장음표시 사용
131쪽
- 115 prima illa dignior censetur, quod longe potioris beneficii
speciem praeseserat. Exinde etiam via patet qua postremum argumentum refellatur. Siquidem cum veteres unanimi consensione as- firmaverint, solum Christum Sine peccato esse conceptum, eo quod non fuerit sexuum permixtione progenitus, nequo eius carnem vocari posse carnem peccati isecus ac de B. Vidi gino dixerint, cuius etiam caro appellata est earo peceatij; hoc ipso sequitur hanc debitum peccati contraxisse, ex
carne peccati fuisse conceptam, adeoque redemptione indiguisse, qua non modo Christus non eguit, sed ne egero quidem potuit, eum Solus sit omnium redemptor. His igitur omnibus receptis, quaesito ad redemptionis modum relabitur, quo B. Virgo a peccato immunis servata est, de quo paulo ante diximus. Sequitur praeterea ingens ac pene infinitum intercedem diserimen inter rationem, qua Christus immunis a peccato extitit, et eam qua Virgo Maria exempta suit, neque utriusque conditionem aequari, cum B. Virgo immunis ab originali noxa adstruitur ac prae-
Quao eum ita sint facile colligitur, nulla ah his thoi logis argumenta asserri, quae ineluctabilia sint, et in quibus commodum non pateat esstigium, imo vero etiam sin
lutio; adeoque haud rito ab his aptari piae sententiae pa
trocinatoribus Λugustini verba, cum ea neque mira, neque nova, mulio vero minus falsa sint, quae in piae causae su
Quod si iam aciem mentis ad argumenta convertamus quibus utuntur piae sententiae propugnatores, patebit ea non ita facile elidi posse. Sane quamvis nonnisi congruentiam, seu decentiam praeseserant, eiusmodi tamen sunt, ut spectata consueta Dei agendi ratione, vix rem non evincant, per-
corollarium Argumenta pro pia se tentia vel Dpsi adversarii reel reeoguntur. prius eo iplatur anima in eorpus inluxa. quam gratia ornata; nam prius est esse quam ameti reari. Verum Oiusmodi peioritas nihil ponti in re. Noe ititur paelo apprime toler se eomponuntur quae speelo lenua plaseontraria sententiae in a. Thoma ea is videntur, ex perspietis e Iehri rum ipsorum inomistarum interpre
132쪽
- 116 inde uti etiam ipsi adversae partis theologi lateri coguntur. Nam lieet Scripturae sileant, sileant et Patres atque Coneilia de B.Virginis sanctificatione post aliquod ab eius conceptu in
matris utero momentum, nec non de somitis aut delentione
aut liberatione, deque immunitate a quavis vel levissima actuali culpa, aliisque eiusmodi; quin potius nonnulli ex antiquis Patribus non desint, qui has praeclaras praer gativas aut omnes aut saltem aliquas eidem B. I ironi denegaro videantur iit; attamen theologi isti has omnes et singulas sanctissimae Virgini ultro tribuunt, eamque illis Oxornatam fuisse pro virili parte propugnant. Verum si ab
ipsis amice scisciteris quibusnam nitantur rationibus ut haec adserant, non alia profecto solidiora audies argumenta, quam quae ad adstruemlam immaculatam conceptionem vindices Piae sententiae urgere solent. Ea nempe proserunt, quae ex decentia et congruentia ducuntur: aiunt id summam I i ginis dignitatem, seu divinae Matris munus quocum cetera connectuntur privilegia ab coquo pendent, expostulare. Ergo quod ad hanc spectat partem, quaestio eo tota deducitur, ut inquiratur uirum congruentiae argumenta ad liberationem ab originali peccato sint coangustanda, an Vero ad exemptionem etiam praeterea sivi exiendenda, uuare eum in hoc se statu habeat controversia, neque radii io, neque Ecclesiae doctrina repugnet, nemo non Vi
det, eiusmodi argumenta, ad amplificanda potius Virginis
deeora, quam ad eadem coarctanda movere. Nam ex omni
moda exemptione maius decus B. Virgini accedit, maior Deo gloria, maior Christi redemptioni honor, maius Eeele siae Dei ornamentum. ut per se constat, quam ex limite, qui a theologis, quibuscum nobis est controversia, prae finitur. Profecto ot ipsi toto cordis asseclu, lubentissiminque animo praeelarum immunitalis privilegium B. Virgini tribuerent, uisi, ut ipsi loquuntur, et a Seriplurarum ora eulis et a Patrum auctoritato atque a fidei dogmate tum de peccati in omnes prorsus homines propagatione, unu
llὶ Horum Patrum testimonia paulo post proseremus.
