장음표시 사용
211쪽
locius, sed non in abstracto , qui vocant, verum in concreto, id est non talem praestet diligentiam, qualem frugi patresfamilias adhibere solent, sed qua ipse soci ut in rebus seis utitur. Atqui latae culpae reus est, qui minus diligens est in rebus alienis, quam in suis l. 3 a. F. d.-pos Id quidem verum in iis contractibus, in quibus culpa levis in abstracto praestanda. Sie enim verum est , culpam levem esse , si quis non eam diligentiam adhibet , quam adhibet paterfamilias diligens r latae prosecto culpae reus erit, qui in alienis rebus, ne ea quidem dili- sentia utitur , qua uti solet in suis . Plura eam in rem alibi diximus. Ηm M. I Iem fuis rebus adhiberi soloe J Didielmus socium socio non modo eo nomine teneri, si quid dolo commiserit, verum etiam nomine culpae ac desidiae: atque in hoe distare foetum ab eo, eui res eustodienda data est, seu depositario, qui dolum praestet dumtaxat. Porrux nune docemur , ad quem gradum diligentiae
culpa in iudicio societatis examinanda st iquod ει ipsum dubio carere videtur, si in Q
tietate quoque regulam de eontractibus, quae utriusque utilitatem tangunt , servari placet , S culpat nomine ex usu iuris auctorum levem tantum accipimus, non etiam levissimam . Ait Iustinianus, culpam in societate non ad exa.ctissimam diligentiam dirigendam esse , sed se Lficere talem diligentiam communibus rebus socium adhibere, qualem suis rebus adhibere so-3 let . Quae sunt ipsissima verba Cati in L L sorans. 71. Me sit. Hie vero nobis prae indissolubilem nodum nectit responsium Celsi in l. quod ema. 32. depos ubi Iuristonialius resere S probat, quod Nerva dixit, latiorem culpam dolum esse, scilicet vi Ee este tia, ut non minus, quam dolus in deposito praestetur. Huius autem eulpae reum esse ait, qui minus diligens est in rebus alienis, quam in suis , sive, ut loquitur Iurisconsultus, qui non ad suum modum curam in deposito praestat . At nihil amplius Iustinianus a socio exigere videtur rinter quem tamen ει depostatium hane ipse differentiam antea constituit; quod socius praeter dolum etiam eulpam & negligentiam praestet, depositarius non item . Et cujus igitur
rei praestatio socium a depositario legregat tNon alἰ ter videtur hie nodus expedit; posse ἐquam si di eamus , Iurisconsultos aliquando eum, qui rem alienam aut communem negligentius habet, quam suam, ponere in lata culpa &proxima dolo , quam etiam praestet de fit riust aliquando vero id factum adscribere eulpae levi de negligentiae, quam praestet socius , depositarius non praestet. Illud Celsus facit ind. t. quod Nerva. 32. depos hoc alii passim, ut Iustinianus hie . Caius in dia. l. soeius. Tr. item
Paulus L eredes. 1s. I. ustri ramum. 16. mil.
eis se. I. in rebur. t . de jur. dat. Ac Ulpianus i. t. de tutet. Oration. distri sed animadvertendum est, Celsum expresse proponere ignavum aliquem & di lute negligentem , id est, talem, qui nee, ut ait ipse , ad eum modum diligens sit, quem hominum natura desiderat. Hune a t, si ne ad suum quidem modum euram rei alienae praestet , reum esse tulpae latioris, doloque pmximum . Et merito; quo
niam nullum hic aliud extremum dari potest. At extra hunc casum , in homine videlicet diligenti ad eommunem modum , seu bono alioqui 3t frugi patresam. si quando is eonsuetam in suis rebus dili entiam in re aliena
aut communi omiserit , levem culpam id reputabimus: atque omnino ex stimandum est, euram diligentis hominis eonsidera i , quoties simplieiter ea diligentia in re aliena ab aliquo exigitur , quam praestare solet in rebus propriis, argum. d. t. quod Nerva. 32. depos
essicere videtur, ut ne media quidem diligentia a socio exigenda sit , per i. r. b. is quamque. s. de oblis. O action. O s. per . si p. quib.
mia. re eonis. ab Istat. Sed in ea societate ea ratio
ideo id non evinete , quia ex adverso alia est 8t sortior, ob quam iustum sit socium praestatione mediae diligentiae adstringi ; nimirum
quia in hoe contractu omnium versatur utilitast tantum hoe inicit , ut a socio non sit
exigenda diligentia summa atque exactissima, quam sorte aliquis putet a socio praestandam esse, tropterea quod ea societatis natura est , ut diligentiam quamdam atque industriam foetorum desideret , quam iptim etiam si uti in se suscipere dc tacite promittere vi-
212쪽
Dig. Lib. II Tit. I. C. Lib. q. Tit. 3 I. Continuario. Definitio mandati, elusiae Fer parte/ σWlica io: alia scitu in primis necessaria.
gationem pariunt, species quarta di polliema , mandatum videlicet . Mand Dium , i quod a manu , quae fidei *mbolum est, dictum putatur, 3 est contractus, Quo aliquid eratuito gerendum committitur Acsuscipitur . Aio gerendum, quoniam mandare non est quovis modo committere , sed commit
tere aliquid gerendum: quo admonemur, commendare anqueni ri nesse mandare, eumque,
qui simpliciter amicum commendat, non obligati, etiamsi quid in eum propter commendationcm istam eollatum suerit, fae. t. si vers. m. s. cum quidam. 42. Me tie. Unde vulgo dieitur, verba aut icti pia commendatitia non indueere obligationem mandati, ι. fideicommissa. M. g. 2.cti legat. 3. An & quatenus qui, obligetur ex litteris credentiae vel commendatitiis, in favorem alterius scriptis, si earum contemplatione quid
Aio committitur Osus pitur. N im mandatum uno rogante, altero recipiente perficitur. Et si etiam mandatum verbi froprietate tanthmd fgnet factum mandantis I tamen pro toto contractu pallum accipitur & facto um usque Iveluti cum dic nus mandatum eontrahi, mandatum gradui um esie oportere, obffiationes, actiones mandati, &c. quod & in allia appellationibus observatur, ut in stipulatione, aecept datione , fideiussione . Cur dixe im g sui, is, exponam e . sub g. vlιι m. Suscepto mandato statim ex consensis nascitur obligatio, Squi suscepit , sese tum eonsummare , & vi
cissim qui mausavit, eum indemnem praesare debet ; e que nomine mandanri eompetit actici mandati directa ; mandatario contiaria, pag. O c. hoc tis. Cum autem mandati obligatio consensu cons istat , consequens eii, posse& per nuntium & per eeistolam mandatum
contrahi : ner referre, quibus verbis intere natur, vago, au vos', an manda, aa quo alio, ex quo mandatum intelligatur, l. r. pr. g. . o x. eodem. Quin interdum etiam tam te mandatum contrahi intelligitur, veluti s patiar ali. quem pro me fidei ubere, aut ab alio mandari, tit mihi credatur, ι.ε. s. a. t. quν Parisur. I 8.es . Praemittuntur hoc titulo varii fines & formae mandandi: malefia , effectus , contraria accidentia , & affinia dem sequuntur.
