장음표시 사용
51쪽
LIsaae ae Ide inraea π πο myrto est, significan
Reis M. ry Hinc apud Athenaeum μυει - ἀφαν - , Irtea sitam'rina coron pP. 3 --ο apud Pollucem ui-absolute pro myrto, seu pro myrtea coronari te ι. iis ibidemque τρεις μυei,M. Trer myri e Monae. Alibi apud eundem. υρρένων. .is.UOL dupliciis Vt o Πρινη, pro arbore. Habet etiam Theophrastus, comm . obesumi de raram' τα sic enim appellat unguentum ex foliis
o,. V Le.am. Accedit&Pomponius Iurecos qui recensens varia unguentiae. L '- rn . f. ari solita,addit&inurina. Ita enim legendu, non mura quod quidam tradunt esse ab Aeolico μιρρα, extrito altero, ut sit myra. seu inura. Nimis longe petita est haec derivatior ire que mura, vel myrrha
unguemum est,sed res simplex, neque subsistere potest lectio illa, in nurriba: quam noninini sinstituunt: quia non est peculiare unguentum,quod ommilia fiat, quodque a myrrha myrrhinum appelletur. sed ipsa myrrha ad omnium se E unguentorum compositi, nem adhibetur, ut capite sequenti perspicuum sim quamobrem de inurrhino,seu myrtino unguento' nutus est. Fructus myrti proprie vocatur motria seu mista sui das Μυρτα -πυπς μυρριω Urra os fructus myrti tametsi perperat Qitur apud
Suidam : μυρρι-, aliud est enim m rua Hesychius. μυρμυη. μυρεινη, νήφη-πὸς άwm μύrm Myrrhina est mIrt at frui ius eius myrta. Quamquam nomen arboris,& nomen fructus saepe confundi solent positaemno pro Ῥm,di vice versa, ut cernere est in Antiquis Glossariis.
De hoc ergo vino myrteo, quod musinam seu murrhinam cuni Mis: M . Graeci Latini appellesit scripsit, aritellexit plinius illa duo ora quorum alteres et lyattes,cap.imlib.i . natura .hist 'rilia legendus est raucis mapud pristini rina erant myrta vel si mauis.
52쪽
Indidem, ecquid haberi acres ιν Hobinamlassum, do istum, mestinam.
Alterius vero Ioel lectio Ita restituenda est: armariten quas ina sisfactitatum, non tantum uuentarum com siriana prim ἐπινυ , vel si magis arridet,e myrro N diximinimo fruaris critis calama, at tithri
ψνnguenti,de ita Hadrian. Iunius. Quaedam manuscripta exempla rudicuntur habere murino, hoc est, νηguentario. Nulla recte. Nam Uria vel myti,4 ex 'rtas vel ex myrto legendum esse, probatur primo ex veteri quodam eodiceran quo disert scriptum πινω. Est autem Ῥrta, seu murta idem omnino quod mitis, vel potius fructus myrti ut antea dictum: quo vocabulo usus est Varro,cum ait: manais ram nominari a murta vi rectὸ obseruauit de Plinio optim meritus B.ιλι
eat autem hoc ex Catone infra lib. I s. c. 29. Et post descriptionem tum myrtitae tum allorum quorundam vinorum, subiungit illa verba Aran arito vos inuenis actitatum non tantum.m orarum compositio-- yri exm ta Nd --: Verbis videli rei paulo antegressis Vbi, quomodo myrtites fieret, est Graecis docuerat de ex Catoneetiam .se docturum indicarat nisi quis dicat Plinium verbis illis, ridiximus, referre se ad cap. ty ubi dixerat. νina orta λωι remsita. suisse apud Priscos laudatissima. Cum autem illud ipsum caput, ubi Catomyrtum seu fructim, myrti nominat myrtam Plinius adducat deaeque. ut Cato. de myrtite conficiendo agat merito dubitari non potest, quin Plinius scripserit .myrta, seu Ῥrtiodore qui Catonopi quebatur de vino wrrha sitire condito. 'secundinnemo non videt procliue fuisse, ob vicInitatem nominum extima, wrta seumrui kwris,faceremnis, inruba eum non Diuitia ' Cooste
53쪽
non intelligeretur, quid sibi nomen ' i vellet cumque myrrh, num quod multxplinii exemplaria ostendebant, potius praeseserat myrrham,quam myrtamaselum vocabulum spectes. Quae nominum similitudo cum Latina voce, myrrha, totam illam confusionem peperit; quae in hac quaestione occurrit, cum semper audito murrhμzVelmmbini nomine, ad myrrham plantam leusiccum cuiusdam planta confugiant quasi myrrhinum aliunde non formetur quima myrrha planta, cum aeque ex myrtoseu myrta,de murra lapide modi exmIro,hoc est,unguento,sormari queat.