133쪽
- 117 Christo dempto, tum do universali hominum omnium redemptione Christi meritis persecta delerrerentur. Quam ob causam
ipsi magis piam sententiam suam vocare ex co ConsueVere,
quod magis catholicae fidei, seu catholicae veritati congruore illam existimarint. Boni proinde reli ardore impulsi, viri ceteroquin pietate ac doctrina conspicui, pro eadem do- certarunt; in quos ne minima quidem alieni finis suspieio cuius impulsu ita se gesserint, cadero potest, immo piaculum foret id vel leviter opinari. Verum enimvstro, cum post diuturnam plurium seculorum concertationem compertum in praesentia sit, nihil eorum, quae ipsi vorebantur , esse pertimescendum; cumque sit luculenter demonstratum, neque divina eloquia, nequo Patres piae adversari sententiae, nequo ullo pacto catholica dogmata impetin ut quidpiam laedi; immo demum cum satis in oculis p silum sit, Scripturas, Patres sensumque universalis Ecclesiae tum veteris tum recentioris non minimum susIragari piae de immaculato Maria Conceptu sententiae, facillime tandem colligitur, theologica argumenta, quae pro immunitat Virginis asseruntur ea esse, ut rem plane concludant. Quod lamon do inlima rei veritato seu de re intriseeus spectata ost intelligendum. Νam quod spectat ad certitudinem, rationes quas congruentiae vocant parum conserunt, pra Sertim eum do veritate agitur quae dogmatico decreto sit definienda. Ad fidei enim veritatem oblinendam neeessum est ut illa ex positivis monumentis sive Bibliorum sive traditi nis, aut saltem ex argumentis quae individuo nexu cum illis coniunguntur, nobis per inerrabile Ecclesiae iudicium
Nulla in petit ad er riix ratio quare piam non admittant fiententiam speelata intrinseeus re veritate
Ut ea, quae sustori hactenus ealamo exposuimus, in pau- ea conseramus, atque e sparsis hae illac seminibus fructum non inuberem colligamus, quaedam consectaria quae ex inde manifeste suunt, heic subiiciemus.
134쪽
B. Virginis Conceptiono adversetur, et generalia illorum
enata, si presso urgerentur, aequo orius B. Virginis sane ii latem impeterent. Illa enim eonceptionem hominum mmnium in peccato non minus, quam eorumdem nativitatem, imo ei vitae lolius institutum tangunt. Eodem enim paelo quo dicitur: In quo omnes peeeaxerum. In iniquitatistis rameeptus sum etc. dicitur partier: Nisi quis renatus fuerit. . . Ouod natum est ea carne eam est, quod natum eia ea Θ ritu Spirisus est. Nemo mundus a sorde, nee infans, euius
est unius diei vita super terram sit; prout haee Iobi verba
iuxta alexandrinam versionem veteres legebant Patres: item: Non est homo qui non peeeel. In mulιὰ olpendimus omnes; aliaque eiusmodi sexeonia in Seripturis occurrunt, quae
omnium hominum nativitai m aequo ac vitae rationem compleetuntur. Attamen, ut ipsimet hi eontendunt theologi, panullo paeto sanetiscationi B. Virginis in utero conclusae, atque immunitati a quavis vol lovissima actuali labeeula quidquam osticiunt. Igitur fatendum neeessario est oraenia seripturarum generalia, quae in omnes peceatum originis propagatum edicunt, posse exceptionem admittoro; hineque ill rum vim eum do B. Virgino agitur illidi atque obtundi. Cum vero positivum sit testimonium, quod ex Gones. 3, 15 pro singulari sanctissimac Dei Gonitrieis praerogativa se- eundum allatam expositionem addueitur. rite insertur Biblia potius immaculatam Conceptionem indieare, immo et illi adstruendae sundamentum suppeditare, quam ipsi obsistere.