H ius in Instituti T E at T U S. Divisio a fine. Mandarum contralatur quinque modis, sit sua ramum gratia Hiquis tibi mandet, suesuas tua ,sis aliena tantum, sivesua
ct aliena, sive ina ct aliena. At si tua tan .
tam gratia risi mandatumst , super Dacuum est mandatam; ct ob id nulla ex eo obtigatio, nec mandati inter os amo nascitur. N o T E.
Mandarum eontrahisur J Ex Caio I. r. h. e. Mandare est gratuito aliquid gerendum committere. Uid. . . A eomm. COMMENTAR GIS
aliud est expresium , alἰud tacitum, ι.ε. t. Ιενδραιδεμν. 13. hoe tit. Ab obiecto dividitur in generale, quod universa si euius negotia continet, de speciale, quod quaedam, aut
unum tantum . illud vulgo subdividi solet itigenerale simplex, &eum libera. De quo non nihil diximus sub g. nihil ati m. 41. Dp. de rer.dsvrs Hoc etiam ero conditione megotiorum , prouI illa aut iudicialia aut extraiudicialia sunt, distingui potest . ine alia proponitur diviso .umpta a fines eaque quinque partita, quod scilicet mandatum contrahatur vel mandantis tantum gratia , vel mandantis & mandatarii, vesialiena rantum, vel mandantis & aliena, vel manaataria x aliena . Quae eadem extat apud Ca tum l. x. hse tit. Unde etiam si'uentes Ig. d ' tirunt. In quibus singi, ae stae formae exemplis illustratur. Poterat hie addi & sexta species, quando trium versoriarum gratia mand rim antervenit, mandantis, mandatarii, Si aliena, cujus exempla in I. 8. s. 3. EPq. GLOG si tua ramum gratia J Qtiod mandatum lolius mandatarii gratia interponitur, forma tantum externa mandatum est , re, era contaturi potius, quam mandatum; & ideo vi in obligandi non habet. Vid. st . F. tua tantum. I.
T ε x T V sasi mandantis gratia mandetur. I. Manuantis tantum gratia intervenιt
mandatum, veluti si quis tibi mandet. Mnego: ia ejus gereres, vel ut fundum et emeres, vel ut pro eo sponderes. Cee CO M.
213쪽
COMMENTARIUS.I An O quando valeat mandatum ineola rei
Exempla primae speciei, seu ejus mandati ,
quod solius mandantis gratia intervenit, ex Cato d. l. i. g. r. Metis. Apud Caium pro eo, quod hie legitur sponderes , est Dejuberes: quod a Triboniano repositum existimat Hotomannus, cum veteres spondere dixerint , pro Dejubere , quasi apud Caium & alios ejusdein aetatis , ut Iavolenum, Iulianum , non sepius fideiubere, quina spondere invenias. Locus hie alioqui planus est. Enim .etb occasone exempli mandati I defundo emendo quaeritur, an mandatum rei incertae valeat, puta si quis generaliter mandaverit. sibi emi servum aut equum ; vel ii quis mandaverit sibi emi fundum aut domum sine demonstratione posses bris Ioci, modi, aut magnitudinis 3 Et probandum, in prioris generis
mandato non esse tam incertitudinem , quae mandatum vitiet; in posteriore elle infinitam, quae non patitur mandatum valere, arg. l. eum post. 69. s. . de jur. dot. ι.hastipulum. lis. pr. de verb. obl. l. domus. 7 . pr. de legat. I. aad.
quae disputamus sub g. si generaliter. in .sup. da ιegar. Plane si per relationem aut analogiam de modo praedii constare potest, puto mandatum consistere; veluti si mandavi domum emendam habitationi meae, vel agrum , unde frumentum annuum victui meo suppetat . Illud eonstat , non obesse mandato, quod eretium rei emendae statutum non est i intellisitur enim , iudicio mandatarii id relictum este secundum ars imationem communem, I. 3. S. I. Metis. D. Tul-
Si mandantis & mandatarii. a. Tua gratia ct mandantis, velutis mandet tibi, ut pecuniam sub usuris credere ei, qui in rem ipsus mutuaretur: aut si -- leme te agere cum eo , ex bidejusoria caMfimandet tιbi, ut cum reo agas periculo mandantis; vel ut ipsius periculo stιpuleris ab eo. qaem tibi deleget in id, quod tibi debuerat.
lussor ante reum principalem conveniri potuit, ι. s. c. de sed . quod mutatum 2 ον. 4. Commodum hie creditoris mandata ii in eo, quod iudicium eum reo instituitur periculo mandan iis, cam absque mandato seret, ut electione rei fidei usIor liberetur, I. Mir. c. desid04. ubi demum id ius abrotatur . Exemplum hoe est in
2'm tibi delegei Hoc mandatum in rem man dantis interponitur, quia bonum nomen facit creditor, qui delegatum admittit, propter no vationem , ι. 16. b. a. eod. dc in rem mandatarii,
quia novus debitor ita stitistituitur, ut n h lom ἰ-nus ex mandato agi possit in id , quod minus ab illo servari potuit, d. l. 12. g. 1. d. I. s. g. pen. COMMENTARI Us.
SEeundae speciei, seu mandati, quod in rem
mandantis fit & simul mandatarii, tria exempla hle proseruntur. Primum est, s nrandematii eui, ut sub usuris pecuniam credat ei, qui eam in rem & utilitatem meam mutuaturus sit AHie manifestum est versari mandantis eomm dum, & pmpter lucrum usurarum etiam mandatariir habet hoc exemplum Se Caius int. 2.9. tisa ct me s. 4. hoc tis Alterum exemplum est, si fideiussor, metuens ne ex eausa fideiussoria conveniatur , mandet ereditori, ut cum reo potius agat suo mandant Is periculo. Commodum hie fideiul oris mandantis in eo , quod iudieio liberatur, cum alioqui agi cum eo ex eausa fideiussionis potuisset, reo principali neglecto r siquidem jure veteri fideiussor ante reum principalem conveniri potuit, i. s. c. d. serius. de quo alio loeo dictitio est. Commodum c e ditoris mandatarii, in hoc quod iudicium instituitur periculo mandantis, cum quo postea man dati agi potest in id , quod a reo servariam non erit et cum absque mandato soret, ut electione rei fideiussor liberetur seeundum tenorem iuris Intiqui, ι. MIt. c. de Husis ubi demum id iuxab Imperatore abrogatur: quod vix unus & alter animadvertit. Tertium exemplum est, si is, qui eentum debebat , cupiens ea obligatione li-όerari rogavit creditorem , ut ea centum suo mandantis perieulo stipularetur a Titio , quem in hoc ereditori deleget. Hoe etiam mandatum in rem ut iusque interponi intelligitur: in rem debito is mandantis, quia ea delegatione fit novatio, atque ex ptiore mula debitor liberatur: in rem ereditoris mandatarii, quoniam novus debitor ita substituitur, ut nihilominus ex sequenti mandato eum priore agi possit in id, quod minus ab illo servari potuit.Duoposteriora exempla sunt etiam aeud Paulum, l. f manda . ΣΕ.
