장음표시 사용
121쪽
me fortunatam. GoroniaJ Gortynia oppidum Cretae non longὸ a Gnoso. Tum canid Quartum carmen de Atalanta filia Caenei regis, in Scyro maris AEgei insula cursu victa per Hippomene Neptuni nepote, du curreti mala aurea obiicit:de qua fabula Ouidius libro decimo Metam orphoseωn: fabula haec etiam Idyllio tertio,
Hippomenes quado iam virginem voluit ducere uxorem, Poma in manibus capicns,cursum perfecit: Atalantae autemt vidit valde furiata esst, valde in profundum saltauit
HesperidumJ Atlanti speciosissimum in AEthiopia pomariu fuit, quod Hesperides Hesperi fratris filiae AE-ple Harethusa, Sperethusa, cum dracone peruigili custodiebat. Id vero fuit in aestuario Lixi oppidi in Mauritania, ut Plinius libri deciminoni capite quarto ait: aut authore Theomene iuxta magnam Sy rtim,ut idem ait libri tricesimi septimi capite χ. Tum PhaethontiadaιJQuantum carmen de Phaethontis sororibus, Phaethusa, Lampetia, Lampethusa conuersis in alnos, ut Apollonium de graecos secutus, hic ait: vel in populos, ut ipse decimo AEneidos ait: Nisuque ferunt luctu Cygnum Pharthontis amati Populeas inter rondes umbramqueserorum
elacundatJ id est circundatas eanit, hypallage est. Tum TumJ Anaphora est. Amarae corticisJ Mastulino genere sirpius:quomodo & Virgilius ipse 7. AEneidos,
- pim de subere cortex. Tum canitJ Sextum carmen in Iaudem Galli. Cornelius autem Gallus Forolivi ensis orator clarus de poetae filii: ut de se ipse testis est in elegiis, quae solae ex eius operibus supersunt: urbem grammatici nominant,ipis tantum patriam, Hic mesuscipiens Hetrustae gentis alώmum.
122쪽
Quod autem orator fuerit, & poeta, sic ait, Dum tuu nile decus,dum mens fenfusique manebat, Orator toto clarus in orbe fui. Saepe poetarum mendacia dulcia sinxi, Et veros titulis res mihi scia dedit. Saepe perorata perceri lite coronam, Et data uni linguae praemia digna meae. Euphorionem poetam latinh reddidit, & Cytherida Publij Volumnii libertam amauit, ea inque ficto Lycoridis nomine celebrauit: ut Clodiam Catulus,Plautiam Tibullus, Hostiam Propertius , Iuliam Ouidius fictis nominibus Lesbiae, Deliae, Crnthiae, Corinnae celebra-xunt. Gallo spreto tandem Marcum Antonium secuta est, ut Seruius author est. Gallus certe dilectam sibi, Mab ea se spretum profitetur: En dilecta mihi nimium formos L coris Cum qua mens eadem,res fuit Ῥna mibi: post multos,quibus indius Niximus annos,
Respuit amplexus heu stupefacta meos:
Iam Yue aἴos Bucnes,ad que requirit amores, Me vocatimbrilem accrepitumq; e senem.
Fuit autem praeter illa ingenij dona Gallus corpore
formosus & robustus, enator, iaculator, luctator. curisor egregius, patiens caloris,algoris,uigiliae, inediae, vean reliquis elegiis ipse de se ait: potator item egregius, ut testis est etiam ipse,
Cessit cr ipse pater Bacchus 'prestque bibentem,
Et quicunque solet vincere,victus abit. Itaque his dotibus Octauio, licet ex infima familia, tamen facile conciliatus, ad AEgypti prpuram eu ectus est, vi Suetonius in Octauio ait capite sexagesimose to:& id videtur Gallus ipse sentire, Misus ad eos legati munere functus,
Tranquillum cunctu niecteare pacis opus.
