장음표시 사용
171쪽
is 6 Lib. XVI. COD. THEOD. Tl T. V.
saltem melius, plenius Tatianeo visum. Seeundo, ptori L ι at supri de annona. Quinto, neque ingens Tatiani in haereticos odium, caeteroquin temporis circumitantias omitti cupio. Nempe The- ostendunt etiam L a. Apr. de his. qui super Religi. odolius ι. 1 . Ivν. edidit, absens consecto bello one eontendώnt. ι ιε. si modo eius inscriptio emenia aduersus Maximum in Italia constitutus, quasi hac detur l. s.& λι. svr. hoc tiri Tertium argu- seueritate Eunomianorum audaciam compesciturus et mentum quod ut caetera I atiani ad a, a Theodosio a te nim nune, abfuturus scilicet bello aduersus Eu-P' recita suere L M. V. svν. de bonis pνoscript. Lari genium, consilio pleniore contrarium ei visum αβον. de annona re tribui. I. Ur. svri de Decurionib. tutius. Tandem sicut Rufini consilio LII. hac ab ita & quae consilio eius constituta, haud pavea rogatur a Theodosio, ita vice versa haec Rufino reuocata verisimillimum est, in quis poena in Eu. consilio lata, rursum est ab Arcadio abrogata eiu nomianos statuta. Quartum argumentum: ut Zo- dem Rufini confitio ι. V. infra. simus lib. . c. Fa. & Ambrosius epist. II. siu. Io. Edit. Paris. & Claudianus r. in Rufinum P. VI. His omnibus adde, quae Soetomenvs l. p. cap. a. testatur, Rufino a uetore Tatianum cecidisse, seu extremo, de Theodosii in haereticos constitutioni- temporali ossensione, ut loquitur ιρ. svr. de indust. hus ait, graues quidem ab eo poenas propositas, criminum: deterrimi iudicis inimici; ita eius acta non ut eas exequeretur, verum ad metum tantum, eo auctore rescissa suadet d. l. ra. de bonis proscri- ut ita eos ad fidem Catholicam traduceret.
HAng TicostvM dementia, nec d ulterius ' conetur perpetrare is) quae reppererit, nee inlicita habere concilia: Nusquam profana praecepta, vel docere, vel discere: Ne fg Antistites eorundem audea Ri fidem insinuare, quarn non habent, h) & iὶ Ministros creare, quod φ) non sunt. lj Nec per con hibentia mim Iudicantum, n) omniumque, quibus per Constitutiones Paternas i super hoc cura ma ndata est, eiusmodi audacia neglegatur,&crescat. Ο Dat. vI i. Id. Iul. Constantinop . Arcadio iIl. & Honorio II. AA. cos s.l394.J
aὶ Leris a. Cod. fusi de haeretieis, versiculus nemo ulterius ex hae lege desumtus ct interpolatus est, eique legi, quae alioquin desumpta est ex I. s. 28. Me tis. intextus. Denique ea lex a. ex tribus, quas dixi, legibus conis fata est. Inseruit autem ct hane totidem verbis Annalibu suis Ecclesiasticis Baronius Anno II. 39, num. 4.
Nemo viserius eonetur, qua repereris profana praecepta via docera Nel discere. Ita hunc locum interpolauit Tribonia nus d. l. a. de haereticis. De qua sententia dixi ad I. 8. svr. de maloseis. ID.
eausai & habere eoneilia , docendi ergo I doctores scilicet, concilia habere: discipuli e neuia ren ιa pereeptare. m.
g me, cod Iust. ID. hin Nemo dat quod non habet. m. ti Cod. lust. Ipskὶ Qui, Cod. I. ID. l Nemo alium facere potest, quod ipse non est. In tu Pro, conniuentiam: ct ita Cod. Iust. habet. m. n Iudieantium Cod. Iust, ID. Obserua eonstitutiones anteriores Theodosii Magni. Inso Negligentia Iudicum crescit audacia reorum. m.
Α ste Anii Imp. in haereticos duodecim constitu- Per constitutiones paternas, ait lex: unde apparet. -- tiones sequuntur: puta, haec lex, oc lex U. a . Arcadium huius legis auctorem esse ; quem & Zo v. v. v. io. II. Inisi . 36. Hac lege bx ptici simus, lib. q. cap. FI.& Socrates, tib. I. cap. u. &Colletus agere, frequentare, docere, discoro, fi ' SUTOmenus, lib. I. cap. a . a Patre Theodosio ad dem insinuare, Ministros creare, A. D. 39φ P uersus Eugenium & A bogastem moturo, hoe Praefecturam orientis ab Arcadio prohibentur: da' anno Constantinopoli Imperatorem relictum mnata ludicum & eaeterorum negligentia quibus testantur. Falsum autem est, quod Sogo haec cura a Theodosio Magno demandata fuςr-t: menus& Socratos addunt, 'etiam Honorium Constantino.
172쪽
stantinopoli a patre relictum: reclamant enim &Zosimus & Marcellinus, qui Honorium nominatim aiunt a patre ahductum & adscitum; reclamant& caeteri, qui paulo post Theodosium obiisse aiunt Mediolani filio Honorio praesente. Quare superest, si auctor huius legis quaeritur, eam uni Arcadio
tribuendam. non Arcadio te Honorio. Quan quam idem Soerates & Rufinus Areadium, a Theosio finem vitae suae impendete prospiciente, Constan tinopoli Mediolanum accitum scribit. Causa autem recentandae huius aduersus haereticos legis non videtur iussiis Parenti, Theodosii M. quem expeditio militaris suscepta coegerat, rem Paucioribus agere L 32. svr. verum, conniuen tia Iudi evm, & aliorum: quam Arcadius Constantinopoli relictus . eum poli tot paternas Theo do sini constitutiones, ipse imperii habenis si sceptis, deprehendisset, ne ulterius cresceret, prouidendum ipse putauit, quod hae ter aperte indicatur. Et quidem ex consilio proculduhio Rufini P p. cui haec lex inscribitur, quem a Theodosio, filio Arcadio iuueni adhuc rerum agendarum imperito adiutorem, B tque omnia ex via administraturum datum, diserte prodit Zosimus tib. . cap. 17. in M. Verba haec sunt de Theodosior ὐπεχώρει συν τως ατων τακικτα τον πολιμον δαΩΘησιον, et ολιπιοῦν δερκα
Qinria: etim exercitu bellum gesturus discedit, inca-dιo filio redicto. qui iam ante fuerat Imperator declaratus ; re quoniam adhuc iuuenis erat, remedio quas quodam id supplen3, quod per aetatem ad prudentium 1υ deerat, Rufinum ibidem relinquit, qui simul σPraefectus Haloνio esset, s ex animi sui arbitνatu
in qualubet res alias dominatum haberet, adeoque ageret omnia, quacunque principi potestas eminen
Additur porro hac lege, omniumque quibus per constitutiones Paternas super hoc cura mandata est, id est, officialium & Principalium & similium, quod docet thsamet Theodosii M. constitutio, puta lex Ia. supr. docebit eiusdem Arcadii constitutio
anno proximo data, ad eundem Rufinum t. s. infride Paganis. Caeterum unica haec mihi lex occurrit, quam Arcadius vivo patre Promulgauerit.
