Emanuelis Dunj J. C. De Veteri ac novo jure codicillorum commentarius atque de solemni quinque testium numero in codicillis vel testamento confirmatis adversus Justum Henningum Boehmerum. Accedit contraria Boehmeri disputatio de codicillis sine testi

발행: 1752년

분량: 363페이지

출처: archive.org

분류: 상속법

231쪽

iis , ut nempe ea perinde valerent, ac si scripta essene testamento . Etenim agebatur de juris caussa , quae in te lectu constabat ; idcirco fictionem recepit; quum enim ex legis rigore manasset, ut verba cibilia , sive directa in testamenti tantum tabulis admitterentur , placuit Prudentibus ad codicillos quoque ea perducere , quantum addationem legatorum ἱ atque ne in legem incurrere viderentur , eXcogitarunt codicillorum confirmationem iatestamento , ob quam fingi poterat, quasi datum videri testamento , quod revera scribebatur in codicillis . Quod autem verba civilia adhiberi non valerent , nisi testamento , profecto ad caussam juris referendum ; sive enim quis voluntatem suam exprimat verbis imperativis, sive precativis , facti caussa non mutatur ; nam eadem aeque

habetur voluntatis significatio; ideoque quum id juria tantum intellectu constaret, datum est Consultis per fictionem efficere , ut in codicillis confirmatis Iegari quidem posset, tamquam si legata scripta essent in ipsb testamento .

XIII. Contra vero juris solemnia facti quidem naturam involvunt ; quum nisi revera adhibeatur ritus , qui lege praescribitus, numquam actus solemnis habebitur r ideoque fictionem non admittunt . Scio actus legitimos in juris caussa considerari , quatenus lege constituuntur , ut magis juris esse vido an tur , quam facti . sed distinguimus facti caussas lege statutas a ceteris , prout naturaliter fieri solent. Haec quidem in solo facto consistunt ἔ, illae vero ex jure esse dicuntur, licet factum complectantur ; quod idem est , ac si dicamus , in facto quidem consistere , quod tamen lege cautum est ; actus enim

232쪽

legitimi a lege sunt, quatenus lege praescribunt ur ; attamen ejusmodi sunt naturae , ut facto hominis necessario expleri debeant; ex iure esse videntur, licet infasito omnino consistant . Hinc inteli igimus , quemadmodum codicillorum solemnia nequeant fictionem ad mittere , quum necessario factum hominis exigant . Quippe certi testium numeri adhibitio factum continet , quod fictioni non subest ; naturaliter enim fieri nequit, testes adesse , & non adesse eodem tempore; nec Proiu- de solemnem fingere poteris eam voluntatem , cui revera solemnia non adhibeantur . Remittit quidem lex inie dum juris solemnia in quibusdam peculiaribus caussis , vel personis ; at nusquam legitur, considerari fictione juris , tamquam actum legitimum , qui talis revera non sit; nam nequit illius fictionem permittere , quum contradicentia sint , actum solemnem jubere , illumque talem considerare , vel non servatis juris solemnibus . Nec refert , testatorem solemniter codicillos in testamento confirmare; non enim consirmatio, sed ipsum defuncti iudicium in codicillis expressum solamnia requirit, ut. certa ejus fides habeatur ; atque quoad voluntatis solemnia nihil ei prorsus adjicitur , vel tollitur , si codicilli confirmentur , vel non confirmentur ἰ quum nequeat i stator ilemnem vel declarare , vel emcere voluntatem suam , nisi juris solemnia omnino adhibeantur; quippe . quae non ex hominis , sed ex legis pendent potestate. XIV. Ex hactenus expositis nemo non videt, quo faI- .sissimo iuris principio laboraverint , qui negarunt solemnem quinque testium numerum in codicillis confirma- .

