulis. Primus, quem ex L ust. Si a pari quis. maii. st hauriunt Dri inter exceptiones a regula I. gr. Id t. quin immerito reseratur, dubitare non sinit ipsa I. ult. ali. etenim quod ibi statuitur, cum speciale contineat privilegium, ad exemplum trahendum non est, at T. S. 6. sis. Ius . A I. N. G. M C. nisi quis dicere malit, Justinianum usi. I. ult. eam in is referendo, vini juris generalis tribuisse, quo sensu hon admodum refragabimur. Se do casu, quem ex Lia. C. de Disi . audient. probant, ipso jure potius, quam per emancipationis actum patriam solvi potestatem, patebit, si cum a I. I. ra. Q jungamus l. 6. C. de Spectaculis (lib. II. Tit. o. unde d. l. I a. excerpta videtur. Cons. B. THOMAsi Us l. c. Tertius a regula l. 3 t. de Id t. totidem fere verbis a Papiniano & Marciano in I. 32. Pr 3 3. de Ad t. excipitur, ac per consequens mei ito a DD. inter exceptiones resertur; Nam quod ubi dicunt.
523쪽
patrem adoptivum tum non cogi ad emancipandum. sed arrogationis effecta cantisper in dispenso fuisse . nullius eli momenti, cum ex ath st 3 i. & 32. constet, emancipationem ab arrogatore fuisse laciendam; manifesto indicio.. arrogationem plenum jam habuisse effectum.
Item quana. Thomsi error. Verus L ii . s. 8. de let. I. N Ls a. de Conae es Demonstr. sensus. Paulli mens. L q. seiit. T. I 3. S. I. CHacii errori P Lus dissicultatis habet . quid de quarto dicendum sit casu 2 Si legatum vel hereditas sub conditione, si liberos emancipaderit. relicta a patre fuerit a nita ; Hoc quoque casu patrem ad emancipandum cogi negat THori Asi Us . . deceptus, ni ego lallor, pravo l. II . s. g. de tuae. I. & 1 va. de tam dit. V Demon'. intellectu; & confusione duarum specierum toto coelo dic crepantium; Nimirum; Vel hereditas legatumve relinquitur, rogato per mdeicommissum. ut liberos suos emancipet, herede seu legatario. vel, nulla fideicommissi mentione facta . emancipatio pro conditione adscribitur ; Priore casu implere fideicommissum non cogitur pater, auctore MARci ANo in ali.
t Ii . s. g. O lee. I. Sed, si liberos suos, inquit, emancipara rogatus fuerit cheres,) nm cogitur hoc facere; a ratione 2 Subtilissima , quam subjicit. JCtus, dicens; Potectas enim patria investimabilis es; Verbis obscurioribus quiudem . sed sensu, opinor, plano, si conserantur haec Justiniani ex s. I. In Ede Sine. re; per fidele rel. - Ηoc solum observandum est, ne plus quisquainis rogetur alicui restituere, quam ipse ex testamento ceperit; nam quod am-- plius est, inutiliter relinquitur; - Etenim in specie . quam tractat Marcia- nus, omne . quod heres restituere. ut ita dicam , rogatus fuerat. (inaestimabile quippe ) amplius erat . quam quod ipse ex tellamento ceperat, ct consequenter totum inutiliter relictum; Atque haec Marciani mens ex collati ne nostri s. g. cum praeced. s. q. (ubi verba finalia secundum vulgarem sol mum juris ad sequentem s. g. cum JAc. Cus Acio ad Paulium L Sent. T. 13. s. s. referre nihil opus est. Vid. AN T. Aucius T IN Us menit L. I. C. vlt. Tom. Def. ur. p. I P. eorumque connexione per particulam adversetivam sed elucere satis videtur; Neque aliud sedit ULPIANO &. quem Ulpianus citat, P LPINIANO in L sa. m. de Condit. V Demonstr. ubi: . Si cui legatum fuerit relictum . isque rogatus sit. liberos emancipare,.surissim . ant. Tom. I L. T i t is an
524쪽
I . an cogi debeat manumittere I Et retineo, me dixisse, defici eos a petitioneta fideicommissi; Papinianum quoque libro nono Responsorum scribere re
rebam, non esse cogendum emancipare filios Eadem . ni talor. rati
ne; Stricti quidem illa, & subiniqua, de jure vero respondentibus omnino observanda; ta Neque enim, ut ULPIANus subjicit, Praetor fideicommissa-- rius eos ad libertatem tuetur. ut servos; ta Quia vero aliud postulabat aequitas, & testator, si talem legatarii praevidisset perfidiam , vix legaturus
videbatur; hinc idem ULPIANus addit et is Arbitror tamen extra ordinem debere constitui, eum, qui agnovit id, quod sibi relictum est, hac coii-- templatione, ut liberos suos en anci ret, cogendum emancipare ; Ne-- que enim debet circumveniri tellantium voluntas; si Ita juris erat, si heres vel legatarius per fideicommissum, liberos suos emancipare, rogati erant; Sed an idem obtinebit, si quis sub emancipandi conditione heres institutus. legatove honoratus hereditatem vel legatum agnoverit 3 Non dixerim; R clamante quippe PAULLO Sent. L q. T. 13. s. i. Verba PauLLI: is Ea se conditione heres institutus, si liberos suos emancipatinit. oimtimodo eos emmis cipare cogendus est; Pro conditione enim hoc loco emancipatio videturis adscripta; si Nec in contrarium me movet C v I A c I u s. qui in not. ad T.
