장음표시 사용
111쪽
sellaitisast, νιψιιιώstet, θέ=ama est inparistititi domorum, In culminisus, iis libris sciuitatibin, in mis, in lacuque habitantur, o qua usta habitantur. Haec plura huius generis Chrysostomus, quibus Ethnicos uris get, ut diuinitatem Christi agnoscant,&confiteantur, permoti hocstiam ex crucis gloria sumpto argumento,quandoquidem fieri non posset,ut crux,tanta ubique gloria splendesceret,&ab omnibus ce vitiinexpeteretur, si Cluistiis non esset vertis Deus.
sus Gentiles argumetaturi nemo probus unquam affirmauerit. Omnia esse necessaria, necessitate illa accurata di exacta, quae in demon si rationibus Physicis & Mathematicis elucet; necesse non est; sufficiesrecessitas moralis, ita comparata, ut cuiuis, qui non sit ferreat cerubcis Capito, rem persuadere possit; neque enim aequalis in omnibus requiritur certitudo Meuidentia; ut notum est omniaautem, quae
in illo Tractatus.Chrysostomus pro diuinitate Christi digerit, talia sunt, visi nonsola, sinem cuminis iun ab ingenio non distorto, repudiari nequeant.. Et quae tu, Iuni vocas signa termia, ex quibus chrysest
mus probationes sumpserit Hoc tu nobis mox explicas. In hocna mero illud est, quiaOmnesgenteigloriam Christo triόuentes etiam lignum istia Crucis, calfixin dicebaturfuisse assectarent haberi νωι hacsuperstitionis muratione Christianos esse ostenderent. Si hoc signum a Crucis gloria tolerabile iudicas: cur non toleratur a vobis Caluinistis cur, ut ipsam Cr cenu, sic&argumentationem pro Crucis gloria inde petitam repudiatis Deinde,quomodo signum hoc est tolerabile,si nititur supersitione Ad haec, quis unquam laudauit continendauit illos, qui professiones aemulatione suDrstitionis christianos sese esse comprobare vellEt Num tus.Chiscisso muni, omnium superstitionum acerrimum hostem Minsediatorem Christiano ab hoc incensis Cru- eis obtinendae&colendae desiderio laudaturum fuisse existimas, si vel guttulam superstitionis in eo latitare credidisset Annon conis uerbo diuinae eloquentiae sumine Christianos ab hoc in Criisem an sediu dehortatus fuisset; sicut ab aliis superstitionum generibus grauissimὸ dehortari solebat, ut patet ex pleri'; S. Chrysostomi homulli, Si Iuniano spiritu caluisset, totum terrarum orbem stultitiae amentiae damnasset;quod tanta Crucis cupiditate pagraret,rei nimbrum, quae in rerum natura inon exsistereti
112쪽
gnum, cui veresfixus suerat saluator; totus mundus certatim expetiit; laudante&eomprobante hunc inflammatum ardorem S.Chrysostom, nam quod subdit Calui II ista; aflud est narrare quioat; aliac ηιd debearser exponere; aliud euentum rei dem ση rares eoque tacite insinuat, Chrysestomum, communem illum totius orbis in Crucem
assectum non probasse, sed tantum, quid fieri soleret, exposuisseri QMiniunt commentum est, quod refellituram omnibus propεθNiabis apicibus, Mitriis argumentario in a ieis gloriadesumptaeonstat. si,ves in somno desbmnio sibi persuaderisuint; sanctium Chrysbstomum Ethnicos premere voluisse gumentis petitis aChristianorum more, quem ipse improbaret pro superstitiois
reputaret Quis credat . Chrysostomum sit perstitiosa Christiani populi consuetudine Ethnicis Christi diuinitatem persuadere volu risse,atque adeo hanc argumentationem texuisseλCrux Christi ab omni bascertati,n expetitur, Crux Christi νbiquefulget, ruttia νινιque Uurpatur. ΟΡ- .mararion in rebin adhibetur Cruιu Christinemine purit etiamsifuit mam
