장음표시 사용
361쪽
dem cap. II. constat, quod nequidem minores ora
dines eodem die ab E piscopo conferri debeant, nisi justa ex causa, dum vult illos ordines conserriper interstitia, nisi aliud Episcopo expedire magis videatur di addi etiam potest, nisi illud induxisset
Quaerant autem hic, an possit Episcopus eodem die iusta de causa eidem conferre minores Ordines& Subdi a conatum. Et respondent communiter
quod sic , eo quod nullo iure hoe sit prohibitum acum Triti. χlummodo prohibeat eidem conferre eodem di e duos sacros ordines. Deinde, etsi fortEillud pro hibitum fuisset. contraria tamen consueritudine iplud iam obtinuit, ut saltem seria sexta denis tur mino res ordines, & Sabbatho sequenti majores. Intero alia vero, quae ad Gnores ordines exigit Concilimm Trid. relinquuntur arbitrio Episcopi.
Statuit ditiam idem Cone. sess. 23. cap. II. I 3. ec 34. de ι eform. ut integer annus intercederet Inter Subdiae onatum, de Diaconatum, di etiam annus
infer Dua conatum se Sacerdotium i quod iustissime ab EMesia institutum est, ut interea ordinati sese la exereitio ordinum exerceant, dignitatem ordinis suscipiendi maturius considerent , di inteis rea illo rum mores & vita melius Innotescant. Pota st tamen iusta de causa in his temporum In terstitilis dispensas, qualis causa est utilitas, vel necessitan Ecclesiae: qualiter tacite eensetur facere Episco pus, si Episcopus sciens talia interstitia non intercessisse, non contradicat. Hoc interim fate dum, anterioribus saeculis majori rigore curam habitami fuisse interstitiorum, quam modo; & meis rito. Quamquam enim interstitiorum dispensatio relicta smab Eeelesia arbitrio Episcopi r certum tamen
est, eam solummodo iusta de eausa illi esse relictam e adeoque potestate sbi data abutuntur , qui proinii scuh non attenta causae qualitate hic dispensa ud. 5 E-
362쪽
De elem Satramenti Grinis D Ie ENPuM primo, Constat ex Apost. I. aflTimoth. 4. quod per ordinationem in anima ordinati conseratur gratia , dum dicitur e Noli uegligere gratrum, quae in te ess, quae data ess libri per
prophetiam eum impa Bione manuam mea κm. & 2.Τlm.. Σ. Admoneo te, ut resuseitesgratiam, qua eΠiηιeρεν impositionem m uum mearam i Ex quibus verbis an- te a probavimus ordinem esse verum Sacramentum,
di per gratiam illam, intelligi gratiam bratum facientem. Uerum quidem est, quod initio nascenistis E celesiae vix aliqui ordinabantur,quin etiam eonferebantur illis gratiae gratis datae , uti patuit in Apostolisi modo tamen illud cessat, nisi sorte in aliquibus Exorcistis, quibus adhuc datur, quod in nomine Christi daemonia ejiciant φ idque ex eo lux ta sanctum Greg. Homil. 29. in Evang. quod gratiae gratis datae in exordio Ecclesae fuerint necessariae, ut eresteret in fide multitudo credentium , quae eo magis cresceret, si miraculis nutriretur; Ouid i ait, em nos eam arbacta planta in , tamdiu est aquam infandimas, qAousque ea in terra jam eoaIui Ffe Uideamas i at ps semel radicem fixerint, irrigat a cessabit. Hine ea enim quod Paulus dieit, lingua iis
sign- ρηι, ηοη si libas, sed insidelibus.
