장음표시 사용
41쪽
falsum est. Primum sic demonsro. . . Illi ipsi Auctores. qui huic quintae sententiae patrocinantur do ε cent murrhina fuisse fictili Ergo si ex myrrha lavrunt consscta, non potuerunt esse fictiliaci aut, si fuerunt fictilia, non runt ex myrrha. Fictile enim Graecis κωφον, seu κεροι is proprie
illud dicitin , quod opere figulino fit - η υἰει. - Q DV . hoc est. excreta,arsilia aliaue similia at i ii rutina non sequi,
ateriam . siue ratione in materiae iii Nrunt mm torno, vel caelo facta non ergo inter si sis
ponunt. nisi quisomne illud velit vocare fictile. quod ab arte para itur,quocunquemodo,aut ex quacunque materia: Modnuiuasimi asset,quam nouas vocum significationes fingere. Secundo ex materia naurrhina conficiebantur non tantum v, 1 o. potori , sed Qescaria , testibus Iabolen Iurisconsuli QPli . Hae et nio imo Heliogabalus, ut omnibus in rebus monstrosum se osten- plurio .s .e, de ili', 'ina utebantur. Trullη etiam, Rbaci, Uri
ΟΣ-- sum, aere se sunt, quis non videt, ex nivrina, materia infirma. di fruunt, tanta firmitudinis opera in Sci pon potuisses quantae oportet esse abacos, utras ustaria, virixorii piorum, d canta ex vitro haec facta a potui se igitur ex murrha quoque fierLNam nee tam firma quidem est concreta myrrha, quam vitrum, praesertim aduersus liquorem calidum, vel frigidum Vitrum enim liquore infuso non dissoluitur,nec facile frangitur, nisi vi vehememtiore solis adueniente. Fidi cant, suum illud Beneui firmius esse, ac proinde ex illo, non ex ea. quis hodiem urin m vocant, vasa illa suisse consectar Re
spondeo, ne hoc quidein rem asserti Tum . quia tanta firmit tuismis non est nabael inde santi Tum, quia fuitE calido
cibo. potu, io siquoa , quem Heliogabalus iniiciebat, suissent vasa illa dissoluta, splendoremque toties tersa, exteris p nitus amisissent. Nec obstat, quod Consularis ille , de quo Plinius, ob amorem in suum poculum , murrhinum marginem eius seu abraserit , seu abroserit. Non enim myrrha , velum eui taptum, sed avis diuti3rnitate tandem abi adi, atterip
pranerea si murrhina vasa veterum conficiebantur ex coali- tis myrrhae lactimis debuissent Graeci a myrrha , seu smyrna Diuitia ' Corale
42쪽
Scio Galenum tradidisse, Aeoles provocabulose , sin is vocabulum myrrhaea Midefortassio ura rideri posset vox illa mu ii ruri arm i ptores Arrianus Pausanio,cum de poculi, i iiiii Huisagerent rari A sunt siὶ Neuter certe a smyrna seu my
rha Aeolica voeenamur hi deducere potuiticum terque vasa murinthina pro lapideis habuerit; quia nHuς smyrngcommunis, neque myrrha Aeolica lapis est. Quae ratio confirmat etiam, rectam esse lectionem, quae habetum, in exempliaribus Arriani&Pausaniae, nequis temere contra 'ripti, iram excipiat:eandemque ob causam non probodi umori
cumsu iiDννω P ssimi; non, illud F ρινον, vel μορρινον, sicut usurpant
Deinde sicμt vocabulum Aeolicum myrrha nunquam in communem linguam Graecam receptum est imo neque Aeolibus usitatum 'fuisse sciremus, nisi Galenus,&pauci alij, id annotassent: ita, licet Aeole inde formassent hoc adiectivum μύρρινήν, vel μιρριν, nunquam tamen in communem linguain Graecam transisset: csim ipsi communi linguae sua sint nomina, quibus ela, Suae exmIrrrui significet, ut ιι νινο ' i. et '.'
