장음표시 사용
71쪽
fidei articulis, sed in praesciti da etiam morum regua. la, Ecclesia columna est, oe frmamentum veritatis M: si in Ecclesia, teste Angelico b), non celebratur Fe-sium, nisi de Sancto: si denique cultus. exterior expli. catio quaedam est interioris, A tamquam professio habetur Christianae Religionis, ut idem S. Thbmas advertit 9 : credine potest cultum Immaculatae Conc inionis a Romana Ecclesia sub praecepto propositum.& unanimi Fidelium consensu u Deiparae delatum, errori esse obnoxium t
f. VI. a Paulus Timotheo formam vitae, quam tum ipse, tum eidem commissus grex teneret, tradiderat I. ais Timoth. HL Inde v. is. subjungit: haec tibi scribo . . . ut scias , quomodo oporteat te in domo Dei eouυersari, quae est Eulesia Dei vivi, columna, ct firmamentum veritatis. Certe σο eonυersari ad in res , non fidem pertinet. b) g. Part. quaest. XXVIL art. I. rn eom. ubi ex Hisso, quod celebratur Nativitatis B. Virginis, probat eam, a tequam ex utero nasceretur, sanctificatam suisse. Idem lapponie
d) Ex eo ordi hoe Fidelium mentibus insito sensu , quo nihil fuisse Virgine purius, atque innocentius eredunt, ars mentum pro immaculata Conceptione late persequitur peta vinc m. m. Theolog. dum. ιib. XlV. eap. II. g. io. sq. Cui subscribit doctissimus , amicissimusque do Blas . Regius in Sicilia Historiographus, de quo Gm. I. pag. III. ct seq. , situr. Theolog. Gm. III. Di mr. VIII. GU. g. pag. I - Ad huiusce argumenti, quo de agimus, absolutionem ruatuor supereste videntur u I. Si haec ita sint, retur Bemarisus, & Angelieus aperte privilegium innoxii Conceptus Uirgiani denegarunt II. Quomodo Patres , & praesertim Augustinus intelligendus, qui carnem Virginis peccati adpellavit ἐAut eur Apostolus omnes in Adam peccasse adfirmavit m III. Cuiusmodi est eoncilium hoc, atque, in re ceteroqui gravis
ma, Ecclesiae πολινωα, administratio, ut controversiam hane non definiat, enitum autem intemeratae Dei parae Conceptioni praestandum iubeat 8 IV. Licebitne votum, ut inquiunt, sanguin-ium emittere , seu vitam sui corporis, pro tuenda puc
sententia, voveret At.veto haud dissicilis est sua singulis Reia ponsio. I. inum eanonici Lugduhenses sellum diem Cone
72쪽
saerum quotannis celebrandum suscep4ssent, Bernardus vita ad eos Epistola, quae est 344. . , graviter reprehendit; hum quod illos credidit honorem libidinoso Conceptui deserrerunde inquit 2 an forte inter maritales ammmus sanctitas se ipsi Gneeptioni immiscuit λ Tam quod cognovit, inconsulta Rom. Sede, eos Festivitatem illam inchoasse. Quamobrem paullo post
subtexuit e re uterida erat prius Amstolicae sedis auctoritas. Tandem e eludit et , Romame Ecclesie auctoritati, atque examini ,
retiam Me , HAr-s cetera , qme huiusinori furit , uniυersa refer vo, Usus , si q- aliter sapio, paratus, iudicio emendare. Si hae itaque tempestate vivens Bernardus intelligeret, . non pa- rentum virginis conenpiscentiar, sed unioni mentis illius eum corpore sacrum hunc deferri honorem, non probante solum, sed praecipiente ilium Rom. Ecclesia, eiusque exemplum ceteris per Orbem Ecclesiis, alacriter sequentibus; nonne illius iudieio emendaret suum Nec vero aliter judicandum de Aquio nate. Is enim I. Part. quaest. XXVII. arr. a. in corp. duplici ira ratione Virginem non potuisse sanctificari ante animatio. nem adeoque contraxisse putavit originale peccatum ; tum quod eulpae subiectum est sta ereatura rationalis, ideo ante infitionem animae rario aris sanctificari quis non potest; tum quod si ante animationem Beata Visgo sanctificara . fuisset, num 'quam inmoisset maeuiam originatis cu*s, , ita non indiguifiset redemtione, oe sature, quae est per Chrsum ... me autemineo eniens est, quia Christus non si Sa ator omnium hominum . . Porro tertia alia causia i ex qua in. eam opinionem S.