Vbi & pluribus versibus gr eam puellam sibi adam eam describit: in ea verὁ praetura insolentius se gessit: xam praeterquam quiad statuas sibi poni, & nomen sua
123쪽
pyramidibus inscribi iussit,ut Dion & Strabo testantur, inter pocula etiam quaedam in Augustum euomuit, xt Ouidius testatur secundo Tristium, Non fuit opprobrio celebrasse Lycorida Garor
Sed linguam nimio non tenuisse mero. Itaque ut Suetonius ibidem ait, Velut res nouas m lientem, Octauius Senatui damnandum tradidit, eo &accusatorum denunciationibus,& Senatusconsultis ad
necem compulso laudauit quidem pietatem tantopere pro se indignatum,caeterum & illachrymauit, & vicem suam conquestus est, quod sibi soli non liceret amicis, quatenus vellet, irasci: haec Suetonius. Ipse autem sibi mortem consciuit,ut Strabo,Dion, Marcellinus aiunt:& Ouidius his astipulatur tertio amotu elegia octaua,
Te quoque falsum est temerati crimen amici
Sanguinis atque animae prodige Galle tuae. Obiisse vel δ iam senem elegiae reliquae abunde t stantur: Crinitus ait anno aetatis sexagesimo tertio. Sed enim viuum Virgilius sic amauit, ut non solum in hac ecloga laudarit, ted eclogas in eius laudes concluserat, & quarti Georgici medio ad finem usque Gallum
tantum celebrarit: em totum locum postea,iubente
Augusto, in Aristari fabulam commutauit. Ergo hic est Cornelius Gallus,quem tam insigni poeticet laude Vi gilius modo celebrat: tametsi Quintilianus, libri decimi capite primo duriorem Gallum in elegia putat suis. se: Sed tame seu veritate seu amore & gratia per eu r cepti patrimonii ductus Virgilius,valde magnum poetam hic efficit,& ex variis adiunctis hanc laudem comtexit. perme*J Helicon & Cytheron, m5tes sunt Boeo tiar seu Aoniae, unde Permestus & alii fluuii labuntur. Per Phoebum autem & musas significat doctos, & metonymia est. Et LinusJ Continuatur eadem laus E ficto Lini testimonio, & de collatione Hesiodi tanquam milis. Linin J de hoc, ecloga quarta,
124쪽
cri certaminis Nemeae, Plinius libri deciminoni capite octauo. Hos tibiJ Pro popoeia musarum. CalamosJ Metonymia pro musica seu poetica, quae calamis cantatur. LAmraeo J Ascra, vicus Boeotiae patria Hesiodi. alii tamen assirmant Hesiodum Cumarum fuisse, sed a musis in Ascra amatum & poetam factum. Ecce deas vidi,non quas praeceptor arandi riderat, Ascraeus csim sequeretur oves, ait Ouidius sexto Fastorum: cuius mentio est Idrilio
Fra quidem luxit multo plus Hesiodo.
- Tum rigidas motare cacumina quercM.
OrnosJ Orni, sylvestres sunt fraxini, paulo latioribus tamen foliis,quam cetterae fraxini, nec deteriorem frondem quam ulmi praestant, ait Columella libri primi de
arboribus capite decimosexto. gallicum nomen no habet, ait Ruellius: montibus, aute poeta dixit, solum ornis genitale significans, de quo secundo Georgico sic: 'Nasicuntur teriles saxosis montibus orni. His tibiJ Optatio est ad huius laudis conclusionem. Gallus dicitur ortus a Grynaeo monte Apollinis, ut propterea Apollo maxime diligat: Grynia urbs ΑΕ tolia hinc mons Grynaeus ibi sacer Apollini. Quid loquari Septimum carmen de Scylla & Nysi filia,& quae Vlyssis naues assiixit. Sic enim in quibusda codicibus legitur: aut Sollam Nisi aut quam fama. &c. Qua lectione defendetur Virgilius contra Seruium, quod aliam Scyllam proposuerit, aliam tractauerit. Nissi Athenienses& Megarenses Androgeon Minoisfilium dolo necauerunt: ad hanc vitione cu Minos victis iam Atheniensibus Megarenses obsideret, & rex eorum Nisus tandiu regnaturus emet. quandiu purpuream comam habuisset, Scylla eius filia, Minois amore capta, fatalem illam comam patri abscissam, Minoi obtulit. Postea tamen S cIlla contempta, α Nisus extinctus, in aues sui no-
125쪽
minis couersi sunt.Nisus est Halie tus,qui falco noster nonnullis est Scilla autem est alauda,de quibus primo Georgico circa finem,& in Ciri Maronis opusculo. hac de re conscripto. Scylla autem altera Phorci filia fuit a Glauco amata sed Circes, quae se spreta dolebat, veneficiis mutata est in illud motuum, quod AEneidos te 'tio describitur: Sosiam cacu cohibet spelunca latebris
Ora exertantem σ naueis in saxa trahentem:
prima hominis facies, pulchro pediore virgo Pube tenus: post rema immani corpore pybi,
Delphin zm caudas,*tero commissa luportam.