233쪽

etis contra expressam Theodosii legem , ut nil manifestius demonstrari valeat . Sed quid fiet , quum cognoverimus eos nec sibimet constare , atque in repugnantia ita irruere, ut unum alterum necessario destruat Z Equidem postquam contenderant, codicillos testamento confirmatos solemnes minimo haberi, fabulosa nempe solemnitatis notione, quam ex testamento repetunt, haut verentur deinde asserere , quod non secus valere poterunt, nisi certa voluntatis fides habeatur , legitimis nempe probationibus intercedentibus , quibus constet, testatorem revera ita

jussise ; si ve schedula illius manu scripta sit ex Barioli sententia , sive etiam aliena , ut Castrensi placuit; atque , ut Faber inquit : Illud tamen femper adesse oportet , ut

scriptura tua At indubitata ; nee Hortandi caussa uua s/At, quin ea ipsasis , de qua tectator senserit; ct in Lim-

ma , ut vulgo loquuntur , de identitate schedulae omnino constare debet , ut certa sit defuncti voluntas . XV. Sed velim , dicant, qui sane hoc consentiet cum iis , quae prius affirmaverant Z No e contenderant , codicillos, sive schedulam solemnem omnino considerari ob illius confirmationem in testamento Z Atqui si solemnis habetur, quid porro ineptius , quam de ejus fide dubitare Z Forsitan juris solemnia in supremis praesertim,

jure novo, tum in testamentis , tum in codicillis, non alio spectent, nisi ut voluntatis fidei consulatur . Quid quaei magis repugnans , quam voluntatem solemnem habere , itemque incertam Z Respondent, etsi quantum ad solemnia legibus praescripta , schedula sustentetur testamenti solemnitate , hoc tamen non praestat certam de

ca De erroribus Pragmaticorum decade ε'. errore 3.

234쪽

functi voluntatem . . Risum profecto movent hujusmodi speciosis verborum commentis . Quid aliud obsecro erunt solemnia in supremis , nisi testium praesentia certa forma adhibita Si ergo codicillos testamento confirmatos δε-Dmnes appellant , cur una recurrunt ad extraneam eorum

probationem Z Erunt itaque solemnes , & non solum nes eodem tempore , solemnes quidem nomine tenus , quantum commentitia haec solemnitas satis esse videatur ad fraudandam Theodosii constitutionem , non solemnes , quantum ad veram solemnitatis notionem ς quum enim revera iis non adsit solemnis testium numerus , vel test mentorum, vel codicillorum , abest idcirco voluntatis fides quam postea aliunde repetere conantur , ut quodammodo scripturae veritati occurratur . Ita ne liceat iure tam seria iocari ξXVI. Praeterea quum reserunt legem Theodosii ad codicillos dumtaxat testamento non confirmatos ; S alioqui confirmatis tribuunt ipsa testamenti solemnia , solemniorem quidem faciunt schedulam testamento confirmatam altera non confirmata ; in illa enim considerant testamenti solemnia ; in hac vero solemnia codicillorum . Sed quoniam in prima revera solemnia non adhibentur, nec nisi nomen tantum diodo solemnitatis ei adscribitur; fit propterea, ut schedula solemnior , tamquam incertar fidei non admittatur , nisi aliunde constet de illius veritate ; schedula vero minus solemnis ipso jure consistit, veluti consecta secundum Iegis obIervationem in codicillis praescriptam . Quin in schedula minus Q lemni habetur tutior voluntatis probatio ς nam non secus constabit, nisi quinque testium adhibitione ς contra in solem- E c a ni

235쪽

niori duoriun tantum testium fides exigitur , quibustitas ut unt, scripturae probetur . At quid absurdius, quam tutiorem voluntatis probationem exquirere in sche. dula minus solemni, in solemniori contentum esse probatione minus tuta ξXVII. Haec , ct alia similia absurda , in quae incidere necesse est, ubi semel falso juris principio haereatur ,

consequentia quidem sunt illius commentitiae solemnitatis , quam temere in medium attulerunt ό ut illius colore obducto Theodosiianam constitutionein fraudareut . Unum restat , ut qui veram juris velint doctrinam profi, teri , vel inviti fateantur oportet, una , eademque Imperatoris lege solemn ia aeque data esse cuicumque voluntati praeter testamentum , sive confirmata sit, sive non confirmata testamento ; confirmatio enim nihil prorsus commune habet cum juris solemnibus ; tantumque abest , solemnia testamenti transferri posse ad aliam scripturamineo confirmatam , ut nisi solemnia revera adhibeantur , numquam jure probabitur; Non enim Imperator . fictilia , sed vera iuris solemnia codicillis praescripsit , ut tutior voluntatis fides haberetur ; quae proinde si neglia gantur , in legem necessario ossendes .

Quid juris inter . Pragmaticorum dissidia moribus nostris obtinuerit . Atque ae testationibus per relationem , ut Munt, ad schedulam.