Si quis contendat, laxinos Aeoli , occimur, in iaccepisse,&Graecos, quide myrrhinis mentionem secerunsi Latinis is partimaeeiriorum male senti ilacte quidem, Latinos accepisse ivrrbam, wrrhinam ab Aeolibus, prouisignificant nobilem illam plantam; id, quod ex illa:sed hac notione Graeci vocabulum m3rrhin tu a Latinis non sunt mutuati: male autem sentiet, si velit, vocabulamIrrha, nyrrhin accepisse Latinos ab Aeolibus, prout significant vasa inurrhina. Clim enim Latini veteres habuerint ista v sa pro gemmeis,&lapideis, ut lupra cos,i sedemonstratum est;non
potuerunt illis nomen imponere am)rrha,seu nu rino Aeislu,quippe cum plantam, eiusq; fructum; non gemmam ut lapidem significet,
43쪽
de ob id Graeci Latinos sequuti, appeIlarunt haec vase μιή ρινά, vel ιιιι μύνα vel μόρρret, ut plane appareat, ea nihil cum*yrna, seu myrrha planta habere commune, praeter unicam affinitatem, di similitudinem nominis,quas apud Latino Sinon autem apud Graecos intercedit cum ii Iladiotione Latina, ct Aeolica myrrha. at si ex similitudine nominum a semper colligere velimus similitudinem rerum, poterunt isti facilem ἀeP- ι -- probare gemmam, seu lapidem myrrhi ten, cui hoc nomen Latini 37- iuxta N: Graeci tribuunt, esse ex myrrha, seu lacn miSmyrrhae.
- Ad haec non video, cur veteres, direcentiores adeo potuerint de materiamur rhinorum vasorum disputare, si erant ex coalitis myr-
j, rhη .crymis, Nam myrrha notis ima fuit; quod,cum ex aliis liquet is et tanti, Columella, qui scribit, myrrham Romanis adeo innotuisse
1et eam in hortis quoque suis plantarint: aiunt Iudicam. 9 Arabiam inquit ille, recusis odoribmissustrem haberi;sed nec nostram civitatem praedictis
Facili item opera definire licuisset Iureconsultis, utrum murrhi-lna vasa Inter gemmas numeranda forent,an secus,cum tamen hac deam disceptarint, ut supra ex Ulpiano dicebamus. Nilacryma myrrha: non est gemina. Si dicant,ex lacrymis myrrhae fieri murrhina; eo mo- do quo quidam volunt ex glacie per substantialem transmutatio-nem fieri crystallum & vasa crystallina ostendere isti in primis de ' bent, quomodo, Stibi haec transmutatio fiant virum sub ipsis arboribus myrrhae, an alibi; translato illo humore, di quasi in alium locum'. transplantato. Mutationem hane fieri sub ipsis myrrhae arboribus, non fit verisimile: cum pretiosus illla humor, quando ex myirhicnaanat, seu sponte, seu incisione, diligentissime excipi soleat suppositis meo bra δ.ν tegetibus, ut exTheophrasto,Dioscoride,&aliis compertum est: imo ζ I in terra,instar pauimenti, circa arborem sternitur ne, quid lacryma G U k lteieta absorbeatur. Si alibi haec mutatio contingit, Ostendant
isti locum; ut taceam, ex hoc consequi, vasa murrhina non fuisse ex myrrha, myrrhae ueliquore concreto, quod tamen isti contendunt:
Nam quod specie differta myrrha, myrrhaeq; liquore,illud nec myrrha est, nec myrrhae liquor sed quod per substantialem transmuta- tionem nascitur ex myrrha liquore, id specie disserta myrrhae liquore: nam ex specie secundum substantiam transnutata, non sit eadem species,sed diuersa. Ex igne enim corrupto,non stignis, sed acr: Mec aere corrupto non fit aer, sed ignis, vel aqua. Ergo si qua hic mutatio substantialis intercedit, necesse est, lacrymas myrrhae, di matariam
Myrrhinoruna specio distinguia . .
44쪽
lud, quodliodie Didis dieitur usu nos Auctores; sacros & profanos, Medicos,4 Philosopho , addoae
mercatores, hactenus ignorasse, quaenam sit myrrha propriὀdicta Quis eredat Iosephum ab Arimathia centum libras myrrhe Maloea ad sepulturam Christi adserentem, attuliis Indicum illud Beneas. Adde,quod omnes scriptores,tam sacri,quam profani,dicunt, myrrham esse amaram:ex quibus Theophrastus; ες σε ρνα θηρευε, ψ AHι, obiiciunt, myrrham&Bentuleiusdem Hesseeolori, Quid
tum An recte inde concludes eiusdem esse naturae&speciei qua
multa animalia. quam multe plante, quam multi lapides colorem ueniunt, tamen specie diis erunt Urehites Iapis, myrrha color/m habet, ut auctor est Plinius Myrrhae non modo colorem, sed Nodorem ha H Mor,
regrinationem ex Italico in Latinum transtulit, errasse, dum arbo Dossor. - ν' rem, Carti ter L sun vermium mi ,seu ecum iasin illam elim laser is, picium iit arbor gummi, laser quod Matthiolus dicit esse Belaoinum, seu Benzui. Porro inter genera laseris primas tenet, ut ait Dioscorides, νη fumo trossuens, Urrha amulum, impinaceam. Quae les eri .
