장음표시 사용
161쪽
g. Lib. 6. Tit. I. C. Lib. 8. Tit. 6 I. Nov. q. Continuatio , ct artamentum tituli.
Opiis tur qui 'ue aut proprio nomIne A
ve principaliter, aut nomine alἰeno, sive aecessorie dum stitieet pro alieno debito se ita obstringit, ut ei accedat, manente principali obligato. Eorum, qui sic oblisantur, tres sunt speetes, mandato res, Pecun ae constitutae rei, ridet utares. Mari dator est; cuius mandatu quis peeuniam credit certae personae, g. tua tantum. 6. ἡ . de mand. Pechmiae constitutae reus, qui moniam debitam se Iuturum constituit nudo pacto, si de eon
Abuta 9. λβ. do action. Fidei utar, qui quod alius debet, fide sua esse Iubet, interposita stipulatione - Conjunguntur hi tres m t. MD. c. de eo . pernn. in Nov. 43. atque in plerisque eodem iure habentur. Noe loco agitur de s d iussoribus: qui titulus tractationi de verborum obligationibus ideo sit biicitur, quia fideiussores citra verba Br stipulationem nouennstituuntur, ι.s.f. 1. de verb. σιι I. Bland tres. α. c.hoe th. I ndieatur hic primum obligationis fidei issoriae finis, deinde obiectum, doceturque, quibus obliga-xion hus fideiussor adhiberi possit , N porro permiste , quatenus obligetur, quaque forma constituatur is T Ex TUS.
Cur accipiuntur Pro eo, qui promittit ,solent alii obligari, fideiussores appellantur: quas homines a Gpere solent, dym curant, ut diligentius
N o T AE. Solona alii obligara . I Atretar e videt. seirreo principali manente obligator qualis estis,
cuius mandatu pecunia ereditur certae personae, s. s. rns de mami. item qiii pecun am debitam se
soluturum constituit nudo pacto, g. 9. ί . de act. εἰ maxime qui, quod alius debet, fide sua esle iubet interposita stipulatione, de quibux solis hie agitur: e iungatur l. uir. c. de estni.
COMMENTARIUS. a Fidei Γονί, obligationεm esse accessonem piam.
sor alius . 3 Sponsores, praedes, vade .
. ligem, qui Promittit, eodemque reo principali manente obligator alioqui & expromiubrpro alio obligari rectὸ dicitur, qui novandi animo alienam obligationem in se transfert: qui tamenndei uuor non est, ut mox probab tur. Et rig:tur cum fideiussor ita pro alio obligetur, ut nihilominus ille alius obligatus manea ex eo inteIligimus, obligationem fideiussoris esse aceesitionem quamdam alte ius oblἰgationis Unde est, quod nostri sie passim Ioquuntur, ut dicant, fide jussorem aecedere. Quod autem Iustinianus ait, pro eo, qΜν prom/ttis, exempli eausa dictum est inam constat, fideiussores omni obligationi aee dere posse
ur apparet ex krmulis, quas passim legimus. Dicuntur Sc adpromissores, i s.f. I. deverb. obl. I. in onm/bis3.q3. de solus.ls vero .6 . I. . Iolui. mare. quia it ilicet ad id , quod alius debet, accedentes idem promittunt. Expromissores autem qui dicuntur , fideiussores non sunt, quia idem cum alio non promittunt, nec obligationi alienae accedunt; sed exproin istione fit novatio . Nam ex-mmittere Rexpromissior in usu iuris ἐς dicitur sequi alienam obligationem in se si scipit, liberato
nae. Maeecunde S a fidei ustbre passim distinguitur, ι. ut res.s 3 de eonri .em T. d. l.37 .in sim de Oper. Lib. 8e interdum simplieiter retax nominatur, qui T Ius obligatur quasi reus principalis, d. l. 7. g. servus. 8.de doι.mal.d. l.6 g. 4 solui. mair.Veteres, I quos nostri fideiussores postea dixerimr, appellabant se fores. Cicero at Artia. lib. I. E p. g. THLi Ola, nostra detreiolae, iniam munus flagitat, O me sponsorem appellat. Et alibi, Famita l. s. Ly. 13. De negotio imo, gnodstonsior expνο PONUO,si Galbaeonsponsor risur redieris, ede. Species sponsorum sunt, qui dicebantur, praedex, & Item , qui vinde, Praedes dicti , te ite Ascon. radiano mei r. 3. satisdatam locupletes tro re, do qua apria judicemliis. Et Festus: Praer. in qu e , sis, qu/ p vis se sit sar, interrogartisque y ma fratro, an praer', ille restondet, I rbes. In quem si cum Iosephux Maliger sie scribiti Festus ait , praedem dictum esse , qnis Anerretatur 2 ρογlosi praei e Cr,resstondebat , Trae suran, fum. Praesule antiquitur signi Mat praesentem esse, συμπι . e superest
Ausonius, qui Di tudicra dramare sirem sapien-ιώm de Thalete loquenr, se ait, Spondere qui nox,
162쪽
noxa quia praeflest, vetat. Idem Soliger apud Uam onem s. de lini. se legendum existimati Daqiae praes qua a magistraru Omerrogauus A publierum an praesdi ; a quo , O eum Noondet, dieitur praes. V des autem dicti sunt, auctore Varrone L loe. 'rui pro alio viannonium promitiunt, id est , sponsores
iudicio aliquem sistendi. Et si fides Ausonio , vades appellati, qui dabantur in rebus eriminalibus I praedes, qui in causis civilibus . in enim ille
in monosellis. Idyll. I 1.2ωιιμειι in paenam ea, taI. iudieia in Vas . 2Μιdsi ιυfuerit nummaria, qtaa dabδεων Pras. Sed tamen quicumque pis atero vadimonium promittebat etiam in re peeuniaria , vadem appellatum constat . Vid. Hering. da fidam . cap. 3. 43. νω να. claris. Salmas. lib. de mod.
ι Διιναι νωι sibi eauium βι J Fideiussores &pignora sponsionum fideique sunt vincula & fidimamenta, L s. in M. de sue. let. Senec. de Fin
'. omnibus a Atem obligationibus adfu
midissent, id est, sivere, sive verbis , sive
litteris, sit e consensu contractaefuerint. Ac nee illud quidem interest, atrAm siquis an naturalis sit o Nigatio, cui alici r fidei sor: adeo quidem, ut Prosertio Poque oubgetur , sive ext raneus sit, qui fideiussorem aser dio accipιat, sis ipse damnas in id, quousA naturaliter dabeto.