13 Iob. 14, 4 In vers. alexari
Boliorum Merorum lesima versionea antiquae RomIs 1743. Tom. I. par. 2 pag. 856. In Itala veteri te efforohatur hie loetios r Quia eis nim erit mundus absque sorde me unus quidem. etiam si unius diei fuerit eua eius stipo teream.
135쪽
II. Apud Patres Melesiasticosque seriptores vetustissimos ea do B. Virgine pronuntiata reperiuntur, quae in germine, ut ita loquar, sententiam do eius a quavis originis eulpa exemptiotio includunt. Germen porro istud saeeu lorum successu, nec non post exoriam etiam pelagianam haeresim, sese iugiter magis ac magis explicuit atque usque adeo assurrexit, donee non pauci hoe doeus B. Virgini asserium coneoplis verbis voluere. Disco vero eum ii non adiaversentur, ut supra diximus, quorum testimonia pro contraria solitontia asserri solent, consequitur, pium placitum eontinentis traditionis sundamento nullatenus esse desiliuium. III. Huius praeierea traditionis monumenta minime dubia in antiquissimis Ecclesiao li iurgiis habentur, in sestide Virginei Coneeptus institutione ae propagatione, in rom muni constantique sidelium sensu, qui maius in dies iner
IV. Arguinenla donique theologiea, quas pro hac opinione stant, eiusmodi sunt, ut ea recipero vel ii ipsi, qui pro adversa sententia do pugnant, omnino cogantur. cum hue rem doduximus nobis id propositum fuit, ut methodo a I.auno io constitutas obsecundaremus, qui ratus immaculata o Virginis Cone optioni non nisi scriptores aevi dumtaxat sequioris adstipulatos fuisse, immo ei Pontificos romanos atque Cone ilia contra totius antiquitatis sensum pugnasse dum piae sententiae favere visi sunt, suas quas vocat praeseriptiones operi hae de re suo praeposuit. Quamvis aulom, uti huie sublesiae fidei auctori mos est, plura ipso tum salsa tum tomere dieta interseruerit si , haud tamen
l Mologiea Methodus a Latinoio pr posita in haeeontroversis li) Areumonium lomeriialis instanta in hoe hypereritico sit, quod eo progrossus ruerit ut infitiaretur, a viuinam esso elausulam Cone. tri dentini, qua sess. V protissum est, se in doerelo de merato originali minime B. v Irginem immaculatam comprehendere voluisse; ae autumat eam Couellio adiectam in Mil. an. 4564, utpote quas desit in editio.
uii Ohservat Bonodie itis XIV MIestis e. 15. n. 12 ea extat additio in Aeli, conellis autographis, quaenomao servantur, et in exemplaribus iam Mitis, et a Massarollo concilii retario reeognitis. Extat lildomin editionibus Concilii, quae Pr
136쪽
Traelatus Latinoii. Praeseriplio
regulas ab eo praestitutas negligero voluimus, ut res liquidior firmiorque evaderet. Sic porro opusculum suum cui titulum feeit Prae aeriptiones de eone tu B. Mariae Virginis ili exorditur: u Ut enunciatur quaestio de concoptione B. Virginis, ea methodo et ratione, quae iudicio ab Ecclesia quando vinluerit serendo suffragari possit, expendendae sunt ac oculis subiiciendae praescriptiones quaedam, ut Tertulliani, qui sie librum quendam conscripsit, verba u Surpem n. u Praeseriptio prima. Quaestio de Conceptione et alia quaelibet ad christianam religionem pertinens explicanda et solvenda est ex Scriptura sacra et traditione Ecclesiae cath licae, quae traditio constat sanctorum Patrum verbis et Conciliorum, per succedentia sibi secula, ad illud tempus usque cum desinitio sertur, aut fieri debot n. Subiecta de indo praescriptione secunda, de qua mox disseremus, addit praeseriptionem tertiam his verbis expressam: u Ne detur errori locus, necessaria est praeseriptio superior; cuius necessitas ducitur e via ac ratione quam iniit Concilium storentinum in desiniendis quaestionibus illis, quae Eeelesiam graecam ac latinam in varias partes distrahebant. In eo Concilio statutum est, eorum Scriptorum auctoritatem respuendam, qui a Νicolai I roinani episcopiae Photii constantinopolitani patriarchae temporibus soru runt e ea enim aetate schisma ortum est. Ita relinquendi sunt scriptores illi, qui a sec. XIII vixere; quo tempore
cessero annum l564 si Rotus magnithoologus nominis, qui Concilio adis ui , Eam commemorat in Commenia lar. ad nom. Hi erpias edito an .