Patilli ire. de extraordinaria haec accipit coactione, quasi secundum vulgarem formam juris, omissa conditione, hereditatem amplecti heres potuisset; Non patiuntur hanc interpretationem I. I 3. de Condit. In it. l. r. hile C. D. I. s. s. a. l. I. S. I. siuamae dies ter & aliae plures; Quin imo iple UL pia Nus in sum est L sa. de C. V D. id quod PavLLus dicit.
ordinario jure verum esse , latis superque monstrat; Is enim, cum dixisset, . arbitrari se, fideicommisso, ut emanciparet, rogatum, se relictum agnovicset, extra ordinem emancipare cogendum , pergit: ( vertim subjiciens sp ciem . ad cujus exemplum prior illa extra ordinem erat exigenda ) si Sic d is nique hoc accipiendum , quemadmodum, si sub conditione liberorum eman-- cipandorum ei fuistri legatum, vel ita relictum. ut eos emanciparet; is Innuens nimirum, eo casia certi, & ordinarii esse juris . ad emancipandum cogi legatarium.
Mota contra explicationes superiores obectio remota. VERUM una, ne quid dissimulem, isti, quam dedimus. legum eo ciliationi atque interpretationi, obstat dissicultas. in hoc potissimum constastens s
525쪽
sisiens, quod heres vel legatarius tum ad emancipandum non cogitur . quippe quibus integrum haud dubie est . hereditatem legatunave aut repudiare. aut adire & agnoscere; Prius si maluerint . conditionem esse implendam. nemo simus dixerit; Sin posterius, sponte sua conditioni parent, hon coacti. siquidem, antequam conditio impleatur, neque hereditatis aditioni, neque i gati agnitioni detur locus, per textus praeced. s. ad refutandum Cujacium citatos. Hic ut removeatur scrupulus, respondemus, coactioni . de qua egia mus . tum locum esse, cum heres vel legatarius de adeunda hereditate vel legato agnoscendo conditione implenda voluntatem jam declaraverit. &deinceps poenitudine ductus conditioni stare detrectet, quod favore libertatis forte receptum fuit; Addo, quod legatarii respectu facultatem quoque habeat coactio, si heres, fidem ejus de conditione mox implenda secutus, legatum ipsi in antecessum praestiterit; Atque secundum haec accipimus Paullum & ULpianum ae est.