I. , T Idimus fortasse longius , quam res serret quic-V quid ad propositam quaestionem attinebat , de juris

236쪽

juris solemnibus in codicillis testamento confirmatis; tum quam extranea , ac futilia sint , quae a Boeli mero aia feruntur , suisque fautoribus nedum quantum ad argumenta ex juris locis petita , sed & ad cetera rationum momenta , quae sane manifestissimis laborant erroribus . Praestat modo sermonem convertere ad ea, quae pressius spectantius in foro receptum, nostri'lae moribus com probatum . Ac quidem non utique versamur in re utili fortasse , vel ad ingenii tantum exercitationem , vel ad excitandam veterem iuris Romani doctrinam eruditioni magis opportunam , quam usui quotidiano . Immo tan-

ti est ponderis , ac momenti , quanti rei publicae interest periculosa defunctorum iudicia a fraudibus liberare . Quo

certe Theodosius respexit, quum cujusvis generis codicillis propria constituit sis lemnia . II. Pro recepta fori sententia non intelligimus tu, multuarias , secumque dissidentes scriptorum opiniones , quas vulgo metiri solent ex potiori illorum numero , sed quae prosectae ex quotidianis Tribunalium decretis e re natis , usuque frequentissimo sibi consentientibus, in mores

tandem vertantur: quae sane receptae sententiae etsi expressam vim legis non habeant, multum tamen auctorita tis merentur , praesertim quum veterum instituta ad nostros mores converterint. Refert autem Boeli merus Q , apud Germanos sere receptum esse , ut codicilli testamento confirmati rati quidem habeantur , etiam non adhibito solemni quinque testium numero , quod tamen Harprechius repetit ex propriis Germanorum moribus . Addit etiam Boeli merus quoddam Strykii respousum s

237쪽

sum, quo in ea facti specie visum est , improbari non debere schedulam testamento confirmatam , cui tamen aderant duorum testium subscriptiones ab . III. Ac porro in iis Europae regionibus , in quibus , repudiatis juris communis solemnibus in supremis , tum testamentis , tum codicillis , adducta sunt defunctorum judicia ad parem probationis caussam cum ceteris actibus inter vivos , cessat hic disputandi locus ; quum eamdem aeque non Q lemnem desiderent probationem , sive testamentorum tabulae sint, sive codicilli , in quibus nihil proinde refert , utrum confirmentur , necne testamento. In

Italia vero , ubi potissimum religiosissime servatur juris communis observatio , praesertim quoad supremarum tabularum solemnia , nulli bi , quod sciam , hactenus recesserunt a Theodosiana sanctione , tum in codicillis nota confirmatis , tum confirmatis testamento. Quin , quantum ex decretorum collectionibus percipere licuit , pa- Iam est , celebriores praesertim Italiae Senatus sartum tectum omnino servasse jus Theodosianum de solemnibus in quibuscumque codicillis a tot scriptorum commentis . Atque utcumque Pragmaticorum licentia non dubitaverit undique Barto lina paradoxa ventilare ; numquam tamen eo pervenit , ut falsa eorum consilia in fori sententias reciperentur . Plane quamquani commentitiam illam ubique assectaverint solemnitatis notionem ς tanti tamen ea non fuit , ut rei veritatem perverteret. Ecquis enim non videt , tantum valere hanc ficti titiam solemnitatem ,

quantum valet quaevis scriptura , cui desint vera iuris stalemnia Z Quid manifestius , quam hujusmodi verborum fig

238쪽

figmentis viam revera fraudibus aperiri Novum hoc fortasse videri poterit causidicis nostris , quibus nil tam familiare occurrit in pervolvendis suorum dere torum C dicibus , quam illud , licere nempe teArari per relationemo sbedulam e quo principio admisso , tum colligere non dubitant, nulla propria juris solemnia schedulam exigere. Sed postquam exposuerimus,quaenam sit sincera fori sententia de testationibus per relationem aduebeduum , statim cognoscent , quantum disserant hujusmodi testationes a schedula testamento confirmata ; quippe quae non fabulosis , sed veris constant juris solemnibus , ut mox apparebit . IV. Duas testandi formas agnoscimus in jure , alteram per stripturam , alteram per nuncupationem . Per nuncupationem autem proprie testari intelligitur , quum palam voluntas manifestatur, ut testes testatoris exaudiant judicium a) . At nuncupari etiam testamen mveteribus dicebatur in testationibus per mancipationem , sive per aes , ct libram , in quibus adhibita mancipationis formula proferret quidem testator coram testibus te stamenti tabulas ; quae sane nuncupari dicebantur ; nota quod testibus aperiretur , quicquid tabulis striptum esset , sed quia testator palam nuncupabat , Voluntatem. suam in illis tabulis contineri, testes admonens , ut earum testimonium perhiberent Hic autem testandi modus , utcumque voluntas scriptis traderetur , ad nuncupationem magis referebatur , quam ad testationem perscrip-

