장음표시 사용
161쪽
poterio emenso: Sie Constantinus Magnus, o Valen. lentiniane, addebat Theodosius, Licinio Vranno nauisti praelio prosigato et Sic Valentinianus Paιeνyyutaui, feliciteν Imperium cs ab hosibus iliasum rexis, Deo Usum vindicante, innumeris praeliis victor extitit, νictorias ingentes retulit. sublatis complurimis e di. uress Barbaroνam gentibus. Contra Valens patruus tuus Deum Hurigens, cade sanctorum es Sacerdotum exilio Ecclesiam polluit: qui re ideo prouidentia di uina a Gothir obsessus, flammis absumtus es. Recte Christam colit is, qui te non inisse eiecit: at peruosa es tua Maximo hanc fecit occasionem ; s ad Christum non rupicimus, quem piique pugnaturi in. uocabimus ' Hactenus Theodosium Magnum, inducit vetus auctor, Valentinianum compellantem. Idem subiicit Theodosium, cum Valentinianum his & pluribus etiam commonuisset, ad rectam fidem eum traduxisse. Ex his igitur liquet Ualentinianum iam inde, ut in Macedoniam sele contulit, atque ad congressiim Theodosii venit, ad rectam fidem ab Ariana traductum. Id vero etiam Theodoretus, lib. I. cap. F. testatur: μειώδυτὴ βααλέαν παραγενομεν ήδὲ, πρωτον μεντῆ την Θεραιπειαν προσπνεγM, κέ τ νεπιγενοαενην τῆς ἀσεβείας εκηλασε νοσον, se V εἰς τὴν πατρώαν ἐυσεβειαν ἐπανηγαγενοῦ εἰτα Θαρρῶν παρεγγώσας κή κατἀ τῶ Tυράννου τραπεύσας,&e. postquam Nero in Dum regnum venisse conspe. xiu, primum quidem anima curationem adhibuis, crinssum impietatis morbum depulis, paternamque ad pietatem reduxit et deinde bono animo esse iubens contra Orannum copias ducens. Inde itaque lex hate statim ab eo, tanquam metatoria in italiam constitutio emissa: vel etiam ab ipsomet Theodosio, sed Valentiniani nomine. Nempe etiam quod Maximo ob fidem Catholicam res feliciter procedere crederentur, quod etiam Theodosium Valentiniano dicentem superius audiebamus.
Trigonos ii M. Decima in haereticos, Arianos nominatim, constitutio Anno Domini PD.
NONNvI. Los Atianorum O nostrarum talem proserre iussionem d) cos perimus, Vihis liceat usurpare, quae suis sideantur utilitatibus conuenire. Qua sublata, sciant, nullam huiusmodi iussionem e Nostro Sacrario profluxisse. Quidquid itaque fuerit ab his
pro eorum commoditate prolatum, ut salsi reuS teneatur, qui deinceps ea circumtulerit.
a est 2 bee Iex a Cod. IV. velut temporaria. Inseruit eam Baronius Annalibus Eeelesiasticis Anno 388. nunc
sb Atqui Tatianus iam Cynegio in Praefectura Praetoriana suecesserat, ut docet L 2.s r. re bis, qui super restiaone coiit. eli I. ii . fur. δε Decurionibus. Quanqllam xx Anno proximo t. t . supr. δε cobortalibus: eidem Cyne gio Praesecto 1 raetorio inscribitur. ID. eὶ Qui hoe tempore diuisi erante vide Sozomeniim lib. 7. cap. II. Socratem lib. s. eup. sto. m. In Edit. Quartan. legitur. Ariann imi formam uosiorum talem proferre iussisnem. Edit. prim. Cuiae. Arianorum formam nostr rum tolem proferre iussonem , quam laevius Baroniu , edidit: formam nos rum talem p referre is sonum.
R ITTE R. d) Tentaret quis iubsonum: sed hoe sustineri debet. GOTHORcc Edit. Quart. ct prini. Cuiac. habent, V. Ia. Et certe iam inscriptio, quam subseriptio legis emendandae sunt. Vide mox Commentar RITTER
ARIA NORvM nonnulli, Iussionem id incon. - stitutionem quandam hac tempestate, veluti
Theodosii Magni, circumtulere, Ut ita usurparent, qtia suis νtiluaribus conuenirent, proque sua commo
ditate, id est, quasi Theodosius Magnus his colli. gendi seu coeundi potestatem fecisset. De eo itaque certior factus Theodosius Magnus hae lege, ad Praefectum Praetorio emissa Anno D. 388. scripsit, falso huiuscemodi iussionem sibi adscribi: neque enim ullam talem efacrario suo, id est, a se profluxisse: fasque adeo reum teneri oportere, qui eam elicum tulerit. Haec huiusce legis sententia est. Nune de historia eius videamus. Ariani scilicet Constantinopoli Theodosio in oecidentem prosecto & bello cum primis aduersus Maximum Tyrannum ilsigato,& sic captata eius absentiae occasione, haec inter alia agitasse, videntur. Quod ipsa temporum ratio primum suadet: Data enim haec lex est octodecim tantum diebus ante Maximum profligatum & caesum. Tum illa, quae Socrates, lib. s. cast. U. &S OZomenus . lib. 7. cap. ι . Sed & Δmbrosius epimast. siu. In Edit. Paris. his ipsis Coss. Theodosio, inquam & Cynegio Coss. Arianos Constantinois poli agitata, memorant: Nempe eos sparsis falsis rumoribus, de Theodosio a Maximo profligato, vix & elapso: iisque pro vero creditis, animis rursum eiectis, Nectarii Episcopi Constantinopolitani domum succendisse. Igitur ea plata absentiae Theodosii occasione Ariani eum falsis iussioni-hus circumlatis, tum falsis rumorihus sparsis, Ecelasiam constantinopolitanam turbare cceperunt, spreta
162쪽
irpreta etiam iuuenili Arcadii duodecennis tum, quem pater Profecturus ConstantinopoIi reliquerat, aetate. Igitur cum haee comperisset Theodosius,Brcadii quidem intercessione, suam iniuriam remittentis, Arianis domus Sacerdotali, incendium condonauit: teste Ambrosio, d epist. aρ. intereata men falsitatem Iussionis, quam circumferrent, hac lem coarguit, atque adeo coetus eorum inhiberi a Praesecto Praetorio Porro voluit. Atque ita quidem de histolica huius legis Oeca. sione censeo. Neque prohanda coniectura Ba ronii, qui censet Arianos, Valentiniani Iun. rescriptum pro Arianis, id est, ι υθιm. svr. δε με Cat olica, cuius pars est l. i. svr. de his, quiIuper
religione contenae circumtulisse, tanquam a The dolio editam, eo quod ex more amborum Imperatorum nominibus haheretur inscriptum. Non
inquam ha e coniectura probanda est: Ariani quippe in Oriente Constantinopoli ipsius met Jheodosii
iussione vexabantur, ut diserte haec lex testatur: non vero Ualentiniani Iunioris, qui in Occidente
imperabat. Et certe mihi mens quoque ea, quidquid haec lex inare videatur, Λrianorum nonnul-Ios reuera tale quid impetra Te per subreptionem,
quod etiam suadet L 1 . supra. Atenim Theodolium eius impetrati memoriam hac lem aholitumiuisse: Ae maxime, quod Cynegii Praefecti Praetorio intercessione illud factum suisset, Cynegii inquam, cui recenter mortuo Tatianus suffectus fuerat.
