장음표시 사용
311쪽
296 Lib. XVI. COD. THEOD. Tl T. X. P λεε Cossae AN Tii Secunda hoc titulo lex aduerseus Noc Tvst NAsacrificia Romae.
AsoLg ANTVR sacrificia nocturna, Magnentio auctore permissa, & nefaria deinceps licentia repellatur, Sc. Dat. ix. Kalend. Decembr. cὶ Constantio A. vi. & Con stant. Cres u. cos b. 3 3 J
inseribuntur hoe ipso anno, ct aiactorem ignotum de Praesectis apud Cuspinianum: di Projopogr. nostram. IV. o Arelato datam hane Constitutionem oportet ex iis . quae Ammianus Marcellinus narrat lib. ι . cap. s. Are te humem agens Consansius ail inem sextum Idus Octobris, ct cap. io. Caeli rese aio tepore Consantius Consulisiusιο septies 9 Caesaris er shic est annus proxime sequens 3 egressus Arelate Valeutiom petit. IIy. Constat itiushoe anno Are se Tricennalia imperii Caesarei celebrauit, uti patet ex loeo priori Marcellini citato, Arianehisinem agens Conjuntius, post Ibentrales luris atqueCire u es ambitioso Misos apporatu, mesexto Mus aviaris, qui impe est eius rinnum trieesimum terminabat,&c. In eadem urbe horum solentiatum occalione obelisei in erigi iussit, qui stipe riore Seculo essossiis e terra gloriae Ludovici XIV. Reg. Gall. consecratus, ch in platea publicaeonlocatus iterum est. Ex Tricennalibi is his etiam nostrae legi amundi lucem polle tutelligunt eruditi. Consule Aliton. Pagi iucrisis. ad Annal. Baron. ad au. 3s3. n. s. 6. AI TTER
oe TvRNA SAexI FICI A Magnentio Tyranno auctore, per praefecturam Vrbis Roma , permissa, hac Constantii imp. constitutione a holentur Anno D. 3s 3. quo tempore Liberius Pontifica. tum ibi tenebat. Antequam ad ipsius legis sentcntiam accedo, de Magnentio primum hanc ad reicipauca notanda sunt. Magnentius igitur, Constante Galliarum Imp. caeso, Sergio is Nigrini ino COSS. id est , Anno D. 3so. II. Kalend. Februarias, tyrannidem assumpserat: auctor Socrates, lib. a. cap. o. & lex a. supν. de induti crimis. id
ostendit: sic quidem, ut Praesectos Vrbi pra fecisse eum a ustor peruet uisus Notitiae Praesectorum , dc Ammianus Marcellinus lib. IK. cap. vhi de Adelphio praesecto Vrbis agit) prodant. Verum Constantius Anno 3sa. constantio V. Constante Cas. γ δ in Pannonia agens, & Sirmii qui dein . ut
Praeter Socratem Hlib.a. cap. ay. dc so Zomenum lib. y. g. locet hoc ipsoCodice LI. svr. de Pelisionib dc L MDpr. de Veteranis, de Codice luilinianeo T. quit 17.rmenta facere Magnentium e Pannonia quo se contulerat: de quo vide etiam Iulianum. orat. I. p. lao. stu. pag. yy. 31. Edit. Spanhem.) Mursensi praelio sub Autumni exitum m Italiam fugauit. Verum ex Italia rursum in Galliam recipere se coactus a Constantio Magnentius, vide dict. Iuliani orationem, Pag. IS siu. pag. v. o. Edit. Spanhem. Sie Urbe Roma italiaque Constantius potitus est. Quare a Magnentio contra ius gesta protinus infirmauit cis r. de in m. his, quae sub TIrann.
Mox autem Constantio VI. cs Constante cis II. COSS. id est, Anno D. 3s 3.) Magnentium in
Galliam persequutus, apud Lugdunum eum II. Kalend. Septembri profligauit, ut Socrates lib. a. cv. Za. memoriar prodidit: cum tribus videlicet annis& sex mensi hus integris Zosimo, lib. a. c. J . dc Eutropio tib. ιο. eo. det Victore altero, qui eum quadra. gesimo secundo mense imperii ait expirasse, testi-hus in imperasset. Hinc est, quod hoc ipso COnsulatu paucis post eam victoriam diebus, 8. Id. Septem b. sex a. svri de indust. crim. Lus D v Nodata hoc Codice Proponitur. Post hanc itaque Victoriam, cum Constantius
Imp. abolendis, qua Magnent ii tyrannis inti exerat, intentus esset, quod Ammianus Marcellinus lib. I . cap. f. ostendit, in hunc finem praeter hgena prox. . svr. duae nominatim ad Cerealem Pr iectum Vrbis sto in ae ab co promulgatae constitutiones socrunt: nempe d. lex a. δt haec lex i. Quem quidem Nerati iam Cerealem a V l. Kalend. Octobris superioris Consulatus seu Anni 3sa.ὶ ad Vl. Li. Decembris huius Anni 3r 3. Praefecti .m Vrbi suisse vetus Praesectoriim Notitia testatur. De quo eodem dc vetus inscriptio haec occurrit, quae & ipia ad Magnent ii Tyrannidem speciat, apud Gruterum CCLXXX. c.
De hoc Cereali P. V. in Prosopographia plura. inter alia porro, ut ad legem nostram accedamus, quae Magnentius etiam Romae, firmandae scilicet dominationi, inuexerat vel permiserat, Nocturna etiam sacrificia diurna enim sorte pa iam ausus non fuerat) e an P. Quod hac leg. osten ditur. Cui proximum est, quod Athanasius Apologia ad Constantium, p. f A siv. pag. IL Edit. Coloniens apud imi maην- ait, Magnentium magis& incantationibus contra Dei iussa attendisse. Sane etiam reperio a Libani OS iptore G ntili, orat.funeis b=i ad Iulianum p g- ὸ δ. EO. More 7. Magnentium, etsi alieni imperii incubatorem, commendari, quod
imperaret μετα ς υλακης τώννομων, cum obserua-tιone legum. Quod lane a Gentili Scriptore dictum ob sacrificia aliquatenus saltem restituta vel permissa, quae Constantius nunc aboleri iubet. Quo exemplo Con
312쪽
plo Constantinus Magnus quoque deuicto klaxentio Tyranno nocturna Romae sacrificia sustulisse araum. l. s. svr. de infirm. his qua sub urannis, videtur: Et Valentinianus postea, cum diurna non prohiberet, nocturna saltem sacrifitia in quihusdam Imperii sui partibus perniciosius inuecta prohibere necesse habuit l. r. svr. de Maleficis, Zosimus lib. . c. s. Nisi quod ea per Graeciam, & Eleusinia nominatim mysteria, restituere, praetextato Achaiae Proconsule id agente, coactus, si eidem Zosimo credimus.