550, hoe est paulo post sessionem quiniam tridentinae synodi ha hi tam dis 17. iunii an. 1546. Praeterea per illustris theoloeus Catharinus in Traelato Da imma lala conreptu Romae edito an . 455s seribit. eam doereti partem, qua B. Maria exei
pitur, summa omnium conson tonset plausu esse ex ptam. sequ8 1es ira
ni illi adlata a. Quapropter quimus lateatur noeesso est, v ipso qui Teaeiatum illum notis, et omnia Blus aueioris opera generali praesa tione anxii, Lautiolum impudenti simo turpissimeque mentitum. Hae
tenus Benedielus xlv. siὶ Opp. odii. colonias All hr iaeum l734. Tomi I. Par. l. pag. 9.
137쪽
Ioannes Motus, argumentis setitiis ae sutilibus, Virginem labis primigeniao immunem fecit n. Heic paullisper immoremur. Equidem plura in his verbis notatione digna forent, quippe quae non pauca dicta
perperam, atque effutita temere contineant. Verum hiseo omissis, illud unum premere mens nobis est, quod hic audax atque inconsultus scriptor de Ioanne Scolo asserere non veretur, illum nempe primitus sententiam de immaculato Virginis conceptu adstruxisse, aut sub eo primum
controversiam hanc agitari coeptam; quorum utrumque historicae auctoritati refragatur. Etenim ex historia certissimis monumentis communita probe novimus, duobus sere ante seculis hane quaestionem ex oecasione celebris epistolae as. Bernardo ad canonicos lugdunenses datae, moveri coeptam:
id quod anno 1140 conligit i1 : Seolus autem, si vera refert
Lueas Waddingus, disputationem suam post elapsum au.
1304 Lutetiae habuit i2 . Rursum, dum adhuc in vivis
rit Launo ius Sevium primum sui, o
replionistit Confer apud Nahilton ad epist. 174. αὶ Loariis Waddi eum Innal. Mi.
norum Lugduni 1635. tom. III. pag. 37. Cum La olus Ioannem Motum adeo deprimat, lubet hele verha d serihore, quiuus Waddingua elua disputallonem parisiensem reser .a Hieprimum, inquit, publieam inivi ieertamen pro immaeulata virginia Mariae conceptions ... Nam eumpnhlles et solemnis do hae re disputatio ad sedandos iam storios i multus inter Ninores et Praedirat res ex apostolies praecepto, a Posi
lieis etiam praesenilhvs institueretur Legalia snmu nim fiesius primus omnium hane de sensavit sententiam, liret primus pro ea dessendenda grais viora statuerit tundamental missus est, Iihenaque venit Oxonio Parisios Motus pro dotendenda Viroola puri late eul suam omnem,uti diximus, a
eeptam terebat doeulnam. Adversae partia luroravi linquit Petherius Te-moslariusὶ se opposuit ingeniostis mus Doctor magnum fuit pondus timsumentorum.quibus impetebatur. erantque numero 200: omnia sina inter prione. quieto et ιranquesto imo atιenta auditu, et mirabiliatio ordine resumpsit, rolvendo imiri Iaa eorumdem dissim tales, o
nodosos syllogismos , ea Desuale qua Samnis Dalilaa ἐψamina mm .em Philistinorum posita di, rumpebat. Addidit Sestua multas et fortissimas rationes, prolans
f ea sapientissimam illam 1 ntroi
138쪽