Huius legis inscriptio quippe falsa est: inscribenda p. 133.
stilicet ea est, Taraa Praesecto Praetorio, qui hoe tem pore iam inde a mense lunt praesectus Praetorio erat, Cynegius contra mortuus, ut docet Praeter i. a. svr.
de his qui ver religione contend. & t. ιssvn de Decuis rionibus. Zosimus lib. q. cap. 4y. Denique non inanis coniectura est. Praesectbrum Praetorio orientis nonnullos hac tempestate Conis stantinopoli haereticis connivere solitos: veluti Posthum ianum, de quo dixi ad L F.supra Cynegium item, dc Rufinum aliquandiu, at non & Tati num , de quo ad i. I. prox. seqv. & ιυ. in . illud recte Baronius, cum perperam factum putat, ut in subscriptione huius legis Data ponatur lex Constantinopoli, loco Accepta sanct onis :quandoquidem certum est, Theodosium Constanatinopoli hoc tempore non egi isse. Quamquam ne . que nouum hoc Codice , ut lex Data pro Reddita accipienda sit.
THEODosii M. Via dccima in haereticos, Eunomianos nominatim, constitatio Anno D. 389.
i v NoΜ1ANi spadones, ωὶ nec faciendi, nec adipiscendi, e) habeant licentiam testa
menti. Quod circa omnes, quos vivos Lex is) inuenerit, Volumus custodiri: nec quemquam praeteritae cuiuspiam voluntatis priuilegio defensari: Cum, seu facta prius testamenta, seu infecta doceantur, post hanc nostri oraculi sanctionem non habeant possidendi licentiam, non petendi, non etiam relinquendi haeredem, g nomine principali, non fideicommis sario, non legatario, non tacito fidei commillo, vel quamcunque in huiuscemodi negotiis nuncupationem iuris ordo contrituit: sed omnia quae talimn esse, vel futura esse constiterit, ut caduca, fisci nostri viribus vindicentur. Nihil ad summum hὶ habeant commune cum reliquis. Dat. Is i. Non. Ma I. Med. Timasio & Promoto coss. Γ389.J
ca) Abest ' De lex a Cod. Ius. vehit temporaria. Meminit eius Baronius, Anno 329. num. 49. ubi tamen ri alelait, eam aduersus Macedonianos latam else. Iungenita huic lex i6. Iustr. ae cohον talibus, de quo mox dicam. Tanisdem memorat hanc legem suani, simul & abrogat Theodosius M. t. 23. inst. G cI THO Rcba lidem Imppp. qui inde a I. I. I4.is. 36. nempe Valentinianus, THEODOSIVS, Arcadiur, ID. e nitanus Pi'. si ib Theodoso M. Orientis stilicet, quod expresse dolet superiore Anno 338. I. ris supr. de Duurionibus : & Anno 39 . l. 19. Dpr. viis extraorae munerib. Zosimus lib. 4. cap. 4s. vide quae notaui ast l. s. sustr. δε uasionutis, I. e. Dpr. his, qu super retigione contendunι. ID.
d) In MS. vi exhibet editio Parisientis postrema, Hispadones, de quo mox. m. eὶ Ad Ueendi testamenti. id est, ex testamento adipiscendi, eapiendi. ID. Haee stilieet. m. g Haeredum non unum genus . Haeredes alii sunt nomine Prinei pali, id est titulo directo , uniuersali alii haer des fideicommissiarii palam: alii legatarii, alii ex tacito fideleommisso haeredes , dce. Quare Baredum nomen qu damterius S compendio orationis ad legatari 1 trahi potest , etsi improprie . quod ct ipsum ostendit L Q
163쪽
Tvso MIANI, hac Theodosii M. constitutione,
, - ad Tatianum Praefectum Praetorio Orientis emissa, Anno D. 389. intestabiles esse iubentur; id est, testamento quicquam relinquendi, vel ex testamento capiendi ius iis adimitur, etiam in Prae. teritum. Et sic communi cum caeteris iure vivere fruique prohibentur, visne legis dicitur. Eo vero
respexit quoque Sozomenus, lib. I. cap. a. extremo,
ubi ait, Theodosium ad terrorem saltemὶ nonnullos haereticorum prohibuisse legibus, καν πιλι τειας ὀμοιως μὴ μεταγειν τοῖς α&ρις, nec sus aequum riuitatis cum retiquis ciuibus habere. Quamquam & de Manicharis ab eodem hoc idem iam
Rutea cautum l. 7. s. svr. Posteaque confirmatum
L D in Eunomianis sane saepe ius istud variasse deprehendere licet. Reddita quippe eis ab eodem Theodosio, consilio pleniore, post quinquennium sub finem Imperii telia menti factici l. v. infr quae Rufino Praesecto Praetorio, Tatiani cui haec lex inscribitur in Praefectura Praetoriana successiori, inlcri hitur, ubi vide & quae dicam de eo plura.
Λdempta ab Arcadio l. V. reddita ab eodem i. ar. 3M. Ademta rut sum a Theodosio lun. t. M. Fo. FLAtque haec de testamenti tactione a Theodosio M. Eunomianis ademta. Quid igitur de bonis eorum fiet Ea velut caduca fiici viribus vindicari iubet Theodosius hac leg. Quae caducorum species notanda est; Caduca inquam, post mortem; neque enim superstitibus Eunomianis bona bac DI. ad i.
Eundem porroTheodosium M. iisdemEunomianis militia quoque omni interdixisse testatur, disertis verbis filius eius Arcadius L ap. infri hoc tis. Quibus, inquit, haeretici, J exemplo diui Patris nostra omnι-hus s a nobis negata es militandi facultas. Quo .
Tum verborum hic sensus est, Theodosiuin haereticis in commune militia interdixisse. Et vero, quod secundum argumentum est, coniunctio Mius tegis cum l. res supr. de cohortalibus, id ipsum euincere videtur. ibi enim ita Theodosius: Eos eIιam, qui pro sceleribus suis soluso militia cingulo adictinistin infamia, ne integro peculio sub hac occasione ia- ' H rentur, his condigna visioni volumus subiacere, Pt
functioni quoque, qua extrema militiae debebatur, id est, Primipili pastui, vi initio legis vocat:) nihil
ex eorum facultatibus sub rabatur. Quae verba omnino congruunt cum L M. inst. qua de hae ipsa adempta Eunomianis militandi facultate agitur. Lex, inquit, quae super Eunomιanss militare probitis, Acc. promulata cognoscitur, nihil ad eos, qui cohortalini sunt, per ines. His enim sunt sparItionibus obligati, in quibus emensis militia sipendiis veterani primipili munus sustinere coguntur. Tandem Philostorgius quoque lib. Io. cap. 6. testatur, Theodosium M. cum reperisset quosdam e cubiculo suo Eunomii doctrinam sequentes, Palatio suo eos expulisse: ἐυρων τινας ταὼν π τω κοιτωνι δετου τα
eum reperisset quosdam e cubiculo suo Eunomii doctra. nam sequentes, bos quidem palatio suo expulit. Sic itaque eadem constitutione Theodosius Euno. mianis & militandi & testandi, eque testamento capiendi ius ademerit: quae tria postea pariter Arcadius una & eadem constitutione his ademit d. l. as. λβ. Tandem igitur Theodosiana constitutio, quam Areadius allegat d. l. v. non alia fuerit, quam haec ipsa, ad quam nuns seribimus, iuncta d. ι αβνν. de cohoνtalib. Illud omittere non possum Q-
spectum mihi videri quod Cedrenus scribit: Constantinum sanxisse, XyΠανους μονους πατεwεο aut soli militarent Christiani, de quo ad i. ar. inst. de
Sane peculiare Theodosii M. in Eunomium &Eunomianos odium, praeter hanc legem , & ι.ε. g. II. u. U. r.testantur ea, quae memorat in horum temporum historia Socrates, lib. I. cap. ao. & SO-Zomenus lib. I. cap. ty. & Philostorgius lib. Io. cap. ff. Quanquam, quod Socrates addit, Eunomio laexilium mita, Theodotium reliquis haereticis nihil molestiae exhibuissse, quin coeundi luis locis copiam fecisse, valde suspectum mihi, imo falsum
videtur. Et si specialia beneficia haereticorum nonnullis a Theodosio conce a scio ex L U. inst. hoc tit. Eunomianos autem p.rdones a Theodosio M. Moleg. vocari, velut sifigulare quiddam, Cuiacius
citationibus ad tit. qui tes. facere possunta, cei,sebatque is, Theodosium hac voce indicare eam ipsam, quam , qui de haereticis scripserunt, Eunomian Oria in Iurpitudinem erit hescunt in medium proferre, ut Theodoretus haereticarum fabulari lib. . cap. s.