T E x T V s. Si a lena. 3. Aliena tant .m catis ivter Perit mandatum , veluti s tibi ala quιs mandet, ut Tuis negotia gereres , vel ut Titio fundam emeres, vel ut pro Titio sponderes . NOTAE.3. Aliena tantum ea a J Particula taxativatam iam de apud Caium bis expressa est, d.l. 2. pr. Og. 2. eamque & Theoph. agnosc t ut mirum. sit, Hotomannum & Pac. censete dulciadam vel ideo, quod eam Calus non habet.
in Tatii negotiarereres , Oe. J In his exemplis etsi ab initio nihil interest mandatoris, tamen e pol
214쪽
sost facto ut interse fieri potest r nempe eum
ex gestu tuo mandator TItio obligari coepit no mine negotiorum gestorum , ι. 28. deneg. gest. Non obstat igitur l. 8. b. s. h. . COMMENTARIUS.
AF seruntur hic ex Cato t. h. I. 1 hae eἰt. exempla tertiae speciei, seu mandati aliena ta tinn gratia interpositi: quae species dissicultatea non caret. Etenim explorati iuris est, nemini lactionem competere, nisi ei, cuius intersit, ι. tqui Gnaeum. 31. Lear. s. alteri. 18. δερ. de inue., ιρ. quod & nominatim in eausa mandati eautum, l.8. 6 mandata. 6. hoe tia. ubi Ulpian. se
quatenus interest . Atqui ut Titii negotia gerantur, ut Titio fundus ematur, ut quis pro Titio fidei ubeat, quae sunt exempla huius L n, hil interest mandantis r utique si Titius, qua altius, & negotium , qua alienum, dumtaxat consideretur: quo sensu alibi dieitur, nihil interesse mea, Titio dari. d. g. alteri. 18. l. βψω io ista. 38. f.alteri. II. de veta. ul. Et omnbno fatendum est , eum, qui mandavit, aeti nem mandati non habere, nisi ipsius interst . 1 Sed respondemus, illud mandatum diei aliena tantum tralia intervenire, quod ut fiat, statim&.ab initio nihil interest mandatoris e neque enim ut mandati actio aliquando competat, exigitur , ut mandatoris intersit , quo tempore mandatum interponitur, sed sussicit, quandocumque in post facto incipere interesse. Ut ecce, possum tibi mandare , quod fieri mea initio nihil interest, ut Titii negotia geras: dc c-- petet mihi tecum attio mandati, ubi mea inteν esse eceperit, id est, cum ex gestu tuo Titio
obligari coepero nomine negotiorum gestorum t. si q-3. 28. deneg. gs. Mandavi tibi, ut Titio pecuniam crederes, cum mea Pecuniariter non inter ellet, Titio credi i s non credideris, concedo nullam mihi tecum esse actionem mandati . At si tu mandatum meum secutus, in que enim necelse est , te explorare , utrum mea
intersit , necne , ὶ pecuniam credideris, quinniam iam ego tibi teneri incipἰo actione mandati contraria, tu quoque vicissim mihi tene- heris directa, si non ex bona fide omnia gessisti, ι.ε. s. si tibi. 4. hae tit. Quod vero apud Ulpian. d. lus. g. pia . s. traditur, etsi mea non inredituit , quod tibi mandavi, tua tantum interfuit, mandati tamen actione in est. , si non esses iactu ri , nisi ego mandassem, de contraria mandatia tione ituelligendum est , quae quibusda n ea. . bus competit, etiam ubi naIIa dilectae est , ut in specie tot bariditatem. 31. in r.eod. Haec mihi expedἰti Ora videntur, quam illa aliorum, quod
ab in tio etiam hule formae mandat; ἐπ lἰeatum
est eommodum & interesse mandantis: dixi autem, aliena tantum gra: ia id interponi, non quia in proposito non timul interveniat eausa mandantis, sed quia causa aliena ille principalis; vel ut alii, quia persona aliena dumtaxat mandato comprehensa est : quam interpretati nem vix admittit d. t. s. s. q. & respuere videtur particula taxativa tantum , quae bis etiam apuὸ Caium expresia est, d. l. i. pr. ct 9 7. ut mirer, Hotona annum & Pacium eensuisse delendam , vel ideo, quod eam Caius non habet. Ut NM. Recte nodum hunc solvit V nnius, quod& alii, in primis Marcilῖus ad h. s. iaciunt .l omnino enim interest mandatoris, etiamsi al;
na tantum gratia mandarit. Quamvis enim alter inde utili tatem caelat, penes mandantem tamen est periculum, quippe qui actione mandati contraria tenetur, si mandatarius mandatum tuerit exsequutus. Uid. l. 48. b. l. f. maia. TEx TUs.
Si mandantis & aliena. . Sua ct aliena, veluti si de communibus suis ct Titii negotiis gerendis tibi manadet, vel at sibi ct Titio fundum emeres ,-ι ut pro eo ct Titio Iranderes.
EXempla speciei quartae Item ex Cato d. I. I.
g. I . Me tit. Locus hic interpretatione non
Si mandatarii & aliena. . Tua ct aliena , velati si tibi mam det, ut Titio ob usuris erederemi quia si
sine Uumis pecuniam crederes , aliena tam tkm gratia intercedit mandalum.
Exemplum speciei quintae, sive mandat; imterpositi in rem mandatarii & alienam, quod ipsum apud Caium est d. l. v. s. s. bdic tit. Mandatarii h Ie interest propter quaestum usurarum: alienῖ , propter usium pecuniae. lacidit autem haec specie in eamdem dubitat onem , quam habet tertia superius proposita. g. aliena. 3.
ubi dubitationem setali: & illine igitur petere licebit, quod etiam hic respondeatur. Tax TUS. Si mandatarii. 6. Tua tantum gratia inter mi mandatum, velutisi tibi mandet, ut pecunias tuas in emptione potius pratornm Colla es. , quam faeneres s vel ex αν sis, ne pecunias tuas Cec x fana
215쪽
faenerra potἰus, quam in emptiones praeram collocra. Cuius generis mandatum m
ais consilium, qxam mandatum est, ctobia non est obligatorium: quia nemo ex coh='lio mandati obligatur, etiams non evedi it i, qui mandabatur , cum tiberum cuique sit, apudse explorare, ansibi expediat con. llium . Itaque si otiosam pecuniam domi te habentem hortatus fuerit aliquis, ut rem
aliqκam emeres, vel eam cretieres, quam .
vis non expediat eam tibi emisse, vel eredidisse , non tamen tibi mandati tenetν r. Et adeo haec ita sunt, κι quotAmsit, an mam ii teneatar, qui manda diu tibi, ut pecuniam Titiosaenerares. Sed obtinuit Sabini sentensia , obligasarium esse ιn hoc casti mandaeum quia non aliter Titio eradidisses ,
NOTAE. s. Si otiosam pecuniam J Iil est, sterilem, t. de Gur. seu vacuam, l. 28. de f. t. thdepr scri
pee .am Titia seneν aris Cum demonstr turpersona, i ranciatum est, cum in defini te mari datur , consilium, ut & Placentino vicitur. Co M MENTARlUS.
