장음표시 사용
161쪽
Diis in eam diem aucta lenociniis, admirationem dempserat Calypsus pulchritudini. Dea certa simul E longinquo in eam intuens, simul in fonte ante ceteros pellucido formam suam speculata,er buit; antrique sui postremissimum angulum subbens, coepit occultis questibus se ipsam deflere: Ergone amantes non obturbavi, prominitaris etiam verbis, me uni, processuram in sylvas P quid agam 3 procedamne 3 scilicet praesentia mea sermosulae illi triumphum, afferat 3 species mea incrementum alienae venustati adiiciat; & ex vultu meo Telemachus ignibus in illam suis alimentum legat 3 miseram mel vahi quid feci 3 ratum est: non procedan ; sed nec procedent ipsi. Impedire
Dea noverim. Mentorem adeo : amasium auferat ; Ithacae reddat. Haec postulabo virum. postulabo autem y quid Calypso post oblatum Telemachum 3 ubi sum 3 quid restat 3 Venusi vali
immitet vali non amandum amoris Numeni tu me decepisti. Perfidam luah perfidam donantis manum l& tu Cupido pelli et scilicet bene mihi ut sit eum illo Graeculo, te hoc admisit pectus. Quot nunc perturbationibus tu istud obruis, desperationibus quot laceras 3 alienatae ii Domina famulae. Eequid mihi Divinitas Τ nimirum ne mea non aeterna sit miseria. Morte utinam finire dolores immortalis quemlBr tu certe, me male vivi morieris Telemachel feram supplicium, h quo serre non potui gratiam. Praesente formosuit tua, hae cades manu. Sumiquid statuis Calypso caeca, misera Τ cadere tua manu innoxius, oc qui per te hic volutatur ad ultima Τ ego, ego has in iuvenem castissimum immisi faces. Quanta innocentiat probitast horror fla
162쪽
TELEMACHUS. LIB. VIT' rasgitiit ad illecebras quam dissicilis animus t haeccina
ego inficere 3 depravare 3 at enim deseruisset me Ιmo & nunc me aut deserat, aut scientem spernat Decesse est, unius aemulae meae mancipium. Rea sum. Quae merui, patior. i, Telemachel proficisceret navigat desere assiictum hoc Calypsus numen i quod nec tolerare vitam, nec subire mortem potest. Relinque Eucharidis tuae feroci insolentiae Deam oppletam luctu, opertam ignominia, iactatam desperatione. Haec antri sui rupibus querebatur. Inde repente se auferens, & cum amentis impetu: heus Mentor I inclamat; itane tu protegis innocentiam alumni tui h vitiorum assultu 3 in tuam, iuvenisque per niciem vigilante Cupidine indulges soporator ignaviae 8 adeo remisse, adeo perinde iuxtaque ad omnia, quae aguntur, per me non habebis te amplitis. Quid Z illustrissimum fatum suum pace tua negliget a patre degener Ulysiis filius 3 tib ne an
mihi formandam vitam eius genitores commis runti ego insanienti remedia, quae possum, adhibeo ; tu eessas 3 ecce tibi in interiori huius nemo-xis recessu in eximiam altitudinem editas populosi non aliae aptiores aedificandis navigiis. Ipse Ulys, ses suam, qua ex insula profectus est, ibidem struxit. Imo caverna profunda est ibi loci, in qua reperies, quidquid navium partes c dendae, secandae, componendae petunt.
Simul eorum, quae praeceps lingua effuderat, secuta sed inutilis poenitentia. Mentor quippe nec momenti interposita mori progressus ad ca-Vernam, quam Dea indicaverat; omnia fabricandae navis subsidia reperit : caesaque materia, tam .
163쪽
strenuE perfecit opus, ut potuisset eadem adhue
luce fluctus pati. Tam exigua tempora Minervae potentiam industriamque vel summa molientem circumscribunt.