De Nocturnorum sacrificiorum prohibitorum ratione, etiam cum diurna licita essent, monere plura nil attinet. Certe in spe e. huius leg. non alia ratione ea prohiUta quam diurna: quare quae de nocturnis sacr:s, ex Paulo & Marcellino ad hanc teg. notantur,άπροσδιονυσα sunt. Illud maioris adhuc περιεργας est, quod quidam hic notant, de no. Elurnis Christianorum conuentibus: non plane autem απροσδιονυσον quod Firmicus 2. Math. cap.rit. in . Mathematici conditionem instruens, inter caetera, eum monet, Vt nunquam nocturniis.-
sacrificiis interss, Me illa publica, meprauata dicanis tur , sed puνam sub csti editi omnium istius diuina ariis Generi disciplinam. Tandem oh seruandum, quod Theodoretus, in Θεραπευτικω s. pa . IN. Tom. . Edie. Paris . ait, sacrificia pro defunctis suo adhue aeuo per noctem fieri solita, οτι κα χοἰ τῶς τεθνεωσι προσεφερον, μὰ κ' υαειςν οἱ νυκτωρ ταυτας παρὰ νομους τολμῶντες, quιd autem o libamina mortuis obtulerant, Ritis σνos, qui noctu contra leges id facere dabitatis. Illud ultimum notari cupio, datam hanc legem . ad Cerealem I raefectum Vibis, procul dubio ad eius liragestionem, quem Christianae religioni addi. elissimum fuisse credere licet. Sane id satis indicant ea, quae de Cereali hoc memorat hLeronymur, epistola ιε. tomo t. folio F . si u. pagina IL Edit.
Francf. Tom. I. Operi ambitiosi ut petente Marcel-Iam viduam in uxorem.
CAROLI HANNIBALIS FABROTINotae.
λ , agnouitis ineubator Imperii saerificia nomirna permiserat: Constantius Imperii potitus aboleri praeeipit. Quemadmodum autem Magnentius acie profligatus suorit, nareat tulianiis orat. i. Certe Christiani solebant nocte con Nenire, eum prohiberentur interdit : unde no&.rnae eorum cungregationes apud Minucium in ominio& passi in. In nocturnis iliis sacrificiis, sexua omnia perpetrabantur, ut Zosu us lib. q. pag. 7ς3. adi gnificat, ct L ne quis Miscen . de Males. In Christiatiorum pernoctatiotubus Deus φως ωmερχων areo του colebatur.
C o N s T A N ii Tertia hoc titulo lex aduersus SACRi Fa Ct A cultumque
Do EN A b capitis subiugari praecipimus eos, quos operam sacrificiis dare, vel colere δ' simulacra, constiterit. Dati xl. Kalend. Mart. Med. Constantio A. viii. & Iuliano Caes. coss. 036.J
,) Abest & fine lex a Cod. IV. inseruit eam recte Baronius Annalibus suis, Anno D. 356. num. . . eiusdemque rursum meminit num. 116. GOTHOEibὶ Pro Parna: Pariter vi l. 23. λ'. Sic sementia subiugari, L. ii. Iun. de Iudais. m. ς Supersitio haec proprie t. a. svr. ID.
CAe Rivici Α & Si MvLac sto Rura cultus hac Constantii lege sub capitis poena rursum inhi-hentur: Quare & Ammianus Marcellinus lib. Ie .c.F. in huius ipsius Anni 336. gestis Iulianum occvLTEMercurio suppurasse, scribit. Quinimo victoriae aram, per haec tempora a Constantio Romae sublatam Symmachus, relatione ad Valentinianum, lib. Io.epsi .& Ambrosius quoque, lib. a. contra θmmachi relationem , tellantur. Et tamen, ut Constantius hare Aeetit. Gentilitiae nihilominus religionis eum loca. Sacerdotumque priuilegia Romae intacta reliquisse idem Symmachus d. Relasione refert. idque confirmat etiam quod
de solemni eius sequenti Anno 3s . Romam ingressit iuxta Symmachum, Ammianus Marcellinus
Caeterum toties iterandae huius prohibitionis, Setam grauibus quidem poenis propositis, hoc nominatim anno, Constantio non alia occasio fuisse videtur, quam ea ipsa, quam & t. ψ. indicati ostendi. 8e ab eodem diuinandi Vatesque conis sulendi curiositas prohibita, eadem poena Proposta l. M. o. svr. de maleficis G Mathemissicis. Nempe quia, quod Amm antis Marcelli mistituti . e. r. plene exequitur, in huius ipsius Anni 3s6. gestis
semper st feriri sperabaι, id est, timebat.
313쪽
Notae. fieri fieare & eolere simulaera Conmmius iterum vetat hae lege, euius poena animae amissionem sustinet. Pagani
sere nulli stipererant,ct breui sempore, stetiti loquitur Arnohius, totus muuaeus religione rersianu estmρυιν1 es, quod L ii a in Iulianus ille rebellis, quique Caesar erat, elim Constantius hane sanctissu atra constitutionem emisit, propalam fatetue in epistola ad Arsacium. Sed ut aboleretur in uniuersum paganitas, sacrificia rursum inhibere plaeuit.
T Η Ε o D O s ii M. Prima hoc titulo lex aduersus SACRi Fic IA, templor glie
Si qui vetitis c) sacrificiis, diurnis no Ehirnisque, d) velut vaesanus ac sacrilegus ince torum se) consultorum, s0 iNmerserit, fanumque sibi aut templum g ad liti iuscemodi sceleris excusationem adsumendum crediderit, vel putauerit adeundum', proscriptioni se nouerit subiugandum: Cum nos iusta inst tutione moneamus, Cnstis hin Deum precibus excolendum, non diris carminibus si profanandum. Dat. Xui. in Kalend. Ian Constp. Eucherio &Syagrio coss. 38i.J
43 Abest & h e Ieae a Cod. Ius. Inseruit earn recte Annalibus si iis Baronius, Annst D. 381. m. vlt. GOTHOR Q Hopus lyP. Orientis fuit sub Theodosio Magno i vide Iegem 3. fur. de primiceriis of tariis, ct plene in Prosopogr. ID. Q Hine colligat quis: Non omnibus saerifieiis, verum Consultoriis tantum Theodosium hac lege interdixissse, vide & Iegem R. s. inst. de quo tamen mox. m. d) De Nostarnis saerificiis dixi ad legem s. supri ID. ea Puta de statu Aeipuolieae ct de salute Ptineipis. Ita Vlpianus apud Auct repa collationis legum Mosai ea ruintis. Is. Senatusconfvisum, inquit, factum, quo cauetur, Pt Mathematicis, Chaldaeis, Ariolis of eeteris, qtij j n,i- Iem incertum ecerunt, aqua es igni interdicatur: ubi pro incertum repotio, incertorum artem, vel ineerii quaestum. ID. h νή. Confultor animum: vel simpliciter consultor, voce propria; error natus exterminatione vocis superioris incertorum. m. g NNIAE igitur caeteroquin hoe tempore adhue patebant; de quo mox. ID. ha cistae preees, diris carminibus oppositae: eontra, preces nefariae in cadein re L 7. spm δε malef. ID.ci Sustraria dicuntur 1. 3. svr. δε Malefieis: contamina t. 6. ina. iis pro quo in Cod. lusi. Postum, ut hie carmina, nefariae preces, magici apparatus I. 7. 4. xi . vide Apuleiiini, Arnobium, ec alios. m.