cum myrrhasiiiiilitudo, istis occasionem dedisse videtur, ut cred
rent. Benaui, seu laser,esse myrrham Arnon est myrrha, quidquid myrrhiquoquo modo simile est. Alidquietum exlndica spina rham colligeremus,de qua Theophrastus piar nitri stiliam re---ο μυώκηt, ex qua istud wrrha simili signitur, ευερι--x Imo idem Theophrastus testatur, multos deceptos fuisse simili tudine quam cum myrrha quaeda labebant. Nudnam, inquit Theo-
45쪽
infusus occuparet, partibus vicinis a calore liberis. Vnde fiebat ut murictimam, poculanissine molem tritia prominata. 4 vina hauriebant: rei ii enim cuiliscunque generis, illud molesti habitisse. viod ἄ----M.LM ea, eorummctario testaturC emens Alexandrinus. remis. et V, ct aureorum gemmora pomisrum irruin, ct inutiliι est Uin requis risein m δαιptist. Mamserit cautam mistum linormi Uarir
raserummessa est tractatis sae rusui rigidum infuderis, qualita Maurus D mssendit, siquorem corrumpens, ct est damnosinpolin, εμαμ πλα Quanti precit murrhina fuerint,docet Plinius his verbis. Excreuit
46쪽
Eodem loco tradit Plinius crystallina, simurrhina aliquibus de
causis maiorem aucto Iatem habuisse, quam gemmas Pompeius item triumphans, qui primus cum suo triumpho murrhina pocula in urbem inuexit, ut testatur Plinius, Ioui Capitolino exspoliis, se rue. .33. pocula murrhina dicauit. Testatur idem Pli: nius Romanis pocula rearm. argentea Maurea artificiosissime caelata, licturata sordere coepisse prae murrhinis. Imo aurum tantummodo accessionem fuisse. Praeterea Augustus ex spoliis Aegyptiis nihil sibi retinuit, praeter calicem murrhinum,teste Suetonio. Ex quo patet, murrhinum cali Meton. v. cem ab Augusto praelatum fuisse aureis poculis. Deniq; Lampridius, 'm 'preciosissima vasa, quibus insano luxu abutebatur Heliogabalus,
enumerans, interea etiam collocat murrhina. His de murrhinis hune in modum explicatis, accedamus ad id, cuius gratia haec omnia adduximus, nempe vinum myrrha tu, quod Christo est oblatum, hoc nomen non accepisse apoculis murrhinis, qualiacunque tandem illa fuerint. Hoc probatur primo ex ipso nomine, quo usus est S. Marcus. Vocauit enim Πνον ι ιυρνιηιλ . Sed nullum vinum bibi solitum ex poculis murrhinis dici potest ηιυρνι νον Quia ista pocula non habuerunt nomen asim'rna; quae fuerunt ex lapide precioso, ut nos putamus vel ex porcellanis, ut putat Scali ger vel ex murice, ut arbitratur Bellonius: Ergo vinum ex huiusmo- di poculis bibi consuetum, non potuit dici , αυρνιογιων, seu myirha
Secundo T,Mσμυρνιιμένω, vinum m3rrhatuin eo modo dicitur, quo in tertio libro Machabaeorum λιcανωμενν vinum thuratum, ut
ita loquar. Sed hoc vinum non habet nomen ab aliquo vase thureo seu λιζανδε , sed a thure imposito,ut patebit legenti citatum illum I cum ergo neque vinum myrrhatum hoc nomen 1 vase habet, sed ab iniectu myrrhς. Et sicut ex thure condensato pocula nulla fiebant, ita
nec ex myrrha conficiebantur. - .