ointa exceptio vera quidem, sed aliunde. ac vulgo facimit, probanda.Gemina L i. s. Si a pari quis manum. st species. Thomam
Ouintus denique casus est: Si pater pecuniam capiat, ea conditione, ut filium emancipet; Probant hunc ex l. t. s. 3. Si a pari quis mauum siet; Ubi UL pth Nus: si Si parens vel accepit pecuniam . ut emanciparet, velis pollea vivus in eum filius, quantum sitis est, contulit. ne judicia ejus imsi quietet, exceptione doli repellitur. A Verum enim vero . uti nullus dubitem, quin pater, qui, accepta pecunia. promisit, se filium emancipati-rum, vel invitus ad id cogatur propter contractum innominatum do ut F. civi. & inflanem libertatis favorem . argumentoque eorum, quae fur. s. r. de patre propter legatum vel hereditatem agnitam cogendo diximus, ita cor-tra certistimus sum, nihil minus hac quidem lege probari: Ponamus speciem,& res erit liquida: Pater. accepta pecunia , emancipavit filium, Emancipatus, condito testamento praeterit patrem saJ. Qu.eritur, an parens, tanquam T i t et pa-
t J Ita malim speciem confingere. quam cum patre, qui, pecunia. ut filium emancipiret . ad Taeo Masto existimare, agere Ulpianum de emta . conditioni non raruit. & postea hiae filio
526쪽
patronus, ad contra tabulas bonorum possessionem admittendus sit ' Negat hoc VLPIANus, dicens: exceptione doli repectitur (puta, ab hereditasseri tu ; haud dubie, quia cessabat hoc casu aequitas Edicti, quae moverat pra torem , ut ad contra tabulas emancipati bonorum possessionem patrem admitteret. Vid. I. l. i. pr. Item . quae est altera hujus S. species: Pater proprio motu atque ex lenitate paterna filium emancipat; Deinceps hic filius, praeterito patre, testamentum condit; Sed vivus tamen tantum pecuniae ipsi repraesentat, quantum satis est, ne judicia ejus c ultiniam voluntatem inquietet; Quaeritur, an hoc casu pater contra tabulas bonorum possessionem cum effectu petere possit I Respondet ULpi ANus, pariter ac in specie antecedente. emeratione doli repellitur ( di heredibus scriptis, quod a Tuom Asio non inte
lectum merito mireris, ); dolo e;um agere videbatur, evertere iliadens test mentum ejus, qui, quantum satis erat, vivus in eum contulerat, ne judicia inquietaret. av. l. s. s. uls. ad Leg. Falcid. Ecce, quis hinc non videt, in utraque, quam posuimus, specie ne verbulum quidem de patre ad emamcipandum cogendo, licet vulgo id inde eliciant DD. a JCto tradi I Genuinas autem nos posivise species, totum, ni fallor, ass. 1 I. contextum conferentiabunde patebit. s. X. Clausu IQSE UERATUR nunc diaetatus de Oectis emancipatiorum secundum diaversias imperii Romani aetates, sed nimium forte Academicae Dissertationis teraminos nunc quidem egressi, quae supersunt. nova fortasse dabimus occasione; El. si placuet int . quas edimus nugas, ad alia dehinc audenda calcar erit additum ; sin displicuerint, & temeritatis videatur opus , juvenem, eumque ne mediocriter quidem doctum, tanta in aliorum refutandis opinionibus uti lubertate; Sciat aequus rerum aestimator, in causa fuisse, tum honestum illud veri indagandi studium, tum etiam vanum an justum, quem fovimus, metum. ne de Satiricorum grege aliquis nobis applicaret II ORATII illud ex L
morienti Patriae potestatis iure iudieilare rapit; prineipiis . nullo modo potuisset comtere tiamnem Reiragat ir enim, quod pree Diomasii dixerim, tiim . quod tamen jure fuisse conditum ipse to- noti Inseripto tantum Tituli, verum etiam, quod tus monstrati filius i. non emancipatua , salvis Romani juris
527쪽
' Quid mihi Celsus agit' monitus, multumque monendus, is Privatas ut quaerat opes, & tangere vitet A Scripta , Palatinus quaecunque recepit Apollo :, Ne , si forte suas repetitum venerit olim. Grex avium plumas, moveat cornicula risum ., Furtivis nudata coloribus. Interim tamen B. L. non quis dicat, sed quid dicatur. consideret, nam ut nostrum laciamus Ciceronis illud ex Philipp.. . si Stimini Cubet iratores, is in magnis nonnunquam tempestatibus a Vestoribus etiam admoueri solent.
IMBruti ratio. II, III. mancipam minimam capitis deminutiorem patitur. a Cur' alia Pauli. alia eorum qui Pandectas compilarit ut in l. 3. S. i. de
p. min. meus. Rationis a Paulo reddita deris sensus. Thomasei I iiuuviuio restis. Cur in pr. Inae de Cap. min. capitis misitio simpliciter dic tur prioris flatus mutatio 2 IV. Odiles actiones ante emancipationem coutra emancipatum competentes exstilictae. Cur ' Eadem Praetoris Edino restituta.V, VI. Hac restitutio emanciparis non prinit. Cur ' Duremus rinuatus. VII. Non intra annum utilem tantum, sed post mustos quoque amios credit ribus contra emancipatos restitutionem indulset Praetor. Notagitis refutatus.