PulichiaιJ Dulichium insula est, in qua Itacus motis 4st, Vlyssis patria: Itaque Dulichias rates pro nauibus Vlyssisai per metonymiam. Vexasel Anneus Cornutus & Seruius Virgilium hic reprehἴdunt, velut humiliore verbo usum,α Tapinosim notat: at uterque vcli
meter errat: Nam qui fertur & rapitur, atque huc & illuc distrahitur, proprid vexari dicitur: x xerbis vexare& lacerare, quibus Virgilius hic utitur, Cato in oratione pro Achaeis dixerat: Cumque Antiibal terra Italiam Iaceraret & vexaret: vexata Italia dixit Cato ab Annibale, quonia nullum calamitatis & is uitiae genus reperiri queat,quod eo tempore Italia non perpessa sit. Gellius libri secundi capite sexto : Et Cicero in Verrem cuait de Sicilia,Quae ab illo spoliata & direpta est, ut non ab hoste aliquo, qui tamen in bello & religionis & co- suetudinis iura retineat,sed a barbaris praedonibus vexata esse videatur: In que locum Asconius ait, hoc ve bo, vexata, ingentis calamitatis usum significari. Quare patet iam magnis exemplas & Cornutu & Seruium valde hic lapsos esse. Mutut J Octauum carme de Texeo,qui Prognem Pandionis Atheniensium regis filiam' uxorcm habuit.& tamen Philomelam eius sorore vi Iauiti ac ne facinus indicaret, ei linguam amputauit: at
illarem investe, suo cruore descripse. Quare progne indignata Ium filiu interemit, & Terco apposuit epulandum:
126쪽
landit: omnes sunt postea in aues sui nominis conuersi: Tereus in v pupam, Itys in phasianum, Progne i R hirtudinem, Philomela in luscinia: de quibus Ouidius Metamorphoseos libro sexto. Quas, quae,quo, quibu J Polyptoton. OmniaJ Collatione parium concluditur inductio tam multorum carminum: Denique omnia carmiana cantauit, quae Phoebus nouerat. Eurotas J Fluvius Spartae tauris refertus Apollini dicatis. Sic enim fuit ecloga tertia.
Munera sunt lauri. et circa finem sequentis, - Sua laurea Phoebo: Et aureus ramus in vita Virgilii dictus iam est.Itaque Iaurus μα κον φυτον, fatidica plata dicitur,& eam Hesiodo musae gustandam tradiderunt: quia qui eam m derent, vates fieret. Sic apud Lycophronem vates dictitur Δαφνηφαγορ. Eustathius in graeco δα γη etymologia statuit a δα intentionis particula & Φνη quasi φωνη. 'Ad oderaJ Talis iam metaphora fuit, -Hinc urique ad odera notus. Item, Ipsi laetitia voces ad odera iactant Intonsi montes. Numerumque referari Sic ecloga tertia. B, Due die numerant ambo pecus,alter er haedos. litto J Concluditur voluptas tanti carminis, mo
scitia discedentis olympi, & gaudio venientis Hesperi.
127쪽
xit P. RAMI PRAELECTAmbo florentes aetatibus, Arcades ambo, Et cantare pares, π respondere parati. H1c mihi,dum teneras defendo a frigore ortos Virgregis ipsi caper deerrauerat: atque ego Daphnim Alpicio ille bi me contra Vrdet,OJus,inquit, Huc ades o Meliboee,caper tibi saluus, ν hordi:
Et si quid cessare potes,requiesce μb Ῥmbra.
Huc ipsi potum venient per prata iuuenci: Hic Ῥiridis tenera praetexit arundine ripas Illinctus,eque sacra rsonant examina quercu. Quid facere neque ego Alcippe, nec Philida habebis Depulseos a lacte domi quae clauderet agnos. Et certame erat Cor don cum Thrside,magnum: Posthabui tamen illorum mea stria ludo. Alternis igitur contendere Ῥesbuae ambo Coepere altemos muse meminisse di olebant. Hos Coodon,illos referebat in ordine Thrsis.c Or omphae noster amor,obethrides,aut mihi carmen Quale meo Codro,concedite proxima Phoebi
versibus illefacit aut si non possemus omnes, Hic arguta sacra pendebitfistula pinu.
TH. Pastores hedera crescentem ornate Poetam Arcades, inuidia rumpantur Ῥtilia Codro.