C MNEs pinnas, cuncta supplicia, quae sanctiori bus Diuae recordationis Genitoris M Nostri aduersus haereticorum sunt pertinaees di sipiritus constituta, nostro etiam decreto reparantes, te) decernimus: Quidquid etiam his est, contra meritum delinquentum, spes 0 correctionis, speciali quadam sanctione , concelsum, id irritum esse. Eunomianorum vero perfidam fgὶ mentem, & nequissimam sectam, speciali commemoratione
damnamus, stituimusque, omnia, quae contra illorum vaesaniam i h) decreta sunt, inlibata custodiri. illud addentes, ne quis memoratae sectae militandi, aut testandi, vel ex testamento sumendi habeat facultatem: Hi sit iam omnibus commune damnum, quibus etiam com
munis est religionis furor: cessante videlicet, si quid a Patre Nostro quibusdam fuerat super testandi iure, beneficio speciali, concessum. Dat. iii. ld. Mart. CP. Olybrio & Probino COSS. t39S J
ad Abest & Me lex a Cor. us. neque bane legem omisit Baronius Anno 39s. sub Arcadio ct Honorio num. 8. Hane legem suam ct sequentem indieat & confirmat Arcadius I. 13. in'. ad Paranis ham quod ad Eunomianos recantat idem I. 27. in . Eandem quo ad Eunomianos laudare videtur & confirmare Theodosius Iunior Filius eius I. ηρ. infri GO I HOR b Tribuenda haec lex, de multo magis adhie quatitor sequentes A R C AD Io ct Honorio: utpote mortuo iam ante bimestre ferme Theocii sio M. vide Constitaria Theodos Sed quid aliunde probationes conquirimus' Aperte hae Ieg. Theodosium mortuum his verbis ostenditur, Diva recordatiotiis Genitoris nostri. m. e Rufiuus PP. Orientis scilicet sub Arcadio Imp. de eodem dieam mox. ID. din Periinaces spiritus haereticorum : vide quae dicam ad L a8. inst. ID. se Reparantes, id est, iterantes. m. tia die. De remenionis. ID. gὶ Perfidia Eunomianorum: Melet. & L L fur. limitia elogia vide in Paralitio bulas tituli. m. 00 Vesania Eunomianorum Me teg. suror infr. l. 31. & 3a. m.
Α Re ADI Post mortem Patris Theodosii, unde. stris, nullae a m lius Arcadii in haereticos eonsti cim in haereticos ferme constitutiones sequuntur, tutiones occurrunt. Haec sanc Omnium prima priis intra primi lustri seu quinquennii spatium promul- mis etiam imperii post patris mortem mensibus ab gatae: quibus addenda & t. U. in . de Paganis. eo lata fuit, & proximo deinceps sequentes interi Deinceps enim duQbu scrine integris Imperii lu- uallo. Vndo enixum Arcadii studium elueet . in Vs haereticis
173쪽
haereticis pessi,ndandis At Catholica side erigenda.
Qitare neque abludit Sozomeni locus, tib. ' cap. t. vhi ait, I heodosio mortuo, filios eius, Arcadium At Honorium , patris exemplo quod sane ostendit etiam δε rcadius cum toties Genitoris seu Patri, sui constitutiones sibi pro exemplo proponit hac tet. deI. V. asi. ZI. 29. hoc tit. dc L s. in θ. de Paganis: τά δεδογμνἀ τοις πῶν βασιMυσι υπερ των Εκκλη- σι , προθυμοτερον βεβαρι εφυλάέοντο, λι- δωρεὰς ἰδιὰς προσετΘεσπι: qua a superioribus priacipibus pro ecclesiarum titilitate decrera fuerant, propensore animo confirmarant, s propria ipsi dona ac benescia adiecerunt. Quanquam ad Ecclesiarum priuilegia potius respicere Soromeni locus videatur
de sic ad L ap. svr. de Episcopis, Ecclυῖs re cieri- eis, di similes: subiicit idem Soromenus, tum factum, ut haeretici Imperatoris etiam exemplo certatim ad Ecclesiam Catholicam accederent, ac nominatim Arianos di Eunomianos, quod inter sedissentirent, imminutos atque ea causa ex his multos in melius mutatos: Macedonia nos vero Conis
stantinopoli infractos, ex quo Episcopos habere
iam diu desiere. Nouatianos etsi a Sabbatio turbatos, maiorem partem tamen conquieuisse mode.
ratis Epp. Haec Soromenus. Quicquid huius sit,
sane sequentesArcadii constitutiones satis ostendunt, quam contumaces dc pertinaces sese haeretici, tum quoque praebuerint, quos tot dc toties repetitis constitutionibus reprimere necesse habuerit. Et
inter hos speciatim Eunomiani. De huius Iegis
POEN As igitur omnes in haereticos ac nomina. tim in Eunomianos a Theodosio patre suo sancitas hoc imperii sui, post mortem patris, Anno D. 39i. initio, Arcadius coufirmatum it. Reuocatis etiam specialibus beneficiis quae nonnullis idem Theodo
sus aduersius ius commune concesserat: Nempe,
quod eleganter hac leg. ait: ' sit iam omnibus commune damnum, quibus etiam communis es religionis furor. Et Theodosius Iun. nrcads1 F. in eadem re de Eunomianis l. II. in . hoc tit. V pares caeteris sint, quibus pares sunt in dogmatis prauitate. Hinc igitur ad Ecclesiasticam temporum Theodosianorum historiam discere iam licet, Theodosium M. etsi seueris haereticos subinde constitutionibus coercuerit, specialia tamen multa beneficia aduertus eas aliquando nonnullis concellisse,
quod dc suadent ι. I . isi supr. Atqui alias ipsemet Theodosius ante sesqui annum dicebat, dc forte eadem occasione) t. . svr. de constit. Princip. ubi vide quae dixi) Generate Praeceptum beneficio speciali anteferendum esse. Idem huiusmodi bene fi .cia specialia haereticis tributa nominatim valere vetuit L L l . ια supr. Quare I heodosium hae parte variasse constat: prout scilicet haeretici quod haec lex nominatim ostendit) spem corremonis
p. 3.iacerent, Vel pertinaces spiritus gererent. Atque ut haec in commune, ita EvNOMIANO speciatim hac leg. Arcadius persequitur di exagi.tat. de quihus erunt deinceps eiusdem Arcadii quin. que leges, puta lex ap. II. ia. j . IK. Omnes intra
quadriennium datae, ad quas vide dc quae dicam.
Hac certe lege sancitas in eos poenas confirmar, specialibus beneficiis, nonnullis eorum a Theodosio Patre concessis, reuocatis de quo postremo iam dicere anteuerti. Speciales scilicet in eos odii causas habere se Arcadius multis ostendit. Primo, dum speciali commemoratione eos damnare se ait. Secundo, dum eorum perfidam mentem, dc nequissimam sectam, dc furorem vocat: qui bris si milia Eunomianorum elogia continentur dc Theodosiana constitutione l. o. svri iti eiusdem Arcadii d. l. II. Ia.s .isi insta. in . Quomodo & Synesius sub Arcadio hoe ipso, epist. s. αθεί λιτηνἀρεπιν Eu, νομιμ, impiam Gnomsi hare , vocat ubi etiam ait eos potentiam suam in comitatu principis iactalia. Sane Arianis passim iunguntur L Cy. ιl. Ia. F. svr. l. I p. D. infr. Imo etiam leuerior poena his quam Arianis ah Arcadii F. Theodosio lun. imponitur l. 6s inst. Et vero Epiphanii quoque iudicium est, Anomaeos qui iidem cum EunOmianis sunt) Arianam haeresim uberiore quadam, ac magis execranda dogmatum impietate superas . Tertio militandi, testandi, vel ex testamento capiendi eis facultatem quoque adimit. Militandi, inquam, quod a Theodosio M. quoque hareticis omnibus interdictum fuisse docet sexu. infr. & nominatim quoque Eunomianis, ut ostendi ad I. 17. sup . Quod Jc ipsum hae leg. addit Arcadius: Istud adaentes, inquit, non quasi non aliquando id ita eo nitit ut una tuerit, verum, quia de suum aliquando. se standi, item, dc ex testamento capiendi facultatem Eunomianis Arcadius hac leg. adimit. Quam Arcadii patris sui const: tutioneni Theodosius Iun. laudare de confirmare videtur l. g. infr. quam pater I heodosius Magnus eis vitimum anno superiore reddiderat, L as. sup . Verum idem Arcadius paulo post hoc ipso anno hanc legem recantauit, ec dict. L G. confirmauit l. v. infri reddita restamenti factione Eunomianis, pariter, ut Lib. in . De militandi iure haereticis adempto dixi ad I. V. svr. 6c dicam adhuc ad i. v. infr. de Paganis, uuarto, & specialia beneficia Eunomianorum nonnullis a Theodosio patre tributa super testandi iure reuocat: de quo initio legis iam dixi. Illud tandem semel obseruari cupio, , tres Arcadii inhaereticos Eunomianos nominatim leges hoc titulo, & quartam insuper legem S. t r. de PVanis, ad Ra nuru Pp. datas occurrere, Proculdubio ipsiusmet Noni, penes quem summa rerum in Ur ente erat sub Arcadio instinctu dc consilio: cum Theodosio adhuc superstite Eunomianis testamenti libertas facta fuisset l. 6. svri data ad eundem Rufinum P P. Eademque Eunomianis redditur Rufino sublato, L ar. inst. Quare philostorgii Eunomiani odium in Rufinum intermicare vi deas libro eius pndecimo histor. Eccles cap. i. vi ad eundem iam ostendi. Ex quibus interim apparet quam in varia tractus fuerit Arcadii animus pro Praefestorum Praetorio, vel quibus obnoxius erat, studio.