Hoeinatio, an semniasorritamen' argumentum Chrysostomo tribuere cogimur,si vera sunt,quae Iunii acumen non disseritis desipit, qui subiungit uuidferet, narro in sesemus cum Gentisibin ιυγ-
ros,non quid deberet eri .amo EE hoc, rumparis licet: Quia nisi censuis, set S.Chrysostorius, id quod fieri sebat, debere fieri; sancteque legitim deri, nunqiram Inde argumentum pro Christi diuinitate Ethnicis persuadenda petiisset quia Ethnicis in promptu fuisset respondere Quid πεινmes consuetudine pvuli Chri iani o assectione in Crucem, struria, qua Crux,bique miliati tam non hac,sed contrarium*ri durari
113쪽
no stolis inaustisatum cosint, proca fugiunt. θειusi aversato Taliqui iam n Ocrux olim erat,ais istumastὸgrauior, νυupra memini. Nam, non mortu tantum Gedis malidicta mort ymbolum erat. Unde ergo, dismum tantum ivistudium, oecura, quod ita desidera tuactu θ omni in desiderabi Γον 'sitim eu hac ligηum, in quo positum μηctam tot in Domini, crucifixum: quare nam habere totin Orbu ita conto is, i qui paruum quiddam ex in habent,hoc auro includant, tam viri, qualis mi ei, o caeritari sui aptor.
Quid actare ChiγλDinus Nun hae -- exsuperstitione esse nata λ Debebatquidem hoc respondere si ad gustum & spirituiri Iunii respondere voluisset. Sed long aIliud responsum promit.
dnam illud vim omniaveraturio praeparat,qui Gem terrarum a pectat tanto transsert, ct terram calum facit,etiam rem hanc,sicet contemptam,ctemmbvi mortibvi turpiorem, supra carus eleuaxit. Mi murmηia praπιδευPrusta dicebat; Et erit requies eius,honor. Nec refert,inquit Iunins quodeuenta interdumsa fabulaamani quam, superstitios attribuit Dein, nam daa cavsse ulconcurrebaηt ira a,turia
Dei apud infidelei rodaiso isto dec. ηνεν adhocae Maratiore re φεxitDeis Mira supra omnia intra Deiis superstitiosas ctiones circa Crucis eiurumin venerationem miraculis illustrauiti Quis ist unquam ante Iunium audiuit Iolatne Deus superstitionem comprobare miraculis Haee enim intelligit Iunius perfusa sua mota. soletne Deus diuinae suae maiestatis gloriam per superstitionem propagare,de ad eorum factum, qui gloriam Dei hoe illicito
modo propagant, oculis clausis connivere, eorumque superstitionem, etsi per se damnahilem,non repudiare, eo quod expectore non 'selo profluat Quid superest,nisi,viIunius dicat, surtum animo dandi eleem
114쪽
synam commissum, Deo placere; quia ad bonum per se lappetem dum finem destinatur Quid obsecro, contra Gentiles pro diuiniis rata Redemptoris nostri effecisset s. Chrysostomus, si argumentis superstitionaductis,a fide vera alienos conuincere studuisset Elassemί-ru,hoc est, ad superstitionem pertinentis, ait Calubnista smin Possibηλο-m omnes nimirum operstitiosi stati quicunque aliquid in laudem Cmcim. AL L. Mi miracula illius 'rcententi solus Ilia ius ingWam petulantem in αφ-e μ' sacratissimum hoc signum stringens, Muniuerum antiquitatem su-- α' perstitioni 1 da os, ab omni superstitione quis longissimer
motus est. Ait Bellarminus Hieronymum exponere illud Psal o 8 A rara estum pedum e de Cruce occurrit Iunius. Non est Hierogumi is pselmos cpmmentariis isto. Non ignorat Bellarminus quaeri ab et uditis, num isti commentarij sint ex Hieronymi osticina: interim tamenti hoc nouit, nullum hactenus senatusconsultum factum, quo Hiero
nymo penitus abiudimentur, sub eius nomine citari vetarentui :Vt intestiget,quisquis,sarianivictorii his commentariis praepositivi censuram legerit. secundo respondet Iunius: Maormistum,quinus non mara ea ,sti minitim, nisi illam affirmet Bel