Tertio,licet pocula haec fuissent consecta ex myrrha, quam GrPci vocanuivmani, seu ex lacrymis myrrhae condensatis, non magis tamen potuisset dici tale vinum i αυρνιομον, quam vinum ex iuniperinis poculis, vel ex argeteis, aureis, crystallinis, vitreis bibi solitum,
dici possit iuniperinum, argenteum, vel argentatum,aureum,Vel auratum, crystallinum, aut vitreum'; Non enim vinum apoculis den
, minari solet, sedabarona alis&condimentis vino iniectis, ut supeta etiam demonstrauimus. Dices: Cum vi ex Martiali constat, vinum calidum murrhinis insusum, saporem gratum inde contraxerit, nihil a verisimilitudine abhor-
47쪽
so LIBER DE UIN, M rata Varo abhorrens asseret, qui vinum tali vasi in sitim At lucundo saphreexiosuli cuia tactu donatum,diceti ab EuangeIIs a Marco fuit νini ivriarbati nomine affectum, Respo, deo a fide prorsus abhorrere, ehriito in Caluariat monte vinum calid ruri porrectum fuisse. Mn calidum vinum ex 'alis niurrhinis gratum saporem collegisse, testatur Marnali si de frigido silet secundo obstathis Graeca vox ἐιφαρνι γένου qu in Vasimo rhina, δε in a, quae nulanominationeinsertiu si quae seniuntur,conuenire nequit, ni insephisostmisina. Obbat&Latina vox -Mo in. Graecae illi respondesin, qaiae nos docet, 'πε rom esse a myrrha pux' . suctu plantae, non η finxist. murrha lupid Myis unquam audiuit vinum ex gemma potatum,.
nomina rigemmatum Ergo nec ex myrrha lapide seu gemmabib, tum; dici potuit myrrhatum. Quarto. quis credat, poculum pretiosissimum,ad ipsum suppliI-cii locum allatum esse. νι Chri lio haustus inde iucundior esset Fuis . selenim vasa murrhina pretiosissima, iam alatea ex variis auctoribus
43ψιημι - γ- quipςri eoderitin noti ficile inanimini tum, iii montem catu ris suine elatum, utChristo o duobus latronibus, cum Christo cry riligendis, potus inde praeberetur Quivit
quain, cys 4M p iusti im di immani pretio earum turbae ea nificum commissum suisse Notiim quomodo horruerit antiquitas
RI vs nomina ex pluabimus, ut postea de ipsa re eo et rius disserere liceat. Nomina igitur ad propositum n
strum s βatia, quibus Auctores utunturi conri dἡmu Dina 4unt, hac se ias it, ut exsequentibus patebiti
48쪽
μιε ινη, μυρίνη, μυλρἰνης Γν μυείνης οἶν μυρτira ς. Nan Ἀκιηρινλς,6 μιεινὼ mir,licet idem significare possint, remotiora tamen sunt, si formati nem consideres Latina a Graecis flexu nonnullo deducta sunt ista:
MIrrhina, murrhina, nIrrina murrina, myrina, murinamnum murratum, muris
rata potio, murristia, moriola seu meryriola. Quibus omnibus vocabulis ab origine graecasormatis, idem omnino significatur, quidquid illud sit,etsi scriptura diuersa; cum Latini Graecorum4 φλον aliquando retineant, aliquando suum in v. conuertant: cumque similiter aspirationem Graecorum interdum seruent, interdum abi sciam;&alias quas addere libuerit, graecae origini variationes addant non novo,
sed veteri ritu. Haec breuiter de vocibus. De re vocibus subiecta quatuor video adduc posse sententias, quarum prima Festi, vel potius aliorum apud Festum, qui putant, equus. m in
murrhinam esse vinum ex uuae genere, cui nomen murrina: A1urrina, inquit Festus, genus potianis, qua Graece dicitur nectar. Ham mulieres recabant murriolam, quidam murratum inum, quidam id dici putant ex retegenere, murrina nomine. Ait Festus, murrinam appellari Graece nectar, hoc est, deorum potum, forsan obdulcedinem.