Doctor adductus suit, facile deducitur ab eius ibidem ad
Responsione; quod tum scilicet nec Ecclesia Romana ses uiu Conceptionis celebraret, licet celebrandi consuetudinem in. alis: partieularibus Ecclesiis toleraret, nec vero illa definierat, cintemporis instanti festivus ille cultus Offerretur. ut propterea festum Conceptionis videretur potius Festivitas sanctificationis h. e. quae non primo, sed secundo instante i fieri potuit . , nam propriae ipsi uiset Conceptionis. Ceterum nec tenue ea - an re Aquinatis ingenium, quod certe maximum ; nec par. vum ejus in Virginem studium ., quod singulare extitit, accuse sis elim. Potius infelicitati sui temporis, quo nec didia Patru udiligenter examinata , nee tintentia Ecclesiae clarius manifestola, nec Theologorum, aut Fidelium consensus adeo uniformis videbatur, id erit adscribendum. Et sane, quod priora duo Angelici momenta spectat, potest quis a culpa liberari,i non solum in quam jam i urrit, sed in quam etiam certo mento
eisset, ni certius sibi auxilium adfuisset; & vero Christus diei
etiam potest Redemtor alterius, non ob peccatum diimtaxat iam contra'um, sed praeterςa contrahensim . Adposite Aug.
73쪽
sinns in Psalm. 8s. si medietis videat tibi immiaentem aegrisu Einem forte ex aliquo labore, oe dicat : parce tibi, sic te ιν Ha , requiesce, his cibis Mine : nam si non feceris, aegrotabis eru autem s feraris, s salvus fueris . recte dieis medico , liberais si me ob aegritudine, non in qua iam erat, sed in qua futurareras . Nescio quis habens caussam molestam . mittendus erat in ca cerem . Venit alitis , defendit edim . Gratias agens, quid dieit Erasi animam meam de earcere . Stispendendus erat debitoris
lutum est pro eo: liberatus dicitur de Iuspendis . Liberata itaqintsuit Virgo a peccato, licet non potuerit esse eiusdem capax , nisi post animationem . Is enim gratiae effectus suit, ut ea se
licet naturam anteverteret, seu ut Iabem, qua contaminanda erat ex vi naturalis Conceptionis, praeveniente spiritus- sancti
virtute, eflugeret. Qua quidem io re iure etiam rUemia dicenda est Virgo, ob praevisa nempe Redemtoris merita , eique maturius adplicata. Tandem Objectio, quam sibi si pr posuit S. Thomas, stat adhuc, nec videtur posse eidem amplius responderi . Eiusmodi ea erat: non relebratur Festum . nisi de Sancto ' quidam celebrant Festtim Conceptionis B. Vietinis rergo ea is sui Conreptione fuit sancta . Responsum dederat S. Dcctor, Festum tolerari Ecclesia Romana, non praecipi ;& praeterea ignorari, cuinam temporis. momento cultus ille Ecclesiasticus praestaretur, quum praestari potuisset tempori sanis elificationis, non primae Conceptionis. Atqui nostra hac tempestate Festum hujuscemodi non in particularibus quibusdam Ecclesiis celebratur, & toleratur a Romana; sed ubique Chrisianitatis sub praecepto observatur, praeeunIe eadem Romana E clesia: immo & constat ex rit. Constit. sollicitiari Alexandri VII. nonnisi priori Conceptionis instanti, quo Virgo a peccato praeservata suit, tribui religiosum illum cultum, tributumisque antea suisse . His positis ita contra ipsum Thomam stat Thomae ipsus argumentum d non celebratur Festum, nisi de iam Eo : Ecelesia Romana eum reteris Chrisiam Orbis Ecclesis e Iebrat sub praecepto Festiam Conceptionis, seu primae animationis B. Vrginis: ergo ea in stii Conceptione, seu prima animatione , Dis sanciti. Aldirutrum igitur restabit, vel alteram Responsi nem est. Objectioni adserendam esse, quam a nemine umquam Catholico credo consonam posse adferri, vel Thomam ipsum,s in vivis ageret, a sua certe sententia recessurum . U. Aetaquidem Virgo peccatum minime contraxit : sed debito illud contrahendi obnoxia fuit. Quippe in innabis Adae continebatur