quis haereticorum, quos iam leges innumerae Diui. Genitoris Nostri continent,
audeat coetus inlicitos congregare, Pro sanaque mente Omnipotentis Dei contaminare mysterium: nec publice , nec priuatim: nec in secreto , nec palam. Nemo audeat
'sopi sibi nomen adsciscere, vel Ecclesiasticum ordinem, eorumque synctissima nomina pollutis mentibus usurpare. Dat. iv. d) Kalend. April. Constantinop. Olybrio & Probino
174쪽
ca Abest S bee lex a C d. IV. tam inseruli Baronius Annal. Atina ws . um. ρ. 'us p. ''ou D ad legem si periorem ostensum, hese quoque legi nonnisi Areadia 9 Honorii similis laseribenda. Ira uin Ronus PP. Orientis sub Arcadior de eo vide quae dixi ad L superiorem as. m. - d III. Latinae. Edis. Iuara. & privi. Cuiae. quomodo etiam edidit Baronius. RITTER ,
COETus haereticorum omnium, ubique, qui- temporum historia) Episcopum Constaminopolicunque hae Arcadii constitutione, tot Patris non habuisse: verum exinde a Constantii tempo-Τheodosii legum exemplo prohibentur, iidemque ribus, quibus ab Eudoxin Ecclesiis priuati fuerunt, Episcoporum vel alterius Eeclesiastici ordinis no- sub Presbyteris tantum egisse , Detro μονας Πρε - - rnen usurpare sibi vetantur. Nempς ut mihi τέροις μχρι τῆς εχ λει ς βασιλέας διεγένοντο, quidem videtur in vaga & indefinita nimis V se lςX s*tientium Imperatorum remporibus, sub solis μυ- superior, qua poenae & supplicia in haereticos a Ihς' byteris malerunt. Sane de Macedomanorum odosio Magno statuta confirmabantur. Ιtoque hac sacerdotibus suit etiam supr. l. ra. U. leo ne quis haereticorum sibi blandiretur, ad hane specialiorem eonstitutionem Arcadius descendit. Caeterum hanc legem Iuam proprie indieare
Proinde constituit: Quoscunque tandem coetus hae. mihi omnino videtur Arcadius, Post quatuor men- reticorum poenis Ohnoxios este; quaecunque item ses t. N. in s. de Pagavis. Igitur pniuersi, quia nomina Sacerdotii iisdem interdici. Nil interesse. Catholica religionis dogmate demare contendunt, ea publice, priuatim: secreto, an palam coirent: ex qua NUPER decreui proponant cisodire, re qua
aequo haec interdici, & poenis propositis subiacere. o sim consit ut a Iunt, vel de baνeticis peι de paganis Nil interesse, Episcopi nomen vel alterius Ecclesi- non audeant praeterire, &c. ubi mox pluribus de astici ordinis adsumerent. Quibus postremis verbis coetibus haereticorum prohibitis. Quae sane lex a forte Macedoniam perstringuntur: quos, Sogome. Iheodosiani Codicis conditoribus huie mi ici iurenus auctor est lib. I. cap. l. in horum ipsolum potuit, atque ac in titulum de Paganis referri.
Ev No Mi ANis restamenti factio redditur ab Areadio.
Our1 IzNDost v M testamentorum dari Eunomianis praecipimus potestatem, & con-
eedi id, quod Diui Genitoris Nostri data nuper m) Praeceptio continebat. Dat. viii. Kalend. Iul. e Constp. Olybrio & Probino coss. 993.J
ι Abest & hae lex a Coae. IV . eainflemque o nisit Baronius in annum suum referre. GOTHOR hὶ Iam ad Ietem ets. ostensiim est. huic legi Arearii tanti in re Honorii nomina inseribenda esse. m. ea cisa, seu PP. sub Areadio orientis scilicet post Rufinum Vide terim vnie. Impr. de grege dominiea. cte. Eideta inscribuntur dirae aliae in Eunomianos leges, puta lex 3i. 32. m. db Anno superiore 794. I. 23. svr. ID. e, vhl liuius legis subseriptio emendanda, & se si bscribenatis dies VIIL Latina. Ian. Ruanus enim adhite missis octobri huius anni ut docet t. s. fustr. de ρβctio Praesinus Praetorio Orientis erat, ad Q. vrique GDis . D. ..mbr. iquo die trucidatus: de quo Vide Consular. Π f. eiqite Caesarius suffectus, ut proicit quoque Philo storgiium. it. eap. s. vel sane emendanda i scripti. ct reponendum Susino PF. P. Priua magis pio m. m.
Eu No Ni A sis, de quibus sunt eiusdem Arcadii
quinque adhue constitutiones, hoc titulo ad emptam a se paulo ante hoc ipso rinno 39s. testandi facultatem , constitutione ad Rufinum PΡ. data l. V. supν. Arcadius hac constitutione ad Cae. sarium P P. Rufini succetarem emissa, reddit: confirmata in hoc Patris sui Theodosii constitutione, quae anno superiore 39 . lata suerat, puta t. U.supri
Eademque eidem Arcadio mens stetit l. o. infriAlia tandem Theodosio Iun. huius Arcadii F. &quidem iuxta Arcadii constitutionem L M. inst. Nempe prout Magistratus, Praefecti inquam Prae. torio, quibus Arcadius obnoxius erat, ita At in Eunomianos seuerior vel mitior sulti sub Rufino seuerior, de quo ad i. as Apr. Item, prout Eunomiani spem correctionis facerent quod Im Area.dius d. l. U. profitetui in modo seuetius, modo I nius habiti, ut a Theodosio, ita ab ip met Arcadio . huius legis auctore. Atenim mox sequentibus huius Anni 33s. me sibus in haeretieos fit alicuia nominatim Eunomiais nos Areadium acerbius insurrexisse doeet lex s. λ', de Paganis, dc lex prox. an Metit. & sex am vide integro triennio post, rinno Domini 396.39 . 98. lex io. ir. M. B. y t. At nunc mitius iis conissuluit hac leg. quam notandum est datam adrium P P. De quo obstruandum etiam quod Phi- cistorgius scribit fib. n. cap. 3. Eutropii mantito, Eunomii corpus per Caesertum p P. transferri iusis
sum a Dacora Tyanam, quo ibi a Monachia seriuarctura
175쪽
uaretur, eum Eunomiani id nstantinopolim trans . satio P p. duae praeterea aliae Area diame aduersus Eulatum vellent, ubi etiam Aetius Eunomii Magister nomianos coestitutiones inscriptae occurrunt, puta mortuus sepultu quo fuerat. De quo vide quaejam lexti.&sa. inst. quo saue tempore adhuc Eut Pius notaui ad illum Philostorsit locum. Eidem veroCae. auctoritate potiebatur apud Arcadium Im P.