ι Mandatum quia disserat ἀ consilia dia Diniatim mandartim solius mandalaiai gratia iniexpositum consilia Anes excede .
3 Heminιm ex evnfitio , g fraus abfit, reneri. Applicatio l. 6. g. s. hoc tit. 3 Sι qars alseMν sisastris, ut temniam certa per mandarum solius Undat arἰἰ eausa iserpositum tale esse, ut excedat terminos simplieis consiliis& sine etiam oblἰgatorium est. Exemplum Baisibemus apud Iulianum i haereditatem.3 2. r. eod. mandavit mihi aliquis, ut haereditatem adirem, cavitque insuper damnum prastari, cum aliter aditurus non essem : si adierim, de damnum sensero, erit eo nomine mihi cum eo aetio mandati. Plura eiusElam generis exempti finet posmne. via nemo ex consilio mandari obligaιων 4 Exlio dato neminem obligari placet, etiamnid conflium non expediat et , eui ritum est; cum uberum sit unicuique, apud se explorare, an expediat, nec ne, sibi , cons lῖum sequi , d. I. a. f. nit. Caeterum hoe ita , si a cov. filio sissit dolos: nam fi dolus Ac ealliditas interv nerit, utique de dola asino in eum eompetit, qui eonsilium fraudulentum, quo alteri nocitum est, dedit, ι. eo lii. 7. de res. juri facit. 8. l. si legarar1na. 23. 1. erem quis. II. de dot. l. 2. de proaen. Ut enim ex con filio nemo obligetur ad limc, ut praestit eventum, fidem tament praestate debet, R si fraudem adhibuerit, minime excusandus est . Bene Cieeto lib. i6.ad --i d. viae pro ' νεμιμνῶ iea fidem tam uni. Nam,ut idem ri 2 -- γλί. L,- --. ' Cain ., Arist o,Hὲν se μα- σι ' , xc - nemo tenetur , ωροεν estquυιρπaetermem mhιlyraestat. Cui simile
est illud Vlpianir eo lιί non fiatidistensi nulla es
obs/Dιio, ι. 4 . de regJor. Itaque sumnis ratione apud Dionem lib.s 2 Agrippa inen et Augustun rne iis, a quibus coRlitium petiisset , crimini duceret, si sorte rex seeius , quam illi exstimasilent caseret, hi, sere verbis r T. e δ' ala stremae
, ' .. -- . . . t suo fructum astute cui opponitur occupata, ils πιιιιών d culto, qua ex verba IV m mi. st, peeunia senebris, 'ta usina 1 Uod mandatum solius mandatarii graesa fit,
M uiuis eon filium , quam mandatum est . D stertenim mandatum a consilio . Mandatum pars quaedam voluntatis cst, ut quid fiat; con- filium nota est. Qui mandat, vult, S uinco, γα κήματα . Demosth. adves hab. Hortotis fiserit, .l rem at quam emerer, era. I Quid ergo, s empturus aut pecuniam forne- . Iurus non fui sies, nisi ego mandassem di Nesie quidem puto esse tibi meeum in proposito actionem mandati; quamvis restagari videatur, ut fiat quo Lmandatum est. Qui dat consilium . t quod Ulpian. l. 6. 6. Han . s. hoe m. scribit,
consultoris arbitrio rem permittit, neque utrum fiat, necne, laborat . Chrylostomia da vieta 1. meo, quod alias faeturus non eras, et fia 36 συμβολκων άσδεσε φ . limina acetis, Π ω - non inversuit. Nam si istud tam late inte
Pioinde eum in specie propolita mandatoris nihil intersit , aut interesse possit, utrum alter mandatum eius l. quatur , necne, coissilii P tius, quam mandari videtur negotium, quod eum tantum, cui mandatur, tangit. Et licet hoc quoque nomen mandati babeat, vim tamen & effectum non habet, & revera species mandati non est, sed consilii, cunis nulla est oblinatio, hoe aexa ι. r. pr in g. νων. eod. s. 1 9 PDηe. s. l.Iuλ.ιus. 43. S .Mοῦ. eod. Plane potest mandati actionem esse, fi quid sereris mandatu
tamur, quan verba patiuntur, nemo sere eriz,
qui non obligetur ex confilio; elint semper is νcui consilium datum est, dictimis fit, se, quod isti, iacturum alias non sui sie. Itaque Ulpiani
responso aec cimmodanda sinit exempla , non
simplicis consilii , sed mandati , quale est in l. si hared tarem. 3 x. tariis. O simil. V N. At manifestum est Ulp. in I s. g. ν. f. h. e. loqui
de mandato, quod nee mandaratis, nee mandiniarii, sed aliena gratia interponitur. Si enim nunc res mala cedit, mandati actio contrae a d πι
216쪽
'ux , quia mandantis fidem sequutus est mandatarius, non facturus, nisi ille mandasset. te non quadrat huic legi exemplum in I. 3 i. h a. ubi de mandato mea & tua gratia interposito agitur: idque etiam agnovit U. C. Ger.