ADTAso Dosii Magni constitutiones, quae sex que restituit. loca praediaque templorum, in iura tem- . numero hoc titulo occurrunt, puta lex Z. S. p. plorum retraxit, de in Gentiles a Constantino, Con-ro. II. u. a Constantio imp. magno principum 6c stante&Constantio facta sancitaque reuocauit;de quo annorum as. scilicet hiatu, nune prouehimur: ut innumera sunt veterum testimonia, ita complu- nullis Iuliani, Ioviani, Valentinis ni, Valentis, res constitutiones fidem faciunt. Hic itaque et ille, Gratiani aduersus Paganos & Sacrificia, legibus quem Symmach ui Gentilium sectae & sententiae hune in titulum relatis. Quam hoc loco obserua - patrum ceremonias coluisse tradit. tionem siue excursum meum, aliis probatum, Rique Iulianum Iovi A Nus sequutus est. Is, etsi imitationi fuime video cui similis etiam hiatus Christianus, ἐθελοθρησκειαν nihilominus, rerum oecurrit tirulo de 'daeis fgra. Huius vero rei causa necessitati eedere coactus, inueXit: quo nomine ahaee est: Quia verba sunt Symmachi in Relmi QRς Themistio isatione ra. quae Mωπικὰς inscribitur ad valentiniantim, hanc m rem singularia a s ημ' habit, Anno Dis & cuius etiam meminit Someremuν hi quos motio dixi Pranc Pe/, Ut tu=q, sed , erate, , M , eap. n. in fineὶ multis commenda- utriusq; sementia, proximus eorum ceremon a p- um, tu . t proinde Theodoreto bb. S. cap. a . qvi simi- id est Gentilium eo trimentio non remoVit, Dis iem exeursum habet, non usquequauiae fides ha simulationem ideo. & conniventiam horum Postq- benda sit qui Iovianum , idolorum euitum inhi-riorum Principum Symmachus laudat; memorat seribit.& Ambrosius lib. t. Ac a. aduersus Θmmachum. semimanus Sen. pariter inter religionum diuer- . Erum vero I V L I A s v s quod omnes norunt sitates medius Vt ex Ammiani Marcellini lib. Io.
in Apostasiam prolapsus Deorum templa, cultum. iam anto Ad t. l. diximus legςs in Imperii sui exordio do
314쪽
dio dedit, quibus uni euique, quod animo imbi-hilset coIendi liheram facultatem tribuit: ut totidem verbis ipsemet in L p.supri de male s. profitetur. Et Symmachus quoque Relatione ad filium eius in M. Spectat, inquit, senior ille Diuus parens cubminis vestri ex isne derea lachrymas Sacerdotum, σδε culpatum purae more νiolato, qrcem libenter ipse seruauit. Vnde & in Sacerdotibus ereandis & in priuilegiis, quae iisdem deferehantur, veterem mo rem seruari voIuit l. s. svr. de Decurionis. No. diurna tantum & malefica saerifieia valentinianum sustulisse lex . & p Dpν. de maleficis, ut & Zosimus,
lib. 6. cap. i. ostendunt. Quae a Iuliano restituta diserte docet Libanius orat. in Iuliani necem P. ZTy. Edit. Moresi vi dc lota praediaque Templorum rei priuataeibciasse, seu contacasse eum, docet lex δ.
Ac vi perOccidentem Ualentinianus ita perorientem quoq; VALENs malefica tantum primo sacrificia 1.3supr. de maleflc. proh mestumo Sc liberam similiter, quod flaeodoretus ait dib. s.cat Principatus sui initio religionis cuiusque amplectendae pote itatem fecit ; &docet id quoque The Distii oratio, quae
rem duorum Annorum 3 ρ. Ac 3 go. gestis Zosi
mus, lib. q. cap. u. hoc adhue tempore Gen. tilibus templa adeundi, patriisque ritibus Nulminu placandi potestatem secisse, memoriae prodidit:
ἰε , κ, τὰ Θῆα κατα τους πατρίους Θεσμου ἐκ --HHed M, etenim adhue facultatem habebant adeundi fana, patriisque νisibus numina placandi. Atenim, mox Anno 383. Templis bellum indictum, ut testatur Zosimus, lib. . cap. Zi. Recte. Sane enim hae lege r. imo & l. D dc ρ. το Θυm, seu sacrificia per Orientem inhibentur, at non etiam templorum aditus, & το λιλινωτον. Quod Libanius ad Theodosium ipsum quoque diserte scribit, orat. υπερτων ἱερων quam edidi, pag. to. dc pag. I . spem minor. Gotho . Edit. Trotet. Εκωλυθη, inquit, παρα τῶνάδελφοιν τοι λ' 1 το λιβανωτον : ά. λα τοῦτο γε κ- ο σος W3ςβο- τε νοαος, ωτε ιχη ααλλον αλγει, ημἀς οις
thio Episcopo Latine tantum vos ita est ' D. his μῆ lv e
que & Agonem Constantinopoli, Θυσίας S πανη- συ ιμεν ιηλα κε otiis , a τε μησενα προσι γυρεις, sacriscia re fesos dies, Valentem rei ituisse H eronymus Chronico, & ed renus anno Valentis p. id est, Anno D. 3 O. testantur. Et historia Ecclesias ica docet, Valentis istius temporibus Gentilium licentiam eo processisse, ut alicubi etiam,RIcxandriae puta, Catholicos ad Deorum cultum cogerc prae ldmpserint, tempore persecutionis Lucii Episcopi Ariani. Sed tandem & Valentinianum& Valentem τo9 is vetuisse: at non & το λιβανωτον scribit Libanius orat. ὐπερ τῶν ἰέρων, quam edidi. superest ex his quos initio recensui, GRATIA
N v . Hunc Victoriae quidem tram Romae rursum diruisse, priuilegia, stipendia, praedia seu agros Vestalium, locaque quae sacris error veterum deputauerat, adcinisse ιχ ao. hoe lit. 8c Symma. chus in Relatione. ut Ac Anthrosius duobus locistellantur. Neque tamen ideo Gentilitios ritus nominatim Gratianus lege prohibuit. Quinimo sacrificiorum ustis porro Romae sub eo stetit ad Aonum usque 39i. ut discere est ex Libanii dicta orat.& l. Io. t r. Neque eo tamen pertinet, quod Socrates scri hit ιh. F. eap. a. Gratianum lege sanci. uisse, ut unaquaeque religio licite sacra celehraret, quod ex eo quoque habent Epiphanius. Trip rt. lib. p. cap. a. Nicepho ius lib. Ia. c. r. a. & assi id enim ad Christianorum lectas pertinet Ex his, quae nunc prolixius disserui. constat, quot
Symmachus, Principem recentiorem Patrum cerem