a) L. tr. qui testamenta sacere possunt e tessanti vel nuncupare heredes , vel Heredes palam , ita ut exaudiri pose scribere; sedIs nuncupat , paιam aebet. Ani, nuncupandι sunt . Licebit erga Vide etiam ustinianranssilib.2.tri, O. .I .

239쪽

stripturam; propterea quod intercederetino nis Iesamen ri nuncupatio , qua testator palam declarabat, valere vel le voluntatem suam , quae tabulis continebatur; & ali oqui deerant testium signa , ac subscriptiones jure Praetorio constitutae in testationibus per scripturam. Prostat sane luculentissimus Ulpiani locus , quo res Omnis exponitur et

m TESTAMENTI . NUNCUPATUR TESTA

MENTUM in hune modum , tabulas testamenti tectator tenens ita dicit: Haec uti in bis tabulis , ceri e fcripta

sunt , ita do , ita lego , ita testor ; itaque vos hiriter te- simonium perhibetote : quae NUNCUPATIO , ET TE

U. Haec autem tectamenti nuneupatio stetit apud Romanos , quoad perduravit testandi modus per mancipationem ex jure civilia At. postquam usus mancipationis vel in testamentorum conlabione in desuetudinem prorsus abierit una cum testamento per ars , S libram , eXO levit quoque ea tesamenti nuncupatis , de qua loquitur Ulpianus; atque ubi Imperatores , Jiistinianus praesertim , novam quodammodo dederint formam testamentis, factum est summum illud discrimen inter testationem scri-Ptam , ac nuncupatam , quod hodie habemus ex Justinia ne a iuris collectione , nimirum ut testamenti scripti nomine veniat voluntas quidem litteris consignata , cui tamen adiiciantur testium signa , ac subsicriptiones ; contra testari per nuncupationem proprie appelletur , quum testator voluntatem suam coram testibus aperiat ἱ ita ut a testibus exaudiatur omne testatoris iudicium . Nin

240쪽

VI: Nolim , quis mihi fortasse irascatur . vel quoa

a proposito diverterim , vel quod in rei forensis investi gatione initium duxerim a Veterum institutis , quasi alie nissima haec habeantur a nostris moribus ; sed spero faci Ieveniam daturum , quum viderit , quo ea spectabunt, quin vel ex hoc uno loco intelliget , quantum utilitatis afferat ubique indolem perscrutari Romani juris. Cuique notum, moribus quidem communiter fere receptum, ut praeter testamentum per scripturam , ac per nuncupationem pro prie dictam , qualem in libris juris deprehendimus , tertia quaedam invaluerit testandi forma ex utroque Veluti com posita; quam sane vocant testationem per relationem aduebeduum . Haec autem habetur , quum testator conscribae quidem suam voluntatem ; tum tabulas , sive schedulam ostendens coram solemni testium numero, palam nuncupet, se ita testari, ut in schedula scriptum sit , quam demum Tabulario tradit servandam . Profecto nequit haec testat ici censeri facta perscripturam, quum absint subscriptiones, si gnaque testium , nec pro potantore nuncussita pressius accepta ; quum non manifestetur testibus , quod jusserit testator ; nam scriptura tantum nuncupatur et itaque mixtam appellant , quatenuS S scriptura constat , ct nuncupa

tione .

VII. Verum quamquam hujus testationis nul Ium for; lasse appareat vestigium in Justinianea iuris collectione perspicuum tamen est , eam novam non esse , nec juri Romano ignotam . Duae res, ut discimus ex Ulpiano boo , agebantur in ic stamentis per aes , S libram , familiae man-

sa loco eit. de testaineluis tit. 1 o. q. s.

SEARCH

MENU NAVIGATION