- Tertio si lactio illa,ni ita ivrrha, german o tune Vel plinius verba illa scripsit respiciendo ad vasammisina, de , bus supra disputauimus . ei adllachrymas myrrhae arboris. Non primum quia vasa murrhina priscis Romanis,de quibus ibi Ioquirutur Minius, sucte incognita: cum, ut ipse Plinius docet, primum in
Urbem sint inue Pompeii Magni triumpho duxuria iam inualescente, austerosque illos veterum Romanorum mores penitus ab lente Quamobrem minime potuit Plinius ibi cripsisse, Iaudatissuma fuisse vina apud Priscos Irrha condita; hoc est, quae expoculis murrhinis hibebantur cum veteres Romani nulla huius generis pocula habuerint. Quo fit, ut neque Plautus myrrhinam cum
passe, me ain durat coniungens, ad pocula murrhina respicere potuerit quia haec vastinate plausi Romanis, imo toti taliae nullo in sueram,utpote sero exoriente in occidentem a Pompeio trans in ut omittam, mάrrhinum esse nomen vasorum, seu poculorum, noni us Vini ex myrrhinis poculis bibi soliti. Nam vinum ex vitro et argento,ues crystallo bibi consuetum, non vocaturritrum, a Uzam, aut crystallini Ergo, nec murrhinum vinum apoculis hoc nomen habere potest sed, oportet, tali unde nomen hoc inuenerit: elim a Latinis impliciter soleat nominari narrbιva, vel rivam mι -' ''I que potuit etiam Plinius scribere, myrta odore, respiriodo ad lachrymas myrrhae, quasi vasa murrhina ex illis fuerint caelata. quia, vasa murrhina, sunt lapidea ex Plinii sententia, Vt supra fuse ostendimus. . . Neque respicere potuit,scribendoilla verha, ad lachrymas myris tanquam infusas vino: quia,myrrha amara est, δέ tam amara, ut ipse etiam Plinius vix ad unguenta eam, si nimia liti admittat, praeter stacten ob nimiam amaritudinem. At Plinius loquitur hoc loco de vino dulci, quod cum mellina,passo,dctruto, id senus aliis, dulcedine certare pos ita Des 'Disstir le
54쪽
Deinde,quia vetustis illis Romanoru temporibus,quibus murrhina maxime in usu erat,tanta erat parsimonia, Min victu potuque innocentia, ut minime cogitarint de vino myrrha, re videlicet pretiosa, condiendo, cum luxus aromatum, unguentorum peregrinorum, quae exotica nominabantur, sero tandem in urbem penetrarint; ut Plinius ostendit, qui&addit Antinh rego, iaciam tu, Vrbis si si
anno quingentesimo,siexagesimo quinto P. Licinium Crassum,LIulium Conseres edixisse, ne quurenderet pnguenta exoti .
Quare,quod obseruatione dignum, nunquam in Catonis libro legimus, ad ullum factitii genus vini myrrham esse adhibitam cum tamen non pauca Actitii vini genera Cato conficere doceat; videlicet;quia illis temporibus haec sensuum landimenta ignorata eranti inusitata hominibus seueris, rigidis quorum proles non erat docta,mIrrheum crinem cohibere nodo: Sed, ut ait idem Horatius, sabιgis Merio , liganibus versere glebas, ctsiuerae Matris ad arbitrium partarofusesso νbiman is,lsans mutaret νmbraι,θιuga demeret bobusfatigatis. Nam, quod Columel οὐ cla ait,Romae myrrham reuisse, di ad defrutum aliquid myrrhae addi Osis oria Osolitum, id ad posteriora tempora pertineticum ut Horatius canit: aeso. 3- Facunda culpasecuta ηuptiaιprimum in ruinau reo genru, domos Hoc fonte'. criμδra si de in patriam, populum fluxit Myrtis Vero, & myrtetis Itali 'am plenam fuisse constat: tin illud: myrtum,eiusque fructum gratissimi odoris esse. Imo Plinius testatur, semen myrti adeo esse Odo νώπib. 