Calypso in incredibiles cruciatus data. Trahebatur hine desiderio inspiciendi successum a Mentore suscepti operis; hinc cupiditate frequentandae venationis propterea invicta, ne liberrimam Telemachi copiam Eucharidi absentia faceret, aut extra conspectum amantes essent; id quod rivalibus inatolerabile. Magno itaque studio illuc deflectebat
insistentes seris , ubi. Mentorem sciebat vacare operi. Securis impigre admota, mallesque assiictusexsqnabant; captansque eos arrectis auribus Deaa4 lingulos ictus intremuit: simul coepit timere, ne in meditandis ab opere fragoribus anxie haerentem adiectum 1 Telemacho ad puellam signum nutusve fefellisseti Interea Eucharis ad comitent suum irridentis voce: Eho i nondum palpitas, inquit, castigandus scilicet a Mentore ob excussas ipso non conscio sylvas 3 nae tu niiser es & miserabilis mihi tam rigido magistro discipulus. Lapideum hominem,S omnium, quibus oblectantur ingenui animi, inimicum t Aversatur, quae iucunda tibi: punit, quae
innocentia dignetur praemio. Fuerit moderatus
tuam adhuc pueri balbutiem. At iam senilem in te prudentiam miramium Quid pateris magistrum ineuntis pueritiae 3s is eum fraude dissis sauciatus Telemachus, vehententer aversari Mentorem eiusque discipli.
nani coepit usque adeo, ut stulto amore libertatis metueret, ne occursu magis ii interpellaretur INyin
164쪽
TELEMACHUs. LIB. VII. vix Nymphae porro nihil respondit, perturbato animo. Iamque venationi satis quamquam utrinque haud umquam libere vacatum. Redatur praecipite in noctem die. Emersere ex sinu nemoris, contingente locum, ubi diem Mentor dederat parando irineris auxilio. Quo procul viso, caligo oculos Calypsus invasit, qualem in morituris deprehendimus: deserebant vacillantem succussa genua: totum corpus gelidum sudorem extruserati Coacta
denique in Nymphas, a quibus cingebatur, sessos
artus demittere, Eucharin, admoventem manum, ut exciperet , reiecit cum atroci contuitu.
Navem ipse quoque Telemachus aspexit. Mentore autem exassa opera ante digresso, quM redirent a venatu ; cuia haec esset navis, cui parata 3 Deam rogat, atque illa non idonea, ut continuo responderet, dilato aliquantisper sermone, tandem : parata haec a me inquit) est avehendo hinc
Mentori. In posterum molesta tibi non erit lissius amici severitas, impedientis, quo miniis felix; &laboraturi ex invidia, si immortalis sis. Tum vero iuvenis acutiori lamento: quid Τ me Mentor deserere 3 actum est de Telemacho. Eheul rapto Mentore re praeter, Euchari,'nil restat mihi. Has voces vehemens affectus abstulerat iuveni quam non bene, nec iam ipsum latebat. Sed is erat impetus animo, ut integrum non suerit dicenda meditari. Omnibus stupor, magnumque silentium. Eucharis data in igneum ruborem ;non loqui, non progredi ausa; demisso vultu, inter ultimas constitit ; gestiens ceteroquin animo, quamquam Dontem pudor occupaverat. Telemachus penitus ereptus sibi, linguam suam non
165쪽
credebat de tanta temeritate convinci posse. Somnio res similis ei videbatur, sed pudendo, & turbas invehenti in animum. Calvpso longe quhm leaena raptis catulis surorci incitatior, se in medium nemus, non viae, non termini habita ratione abripuit. Tandem delata alantrum suum, excipitur a praestolante Mentore. Quo conspecto : auferte vos hinc, detrimento quietis meae in hanc insulam elechi adveniet apage procul insanum hunc iuvenem l nisi actutum ab-uraxeris, offensa Dea quid possit, vecors senecio senties. Nec ego deinceps aspiciam, nec a puellis meis aut verbo aut aspectu interpellari Graeculum sinam. Ita per aquas Stygis nec h Diis violandas iuro. Tu vero, Telemache, malorum tuorum adesse finem ne credas. Abibis ab insula mea, ingrate , in nova sortis ludibria. Vindicabor, Ut assiiget te mei, sed inutile desiderium lNeptunus ob nondum reparatam, quam a patre ruo apud Siculos accepit, iniuriam, Venerisque a te laesae preces aliud capiti tuo naufragium parat. Videbis patrem tuum, adhuc superstitem. Vide bih, nec cognosces tamen . Sed nec in Ithaca satura tabis privis, quam tela, fulminaque sua in te uno fortuna consumpserit. it Deos Deasque omnes ultores mei adiuro. o si te infixum acuto scopulo, transfix simque tri1ulcti flamma inutili prece Obtestari me, insultaturam malis tuis , iuberent