Vι peeuniam Titia faenerares J Al ud est, me b s generalibus quid consulere aut suadere alicui puta verbi causa , ut pecuniam sceneret smplieiter; aliud cum delissatione certae per sonae , veluti ut pecuniam credat aut foeneret
Titio . Pitus meri consilii est, quoniam lite res tota arbitrio consultoris relinquὶtur, id est, it Iud etiam, cui pecuniam eredat; dc ob id , .s minus idoneo crediderit, de se queri, sibique hoe imputare debet ; consiliarius autem , si
satis non intercessit , excusandus e Posterius vim habere mandati placet , eo quod hie auctor tuus fidem sitam pro persona desigrata interponere videtur, tu qui credi , fidem illius sequi , aliter non erediturus . Itaque si, cum Titius verbi gratia pecuniam mutuam a me peteret, aut pro alio petente fidem suam Oeet. ret, nollem autem aut debitorem eum habere
aut fideiussorem , quod suspecte mihi essent sa-
cultatexeius, tu consulti sti & hortatus es, ut sacerem , idoneum eum elle assirmans; hoeeω-silium tuum insar mandati est, atque ex eo, si quia secus mihi evenerit, teneri te est a qui timuin , propterea quod tuam hortantis ει -- dentis fidem secutus sum omnino, teque suasore &impulsore seci, quod alias nunquam i cissem : quamvis ut sacerem ma non intersuit. 1 Ait Iustinianus, quaelitatin ella, an mandara tinneatur, qui mandavis sibi ut pecun/am Titio si 'n rares At hoe veri mandati exemplum est,
eius scilicet, quod mandatarii & simul aliena
gratia interponi turr idem enim valent, e mandem tibi, ut pecuniam sub usuris Titio credas, sue ut foeneres: quod mandatum certo Iure obligatorium cst e neque de eo unquam dubitatum v detur, non mag s quam de eo, quod aliena tamdui caula intercedit, veluti sti hi mandem, ut pecuniam Titio eredas sine usuris, s. praeted. iunct. g. 3. q. eod. l. a. 6. ME O pen. eod. Quamobrem sulpicor, Iusti manum abusum verbo mandandi pro consulendi aut hortandi, quo paulo ante usus est, dubitatumque, an mandati teneatur, non qui ultro &s onte sua alteri sorte nihil tale cogitanti mandat, ut Pecuniam certar personae credat, sed qui aditu ia rogatu tale conlilium dedit, hortarusque consultorem est, ut saceret, citra an,
mum se obligandi, ut rauo iuris videatur 4
negare actionein τ quam tamen ex bono & a quo
dandam secundum Sabini sententiam placuerit. Inane qui simpliciter assirmavit, idoneum est.
eum, cui pecunia mutua dabatur, non ἰnterve niente mandato aut constio de credendo, mandati non tenetur, ι.1. de proxener. l. 7. b. ut . dedit. & ibi Costat Gom. 2. resol. I, . num I.
TEx TUI. De mandato contra bonos mores.
. Illud quoque mandatam non est obligatorium , quod contra bonos mores est e vel
uti si Titius de furto. aut de damno faciem do, aut de injuria facienda mandet tisa: licet enim paratam cuius fam nomιne prestiteris, non tamen ullam ,habes adversus Titium actionem. Co M MENTA R IUS. t Mandat; N. inhonestae nullam esse a Aranem,
quam Vis nihil flagraiosi habeat.1 E e dei cta tam mandantem , /mmo oe eonfiitiam dantem obligari, quam mandatarium. An qui mandam hominem vulnerari, si aeea με sit, teneatur poena homisidis remis me .
Ateria seu obiectum mandati sunt res li-
- eitar εc honestae : turpium rerum & illicitarum nullum mandatum , nullaque in uni versum ex ullo contractu obligatio est , i. 6. 6.3. Metis. l. nee praetermistendum. s7. prosoc. i. generaliter. 26. eum seq. t. si flagitii. 3 13 . deverb. bl. Itaque si quis aedem saeram spoliandam, hon inem vulnerandum , Meidendum , furtum faciendum , &e. suscepit, neque nam, in quam propter stagitium , neque impensas, in quas propter vulnus condemnatus
est, in seminam nihil mandati iud cio e sequi potest , propter turpitudinem mandati, & quia proprii delicti poenam praestat, i. si mandaveo. L. I. qui aedem. s. hoetis. Sed& si nihil flagitios mandatur, si tamen alias, quod mandatur inhonestum sit, nulla ex eo mandati altici est; veluti si adolescens luxuriosus mandet tibi, ut pro meretrice sdeiubeas, & tu sciens mandatum susceperis , non habebit mandati acti nem . Idemque obtinet, si mandaverit tibi, ut meretrici pecuniam eredas r quia Iimile est , ae si perdIturo eredideris, & adversus bonam
fidem, ι. l. s. si adolestem. Tr. eod. l. 8. pro empl. Planὸ si Titius tuo mandatu aliquem Oecidit, aut vulneravit, aut contumelia affecit
et si lue nulla ex contractu inter vos oblisatio ritur, vimque tamen obligamini ex desietor neque te, qui mandasti, excusat, quod Titius lacinus perpetravit a neque Titium, quod tu mandaveris. Quin nee ipsis servis , qui mandatu dominorum deliquerunt, in atrocioribus
ignoscitur, l. ri. s. an et euur. 7. quod vi antelam. l. servus. 1 . de obi. et aa. t. ad ea. I 7. de res. νuν. atque hoc in tantum procedit, ut tu parem cum Titio poenam sust nos , au. ι ω-hil inurεβ. r s. s. r. ad teg. rn. de Dar. I. I. k3.
limn quoque in delictis eadem poena puniri qua
mandatum, communis sententia est i utique si
217쪽
datum sit ei, qu al; qui nihil eommisisset. Clarid. . . q. 89. Couar. in clem. si furiosus. pari. i. s. r. de homicissi Menoch arb. jnd. eas. 3 I. Quaeritur, an is, qui mandavit, hominem vulnerari tantum, si mandataritis eum occider e, poena homicidii teneatur Vid. Clar. d. q.89. n. . Me noch. ob. iud. eas. Is x. n. 2. Couar. .n d cidiment. p. 1. j. Fac hin. I. eoni. 36. Christin . vel . 3. dee. 49. ubi reseri, negaritium sententiam in judicio contradictorio probatam S natui Mech liniensium , qui mandatum tale poena extraordinaria puniverit. Illud convenit, in atrocioribus delictὶs etiam solum & simplex mandatum, hoe est, etsi non sequatur effectus, aut ad aliquem actum deventum sit, poena ar
m. 6. Haec obiter indicavi: neque enim hujus loci est, ea tractare latius. TEx TUS. De ex cciitione mandati. 8. B, qui exequιror mavdatum, non de
bet excedere snes mandati: μt ecce, si quis
D see ad cent tim aureos manda Deris tib , ut JAndhm emeres, vel ut pro Titι ponderes; neque pluris emere debes, neque tu amplio. rem peckniam Dei ubere, alioquι non haberis cωm eo mandati a Itonem: adeo quidemur Sabino ETC.isso placuerit, etιamsi usque ad centam aureos cum eo agere voluerιs, inutiliter te actarum. Sed di diemae scholae auetores recte usque ad centum aureos te asturam existimam: qώa Iementia ηe benignior est.
uou se minoris emeris , habebis scilicet
mandat, ut sibi centum aureorsem fund-s emeretkr, is utique mandasse inteLigitur, si minoris, si possit. emeretur.