Aut si liruplacitum laudarit, baccarefrontem Cingite,ne rati noceat mala lingua futura. C o. Serosi caput hoc apri tibi Delia paruus,
Et ramosa Macon Ῥiuacis cornua cerui.
si proprium hoc 'ueri leui de marmore tota Puniceo stabis, uras evinctu cothurno. T H. Sinum lactis, haec te liba Priape quota Expectare
128쪽
INIBVCOL. VIRCI LII. Expectare sat est cisos es pauperis horti. Nunc te marmoreum pro tempore fecimn:at tu, si faetura pregem puppleueri aureus e Eo. Nerine Galatea thymo mihi dulcior Hyblae, Candidior crinis,hedera formosior alba, Cum primum pa Si repetent praesipia tauri, si qua tui Corydonis habet te Cura,Pentio. Imo ego Sardois videar tibi amarior herbis, Horridior rufico,prole la Ῥilior algu, si mihi non haec lux toto iam longior anno est. ite domum pasti, urs pudor,ite iuuenci. Musicosi fontes, somno mollior herba, at quae Nos rara Ῥiridis tegit arbuti Ῥmbra, soli tium pereri defendrtexam Ῥenit aestas Torrida,iam laeto turgent in palmite gemmae.
Ulabocus, taedae pingues, ik plurimus ignis semper Cr Uidua posses fuligine nigri,
Hic tantum Boreae curamus frigora, quantum Aut numerum lupus,aut torrentia stumina ripas.
Stant m iuniperi, Cr castaneae bisutae: strata iacentpasiim sua quaeque ub arborepoma: Omnia nunc rident: alsi firmosius Alexis Montibus his abeat,videas Cr flumina sicca. Aret ager,)itis moriens sint aeris herba: Liber pampineas inuidit collibus Ῥmbras: Phyllidis aduentu nostrae nemus on ne Ῥirebit: Iuppiter Cr laeto defendet plurimus imbri. Populus Alcidaegrati ma, vitis Iaccho, Formose ,rtus veneri, O laurea Phoebo.
129쪽
is P. RAMI PRAELECT. Nec myrim Vincet co As,nec laurea Phoebi. I ri Fraxinres in blata palcherrima,pinus in horiis, populus in fluuiu, ibies in montibus altis.
saepius at si me Iocida formost reuisas, F nuxini in oluis cedet tibi, pinus in hortis.11 g. Hac mrmini, tum rustra contendere Thyri a Ex illo Cordidon, Corydon est tempore nobis. IN sEPTIMAM ECLOGA M.
Ertia& quinta ecloga musicum certamen habuerunt, quale rursus habet septima : viginti primis versibus exordium eius & praeparatio continetur in descriptione pastorum concertantium,& loci ubi certamen editur: Imitatio es bsexti Idyllh Theocriti: sed aliquot praeterea loci aliunde sumuntur. Orgutal canora, stridula propter auium in ea sedentium concentus, aut propter susurrum dc sibilum e strepitu agitatorum seliorum. Quod Ausonius poet* cecinit, Gl a nil nis modulatio musica ripis, . tque arguta suis sequitur coma pinea ventis, Incubuit bis quoties lenis Eurus acutis.
CompuleiantqueJ Locus est ὁ sexto Idyllio,
130쪽
eris est ex octauo Idyllio, Ambo erant fauicomi,ambo impubes. Ambo his stula cancrescientes ambo cantare. Locus est iterum coti similis Idrilio vicesimo septim6 de Castore & Polluce, .
ArcadesJ Arcadia licet alioqui rudis, attamen musca praestitit. Hic mihiJ Exponitur occasio carminis audic-di ex variis adiunctis personarum otiosarum: deinde locus multis adiunctis amoenus describitur. Vir regiii Idullio octavo,
Caper autem pro hirco dicitur,ut secundo Georgim: No alia ob caussam Baccho caper omnibus aris Caeditur. Pr texitJ Talis iam a textoribus metaphora locis dus bus fuit,
-moltaque paras detexere iunco, secunda ecloga: Item, It ollis lentus intexere mollibus has , s.fuit ecloga quinta . MinciusJ sic tertio Georgico, Et viridi in campo templum de marmore ponam Propter aquam, tardis ingens ubi sexibus creat Mincius, . tenera praerexit arNndine ripa . .
ΣxaminaJ Locu s est dictus prima ecloga dillam locii, saepe leui omnumsuadebit inire 'stur .... Quid facereJ Addubitatio est haesitantis Meliboei, cuius partes ex adiunctis disputantur. Ah Ut J nomen est ex Idyllio quinto. Depulsest Sic antea idem verbum