B.9. . . 6. .iat. l. o.6.uit. μα utique si agatur ebulli terr nam si criminaliter agatur ad coerciti
nem eorporalem, fideiusso inutilis est, arg. I. i I. ad in Aq.I. 22.cida oen. xtus autem in I. r.eum seqq.de culi. reor. accipiendi de fidei utafibus, qui caveant de reo sistendo, non qui poenam sulci-Piant delicti. An naturalis J l.6. insin. I. r. l. I 6. I. 3. b. ut
COMMENTARI Us. 1 Fid.juseram pro omn/ obIstasione ex contractu
1 tiem ero obtigatione ax delicia, quando rariliter
ο Blectum fideiussionis seu mateHa , circa quam. Qim fideiussoris obligatio sit accessio
alterius oblinationis, necesse est stitui aliquam obligationem, cui fide ustoria aecedat, alioquiram non tenebit, i.6 in M. f. deiussor. 16. ε sub
19 af qi ι 1.37 tast. hoe t t. l6. de verbobl. unde quoque es quod is, qui solutionis gratia adiectus est, fideiussorem aeeinere non potest, scilicet quἰareum principalem obligatum non habet, t. sim hi. 13. eod. Caeterum dum ali q ua si obligat Io,non in tollam impibata iure ei, ili aut praetorio, cuiuscumqtie ea generisse, tenet fidiussio, ι ι .l. 2.
. Mit. L .L s.f. I .ρο seqq. t. 16. g. 3. Clarius hoc apparebit ex enumeratione singularum . Primum earum obligationum, quae ex contractu
aut quasi ex contractu nascuntur, fideiussorem re accipi, nemini dubium esse potest; quippe eum ex his pecunia debeatur, aut res pecunia aestimabilis. Una tantdm species hie excipitur , obligat o , qua tenetur maritus ad dotem selutomatrimon o uxoH res tuendam e pro qua obligatione fidei utarem exigi aut accipi eonstituti es vetant , ne cause perfidiae in coniugio generetur, I. l. O L. c. ne Dei. dot. dent. L 1. . Theod.deside .iae quamvis recentiorum nonnulli fidejussorem a minio eo nomine ultro datum
mm-ι. 'n. c. Th. de fide, dor. ex qua ι r. c. I in. eod. desiampta est , diserteorum,mθocorum ves fideiusrum L eavenda d res sponsi ne promissioner deine a MotVae . Αceedit quod ratio hanc fideiussionem proh bendi aequ8 in maritum ultro fidei uisor dantem cadat, ac in eos, qui inviti dederim . Ealem enim absurditas, eadem turpitudo, idem fideiae amoris coniugalis contemptus hic versatur . ut recte monuit H irpreehi. ad h. g. ΡΟ-test tamen pignus a marito pro do tu da H t. q. f. s. f. de don .nt. viri ur. quia hic ali nam fide ira uxor non stri uitur, sed masti. Poten N hdeiussor accipi pro dote ab uxore prO-m sta, ab alio expro i illa I. 1 s. f. de iur dat. Potest denique sati statio exigi de sol ut oti e d tis post ecrium tempus t ε. g. 2. g. st. marr. Quemadmodum enim i lo casu maritus non uxor. s Icd tertia hdem in dub utra vcicae ; itanoe non de constante , sed de s,lu. o matrimonio agitur. HEIN. Sed et si ex delicto oria- atur actio , nihilominus fideiulsor interveniens
obligariir , t. 8. S. sed O s. t. si quis. 16. g.
h. 7.. 9. MD. hoc tis. ut Ique si cxti civiliter agatur, Ee ad poenam pecun a iam :nam si agatur criminaliter & ad coercitionem corporaIem, mutilis est fideiussio: quoniam eiu et poma nen suceedaneus est, cuius nulla p, testheri reparatio , & ubi quod quis solvit aut sustinuit , nulla actioinc repeti, aut in priorem statum
163쪽
reponi potest. NImirum aequum omnino est, fideiussori eius, quod pro reo solvit, recuperandi ea se actionem niandati dari, ne cui ossietum suumst dana nolunt; at poenae corporalis nulla est restitutior & quid proderit fide iustori, reum eamdem
mnam postea subire Postremo nemo contra hendo se ad poemam corporalem obligare potest: quoniam membrorum suorum nemo dominus videtur, l. i 3. adleg. ωιι neque iustitiae ratio Patitur,eum,qui non deliquit, panam huiusmodia sustinere , t. sancimus. 11. .de poen. Alia Nero quaestio est, utrum reus eriminis non usque adeo atro- eis, qui nondum convictus est, neque satis evidentibus indiciis urgetur, persona alias honesta, in carcerem protinus coniiciendus sit, ut ex vi
culis causam dicat, an fideiussoles hie recipi pos snt,non qui prenam delicti suscipiant, sed qui caveant de reo silendo, ut is molestiam earceris interim i Ggiat Placet autem, hoc casu rem fideiussoribus committi posse, qui si reum non stiterint, certa pecunia mulctentur, quanta scilicet vel cautione vel decreto magistratus comprehensa est , aut ex consuetudine inferri solet: alioqui
magistratus arbitrabitur. Quod si dolo fideiusso.
rum fiat, ne reus exhibeatur, graviori animadversi ine extra ordinem coerceri possunt . Innuam sententiam sunt textus in I. I. LI.I. 3.o 4. de custodi ea hab. νeoν .l.6. f. 3. l. Ir .c . de appell.
Porro non tantum cibligationi civili, sed etiam naturali fideiussor adhiberi potest, l- ton ι.ε. .n . LI. I. 16. b. I. hae tit. licet hoc easu arctius &sortius adstringatur sdeiussor, quam reus principalis. Caeterum hoe ita, si naturalis obligatio etiam vim aliquam iure civili habet: nam ii. ex earum senoe sit, quae iuris civilis auxilio penitus destituuntur, nec fideiussor in eant aecipi potest :veluti si pro eo, quod prodigus promisit, fideiussor intervenerit , I. s. de verb. Obl. Neque obstat,
ouod Marcellus scribit, eum, qui pro prodigo fideiussit,obligari, t. 1s.Me tis. Obligatur enim suo nomine dumtaxat, non alieno: non ut fide tutar, qui aecedat oblitationi principali, quae hie nulla est, sed ut principalis reus, S ratione suae sol Ius promissionis, quippe qui idem promittens quod
furiosus aut prodigus, in quorum persona sciebat obligationem non consistere, donare voluisse vi, detur . Itaque Marcellus verbo fidei ubendi in Pr DP sito utens respexit tantum ad nudum fido iubendi actum, & promissionem, quae de facto praecessit, licet citra ullum iuris efiectum, d.ιχ. deverb.οι t. Ita ferme & Accurs Bart. & DD. vulgo,
ciam fimemb. 8. Quid s obligatio si mere civilis 1 Ex stimo,hoc genus obligationis, ut improbatum iure praetorio, S sine re atque effectu inutile, i.nAhil interest. ii 1.de ret jών. huc non pertinere. Etsi enim summo iure ex nuda civili obligatione asipotest , tamen cum N actio instituta opposita perpetua exceptione elidatur, & tale debrium nequesblutum per errorem retineri, neque constituisncque compensari poest , t. qui exceptionem. 4o. de eond. ind. l. 3. s. l. de pretin. estnst. I. 14. de e pens itustra pro eo fidei ustor interven te videtur, fac.ιβ quin 37. Me th. aut certe si fideiussio summo iure teneat, is qui fidem suam interposuit,
comemus eadem exceptione, quae reo principali competit, creditorem repellere poterit, μαι. 7. f. I. de exeσα Bart. A I. I. num. 3. hoe t e.