Ocus insignis de execut Ione mandati . Mari αι data ius ad praescriptuni agere , atque in
exequendo mandato eavere dcbet, ne fines mandati egrediatur, aliudve faciat, quim quod ei mandatum est: alioqui tamquam non impleto mandato repetitionem impensarum contrario iudieio non habebit, quamvis ipse directo teneatur, ι. potest. 4 l. h. t. Ut ecce, mandavi tibi , ut domum Seianam centum aureis emeresi situ Titianam emeris, quamvis sorte maioris pretii , di tamen centum, vel etiam minoris, non videris implesse mandatum , L .F. 2. eod. Items mandavero tibi , ut fundum meum centum venderes , tuque eum nonaginta vendideris , egressias es mandatumr & ideo si fundum petam, non obstabit mihi exceptio, nisi & reliquum milii, quod deest , mandatu meo praestes, &indemnem me per omnia conserves, d. 3. Similiter si tibi mandavero, ut pro me in diem fidei uberes, tuque pure fideius oris Sc solveris, interim non erit tibi ni ecum actio mandati , quia mandatum excessisti, t. si mandavero. 12. d. Idque est, quod generaliter Paulus definit, dii genter fines mandati eustodiendos esse: eum enim, qui excessit, aliud quid sec se videri, d. t s. in pr. Plane in finibus mandati constitit se videtur, qui feeit aequipollens, m ἰσοδ saeuis, veluti si rogatus fideiubere pro Titio apud Mar-vium, mandavit creditori Maevio, ut Titio er deret, Listi. g. titi. eod. Hie introduci potest , qua stio agitata in philosophia, an legatus alius. ve, qui mandatum a populo , principe, aut duce exercitus accepit, praecise id omne & solum , quod mandatum est, facere teneatur I acinonnunquam quadam etiam praeter S contra mandatum, si videlicet ea aut videat, aut sporet ei, qui mandavὶt utiliora .re quam quaestionem problematice tractat Agellius I noctis Attis. II. Nobis in ista excurrere non licet .
Equidem arb tror, regulam Pauli de custodiendis mandati finibus vel maxime locum habere in negotiis publicis Si bello , eorrumpique atque dissolvi officium imperantis, si qui, ad id quod facere iussus est, non obsequio debito, sed consilio non dc siderato , respondeat, ut ait Ageli.
d. loe. Caeterum aequum nihilominus videtur, ut ta io aliqua habeatur circumstanti arum , putavel temporis , ne, dum nova Sc longinqua mandata expectantur, occasio rei ex utilitate mandantis gerendae elabatur ; ves certi tudinis sueces sus: quo liti que nomine excusati potest sactum Phin bidae Laced:emonii , qui missus in Olynthios iniussu reipub. arcem adnieatra Ο eupavit eonsilio & ope Leontiadis Thebani equod sictum Ageldaum defensorem habu .t, X noph. ιι, s. his Grae. sorte & ingenium ejus qui impcravit eonliderandum , facili lite sit &placidus, an Manlius aliquis, aut Posthumius et nam ii tali praceptori ratio reddenda sit, nihil faciendum monerem aliter , quam Praec pium est . illud Laelarῖς est: tia sunι legas.
bet. Caes. eemmerit. lib. 3. eap. s i. Sed de hoc susius
218쪽
Adeo quidem tis Sabino O calpa, eri. J Posito& eneraliter recepto hoc iure, eum, qui aliud facit , quam quod mandatum est , non videri implere mandatum , quaeri coepit, quando idem aut aliud laetum esse videretur, ut hine iudi cari possit de actione mandati Constitit autem dubitatio sere in hae specie, si quὶs, elim ei
mandatum ellet, ut ad certum usque pretium fundum emeret, vel ad certam suinniam pro
Titio fideiuberet, fundum quidem emerit, caeterum pluris , vel pro Titio si ponderit, sed 3 in maiorem summam. Et Sabino di Cassio placebat , nullam hoc tu mandatario actionem mandati esse , etiamsi ad summam mandato more henimi tantum agere velit, earatus id, quod excedit, remittere et nec dubium, quini .leo, quia iuc aliud factum putaverint, quam quod mali datu in crate quamquam & alio argumento utebantur, quod iniquum elle dicebant, tini dari actionem, alteri denegari r id autem in casu proposito contingere , si mandatum egre ito actionem damus adversus mandantem rmandati enim cum illo actionem non tale, ι. ζ.
in βι. hoe tit. Vix M. Recte Sabini & Cassii rationes pervidit Viim us . Nimirum ex iuris pri cipiis ne otia Sc actus sunt individua , quantitates dividuae', l. 2. 4. r. f de O. Itaque qui fines mandati excessit, non pro parte ex se.
quutus est mandatum, sed plane xliud quid egit,l. . fr. O l. 33. f. h. t. Itaque nec actionem mandati pro partu habere poter t. HEi K. Sed Nervae de Proculo contia visum est, in huiusmodi specie salieni ad summam mandato ex pressam mandatarium rceie agere, quas hactenus non aliud, sed quod rogatus est, secerit,
mandatumque impleverit . Ut ecce , rogatus landum emere centum aureis, eum emit cen
eum & visῖntir qui autem centum & viginti
emit, eutri verum quoque est eentum emisse; c um utique maiori luminae semper infit At mitior, l. I. si st/ρniant . . de verb. abl. Itaque
censuerunt, in hypothesi proposita centum iuxta mandatum impensa, atque hactenus actionem mandatario recte dari: qsod amelius cst , quia et i extra mandatum, pro inutiliter adi edici habenduint quae sententia merito recepta est, LI. r. g. uti. iunet. ι. 4 ι. rogatur. 33. b. t. Nec video, quid in contraiium valeat alterum Sa
bini de Cassii argumentum , obscuriusculἡ a Paulo propolitum d. l. 3. m fio. Nam si haec
eorum mens fuit, non elle mandanti actionem cum eo, qui mandatum excellit, & ideo nee esse debere eunt illo ; aperte laifum alluinunt. Nam pro certo tute traditum est, ei qui imo. davit, competeie iud. cium mandati adversus eum, qui mandatum egressiis est, licet hue non competat adversus ilium, Lystem ει . d. Sed opinor , hoe eos seniisse , cu.n tu pluri sandum emisti, quam ego mandaveram , Pu A
emnun&viginti aureis, cum de tentum tant tin mandassem , si ego in hujusmodi specie non