addita ratione honestissima; ἱκανὴ κή μο:η ἡ του
o ς α ιογη μιαν- τον λογισαον, susscit enim ad polluendum .inimum pel sola rei nefarsa auditio. PQ- terat cui acius & Epiplianti verba eandem in 1 enistentiam adducere . in haeres Momaeorum res num. q.
κή άυτος αειν δουριπι λεγειν ἴσαπερ ἐκεινος α άλαρτος Οιηγησατο, ea recensere non sine rubore possum, quae ιmpurus ille iactabat. Cui acium secuti alii, non omnes Eunomianos spadones fuisse scri abunt, atque adeo hanc legem non in omnes Eunomianos scriptam; verum quosdam tantum , qui εθελοθρησκήιας χαριν, & fictitiae pietatis studio, se vel ipsos cailrabant, vel caltrandos aliis praebebant. Alii Eunomianos figurate dictos volunt, quod eorum animus sit castratus & cassus. Verum attendere illi debuerunt banc leg. scriptam in omnes
Eunomianos, non in quosdam tantum. Quare Spadonum vox velut omnibus Eunomianis communis hic stat: quod confirmat omnino is V. Uerum neque spadonum vox, neque Cui actio bIeruatio
stare potest, quandoquidem de spadonatu Eunomianorum nemo vetcrum mentionem inlidit, neque vilibi lago, Eunomianos sibi virum cxecuisse, quod iane neque Basilius , qui aduersus Eunomium scripsit, neque Epiphanius omissuri Distent, qui cum de valeliis agit, haeres . spadonatu in eorum
simul memorat: immo contra lego apud Epipha nium, dicto mim. . & Theodoretum, Eunomianos adulterium inter crimina non duxisse quo utique non alio spectant illa Epiphanii & Theodoretivetha: το δε-, inquit Epiphanius in
ουδεν γάρ βτει Θεος, άΜα το - εν τάυ rη αρνητ' αυτω ν νομιζομενν arines, stuprumam aliud quodalibet peccatum nihil esse dictitant: neque enim Deum aliud q-νere, quam N in ea sola, quam ipsi praedicant , fide perfueretur. Augustinus quoque de har M. cap. 7 . Fertur etiam Eunomitis usque adeo fuisse honis moribus inimicus, Pt visitieram quod nihil enique obesset quo Vmbbet perpetratio ac perseuerantia peccatorum, huius quae ab illo doceba- ω fidei particeps esset. Tantum scilicet abest, vi Euuom ius spadonarum indixerit. Sunt alii, qui Eunomianos ideo spadones dictos ariolantur, quod Eunomius leprosus fuerit, teste Hieronymo in Ua- iam eap. ιυ. Rufino lib. V. Histor. Eccc cap. G. caeterum ιUram castratio Icuat, teste Aetio. Verum α
164쪽
tum & hoc nihili est. Nam ut omittam alia, non de Eunomio hic agitur, verum de Eunomianis, qui Dadones dicuntur. Vir doctissimus petitus lib.
a. obseruat. cap. 7. hie reponebat Pseudiones, id est mendaces, eo quod mentientibus ad confirmandam haeresin suam syllogismis Pseudomenii Eunomiani Vterentur, allato eam in rem Hieronymi loco in cap. t. Amoz. verum Hieronymus eo loco id non tantum de Eunomio dicit, verum de Ario &Eutychio: & commune id alioquin flagitium est omnium haereticorum. Atqui epitheton quod Eunomianis hie tribuitur proprium fuisse oportet. Dudum igitur est, cum in ea heodosii Magni constitutione vox illa spadones de menda suspecta mihi Videri coepit. Et sane, ut optima, ita elegantissma Codicis Theodosiani editio Parisiensis, ad marginem illius legis ex MS. exhibet Hispado ηes, Pro quo vulgata spadones detracto Hi; una timili ιαφαγξεσει o: Spansa alias pro Hispaniae Steri mulieres, pro bistericis: Sperechius prolperechio:
Thynia, pro Biι0nia Isidoro Ore n. lib. ρ. cap. 32. aliaque his similia. Ea vero lectio ad veram tan. dem deduxisse me videtur: Legam enim ibi Hi podes vel Hisoporis. Eunomiani scilicet, cum sic alias de haptismatis inter alia iteratione inter limreticos censerentur, quod ostendit Epiphanius, haeres Anomoeorum Issi num. Pitim. l. TI. & ι i. infr. hoc tit. l. vlt. infr. ne Onctum baptisma: & testatur Philestorgitis. lib. lo. cap. ψ. & SO2omenus, lib.
c. cap. asi item quod una tantum mersione hapti Dina celebrarent. Philostos gio quoque teste, dict. lib. Io. cap. q. ubi vide quae dixi plenius: illo sane vel maxime inter alia notabiles erant, quod quos e Catholicis vel haereticis, Arianis etiam, adsectam
suam concedentes, rebaptizarent, capite demerso
κάτω καριι dicunt Graeci in pedibus sursum versis, &ut loquitur Prudentius, de Petri martyrio agens, sola versi in cacumen, una immersione baptizabant. Eius vero rei testis Epiphanius, dicI. haeresi Momariorum γε in m. qui paucis annis aute hanc Theodosii Magni legem scripsit) διεβεβουίσαπτο τινες,
ora κατάκεφαλῆς τους ἁ βαπτιζομερας βκ- τους ποδας ἄνω, και την κεφαλήν κάτω, &C. sunt, qui narrent, quotquot ab iis denuo baptizantur, in caput demergi, pedibus insuisme porrectis.
Indicat & Theodoretus id ipsum , lib. q. fabular.