Sive litteris 3 Non adversatur quod modo diximus, pro obligatἰone metὰ ei vili fideiutarem inutiliter intervenire Etenim litterarum oblis tio pro mere ei vili habenda non est, sed pro mixta seu ei vili & naturali simul. Quippe mixta obligatio duorum generum est, una vere talis , altera
praesumpti vὸr qualis est obligatio iudieati, item iurisiurandi ab actore iudice deserente praestitit atque huius generis etiam ea est, quae litterarum dieitur . Nam si quis chirographo suo confessus est , se meuniam mutuam accepisse , ea consessio post silentium biennli auctoritate iuris pro veri tate habetur, perindeque is, qui confessus est ,
ex eo tempore tenetur, ac si revera ei pecunia numerata sit. De quo uberius tit. μο.m mei, Gai Non eivilis nuda, sed mixta, quae actionem emeacem producit, quae in usu iuris civilis N absolute quoque obligatio vocatur Idem autem hoc traditur apud Iulianum I. 16. s. 3. hae sit. Pro serva euoque oblisetur J servἰ ex contra ctibus naturaliter tantum obligantur, L I4. ObI. O aEI. Ac ita obligantur non modo extra neis , sed etiam domino, ut hoe loco doeet Iustinianus ι potestque dominus in id, quod sibin turaliter oebetur, fidei usibrem a servo accipere, i si a rω.7o.9. 3. eos. quamvis ex contrario pro eo, quod dominus servo naturalitet debet, fideiu e
ciali stilicet ratione, quam indicavi tit. praeced. F. item iniuilis. s. o TEx TU s.
De haerede. a. Fidelissor non tantum ipse obliga tur , sed etiam heredem relinquit obliga
SAtis notum est, obligationes & actiones, quae
ex contractibus veniunt, in haeredes quoquae dari, g. .in de perpa V tem aes. I. I x. L ex contra EDbus. 9.de obi. My. idque etiamsi nulla in contrahendo haeredum facta sit mentio, com trist/p.Tassis autem est obligatio, qua tenetur fid
iussor; ac proinde non ipse tantiis, oblisatur , sed etiam haeredem obligatum relinquit, ι. s.f. . ctit. ι. με, storia. 14. c. eod. Quod si principalis oblῖgatio ex delicto descendat, tenebitur quidem lite etiam haeres fideiussoris, sed tam diu, quam vivit & tenetur is, qui deliquἰt: eo verδ mortuo, ut fideiussor ipse, ita etiam haeres eius libe
164쪽
jur. l. Io. g. x. ibi Costat siquoties principalis obligatio in haeredes debit ris transit, toties etiam fideius bria transi in haeredes s deiussoris i at principali sublata evanescit& fidei ut ria. Vivv. Aliquando fidei ustio in haerede se obligatio principalis, quae in do uncto accelloria tantum suerat, si nimirum fidei itiser minori , pro quo fidei ulterat , haeres fiat. De quo eatu intelligenda videtur d. v s. g. 3. de Dixti ut non opus sit ibi emendatione Cu- iacit, pro principalis legentis personat . cons. Viri amplissimi Zach Hub. Dis de chirogr. Paul
Si fidejussor praecedat, vel sequatur
3. Fideiussor Ur praecedere obligationemo sequi potest.
i ultor accipi potes , l. I. ult. hoe rit. ita ta-inen, ut praeceuens fideiussoris obligatio tum domum vires capiat, cum S prime palis obligatio , cuius illa accessio est, constituta est . Inter ira v
to in pendent; esse obligationem fideiulibris ,
sciendum est , I. inon quemadmotam. 3 s. de tussic. Neque fidejussorem ante conveniri posse , quam reus debeat, l.meius r. s'. hoe tit.
Eis qui ρουν. J In quo dissert fideiussor a mandatore. Nam qui post creditam pecuniam mandat eam credendam, non obligatur, nisi simul suo perIeulo debitori inducias petat solutionis , I. I 2.9 si post. ι . mend. Item a pecuniae constitutae reo, qui non sequitur, Li. j. I.depu. constit. TEx TU s.
q. Si plures inlat Dejusseres , quotquot
erunt numero, fugias in solidum tenentur. Itaque liberum est credito ii, a quo uelit, δε- sidum petere. Sed ex epsola diui Hadria. ni compellitur creditor a singuli 3, qai modo Iol diendo sunt titis contestata tempore, partes petere. IdeoqAe si quis ex siue ultoribus eo
temporesolvendo non sit, hoc ceteros onerat.
Seus ab uno Adri fore creditor totum con sequutum fuerat, huius fotius detrι mentum erit in is ,pro quo dei sit , olvenda nousit. bi ιmputare debet, cum potueris juvari ex epistola didit Hadrι avi. ct desederare, At pro parte in se detin a Iso .
N o T. AEa . Ex σῖβοla D. Hadriani J I.16.GLBeneficium litie vulgo divisionis appellatur . Et extetis quoque aeeessionibus datum est, I. ulti c. de
Huius solito detrimentum J Poterἰe quIdem quod solvit, repetere a debitore actione mandati, sed a ereditore partem repetere non poteste nec adversus confidejulsores ullam actionem habet, extra quam si tune eum solvit, actiones sibi cedia creditore curaverit, aut ea lege solverit, ut post
ea crederentur, l. II. ι. 36. l. 39. e d. l. 2. l. II. ι. I . c. eod.