Dicendum a. Alius effectus Sacramenti ordinis est gratia sanctificans, quam inordinatis recte diis spositis ordinatio consert. Probat illud locus Apostoli ante citatus. Idem etiam probant sancti PP sanctus Amb. lib. de dignitate Sacerdotali cap. s. Homo, ait, imponis manum, Deus laetiιην gratiam. Deinde, sanctus August. lib. a. contra Parmeniain
363쪽
ssa DE ORDINE.num cap. II. asserit Sacramentum ordinis conserisse Spiritum sanctum, id est, gratiam sanctificam tem, quae saepe intelligitur per Spiritum sanctum peculiari modo animam justi inhabitantem, uti alibi dictum est agendo de iustificatione. Praeterea,
iuxta Trid. sess. 7. de Sacramentis in genere cap. g. omnia Sacramenta novae legis ex opere operato conferunt gratiam et atqpi ordo est Sacrais mentum et ergo. Hoc autem intellige de gratia sanctificante non prima, cum ordo sit Sacramentum Vivorum, adeoque vitam animae, puta gratiam
supponit, quam proinde ordo ex se & ex sua institutione non confert, nisi aliquando per accidens, iuxta alibi dicta de Sacramentis in genere. Quia vero ordinatus magnum sibi onus assumit.& dignitatem; hine etiam in ordine consertur ultra gratiam sanctificantem , gratia Sacramentalis, sive quoddam speciale auxilium gratiae, quo ordinaintus adjuvatur ad finem sui ordinis facilius conseis quendum. Unde eleganter sanctus Leo serm. I. in
die assumptionis suae t Ese necesiariam est trepidare de merito, religiosum est tamen gaudere de donor quoniam, qui mihi honoris est auctor , ipse mihi siet admini a rationis adiutor: ne sub magnitudine gratiae fa cumbaι iηtirmus, dabit viristem, qui consuliι digniιa
Dicendum 3. Alius huius saeramenti effectus est
character, quo veluti nota obsignantur ordinati tamquam Ministri & deputati Christi. Et quamvis essectus ille ex sacra Scriptura non possit ita essicacister probari: tamen ex Sanctis P P. Conciliis, de continua Ecclesiae traditione lassicienter potest dein monstrari. Constat enim ex Sanctis P P. ordinationem repeti non posse, sicuti nec Baptismum, nee Confirmationem: cuius rationem passim sancti Patres & Theologi refundunt in characterem e qui sicut indelebilis est& perphtuo perseverat, ita etiam ratione illius, Sacramenta imprimentia characte
364쪽
Da o R D I NIs. rem, iterari non possunt. Hinc etiam ulterius do cent. quod potestas ordinis non amittatur per peciscatum mortale, per excommunicationem, aut
aliam centuram Ecclesiasticam, cum impressio characteris sit. ex jure divino. Effectum hunc characteris veros milius conserunt
omnes ordines, in illa maxime sententia, quae t eisnet omnes ordines esse Sacramenta et adeo ut, qulislibet ordo conferat characterem sibi proprium e cuia ius ratio est, ait sanctus Th. quod per quemlibet oris dinem constituatur aliquis supra plebem in aliquo gradu potestatis Ecclesiae, ordinatae aliquo modo ad Sacramentorum dispensationem , adeoque in diis versis ordinibus imprimatur diversus character cum character sit signum distinguens Clericos a Laicis in certo aliquo gradu, adeoque. euilibet rein spective ordini suus correspondet character.