ageret sanctus claraevallensis Abbas omnimoda B. Virginis a primigenia labo immunitas fuerat propugnata ab auctore sermonis cui titulus: De cine tione; deinde vero, nimirum proxime a s. Bernardi obitu, pro eadem decertavit Nicolaus angius s. Albani monachus, cui vel ipso Petrus cellensis monachus cisterciensis et s. Bernardi diseipulus est adstipulatus si . Igitur contra historicam veritatem critieus iste primum immaculatae Virginis asseriorem Ioannem Scotum
eonstituit. Sed vera controversiae origo ab aetate s. Ber- nardi est omnino repetenda. Iam vero Launo ius canonem seu praeseriptionem suam tertiam ex eo praemisit, quod pro eerto haberet, uti innuimus, non modo nulla, quae seculum XIII antecederent, m numenta pro pia sententia suppetere, verum omnia prorsus
quast hanc aetatem praee derent, illimet adversari, uti ex eius praescriptione secunda patet, quae ita se habet: u Si Ecelesia quaestionem de Conceptu Virginis modo iam memorato explicare ac solvere vellet, atque finem discussioni eollocare anno Domini millesimo supra trecentesimum , SIXE DUBIO statueretur B. Virginem sicut ceteros homines in peccato originali conceptam, sussragante ipso Vincentiolerinensi commonit. cap. 3. In ipsa, inquit, eatholina E elesia magnopere eurandum est, uι id teneamus, quod ubique, quod semper, quod ab omnibus creditum est; hoe esι enim vere eatholicum, quod ipsa vis nominis ratioque declarat, quia
tisipn em ad lIlud offormandum d erelum, quo eavit no ad ullos gradus atholasticos admitteretur, qui prius non iuraret ιε de sensurum B. Virgin m a noxa originaria. Deereio addi. dii volum de eotehranda quotannis imaiietilato immaculatae coneeptionis ..Hae pnng Waddingus. Attamen Nat
eis nee ins is argumentis velis illahulam tradueit lotam hane de Sem
go relatam. Eum adisis. Quamvis p euliaris haee de disputatione par sienti historta non admitteretur, e stat nihilominus Seoli lamam longa Ialmus p rvulgatam luisse Oh Comceptioals immaen alas ah so ange mas vindietas: eolertim historiae hv.
la) Re tantor quae supra diera
139쪽
omnia vera uninersaliter eomprehendit. Sed Me i a d. mum βι, si aequamur uniuersitatem , antiquitatem, eonsensionem.
Coneluditque Launo ius: n constat ex Christo nato ad se- eulum usque decimum ieritum, ea Omnia, quao do seripsit Vincentius, in quaestione de Conceptione Virginis oeeurrere: ae patebit Mariam in peecato concepiam situ. Qui haec apud Launotum legerit, saetio in animum
inducet suum, cum aperta protulisse testimonia ex universa antiqui lato conquisita, quae B. Virginem in peecato eoneeptam diseriis verbis suisso asserant. At mirum quidem die tu est, sed tamen verum, non alia a Laia nolo in medium ad duelmonumenta si perpauea exeipias, pellia videt ieei o s. Leone M., Gelasio, s. Gregorio M., et ex romano clero eum
post Honorii I obitum Sedes Petri vacabail quam quae a late praefinita sint posteriora. Attamen et ex illis ipsis quae addueti, vix quidem unum est, quod directe do B. Virgina
loquatur: et si presse urgerentur, non solum eam in peccato Conceptam suisse, sed et natam evineerent; quod a nobis iam supra ost animadversum s2j. Post haec perinde ac si a J Ibid. pag. l.