HIER ET IC ostv M, seu haereseos, definitio: ex qua incitur
EUR E si v M quoque quemdam haereticorum numero habendum.
HAERETI co Rubi vocabulo continentur, & latis aduersus eos Sanctionibus debent subcumbere, sui vel d) leui argumento a iudicio Catholicae religionis ct iramite detecti fuerint deviare : ideoque ' Experientia ce) tua Euresium 0 luereticum, nec in numero Sanctissimorum Antistitum gin habendum esse cognoscat. Dati m. Non. Sept. Constanti
i. Legi a. l. I. Coat. Dp. de Haereticis, squae lex alioquin ex l. s. & 24. hoe rit. conflata est insarta est prima hutur gis sementia : sic quidem vi subscriptio ibi ea tantum addita sit, quae eontinetur in E. I. s. Inseruit eain quo. que reste Barcinius Annalibus suis ad A. D. 3ys. num. io. nulla tamen , quod histuriae ratio requirebat, interpretatione addita. GOTHO Rcb ARCADII & Dum ti tantum nomina, non vero trium MA. bula legi inscribenda esse iam ostendimus ad L. 2s. supr. ID. o Aureliatius hie Proconsul Asiae, suisse videtur filius Aureliani PP. de quo vid. Prosopogr. ID. di V I, id est, saltem, tantum et ut passim alibi, ita dc ι. s. svr. ibi, vel in mediocri vestigio , cte. quam in rem mox plura. ια. Sequentia, velut temporaria, a Triboniano omissa sunt: quae tamen ad prioris sententiae, quam retinuit, in telle uim plurimum faciunt, velut exemplum hili Oricum continentia definitioni seu regulae firmandae vel spe ieiem. cui haee desinitio applicatur. ID. e Experientiae titulus tributus Proeonsulibus bai: Ieg. ct L f De hoe Eures mox. m.
T ET INITIONEM haereticorum, ac proinde &P. ' haereseos proponit hac constitutione sua Arcadius Imp. Anno Domini 39 s. ut inde mox essiciat, quae altera huius leg. sententia est, quamque Tri-honianus velut temporariam recidit, EvREs IvM quendam tum temporis Episcopum, haereticorum
quoque numero censendum, atque adeo iuxta lanctiones aduersus haereticos antea Iatas in numero
Episcoporum non hahendum. Quae.quidem Iax hodie inter celebratissimas est in argumento de haereticis: quae de Codici Iustinianeo inserta est l. a. I. I. de haereticis . & quaestionem capitalem continet. Et ea tamen a plerisque hactenus vel perperam intellecta fuit, vel in usum male derivatur.
Cuius ideo genuinam sententiam haberi publice interest. Nos ipsam primum desinitionem illustrahimus: deinceps de sanctione seu poena huius legis in haereticos agemus: tandem & de hypothes, seuoceasione huius legis serendar, atque adeo de Eureis fio haeretico visuri. Initio laudandum Arcadii, qui tum Constantinopoli erat, institutum,qui ut caeteroquin professus ini. tio Epist. ad Flauianum, apud Georgium Alexandri, num, nullam que rem se haberi sollieitum ac sancta.
quo elogio sexta Synodus Constantinum i V. Imp. ornat in definitionem hanc concinnatat proposueritque. Et pro Culdubio non fine Nectarii Episcopi Constantinopolitani sententia & consilio: de cuius auctoritate apud I heodosium M. Arcadii patrem, dixi ad i. celeorandis. Caeterum pro Catholicae fidei exemplo proposuit l. i. Iupri de Me thol. ad rem seu definitionem. Sic sane Ualenia tinianus Tertius quoque postea Apostatarum definitionem Proponendam credidit, L phim. infri de satis: Ne huius criminis, inquit, interpreta iario satius incerto vagetur errore. &c. Ne quia alio quin indignam Principum curarem putet, in rebus maximi momenti rerum definitiones. Saepe enim dum in incerto vagantur criminum inrerpretati ones, luctuoso regna, resque Publicae tumultu,
imo & Ecclesiae colliduntur, atque innoxius saepe sanguis effunditur: quod ne in veris quidem Jeagnitis haereticis Arcadius huius tem auctor unquam sustinuit, ut vel ex hac 3 a k .patet, de quo postea. Probum igitur Arcadii institutum: Sed sine dolendum, siue mirandum, Arcadianam definitionem tam veram, tam Pς spicuam, ut ιχ poenas bac leg. comprehenses, Vci a saeuioribus aliorsum trahi, vel aninioribus improbari, qui eam latam vel Iaxam nimis queruntur, imo intolerabiIem & Bruti Fulminis instar deridendam, nisi quid aliud addatur: qua
176쪽
causa etiam eius vice aliam substituunt veI eomminiscuntur. Cum t men ea omnium absolutissima sit, Pariter ut lanctio eadem teg. comprehensa mi tillima est.
Definitio Areadii haee est: Hereticorum, vocabulo contineri, qui vel leus argumento, a iudicio Catholica religionιs re tramite detecti fuerint deviare. Tria in hac definitione expendenda veniunt. 1. Quid sit. Iudicium re trames Catholica religionis, a, Quid sit deviare ahais. 3. Quid sit vel letii agumento deuiare a iudicio & tramite illo. Quid 'sit iudicium-trame, Cis holua religionis, quid Catholica religio , ut intra constitutiones me
ferme nunc includam, nemo melius explicat Theodosio M. Arcadii huius nostri patre. is quippe eo
dem in argumento versans, & haereticos a uoatholicis seu orthodoxis separaturus ante quindecennium in solemni constitutione sua cunctos populos,
supr. de fide Catholita, Christianos Catholicos definit eos, qui secundum Apostolicam disciplinam Euan- Peticamque doctrinam credunt: οἱ ἐπαγωνιωτα Τηαπαξ παραδοθειση πι ι τοις ἁγίοις. Nemo melius Gratiano imp . ex Constantini. Constantii it Valentiniani patris mente t. a. in . ne sanctumhsptisma. Nihil enim aliud praecipi volumus, quam qaod Euangeliorum s Apostolorum fides s trait/o
incorrupta seruauit. De Constantini mente vide& Socratem lib. I. cap. 7. Ita Imperatores ante Arcadium, iudicium Catholicae religionis & tramitem interpretantur. Quanquam & nouis haeresibus exorientibus vel inualescentibus, Ecclesia proinde turbata, insigniorum insuper EpisCoporum exempla, qint ad eum tramitem ducerent, a Princi Ribus insuper proponi solitum, quos liqueret sinctis
os, ut haec lexin fine loquitur, al, si e re si mmia. nes, rectamque fidem, Apostolicamque disciplinam de Euangelicam doctrinam Uque tum sequi & tueri, ut liquet ex d. l. cunctos populos, quam & Smbriaenus memorat, lib. 7. hsister. Eccles cap. q. ad quam
nos plura iam in hanc sententiam cumulaui inus.
Liquet etiam ex Theodosii luo. qtii Λrcadii huius filius Dii t l. vltim.1υν de hsi quisι per rei gione comendum: & ex Mattiani l. δ. Cod. Iust. de haeretitis. Eodemque pertinent testimonia , μύοσεις καἰ Θ-γησεις Veterum Doctorum Patrumque, qui ante diuisionem extitere, προ της διωcέσεως P quam in rem vide quae ante duodecim ferme annos stabTheodosio M. occurrunt apud SoZomenum, lib. I. c. ta. 6ζ Socratem, lib. I. ι. Io. Eodemque pertinet & legitimorum Conciliorum auctoritas ex uastiniani Novella IIT. c.I. . I . Hoc igitur iudicium est Catholicae religionis, hic trames.