ίμενους, ανεῖα ἡ θ, κατα κεφαλὴν ἀυτῆς καια- λων, κοί in πεφων τους ποδας αυτων, κα ρειαν κατάδυσιν βαπτιζων ε Volsi, qui e iam, quisis opinioni assentiebantur, rebaptizabat, eos cuin Ille rimergens, ta eorum pedes Iursum Pertens, sinter kaptizandum unam tantum demersionem facts
bat. lnde igitur proculdubio Eunomiani Histupo- dei vel Hi podes: nempe quod pedes sursum statuerent baptizandis eadem forma qua antipodes,
si podes, succopodes, alia similiter dicta) Desumpta
tica. Notum scilicet. quid ibi sit λων, siue iςος,
gere, ad illius enim instar sormatum est. Helychius:
το ορθον ξυλον, νεως, κρῆ ro υφαντικονναπο τῶ ἐςάνω: malum ιςος erectum in navi, stextorium tignum es, quod nomen habet ab erigendo. Quinimo & textores ipsi iamdudum apud Romanos Histones dicti, voce quae usurpata Varroni, lib. r. de re rustica, cap. a. Et vero res ipsa conuenit. Nam ut in textura primum est, tela
id est instrumenti, in quo texitur in pedes erigere, iugumque iis imponere quod Ouidius dixit telam iugo is ere, Hesiodus iε ον ὐφένειν ita primum istud fuit apud Eunomianos, eos, quos inlectam suam admitterent, bapti rare, iugoque quasi iungere, pedibus sursum erectis, capiteque adeo jure , ut Plautus loquitur, sic ut pedes in sublimi essent, caput vero demersum, quod Graeci etiam τραπηλγιν vocant, cum quis videlicet ita percellitur, ut κυμ βαχος, ris κεφαλῆν καὶ ωμους cadat, quomodo loquitur Homerus: sic & equus πραχ=1λο , dicitur, qui aliter κατωμιςές, qui
selsorem in ventrem euertit, quia κατωαος &τράχηλος idem. Id vero cum suspendio fit, dicitur κάτω κάρα κρεμάσας, capite Aeorsim suspendi, inveteri martyrologio, Pridie Id. Maii. Hinc igitur mutato vocabulo, Eunomiani vel Histopodes dicti, quasi diceres Pederectos vel Erectipedes. Quae cum ita sint, orssent porro, quae Cuiacius de spadonibus Eunomianis commentatus est. Vanum enim
Eunomianos virum sibi exsecuiste: Vanus ei iam eiusdem conatus, leg. T. Cod. Ius. qui tem fac.pos' ad Eunomianos reterre tentantis; vel eo quoque maxime vanus, quod Eunomiani, Constantio Imp. cuius ea lex est) recentiores sint: Et ut obiter id nunc dic m, Pertinet ea se . ad Eunuchos &spadones, quibus cum obnoxius esset Constantius, imo apud eum omnia essent illi possentque, ut ex Libanio, Ammiano Marcellino, ZOsimo, di non. nullis legibus aliis liquet, eo quoque nouo priuilegio eos evexit, ut exemplo omnium, id est eadem aetate, qua alii testari possent, ac proinde post
primam pubertatem , cum antea, quod testatur Paulus lib. 3. sententitit. . . a. spadones eo tantum
tempore testamentum facere possint, quo plerique pubescerent, id est anno demum aetatis decimo octavo, & sic a plena pubertate; plerique scilicet tum pubescunt, etsi nonnulli post annum I 4. vel 16. Neque adsentiendum viro Docto S. Petito li. Obseruat. p. qui verbis his, id est anno decimo
octavo, controuersiam mouet, quasi ea addita fuerint ah alio, postquam ex instjcutolus liniam plena pubertas definita est anno decimo Octauo. Aperta enim est ibi Pauli sententia distinguentis Eunucho ab aliis, & sic ulteriorem annum Eunuchis adsignantis ad testamentum faciendum, quam aliis. Neque id eiusdem admitto, quasi quod Eunuchis antea concessum iam fuerat, ut eadem aetate testari ponsent, qua alii, imperator Constantius illa ι eas aris quoque largiatur Per nomen homonymum
Eunuchorum. Neque enim, ut omittam Eunuchis quibuscunque, & indefinite id hac lege concedi,
quod antea concessum non erat: sane si ad castra istos porrigere voluisset, quod Eunuchis antea proprie dictis competebat, aliter legis verba concepta fuissent: vel Mi sic: non Eunuchis tantum, sed sensraris: vel Eunuchis omnibut cuiuscunquegeneris. Hac denique t. Eunuchi exemplo OH Ni v M , id est, aliorum non Eunuchorum testamenta conia de re permittuntur, non castrati exemplo Eunu chorum. Vt ad Eunomianos Histopodes redea mus: nil mirum aut insolens, eos huiuscemodi
appellatione de ritu suo insignitos: nam & ita τρωγλοδυται, Βρανοβοσκου, & μετεω os καν dicti, per ironiam, Propter specus & speluncas
165쪽
in quibus Melesias suas habebant, de quo plenedixi, ad Philosorsum lib. q. cap. s. imo &EDκον ι iidem & Λriani, de quo ad eundem
Post hale ita a me ad Philo etiam scripta Cl. Salmasius per literas me monuit, aegre sibi hane emendationem meam probari, eo quod vox opodes non id significet, quod ipse volo, imo contrarium potius: Hi podes enim potius designate qui pedibus stent: insistant, non qui pedes lurium habeant. Ego tamen sententiam non ideo muto: quippe vel ἱςααι in voce i ποδες vel ιτα οδες, non signifieat sare, insistere pedi-hus, verum erigi in pedes: unde & ος παρά τος ῆσω: & χος, οδεθον ξυλεν, erectum lignum: ἰς - πει , sύλει ὀρθονοῦ χοποδες, πάντα τὰ μακραξυλα longa & erecta ligna, alia , κελεοντες vide Pausaniam, Pollucem, Dionysium i Eustathium, Hesychium, Harpocrationem & Etymologicum. Haec puto apertistima sunt. Si cui vero nostra haec de Eunomianis apodibus sententia& emendatio minus placet, alteram videat apud Doctissi Petitum II. Obsexu. 7. quae mihi certe non
Tandem ex collatione l. v. infra hoc tit. cum haci . colligere mihi iure videor, hane legem a Tatiano praefecto Praetorio, cui lex haec inscribitur, extortam: verum hanc veluti quandam nimietatem quinquennio post visam, Rufino suggerente, Tatiani in ea Praefectura successore, .cui utique lex ea M. qua haec abrogata, inlcribitur. Denique de Tatiani odio in haereticos iam dixi ad i. I proxim. sun. & dicam adhuc ad legem V. inst.
THEo Dosio- UALENTi NI AN EA in Manichaeos constitutio.
arcu MuIE sub nomine Manichaeorum mundum sollicitant, ex omni quidem Orbe terrarum, sed quam maxime de hac e Urbe pellantur, sub interminatione iudicii. d Voluntates e) autem eorundem, quin imo ipis etiam facultates, populo o publicatae, nec vim Testamentorum teneant: nec derelinqui gin per eos, aut hisdem fas sit: Nihil ad summum h) his sit commune cum mundo. i Dat. xv. Kalend. Iul. Roma, Timasio &Promoto coss. Γ38 1.J
ai Abest & baee lex a Coa. Iusinianeo, velut temporaria. Inseruit eam Baronitis Annilibus suis Ecclesiasti eis ni ηρ389. tium. 62. GOTHOR bὶ Albinus sub Valentiniano Iun. P. V. Romae se ilicet, quod etiam argumento subseriptionis conficitur: vid. or P. Io, nolor nam Constantinopoli hoc tempore Praeseditis Vrbis erat Proculus. Alii habent hic P. P. male. ID.
e) Ronia ubi data Me lex. m. d Iudieii, eapitalis se ilieet. m. ce Vltimae scilicet. m. D Populo Urbis Romae publicatarum saeuitatum exemplum obserua: quae alioquin confiscatae, velut caducae vel eaduei titulo, L 7. II. svr. ID.gὶ Derelinqui quid. ID. hin Ad summum, hie, & t. prox. 37. supr. ubi similis clausuli Oeeurrit. ID. id cum reliquis L 37. prox. Iun. ID.