recte mandati reeum ago, ut mihi landum tradas, quantumvis parato mihi refundere pretium mandat comprehensum , id est, centum aureos; vicissimaequum non esse, ut tibi eontrario iudicio mecum experiri lieeat, ut sundam statuto pretio recipiam, quamvis tu paratus sis , reliquum remittere . Caeterum in hac argumem ratione manifeste vitiosa est illatio. Etenim ni. hil iniqui habet, ut ego tenear fundum recipere eo pretio, quo emptum eum mihi volui, licet procurator meus eum plutis emerit; qui etiam reliquo remi ita mihi gratificatur. At iniquum est, teneri procuratorem, tandum, quem emitemtum & viginti, mihi tradere eentum dumtaxat restituturo, ad quam usque summam ut emeret, tantum mandaveram. In hac eadem ς speeie de mandatario quaesitum est, non ab a ctoribus iuris sed ab interpretibus , an si sun dus tanti valeat, quanti emptus est, non polliemandatarius etiam id , quod amplius impendit,& nimirum etiam viginti illa, contrario iudicio repetere, non quidem mandati, sed negotiorum gestorum , tamquam extra mandatum utiliter impensa in rem & contemplatione mandantis visum id olim Martino fuit te Ioan. Fabr. ex recentioribus Barcini, Muns. Sc bronch. t. m feeil. 66. arg. l. v. t. quae utilater. 4s. deneg. gest. Sed tectius id mihi negare uidentur Ioan. Bulg. & Aecursia r quoniam actio negotiorum pesto rum competere non potest ei, qui gessit invito domino, ι. a It. c. deneg. sost. Id autem fit in specie pmpolita nam qui fines mandati excedit, i, , quatenus excedit, facit contra id , quod
praetcriptum est, εἰ tantum non contra expressam prohibitionem mandantis: quippe eo ipso quod quis mandat rem sibi emi centum, pro hibere uitelligitur pluris sibi emit quae etiam voluntasmosum Sc saeui erogationi imponit,
si mandatorem ultra id, quod impendi voluit, obligari dicimus, inani sta ei fiet iniuria, a e-rieturque senestra improbis hominibus callidὰ
excedendi fines mandiati. Utique mea nihil refert, utrum quis actione mandati, an negotiorum festorum experiri queat. An ergo eredimus, Jurisconsultum in d. l. 4. aut Iustinianum hoc ioco actionem mandari usque ad statutum pretium dumtaxat, idque ex humanitate securi. dum Procu Ii sementiam eo edentes, in uerbis ludere, atque in reliquum adbuc concedi vo lutile actionem aegotiolum gest cum ' Aut Si-binum S: Cassium, in totam denegantes adtris nem mandat i , admisisse tamen a ct onem negot iorum gestorii in Argumentis auctorum contra- stiae ldmeiuiae lacile occulti potestia Praetexitur aequitas, sed nullo eolore. Nam mandatarius aut suo nomine plutis emit; εc certum est, euinquatenus definitum pretium excessit , nullam in no a bonem haberer aut nomine mand totis; dc hic non potest Midem mandator ultro Cce --
219쪽
etinveniri, ut rest tuat totum , quod impensum est i eaeterum si is se cum mandatario agat, ut res tradatur , de tenderetur mandatarius exceptione , nili totum , quod erogavit, restituatur. Quid si saeta sit traditio e Et siquidem
mandatar us rem tradens pretium pro ea d tum indicavit, mandator hoe ipso, quod rem recipit, ratam habere emptionem videtur: quod perinde est , ac si, ut tanti emeretur, ab inibtio mandallet, per t. t I. in D. de solin. i. semper. 6 . de reg. jur. cap. ratobabitionem. a. eod. in 6. Si veto pretium nota indicauit , tenetur mam dator , ubi rescivirit,. emptionem probare aut improbare, ea probata totum pretium restitu
re, improbata rem ipsam . Ita ferme Angei.& Sylvest. hie citato Saliceto , ad eumdem modum distinguente in l. 3. hae ein
quam minoris emit, quam ex mandato pluris emere poterat, non aliud facit, sed illud ipsum, quod ei mandatum est: nee ideo mandati fines excessisse videri potest, ζει--υχευ . Nam qui certa summλ rem sibi emi mandat , etiam minoris, si possit. eam sbi emi mandasse imita igitur. Itaque dubium nunquam fuit, quin hie ad eam summam, quae impensa est , mandatarius actionem habeat , ι. s. g. nit.. hoc rit.
Non idem intelligi debet, si quis mandaverit
certo pretio rem suam vendi, eaque minoris
vendita sit, d. I. s. s. I. l. eram mandati . l . C.
eod. Idem dicendum elIet , si pluris vendidis seir quippe multum reseri , causa mandantis melior sat, an deterior , i. 3. pr. d. l. s. g.
De revocatis ne mandati s. Re te qnoque mandatum contractum, F, dum adhuc ιntegra res st, re PocaIum fuerit, evanescit COMMENTA RI UD.
Euod' mandat .m revocatione mandanias sol lur, contra communes regulas recestum esse et
Q quare MAndatum itidem, ut secietas, non tantiansolvit ut communibus illis S ad omnem abligationem pertInentibus modis , de quibus
Dr. ωιt. hurus Ub. sed etiam propriis. quibusdam 8t remotis a communi lege dissolvendarum o ligat aevum : quos modo ideo Iustinianus etiam hic tradere voluit, seud uti praeia pei strinxit modos finiendae societatis proptios. Recense eur autem hic modi quatuor, qui 1 proprio
iure mandatum solvitur: duo, quibus em pedistina mandantis, revocatio, &mor& mandat inris et totidemque , quibus ex person2 mandata- ιιι, mora huius iplius, & renunciatio. Sι, dum Sisc xea integra, re νοcatam a S re
adhue integra eonsensu mutuo a mandato re-eedatur , solvitur mandatum iure communῖ , g. vlp. . . M .mod. toll. obl. at ut sola voIuntate & revocatione mandantis finiatur manda tum, ι. II. g. pen. ι. I . hae tis. videtur ese praeter regulam, traditam in l. s. c. de obl. ema I. neminem ab obligatione semel eonstituta adversario non consentiente recedere posse . Cur i itur placet , mandatum hoe modo sol in mirum quia is, qui mandavit, non Obligatur ad hoc , ut et i d semel mandavit . per
fici patiatur. Cur entin quod sita eausa susceptun, est , prohibeatur repudiare Aut opera atque ossicio oblato non uti Nee habet, quod queratur mandatarius, cujus nihil interest. si re adhue integra revocatio iacta sit. Qii id erro ae facta ire postquam res integra esse desi t, id est, postquam iam mandatario per causant' mandati quid abelle coepit Solvitur quidem nihilominus adhuc mandatum, ut, quod posta mandatario fit, intelligatur non fieri ex mandato r eaeterum hie ex antegesto, aut gesto an tequam sciret , mandatorem revocasse , actio nem mandati habet, ut eonsequatur, quod ei propter mandatum abest, ne damno affetatur , per ι. x s. l. Ater. 26. ye. hoe sit. Illud et lain. notandum est , revocationem mandati non tant mi expresse fieri, sed interdum etiam tacit δ factam intelligi, ut in specie l. pen. de reb.ere . .