Contra igitur, quod secundum in definitione Arcadiana, haeretici sunt, qui de dant ab illo Ca. tholicae religionis iudicio dc tramite, id est, qui peculiarem sibi in rebus fidei viam muniunt, & alienam a iudicio Catholicae religionis & tramite sententiam proponunt, nouoque ipsia tramite mi illunt
pertinaciter: erroremque suum tuens ur, neque veritatem quaerere, neque corrigi parali cum inuenerint, ut loquitur Augustinus. Denique haeresis est humana praesumptio,vi vocatur a I ertulliano de ierusio cap.M.q uae inducitur απι ἰδιου νοος, ut loquitur Epipha mus: de suo tantum arbitrio, vi idem Tertullianus de proripi. O . haresicos, cap. 6. N II. aduersus ea
quae dixi. Deviaνe hae let. dixit quomodo idem Arcadius hoc ipso Antici l. s. inst. de Paganis, dixit , uniuersi qui a Catholicae religionis dogmate deviare contendunt id est in alia omnia
ferri, a regul3 regiaque Via excidere dc exorbitare, errorem suum , tueri, peruicaeι animositare, ut ad
vocem deuiare Glossa addit et unde & haeresis obsti.
natioris animi dementia dicitur l. M s r. hoe tit.& pertinates spiritus haereticis tribuuntur l. 2 svr. Quare vel hoc ipso satis de impoenitentibus haere. ticis hane definitionem accipiendam liquet, neque id extrinsecus supplendum, quod quidam Opinantur, & n si suppleatur, vitiosam isne definitionem putant. Potissma Controuersia est de illo, quid sit, yel leui argumenIo a iudicio, &e. delevi δε- utare. Nos veram sententiam proponamus, sic deind: nullo negotio haesitationes & interpretationes aliorum spotite sua concident. Primo igitur argu . mentum hic non est leuis suspicio, praesumtio, quaep ' si ex coniecturis oritur, non έκας ν, non indicium nudum, huic enim interpretationi renititur rei ipsius, qua de hic agitur , grauitas, haereseos crimen inquam: in quo huiusmodi leuibus argumentis locus non est, VI ad poenam Properetur: lmo non est hic argumentum, αποδειξις , seu certa prohatici, ratioque rei dubiae fidem lac ens; huic enim interseretationi re nituntur illa, vel leui. Quid igitur Z argumentum est, quodcunque tandem thema,
propositio, titulus, articulus fidei, Sic argu--enta, cum de libris, fabulis, oratione, scriptis
agitur, est thema quo materia proposita dc subiectum arguitur: de quo vel inintilianus M/. F. cap. ιo. haud procul ab initio. Imo argumentum ea isdem latinitate , pro quacunque ratione dc machina . Deniq e argumentum hoc est, ut loquuntur qui de haeresi scribunt, propositio, cuius qui S arguitur. Quare recte omnino Accursius, quem iecutus Al. Lericiis. qui hunc locum totum ita interpretatur, id
es leui articulo, qui manifeste debet sciri, quia pertinaci re illud adserit, & hc hie aeeipit de delicio in letu RE commisso, seu de leui DELICTO. Ac proinde
illa vel leui argumento iungenda sunt, non cum voce detectι. Verum cum voce deuiare. Vnde iam mamselfum, leui argumento deviare a Catholicae religionis tramite, idem valere, atque deuiare
vel in leuissimo atriculo dc propositione fidei, & haereticam propositionem tueri, quantumcunque ea leuis videatur. Denique verba illa vel leui pertinent non ad leuitatem probationis, sed ad apparentem rei & propositionis leuitatem: Nempe quamlibet leuis exerratio st, in rebus fidei. haere. si1 est. Sic sane de Lia. infr. de Paganis , sacris σι pl. definitur, si vanae imagines humιliore licet
muneris praemio honorentur, plenam tamen religionis iniuriam id continere. Sic & l. 3 infr. de inusic. resam per turpitudinem aut aliquam leuem notam capere quis non possie dicitur: sie &ssimili quoque sermula vellauis ossensi in crimen vocatur. Ita scilicet definitur l. Ῥυν. de tibertis, libertos si leuis offensae contraxerint culpam, a Patro nis rurium sub imperia ditione inque mittendos I. I. utroque codice .le primicerio Notariis, officiales
ludicum VEL LEvis culpae offensione detecta, grauis multae discrimine fatigandos statuitur. Ita quod huic proximum t s.fur. hoc tis. dicitur UELiM MEDIO cstl VEsTIGIO huius facinoris inuentos. Ubi de Encratitis, Sacco ris. Hydroparastatis: Quibus omnibus locis dicitur νel leue, de re
Quare laua & ferali, est eorum interpretatio, qui hac definitione, seu his vel bis id definiri putant, eos velut haereticos poenis afficiendos, qui
vel leui probatione haereseos suspecti fiant: quam
sententiam eierat tota iuris prudentia , quae in criminalibus probationes Iuce meridiana clariores de-
postulat, i. r. Dyr. quae est lex id. cod. I. de parn. I. sup . de aboω. unde desumta est lex phim. Od. I. de probationib. Quanto magis in hac re: ubi exsaniori Iurisconsultorum doctrina, in quibus Albericus , propter suspicionem, quamuis vehementem,
177쪽
nemo in hoe trimine damnatur, ut etiam not. Ext. de praesumtionibus e. Merari Neque sanior quorun
dam interpretatio, qui hanc legem & definitionempe itinere censent ad initium tantum inquisitionis& cognitionis, non ad iudicium formandum At ad
condem attonemὲ hoc sensu, haereticos quoscunque esse deserendos, qui vel leui probatione, suspici. one vel praesumptione suspecti redditi fuerint: apertissime enim hac lege definiuntur, quinam haeretici
reuera sint fle dicantur, non vero quos velut haereticos caltem deferri oporteat: deinde aperte agitur, de detectis deuiare, non de suspectis deviare. Ne . que quidquam contra mouent ratiunculae. Quod si eo sensu argumenti vox accipienda esset, quo diximus, tum dictum oportuisset, in leui argumento. Nam verha illa leui argumento, cum voce deuiare iuncta, nuspiam requirunt vocem in. Sic enim alia qua re deuiare, ab aliqua re recte omnino dicitur. Secundo, nihil duri ex interpretatione nostra sequitur: in dubie enim illi haereticorum numero ha
hendi sunt, qui deuiant in Catholica religione, vel in quocunque fidei articulo. Tertio, nulla hic confusio haereticorum 8c schismaticorum: agitur enim hic de articulis fidei Catholicae, a qua. qui recedit haereticus est: schismaticus vero, qui coagulo Pa cis tantum di charitatis soluto ab Ecclesia recedit. Quarto, perperam aiunt leue argumentum hic dici, quod leuis sit omnis haereticorum sensus ad auctoritatem lacrae Scripturae comparatus, quantumuis plausibilis de maximae dignationis: leue enim hic dicitur grauiorum aliorum errorum & hareseon resperui. Quintus & hic et ror, quod vocem vel hic otiosam & superuacaneam putant: nam imo necessaria ea in hypothesi huius fg. ut indicetur vel , id est, etiam, saltem, licet leuem in rebus fidei errorem, in haeresin cadere. Sexto, constitutionis hic optima ratio. Tandem detegeni vox hic clare posita est, ut alias passim, pro deprehendendi, conuincendi. Sed liquido tenemus quam vera sit haereticorum definitio, quae hac leg. Proponitur: quam multi velut acerbam aut odiosam nimis & . intolerabilem defugiunt: alii vero in occasionem saeuitiae aris ripiunt: ea insuper opinione, quod atrocitate poenae notabilem credunt. Quod lectis est, ut de eo nunc agamus. Igitur Arcadius hac leg. non vltra fanctiones superiores progreditur, Latis inquit, ad. uersus eos sanctionibus debent subcumbrae : mox dein proposita hypothesi Euresium haereticum, innumero sane Ii orum Anti tum haberi vetat. Ex quibus vel poliremis satis apparet, non in sanguinem itum aut vitam sam itum. Et certe superiores aetate Principes hactenus stetere, ut haereticorum Doctores de haeresiarchas docere prohiberent, Vthi-hus pellere; Episcoporum nomina usurpare, Sacer. dotes Clericos instituere vetarent, certo librarum numero muItarent, Haereticorum coetus inhiberent
sub poena subscriptionis & exilii, locique in quo
coetus agitati fuissent publicatione, Ecclesias qorum vetarent, vel etiam Catholicis addicerent: Quin & Haeretici omnes non una eademque austetitate habiti plexique: infamia his quandoque irrogata, Romani iuris communione usuque inter.