Aure aer, urbe Roma, nominatim, hac leg. pelli: In testahiles esse quod autem Imperatoribus huius legis auctoribus nondum placuerat I. s. infri de Apostatis Facultates eorum populo pu-hlicari, a Valentiniano lun. &Τheodosio M. simul Romae positis iubentur, onno Domini 389. Qui mundum sei licet sollicitant, his cum mundo commune nil esse debet. Quae ratio hic nominatim initio & fine legis inter se collatis indicatur. Manichaei scilicet, ut caeteroquin haereticorum
eoryphaei habiti quod ostensum ad i. s. sun. ita
vel hi maxime mundum sollicitabant, prae caeteris noxii, turbidi, scelesti LII. σύ. infr. hoc tit. l. s. in'. de Apsatis. Rursum, ut caeteroquin ex omni orbe terrarum pellendi visi, ita quammaxime ex Vrbe Roma: ut quae Imperii caput, Regina esset, & a qua velut rapite in orbem terrarum
Deile virus defunditur. Et hac quidem de ipsa legis scatentia. Caeterum haec lex, & quidem prima omnium,
a Valentiniano Iun. & Theodosio M. Romae positis data occurrit. quo post Maximum Tyrannum deuictum, eos profectos veteres testantur. Haecque una est e Valentiniano - heodosianis constitutionibus, quibus Romae constituti urbi Romae variis rationibus consuluerunt, tum in negotio
religionis, cuiusmodi altera quoque lex est t. a. supra de feriis, tum in ciuilibus rebus quam plurimis dignitati honestatique Vrbis Romae , quo pertineretiam d. l. a. 6c LII. svr. de maleficis, t. Pnici supra de mancip. l. 3. 1 supra de Suariis: l. F. svr. de aqua. ductu, sex s. svr. de avest. lex vltim. Coae Asin. de semis fugitivis r & quae narrat Socrates lib. I. cap. I. quae omnes leges eidem Albino Praesecto Urbi inscribuntur. Eoque etiam pertinet, quod mem rant Scriptores Ecclesiastici, Theodosium Maximo deuicto, & Iustina Matre Valentiniani mortua, Romae versintem Ecclesiarum statui, per Italiam pro ca
166쪽
prospexisse. Soetomenus tib. in cap. I . in M. τῖ πολεμου τουτου διαλυθεντος τον τρο οv, εὶ τα
κ' τα περι τῆς εν ιταλία Eiωιλησιας ευ δημα . συνεβη γάρ κώ in νιαν ἁποΘανῆν: hune in modum Milo bedo, cum imperator Gratianum, ficuti par erat, visus, Romam venisset, s pna cum Valenti. niano insignem triumphum egisset, res quoque eccles-asticas, in Italia recte oresinauit: commodum enim Iustina e vivis excesserat. Rusinus lib. I. cap. II. Valentiniani quoqtie impia inter hae matre defuncta, fidem Catholicam, quam ipsa violauerat, re regnum
Tyrannide depulsa, restituit. Atque ipse poseaquam Romam illustri triumpho inuectus es, adpropria ν-sus regna remeauis. Quamquam haec loca propria fidem Catholicam ab Arianismo vindicatam res ineiant. Hactenus itaque de Manichaeis Romae consistenti hus, Valentinianus & Theodosius constituerunt, ut ea expellerentur. Atenim hiennio ferme post 1idem ulterius perrexere let. Eo. in . Quare triplicem processum circa Manichaeos per dioecesici vibis Romae hic obserua. Primum a Valentiniano Sen. Romae coire, docere vetiti, Anno 372. q. s.
svr. Postea Vrbe Roma etiam pelli iussi a Ualentiniano Iun. & Theodosio M. Anno 389. hac lem Tandem & vicinis Romae Urbibus ab iisdem pulsi I. ao. in . ubi vide quae dicam plura ex Ambrosii quoque epis. St. stu. Epist. 7. Edit. Paris. ad Syriiscium Papam.
THEODOsii M. Duodecima in haereticos Constitutio Anno Domini ID.
T Ita qui scaeui sc) dogmatis retinent Principatum, d) hoc est, Episcopi, Presbyteri,
- Diaconi, atque Lectores , & qui Clericatus e) velamine religioni maculam Conantur infligere, sub cuiuslibet haeresis siue erroris nomine constituti, ex funestis conciliabulis, seu intra urbem, seu in Suburbanis esse videantur cf) omnimodo propellantur. Dat. vi.
a) Et hae lex ahest a Cod. Iust. vehit temporaria. Inseruit re bane legem Annalibus suis Eeelesiasti ais Baronius Anno 389. num. 7s. concordant eiusdem Theodosi l. I a. i3. 3 . svr. GOTHO Rib) Tatianus sub Theudosio M. PP. orientis scilicet: ut probaui I. 37. supr. &I. s. svr. de quaesionib. m. sed Sestuum dogma hae log. scaevum crimen l. 64. supr. dei Episcopis et seael a religio I. 43. in'. boc tis. scaeua tempora. I. v. supr. de ins m. his qu.esub Orann. scyeuitas morum, . II. supr. de pwnis, scaetitias paternae deprauitatis ini'. ne sanctum bapti'. vid. Glossar. ID. d Principatum voewt Iιρο νην, omne nunisterium Ecclesiasticum. m.
ein Simplieis, nudi. ID. D E e videantur, id est, sint: vid. Clossar. ID. τὶ Theodosius Roma, per forum Flaminii digressus, Mediolani hoc tempore substitit: viste Consularia Theodos. ID. ἡ
ν .iij Ac E R POTES Clericos, quorumcunque haereti- corum, tum Vrhe Constantinopolitana, tum Suburbanis eius expelli hac constitutione ad Ta. tianum Praefectum Praetorio Orientis emissa iubet Theodosius Magnus, in Italia Mediolani consistens Anno Domini 389. Sane Theodosius Λnno Domini 383. 384. Constantinopoli ipse consistens, haereticorum Saceria dotes & Cleri eos urbi hus expelli iusserat L ra. iis Pr. ac nominatim Vrbe Constantinopolitana d. l. 3. Quadriennio post Ann. D. 388. idem Jhessa. Ionicae consistens, mox in Maximum Tyrannum moturus, urbibus expelli haereticos iussit t. t .supr. Λtenim interea siue iudicum & in his ut puto Cynegii Praesecti praetorii) conniventia quod etiam hoci Theodosii seculo solemne suisse ostendet t. a .ino. siue extortis a Theodosio rescriptis nonnullis , siue captata tandem absentiae Theodosii oeeasionei per alterum iam ferme annum, Haereticorum principes, intra Vrbem&in Suburbanis Vrbis Constantinopolitanae porro consistero cceperunt, suaque cocilia hula egere. Id quod bac leg. Theodo. sio prohibere visum. V hi duo obseruanda. Primum, quod de Subis urbanis adiicitur. Nempe, quibus in ipsa urbe in is tutum agere, si in Suburbanis ferme egere. Quod de Eunomio hoc ipso tempore nominatim prodita Τheodosio in exilium inde pulso Sozomenus lib. p. cap. II. ο δε βασιλευς υπεροριαν φηγῆν Ein σ-
μου τοτε κατεδὐωσεν' - γαρ εν Κωνςαντινουπο- λει εν προαςέοις διαπριβίων, θὴ is ἰαίους, καθ' ἐαυτον εὐιλητίαθε : ImperaIor νero Eunomium eo tempore in exitium misit: adhue enim iste Constan tinopoli degens, in suburbanis, aut in priuatis Gamistis conuentus ecclesia cosseorsum agebat. in Ioui- ano simile exemplum I. v. inst. hoc tis. Secundo obseruandum, quod dicitur: sub cuiuslibet haeresis siue erroris nomine constituti. Nempe hoe illud tempus est, quo non tantum variis haeresibus Eeclesia concussa, vorum etiam ipsae haereses rursum subdiis
167쪽
, is a Lib. XVI. COD. THEOD. T T. V.