secundum seminalem rationem, & nonnisi per eamdem suerat generata. Hoc certe sensu accipiendos est Augustinus lib. X. Ge Genes ad litteram , ubi inquit e proinde corpus Christi, quam-NII ex carne feminae ad umtum est, quae de illa carnis peccati
74쪽
agins concepta fuerat; tamen quia non se is ea conceptumo, , qu odo fuera/ illa rancepta, nee tua erat earo pereati, sed similitudo earnis pecoati. Distinguit nimirum inter cassem Christi, opera spiritus- sancti genitam, & carnem Virginis, usitato hominum modo seminatam . QIam quidem carnem ρυ- eati adpellat , quod haee a concupiscentia ortum ducens, contrahendo peccaro obst ictam illam , tamquam Adami filiam , faciebat. Nullo contra pacto adfirmavit Augustinus, iubi post-niodum nempe animus corpusculo insusus suit, peccati sordibus suisse Virginem temeratam. Porio merito Paulus, ut evinceret per Christum unum homines salvari. adseruit ad Rom. V. tr. omnes in uno parente peccasse. Id autem nostrae senis tentiae minime reipugnat. Inde enim illud solum concluditur, Virginem etiam re peccasse, & redemtam suisse, quod secundum Catholicam doctrinam fatemur. Sed de modo quo peccavit, & quo redemta suit, quaestio est. Dicimus quippe id uis nius Matris Dei suisse privilegium , ut quoad habitum, seu naturae conditionem, non quoad actum, seu actualem peceati maculam, peccaverit, ideoque a peccato, in quod casura erat,
non in quod eeciderat, miro praevenientis gratiae beneficio suisse praeservatam. III. Haud sbi ipla adversari Ecclesia videtur, sollemnem Conceptioni cultum praecipiens, & nolens interea controversam decretoria fidei definitione declarare. Studiosae. nim veritatis, mentem suam Fidelibus apernit, eosque sub praecepto obligavit, ut tantam Virginis praecellentiam religiose v nerarentur. Studiosa autem pacis, cunctatione ea sibi in re optri esse iudieavit, eonfisa posse suos filios, proposito illis communi Ecesesiae sensu, ac eonsuetudine, leniore via consentire Madi, ae Magistrae suae,& ad sanitatem uenire. Ira negantibus Pelagianis ad initium fidei, & bonorum operum, gratiam requiri, 'ipsa contrarium Fideles edocebar, ac praxim, qua illi publice divinum a Deo auxilium exposcebant, non ad boni operis tantum exequutionem , sed inchoationem etiam , &cogitationem, tenebat, probabatque . Ut vero vidit, illos ni hi inminus in suo ipsorum errore pertinaciter perseverare, ad d. finitionem in Arauseano II. Can. s. & T. an. 2 p. dev nit . Eodem prorsus consilio in negotio immaculati Conceptus ini illa videtur. Sui nobis sententiam satis proposuit, communicavitque: licet importunis usque precibus Principum, &Rerum publicarum sitigata passim fuerit, ut exagitatam diu quaestionem definiret; cunctata tamen semper est , exploraturaqucida nodo, an filii omnes sui. eunctando saniores facti , a quiescerent tandem, ac spgnis parerent. In tanta luce iis porro coecutientibus, atque aliter praefracte sentientibus, haud dubium est, quia oppinuno posthac tempore litem expresse sit
75쪽
decisura. IV. Atqua hinc luculenter ad paret, quam dignum. Deo, gloriosum Virgini, turpe inseris, Religioni augustum, nobis denique salutare sit, ac gratum, innocentis Dei parae Conisceptus privilegium. Si itaque intrinsecum est voto, ut sit de re meliori vitane . hominis corporea magis erit aestimandα, quam divina illius creatio, in qua universae mortalium genti ad bene de se sperandum divina Omnipotentia signum aliquod sustulisse visa est, ex qua maxima gloriae accessio Deo ipsi redundavit, & quam Unigenito Dei dignam sane Matrem mi is rifice adeo Gratia praeparabat Nostra iam aetate an. sciliiscet i T. auctore Antonio Lampridio, h. e. Ludovico Ant nio Muratorio, libellus editus est de superstitione vitanda, seia Censura voti sanguinarii , in quo adversam Ille sententiam tu ri conatus est, eo quod praeclaram, ac certam vitam hominis, pro re nec certa adeo, sed solummodo probabili, profundere' non liceat. Insignes tum excitae turbae, aliique contra exarati libri, ut historia vitae ipsius, Cap. IX. g. v. Controversiasvra ii voto sanguinaris pag. 8ρ. Ο seqq. Napoli In . , r