His, quamquam tanta contentione iactatis, iam aliud parabat substituere decretum lubricus Deae animus ab iis, quae proposuerat, plane alienum. Amor proscriptum detinendi iuvenis desiderium
166쪽
revoeavit. Vivat, Dea inquit, & mecum vivati curas pro se meas, erit fortasse , ut aliquando agnoscat iuvenilis animus. Ab Eucharido solum amari, a me etiam immortalis esse potest. Inconfultam Deami ut te sacramenti ipsa decepisti fidei capta es. Spem Telemachi adiuratae Stygis aquae mergunt. Haec Calypse voce non pertingente ad aliena S aures. Ceterum furias credidisses in vultum eius commigrasse, atque indignantis corde exhalari, quidquid pestiferum Cocytus tegit. Exanimavere is a Telemachum ; notaVItque Dea rivalis amoris ingenio, quo nihil argutius. Itaque accedebat robur ex iuvenis trepidatione impotenti Deae cupidini. Bacchidis more,
aerem implentis ad Thraciae iuga allisis ululatibus, grassata per sylvas, adesse Nymphas iubet, atrociter adiectis minis , hoc iaculo quod ferebat manu) perituram, quae renuisset sequi. Trepidare
famulae, gregatim concurrere, advolare. Ipsa
Eucharis festinabat multo fletu, oculis procul emissis in Telemachum, euius alloquio deinceps non sustinebat frui. - Concussa totis artubus Dea prae indignatione, cum latus eius subiret Eucharis. Tantumque abest, ut aequiorem se dederit, quod Nympha modestissime exhibebat, obsequio, ut magis innovarit
capitale odium; rum utique, clim videret concinne leniterque moerenti ex ipso dolore adiumentum venustatis accedere.
Interea hospites sine arbitris relicti. Telema- Chus Mentoris amplexus genua squippe nec sollicitare brachia eius audebat, nec intueri in vultum)maximo, miserabilique fletu sermonem molieba- γ I 3 tur.
167쪽
tur. Sed haesitans lingua sandi copiam magis magisque implicuit. Quid faceret, quid vellet, aberrans h mente ignorabat. Ad ultimum: Mentoripateri exclamat interiectis suspiriis: Telemachum tuum libera ex hac abIsso malorum. Deserere te non possim, non possum sequi. Extrahe tot aerumnis alumnum tuum. Imo ablata vita extrahe Telemachum a Telemacho.
At Mentor amplecti assiictum, solari; confirmare ; & qua sibi quisque ratione serendus, nonsalpandus sit, docere. Fili sapientis & adhuc h
iis amati Ulysiis hoc moerentem verbo competilabat l) Deorum beneficia sunt tot tantaque mala, quae pateris. Nondum extra temeritatem est, quem de fragilitate impotentiaque sua non convicit assectionum suarum experientia. Sibi enim
ipse ignotus adhue est, di de dissidentia sui, qua
sine sapere non licet, securus. Ecce ad extrema quasi manu Dii traxere te, ut quantum tibi noceres possent, non velint, ostenderent. Intellige igitur.
quod nisi experti haud umquam intelligunt. Ecqquam fecissem tibi fidem exponens Cupidinis perfidiam, docensque, eum blandiri, ut feriat; duusescere, ut acerbissime asiligat 3 vidisti lepidissimum puerum, inter risus, iocps, gratiasque adq
Aliud causabaris ex alio, ut crederem scilicet te φxpertem, quo laborabas, vulneris. Sgtagebas me fallere, & sine metu indulgebas tibi. Hem tristissimum tuae temeritatis eventum i nunc mortem quaeris, unicum quippe aerumnosae sortis tuae remedium. Furit perturbata Dea: uritur Eucharis, deterior ponenos in rogo. Armantur in mutuas caedes
168쪽
TELEMACHUS. LIB. VII. 13 caedes Nymphae amorum invidia. Eni quantum saeviat perfidi Cupidinis simulata lenitast Agedum lquas nondum hic locus perdidit, virtutis tuae reliquias collige. Agnosce eximium a Diis beneficium, quod simplicissimam tibi aperit viam ab inimico, Cupidine, ad amicos, ad dulcissimos genitores revertendi. Calypso te vel invita eiiciet. Parata navis est. Quin avolamus ex is hoc virtutis exsilio PInter hos monitus prehensum manu Telemachum trahebat ad littus, haud ferme sequentem, S reiecto vultu. Quippe Eucharin adhuc contem labatur; quae cum aversa recederet, saltem ad-rictam elegantem comam eius, multo sinu profluentes vestes, incessiamque placidE ferocer' extremis oculorum iactibus carpebat, largissimo desiderio figendi ultimum osculum amicae vestigiis. Ea denique extra conspectum ablath, aures *dhibuit, eo motas, ubi videre Nympham desierat, quoniam persuadebat opiniosa cupiditas,
inde vocem dilectae allabi. Quidq quod vel absentem intuebatur, Obversante oculis specie, tamque acriter admovente ipsam, ut communicare sibi Saccipere verba crederet. Adeo pquitus alienato animo ad Mentoris sermonem obsurduit:.