io Renunciatione superiora benefeia amisit. P Lures fideiussores eiusdem re; aut pecun ae , quae debetur,singuli in solidum tenentur, sive
id nominatim convenest, sive non convenerit,l. I. c. hoe rit. Neqite hoc ius mutatum est Neis. deors promtnendi. 99. unde aWh. hoe ita. c. de duob. reis. Recte enim vulgo recepta hare sententia est, eam constitutionem, quae de duobus reis est, ad
fideiussores non pertinere. Nam e , plures rei promittendi eiusdem pecuniae accipiuntur, dubitari potest,qua mente id fiat, utrum sicut solidum verbis, ita re quoque promisisse videantur; an obligationem pro numero personarum dividi existimaverint: cuius dubitationis causam sustulit Iustinianus cavens ne plures promittendi ei usi dena pecuniae aliter in solidum singuli obligentur , quam si nominatim id actum sit. At plurium fideiussorum obligatio nullam talem dubitati nem habet: quippe elisa horum singuli promi tant id quod reus nabet,& quantum ac bet. Debet autem solidum. Tenentur ergo plures fidei usi res singuli in soliduni, R in solidum singuli eon- vcniri possunt. Caeterum hoe beneficium epistola Hadriani Imperatoris illis tributum est , ut fi qtio
tempore lis eum aliquo eorum contestatur, C:n
165쪽
tallatur; competitque non fideiussotibus tan
, sed exteris quoque aecessionibus, puta pluribus , quorum aut mandatu eaden pecunia credita e it, aut qui pro alio idem se soluturos conssi. 3 tuerunt, i. ult. c. de pee. eonsi. Vim beneficii mox latius explicabimus. Novissime S aliud beneficium fideiussoribus tributum constitutione Iustiniani eap. I. unde auth. praesente . c. hoe rari
quod tale est , ut sive unus sive plutes sint fidei usi
sores, reus Principalis prius eonveniti atque excuti debeat, quam ad fideiussores pervelDatur,nec ante cum ii s cssicaciter agi postit, quam si situm cred tor adcbitore conlc quin queat. Id autem aecidit duobus eas bu ,, si vel abiit reus,vel non sit solvendo. CYterum placet n hilominus priore casu fidei ultori pollulanti spatium tempolis a judice dori, intra quod reum absenteni evocet : eo vero. litici elapso, si non veneri r reus, iis contra fido i Drem peras tur . Post criore calu si reus Prael ns sit, aut evocatus ven i r c, tum si is solvendo non erit, quatenus lolccndo non est fideiussorreeic onvenitur . Verilua cuin de eo pr ux constare debeat , reus ipse piimum conveniendus &condhmnandus est; deinde facultates eius exeu-t; O dae, bonaque . quae erant, ut ridenda fiunt. Haec Iustinian. d. 2 om. 4. cap. I .Quod ii debitor notoriὰ non sit solvendo, excusso ncm est necellaria, se
tem hoc humanitatis causa, ut superius, fideiussoribus, item reliquis accessionibus datum, contra conditionem obligationis iurisque vete is constitutionem, quo jure liberum fuisse creditori constat, o millo principali reo fidei ullo rem convenire, ι. 3. I s.c. Me tis. Appellatur hoc beneficium alias ordinis, alias excusanas. Oidinis, propter ordinem conveniendi: excultion f, quia bona rei excutiuntur, ut sciatur, an solvendo sit, necne, Antiuῖc beneficio locus sit in foro mercatorio, vid. Factim. 8aοnt. ν 3. Aiu. Ι .it, c. sua, Me Ni. desin. 3. Suprema apud nos Cui ia aliquando censuit , non esse, deeis i 3. An ei competat, qui fidei ubendo simul se debitorem si incipalem constitui t, Gail. 4 d. lib. 2. ebs. 28. Schneid. ad hunc s. i. i i. C liristin. Tol. s. dee L 2 l . 1. tim. 45. Illud constat , ii detuli
res iudicio I sti , e iudicatum solvi exceptionem ordinis non laabere; quippe huiusmodi stipulationes ex auctoritate praetor is in ἰerponuntur, ut iudicium ratum sit, i. i. destit. prat. contra cuius mcntem foret, dii tri executioncm iudicati, arg.
liter tantam obligato intervenit, ii 'e b eficio uti pol crit. Gallisi οἷ r 7. o. Comme pono de
compellιtur e redire ν iis titii J Etiamsi in fide iugoribus accipiendis consenerit, ut im suu in
solidum tenerentur. Quippe hadie eonmentio eo ditionem iuris Si eonuit litionem non mutat , post quain iure hoc sat . ut Inter fidei uisores actio dividatur, ι. 3. in fin. c. e tis secun8um quod PMeisiis iudiearum risere 'apon. lib. I . tit. q. --
νε'. 23. Carrirum in hae d: v sione hoe primum snotandum est, dividi obligationem inter plures fidei ultores non ipso iure, sed per exceptionem
dumtaxat, L nter. 26. red. interqitae multum in re
est. Nam si ipso iure obligatio divisa esset, id est, si singuli partes tantis in viriles ipso iure deberent,
in solidum nemo eorum eonveniri poster, qbantum vi, forte aliqui non essent idonei. Quin etsi quis lolidum solvitiet, partem condicere, tan quam plus debito solii tum, non proh beretur: quod utrumque se tu si habere, ostendit hie lo
Deinde non aliter pluribus fide jussbribus auxἰ- olium divisionis indulgeri, quam ii confide jussores sint, id est, si ut eiusdem summae,ita eiu silem qu que debitori, sint fidei litarest inter plures diversorum debitorum, licet ejusdem summae, fideius fores actionem non dividi, Isa Titis. II plures. 27 b. ult. eod. P sti emo hoc beneficium pluribus fideiussbribus eorum ereditorum tantam dari , qui ipsi conventione sua plures fideiussores
aeceperunt: pluribus fidei ulsoribus tutorum aut curatorum non competere, i. nlι. rem pup. satr. for. ubi S ratio additur . Solvendomit lis 1 eontestata t/mpore t Duae sunt νeonditiones, sub quibus bene sic um divisionis fideiussoribus datur. Una est, si fideiussores non negent, se fideiussores esse. Inficiantibus auxit umdivisioni, dari non placuit, i. io. g. i.hoetiat. Alteia, cuius hic fit mentio, est, si omnes fideiusso
res idonei, hoc est , solvendo sint, quo tempore lis contei latur, hoc text. l. in Ie r. I. g. I. eod.
Quod placet, in hae re spectari tempus litis contestatae, id eo pertinet , primum ut sciamus , si quis e fideiussoribus eo tempore solvendo non sit, licet antea solvendo fuerit, id caetetis, qui solvendo sunt, non prodesse, sed, ut in lix tu dicitur , caeteros onerare . Deinde si omnes proponantur tempore liti, contestatae scit vendo tui GD, S postea aliqui minus idonei esse e cxperint,
quamvis ante sententiam, eam rem ad onus ejus qui solvendo est , ncin stertinire , d. l. ister. is i g. ρen. Illud hic qua sit uni est, quando exte-pt o divitionis opponenda iit, postulandumque, ut actio di, i datur. Sed expresse rescriptum ab Alexandro est, id postulari solere ante condo
seste de illi refelluntur, qui negant, hanc exce ptionem p 'sse objici post i rem contestatam, scqui aiunt, opponi possie etiam post sententiam,
166쪽
Mnem in eausa; quamquam lateatur, omissam ex. Eeio a iudice suppleri non posse, add. D. Io. a
Sande lib. I. rer. iussi tit. 7. de . 2.