ntas non remouisse, scripsit, id de loviano, Valentiniano ot Gratiano accipiendum esse: Et si operosis.s Torum Annalium conditori longe aliter visum. Quo etiam temporis interuallo nullum ferme scri-Px rem reperio, qui aduersus Gentiles scripsere. ζquuntur proinde nunc THEODO ID M. ConstiIutiones. Hune sane Principem , in superi O- νου, ἔτε πυρ, ουτε λιβανωτον, se τε cegro τωναλλων Θυμιαμάτων τι αας ἐξήλασας των νεων,των βωαων, dce. A fratribu prohibitus fuit c ursacrificiorum at non σ ruriscatior quin re hoc ipsum sex tua firmauis: sic ut n'u magis indoleamutiis, quibus priuati fumus, quam gratiam ob concessa habeamus. Tu igitur neque templa occludi, neque plium aditu arceri tussisti, nequo ignem, neque turifl-camnem, neque alios fumigationum honores remptis arisque eiecipi. De quo plura ad L δ . la. iis enim demum legibus Templa quoque a Theodosio Magno Occludi iussa, oinnisque templorum aditus, honorque dc cultus Deorum, λωβανωπον etiam, inhibita. Hac itaque interpretatione emoliendum venit, quod Soromenus, lib. I. cap. ast. Theodosium αρξα αε- βοι λευειν των Θρη crust Σενα Ἱελληνων το πων επιβρυνειν, sub Vsa imperii primordia adire loca a pagams culta. prohibuisse, scribit. item quod Chronicon Alexandrinum Anno 379 P δ 3 pag. 7o . Edit. Raderi. Θεοδο ος, inquit. τους ναους ελλην οὐν κατεπειεν εως εδαφους, Theodosius fana paganorum ab inque fundamento Geνtit. Sed &statim ut ad Imperium peruenit, Agono theticas quasdam possessiones Paganis detraxit, quod suadet Novella Martiani tertia. Atenim templorum aditus 6 τὸ λ ιβανωτον, seu sumigatio, non vi saerificia statim ah eo inhibita: verum ex προσαγωγης tantum, quod Anno D. 39I. dc 392. demum tactum fuisse lex II. Ac a. in P. docebunt. Ac vi maxime Theodosius inter initia Impetii non in paganos insurrexerit: it tamen ne Christiani ad horum ritus deflecterent, sategit: latis conis
stitutionibus in Apostatas: puta I. l. & a. supra de Apostatis. CAROLi HANNi BALIS FABROTI
315쪽
rom. a. IV. a. eap. p. Ea re Musonius Prosessiunem suam exercere prohibitus, aetinapius Sardianus In preMola par. t 6L
.uae Religionis reus possessione honorum christiaris interdixit. Martyrologium Notheri , donee sitianus Apsyata Cris faus terim promulgaret, ut Christavi nibu in boe secuis pos erant. Denique sub Iuliano Christianitate depressa, virestem erepit gentilitas. Iovianus Christianus quidem: cum enim Iulianus impius, edixisset, ut milites lacrifie
rent, aut militiae cingulum reponerent, ipse maluit ἁπε ἐμαι, ut apud Suidam ratatum est. Photius ex Athanasii vita pag. r4q7. erit. postr. τοτε δὸ τοτε κώ σιανιε καὶ Οὐαλενr πιὸς, vi μεταταῖτα πατα λαδ βασιλέυσαντες, λέ-νωσιι αντο τάς comους, - τνρά--προσιν ιφαν, εχεν λιγεντες, καὶ τας ea νιτο, καὶ τὰς rinae. ldem Nite phoci calixt. lib. io.
e. 13. Sed tamen liberam cuique potet atem fecit, quain vellet religionem profiteri, Soerates lib. 3. his. Eceles c. a1. quo nomine laudatur a Themistio, qui oro . ιδ. pui 326. ait, quaedam ess e, qllae vim maiorem fugiant, quaeque velutekira necessitatis tela fiosita sint.' eius generi , inquit, eli religi R erga Deum. Verum gentilem errorem sustinere dc perferre, culpa carere fortasse nuri videbitur. -in regnia autem κριτuινικωσάτω rei Gallicae status neeessitas effecit, ut saetitissimorum nostrorum Principum edicti lien M sectae hominibus κώ distis, vivere conrederetur. Hue referri potest Honorii lex, qua disposuit, . Vt ii bcra Volunt 3 Q qui que cultum Christianitatis exciperet, ut refertur in Coa. n. Meses Afris. pag. 239. id est, ut nemo chri iiiδnam rvi igionem amplecti cogeretur. Vide Nicolaum ad consulia Burgarorum e. ι i. Quin etiam persecutiones ipsis mdgis inςendunt, i m eos, quia vero tramite deerrant, quam eos, qui viam rectam ineunt, ut D. Greg. Naz. - f μ βη. φησι. 3. par. 7a. ait, persecutiones christiani linimi auxisse equim enim de Deo quisque Primi us opiΠtonem ii ust it, Vi est, ut tormentis etiam consumptus, deponat. Quis adeo pietatis expers non tangitur, cum bestiistimur in m.rtyrum eruces ci catastas legit ' Q iein non eommoueat fera
ii, thni, qui eonstantia in Christianorum n n ς suist, . deo Vt Galenus Christiani nominis insectator pertinae iam eis
ra εὐι α. καὶ φὐοσεφse. Vid. M rcum Antoni ' p sλ. Er Vnus Deus hominum mentes transformare potest: solus a Deo sunt j immissus in eoelum trahit, Πος Vlia Vnquam bsena spes astu Iget, Deo non producente : saxit Deus immort ii, , ut unius Pastoris unum aliquando sit Duile, idemque qui Pacis Deus est, Callicos motus componati Valentiniatium habemus eonfithntem , se loges dediisse, quibua Unicuique, quod animo imbibisset, colendi libera laeultas tributa est. I. O. supr. de males quar' quam moueor Oroiisne Themistii 7. Valentem enim religionum diuersitatem inuehenteineollaudat. Valentem cerimonias Patrum coluisse, fragmςntum a Suida relatum, comprobat, & Epiphanius ex The doreto Tripari. lib. 8. cap. 3. Sane Valentini dΠum re Volentem edixisse, ut monaehi militarem, pleriquo tradiderunt. D Hieronym. is Chron. Gregor. Titroneus byῖ. lib. I. Frecu phu 1 Gν on. rom. a. lib. 4. c. 16. largius interpretarIvide uer Zetem, inquit, desit, Ut monachi, hoc es chisiavi Oc. ad militiam cogerentur. Hist. Misceli. lib. ra. Iornand. δε ratuor. Dee . Collectio chrranteorum ex Idatio Πν. a. cv. I. Ado in Chron. Denique Gratianus Christianos qui. dem extorres reuocauit, vi reseruire Suida3 ct Theodoretus: verum lege sanciuis, ut unaquaque Melitis Desse Deraeis braret, auctore Socrate, quem sie interpretatus est Epiphanius Tripart. lib. p. estp. a. Idem Nicephorus lib. ia. e. να. ct as. Itaque Iuliani, Ioviani, V lentiniani, Valentis ci Gratiani leges adiuersus Paganos, millae ei reumseruntur. Theudomin M. vae sanam superstitionem bona fide cogitauit abolere: S principio quidem diurna nocturn que inhibuit saerifieia curio rum eonsultoruin, di que carmina. AElius Lampridius in istiano eap. 7. min or quosdam non como.isi sies Romanis sacris hosias immolo συυ, ω cumina pro na incantauerunt. De magi ea percontatione vident Nicet. Chon. Thes. orthodox. lib. q. pagina 426.