statur. Stid hoc uno fortasse argumento, Cl. viri ratiocinatio reselletur' licet bonum vitae pro majori bono, ut dictum est, moveri : ita miles pro Principe, rivis pro patria , magisratust pro admini'anda justitia rite vitam donabit. Atqui maius bo num est, immunitarem Virginis a peccato originati, quam ' priam vitam tueri: inde enim major Deo gloria accedit , adeoni Feriina , veritatis custos, er diυini honoris studiosissima, publicas Deo exοIυendar gratias , publiωmque Conceptae Virgini d 1erendum cretium statuerit. Ne itaque dicamus errare practica Ecclesiam, tamquam in re incerta, s nultius apud Deum m menti , ac gloriae ; dicendum est mortalem corporis vitam, taminuetiam inferius bonuam, licite υουeri posse pro pia sententia tuisenda, tamquam pro superioris, ac majoris πdinis bono .
s: VI. In lege Naturali, fides in venturum Mediatorem, libero segno sensebili manifestata; in Mosaica,
eadem Mes , per circum cisonem e rassa; in E Metica, ipse per se Bapti mus , a peccato eximit originaii. STATUTA veritate peccati originalis contra Rus tum, vindicata immunitate Dei parae ab eadem peccati labe adversus Kemnitium, quonam remedio Deus tanto huic malo occurrerit, videamus. Ac l. sane si de tetn- ε . j
76쪽
nee ideo tamen credendum ess ante datam eireumei nem famulos Dei, quandoquidem eis inerat Mediatoris 'des in eame venturi)έ nudo sacramento e us opitulatos fuissse parvulis suis, quamvis quid illuu esbet, aliqua ne- eqsbria ea a Griptura latere votuerit. Consonat Inno
sreant, quorum quotidie tanta multitudo moritur, quium lasei misericors Deus , qui neminem vult perire, alia quod remedium procuraverit ad salutem. Remedium autem huiusmodi, nonnisi fidem fuisse in Christum vent rum , idem docuit Augustinus c : superioribus temporia Bus omnimodo latu i sacramentum iussificationis ex Meteadem tamen Mes Mediatoris falsos iussos faciebat antia ςtios, pusillos cum magnis. Ceterum, quum parvuli per illari fidem ad verum Dei cultum initiarentur, & in nomen quoddam Religionis: tamquam Fideles, licet non adhuc seorsum ab Infidelibus, coadunarentur' idciris eo professio isthaec fidei signo aliquo externo Iensbili omnino exprimenda erat Q. Ad ime S. Thomas corprobabile tamen est, quod parentes Meles pro parvulis natis, o maxime in periculo ex sentibus , aliquas preces Deo funderent , vel aliquam heiledictionem eis adhi-
oerent quod erat quoddam signaculum Mei : sicut adulti pro seipsis preces , m sacraficia serebant. II. Ia
aQ Lib. V. contra Iulianum east. II. num. 43. εὶ In Cap. maiores III. de Baptism. e) Lib. II. de nox. re conωρ. ωρ. II. num. 24. Exprimebatur autem non ex praescripto legis, sed hominis arbitrio. Quare S. Thomas 3. Paria sua' LX. an. U. od His in statu Iegis Nativirae , homines nutia lege extreius Maia , sed Dis interiori instinctu misebantur ad Deum colendum , Ira etiam ex interiori instinctu determinabat- eis, quibus retas fonsueuibus ad Dei rustum urerentuν. Si qui Patrra interea nuvi ι- fidei adseribere salutem tum hominum videantur; exclunia se eos dicendum est signum fidei pretestativum , quod a lata exterius lege manaret, non illud, ad quod per sese hominas determinabantur.