3-QM. ratum, ut Odarem eris commendet, ni pridiὸ cammanducatam. In Mur tamen Urim odoratissima est, inquit idem PIinius ex Theophrasto scio m. h ryrumgnatura praecipuam admirationem in wrto habu,ali idem Plinius. Et V ob id ex νη omnium bina olei, rinis genera fiebant is ad intinctu stem-bammata plerunq; myrtus addebatur saporis & odoris causa,vt idem Plinius auctor est Q apropter Horatius quoque inter viam narium, ' si ' quaestariat odorem, numerat cummiariu myrtos myrteta Quarto,Plinium non scripsisse,wrriba adore, inde etiam perspicuum fit quia,apud veteres, vel posteriores,nullum erat vinum, quod
a mIrrha diceretur myrrhesum,seu Ῥrrhites. Ergo Plinius de huiusmodi vino loqui non potuit. Nam,si vinum myrrhatum olim in deliciis habebatur, qui fit, quod eius confectionem non tradiderunt illi, qui ex instituto de vinis factitiis scripserunt: ut Dioscorides, Cato, C lumella, Palladius,&alii Quinto, si veterum murina, seu murrhina de qua Plinio itidem sermo, amIrrha nomen habet, mirum certe est id ignorasse tot doctissimos. vetustissimos Auctores,Varronena. Festum Nonium, Pollu .cem, Achenaeum, Hesychium, Salios, qui οἶνον μυe τίω, se uiui ii ν , La-
55쪽
tine uri mid wrrhinam, nunquam ii,yrrha, seu si riuit,ut ex testimoniis supra allatis liqueti Deniq; muris inanit eiusmodi vitium, quΦαώ - bere multas,ui Hex Gellio constat; alioqui irem, 2. ι i. Vinum, ut idem Genius, Dionysius Halicarnasseus, Plinius,&alii
- . ostendunt. Nam Vinum bibere, aequὰ erat capitale mulieri, acadul- Ptin si is tum comittese: murrhinam tamen bibebant laminat, imo adeo bibebant, ut propemodum solariam mulierum potiis suerit: quae miam illi nometi murrisu imposuerunt: ideo autem bibςbant mu rbbham; quia non inebriabat. Quae cum ita lint,non potuit Plinius per murrhInam intelligere
vinum m)rrha odore coditum: sed vinum ex ν Πρ, seu Urta: quod eius erat lenitatis,teste Plinio,vinunquam inebriaret. Erat enirn,videsse
--- risum it -- tum Vbi Ariistoteles non de quouis Viriodulesloquitur: certum enam est,quaedam dulcia inebriare; atque actore 7 ipsa,no solo nomine Vinaesse: sed loquitur de certo quoda dulcisvL ni genere,quod rem uiris prodromaappellabant, me si M. - M , mustu, naturae; quod inebriare nosolebati, rect obse
M. . ... aut explicauit Medicor si nostri a ui summus Hieronymus Mercurialis. Quis autem dicat vinu istud pretiosum, myrrha conditum, ram praestans,&potens, quod isti nobis apponunt. non inebriasse Ut igitur totam disputationem concludam, plinia lectio cap. II. vera, germana est haec: ni tria odorat. Et cap. I s. haec: ex Uria nisi, ut
iam ante, monui,malit quis, trito,exm l . Ex quo lapite plan quoq; fit,plinium non e is loquutum de murina, . e μήω, M. πιπιο ac proinde non esse prosabilem illam lectionem; mni rini edere, ioci si,vngarim M. Nam eum cap. t e demi ct situenda,quae decimoquarto planεm,n esset ullus issus, si quish
Vnicus restat scrupulus. Nam Plinius errasse videtur , citando Plautum,quasi de myrto, vel myrrhina aliquid dicat in Persa, cum tamen eo ioci,ne verbum quide de myrto,vel myrrhina PlautuS faciat.
sed facile est hune scrupulum eximere. Primum enim niuit m Us mentur hac obie ctione,quilesione illam sorrh. sequun- turri 'amne verbum quidεhabet Plautus de myrrha in tota illa uacessi cui nome Persa. Errauit ergo Plinius etia ex istorusententia. secundo,larte Plinius proilla , velinistria,legebat, . M.