Tu sono sit M. Secunda is titulo lex, de T EMPLO quodam molacris in mis Osdroeva: qVodpopido patere iubet, esummodo sacrificiis abstineatur.
nem, in qua Simulacra feruntur posita, artis pretio g) quam hὶ diuinitate metienda i) iugiter patere, publici consilii auctoritate decernimus: Neque huic rei obreptiuum officere sinimus oraculum, k ut conuentu u Urbis, & frequenti coetu videatur. m Experientia Tua, omni Votorum celebritate seruata, auctoritate nostri sta) ita patere Templum permittat oraculis, Ο ne illic prohibitorum usus sacrificiorum, huius occasionis ima ditus, permissus esse credatur. Dat Hid. Kalend. Decembr. Constantinop . Antonio &
316쪽
a) inseruit bene letem recte Annalibus stiIs Baronius Auno D. 382. num. D. GOTHOR. bin Pro Mem: puta, Gratianus, Valentinianus 9 THEODOSIσS. ID. γ De Osdroena Prouineia, vide & Valentis L 79. Dpr. δε Deeurionibal, & alteram Theodosii Magni t io suprio. de Deeur. ct Theodosii Iim. I. a. svν. de Praea. 9 manAp. Curiatium: ct veterem orbis deseripi. sub Constantiu ct Constante cap. H. Ammianum Marcellinum Mn uno Deo: Indiceni Prouinciarum Seonhosanum, Se tum Rufum Festum, di Notitiam Imperii, Procopium I. Persicorum cap. 17. Suidam, Nouellam sustin. g. ID. id Tentabam aliquando sesse, erimi suadebat mox Vrbis mentio. Porto AEdem hie aeeipe pro Templa, vinrox sub finem Iez. voeatur. Eodemque sensu aedes i. g. ms . aedes rem plurum l. 3. supr. hoe tu. aedificia temploarum I. 19. ino. Non Uero Basilicam, in quam negotiorum causa coibatur, ut voluit Barcinius. m. Si de frequentia hominum id intelligendum, tum eodem sensu id aecipiendum. quo apud Rufinum tu. io. r. Arseniastinor ob euinam eorreptionem veritus, frequentia sese subtraxerat. Si veto quid hie mutandum, tum reponam, Fre entiae Destin ricatam: de quo moT. Cc: se Templum diserte vocatur Din. ID. 0 Reponat quis, frequentia deleatam cimur, ἐν iam pepuis. Ego m lv. Cauui tam . 9 plinto geogaeeomma'
in Artis reneinnitate. Minutio O avio e. ID. h)--eis: Quare error est reponentis hie non, Pro quom Exempla similium ιλλήι. uid. in GDus. Huc alioquin iacit locus Ovidii f. Fastorum, ubi de ara Iouis Pistoris v. D 9. Nomine quam pretio celebratior. ID. i) Tentabat hie vir Doctus, quati am diuisitatem mentientia. Quod non aflmitto. ID. k Oraculum hie & mox infri rursum , pro rescriptor vid. Gltis. J: Paraέ. de diuers rescr. m. i) c leuius hic proprie, ut I. i). inse. v. GDs . ID. m Recte videaιur. Videri pallini pro adiri, ut L ie. supri sie osse. Dd. diun. etiam apud Historiae Augi istae sext. ptores: v. Glos' Quare istud non muto in adeatur, etsi mox vox aditus usurpet r. ID. Mutilus hie loeus videri possὶt ct supplenda vox Igitur, vel tale quid. verum Δ: hoc sustineri potest. ID. n Recte nos,i, oraculi scilieet, quare non probo reponentes hic nostia, qu0d adscriptum est etiam ad inarsi.
o) τρ. oraculi: dc socianda haec vox superiori 1107iri. D. p) ve. eccisone, uti ct notatum in margine priorum Edit. ID.
Se cv Nox haec hoc titulo Theodosi M. consti tutio est; & haec quidem in argumento de
Templis Paganorum versans: ac nominatim de Templo quodam, in Osdroenae prouinciae urbe quadam, celeberrimo, quam ego aede si iram ciuitatem puto, quae Osircenae metropolis erat, ut docet Ammianus Marcellinus, & vetus Orbis descriptio: de qua agitur ιχ l. D. δά. Ib. st pr. de Decurionibus. Templum igitur istud, quamlibet sacrificia prolii ta essent, quod ad profanos usus iam traductum fuerat, puta ad coetus, ineutidis videlicet publicis tractatibus quod etiam suadet lex ia. U. supr. de legatio quin imo dc populo quo. que commune factum fuerat, peragendis festiuitatibus popularibus. βι νο/orum celebritati, imgiter, id est, porro & deinceps quoque patere ita hettonitentui urbis, & frequenti coetui hae leg. Jheodosius M. De qso tamen consilio eius dubitatum fuerat: nonnullis contendentibus, occludi oportere, duo hus argumentis. Pri-MQ, quidem, praeiudicio Rescripti cuiusdam, quo id occludi tu Isum fuerat: deinde hoc Rrgumento , quod simulacris id templum resertum zi rex, quae proinde peccandi illecebram adhuc pra berent. Quae quidem argumenta Eulogii Episcopi Edesseni nam ii hoe tempore ibi Episcopus erat fuisse Videntur. Verum . contra contendentibus alus, ac nominatim Gentilibus, quorum magnustum in Palatio seu Comitatu Theodosii Magni numerus erat, reque in consilio agitata, deque consim pullici auctoritate, ut hie loquitur Theodosius Magnus, id te Plnm porro quoque patere voluit: abolito hinc, quod contra impetratum fuerat, re scripto ι inde vero submotoque argumento, atque adeo periculo quod a simulacris metuebatur; Nempe
nullum a simulacris illia pςriculum subesse, si modo
a sacrificiis abstineaturi contra publici ornatus inisteresse, uti ea publice starent: siquidem simuIacra magnorum artificum ibi Posita, artis pretio non P - ,
Fuit haec se ilicet Theodosii Magni hanc in partem nunc sententia: satis scilicet eme, si sacrificiorum usus ihi prohiberetur, & sic ne aditus in hune finem occasio rursum inualesceret: Quare sublato sacrificiori im me tu , ornatui & voluptatibus publicis consuli posse, si templum istud simulacraque ibi posita publicis aspectibus paterent. Quae de ipsa
sententia fletit Honorio l. F. ἐδ. U. hoc ID. at no a& Arcadio circa templa agrorum l. ρα infra nempe
quod deiectis his S sublatis, omnis superstitionis
materia contumeretur. Vnde quoque patet, non
statim ut sacrificia prohibita fuerunt, di templa ideo occlusa dirutaue. Quicquid tamen hanc in partem nunc senserit Theodosius Magnus: certe postea & alia templa de istud ipsiim sub eodem The. odosio, diruta queritur peculiari in id oratione Libanius δετερ των ιερων, quam ipse edidi: Nam etsi AEd Fe nominatim ibi non meminerit, neque templum AEdessenum nominet, non m a gis quam hic; attamen in dubie id indicat, cum magnificentiam eius pluribus commendat. & finibus Persarum vicinum fuisse ait, resertumque finis numeris simulacris: id tandem euersum pluribus
deflet T. Io τι γὰρ δῶ διαφθειρειν, ἡ τὸν υ ηαν
317쪽
3o2 Lib. XVI. COD. THEOD. DT X.