tarmino satis est; Auctorem istum asserere, per tabellum apud Daui . dem intelligi Crucem; eamque adorandam esse, quandoquidem propheta iubet, ν adstremis flabellum pedum eta Neque quidquam dicie Hieronymus, vel Auctor ille,de sensu allegorico;sed postquam dixisset Corpus Domini perflabestum pedum Dei accipi posse; statim sunt, nam spersatio in significatur Cru non allegoric ,sediittera liter, quamuis tropicE, significaturi nam sensus allegoricus imm Mute silperres, ton pQ verba. M istum assimo ora tum tritiuώι. Vinno: M- .m; geminum eonvicium ea partim Bellarminum, partim priscosi,
tres,quoruni dicta&sensa Bellarminus recitat, attingens. Neqs enim tam immani Crucis hoste alia responsa exspectari possunt, quamaeuleata in omnes illos maledicta, qui pie& religiose de Cruce senistiunt,scribunt, loquuntur: quae insigniter etiam se exerunt, cum huic S.Hieronymi ad Marcellam voto: Ergis erit ista dire, quando, Obis meae Peluηcam Salvataru intrare, Cruru deinde lambere tignum dec hanc calumniosam notam appingit SrquentiasuperstitionisAntinuabsimia, ιε.
μνη- ρηsequeminit. Ergo iam tempore D. Hieronymi superimio
115쪽
χε sis eris Carcae. ἔδ/inualescebat; pleque aereuerenter in sepulchrum Domini introire; ει oucis ligno oscula figere; ungiti nar
Quam vero negas consequentiam,cum Bellarminus nullam e
presse formet in negas hanc quae tacite influitur Temporibus D.Ηieronymi osculis religiosis colebatur fidelibus lignum erucis sergo factum hoc omni superstitione caret Hanc, nisi fallor, eons cutionem inficiaris. Sed bono sidere te natum olertet. si certo apud te statuere potes,tua somnia αλπενώματα toti antiquitatismeni
a nobis antepositum iri. En duo stanen inque: Hieronymus; quantus to iunius,at quantulus flue cruciscultum probati laudanke,improbat, Vituparati Vter audiendust Face a stupor. faeessae caecitiis. Messat impietas; S absque motit,cuisubscriboidumsit, di,
Iucide elucescet. Scribit S Augustinus; ad terram sanctam ex Monte Caluariae In Lava M. Africam allatam miracula fieri solita;& secum alio Episeopo eam 1 ὐε,-- in disse,&orationis locum super eam constituisse. Ad quatinuere 'cunde lunius. Non isquitur augustinvi de suaser u sed de μηβΗεθσῆνiri Tribuniij, qui terram μηctam astatam Hier θmususteηderat in cubiculosiis. dic superstitiose omnia. Imo&de suo sensu loquitur, quia in toto illo
capite miracula inEcclesia Clitholic geri solita enumerat,ex quibus unum est Ocho deterra sancta Nam si Augustinus pietatem He sperii ergaterram sineiam,su ,erstitionis condemnabat quare He
sperium non monuit nihil caussaeesse cur tanto reverentiae&piet
tis affectu in illam terram serretur: utpote,quae terra sit non sanctior quam quaevis alii Cur si S. Augustitius existimabat.Hesperium hoc in asseclu, vel minima superstitionis lue in se tum esses non monuit, ut his missis, ad Christum omnes suas cogitationes transferret,&amaimalibus ad spiritualia assurgeret Cur passus est, ut obreuerentiam terrae illius domus oratoria conitrueretur, quo&alii se reciperent Si Iunius ab Hesperio aduocatus fuisset, Hesperium grauissi--obiurgasset, ut qui necdum prima fidei elementadidicisset, animo his terrenis adhuc addicto. necidissestiaeue . Nihil horum sinctus Augii stinus Mee Caluinissa vitam syllabam demonstrabit. qua ostendat ei quae gessit He*erius.non esse ex s. Augustini sensu