Rhdivisae suere, quod pluribus exequitur Socrates nihilo plus unis, quam aliis in Urbe vel Suburba. lib. F. e . ao. M. as. Sozomenus f. I cap. I. 13. nix Sacerdotes de coetus habendi licentiam sibi Quare haec verba hic addita, uti scirent haeretici patere.
XX. a Exemplum sacrarum b literarum.
TI AERE Tico Rura G polluta contagia d) pelli Urbibus vicinis, proturbari, ac nullis
penitus iubemus patere te conuentibus: ne in quoquam loco sacrilega cohors talium hominum colligatur. Nulla eorum peruersitati, vel publica conuenticula, vel latiora Derroribus secreta tribuantur. Dat. g X l v. Kalend. Iun. Rom. Tatiano & Symmacho v v. C coss. l39Ι.I
υ Refert ει bane legem Baronius Anno 39 . num. Is. G OTHO Rib Ualentiniani Iunioris ch Theodosii: mox ut ollandam. ID.ce Mantehaeorum nominatim. m. da ita ct Ambrosius: Quasi fuautam cpntagia refugerunt. vid. Omnem. m. Eas urbes: alioquin parere, id est, repparere seriberem, vel latere. m. in Λn Iarentiora, quae publicis hie opponantur 3 An potius Diiora, quae in vieinis urbibus λ Hoe postremtim probabile. ID.
Vorsus, Romanae Vrbi vicinis, haeretici eo.
rumqe conuentus arceri Valentiniani Iunioris& Theodosii Edicto Romae proposito iubentur Anno Domini 39 I. Vrbibus, inquam, vicinis Urbi Romanae: perperam enim hoc edictum ad orientalem Ecclesiam, de nouam Romam Baronius retulit. intem vel subscriptio legis arguit: Dat. Roma. Quod sane ita accipiendum, ut vel valentinianus indicetur hoe tempore Romae substitisse, Theodosio inde di. gressio, quod Socrates docere videtur ιιλ I. cap. I. in M. vel Data accipiendum pro proposita tuta libilape: sane Theodosius dc Valentinianus hoc annite', pote Mediolani primum, mox Concordiae, tum Vincentiae, tandem Λquileiae constiterunt, quod Chrenologia Theodosiana docebit. Et vero notum proposita ita edicta in urbe totius Diueeeseos Principe. Hoe exemplo igitur propolitum hoc edictum Romae, quo urbibus ei vicinis haeretiei expelli iuhentur: Nempe quod di ipsum alicui argumento esse potest. hoc Edictum, non ad orientalem Ecclesiam pertinere urbes vicinae hac ui sunt, quae in Dioecesi de Praefectura urbis Romae erant. Sic enim de Vicina visi regiones in ι rizim. svri de abim quo Ni oportet intra issem, sunt omnino, quae in Dioecesi 5t Praefectura Urbis Romae erant, eamque constituebant: quod eius legis inseriptio Gorte ostendit: pariter ut hae lege subscriptio id euineit. Denique vicinae urbi ciuitates & regi. ones his duobus locis sunt, quae intra centesimum miliarium, suburbicariae, suburbanae, urbi- earimalias proprio de peculiari voeahulo dicebam iuri de quibus iam alibi sepe di ex professo. Sed Ae quod tertium argumentum praehere pol est obseruandum, hoc edictum peculiariter ad Mamchaos pertinere vidari. Nempe, ante hiennium serme, ab eodem Theodosio M. dc Valentiniano
Iun. L ILR'. Manichaei Vme Roma m pelli
iussi fuerant: ac nune, etiam Urbibus Romae vicinis pelli iubentur, id est, ultra centesimum Iapidem: pariter ut Schismatici 1. G. λθ vhi vide quae dicam plura. Vt autem ad Manichaeos hanc legem speciatim referam, facit quoque Ambrosii locus epist. II. stu. p. EM. Paras ad Suricium Papam. qui proculdubio .m M.&hoc edictum respicit, simul dc verba imitatur, quaeque exinde secuta me morat. Dignum, inquit, praemium retulerunt ituperfidia sua, qui ideoque huc LMediolanumJ νenerunt, ne superesset locus in quo non dominarentur fri.
damnarenturi qui vere se Manichaos probauexun Gp sit. Et mox. Impietas Manichaorum, quam clementisimus execratus es Imperator. omnes qui
illos vulerunt, quas quadam CONTAGIA ND- gerunt: βue tepes sunt Dalres, re compresbyteri mei Cresiens, Leopardus, Alexander. sancto se
uentes spiritu, quι eos omnium execratione damnatos . Mediolanensi ex Vrbe quas profugos repulerunt. Itaque Iovinianum, Auxenrsum, Grammatorem, His licem, Protinum. Genialem. Martianum, Lanua arium, re Ingeniosum, quos sanctitas tua diamnauit. sias apud nos quoque, secundum uirium tuum, esse damnatos, Quare, quod quartum, di huius Ambrosiani loci indicio, colligitur, Syricium Papam& huius de I8. legis supri suasorem proculdubio
Monendum tamen, esse, qui inhaeseg. ita reponant , pelti υνbibus, viciν proturbarre Quod haud adeo improbabile: haeretici scilicet eorumque conuentus non tantum urbibus: sed & oppidis vicisque prohibiti : vide l. φ. AE. I. δ. sup . L s . 13. 6.
inst. Imo de extra Omnes terras: cuius rei exemis
plum apud Seuerum Sulpitium lib. a. sare. histor. Postremo assentiendum non est Viro docto, qui hane legem putabat non de haereticis accipiendam, verum de Doctoribus, qui inficiunt alios. Quod in legem ipsam iocurrit: dc confirmatur ea hypothesi quam supra attuli.
168쪽
DE HAERETici S. si THLOD Osii M. Decimatertia in haereticos constitutio Min Domini Da.
IN haereticis erroribus, quoscunque consti Urit d) vel ordinasse Clericos, vel suscepisse ossi-- cium Clericorum, denis libris auri viritim multandos esse censemus; Locum sene , in quo vetita temptantur, si conhibentia te domini patuerit, fisci nostri viribus adgregari. Quod si id possessorem, 6 squippe clanculum gestum ignorasse constiterit, conductorem eius filia di, si ingenuus est, decem auri libras fisco nostro inferre praecipimus: si seruili faece gindescendens, paupertate th) sui, poenam damni, i) ac vilitate contemnit, caesus fustibus deportatione damnabitur. Tum illud specialiter praecavemus, ut si villa domini ea se fuerit, seu cuiuslibet publiei il) iuris, & conductor, & procurator licentiam dederit collugendi, denis libris auri proposita condemnatione multentur. Verum m si quos talibus repertos oblecundare mysteriis, ac sibi usurpare nomina Clericorum iam nunc in) proditum fuerit, denas libras auri exigi singulos & inferre praecipimus. Dat. xvii. Kalend. lui. Constantinop. Arcad. m. λθ &Rufino coNss. 392. J
M Inseruit & bane Ieram Baronius Annalibus sitis Eeilesiasticis Amo I9a. nam. ος. Meminit huius legis non uno loco Atigustinus, mox ut ostendam. Sed At Patres Africani, doc. GOTHO F. b) Perperam haec lex tribuitur Valenιiniano, Ibeodosio O Arcadio '. indueendum enim nomen Vatintiniani, qui iam Idibus Maii huius anni obierat: de quo vide consular. Theodos. ID. G orientis, de quo vide quae dixi ad I. s. supr. de quaestionis. - ID. d) Deinceps, quanquam ct id extenditur ad eos, qui iam nunc clericorum nomina sibi usurpaverint. ID. e Onniuentia. ID. Id est, Dominum, ut supr. Ombibentia Domini. m. ιγ S ruiti nee descendentes di euntur, ct sui paupertate, & vilitate pinnam damni contemnere, id est, poenam
M Paupertate ae viaicate sui prenam cte. ita nonnulli legunt, ct verba sequentia hue retrahunt. m. 6 Id est, pecuniariam. ID. Id est, ad imperatorem spectans, ct Tei priuatae: de quo Vide Arcadii constitutionem c t3. DF.