56쪽
Iurecoss. Ad hoc vero vinum praeter caetera adhibebaturisipes clo is Pisa .. cet idem Palladius Cum ergo,ut Plinius auctor est, veteres loco pi οβρ. TM.to. peris usurparint baccas myrti,seruusq; apud Plautu, mulsum,& stru zzzz
thea sibi commiscerit ulterit, visus est Plinio Poeta respexisse ad con .ia oris,... sectione struthei,seu cydonii vini: ad quod piper, hoc est, baccae myr Pon. ob.IDti adhibebantur. Et propterea, ut confirmaret Plinius id, quod dixerat laudatissima apud Priscos fuisse vina myrta odore condita, nomi
Forte etiam omnis potus factitius murrhinas myrto nomIni . batur,generali salte appellatione, quod indicare videtur Fle'chius, eum ait murrhinam dici a quibusdam μον Φα- μένοι potum arte praeparata . Cum igitur seruus ille Plautinus de potu sibi per artem praeparando egerio iure potuit Plinius potum illum murrhinans
existimassina myrto denominatam esse,eogitasse. I ,rsan plauti locus, ut hodie legitur, in in arboeabat. Id Crs. tuorum nonniim persuasum, qui reponunt ,- --MSiue; obum, myrrhisa. Fellatus, noraanaietur laesitus,si,s. io hic vulnerelaborax; si resci iberetur. πωνῆεν remo , sed aur-
Suodsi quis omn& eontendae,minsulti memoria lapsemestri ad id quod instituerat probandii nempe vinu odore mixta, condiri solere no recte adduxisse Plauti testimonium ex Persa, is no euerterpropterea illa, qui de tectione,&sen Plinii disseruimus. Mens enim di sententia Plinij spectanda est. no illud,quo assertione suam probat metalla estimonia,quae tum ex Plauto, tum ex aliis adducit, recte
constra mens quodplinius ostendere Volebat, videlicet lauanaa drilleos fuisse Vinam, lavit,inconcita Ex his quae hactenus copio,i Mantiquorummurriuna di sistit inimus,pessicuEebieescit Christo Domino finiuimodi Vinum ni diu fuisse praebitum: cum vinu Saluatori oblatum voceturis Euangeli.
57쪽
. LIBER DE UINO MrRRHArctiis sententiis de murrina sequam Rr quandoquidem murrinaeum myrrha penitus nihil commune habet,praeter unicam nominis affi- nitatem ex qua non magis probare licet, murrinam esse amyrrha planta,quam myrrhitςn lapidem,ut ex illis,quae hactenus dicta sunt. satis superque demonstratum R; to Omnia enim collabuntur,qua .
cunque inanimn tu,supra non intestinini rha -----munt ut proinde, se quaeiam nullo impellente corruit i
' ' inrito . ,quo verbo usus est S. Marcus. Dum haec relego&recognosco, t typographo tradantur,obI
tus est mihi Theodorus Marcilius in Leges XII. Tabularum, qui ad legem illam: Muratam patimum morta ne in ira Displutat contra Mer e M. .. ιι curialem, negantem, Murrhinam fuisse vinum: Minioque crin inis . ua. v. tan:ςm, quod secus senserit censuerit que , vinum myrrha indi
Quodad murrhinam attinet, rectanς an obstipisit Mercurialis . . opinio, nil nxcesse dicem quia ex supradictis satis omnia liquente
fuisse enim vinum Actitium non grauate Marcilio as*nxior. De myrrha adstipulor Mercuriali. Recte vidit, vinum dulce ex myrrha non posse confici, licet non viderit Plinii locum mendo in quinatum,& pro myrrha myrtam seu, reum restitui debere.. Ait Marsilius. Vt Mercurialis horaiianu in Plinio Ius D Nam patuelm,capit eista, νinumsic mam unditum,'istor tu metum.