2 Quod ut mel Ius agnoseatur laverit testimonia ipsa asserre, quae urget Lausolus. Iam voro ex a Loona quatuor proteri. 1. ex serm. in Nata- i Domini e. 1. Una eunetia laesiliae eommunia est ratio, quia Dominus noster pereali mortisque destrucior, simi nullum a reatu laertim
reperit, ita pro laerandia omnibus
venit. Quae ver , ut palet i tum eo cepios lum natos eomplectuntur, -dooqup. at quid valerent, nimis proia harent. 2. Ex aem. 2. In Nat. Do
mini e. Si ouod ut fieret sina eiriliaemina editus est christus eae ri yine : quam non humanus eoitus,aed Spirtius Sanetus foetandanti. Ει eum in omni hua matribus non lal aina pereati sorda eoneeptis,Mae indi purgari em traati unde
neepit. Hoe testimonium iam digetissimus, vidimusque nimis prohar et a quidem ex eo sequeretur, B. Virginem nonnixi in aeiu loeamationis suislsso a latio oririnali purgatam. 3. Exserm. d. in Nai. Dom. e.3: Terra earis
nis humanae quae in primo fueral praenarieatore maledieta, in Meaeso B. Virginia partu germen easeu honedieιum et a vilio suae stirpis alienum; nempe sine pere lo eaino d/hilo illud eontrahendi. quod dehilum B. Virgo e traxit. 4. Exserm. 5. in eodem Natali e. 51 D. sola eonditione nauendi una eun eris est eausa pereandi. Solus itaque inter filios hominum Domimus
Launoius auum propo filium non vineit.
140쪽
Praeseripito obrotiniit κῶς rem consecisset, ita in Praeseriptione IX h t mo perfrictae frontis concludit: u Post Clementem VI Sed is apostolicae traditio imminuta ac deformata esι. Sixtus enim quartus franciscanus aequali ordine habuit noram Moti
eontrahendi habuit pereati. si a
eundum toxium exeipia 4 eeleri B. Virgine in diroete non attingunt. Ex a. Golasio duo in mstdium adduiscit , alterum ex Epist. 5 ad omnes Pleoni episeopos, uhi loquens de pri. mis progenitori hus seribiti Ouidquid uti genitorea de suo germine pro tulerunt, opus quidem Dei est se. eundum institutionem naturae. sed non a8sque eomastis mali. quod
aua pro ereatione traaerunt. Quae verba generalia sunt, nee diseete da B. Virgins agunt, sed praeterea romplectuntur etiam in lueem editos; prosequitur enim ibidem Gesaueius di-eens quemvis insaniem esse vi imana inutile pollutum ; et. at non fuerumaterii ehristiani participalisne
mundatus, ad nitam non posse pervenire perpetuam ; quae Ferha su pressit Latinois 3 so quod videret nimium probare eontra QTpressam I.GBlasii ment m. qui in suo sacramenta
Virginis assignavit. Aliorum s. G laueti testimonium promii ex lib. contra polagianos lia se haben : Imm
eulati Myni proprium est nullum
prorsus habuisse peralum; sed hoc in loeo ait a. Ponti x do psse loquod propria aetione patratur: eonis stiluit enim, vitare hominis non posse pereata omnia possibiluvie Devitalis humana . xod soliua stratia auxilio ; negat tamen xingulare hoe privilogium revera hominihu datum es o. qui Oxque ad hane perfecti nem rima praesentis accederent i quod solus evineti, ut sellieet illius immaeulati Agni eie. Haec tamen s lentio pressit Mundius. Ex s. Gregorio M. addueli texistam stet lib. 18. Moral. In Iob. Cap. 27, quaeque leguntur e. 52. n. M. l. 598. Tom. I. ed. Maur. Nos quippe elai sanesi estieimur, non immen raneli naseimur: quia ipsa natural eorrupιibilis eonditione eo
atringimur, ut eum Propheta diem mus: Eree enim in iniquitatibus eomeeptus sum eι in perealis eone purae meser mea Ille autem solus D rariter sanetus natus est, qui ut cpsam naturae eorrupi ilia eo Ltionem vineeret, eae eo tritone earnesia mpurae, eonreptus non est. verum, ut liquet , a. Gregoriuη non de eonreptione modo loquitur. sodaliam ae naiiestate Omniuin hominum, ademus eontra eius mentem nimis proharetur his verbis; quandoquidem si ipso s. Doetor in suo A eramentario eonstituit sestum de Vmιiriura B. Virginis. Hae proptorea de ea vis Launo ius verba Psalmi non adduxit nil loeuntur in s. Gregorio,
rit me mater mea. Domum ex clero romano , sed vae ni t mortem Honorii I inopistola ad Angliao opis pos lib. 5. His l. Eeelestast. Bedas eap. 19 reeilat Mee vorha i Et primum quidem
eera hominem esse sine petento , quia omnino non potest nisi unus