dicti, militare prohibiti, ossiciis & dignitatibus
exclusi, intestabiles esse iussi, donationumque iure priuati. Et in uniuersum ab initio serme satis ha-huere Imperatores coetus haereticorum prohibere; neque ultra suppliciis affecti: paulatim tamen 6e in quorundam turpissimorum & praefractorum seditiosorumque supplicia iure itum: Neque sedibus tantum suis, urbibus 8c Prouinciis pelli iussi, deportari, plumbo contundi , hona eorum confiscari:
eoetus illicitos agitantibus supplicia indicta, &
quandoque nominatim sanguinis plena t. Π. . infr. summoque supplicio assici iussi detestabiles, execrabiles haeretici, veluti Encratitae, Saeco ri, Hydroparastatae t. p. Apr. hoc tit. quae prima Theodosi M. lex occurrit hoc Codice, de summo supplicio haereticis nonnullis etiam extra cinius illicitos, de quo d. ι Τι. & d irrogato: cui addenda & altera Honorii, puta lex Π. qua utraque etiam his eruendis Inquisitores dati, delatoreique exciti. Ergo pArcadius hac leg, de solemnibus illis poenis, non de sanguinariis sensit: si triti tantum argumento haeretici a iudicio Catholicae religionis de Iramite deuiarent. Et quidem circa Episcopos haereticos, id voluit, ut eos Episcoporum numero haberi nollet: haereticis scilicet haec poena indicta, ut Episcopog & Clericos faciendi, confirmandi potesta
ipsa ad Proconsulem Asiae, pariter ut ii .ec lex data est. atque adeo Episcoporum nomina sibi vindi.
care vetarentur, quod iam antea quoque idem
cadius sanxerat L a fur. Denique depositio poena
solemnis fuit Episcopi haeretici, l. g. g. . Cod. Iust. de summ. . Trinit. O me Cathol. Nou E. a. cv.
Superest nunc postremo loco de huius leg.hypothes videamus, & quisnam resus ille, quo cle ea agitur, scierit: de quo est postrema limus . sententia, quam
Tribonianus velut temporariam recidit. Et ea tamen
probe cognita seu intellecta egregie utrumque illud, quod iam demonstauimus effecimusque adstruit: nempe quod sit illud leui argumento malinii. cio Catholicae religionis & tramite: deinde, quam minime Rrcadius de capitali poena bue lege senserit. Igitur de Eurelio illo quinque hac vel ex hac leg. discimus. Primo, fuisse eum sub Arcadio imp. dc sic inter Arcadianorum
temporum haereticos , Vel συναρεσιωτας, eum in
hii torta Ecclesiastica adsignandum. Secundo, fuisse eum Antisitem, id est, Episcopum. Tertio, fui Te eum Episcopum in diaris Ayia, ut ex huius inscriptione liquet, quae data est ad Proconsulem A siae. Nempe Asiae dioecesis hoc tempore
ferme vagina fuit & nutricula haereticorum, ut non tantum ex Epiphanio discimus, verum ex duabus praeterea legibus hoc Codice, quae Proconsulibus pariter Asiae inscribuntur, puta l. o. sup . de fide Catholica, dc L aa. svr. hoc tit. Quarto, ex
hae lep. discimus. Eure sum istum non inter atrociores haereticos tuisse , verum leui tantum argumento a iudicio Catholicae religionis de tramite deviasse. Vnde etiam quod quintum ex hac leg. cOI-ligere licet) nonnullis tum visium, eum inter haereticos minime referendum, vel saltem sanctionibus aduersus eos latis subiacere non oportere. Uerum contra Arcadius hac sex. definit. & quidem proposita ideo illa quam modo discussimias haereti eorum definitione. Haec quinque, inquam, de Euresio haeretico ex hac Arcadii constitutione discimus, at enim, quis Euresius iste fuerit, quaeue eius haeresis extiterit, ne leui quidem argumento ostendit. Baronius cet te cum hanc tegem in Anna Ies Ecclesiasticos referret, nil aliud egit quam ut referret, imo de asterito nomen Eure si notauit, quasi in eo error subesset. Vir quidam doctus Euresium istum Origenistam ferme suspicabatur, cuiusmodi Euagrius hac ipsa tempestate memoratur, aliiq; multi, de quibus idem baronius Anno 39s. vel 397. vel certe Nouatianum, aut Manichaeum vel eius fariis nae. Quae hariolationes sunt. Nos liquido discimus, quis iste Eursus suerit, cuius sectae . ex Ii-
hello Faustini Presbyteri Eleutheropolitani, Lucife tiani, qui oblatus Valentiniano dc Theodosio, die.