M v L T A auraria DECEM AvRI LIn RAR vestrihus imponit hac leg. Theodosius Magnus
nempe i. Cleticorum Haereticorum ordinatoribus,ti ipsis Clericis ordinatis, 3. Locum conuentibus haereticorum praebentibus. Conductoribus, Procuratoribus priuatarum posscssi Omim, Imperatoria
rum exceptis Dominis ipsis conniventibus, quorum loca consscari iubentur: & seruili ex iacedescendentibus, i a quos cum Pinna pecuniaria non cadat, sustium & deportationis 'na imponitur Theodosius M. inquam, iis quos dixi hanc multam hac lege imponit, Anno D. 39 a. quae emissa est ad Tatianum P p. Orientis, haud ita pridem ex Italia in Orientem redux. Quare huc facit quoque Rufini locus lib. n. cap. N. Igitur ad Orienum
regressus ibique ut ab exordio principatus fui9 Amma cura, summoque studio pulsis haereticis, Ecclesiis Catholicis tradere, idque ea moderatione agere, Pt Ultione contempta, tantum Catholicis de Ecclesiarum restistione consule et, quo fides recta absque praedicationis impedimento proficeret. Nempe eius moderationis Theodosianae, ultione contempta, haec I ex quoquc argumentum fuerit, multa inquam Tom. VI.
decem librarum auri r quae & ipsa postea placuit Honorici l. v. Theodosio Iun. l. cfF. Denique haec illa est, famosa Theodosii Magni constitutio & passim
decantata, de musta decem librarum auri hereticis imposita, δc cuius multa mentio apud Augustinum fib. r. contra Epist. Parmeniam cap. Ia. numer. N. Imperatorum IKstitiam legesque, qua vehementer aviuersιs eos lata Iunt quis ignorat Z In quibus una generalis aduersus omnes, qui Chrisianos se diei volunt , cs Ecclosa Catholica non communιcant, sed infuisseparatim conuenticulis congregantur, id contigi et,νιυet ordina ον clerici vel ipse ordinatus denis libris auri mattentur. Locus pero ipse quo impia separatio coηρregatur, redigatur in um. idem lib. I. contra Cresionium,e. I. p.3I . Τ.M. Benedict.Crispinus so-pur vester exhibitur, σ quodse esse Proconsuli quaerenti negauerat, facillime conuictus luid.λθ.ιδρ. J Baretiiseus, DECEM ramen LIBRAS AURI, quam multam in omnes haereticos Imperator Maior THE ODOSIUS consituerat, intercedente Possidio non es compulsus exstitiere. De quaere vide & Possidonium capiae Ia. de vita Aux ιni. Et tursus Epistola a Romfactum FoIIu. .QT. muta enedictin. o V .es med
169쪽
oo modo fieri asi πεtenus posse arbitrabamuν β legem pii a memoria raeodosii, quam generalitis in
omnes hareticos promulgauit, vι quisquis eorum Epistopus vel Claricus νbilibet esset inuentus, decem li-hris auri multaretur, expressius in Donatistas, qui ρ negabant Boeticos, ita confirmarent timperato. res,l Pt non omnes ea multa ferirentur, sed in quorum reEionibus aliquas violentias a Clericis vel a cisis cumeesonibus vel populis eorum Ecelsa Catholica pareretur, Pt sciliιra post protestationem Catholicorum, qui fuissent ista perpessi, iam cura oνdinum ad peris soluendam mustam Episcopi sue ministri caeteri tenerentur. Ita enim existimabamus eis territis, s nihil tale facere audentibus, posse libere doceri re teneri Catholicam veritatem, &e. ει quamuis aliis fratribus aliud videretur, &c. obtinuimus tumen, νι illud potius quod dixi ab Imperatoribus peteretur: deeνetum es in Concilio nostro, legati ad comitatum missisunt. Idem epist. 68. ad Ianuarium siu. Epis. n. Edie. Benedimn. Ex Concilio aurem nostri Episcopi legatos ad comitatum miserunt, qui impetrarent , Pt non omnex Episcopi vel Clerici partis pesse, ad eandem condemnationem decem librarum auri, qua in omnes haereticos constituta est, teneremur, sed
hi soli in quorum locis aliquas a vestris Ptolentias Misclesia Carbolica pateretur. Sed & contra Cresco. nium lib. I. cap. I Rescriptum est: Quid aliud, nisi quod pars Danati iam sciret, se ad istam poenam aurariam eum caeteris hereticis pertinere. Hanc igitur generalem legem, ut ex duobus superioribus Augustini locis liquet, postea patres Concilii Car. thaginensis aduersus Donatistas porrigi nominatim petendum ab Honorio Imp. Theodosii Filio centuere. Quod iuxta Augustinum docet canon Concilii Carthaginensis, quod habitum Anno Domini 4o . qui est 93. in Codice Africano pag. y I. Tom. L.