VIII. aliud Praetorsi Edictum de Mustio competentiae emancipati hiau eudo. IX. Cus quoque V Uusfructus emancipatione peremtus ante l. pen. C. de Usu- fructu. R Cur ' Dicta confinitio de usu quoque iure lenida. XI. XII. 1 e speciebus peculiorum, ex quibus dicta jura emancipatione amittebantur. XIII. Emane mi mos in successione ab intestato essectus cerebris. Connantis, Gisilms Et Aleander refutati. XIV. Emancipationis in tutela legitima seeundum temporum
528쪽
distinctiinem essectus. Tribomam ves adserius cujus que minem in L d. C. de leg. tuti detectum. X V. Emancipationis essectus in parentum'Muciaria tutela. XVI. Emancipatus liberto non per omnia clinilatus fui. In potest tem tamen propter ingratitudinem inclar liberti remorari potuit. Conpectura ad L un. C. de Ino. lib. jacitis V D. Got fretas refutati. XVII. Brevis recensio mustorum essectuum, qui ex emancipatiane, quatenus es solutio iuris patrii, fumit. X VIIL Peculium es actio de pecudio emanciatione summo jure peremta. Cur ' A Pratore tamen intra inritim utilem con a. XIX. Praemii ex bonis emancipati maternis pro emancipatione practanssi origo U ratio. XX. Illud ad ima matrem generis per L S. Pt q. C. Th. de Bon. Mati extensum non Didetur. Contius refutatus. Praeclari tamen ex iis jam debuita nee l. 3. C. de Bon. mat. Subscriptio ait L 3. emendara. XXL Idem
praemium ex lacris nuptialibus es Pors uiis promi debuit ex Theodosil constiatinione in I. 2. C. de Bon. quae lib. XXII. Prid nota Iustinianus conuem ttirect J XXIII. A Theodosi N F alentiniani temporibus aliquod etiam 'mmium ex honis maternis V materni generis jam emancipatis obvenientibus rem sandum fuit. Cus I Scipio inutilis notatus. XXIV. Concla la operis.
s. I. in i R inter ejus, qui juri operam navare cupit, ossicia haud infimum obis
tineat locum, ut non in nuda antiquarum, quas Imperator vocat, si
hularum cognitione iubsistat. sed ut . quid quaeque scrupulosae antiquitatis pars ad genuinum juris Romani intellectum adierat momenti. quosve effri tus producat legitimos. attento scrutetur animo. nemo, opinor, dubitabit facile; Ηoc certe ego considerans, haud inconveniens iure duxi, si quod superiore anno in antiquis emancipationum, ut ita loquar, labulis expone dis impendi studium, idem & nunc adhiberem in illustrandis earum effectibus praecipuis per totum, qua late patet, jus Romanum hinc inde dispersiis: Neque vero hic eadem, qua in priore parte usus fui. methodo procedere lubet, sed de tribus , quas vulgo itatuunt. emancipationum speciebus mixtim agere consultius videtur, licet enim in singulis earum aliae atque aliae re ipsa intervenerint solemnitates, illa tamen solemniima mutatio, propter fictionem juris, de qua egi Part. I. C. g. s. q. parum . aut nihil . quod ad effectus attinet, intulit discriminis ; Antiquissimam speciem, cujus ritus ex conjectura tradidi L c. C. a. sciens hac in parte praetereo . cum quid illa Prod erit
529쪽
effectuum praeter illum . quem De cit. s. c. jam exhibui, propter monumentorum desectum vix ac ne vix quidem definire me poste sentiam; Ejus loco alios quosdam subjiciam effectus, tribus quidem istis emancipationum
speciebus aeque communes, sed ex ritu tamen Iolemni minus commode petendos.