77쪽
χ το κlege Mosaica circumeisio adhibita est sa): quae quidem
Abrahamo primum praecepta b , non signum dumtaxat poliis
a Ex Augustino Tris. XXX. in Ioan. circumcisio seniis
scabat expoliationem a corde omnium voluptatum carnalium.
Unde subdit e non ergo sis caussa data est, ct in eo membaosessa ficti, quoniam per illud Procreatur ereatura mortalium. b) Non Abrahainum pri linum omnium ei reumcisum, &ab eo ad ceteras passim gentes usum circumcisionis dimanasse,
sed Ab AEgyptiis primum institutam illam, & ab iis ad Ar
bes, Colchos, ac Judaeos venisse, quidam inremperantiores Crutici voluere. Ita prae ceteris Ioannes Marshamus, praeterito saec. Eques, Scriptor Anglns, in Canone Granie. qui resu- tatur a Berti in Ono si de Theolog. di elal. Tom. III. lib. XXX. Dissert. I. OP. I. tum nuperus fabulatur Uolterius in Dictisnnaire verb. Cirreuesion , cuius in hanc rem mendacia a Cl. Nonnottio in Dictiso ire de ia Religion vetb. Cire ei liquido deteguntur. Placet tamen quaedam breviter adnotare. I. Tam Marshamus, quam Volterius , Herodoti testimonio innituntur, utpote i illi ux , qui multas urbes peragravit&populornm mores cognovit. Non vident autem, eum quinis gentis circiter annis post Abrahamum vixisse, & vero Graecae
plerumque fidei suisse, quum innumerabiles fabuia ab sdem narrari soleant, teste Tullio lib. l. de vibus. II. AEgypti εnonnisi ab Arabis quorum pater fuerat Ismael, filius Aingar, quae erat ancilla Sarae, uxoris Abrahami ), eum didici se morem videntur. Suadet tum vicinitas, quum pars Arabiae contermina sit Jfgypto; tum quod inter AEgyptios anno pria tis XIII., vel adpropinquante X lv. fit cireumcisio, ut adve tit Ambrosius M. II. δε Abraham eam hi. Quod obtinet eliniam apud Arabes, eo quod ea aetate Ismael circumcisus suit, ut tradidit Iosephus Antiquit. lib. I. cap. IE. III. Origenes lib. II. Commentar. in mim ad Rom. iis tantum, qui litteris, aut sacris operam navabant, usum circumcisionis adscripsit. Quo
sane pertinet illud Clementis Alexandrini lib. I. Suomat. quod stiIieet Pythagoras circumcisus fuit, ut adyta ingrediens mysticam Rgyptiorum disceret Philosophiam. Falsus itaque Her dotus, qui universae Egyptiacae communem fecit circumcisi nem. Videsis Natalem Alex. Histor. Ecclesia velari Test. Dis.sen. H. de disina eircumcis instit. in antiq. IV. Qua ratioqne induci potuerint Philosophi, & sacerdotes Κgypti, ut es r.eumeisionem adoptarent, plerique quaesivere. Non longe a ve-
78쪽
Ioliti eum suit, quo stirps Hebraeorum a cetera Infide
tum gente secerneretur, sed & medium quoddam religiosum, quo uno originis macula elueretur. Ita enim ' Deus ad illum a : masculus, cujus praeputii caro circumcisa non fuerit, delebitur anima illa de populo suo e
quia pactum meum irritum fecit b . Quare Augustia
ro eorum abhorret opinio, qui putarunt eo illos ritu, tamquam divino enitui destinatos, magnam sibi apud populati
Comparare consuevisse existimationem.