io. Item si adhuc integro mandato mora alterius interveniat , id est, vel ejus, qui mandaverit, vel illius, qui mandatum D. Iceperit se sol ritur mandatam Sed utilitarit causa recellum est,.si eo mortuo. qui ιibi
mandatierat, tu ignarans eum decessisse, ex cuius fueris mandiatum . post Ie agere mandati amone d aluoi iusta ct probabilis ignorantia tabι damnum asseret. Et huic simile est, quod placuit , δε debitores manumisso dispen Iore Titii, per ignorantiam liberto solverint, liberari eos: cum alioqui fritia iuris ratioe non possent liberari: quia alia uel uissent, quam crisi diere debuerint . .
mandam ν, 'nam mandataria extinguaInrdi
220쪽
es etiam eas. mandatum finiatur morte mari
datoris , cum mandaν quid fieri pol narrem suam t
4 Inrerdum mandasaria post mortem mandantia implemi mandatum ex bono quo actionem dari i qu/bus casistis s c asus alins , er exemplum supeνίσνibvssimile. U Tiam morte, eam mandantis, quam mari datarii, mandatum extinguitur, Liuieriis OI ι seq.g.3.ι.mandatum. I I. O l. seq. hoe tiris l. s. c. eod.t. MIι. de setur. Et hoc quoque utrumque c-- Ira commvncm regulam iuris, qua placet haere
dcin in universum ius defuncti succedere. Sed ni
mirum natura mandati tacite continetur, ut ne mandatum personam egrediatur aut mandantis aut mandatarii r non mandantis; quippe quem
sibi irili osse icitam hane operam ab amico Prae uati, & eui sosi,ut amico,in eo gratificari mandat .irium voluisse putandum est et non mantatarii quia industriae & fidei eertae personae in hoc electae res commissa sulti quae ratio expressa est in eap.nIt.. - usde leg. lignificatur ind. t.mand ι.m. 3 7. Me tit. explicatur in l. 9. de curat. sint. Cic.
pro M se. comaed. eap. 39. Hema enim mandas, 1 stamico O D.li. Itaque eum praestatio officii in
mandato, & rat one eius, ut praestatur, Sc eius quit stat, tota personalia se, mirum videri non deis et , mandati obligationem cum persona eovum expirare, I. 8.b. .de lib.legar. Videamus prius demandatore . Igitur si mandator integro adhuc mandato decesserit, dicimus, mandatum solvi, ut jam nec is, qui mandatum suscepit, id mortuo
mandatore implere teneatur, nee haeredes mandatoris obligentur, ut patiantur eum mandatum exequi , d. l. inlex. 26. O arg. l.seq.g. 3b. .Ex quoiatelligimus, neque illum , si mortuo mandatore mandatum executux suerit, ullam adversus haer des mandatoris act onem habere, neque ex diverso, si executus non sit, haeredes mandatoris agere posse, ut exequatur, aut id, quod eorum interest , a praestet. De illo quaeritur, an mandatum morte mandatoris tasque adeo solvatur, ut idem probandum sit, etiamsi nomi nat im mandaverit quid fieri post mortem suam e Et in eo haec distinetio communiter probata est, ut hujuscemodi mandatum post mortem mandatoris non finiatur, sedonan uo implendum sit , si tali sit, quod non nisi Post mor tem eius implet queat; veluti si cui s neris sui curam mandaverit , aut ut post morrem suam sibi monumentum fieret, aut haeredibus suislandus emeretur,l-I 4.S a.de rel/g. l. I 2. ult.O lis seq.hoe xit. Sin autem quod mandavi two vivo impleri potuit,mortuo eo mandatum extingui rue
misi iusser i debitor εm suum post na rem suaum stlvere Titio, Ltili. da solun cuiusin s etiam eausa haeredi bus, ad .rustum respertiner ν non obstante mandato,integra servata intellit turiSimiliter ex converso mandatum is vi placer j si mandarativa re adhuc integra decesserit, re ob
id haeredes eius non tenentur, ouod ille susterit, exequi; & Iieet sponte executi fuerint, actionem tamen mandati non habent, ι.s qu ν et . g. g. I.
mandarum. 7. hoc tit. VI im. Atqui in I. 1 . s. t.
f. de νεligiasnon datur actio mandati, quod K-ctum oeorteret, si mandatum morte non extin
etiam suisset; sed actio de dolo . Doli enim reiis
erat, qui pecunia Meepta funus non dux'as, obliatus non ex contractu mandati, sed innominato oue facias. HEI M. Cur vero in utraque spe- seie additur, ii re adhue integra mors intervenerit ' Non sane quod postquam res integra esse desit , seu interesse coepit, morte alterutrius interveniente mandatum non Ivatur, Si adhue libere perfiei postri, quod coeptum est: sed quia obligatio mandati & actio ante mortem nata post mortem perseverat, ι. inter. 26. De. d.l. mandarum. 7.O Iseq.eod. Ut ecce, actio mandati statim competit 1 eum empit interesse, l. 8.f.-mdati.6. eod. Et igitur sive mandatarius decesserit , quo tempore iam interesse coeperat mandatoris, 'ut acum iam ille eamdem rem per alium expliears non poterat, sive decesserit mandator, eum rex non amplius integra esset mandatario, quod forte iam sumptus ad negotium exequendum necess.
rios seci stet, actio mandati semel alterutri quaesita neutrius morte intercidit, dd. II. Tu ignoraris enm Leeesse exeeatus Disis J Etsi .
mandatum morte. arandatoris extinguitur , &ideo seeundum stricti Iuris rationem , quamvis mandatarius ignorans mandatorem decessisse mandatum impleverit,agere mandati non potest; tamen utilitatis causa, leuex bono S aequo, placet impleto per ignoram iam mandato actionem ei dari, i mer. 16. praeeedente. 18.bM DRquippe
in hoe iudicio de bona fide agitur , cui non congruit de apicibus iuris disputare , ut eleganter alvUlpianus, i majusLν.19.6.quadam 4.rad. Atque hoc ipsum etiam admittendum videtur in ignorantia itas, puta si mandatarius, quamvII non
ignarus mortis mandatoris, errore iuris persu
sus id sibi ineumbere, mandatum impleverit, argo e ius, quod de haeredibus mandatarii simili errore
mandatum exequentibus Papinianus respondiel. mandatum 7.eod. in & alias , cum de damno vitando agitur, error iuris nocere non solet, L 7.o 8.de νων O DEI. D. Illud hic quaeri potest , an si sorte ad consummationem mandati adhuc al quid desiit, id recte absol ratur, vel a mandatario post mortem mandato is ere nitam, Vel ab haeredibus mandaturii post mortem illius t In quo haec distinetio probanda videtur, ut siquidem ea,
quae agenda supersunt , cum prioribus connexae non sint, tum non lieeri, mandatario aut diaer dibus eius reIi qua implere 3 sin vero connexam cum negotio coepto rationem habeant di tum illi liceat, immo incumbax, ars los. ω β μιον. so
At qui iusta se probabui, iris rana xJ Iusta reprobabilis ignoratulanenuia sinuti tae debet a