Redditus tandem sibi ex hoc lethargu : ibo, ibo,
inquit. Fixum, ratum est. At nondum valere Eucharin iussi. Ne vivam, si istud non praestitero. Ingratus fuerim. Exspecta sis, dum ultimos λ me intuitus, & extrema alii extrema verba accipiat. Certe permittes, ad eam ista me paucula: Migrare, Nympha, iubent iniqui & felicitati meae inviden- . tes Dii. At vitam prius, qui1m tui aeternam me moriam Telemacho eripient. Da, obsecro, hoc
169쪽
tam pium, tam iustum solatium ; aut vel nune memori iube. Me hercle nec deinceps in hac insula, nec in amoribus haerebo. Non amo, non diligo Praeter benevolum & gratum animum Eucharidi nec cassam nucem defero. Verbulum Unicum, ne nisi semel dicam: vale.. Satis hoc mihi. Tum ne Punctulo interiecto temporis sequar te : abibo;
Nae tu miserabilis es mihi Mentor reponit) quem amoris sui ignarum facit rabiosa amoris insania. Belle habere te putas; & desideras mori. Cupidinis
victorem te iactas, & in viribus tuis non est, Eu- Charidi ne non adhaerescas mancipium. Hanc intueris, hanc audis. Ad cetera hebetati oculi, Captae aures. Scilicet aegrotare se delirantes ex febri ignorant, iactantque nihil debere IEsculapio. O te improvidum i parabas abdicare Ρenelopen, nmbientem redeuntis nati amplexus , eiurare genitorem Ulysiem, quem tibi restituet Ithaca, de-1atura sceptrum tibi; renuntiare gloriae, illustrissimaeque ac tot Deorum tua unius causa patratis Prodigiis luculenter promissae sorti. Haec tu dimittere 3 tot, tantaque 3 & dimittere, ut Diis, ut hominibus cum Nympha tua vilestas Θ euget etiamnunc nega te amare, & pertinaciter amare. Die, quae res tantos in tuum animum turbas, & ipsum adeo moriendi desiderium 3 cur tanta contentione
agebas apud Deam 3 non fraudis, non simulationis te arguo, sed, quod caecutis adhuc, defleo. Fuge, Telemache, fuge. Vincit Cupidinem, qui fugit. Is hostis est, cui tunc fortiter resistimus, si timemus & fugimus , atque ita, ut nec fugae praemittamus consilium, nec iungamus oculi semel aversi
170쪽
poenitentiam. Iuventutem tuam quam inde ab ineunte aetate curaverim, ne nunc quidem ignoras.
Neque fieri potuit, quin te huc uSque admonerent, quibuS prospere meo consilio es perfunctus, horribiles casus. Ergo aut fidem Mentori, aut perinde eius discessum habe. Scias utinam dolorem meum , quo suturum exitium tuum aspicio utinam & illum, quo urebar inde, cum sermonem tecum sociare non audebam i minus profecto doluit, cum te eniteretur, Penelope. Silui tamen: aerumnam concoxi: Oppressi gemitus eo consilio, ut experirer, ad me num sit reversurus meus Telemachus. Filii ali diletle filii calamitosum hoc pectus meum leva. Redde, quod prae medullis amo. Quem amisi, Telemachum mihi redde. At simul redde te tibi. Vivo , valeo; tuos inconsultos ignes si vincet sapientia. Secundum hanc nisi
amaveris, vixi. Interea Mentor initam ad mare viam urgere
non destitit; & Telemachus quamquam mollior adhuc, quam ut potuerit suis viribos sequi, iam tum
satis erat confirmatus, ne saltem ducenti resiste ret. Imo cum Minerva, numquam dimissa Mentoris specie, AEgidem modo oculis non parente Opponeret iuveni, coelestemque radium circumfun-d er, robur cliens sentire coepit, quantum numquam inde a prima in insula Calypsus mora. Post tot tantusque luctas ventum denique ad locum, ubi praeceps in salum littus incumbit, praeruptis saxis cotibusque, Ob nunc leniter nunc vi adaitas undas identidem spumosis. Inde prospecturi erant a Mentore confectum navigium, an nemo sua statione
deduxisset. Cum in tristissimum spectaculum incidunt. I s . Cu-