gesta prasertim cum eo in capite miracula probata Diestata, in Catholica Ecclesia patrari eonsueta percensere voluerit,interquet&hoc
unum erat; editum ad terrae sanctariam infossae.&domo oratoria ornatae lipsina. Erat ibi iuveni paramicusjusticanus, qui . hoc audit , petiuit δparentibis fiuis, νt istum ad eum lacum sanctum non munctunte ais, ent, e v
116쪽
vireb illa: ii ii nui es Augustini gnosco. Reliqua impio iunii glossem Meprosin istestor.Nam si ves minimum quid superstitionis pietasilla ζι petitio Hesperii respuitiat; S. Rugu stinu
imis tribus renitisset ι&eum tanto in errore versantem in rectim
viam deduxisset. Nimirum Hesperiusadhuc erat infirmus,quia nullo Caluiniano tubicine fulciebatur. Errabat in superstitione. Et tamen S. Augustinus nec unico verbulo de superstitione eum admonuit. Num tu censes admoniturum non fuisse, si&factum&petitio H sperii aliquid superstitionis continuisset needumst. Uitutias in Fateor nec satis, nec parum, nec multum Caluiniana institutione
institutum sui, haeeniinsiinstitutus fisisset, haud, villa maligno tum spirituum infestationibus ipsessa, presbyteros S. Augustini r osse ta--orum Κυριτι ι---πι ---uμιε- Perrexit minari quit Lugustinus,isi i μιν iam ravoru Christi lam stomach
tura nauieuIunius, illud suum intonat: Superstitiale omnia νε ηι. Mintumpatuit,ν cessaret ista maris Doriε---ου rufisit. Omnia superstitiose,ex Iunii iudicio.
Quid amplinast Acceperat autem ab amico terram sanctam en particulae de Palaestina decerptae tora sancta audiunt. Ide Hiero Ohmi allatam. νbsepultin Christiari tertio resurrexit; eamssistenderat in cubiculosuν,
nio ciredimussu sitiosum opinionem deponeret; Et nihil praesidii
ni in nonum ludibria di nocumenta intem sanctae portiun- uacollocaret, nec se ideo a damno tutum crederet, quod particu- iam terrae sanctae suo in cubiculo suspensam haberet: Cessante illa Diabolica illum,ne,diutius suo in cubieulo retinere noluit. Cur R a. iacos,inquit S.Augustinus. En quantus pietatis aridus fuerit veterum Christianorum erga terret sanctae reliquias. Quid ergo secit Hesperius erga terra sanctam tam religiosus Terram illam sacram infodi,&domo oratoria decorari voluit. Quis credat hoc vel permissurum, vel dissimulaturum suisse S. Λugustia
117쪽
num,si voluntas istae superstitione proeessis et mam Hesperium necdum satis in Christiana religione institutum suis diuerticulu, vel potius delirium Iunianum est,imperitorum oculis obfuscandis excogitatum; nihil enim de hoc Augustinus nihil ullus alius nisio apimphoria suam lacu Lemanno, de ex Geneuensi schola hau in
sit. Hoc Hesperii,&S.Augustini iactum Deus illust avitis comprobauit mira ulis. randocalumnias Iunii paribus miraculis siti roboraturus,exspectet,qui volet. Audi opinor,illud 'silio. Versum illum Sibyllae mirabili prorsus glossa explanat Iunius. omamfelix. Figurata ticulis de Christi mort ij unpiadisi turm istriana ctferues efficiens ios. postic. Mirabilis figura, quatimvmfelix pro morte felice, di mors felix iterum tropice, prosticitam accipitur. Quaeso cur in illo versu Sibyllae per lignum non licet sine ulla absurditate intelligere lignum hoc est, lignum, ex quo Crux compacta fuit Praesertim cum Sibylla addat; in qua D Ustpependit: Num Deus pependit in Cruce,an in morte Crucis Quid absurdius Iunio, cumhὶssius ologiis p squam friuolis&sutilibusλLoquitur sibylla demo tigno,in quo christus pependit; iste noster rumma imp sentiai num hoc tropictad mortem Christi rapit, quasi sensus sit; U.--m. in suis Christin 'oomum moriens in cruce pendet