Contilior. Eit. Harduin. Simul etiam petendum: Vt iliam legem, qua a religiosa memoriae eorum mistra Theodosio, de auri libris decem in ordinatores vel ordinatos Hereticos, seu etiam in Pro Fres, ubi eorum congregatio deprehenditur, promulgata es, ita deinceps confirmari praecipiant: ut in eos valeat contra quos propter eorum insidias Catholici prouo. eati eontestationem deposueνint, Pt hoc saltem terrore a schismatica vel haeretica prauitate desciscant,
qui consideratione aterni supplicii emendari corrigique dissimulant. Quid vero ad hanc postulationem secutum sit, id est, quid Honorius imperator, ad eam statuerit, di nugustinus dieiti epist.Fo.siu. n. Edit. Benedictin. ostendit, & docebit L It v. infr. Tan-
dem hane Theodosii conflitutionem memorat, simul & retorquet in Catholicos Hunnericus Rex Edicto suo apud Victorem Vitensem lib. . de persecutione Vandalorum e. a. Et haec de personis leti de multa personis proposita. Quod loca attinet in quibus haeretici conuenerint dominis conniventibus, in fiscum ea redigi iubet Theodosius: cuius rei memiis nil quoque Augustinus supcriore Ioco coni. N. Paris
Interim Oh seruant ex hae Iege nonulli: & in his
Cuiacius, seruo poenam deportationis hac leg. iuinfligi videri. uitare nonnulli id ita accipiunt, non quidem de ea & proprie accepta, qua in insulam dein portatio, status seu capitis mutatio erat quae utique in seruum poena cadere non postest, ut qui statum seu caput nullum habeat, I. ra. F. q. D. Baccusation. verum de eo deportationis genere, quo in Metallum quis detruditur, & priuati dominio ereptus, Pinnae seruus fit I. II. g. est. D. de questionib. I. g. g. νstim. D. de parvis. Hoc scilicet deporistationis 3c poenae genus in seruum cadere aiunt, quod sane probat L p. infri pers. Sive depriuatis aedificiis:) non illud pariter, ut relegationem, de qua esse aiunt, & l. r. supri de muliero. qua se seruispropriis iunx. & I. I. supra de sepulchro violato. t. a. D. qui σ a quibus manum. d. ι ra. b. . D. de accUation. Verum ne de aliis legibus nunc dieam , de quibus dixi plene semel ad ιι. sup . de sepulcbro violat perperam haec a Culacio notantur: ne que enim haec lex est de servo: verum de eo , qui ex seruili faece descendit, id est, libertino serme; quos homines vocari puto t. υnis. svr. de comm to-νib. O hominibus domus Augustae: aperte enim OP ponitur hic ingenuus, & hic de quo nunc agimus. Conta lorem, inquit, eius Dudi SI INGEM WVS es, decem auri libras fisco nostro inferre Praecipimus SI SERVILI FAECE defendens, paupertate sui poenam damni ac vilitate contemnit, c.esus fusibus deportaιione damnabitur. Pariter L qo. inst. Conductor, inquit, s idoneus es deportabitur. Et in T. decem Γιrarum auri multa vel exiliumnu ingenuus subituror metallum pero pos verbera, Astruitis conditionis sit. Denique seruili faece descendentes sunt, qui non sunt ingenui, non honestis natalibus editi: verum & pauperes & viles: ideo
mox dicuntur paupertate sui poenam damni ac viliatate contemnerer atenim serui non tam viles, quam nulli, non tam pauperes, quam neque sui compotes sunt.
THEODosii M. Decimaquarta in haereticos constitutio Anno Domini N .
T IERET Ici neque Episcopi faciendi potestatem, neque Episcoporum confirmationes μ licitas habeant. Dati xvii. Kalend. Maii, Constantinop. Arcad. II i. ct Honorio II. A A. cos S. 394.
d In qua hae Prouinciae. Pamphylia, Lydiai Caria, Lycia, Lycaonica, Pisidia, Phrygia Paratiana, Phrygi Salutarit, item Hialespontus a Insulae. m.
170쪽
pisco Pos facere, vel etiam confirmare haer lici a Theodosio Magno, per Asiam nomina tim, hac constitutione, Anno Domini 394. Pro hibentur. Sane iam antea Episcopos facere e dem Theodosius idem vetuerat L ra. & I . an prox. svr. De quo Theodosi interdicto agit & Sozomen US, lib. I. cap. a. βασιλευς νοαοΘετων με λευσε τους ευροδοξους μητε ΕκκλησιαA ννπεώi 'rksως ω σκειν, μητε Eπισκμους ἐν αλλους χειροτονειν, Imperator lege lata pracepit, ne bax rici collaesas agerent, neue de fide docerent, neue Episcopos aut alios ordinarent. id vero hac leg. rursum per Asiam repetitur: illudque additur: Neque Episcoporum confirmationes licitas haereticos habere debere. Nempe, ut ordinationis Episcoporum ad pascendam plebem destinatorum duae sunt Partes, duo velut actus: puta electio & confirmatio, seu το κυρος τῆς ψηφὰ , quorum illa ad Clerum &populum interuenientibiis prouinciae Episcopis pertinuit, quod indubitatum, haec vero ad Metropo
politanum totius Prouinciae, ut vel ex canone 6.
Nicaeno notum, & Synodica eiusdem Concilii apud Theodoretum, lib. I. cap. p. de Ambrosio Gis. Ja. M. Epist. G. MD. Paris. Ita de Theodosius M. haereticorum coetibus obuiam iturus de collectionibus, undι quaque Episcoporum ordinationi intercedendum sibi credidit: & electione & eonfirmatione Episcoporum eis. iuxta interdictis. Non satis scilicet visum, electioni intercedere: confieiamationem insuper prohibere visum: ut ita maximi, minimi, ab Episcopis faciendis abstinerent. Nempe speciali beneficio Metropolitani haeretici confirma. tionem Episcoporum sibi vindicasse aduersus genearalia praecepta videntur argum. LPltimoupr.de eo fit. Princip. quae ante septem menses ad eundem vili rium Proconsule in Asiae data. Ad Asiam vers, ut dixi, proprie pertinet haeelex, atque ea ideo Proconsuli Λsiae inscribitur, pariter vi l. i. svr. de fide Cathol. eiusdem Theodosii, At Arcadii, L ay. in . ubi pariter Euresius haereticus in Antistitum numero haberi vetatur.
Nempe, quod ex Epiphamo quoque colligere licet ea potissimum dioecesis ah haereticis infestata
Tugo nosti M. Decima quinta seu postrema hoc titulo de haereticis constitEtio, ac nominatim de Eunomianis, Anno Domini v .
Ev No Mi ANIS, ne caperent aliquid, vel relinquerent testamento, Legem l dudum creadidimus c) promulgandam: Quam quidem nunc consilio pleniore d) reuocamus: Vi-uant iure communi, scribant pariter ac scribantur haeredes. Dat. xv. e) Kal. Iul. Hadrianop. Arcad. ii I.& Honor. II. A A. co S s. f39 .J
dius filius Theodosii l. ets. D. quam priore infirmat: posteriore rursiim eonfirmat. GOTHOR
ennium , triente Iulio vel Augusto : vide Zosimum lib. q. cap. sa. Ambrosium epis.. So. siue Epis. so. Edit. Paris ct Consillaria Theodosiana. Eidem inscribuntur quatuor insuper leges hosi ιθ puta lex eq. as a6. ct sexta. lex i3. M'. ae riganis. De ea eiusque in haereticos ct Eunomiano dio: Vide quae dico semel ad L. as. inst. ID. Intelligit L i7. supi. datam ad Tatianum Plaesecium Praetorio huius Rufini decetarem. ID.
Fvuo Mi Auis ademta a Theodosio M. ante hus huiusce paternae mentionem faeit. Porro de quinquennium Anno 389. t. I. svr. quae hac l. s. inst. Theodosium variasse, prout Praefecti lege indicatur, quaeque Tatiano Praefecto Praetorio quoque praetorio hanc in partem animati erant, Orientis inscribitur, Rufini cui haec inscribitur, ita prout tempora erant, non inani coniectura in ea praefectura decessori testamenti factio, ducor. Nam ut maxime mutati consilii rationem seu testabilitas, ab eodem Theodosio Anno D. 394. hic Theodosius non satis aperte indicet, cum ait, aduersus Eugenium & Arbogastem moturo, ple- nune consilio pleniore reuoeamus, attamen mutatiniore ut ipse profitetur nunc consilio, resti- eonsIii rationem etiam a Tatiano de Rufino his tuitur. ' rationibus coniicio. Primum inscriptionum diueriaritiauit scilicet hae parte Theodosius M. pari. sitate, iunctis illis, quae modo Ponderabam, verister ut Λrcadius filius eius, quod ostendit L G. V. his, nempe lex In inscribitur Tatiano Praesectos . modo hac lege abrogata, ut L G. modo nomi- Praetorio, haec vero, qua illa abrogatur. Rufino, natim restituta, Vt ι. V. His enim duabus legi. eius in Praestetura succcsiori: cuius consilium nunc