Sa ab uno Dei De ereditor totum, Oe. J Si unus ex pluribus fideiussoribus omissa exceptione bones eii divisionis solidum solverit, is quidem a
debitore, quod solvἱt, actione mandati repetere potest, ββ quis 6. U. eod.Caeterum si debitor Goluendo non lit, sibi imputet , quod beneficio usus non sit : neque enim vel a creditore partem repetere potest, quia solidum ipso iure debuit, &humanitatem beneficii contempsit: neque ut Iam actionem habet adversus eonfidei uisores: denique nec pignora persequi potest, quae creditori obligata erant, I. ur Adbuser. 39. hoe tis. I. I r. c., eod. Plane potest fideiussor eonventus desiderare, ut a creditore sibi cedantur actiones adversus confidei ulsores & posset lores pignorum: sed tune cum solvit, aut si ea lege solverit, ut sibi poste acedantur. Semel autem pecunia soluta , si in solvondo deeedendis actionibus nihil eautum sit, agere, ut cedantur, non potest, ι Deluseribur. in
sunt, qui & posi solutionem remonem recte fieri
volunt: & ita sere nunc obtinere. Sande de act. ceg. c. 7. n. l I. se' Groenevv. de II.abrog.ad LI. I i .c hoc tri. Dissimilis est causa mandatori , quem t tiam postquam solvit, placet, agere polle adversus creditorem, ut sibi actiones suas cedat adversus debitorem & ea retos eiusdem obligationis
actionem habet adversus ereditorem, fideiussor non habet. Quod autem tutori, qui solust, adve sus contutores pro eorum parte utilis actio datur, id singulariter in tutoribus constitutum est favore pupillorum , l. i. g. si forte. 3. de tui. Orat. distr. ac proinde non est producendum ad conlequentiam. Enim vero except o e edendarum actionum etiam postquam unus ex fideiussoribus in solidum condemnatus est, ab eo opponi potest, I si se jussores. t .b i .hoe tis. quod ideo receptuma quia haec exceptio non oppugnat sententiam , ne que minuit jus v ctoris . Sichard. ad l. lo. c. hoe tit. n. ult. De exceptione hujus benes eii vide eitatos apud Christin. 9ώI a.deeis i 9 n io orseqΤ t. s. roaret . 2Iq. n. I. Oseq. Illud postremo sciendum icit, haec fidei uiuorum beneseia, ut alia omma jure ira tributa esse, n si his fideiussiores inpressἡ re-iiunctaverint;renunc ando,ut fere hodie fit, amitti . Licet enim unicuique iurὶ pro se introducto nunciare, ι.pen. c. de pact.Hine cautio consuli rum creditorum usitata notariis in instrumentis fideiussionis , ut quili dejussores accipiuntur, re nuncient beneficiis ordinis, excussionis, & divisionis, quo liberum sit creditori , quem velit, quatenus velit, convenire.
In quam summam obligatur fidejussor. 1. RdVAgores ita obligari non possunt,
ut plus debeant, quam ciebet is, pro quo obligantur . Nam eorum obligatio accessis est principalis obligationis r nee plus in arcessi ne potest esse, quam in principali re. At ex didierso, ut misses debeant, obligari posui. Itaque si reus decem aureos promiserat, Vdej sor tu quinque recte obligatur: contra
vero obligara non potest. Item si ille pure promiserit, fideiussor sub conditione promit
tere potest: contra sero non potes . Non solum autem in quantitate, sed etiam in tempore minus aut plus intelligitur . Plus
enim est, statim aliquid dare: minus est, post tempus dare
Vt minus debeant , obligari possvni J Vel in m ἱ-norem summam, quam quae debetur a reo principali , vel alias in causam leviorem, d. l. s. f. 7. Oseqq. t. 34. b. e. cum simia. Co M MENTARI Us. r F deiussorem arctius, quam reum principalem
obligari pl. r durius non posse.
x Acceptum in majorem quantitarem , quam quae debetur, ne indebitam quidem obligari.
3 Transensitione Ilatiandri in l.8 s. illud.7. hoc ile. everti sententiam Vlpiani , falsamque .ssci
.iur definitio nem . Explicatur l. rogatus. 33. mandar.s constituit O serjussionis quam dissimilis ' r
7 Media Rasis vii sententia non improbabilis, quid hodi. ad quaestionem propositam resto in
CUm fideiussores ace piantur firmandae prin- icipalis obligationis causa, nihil prohibet,
quominus emcacius obligentur, sortiorique vinculo constringantur, quam reus principalis, veluti per instrumentum garantigiatum seu paratae exemtionis, per hypothecam, per iusiurandum, per poenae adjectionem, cum reus obligatus est
simpliciter, Io.Fab. hic. GOm eZ. 2.resol. II num. i. adeoque pro eo, qui naturaliter tantum obligatus est , si dejustarem recte intervenire pIacet , quamvis hoc casu eum solo fideiussore iud eio agi
Possit, cum reo non possit,s. .s ιρ.eod. In causa TZ x vero
167쪽
verδ duriorem aec pἰ non potest, id est, ita aceἱ-pi , ut fideiussor vel re, vel tempore, aut cauti plus debeat,quam reus principalis, Me ror. l. 8.gislluc .eod. quod DD. non ineleganter sic breviter exprimunt i Fidei ser νnte xe obligari potest, extemsivemn ροι p. Caeterum de illo non satis inter interpretes convenit,utrum fideiussor in majorem summam acceptus, quam debet reus principalis , prorsus non obligetur, an saltem oblieetur in summam concutientem. GOssa & Bart. m d. l. 3. s. illAd 7. omnesque lare interpretes veteres semiiunt, fidejussorem ita acceptum plane non obligari ; quorum sentcntiam sequuntur & defendunt
num.6F.CP seqq.Timae.Fab.disp. 13. Armator pars neoteticorum & ex veteribus Petrus & Cynus, contra dillerunt, atque in proposito fidei ultorem fobligari volunt saltem usque ad dubitam quantitatem. Caotiunt. Baro, Myns. Uvclemb. G. san.
m hi verior videtur. Sic enῖm in universum de his, qui pro aliis fidei ubendo interveniunt e sinit Ulpianus d l. s. s. 1llud. 7.1 Oe tit. eos, si in duriorem causam adhibiti fuerint,omnrno nan abligara, ut habent Codices vulgati omnes N ipsum exemplar
blorent num . Iatinis autem omnino non idem va Iet quod muri quam , piaue , prorsus, penraus mus.
nisi cavillamur. Neque alio sen tu a nostiis usurpatur ipsove Ulpiano, is non sortem. r6.f. indebi-
d: O pro omnιna non IcItituas, non omninor aut amn/ns non, dictum putes, pro non omnino , quasi
dixisset Iurisconsulius, fidei uitarem in duriorem
causam acceptum teneri in eo tantum & quat nus reus iple obligatus est; evertitur sententia
illius loci, quae peneralis eii, salsaque efficitur Iurisconsulti definitio H s dei ustoribus omnibus in
duriorem causam acceptis extra casum propositum . Nam certum utique est, fidejussores plane non obligari, qui livduriorem causam accipiuntur, extra quam si in maiorem summam acceptisuerint, puta si pure spoponderint, quod reus subeonditione aut in diem debebat, vel si pure rcusqnterrogatas fideiussor cum adjeci oue loci acceptus sit, sive quid aliud adiectinii, quo condhio fidei ultoris deletior fiat. Neque enim alia ratio est, cur Iurisconsulti passin tam sollicite quaerant, an de quando sde iustor in duriorem causam adhibitus videatur, quam quod eo casia, quo ita acceptus est, prorsus non obligetur: uti & simpliciter ubique respondent, eum non obsigari, d.l. 8 i Iisd.7.cum seqq. l. i g. I . .hi qu/.3 . Ib testamento.