in morte An non pendet in Crumpat βιParminus evom postea hunc eundem sis Ea nullatum d imagina oucis Grande piaculum, quasi non&de prima di deprimae Crucis imagine potuerit Sibylla carmen illud intelligere. Quasi vero non Sprimae illius Crucis lignu,' lignum imaginis,sitIgittifelix,in quo Deus ipse pependit;illud quide reipsi;hoc vero per repraesentatione. Dic Caluinista,an non lignum felix, de quo tot di tanta, quidem Verri edicats.Clirysestomus. Hor,inquit,Crucis lignum,trio
patuit ore, stim daretur,ct tracam diuiderentur,ct aer cita mutaretur; ct manna,quod quadraginta annu tot mistibis dabatur,ctis stasiasigna,iam in remo,quam in Pal. ηafacta,eapotuit Crux non in νηagente sed in isto εν-he, ct in omnibus, qua Olassectataerru Craxmaledictissmbolum, quod omneν fugiebant, quod omnes deprecabantur, quod probrosi amdurbaηtmara, ramrum,ac talepos crucifixi mortem robur accepit.
An non igitur iure exclamauit Sibylla Z obgnainfelix,in quo Deus iraepeteηdit.
118쪽
Pro specimine inconsiderationis de Incircumspectionis adserte quae de Zacharia Patriarcha Hieroselymitano produnt,cum Modestus.n5Zacharias, mala ex Perside crure, sedε Hieroselyn istanas ueriti sed hunc nodum Uulmusiam inopere de saneta Crue: silcedorias in Historicos Vibrat Iunius linguam suam in Berularminum quem mcla, auctoruinistuo Historis istaria Mm,erempου Historiaconfudere. Qua de caussa quianalia iam dissimanigesta. θGUror rtavi eam livi elis Stroes restituit Heraclio Crucem, sinepratio. Num quid de his,aut contra haec dicit Bellarminus Et siquid eo nistra dicere an non pro vero contra falsum diceret Etsi enim bellum ab Heraclio aduersus Persas gestum aliquot annos tenuit; tamen eodem bello 'ntinui;o persas & Chostoae successorem ad paris con- itionesi restitutionem ocrosancta meis adegit Nee eontra sum tradunt Auctores supranominati vel Baronius, ex quo arbitrabaturcali inia se Bellarmino luculentam plagam impositurum.
Ait Iunius; εα-ρΦ, mn Malafinii na,quain Exaltatione Crucummitur atrata. Quaeri hoc potest;sed nil decerni, nisi vera esse si non ex emeraria negadi pruriginαsed ex matura deliberatione decernatur. Videt Iunius vera esse haec miracula,exparticulari nil aitsequi. Cur vero nihil An non bona ha e consequentia Crux relata ex Perside variis miraculis est nobilitata, ergo veneratione digna est. An no haec consequentia bona est sam ian ergo ali3ui bomutans Et tamen antecedens est ex particulari,cum .ut Logici docent cindefinitapropositio in materiacontingenti aequivaleat particulari. ι - ωρ. ,--k-raardi, - - 1- itura ram et, sinon 'Omnitio voluit. verum,an non hinc sequitur, crucem,tantorum miraculorum effectricem. cultu afficiencam esse ροωVDiab si perstitiosi illudere uri uisubufacto firmaret id si Diabolus ore huius Caluini stet omnia pietatis argumenta lacerare mancinareipstituit; mundoqi via ad omne impietate,quin S ad Atheisms,hac
119쪽
mnmamiducendiaepudiandi v inficiandi libidine sternere voluit
Sextum argumentii Bellarmini est istud. Si locus, in quo Ango Ius stetit,terra cta est,Iosues .Exodi 3.Cur no magis Crux, ubi it tit Chustu, Respondet Iunius Erinduplex,--,hmovmiasea agais cationis Mirabara viaiεωtioni, dexterae Iunianae usitatissimo telo, tam longas concedi serias,ut in aciem no protruderetur. Nunc ecce prindit. Sed ubi haec homonymia dis honor dapux est, ciuila, o religio'.