178쪽
pro Luciferianis: qui quidem extat in quadam veterum canonum coi Iectione, &Tom. I. Opeν. Simoia. ubi vid. pag. Uo. Fausinus Presbter Eleutheropolitanus, in libello,
quem M.trcellinus Presbyur obtutiι Valentiniano,
Theodosio re Areadio Ara. Di tres Imperat se suere ab Λnno D. 38 3.J pro Luciferianis, de Da- mafo Arehiepiscopo. Sed σ nuper tentauit Damasus qui sedere coepit Anno C. 367. dc obiit Anno D. 38a.J grauiterpe seqvi beatissimum Eursum Episcopum , sanitate cT F l-D E I aemulationes eruentem, ordinatum intimante ebe
Romana , a consanus o Episcopo Toargio, σ i oillibata fidei, verum Iub inuidia fus impositi cognomenti , per suos Defensores interpellans iudicem Bassum, quas aduersus Lucifrianos. Sed Basus, obmotboticam fidem Mnreans, sciebat in Lucifero nullam haereseos osse prauitatem: quippe quem s bene nou rati pro me Catholica decem annos exilia fuisse perpessum. Et pro constantiae sua integritate repulic, accusatorer Defensores Damasi, negans se factu- Um, νι homines C Λ TMOLicos re integra fidei
viros in ueretur a maxime quod ipsa Constitutiones Imperatorum contra BHelicos sol modo promulgara videantur . non contra hos qui sanctissimam memfine saeculi ambitione conseνuant. Hactenus Fuia stimis presbyter indicto lihello: cuius alioquin libelli meminit quoque Gennadius, de illustrabias Eccl. scriptoribως, cap. res in Faustino: & ex eo in par
um. ρ . n. ρα. v. yδ. Fuit autem Faustinus hic Luciferianus, est, ut Gennadius quoque tellatur, Damasiim Vrbis Romae Episcopum in eodem libro culpare ausus est, quod ex supra appositis verbis clare apparet. Ex quo iam clare discimus, Euretam Luciferianum fuisse: Ac vero ideo appetitum quoque a Damasio Episcopo apud Bassiim , proculdubiorraefectum Vrbi: Sed tum tamen nihil in eum sta. tutum, quod Catholicam fidem tequi tum visus fuisset. Certe Luciferiani non tam haeretici, quam
schismatici habiti ferme fuerunt, quod Augustinus teslatur ad Quodvult Deum. Lucifer enim & Lu.ciseriani, ad instar Nouatianorum, ab Arianorum communione se separabant, qui Λrimini fuerunt, &sub satisfactione & poenitentia in Catholicam admissi fuerant . iam & ab iis, qui eos receptilent: sic ut illos existimarent, non in suis ordinibus,
sed tantum ad laicam communionem admittendos. Et idem tamen eos recipiebant, qui ab Arianis haptisma consecuti erant. Attamen idem Augustinus ait se inter haereticos Lilei serianos positos inuenisse: & alicubi legisse, Luciserianos dixisse, antis mas ex traduce generari, eatque ex carne & carinnis esse suhstantia: haud satis tamen sibi compertum, verum ne id esset: Theodoretiis etiam lib. s. cap. a. siu. F. in M. de Lucifero ι ετερά τινα, τεὶς Eκκλητιατικοῖς δογμασι προςΦρικε, alia quadam ecclesiasticu dogmatιbus adiecit. Lucilari certe sectatois res aliud atque aliud proculdubio dogma inuexere. Hilarius enim Ecclesiae Romanae Diaconus, nullatenus Λrianorum de haereticorum baptismum admittendum censebat, & ideo ob rebaptigationem Deucabon ονbis vocatur ab Hieronymo. Et Heliarius, cum videret tot Episcopos lapsos in haeresim vel communionem haereticorum restitutos; Odi eis bat mundum esse Diaboli, & Ecclesiam in lupanar esse conuersam, & laicum ab Arianis vcmentem recipi debere per poenitentiam, Clericum vero non
debere. Igitur & Eursus hic inter Luciferianos, peculiarem aliquam sententiam a fide Catholica deuiam tauit: quod ex hac leg. liquido discimus, seu a Iudicio Catholicae religionis de tramite detectus
fuit deuiare: etsi non de atrocioribus haereticis esset, verum LEUI tantum ARGvMENTO deuiaret. Et certe ab initio non ab omnibus pro haeretico habitus, neque ad imperatoribus damnatus: verum
ah Λrcadio nunc primum , ut videtur: qui ideo haereticorum definitionem proposuit, vi ea Eure P 'sium quoque comprehendi ostenderet, atque adeo in Episcoporum numero habendum negaret. Illud tandem ex huiu1 let. inscriptione, quae docet hanc legem datam ad proconsulem Asia, collata cum superiore Faustini loco, colligimus, Eursum hune ex Italia ubi fuerat, in Asiam migrasse.
M i Lia i A omni, sub Magistro O ciorum , ct Palatina, haeretici
CusLiMITAT EM d Tuam inuestigare praecipimus, an aliqui Haereticorum, vel in Scri niis, vel inter Agentes in rebus, vel inter Palatinos, se) cum legum nostrarum iniuria, audeant militare: quibus exemplo Diui Patris nostri, omnibus, D & a nobis negata est militandi facultas. Quoscumque autem deprehenderis culpae huius g adfines, ill cum ipsis. quibus, ti) & in Legum nostrarum S in religionum excidium, Conhibentiam, h praestiterunt, non solum militia eximi, verum etiam extra moenia Urbis il) iubebis arceri. Dat. v LII. m) Kalend. Decembr. Constantinop. Olybrio & Probino c o s s. f393J
a Et hane legem retulit Baronius Anno 39 . num. u. GOTHO F. b Iam ostensum ad L 1σ. S huie legi AE R CAD I 9 Honorii tantum nomina inseribenda; quod de illa verba hieostendum: Exemplo Diui Paιris nosH. Into Magi o ossietorum eur hee lex, ct I. 42. in o. inseribatur, mox dicam. m. id in Ablimitatis titulus tributus Magistro ossiciorum. m. e ὶ Palatinor intelligiti non largitionum, sed Palatii obsequiis deseruientes: de quibus mox. m. D Omuis, Edit. Qu it n. dc Prim. Cui ac. m. Tom. VI. ax
179쪽
Id est, eona uentiam praestitisse, ut mox sequitur. m. ci) Quibis, ita repono. m. hi Gnuiuentiam. m. Ο sius scilicet, siu. bulaue, ut legitur in Edit. Quartan. id est, Constantinopoleos, ubi etiam haec lea data est. In
R i LITARE, ac nominatim in ossiciis Palatinis, haeretici, & quidem omnes promiscue ah Arcadio, exemplo Theodosii Patris sui, hac leg. Λnno Domini 39s. inter Imperii sui initia, prohibentur: Eumque in finem inuestigari a Magistro officiorum, cum his qui conniventiam his praestiterunt, ut militia expungi, ita&Constantinopolitana urbe expelli iubentur. Quod & ipsum ostendit, quantopere imperii sui statim post Patris obitum initio
Arcadio curae fuerit, haereticis occurrere repurga tOPa
latio suo ab haereticis. Sane & Honorio idem postea placuisse, siuadet L a. inf. sub hoc ipso titulo posita. De quatuor interim videndum hae lig. Primo
obseruandum, Magistro O ciorum, & Bane legem& legem a. inst. ideo inscribi, quia in his agitur de Palatinis sciis & militiis: de militantibus, inquam, in sacris Scriniis, de Agentibus in rebus,& Palatinis, qui omnes sub dispositione Magi illi
officiorum erant, Vt praeter has leges & Notitiam
Imperii, & Zosimum, cui Magister officiorum
ἡγεαών των - τηi αυλη ταξεων dicitur in docent, praeterea de militantibus iii sacris Scriniis l. II.17ών. de Proximis, comitib. disp. l. a. supra de commeatu, I. unici supr. de mensor. de Agentibus in rebus
supr. de Agentibus in rebus I. I. svr. de Princip.
agent. LaJustr. de commeatu. Palatini hic sunt caeteri
qui Palatinis obsequiis deseruientes, sub Magistro ossiciorum erant. Eiusmodi Curiosi l. c. δ. quae eidem Marcello Magi istro officiorum inscribitur ro. Dpν. de Curioss. Decant Lmici fur. de decan. Mensores t. vnis. supra de mensorib. Palatini scilicet alio atque alio sensu dicuntur: Palatini scilieet omnes, qui in Palatio seruiebant, & ad iussa Im. peratoris stabant. Palatini, qui in secretiore Principis ministerio ut hic: Palatini ossiciales Comitia S. L. & P. P. Ergo Agentes in rebus hic a Palatinis eo sensu distinguuntur, qui alias in Palatio &ipsi militabant f. a. stupr. de Agentibus, palatini erant
l. i. supr. de priuil. eorum qui in S. Pal. Ambrosius quoque epist. ad Marce amin stu. I . Edit. Par. eos diserte inter Palatina ossicia numerat.