Iuliinianus hoc loco omnes istas foecies cum ea , de qua quaeritur, comparat, & eodem iure censere videtur; maxime vero quod responsum est, fide-ju2brevi tu dulicium causam accePlum centra
iuris formam acceptum intellii gi, d. Is rastamento. 9. in . ut proinde nulla in parte fideiussio,
quacuuque ratione deterior illa sit obligatione principali, valere possit. Nihil admodum pro con- . tiari a s ntentia faeit L rogatus. 3 3.manui. Nain ulltecte Glos. N ibait. ιν d. l.8 6.1llud. 7 reo dent, non quaer tur illo loco, an & quatenus creditori obligetur fideiussor acceptus in majorem sum mam , quam reus principalis debebat; sed an &quatenus actionem mandati habeat, qui in majorem summam, quini rogatus erat, fideiussit, pinpterea quod videri poten fines mandati excessisse,
de quo in b. 3 Pi. 8.-f. de mandat Neque ullam ind. l.msaxus. 3 3. Verbum Ploponitur, ex quo eolligere possis,m ampliorem suti manὲ,quam quae debebatur, uanda latinni interveniste.Sed di respondeii pote it, dii sint item esse causam fide j iissoris , qui praecedit obligationem, de quo in L l. rogatus. 33 agitur, & eius, qui post consti utam obligari nem intervenit. Nam antecedens fideiussio in suspenso est , eamque interpretatur & pro arbitrIo limitat subsequens obligatio sic,ut ad illam quidemni Lil possit addere , detrahere autem de ea aliquia aut deminuere valeat.Est enim praecedens Mejus
sici mandato non absimilis, in quo hoc evenit, uesi, verbi causa , maudaverim tibi, ut ducenta cre- V. deres Titio, & tu centum tantum credideris , sal tem in id, quod numeratum est, actionem mandati adversus me habeas, eo quod nihil a te factum est contra legem mandati , cum feceris conditionem mcam moliorcin, I. si utina. 11. .mand. di Salic. de m/ju l . Non obit M , l. hactenus. II. s. l. dapee.ωψ.Nam in constituto nuda tantum aequitas spe statur, multaque in.eo ad milia simi,quae fidei uisotis obligatio respuit: veluti quod necesso
non cst, eum, cui constituitur , creditorem esse, d. l. .s. Σ.d. tit quod aliud , quam quod debetur,
constitui potest, & quod debetur, conlii tui in ei-
nihil admittit iideiussio,du illud. . seq. l. I 6. pri. si ita. 2.hoc rii.Unde apparet, a constituto ad fidei ustionem firmum arsumentum duci non ponsealiud niatoris momenti est,quod in majori summa vi ipsa S potellate inesse ει minor intelligi- G
quod ob hanc causam placet, si quis de decemimetropatus viginti respondeat , obligationem saltem in decem contractam eisse , quia scilicet hactenus congruenter interrogationi responsum sit , d. l. r. g. 4. Iam verd si maiore sumnia promissa , Pro ea quantitate, quae tu interrogationcin deducta est,utilis est ilipulatio principalis, quasi hactenus apte responsum sit , nulla ratio dati polle videtur, cur ob eanadem causam in totum vitiari debeat accessoria fideli istoris. Resp.Non ideo dicimus in totum vitiari obligationem fideiussoris maiorem iummam stipulanti creditori plom t-tentis,quam reus debet, quia in totum ad interrogationem creditoris non apte respondet: sed quia durius eum ereditor obli Sari voluit contra nat
ram obligationis fideiussoriae , quae pro forma quodammodo requirit, ut ne dui ius obligetur ἀ-
168쪽
iussor, quam principalis reus , L si testamenta. l49. in D. hae tit. VINN. Hactenus Vinnius pro- lbane tibi visius est. fideiuisorem in duclorem causisim obligatum omnino nihil debere. Quae e ῆam sententia fuit Ioannis Bomani ex primis Glosiographis, & postea imius Culaeti in R eis. ad D, ii. Resp. Papiniam. n l. 9. f. de usuri Sed is ipse hanc sententiam deseruit in Votis secundis ad Inst. h. s.&in Reeis. ad JωI.er Minie. in I. 33.st. manici. ubi fidei usiorem in duriorem caussam datum, saltim in minorem
oblitati docet . Id quod suis principiis iuris
magis consentaneum videtur, partim ob l. 33. f. mand. Ο l. II. f. I. f. de pee. eon'. quibus non usquequaque satisfactum videtur a Vinnio , part .m quia fideiussio est stipulatio, cuius ea natura est , ut qui stipulanti decem , viginti promiserit, decem debeat, L r. b. 4. 1. de ι . O. Accedit axioma illud generale , quod utile non debeat per id quod inutile est , vitiari. I. s. g. de Hur. l. I. 4. de V. s. I. 3 s. f. ruit. c. de donis r. Nec aliter graeci videntur docuisse. In nasilicis enim in l. s. g. q. de fidei usi. & mand. pro omnἰm non legimus Gio Me, non omnino, id est non in totam summanr m Diorem , in quam datus est . Cons. Em. Merili. 'a-
γ riant. ex ciatae. lib. I. east. I. p. I99. HEIN. D. Ba-chov. existimat in teresse , utrum ci editor maiorem summam a fidei ui ore stipulatus si ,
quam reus debebat , an eamdem , de fideiusaor maiorem promiserit: veluti si eam decem
reus revcrad beret, creditor quoque non am
plius , quam decem stipulatus sit a iid ejus1 re, & is viginti fide sua esse iusserit: illo casu in totum vitiari fidclusionem, quoniam aliter& durius fideius orem adstringere creditor voluit; hoc casu consistere pro quantitate debita. Quae sent tia rationem habet: quoniam cam eredi,tor nihil amplius a fideiussore stipulatur , quam quantum reus debet, non potest proprie dici, fideiussorem adhibitum esse in duriorem causam. Plane nune in considendo & iudieando sequerer sementiam posteriorem I non ob id suum, quod eam aequitas commendar; sed quia pactorum &stipulationum iura conlata sunt, hodieque tam nudo pacto, qua in stipulatione fideiussor constitui potest, ut nulla plane nune sit stipulationis &
Acerso est principalis obliqviloni, J Hinc fit, ut & ab initio nulla sit fideiussio , si nulli subsit obligatio principalis, & ut sublata obligationep incipali tollatur & accessoria fideiussoris, ex
communi scilicet natura omnium accessionum, I. n omnibus. 43. de solui. l. novatione. Is . de novat. l. eum priner lis. I 78. de rex. jων. Deinde etiam
hoc, quod liae docemur, ut et Iamsi subsit aliqua obligatio principalis , fideiussor tamen accipi non possit in plus, quam principali obli hatione continetur : siqui dena quod amplius foret in obligatione fideiussotis, id esset accessio sine princ, Pali. . Hnnius si Iosti titi
Nee plus in Meessione J Si hoe axioma restri gamus ad subjectam materiam, id est, ad obligationem accessoriam, verum est in universum in
iis, qui pro aliis obligantur. At extra hane causam nihil impedit, quominus plus pretii sit is accessione, quam in principali re, g. si tamen. 26.