μενα κεκρυπτο τω σκοτω διαφεύγον τα τον ἡλιον,
cuivis usum immutare licet ' Quomodo ergo non turpe fuerit, exercitum pugnare aduersus proprios lapides, Dinemque in sentem in ea concitare , qua magno obm fltidio in altum excitata surrexerunt, quorum finis rum Imperantibus festum indixit Z Neque quis quam existimet hanc tui accusationem esse, Imperator. Enimuero iacet in Persarum Ambus templum, cui ite nullum, ut ex omnibus, qui viderunt, audiseticet: adeo lapissibus insigne erat, adeo supra Irarum eminens, quantum cs Prbs tua: Quare re riuita rem inhabitantibus in metu bestico creditum, haudito quidquam amplius Prbem depraedantibus accessisse nisis illud his depraedari daretur, cuius septi Pis omnem artem eludebat. Tandem.impetus in id oti tis es, qualis maxime hostilis videtur, non pro exiguo pramis hominibus pugnantibus. Audivi vero ET conten dentes inradam, Utrum mirandum magis est ι, an eum templum istud iam amplius tale non sis, an cum
nil rais adhuc passum fuisset, quomodo oe Sreipidis
stemplum. Λ enim tale tantumque templum, νι pra. termittam miram conignaιionum structuram, re Lmulacrorum ferreorum numerum, tenebris obuolu-ιum es, fugiensque solem recessit, periitque: unde l.
coma his, qui Odreunt, voluptas Pero iis, qui non νiderant, neque emm bis μι aquales oculi auresque:
imo his, qui non viderunt, νινumque re tristia reuoluptas, isiud quidem ob casum. istud pero eo, quod i non siderunt. A enim s quis accurate rem spe. Mei, non id tibi adserabes m venit, Perum homini, qua te decepit, profano Dusque infesto, saeuoque specuniarum auido, terraque qua sum in lucem editum
excepis. infestissimo, nusio merito ad fortuna tibvecto, male vero ea Ptenti, uxori seruienti, omniaque i largienti, ipsamque instar omnium habenIi: omnενeνo necessitate iis, qui hae imperarunt ministranti, quorum virtutis ostentatio es vivere in vestibus lugentium, &c. Quibus postremis verbis aliisque pluribus Lihanius indicat id factum per Monachos non ullo Theodosii Magni praecepto , verum alterius, quem pluribus sugillat, quemque ipse Proculum Comitem Orientis fuisse puto: vel certe one-gium, quem Theodosius occludendis per Orientem& AEgyptum templis praefecerat: ut ad proximam legem ostendemus. Quo etiam argumento appa ret, eam orationem habitam Anno Domini 398. Illud sane, quod nominatim ait, de innumeris ibi simulacris . explicare videtur, quod hac lege AEdes frequentia Deum quomodo hic legendum videri possit) dicata, dicitur; frequentia, inquam Deum, τψ πλη ει των Θεων, πολυθεστ τι ' & ideo frequentia simulacra in honorem Deorum, quae olim multiplici diuinitate censebantur: Theodosius
vero aedem iam non Frequentia Deorum, sed hominum frequentiae patere vult coetuique, populoque communem esse, Conciliis forte Prouinciarum celebrandis: de quo vide quae dico ad i. v. b. svr. de Legatis, vel conuentibus curiarum, quo sensu c tus vox accipitur saepe: vi I. a. σε supri de Decur. Quomodo & alias saepe templa in pus, Iicos alios usus conuersa : de quo conuersionis genere omni-husque aliis dico ad i. ιρ. infr. simc lacra item, nota diuinitate, verum arte metienda esse definit. amsententiam in consilio Theodosii proculdubio Geniatiles obtinuere: quo pertine ut illa, patere publici confitii adiectoritate decernimus. Qui huη eti-m veris his opponit Theodosius, hanc constitutionem, de publici consilii sententia seu matura deliberatione latam vi loquitur lex a supr. de consit. Principum contrario oraculo seu rescripto obreptilio, per obreptionem a se impetrato. Vnde interim apparer, hanc rem
in consilio Theodosii Magni diu multumque agitatam. Fuit vero haec Theodosii Magni cogitatio, posse & religioni consuli, sacr ficiis videlicet prohibitis, neque interea voluptatibus, atque ornatui publico quicquam detrahendum. Quo etiam ornatus Pul,lici tuendi argumento Gentiles & in his Libanius, hoc iplis tempore Imperatorem Thera.dosium dehortatus est a templorum strage. Ueriam vhi rerum experimentis contra euenit, eidem ne cessarium visum ad eradicandam superstitionem. Templa occludere, vel etiam exscindere. Quod quidem etiam non semper Principum auctoritat giussu ue factum, verum Ecclesiallicorum Monachorumque Zelo e uti factum queritur Libanius ea orat. υπερ των ἱερων. Ergo Theodosius Magnus hac Ditemplum istud nunc patere voluit, coetui populoque: dc ut mox ait, votorum celebritati. Votorum
celebritas, seu vota publica l. I. in . quorum causa Templum istud patere Populo vult Theodosius in sunt: Primo, Luri quorum etiam originem ex Templis nonnullis exortam iam ex L y. supri di dicimus.) Et in his quidem Maiumae Spectaculum. de quo suo Q. dictum. Secundo, Conuiuia seu festis conuiuia ut in d. t. tr. & N. appellantur. Tertio, Kalendarum Ιἀnuariarum, per haec ad huc tempora, solamnitas, quae & festis conuiuiis
perage hatur, ut horum temporum Scriptores Ambrosius Sermone ι . Asterius Ama leae Ep. Homilia . defeso Kalendarum. Prudentius lib. I. contra Θ-machum v. a ν. testa utur. Quareo, vota publica
318쪽
supν. de oblatione votorum, designataὶ quae tertio die Ianuarii pro salute Principis in templis suscipie-hantur, festisque pariter conuiuiis & ευ χἁως peragebantur. Osod ne vetustiora huς arces sub hoc eodem imp. Theodosio cuius haec lex est)factitatum in Asia nominatim, σεπφανος scriptor Euna pius, in M. Maximisub finem testatur.Erant hoc
Praeterea votorum puhlictarum numero ea, qt Iecura.