Ex quo liquet, cur diis ad puluinaria suerit addita murrIn cautumque, ne mortuo inderetur, neue rogus, vel sepulcrum murrina conspergeretur. Primum illud fiebat; quia Deorum potus existima hatur ob iucunditatem alterum vero; quia nefas putabant, poturri Deorum pollui contactu cadaucrum Verba Festi haec sumitu rara ε - potione Vos ausi quos indicto est, gxod etiam nunc Miles persupplicationes Diis addunt ad puluinaria. Et quod duodecim tabulis cavetur, ne mortuo in datur, Pt ait Varro in antiquitatum liseo primo Tradit & Chaereas Babylone vi γρενή tbem
ni quoddam genus factum esse, quodneltar nominarint, ob suauitatem videlicet, non sine respectu ad nectareum illum Deorum po
Seeunti sentenili est Nonii, qui ex arrone docet, Nursi iam ueri. ... MAAoluisse larum seu loream. Verba Nonii haec sunt Antique mulieres maiores genere Dr- natu, ait arro libro de itapopuli Romani bibebant uram, aut sapam, aut ἐν ta Futum, aut passum, quam loram murrhinam quidam Plautum appellare parant Hate enisti est vera lectio Nonis. Nam quod norimilli legunt
nempe passum, murrhinam quadam Plautu in appelsa reputantὰ id, ut paucis dicam, ineptum est cum ipse Plauχus in Pseudoso, mur rhinam a passis expresse distinguat, eo ipso Versu quem Plinius citata Nec dic potest relativum quam, se serrespam. quia halic compreherHdit Plautus se mestiηa. quia sapa vocabatur etiana horrceam, teste Disiti Cooste
49쪽
3 Lrsa a. οὐκ raro ras u er σnio. Est autem lora confectae potionis genus grandae tris aptum, ut ait Nonius: qui,&ibidem tradit, quomodo lora c0nficiatur: Loram
Non.ucον sapa, si Nonio credimus dicenti sapam quoque meraceum motant. Cum igitur Plautus eo versu voluerit comprehendere pleraque dul- πα--.hi. cium genera, riplum, defrutum, medim m. seusapam; credibile fit, abii Cistopa m eo non omissam loram, quae, Ut ex Varrone dictum est, aeque inter δει--rusi dulcia fuit habita; sed nomine murrina comprehensam esse Gellius
με om itere loram seu loream a murrhina discriminat. Scio non deesse, qui 'i, orioidistin i tradanti Forsan nouitati uim veritati conuenientius Tertia sententia vult mytrinam, seu murinam esse vinum illud, quod Graeci appellante in rivel 'ειτώ--- τὸ μυρον, bo uto.Nam eteres unguento vina coάdiisse, 'ulti testantur inprimis Pollux: -- , i, Aelianus μιν γῆ οδνον μurum..τωσἔ- , ina μαινι-- -HVes,classi legunt, μυ- nam unum Sidem est μα
Vbi vides, unum quin tuum, a Polluce μυε. dictum, nominic M. -- cini Aeliano μυώτοιο vel rutium . He*chius μυρρι ω ενιοι μενῶν νειν. . Murrhinam absquidam vocant rinuin wrrhinum alii pero tamD-ctitium . alij reia porum, cui infundebatur,nguentam. Hac Aeliani, Hesychii auctoritate conliat, vinum unguentatum non Π4Odoap
50쪽
qumani unguenta sint adpotum apta Eundem morem,vinumviseguentis perfundendi indicat Plinius, eum deplorans Ronranorum e- - P iuxuriam, ait; quosdam etiam uuenta in potus addere. Hanc sentetulam sequitur ex recentioribus Hadrian. Iun. lib. s. Λnimaduersor cap. I9. ita ut murina, seu myrina fuerit vinum myro conditum. Nam voeem myrum,pro unguent Latinis quoque usita
V, a T A sententia est illorum, qui murinum reserunt ad mytilen, seu ad vinum rieum consectum ex baccis p myrti, aliisque ad myrtum pertinentibus, ut ex Diosco ride,&auis notum est. Qu9d vinum non modo myrtum.-ic
Latine adpellaturrinum myrrhinum, ea forma, qua Graeci dicere lent, teste Hesychio, μύρρινον ἀφανον, coronam yrrhιnam, seu, ex myrto. Ab soliue etiam sine ulla adiectione nominant Latini hoc vinum, rhinum, seu murrhinum, ut&Graeci μυρ ινιιυ, non modo subintelligendo οἴνον,ut sit genoris masculini,sed etiam subintelligendo, .ut siegeneris haeminini,ad quam Latini quoque respexerunt nominando simpliciterinan Miam; sub udiunt enim Minum Idem Vinum vocant Laxinimmη-.st. -- a Graeco M iam, eiusdem significationis cum pulsem Vt enim hoc Attice surpatur substantiu quidem pro ιν in is, pro Uri arbore: quae&με -&μνα imis 3 mr Latine, vetus fossarium μυρε-w. - πήρον