sop. de rer. div. ι. cum aurum. I p. g. perveniamus. I 3. Oseqq. de auri ari, leg. ιβ .n emptione. 34. L
m minus debeant, O,I Iari possunι J Fidei usiser in leviorem causam obligari potest , veluti
in minorem summam, quam ea sit, quae debetur ἔ aut pro reo purὸ accepto, ex die vel sub conditione, d. l. 8.β. illud. 7. hoe t r. aut siqua alia ratione levior fiat conditio fideiussoris . Exempla in d. l. s. s. ante enis O pen. t. h. qui. 34. estd. Pon solum in quantitare 3 Plus non modo ex quantitate aestimatur , seὸ etiam ex tempore ritem ex loco adjecto & causar quod eluribus atque ex professo explicatur, L si quis agens
De actione fideiussoris adversus reum .
6. Si quid autem fideiussor pro reo soloe
rit , eius recuperandi causa habet cum eo mandati iudicιum. N o T AE. 6. Mandas. MLeium J I. Io. g. t I. mand. nempe ii manὸatum vel expresse vel taeitὸintervenerit: alias negotiorum gestorum, veluti si pro absente fideiussit, J. 6. 9. 2. I. I 8. L 2..9. I.
COMMENTARI Us. FIdeiussor eins nomine, quod pro reo solvit , mandati actionem cum eo habet, i. Io. g. si jufidires. I . mandat. Sed enim hoe ita, s praecesserit mandatum, id est, si rogatus a reo sit,
ut fideiuberet, i. ex mandata. 2o. g. . d. t l. aut
cum reus praesens esset, passus sit pro se fideiuberi , vel mandari ab alio , ut sibi credatur . Nam Scis, qui praesens hoe fieri patitur, mandare inteli gitur, t. s. g. i. t. qui patitur. I 8. mandat. ι.ε. c. eod. Quod si vero pro reo absente quis fideiusserit , ei non potest competere actio mandati: sed si ut negotium gerens intercesserit, negotiorum gestorum dabitur, d.t.6. s. 2.d.f.ex mandato. o. g. r .eod. Itaque fideiussor nunc mandati, nunc negotiorum gestorum actionem habet, l. 4. hoe t/t. Ruid si pro Invito aut vetante donandive animo interrenerit Placet, hoe casu ne utilem quidem actionem ei dari, d. l. 6.9. v. ι.si pro re. 4 . mandaιiis
169쪽
Si fidejussor Graece accipiatur. . Graece etiam ' ossor ita accipitur, et, ἐμὴ σίς his. Sed st si rixerit,
Θελώ, ite βίλαμα dedσς-i, pro eo erit, ac si ixerit, Λέγω. COMMENTARIUS. EΤiam Graece sdelligor aecipi potest , post-
ouam placuit, non minus Graeca aliave qualibet lingua , quam Latina stipulationem recte fieri, f. r. Μν. de verb. obl. l. I. f. Mit. eod. De seriptus hic s. est ex I. 8. pr. hoe tit. ubi conci nitis se legituri Grace fida ustor ita acerp tur, ets-ἐ-ἰς Mλείω, λέγω, θέλω , sive, βήM ,-- , sed in F Φυιι dixeris , tis es errι , ae si rixost , Λέγω. Atque ita etiam hic locus restituendus videtur. Sanὰri x ω praecessisse, arguit subs quens interpretatio, vi φημι, per idem verbum
Si seriptum sit, aliquem fide jussisse. 8. In stipulationibus fideiussorum scien
dum est, hoc generaliter accipi , ut quod- eamque scriptum si quas a tum, vi ataretiam actum. Ideoque eo ut, si quis stria
CVm fideiussisse aliquem scriptum est, ornn Iarite acta creduntur, t. scientam. o. de meis. Obl. nimirum ut pro instrumento praesumptio est , verum esse, quod in eo scriptum est, s .item ver borum. II v.tis raeed. ita etiam si de re aliqua, ad cujus substantiam certae solemnitates iure re quiruntur, scriptum sit eam intervenisse, etsi ex pressum non sit, solemnitates istat esse adhibitas ita men omnia solemniter acta esse intelliguntur Iveluti si scriptum si, promisisse aliquem, credi, tur is ad interrogationem praecedentem reseon disse, j.si seripitim. is. ιι. r. e. Eademque ratione si scriptum fuerit, fideiussisse alique praesumrtur id factum, adhibita a ereditore praesente stipulatione; quoniam de essentia fideiussionis hoe est, ut stipulatio interveniat, ι. s. μιir. 3. de verb. obL ι. I 2. c. hoc tit.
olimscriptura fiebat obligatio, qua nominibus seri iacebatur: quae nomina hodie non
sunt in uo. Plane si quis debere se scripse
rit, quod sibi numerathm non est, de pecunia minime numerata post multum temporis emceptionem opponere non potest. Hoc enim hae-
pi me consitutum est. Sic fit, ut oe hodie, dum quaeri non potest, scriptura obligetAr, s
ex ea nascatur convictιο , cessante scilicet verborum obligatione. Multam autem tempus in hac exciptione antea quidem exprincipalibus constitutionibus usque ad qκinquemnium proeedebat: sed ne creditores diutius
pos ouis pecuniis forsitan defraudari, per
constitutionem nostram tempus coarctatum es, ut ultra biennii metas hujusmodi exceptio minime extendatur. t. 3O. NOTAE. ua nominibus fieri disebatur J Nomen laci
bat creditor, qui in tabulas suas accepti & e. pensi nomen illius, cui pecuniam debebat mutuam , praescribebat. Id nebat praesente debitore , qui S ipse quoque in suas tabulas reserebat,quod debereti quae tabulae prolatae in iudieio fidem faciebant debiti. Cic. pro Rose. mad.eap. I. O 2. Salmas. de is ur. e. 6.O ad ius Aule. e. 19. Nou sunt in UM J Nam posterior aetas Θ- graphis uti coepit, id est, cautionibus utriusque eontrahentis manu subscriptis. Hotom. P. missium remporis. J Post quinquennium , hodie post biennium , ut infra . Dtim queri non potest J Vel conventus excipere de pecunia non numerata, l. 8. O a. seqq. t. I 4.