Secundo , notandum Melei de ipse militiae in te dictione haereticis facta. Nempe huius interdictionis originem & exemplum a Theodosio Patre hac teg. Arcadius repetit. De Eunomianis nominatim dixi ad I. ι .supr. De eodem militandi interdicto vide in Eunomianis speciatim, Montanistis, Priscillianistis I. u. Iupri hac leg. & t. a. I. II. H. infri hoc tis. Militare autem prohibiti, id est, in Palatina militia seu intra Palatium, ut haec lex docet; & lex 4 a. Ι.FI. insim in . itemque prouinciam sub adminil ratione cuiuslibet ossicii suscipere gubernandam d. l. 1δ. in M. Non ideo tamen liberati , curiali conditione vel cohortalina militia L δ. cf. inst. hoc tit. & l. IK sup . de cohortalib. iuncta cum l. V. hoc tit. Tertio videndum, quinam sint hi, quos haeretiis cis conniventiam praestitisse, ut ad Palatina obsequia admitterentur, indicat. Nempe Proximos Scriniorum, Comites dispositionum, Principes agentium in rebus, & similia militiarum palatinarum capita accipio. His adde & quorum commendatione & suffragio promoti fuerant: de quibus vide l. δ. svr. de Agentib. in reb. quam l. obser uandum ell, proximo sequente anno, bimestri tantum post, latam & inscriptam pariter Magistro ossciorum. Postremo videndum de Marcesto Magistro ossiciorum, cui lex haec inscribitur. Mar p. t p. cellus, hic ille est, quem Empar cum vocant, qui librum de medicamentis ad filios suos scripsit, &carmine etiam clausiit. inscriptio ita hodie vulgo habet: Marcellus Vir Inluster Ex - Magno vicia
Theodosii Sen. Iiliis suis fututem dicit. Restituenda ita: Ma cellus Vir Inlastris EX MAG. O. id est,
ex Magistro ossiciorum , &c.ὶ Eidem porro inscri-hitur hoc ipso anno lex I. si pr. de curioss. Hic idem Marcellus medicus est: de quo Libamus epist. ad Anatolium ita. siu. ΛΨ. Edit. Wolf Eam ipsam apponere iuuaret, nisi prolixior ea emet. Ex ea sane epistola colligere mihi videor. eum Christianum suisse, & Gallum. Sane dc ex hac quoque lege recte colligas, eum Christianum fuisse.
Cvuc τι haeretici proculdubio nouerint, omnia sibi loca huius dὶ Vrbis adimenda esse,
siue sub Ecclesiarum nomine teneantur, siue quae e) Diaconica appellantur, 0 vel etiam Decanica, siue in priuatis domibus, gὶ vel locis priuatis, fisco fh nostro adcorporandis. Praeterea i Omnes Clerici haereticorum ex Sacratissima Vrbe pellantur, neque hi ς hJ finibus liceat conuenire. Ad hoc interdicatur his omnibus, ad Litaniam il) saciendam intra sm) Ciuitatem noctu, ni vel interdiu profanis Coire conuentibus: Statuta videt ieet condemnatione centum librarum auri contra Ossicium Sublimitatis Tuce, p s quid huiusmodi fieri vel in publico, vel in priuatis aedibus, concedatur. Dat. v. Non. Mart. Constantinop. Arcad. Iv. & Honor. I ii. AA. coss. 396 J
180쪽
ast Lex I. GL IU. eod. tis. Inseruit autem & hane legem Baronius Annalibus suis Anno D6. min. p. GOTHOR M Non ab hae primum lege arcadii O nouorii leges εος riis incipiunt. verum iam inde a L as. a se haec ia sex talest. ID O est mea, eis, P. U. sub Areadio, Constantinopolitan scilicet: vi ves subseriptio huius legis Meet. m.
d) Constantinopoleose omissa autem, haee huius sebis, Cod Iust. Nempe generalem bane let. Tribonianus iaeere. I ad Prouincias traducere voluit: quae causa etiam expungendi versi euli: Praeterea, cte. item illa, inna cisiis
inui uniuersa illa sub finem addendi, vel Prestau quinquagima. ID. e Abest a Cod Iustin. ID. 0 Forte, auellentur, ut est in Cod. I. In g) AEdibus in Cod. Iustin. ID. ih Getis Caιbolieae vis Danais, ita Cod. Iust. de quo mox. m. i Expungit lam, ut dixi, hune versieulum Tribonianus, ea causa, quam dixi. m. ch Huius. ID. cl) Litanias faetendas, cod. Iust. m. in Intra riuitatem, haec ut iam dixi, a Triboniano sublata. m. n) Nocte vel die, Cod. Iust. ID.
cost Multa. ID. H Vel Prae diale quinquaginta: haec addita a Triboniano, eatisam dixi. ID.
COE Tillus &MTsTERi I s haereticorum Urbem Consta nopolitanam hac seg. Arcadius semel& serio liberare & repurgare laborat Anno D. 396. Tribui in id constituris. Nempe I. LOCA, quaecunque tandem, quocunque nomine designentur, Mysteriis suis peragendis haereticorum intra urbem confitcari iubet. 2. CLERIcos eadem Urbe expelli. 3. CONvENIRE intra eandem ciuitatem
uel ad solam Litaniam faciendam siue noctu siue interdiu prohibet: proposita Poena Ossicialibus prae
fecti Vrbis centum librarum auri. Nempe cum haereticorum mysteria & conuentus tot Theodosii Magni, & recenter ipsiusmet Arca.
dii constitutionibus de quibus supra prohibita fuissent, atque Ecclesiae Catholicis relii tui iura
sustent, iidem nihilominus conniuemia quorundam suas porro Ecclesilas aperte, vel ad inuidiam leuandam eludendasque leges Diaconica, &Decanica mysteriis suis peragendis habuere: vel cum iam mysteria sua tuto peragere non possent, ad Litanias tantum faciendas, & saepe noctu, quod hac lege indicatur, coibant & deprehensi, coire se dicebant. Verum haec omnia ex aequo Arcadius hac constitutione Prohibet, atque Urbem Constantinopolitanam solius fidei CathoIicae &orthodoxae mysteriis deinceps censeri instituit: prae .cilis cunctis molitionibus & Omni Praetextu leuato Diaconicorum, Decanicorum, & Litaniae. Diaconica, non Ecclesiae propriae erant, imo neque Ecelesiae ipsius pars proprie, verum Ecclesiis iuncta loca ad Ecclesiam seu prope Ecclesiam, quae alias Securaνia dicuntur, ubi vasa, Vestesque, aliae.
quae res sacris usibus destinatae, imo & lipsana seu
reliquiae, & fragmina asseruabantur, seu reposita erant. De vasis, fides a Laodicensis Synodi
2 dominica vasa contingere. In Secretario, vel ut
alii Codices, Romanus & Dionysi Exigui, retenta Graeca voce, in Diaconico. Male Balamo, qui in hoc can. Diaconicum tςr accepit de muneret di ossicio Diaconi, pag. G. Tom. I. Pandere Canon Guiis
γαρ μαλλον οἰκεια εςιν η τουτων υπηρεσία ἡ κωρατάθεας : ministri dicuntur biaconi. Canon ergo eos prohibet ea, qua ad Diaconos pertinent, aggredi, seu cra tangere, scilicet corporis G sanguinis Christi. Neque enim dixeris, non debere eos I acra Pasa tangere, fusurum calicem sacram paIιnam,
cum sunt inanes. Eo um enim ministeνium siue translatιo eis magis conuenit. Peius alii, qui pro altari Diaconicum ibi interpretantur , ut & qui Prois .iso Pte1hyterio seu choro psallentium Clericorum, deni. que pro loco Clericis assignato. Nempe eo canone vetantur Subdiaconi, Lectores. Ostiarii in eo loco in quo sacra vata sunt Ac usurpantur habere ius consistendi, eaque vasa tractandi indeque deprois mendi, quod Diaconorum muneris fuit . seu altioris muneris. De vestibus sacris in Diaconico repositis fides a Typico S. Sabae c. a. ἁΜασσουσι την ἱερατικην η λῆν εν - Διακονικω, mutam sacram
circa vesperranum tempus, confert se ImperaIor ad
sanctam Subiam, s Patriarcha praesenssit, aussit. que ab isto magni Baslii precationes prope DiaconLeum. Et in Catalogo Patriarch. Constant. MS. κειαίνου τὼ άυTς εν τω Διαγωναω. positis eius reliquiis in draconico. In Eue hologior