INTER eos autem, qui ex solemni emancipationis ritu, quem Pht. . I. cap. 3. exposui, profluunt, effectus suo quodam jure primo loco referri meretur tamma rapitis deminutio: Hanc certe emancipatis in emancipatione non tantum legitima, sed & Anasta iam atque Asiniana accidis te, idque propter servilem, in quam per mancipationes jurisve fictiones redigi videbantur . conditionem, dubitare nos non sinit L 3 S. I. de cap. min. ubi haec leguntur verba: is Emancipato filio & caeteris personis capitis minutio nianiis festo accidit, cum emancipari nemo possit, nisi in imaginariam O a J servia is lem causam deductus. . Et licet T u o M L s i u s in scholio ad L. Viberi
Prat ad Tit. Inst. de cap. min. S. . se hanc PAULLI rationem non curare dicat, VINNius autem in Comm. ad s. 3. IV. de cap. min. n. g. eiun, si non imaginariam, certe minus adaequatam, atque definitioni in L Qt. in. eoae propositae parum convenientem esse existimet, nos tamen, eam optimam esse . nec aliter loqui Paullum potuisse, pronuntiare non veremur.
NIMIRUM inter Veteres aliquando dubitatum videtur, an sola prioris status sive familiae mutatione capitis minutio accideret, an vero requireretur mutatio in deteritis; Prius disputatione fori placuisse innuit PhuLLus . tum in all. l. 3. H. dum ita ait: se Liberos, qui arroratum parentem sequuntur, is minui caput, cum in aliena potestate sint. & cum iamiliam mut
se verint, MI a J Imago his seivituti limiae oriebatur, si
mentem PAULLr, chro II. ad VAG- aa. I. s. est desumra aliun l. . si eorum. qiu Pandecta3 compilariint, spectemus: Paullus enim ad-respicit Iolimm , vitae in emancip tione legitima requirebantur, compilatores utra Pandectaram ad Limonem . per quam Anastalii & Judauini constitutiones eaedem integ- venisse fingehmur.
530쪽
. verint, is tum etiam in L ult. D. eod. ubi minimam capitis deminutionem definiturus, is cum & lilbertas, inquit. & civitas retinetur , familia tantum mutatur, minimam esse capitis deminutionem conclat Oa J. JCtos certe V teres , cum Fori disputatione litem aliqua de re esse compositatii indicare volunt, verbis placet, conclat, similibusve uti solere, tum alii passim observarunt, tum etiam CR R. UT TO A BOER ELEN in eleganti opusculo de didei simultis rat. Dorum cap. s. circa finem. inia vero nemo unquam dubit verat, quin is, cujus status in deterius mutabatur, quive in servilem cavitatu redigebatur. capite minueretur, ideo PAULLus in S. I. ali. L 3. subjicit: is Emancipato capitis minutio manifesto accidit: si Non dicit simplitter . emancipato caput minui , ut de liberis arrogati in tr. affirmaverat. sed addit man Uo. ita se ut nemo vel dubitaverit. vel dubitare possit, quin iplis capitis minutio accidat. Cur vero mandecto p Rationem reddit Paullus: is Cum emancipari nemo possit, nisi in imaginariam servilem causam deduc-- tus; is ut adeo mens ejus non sit, sane servili causa nemini accidere capiatis deminutionem; sed, si quis in servilem causam deducatur, tum ipsi madeo manuella caput minui, ut nullum ea de re dubium moveri possiti
PRET ER hunc unum . de quo egimus, emancipationis effectum ex ea dem servitutis imagine plures alii, yelut totidem ex fonte suo rivuli, deruvantur. Qiiid enim ' Mancipatus iustar servi pro mortuo. & nullo habebo.tur stet. L aos. &. 1 32. de R. I. adeoque, durante imaginaria illa servutute, in ipsum tanquam in personam servilem nulla civilis cadebat obligatio. arg. t aa. eoae Exstinctae autem semel obligationes, nequidem post manum missi
sua Ilaee forte eausa est, cur I Us Tiret is N L s chium feeutris in re cap. mimex eo T it E o p is i L D s iae Parethr. ad all. F. capitis deminutionem simpliciter definiant. quod si reseris flatra mutatia non Midito. in deteritis Et lieri alii, Theophilum contrarium sensisse statuant. illud tamen ex serenda eius definitione, iram l. e. subiicit, evinci minime putem Eleis
sensu a Theophilo sumitur, quo is rarere ap. Latinos usurpari multis exemplis docuit Gu I L.F o E M E Riu s I. t. St. c. ac vel, si m vis. ad summum nihil estud vult Deophilus. quam capitis deminutionem fieri vel tala stat mutatione, vel mutatione in deterium