Ibi obiter nota, consecrationem Abbatum non imprimere characterem, nec conferri potestatem
aliquam spiritualem distinctam a Sacerdotio. Et ratio est, quod Abbates non sint de iure divino . sed tantum humano . sive non sint ex institutione divina , sed Ecclesiastica ad maiorem Ecclesiae oris natum quod patet ex eo , quod nec Scriptura Salcra , nec Sancti P P. antiquiores , qui temporibus Apostolorum vixerunt. Abbatialis dignitatis sa ciant mentionem: adeo ut, & illorum dignitas. praerogativae , privilegia, proveniant solummo. do ex iure Ecclesiastico. Varii insuper sunt effectus quorumcumque ordionum , quos ex antς dictis , de quocumque ordine,& alibi agendo de particularibus Clericorum obligationibus , recensuimus. De voto autem contineri
tipe sacris ordinibus annexo. agam postea de Sacramento matrimonii, agendo de impedimentis ma
365쪽
sussicere potest suscipientis intentio metu ex torta: tum, quia taliter ordinem suscipiens est simpliciter voluntarius, quamvis secundum quid sit in voluntarius, tum etiam , quia Alexander III. cap. 2uaeris a nobis A De aetate, & quantitate praeficiendorum jubet, ut Clerici beneficiati, qui suadente utilitate Ecclesiae aut necessitate, renuunt ordines majores suscipere, ad eorumdem receis Ptionem per amissionem locorum & beneficiorum subtractionem compellantur. Dicendum a. Valide etiam ordinari potest adesistus inscius, & qui ante in ordinationem nunquam consensit, nec unquam positive dissensit. Suadethoe factum Flaviani Episcopi Antiocheni, qui, ut refert Τheodoretus in hist. Ss PP. num. I 3. Mace- idonium Anachoretam prorsus inscium ad Saceris dotium promovit & ordinavit. Cum enim illius Anachoretae fama ac sanctitas in ore omnium esset, Eum Flavianus abdueit a vertice montis, ι auquam in eam ad se delata falsi aetasatio. cum autem mmcam esseι propositum Derisictum, adducit ad altare, ereum eoaptaι in numerum Saeerdotum. Po'quam autem
fati sacram siniιam ossiciam, hoe ei sigmmavis aliis quis quod erim Iactum fuerat, ignorabat omniu3
primum quidem ineessebat omnes maledictis Sm eonviariis, postea autem aecepto bacalo, solebat enim eo inniatens ingredi propter seriam , . ipsum persequebatur Harimem, Cy alios qκοι quot aderant. Porro, Domctissimum illum Patriarcham potestatem Ecclesiae scivisse, illiusque limites non excessisse praesumenis dum est. Dice
366쪽
D x o R D I N x. 3 3 sDIeendum 3. Ualde etiam probabile est, quod aleat ordo collatus, prorsus invito de contradi centi. Si enim invitumη possit Princeps saecularis aliquem compellere, ut ossicium saeculare assumat, quando id Reipublicae utilitas aut necessitas postulat; cur non posset & Princeps, sive superior Ecclesiastieus sibi subditum cogere ad suscipiendum ordinem, quando id exigit Ecclesiae utilitas, aut
necessitast Unde D. Thomas in 4. dist. 29. art 4. ad . reiicit opinionem eorum, qui dicunt, od Papa non poι est praeipeνe aluar, quod ace praι Epψcopatum, quia confe6us debeι esse tiber. Rationem subdit, quia bος ρηιιο perirer Ecclesiacticus ordo. Nisi enim aliquM posse; cogi ad I MeliendMm regimen Ee etesia, Ecelesia conseνυσι non posseι: cΜm quandoque illi, quisuat idonei, hoc nostini fuscipere nisi eoacti. Imo , quod Ecclesiae talis potestas competat, innuit sussicienter. Ivo Carn-Epistola i 8. qui, et si reprobasset ut illicitam ordinationem Uigrini Eccleissae Carnotensis Cancellarii in Episcopum Dolensem, illo invito factam et tamen ita scribite Sr ergo
nudia vestνa muιare non vult s. in altam personam deliberatione ve pra declinaFe non vultis, non a nobis,
sed a Sammo Pontifice est quaerendus cur concessum eis invisos ad hae inela eogere, in de volentibus, m de nolentibas Eeelesiae Dei Porii laes ordiuare. Ubi S. Ivo satis declarat, ad Pontificis potestatem pertinere invitos ordinare, Fc nolentes , quod aliis Praelatis denegati non quasi invalide facerent, si id a tenta-
Tent, sed illicite , cum supremi Pontificis sit hoe
casu de causae aequitate diicernere & cognoscere, tamquam in re gravi.