rha gratum odorem contraxerit, vel contrahere polsit; attamen dulcedinem contrahere non potest , cum myrrha si amarissima: sed Plinius suam illam myrrhinam, de qua Plautus Dorsennus, ponit inter dulcia non igitur a myrrha, sed a myrtactu myrto, quae non tantum est odoratissima, sedis sapidissima, ut supra ex Plinio docuimus; suam illam myrrhinam deduxit. '
58쪽
κτ' Uatatur ra. σ- multum myrrhae lautare impostuir, si parum; est ruini odoris .lsactui onciliassetfiuisico ciliassetitantundem quoque amaroris peperissetfusuxui,cum qualitates istaein myrrhase mutuo comitaris,leant; neque una refringi, altera exstincta. Si autem multum, tunc euidentius est atra aritiem seiungi non potuisse. Si sti si nequiit. quomodo Rimm myin lunam dulςibς
deret, is rasse verisiiiiiiiu ratiocinarum , e natura aromatum unguentorum, quae, ut superius vidimus, A vino,voluptatis causa,affundi tolςbant. Adomina impropemodum unguenta ad ibebatur myrrha, ut solligiturςx Dio Dissutaa. e.st. scoride,Plinio i& aliis. Quin,pleraq unguenta 3ppellabantur Aegy- o Mι iri . l. ptia, propterea quod ibi myrrhae esset copia; docet hoc Galenus. -- πσπρο-
ait Syria ob myribae copiam, inquit in his , omnia prorsus unam
59쪽
λώ.3. .lin chilochum priarum omnium vocabuluin ιι υνγsurpasseiu uepro- μ' batat hoc eiusdem verse idipsum ostendit deinceps ex versu superiore, subiungetis: μιρραβε σμυρνα παραι λά-: apud tum Q ν κοις, seu virgueritisadinisteretur. Oportuitigitur versu ecedent metitionein f - esse κομψραψα irali, quodfierinequiit, nisi ve . bo ab hac Aeolica voce sormato Nam non est a myrrha Mosea,sed μυρ ea misi quis dicax Athenaeum,per vocem ι - μhare voluisse Archilochum non modo vocem sui ειν, seu ut alid scribunt, μυρον, primum usurpasse, sed etiam prinium Omnium verbuni . Metios unde Germanis schmirben inde sormasse. Sed quae postea erirratio sequentium verborum μιρραμ ηι ιυρνασθ' εὐελαύει, si nullamJ isa, aut verbi inde deducti facta est mentio, sed istius 3 seu
Verum enim uero quidquid sit de his, certum rii, neq; ipsum vn-m mn,in quo aem,rrha, neq; vinum,cviri quia Unguentum m tmebatur,ain o nomen accessis Non unguentum scorideo aliis,pam unguentoamaraelam malabathrino, nardi ei miratismino, metopio, narcissino, crocino,&id genusatis ad
turmyrrhae, xtamen non vocantur amori μνα vel σμυρν- vel, ut ab Aeolieo ιυρ a fingamus adiectivum, κυρρενα, sed diuer inti aeque nomine in Irgnita sunt. Ergo neq; vinum isto unguento infectum, recte
ορνισμένον, et σμυρνωον, vel γυρνινον, vel κῶρρινον dici potest. Nee refert, quod Poetae Graeci celebret. 1μυρνωμένα κόροι, ut Horatius myrrheum ori m. Loquuntur enim de capillo myrrha, seu lacrymis myrrhae seta
stacte, grati odoris gratia, perfusis, non de unguento,inquo myrrha fit quasi pars integram componens,totumque unguentum den Mnesio denominans. ais is, illud notus officit, quod Athenaeus unguentam myrrhattriti
60쪽
uino Hyad tum, toem ininum, o inlinam non enim appellat . . - unmn. l myrrha, sed τί- μυρρίνουu, seu μυραν , a myrto. Hincae Canterifragmetum recte habet lai ρανον; myrteum enim unguentum, ut& vinum, fit ex foliis,4 baccis myrti non myrrhatum: cum praeter stacten,ex sola myrrha nullum unguentum fiat, ut Plinius asserit:nullusque tradat ex foliis myrrhae aliquid confici: ipse Athenaeus,v
ι ν, δ' ab --.ινει- Qua tam OH-amsimplexo incompositum Maratam es, nominili tradunt catera νει-ma, composita. Videtur suffragari Plinius cum ait: Urebaoperstragumtumfacit e Oleo stacte Plista Myra.dantaxat: tametsi paulo antea dixerat;singuli quoquesucci nobilia uven-lafaciunt. Inprimu malabathrum, postea iri Ihrua, ct Cyeicena amaracinesti eetali aliter haec Plinii verba intelligant inque eo perstent, quod illi apud Theophrastum affirmant; .lam factes esse unguentum amplex; ' - -
reliqua omnia composita. Distinguit&Varto unctionem per myr et 'sta Hiani ab illa, quaesit per unguenta 3 in raris τε rerumt-ένην 'tur: quia unctio per unguenta propriEcompositionem illa permyr-rbam propriEsimplicitatem denotat, siue unctio haae super stacten,qus&ipsa unguenti,sed simplicis,nomen sortiturisiue per myrrham,
hoc est, crassiorem myrrhae lacrymam. Huius enim usum in uncti nibus, grato odore conciliando suisse, planum fit ex sacris&ex profanis scriptoribus nominatim Psal. 4. binos: Urnbao guttactcassa a vestimentu tuu oec ubi Hebraeis est Asor. ad verbum, rrha. do- cogutta seu sy.icta, Hebraei habent,ata rib, quod non ulli vertunt aloe,. Iunius&Tremelius,jantalii Sed potior nobis esse debet septuaginta Inte Diuitia ' Corale