Per eonstitutionem nostram J d. l. 14. c. de non
tem tria remedia ad retractandam eonsessionem prodita 1 eondictio cautionis sive chirographi, ι. 7. c. eod. l. v t. c. de comi. ex les. quercla se
170쪽
DE LiTTERARUM OBLIGATIO Ni BUS. 73s
seu denunciat Io aut protestatio de non facta numeratione , L8.L9. de non num pee. quam inscitetis fieri oportet , ut exceptionem perpetuam de buor consequatur, d.I. I 4.L. .ct auth. se . exinceptio non numeratae pecuniae adversus credit
rem ἱntra biennium agentem, L 3. L s. d. L s.
d. Lδ c. eod. quae praeter naturam es arum onus probandi transfert in creditorem, ι. 3. L Io. C. eod. ubi ratio . Exacto autem biennio conlisi
sus, qui beneficio iuris usus non est , necessitate solvendi adstringitur, L L 3. d. l. i 4.
3 cautionem peramiae eradita post biennium valere ad obtigat νο m, ante ne ad probratonem qui
4 Remedsa ad eant oMm intra biennium retrictanda : O cur excipiens de pecunia non nume rata levetur probatione t
rum 1 ciam veteres eam numeraverint inter eas,
'Ma re contrahuntων alia quaedam . 6 Obligationem , qua namrnibus fieri disebatur,
obsolevisse: quai ι .llo alia quaedam . et confusum post biennium seriptura οι Iigari , ut eιiamsi postea probara velit , pecuniam sibi
io cinfulantur argumenta in contrartum pro I
II A quo tempore biennium eurrere ine piat alia notabilia. I x PDs Grea bane exceptionem hodiernus.
Nterdum lἰtterae ad eonventionem aecedentes obligationem pariunt, quae species o
professionem debiti , non euiusv7s , sed mutulaeceptir quod ut facilius intelligi possit, sciem
dum est, non euiuslibet chirographi aut emit nis hanc vim esse, ut confitentem obliget; sunt enim quaedam cautiones & eonsessiones debiti plane inutiles, quales sunt, quae causam debendi non continent, quas indiscretas vocant, cum scialieet quis consessus est, se debere, nulla nomἰna
tim expressa causa, propter quam debeatur, ι.eum de indebito. is in sin.de prob.ιgenevaIiter. l3. c. danstri num. ρα. c. 7 eanti . . κ .de sid. instravid.D. Andr. Gail. r.οUI3.Dan; h uderax.ei I.eap. 7s. n. I .ubi notat, in emptoriis inter mercatores ex consuetudine etiam ex obligatione non eausata ius reddi solere, add. Groenev v. de lLabros ad L2so ultim.de probat. Caeterae, quae certam debendi causam continent, utiles quidem sunt, sed non omnium una est vis idemque effectus. Et nim harum quaedam ad probationem tantum Si fidem rei gestae valent, ad obligarionem numquam e quaedam vim habent obligat;onis, num-l quam probationis solius. Ad solam probationem Ii valent consessiones debiti omnes, quae non sunt' de pecunia mutua. Placet hasce QEpturas valere ad probationem 3 & merito placet, eum nihil
aequius sit, quam unumquemque proprio test monio acquiescere, consessumque stare suae eonLGsoni, d. l. eum de ιndebito. 2s .in fia.de probat. s. l. generaliter. 3. de nonnum. pee. l. I I. g I. de interrosar. injur fae. Sed enim probationem tantum nabent , obligationem numquam inducunt: argumento est, quod eonsessus ex chirographosio conventus contra consessionem suam venire
potest; placetque audiendum esse , si quae saeuitas nullis terminis definitur, J paratus sit ostendere , se salso consessum, inque eam rem proserat idonea ἰnstrumenta : nam testes in hae probationis specie visum est admitti non debere, propter metum falsi , HLeum de indebito.1 s.ct d. ι generaliter. I 3. Sola cautio Sc consessio pecuni ae creditae& numeratae obligationem inducit; contra verδ t
ligationis tertio loeo polita est in divisione ad probationem totam numquam valet, ut ex iis,
earum, quae nascuntur ex contractu 1 F. tale.
IV. de obl. Litterarum obligatio eli , cum quis scripto alteri mutuo eonsensu tradito eon. festu 1 eli, se ab eo certam sui amam mutuam ac cepit te, quain non accepi r nec intra biennium consessionem retractavit . Ut res haec perscctius quae sequuntur, perspicuum fiet . Pecuniae autem appellatione etiam caeteras res intelligimus, in quibus mutuum consistit , I. in eontractibus. 14.prine. c. de non num iee. Postreino ex glinus, ut caut ci emisia silentio b ennii confirmata sit; non enim continuo , ut quis scripto consessitis est intelligatur, partes definitioni evolvemus. Exi- l se pecunῖam mutuam accep sse , aut sibi nutriera- simus, ut qui x scripto consessus st: remotis lit- . tam esse, litteris obligatur: led eautio intra bienteris huic obligationi non est locus r quippe quae t nium , ex quo em ilia est, ne ad probat onem quibal loqui non rccte diceretur litterarum . Caeteriim idem, nedum ad obligationem valet, l.3. t. Io .c um. 8. Don. num. I x. cautio passim a nostris &Praesertim in hoe argument , dicitur, L i. O 3. seqq. t. 8. c. d. tit. I. emptor. 47. g. vlto de ract.
Exi S mus, ut scriptum mutuo consensu tradit rasit creditori: nam sine convent one nulla ex contractu obligatio, L i. q. 3. de pas. Exigimus nihil refert, utrum quis ch:rographo eonfessus i d.rit. At si intra id i mpus eonsessionem nina re- sit , an alio instram emo professionem debiti con- l tractaverit, iam in eam sum nain , quam conse inemente , etiamsi id a tabulario consectum sit . sus est, plane obligatur, hoe ιext. & passim , d. tit.
Glois. ει it. 3. c. de nou num peeun Sichaid. i Did. c. de nonnum.pec. Remedia ad retractandam in- tra biennium ccinsessionem trIa confitenti sunt Prodita. r.ecindictio sine causa, aut ob causam dati, causa non secuta ad repetitionem chirographi , l. 7. .d ricL nit. C. de eod. ex Ieg. 2. qu relaseu denunciatio & protestatio de numeratione non sim: quae denunciatio scripto facienda, ut Zae 4 exi