Hue accedit Concilium Moguntinum sub Carolo
Magno, quod cap. 23. eorum ordinationes ratas
habet, qui su E in Canonieo, sive in Monachico ora dine inviti sunt ordinati, quamquam statuat deinceps non tonderi, nisi in legitima aetate di spontanea
367쪽
s ue6 DE ORDINE. Praedicis opinioni plurimum favet Canon pesn tentialis 3 3. apud Gratianum , ubi dicitur. Episcopus,
sustendi ιμν κηo anno. E x quo insertur , penitus in vitum ordinari posse ex iusta causa. Favet quoque Capitulum, Ubilaa didici ai dist. et . ubi Simplicius Papa redarguit Joannem Episco-Pum Ravennatum , quod ordinaverit invitum de violentia inexcusabili pertractum Gregorium Episcopum; dc tamen nullam mentionem facit invalidae ordinationis ; imo ins nuat validam suisse, quia ibidem praefatum Gregorium appellat Fratrem suum in coepiscopum. Ubi etiam notari potest , quod Glosisa ibidem v. quaeritur, expresse doceat , a Pontifice tantummodo hic prohiberi ordinationes illas, quae causa odii vel ingratitudinis fiunt, nulla impellente Ecclesiae utilitate, aut necessitate, quod etiam haec Simplicii verba fatis demonstrant sint, ait, didicisti, quae in 'airem O Coepiseopum nostram Gregois viam, non dilectione , sed invidia perpetrasti quem iηexcusabili violenii d peraraia ad te passus et, atque
vexari, ut ei honorem rantum non per animi tranquisitis
Praeteream Conc. Aurelianensi 3. cap. 4. statuitur , ut Clericus ordinatus invitus de reclamans ab ossicio deponatur, quando postea accipit uxorem rex quo sequitur, ordinem tunc fuisse validum; quia alias deberet suspendi ab executione ordinum, etiamsi uxorem non acciperet. Ibidem etiam prae cipitur, ut Episcopus ordinans invitum N recla mantem', per annum abstineat a Missa, nec ulla fit mentio de invaliditate ordinis collati.
Addi etiam potest ex Concilio Florentino , quod ad validam Sacramentorum administrationem nihil aliud requiratur, quam debita materia , is ma , di debita ministri intentio tacite innuenti,
368쪽
DE ORDINE. 3 s7 antentionem suscipientis, in Sacramentis Impriis
mentibus characterem , non requiri ad validitatem eorumdem. Aliud est de aliis Sacramentis, quae Consensum voluntatis essentialiter requirunt. Neque etiam, ut ex institutione Christi , vel ex natura rei, talis repugnantia confirmari potest.
inter charactem, ordinis , dc defecturi consensus et maxime , dum Sacramenta agunt ex Opere Ope
Legimus apud Zo Zomenum lib. g. Hist. Ecclec
Tripari. cap. I. uod Monachus quidam valde eruis ditus, nomine Ammonius , Dum eam vesuissent quidam ad Episcopaium perιrabere, nee iste posset eos semmonibus averιere , abbetdu propriam aurem dicens: jam ne voleniem quidem me quisqMam patitur ordinari, eum Ecclesiastiea νegata corpore perfectos exquirat. Pνοinde dis edenιibus illis ex denuὸ redeuntibus, atque dieen ιibus , εμοd mονκm peuectionem potius Ecclesia , quam eouas requirat, Draviι etiam linguam suam abis scissurum , si vim niιeνeηιur inferre Ex quo & similibus factis apparet, in ordinando non requiri . consensum : neque enim viri illi doctrina & pieta te celebres ad extrema remedia recurrissent, si so lus desectus proprii consensus ordinationem reddidisset nullam. Quid enim promptius erat, quam nunquam consentire, & nolle habere intentionem suscipiendi ordinem i Signum ergo est, quod deinfectus consensus non putaretur ab illis sanctis viris obesse valori ordinationis sacrae Quinimo, ordinem aliquando suisse prorsus invitis & reluctantibus collatum , testantur historiae, ut de pauliniano fratre S. Hieronymi , de quo Ba ronius ad annum 392. & S. Epiphanius epistola ad
Joannem Hierosolymitanum, quae est 6 o. inter epistolas S. Hieronymi, refert, & velut recte factum tuetur,quod Paulinianum invitum ordinaverit Diaconum & Presbyterum propter utilitatem Ecclesiae. Item sp danus in Epito me Annalium Z a Cardi.