Non disti ori id inde Num Bellarminu loqui de honore ciuiu humano3Ne innista quidem hoenistineonsiderase, tinet. Num dereligiose Mentior si ergo dehoeloquitur bi manetrii aequivoeati, Nam honor de ciuili rellisios, hiuotadicitur Jer 'inde facis ac si homonymia peccare premunciates illum; qui homi
nem sensitiuum esse assereret; Rogatus, cur talis homonymi laberetur, resp5deres quia sensitiuu dicitur de homine, cane,boue,tepore. Pulchre&argute. Honorem religiosam esse νη 'rmem,hoc est,uns ustantum modi&speciei,figmentum tuum esti nullo verisimilias sumento firmatum, vel unquam firmandum.
Crux nocst sancta in ses per se, hoe est,propter se.& absq; habitudiunesta roglaad cifixum. Neq; contrarisidixit, aut docuit mulam in n. cole igiturterramsi uim ruce an
inprototypsi Hpropter hanc habitudinε aliquo modo unu eum exemplariesiciuntur. Idem de semicinctiis&sudariis D. Pauli dictu
esto propter relatione ad eum,cuius fuerunt semicinetia sedaria Fatetur Iunius,sacramenta, seu, ut ipse loquitur Mnasicrament, Ba esse honorandas at no ista μου cultis, γε iris Merunt Pontiμν. Quo igis tur silet Iunius No auis suit dicere,eiadii quia Sacramenta no pertinent ad ciuilium rerum genus.cum sint ex diuina institutionernegramen dicere voluit, honorari debere honore religiosos enmenrnu
ipse statuathii honore, inseris , insus simiel; aegre ad duri pintest, ut honore diuino sacramenta seu δε sis evasta vener Midaifatemur,cum hunc honorem,tametsi resiliuεsemptum, CHissis Oatores, ipsimet humanitat, Christi impiε detraham. idquid sit de sacramentisci Iunius negat valere hoste smetuentiam: Sacramenta honoraηda Anthere octinax causam negati nis reddit; quia sacramenta sim lex institutione divina; minimετ ro Crux. Quasi vero sesa institutio Dei faciat,vires qua pii sit venera. bilis;&non portus exceIlentia, qua res illa pollet vel rnse; vel cum
habitudiat ad prototypum Manquam Cinea institutione DeI
120쪽
rectE dici uncum filius Dei eam sponte elegerit, ' Ω-issimi sitim
facit arani.&redemptionis nostrae instrumentum esse volueritii a r ΣΠ.L hac marius misium i verba S.Chrysostomi resero multa Mnedictionis a
3 AN cendi finis faciendus erat; quoniam vero, ut inquit S. Augustinus, ρ -- tibiaia ι. Ustoris dianis sequi ct duliactsalubr est. non grauabori eloco t Caluinisti, facian volup.exponere quidnostra memoria bactrucis Dominis gloriam gestum M in laponia, motissimn Orbe nostroprovincia per legatos a pomos, quos Romani ad Gregorium XII Lει ad successorem eiusfixtum Robedientis pinii inclis caussa,venisse tota Europa iam pridem audiit; misit Sixtus V.
ad sancium Dominum murensem, S ad Protasium Regem ArL. meia sem,solenni ritu consecratumglailiam GaIerum particulam de