G. Sgnovi in Trullo, pag. uo. Tom. l. Pandect. Canon. Gui,tim. Reuereg. ἔρουμ αλια, id est Bromialia, ita honorem Bacchi ut Balsamon ad dicit. ean. & ΓZe-tZes ad tib. a. ἔργων Hesiodi, testantur) celebra
Adeo autem publica, quae recensui, vota Gentilibus, aliquandiu & diutius retusta suere, ut Christianos ad ea quoque celebranda cogerent, ut lex F Dpr. de Epistopis , dxcan. D. dc M. Odicis icani testantur: partim vero l ponte contagione quadam a Christianis quoque recepta fuerint: de quo sunt Augiistini epist. M. ad Aurelianum, dc Ambrosii riser n. ι . vi & Petri Chety logi som. a T. querelae: Sicut Synodi quoque ea prohiberero necesse habuerint, & in his nominatim nodus,
s Bota re Brumalia, s com/entus, qui Primo Maii die μ, ex fidelium riuitate sistatus esto. V hi Bais moioculariter lapsus est, qui τοι βῆα, α ποτω σοὶ ν, id est, cietro των προία dedux.it, di festum id in Panis honorem pghari iblitum prodidit. Ex hac interim quoque lege & l. 17. infr. in M.
apparet, votorum publicorum celubritatibus, veluti lustris. sacrificia adhibita fuisse. Q ae quidem sacrificia di I. l. s. supr. de Eppostis, vocantur.
Neque mirum, votorum quippe celebritates hae, seu ludi in Deorum ferme honorem instituti fuerant: ut Tertullianus D. de Spestatiuis , pluribus exequitur, & nos alibi dicemus. Itemque conuiuia: de quibus L 7. U. in . Porro huc Omnino facere videtur Libanii Iocus ex orat. eius I 3. επιτ c λαλ- λαγως ad Theodosium Magnum imper. P.M. μου. ψt . Edit. Morest. ubi de Eng 1s A ct Edessenis Fes: iuitatibus publicis seu votorum solemnitate. & in his locorum & factorum licentia , sed & de statutis Imperatorum eg t: Et si corrupte ibi habeat textus E μεσαν pro Etis otii: Quod tum alter eiusdem Libanii locus diserte ostendit, de eadem re agentis orat. Ia. au Theodosum, pag. yoo. Eriti cit. tum, quod Libanius hoc ipso loco ait, hanc Vrbem εν τοις ou θοις τη Συρια, apud fultimos Syriae, sui late, non vero in syria ipsa : porro in Syria quidem Phoenice scilicei fuit Emesa: at in Oldroena, SDriae finitima, seu o te e9 Edessa: ut docet praeter Ammianum MarcellinLm, aliosque, lex γρ. Apr. de Decurionibus. I thanius igitur Theodosi Magni clementiam praedicans erga Antiochenos , qui statuas euerterant, eamque efferens supra Con. stantii clementiam , cuius statua quoque tracta &contumeliis assecta fuerat Edessae, haec scribit:
ae leges de si iis coclitas, animo percipi.rt, qDamque ab antiquo id per omnes reges ohtinuerit, o ob antiquiralym gaudium potius, quam taedium adferret,
multum discriminis inter Utrumque circa imaginet m-tienter atque aues tamum,quantum inter ludum f1 1njuranι interest. Sipientum etiam nixoria lentia celebratur. quae concedi quibusdam gemis eiusmodi, ut rLlos exeipiant epulis, in quibus conuitia locis permixta sunt: ut boc Modosatiatimbu amplius ab hominibus re qὰ irant. Nec aequum illsidem derogare, cum quis via deat etiam illos Iraducentes ac pipulo diserentes s met ipsos ; itemque eor, qui in houore noud thses sunt, ansam praebere cauilici cum cursu editi . Esare per
singulos a os currentes, securatorem ab opporIunitate muttιtudinιs suae obt/nent, noν eam, qua in υρνbis tantum consistit , verum in omnibus etiam, quaesesum
non m rito succensem ad vivonem accuseris. sim parui animi re tava min is habitus fueris, a D-cris i gibus rati5xsque AE enses. At nobis stantiari hen-μνιὶ nulla ex parte εν. gium fuis; neque vero quidquam qu d excussaret: Hi in eortim, qui haec fecerunt Inentio, actorum accrefario consistit. Quamobrem huic tu quidem riuitati omnino condonasti; hic vero non omni ex parte illi νι hi ignouit: ita tum, qui mitis re clamens reputatus est, serenitate superasti. Ex hoc loco liqueti testiuitates has Edessae
annuatim agitatas cum magna verborum iactorum que licentia, quam Imperatores hoc ovoque motu Ierint. Ergo flatu's quoque abundabat & urbs. Sane & Ammianus Marcellinus quoque lib. V. cap. 6, refert, a Constantio Gallis qui husdam campiductoribus, ut tortium factorum antesignanis armatas ibi statuas in regione celehri locari ilassas, quae suo Ammiani Marcellini in secivo adhuc intactae seris uarentur. Alter, ut dixi , Libanii de eadem re locu 1 est oratione ιa. ad TModosum, ubi Edessam expresse vocat. In Constantii sane rehus multa Eden se intentio a Pud Ammianum Mareellinum. Sed& Iuliani, Zosimus tib. s. eap. ra. Ad Ioviani, ut docet subscripuo l. y. svri de reo t. mil. aUno n.
319쪽
304 Lib. X v I. Coo. THEOD. TIT. X.
Vota publiea eItra vetita sarrifieia celebrare eoneeditur. Lubet autem addere, quoniam mihi semper impendio placuit . quod scribit Amanus in perisI. Pon/. Eum p. a. se tu sacrificiis celebrandis primo soluilla vota pro Prin
Principis saltite eontinetur, & pietate Christiana dignissimum videtur, quod olim dixit Athenagoras, cum legatione fungeretur, Christianos vota pro prineipibus, tametsi gentiles essent, suscipore. Eius verba sunt is fine: T ἰνες γάρ
Iobe. lib. a eirea M. gentiles etiam hortatur, ut pro Principe Deum precentur. . Τὸν δὲ βασιλέα τIμα, τιμα ιυωρῶ. τα μοτασσυενος λυτω, ἐαθμοκ uxu λυνοῦ. Videsis Tertuli. Apulo . cap. 3. Arnobium lib. q. in M. Pasonem Beati Cypriani. Publi eorum votorum morem receperunt etiam Christiani, sed quoniam ludis, commessationibus, nepotationiblisqtie celebrabantur, optimum factum visum est sanctissimis Patribus, xx fidelium conuersatione ea tollere: β: in eam rem adserri vulgo solet ean. 6 . Truit .mra ex Harmen p. Di M. Can. tit. 3. pag. 39. Verum quoniam extant sextae Synodi Constantinop. canones, non puto canonem epitomatum integro praestare. Itaque quoniam illiDirare possimus, ne grauemur apponere ex Nin. 3. Comic ps. 324. Edit. Rom. Σους ἔτα λέγομένας Καλανὸae, καὶ τὰ λεγιμενα stria, καὶ τὸ καλλενα βρουμάλια , καὶ τῆν ἐν τῆ πρωὸν του Μαρτίου stege Μaia, Vc in EpitomaJ μηνῖς ηιι ρα τελουμένην κανηγυριν