369쪽
3 ueg DE ORDINE.CardInalis Baronii ad annum 39 i. ait, quod Main tu ιinas a S. Valerio Episcopo H veneni inciιus-uMehrmans ordiηatus est Presisteν. Neque recens est haec opinior nam tempore In nocentii ΙΙΙ. viguit , ut refertur Cap. Majores Gde Baptismo, di ejus effectu Item quaeritur. Dicebant enim nonnulli, quod Saeramenta, quae per δε βονιruntur sectum , ut Baptismus o- ORDO , egi raque similia. non solism dormientibus m amentibus .
sed IN vi US ET CONTRADIChNUBus, e suon qua se tam ad rem, quantum tamea ad characterem conferuuintar. Nec Pontifex ibidem eorum opinionem re pro
bandam censuit. Uerum quidem est, quod Inno. eentius ibidem dieat, quod ille qui nunquam e nissentit, sed penitus eomradicit, nee rem, nee ebaracterem suscipit Saeramenti: Uerum, dum haec dicit. λ-lummodo agit de susceptione Baptismi r & quamvis verba generalia sint , tamen , si sumantur cum respectu ad totum contextum , manifestum
est , quod de solo Baptismo intelligenda sint. Nam solum ibidem instituitur quaestio de Baptismo, &de illo solo resolvit Ponti sex. Unde fiat Is
patet, opinionem de valore ordinis reclamanti& prorsus invito collati, adhue hodie defendi potise ut verE probabilem multo magis, quod ratione huius doctrinae non deceat viros religiosos traducere ut haereticos , qualiter excessit quidam non ita pridem. Caeterum quia ex simili ordinatione gravissima oriri possent incommoda, recte Eccleissa eiusmodi ordinationem prohibuit, ut satis patet ex Canonibus citati .
370쪽
SECTIO PRIMA. , De Sponsalibus. ICENDυΜ primo, Dossalis proprie sitisesunt suturarum nuptiarum promissio. stonsalia. Vocantur Sponsalia a spondenda sive promiιιendo , eo quod uxor ante nuptias ab aliquo eius euram gerentespondebatur, qui vocabatur Sponsor , femina quae spondebatur, dicebatur Sponsa, ille cui spondebatur, dicebatur Sponsus. Dicitur vero Promum, cum nudum propositum etiam verbis expressum nullam hie inducat obligationem. Debet quoque promissio illa esse reciproca sive mutua, cum sit contractus onerosus babens annexam hanc conditionem, proin ιto tibi , si ta repromiιια. Unde alterutra solum Parte promittente , non habentur sponsalia . nisi accedat repromissio , & consensus mutuus. Hoc tamen notandum est , quod si major septennio pro- mittat minori sponsalia, obligetur eatenus, ut de beat expectare, si forte puer adultus velit datam fidem aeceptare ae repromittere. In sero quoque conscientiae poterit unus sponsalia promittens obligari, etsi alius non repromittat , potest enim obligatio esse solum ex parte unius e sic deflorator Uirginis obligatur eam ducere , etsi alia non obligetur ducere defloratorem: potest quis se obligare ad vendendam alteri. domum , se ut alter non teneatur illam emere: haec tamen dc similia sponsalia non induin Z eunt