σδε. κα ,γ. ita conuerterem, Mdiumae celebritatem, de qua Iulianus Imperator Misistor. p. n6. δ'οῦ ἡ σοe ἰδία μι, de τλ δεννε , καὶ τὰς ερβὰς νου Μαιουμα χρηματα - ολέσαντας. Muliercularum molles ct libidinosas saltationes PatribuuRDieanis auctoribus, imperatore, data lege prohibuere, ut liquido constat ex can. 6o. Cod. Can. Beel f isfiean. stu his, di bus t natalibus martyrum) etiam quoaesu oris es dicere, fallationessceleratissimas per vicos mque plateas ex Dreans di vi matronalis honor, ct innumerabilium Deminarum pudor deuore venientium ad sacratissimum Hem, iniuriis t esuismium appetatur. D. Aligiistinus Ep. ao2. Contra recentissistas leges Kalenclis Iuniis festis Petanorum sarririga foti nisi ar ae rata .st, nemine prohibente, tam insonti ausu, υι quod nee MDavi temporibui rictum es, peἔutantissimia turbas hisis iam in forim μιν sus vico ante fores transiret Gelasiae: μέτε τὸ πῆ δῖε κτου Δiονύσου. Veteres uuam in toreularibus expri mentes Bacchum inuocabant, ct eum primum vinum superfunderςtur in doliis effise ridebant. Hunc Ioeum illustra. hii cytis lus Alexandrinus in Oseam cap. 9. p. a 7. ήν, cte, Mos erat inchoantibus Uricalturam, ω terram aristro mose; ris, viaimas immolare Daemonibus, er ab iis agro in secunditatem postere: rursus ubi messis appeteres, seruZminm.ientes, atque etiam torcularibur racemor inferentes, libabam V suerificabant Horis, cantisa torcularia modulabatiιών,
ω eris es gratiasque bobentra, gaudio ac Mutia eluti totos Hes rransigebans. Ergo illud OVA , quod Mastilia, . qui nouissimiliti e eompressis vilis, & quasi fece, Vinum exprimunt, caeteris varie eoncinentibus, ingeminant, Graee, sonte eidit, ut pleraque alia, quae sunt in ore vulg. Massiliansis: dc prosecto nihil aliud esse videtur, quam ωὸ ρ-... Hi, enim verbis Baeehum olim inuocatum Vetus Horatii commentator ad docet: aut certe Euang. vid. Eusebium Dri monstrationis pag. 3 ρ. Cor. Gr. Haee quidem longiustula sunt, sed tamen extra Bacchum non sunt. Et quoniam de publieis votis agimur, voto quoque finiendus est ad hane legem commentarius. Volo, inquam, quod pro ineolumitate sacrosancti ct inuictissimi Rhet1 nostri suscipimus, idqtie non verbis nostris, sed piissimi , doctissimique Imperatoris Conllamini, pro m. da admini'. Imper. ἁλλα σὐ Κύριε ὁ ειὸς μου, stri sca tu Domine Deus, cuius regnum inexistabile sempiternum es, prospe-νam redde viam ei, ct sit super esm facies tua, ct suris tua ad praees eius inclinetur e protegaeam manus. rva, os diri. eantur via eius in conspectu suo, ut ante oculos eusodiat lini eationes tuas. Cadent hosses, re terram Iineent inimisi eis Adtimbre in sirps eius fecunda sobolis, O umbra fruam eius occvstra montes Non. Nam Ur te regnam Peges, glori
320쪽
DE PAGANis, SA csti Fic HS ET TEM P Lis. 3 os THEODosii M. Tertia lex : qua SAc stirici Ast quidem divinatoria
Ne quis mortalium ita d) faciendi Sacrificii sumat audaciam, ut, inspectione iecoris, extorumque praesagio, vanae spem te promissionis accipiat, vel quod est deteriug sutura s sub execrabili consultatione g cognoscat. Aceruioris etenim ies linebit supplicii cruciatus eis, qui contra vetitum, praesentium vel suturorum hλ explorare temptauerint i in veritatem. Dat. viri. lo Kalend. Iun. ConstP. Arcadio A. i. & Bautone v c. cos S. 38i.J
tribuenda haee lex Valentiniano, THEODos Io 9 Arcadio. ID.
Iriseis. Eadem porro vox apud Ulpiant in referente auctore collationis legum Mosaic. ιις. is. n. a. ID.
C A R l F l C l A rursum animalium per Orientem a O Theodosio Magno, sub capitis poena, hac Constitutione prohibentur Anno D. 38 s. cura eius rei CYNEsto praesecto praetorio rientis data. Quam quidem constitutionem indicare mihi videtur Libanius, orat. de Templis, cum ait, Theodosium lege tua sacrificiorum quidem vi, το Mois inter- Τ' dixisse , thurificationem vero το λιβανωτον concessisse. Ouae & ipse postea ab eo vetita Anno 392. l. v. inst. Atque eo pertinet vox IT A hac teg. qua animalium scilicet sacrificia vetantur. At non& thuri ficatio seu λ.ιβανωτον, ut diserte scribit Libanius.
Imo & Zosimo teste lib. q. cap. 37. prohibendis sacrificiis & occludendis templis Cynegius hic ipse a Theodosio Magno missus in aegyptum de Orientem fuit: ΚΤ NEPlΩ, inquit, τῶ ιιυλῆς υπάρχω περιποαενω κατα τηρο ρι- ,ν, προ- τευ μ ενω τε Σταο την εις τοι Θεια Θρη1σκειαναναγορεῖσω, καus ει α τοῖς τεμενεαν ἐπιθῶνου, negio Pν fecto Praetorio, qui missus fuit in ptum, datu ei in mandatis, ut omnibus numinum religione inte=diceretuν re fana clauderentur. Et mox:
C negius aditus temptorum per Orientem fruniuersiis AEnptum, re i im Alexansi=ιam occlusit, sacrificiaque ab omnι auo usitata, cum omnν paIrio cultu prohibuit. Idacius Fas. Consul. an. 388. Theodo Io A. II. s C neg. Cus idem de Cynegio Prodit, don Chronico, Anno Theodosii X. id est, an . D. 388. adhuc fusius: Cynegius Theodosi Praefectus habetur inlustris, qui Dctis insignibus praeditus cae Psique ad AEgyptum penetrans gentium mulacra subuerait. Hunc eundem puto, a quo templum Edessenum in Osdroena de quo l. g. svr. destructum ait Libanius orat. υπερτων ἰέρων a me edita. Verum haec post hanc Iegem accidere. Cynegium quippe hunc Anno demum Domini 387. Alexandriae moratum indicat indubie lex s. svr. de petitionibus, & inde reuertentem diem in itinere obiisse, ait Zosimus lib. . cap. s. Anno Domini 388. cui sit flectus Tatianus. Qiticis quid tandem hic Cynegius hanc in partem in AEgypto praestiterit, sane mox alia constitutione per eandem . Egyptum opus suit. Itaque Anno Domi-ns 39I. l. II, infra emis is constitutio ad Euagrium Praefectum Augustalem & Romanum Comitem AEgypti, qua sacrificia templorumque aditus in AEgypto inhibita fuere, ad quam p ura dicam. Qiiod poenam hac leg. propositam attinet, imponit ea acerbioris supplicii cruciatum: Quod BaIsamon Scholio ad Nomoc. Phot. t. st. cap. V. pag. v. siu. pag. ni. Tom. II. Bibl. Iur. Canon. Vet. Hen. IUDE. male de crucis supplicio accepit: quod a Constantino iam diu sublatu fuςrat.