a Genes XVII. I 4. 6 Qui eircumcisionem datam volunt in signum tantum distinctionis Iudaeorum a gentibus, non aurem in remedium liginalis peccati, ut Haberi, Tournely, Bellarminus, alitisque , pactum hujusmodi adultos tantum spectare docuerunt, ut si ii stilicat se, vel suos cicumcidi neglexerint, tamquam
transgressores foederis, quod cum Abrahamo Deus pepigerat, delerentur de populo, seu poena capitis multarentur. Verum Augustinus est. textum pro eo semper pacto accepit, quod cum Adamo initum fuit , de transsundenda nempe in ejus poste ros iustitia originali, & quod quicumque irritum iecerit, contrahendo originis pricatum, nec circumcisionis remedium adohibuerit, delendus ille esset e populo Dei, seu vita Sanctorum privandus. Duo eo Hipponeniam adduxisse videntur, tum ut contra Pelagianos existentiam adsereret originalis peccati, quum ad tollendum illud circumcisio fuerit instituta; ium quod in Codice, qui ex Versione Septuaginta eius aetate obtinebat, haererat lectio e masculus, cuiua praeputii caro circumcisa non suo ria inais die &e. Unde ita Augustinus r tiocinabatur.' infans octavo die non circumcisus propter irritum pactum damnan. dus erit: non est autem piatum cum Abrahamor incapax eis nim praxemi parvulus est .' est igitqr pactum initum cum Adamo, in quo unusquisque Praevaricatus suit, adeoque damnandus , ni remedio adiuvetur, cuiusmodi ante Cntistum erat circumcisio, post ejus adventum Baptismus. Nec vero discendum cadere adlatam ratiocinationem, eo quod το -υo.
dio in Hebraico Codice, Arabico, Syriaco, & in vulgata etiam desideretur. Nam, praeterauam quod non desider ietur in Pentateucho Samaritano , qui Hebraicis litteris scriptus suit ; extat quoque in Versione Sept zinta, qui nec malitia, nec ignorantia , adjectis verbis illis octaυo die textum corrumis
Pere , sed potius sensam ipsius ita masis exprimere credideαE 4 Iunt.
79쪽
nus a I ex quo enim instituta est cireumeUD in potito Dei, quod erat tune 'naculum justitiae mei, ita ad
'nificationem purgationis valebat, in parvulis ortagmalis , veterisque peccati , Aut Baptismus valere eaπit ad innovationem hominis. Ambrosius b : in priamis vagitibus Arcumcidi mares lex iubet, etiam vernaculos , quia scut ab infantia morbus, ita ab infantia circumeso. Bernardus e) hujus gratiae
sacramentum prius erat circumcisio, ut originalis rubis mem culpae, quae manaverat a parentibus primis, cultetius maderet Q. Idem alii, qui sive ante, sive post Augustinum floruerunt, praesertim Scholastici, tradidere e . Ceterum virtutem huiusmodi non ex vi ipsa externi ritus, sed ex fide in venturum Messiam, cidi
cumcisioni accessisse probabilius iudicandum f , que
m adisrunt. Et sane, liret Genes. XVII. I 4. vieitur mascusau, cuius praeputii eam eiseumcisa non fueris, non addicto octaυο die ;intelligenda tamen haec additio erit , quum Paullo ante v. 22. qui eum duobus seqq. unicum ficit orationis contextum ) , expresse ditatur r infans octo dictum eiseumesistων in υ is &c.
aὶ Cit. Lib. II. de nupt. re concap. cap. II. num. 24. Iisdem adfirmat lib. XIII. de pere. min. cap. XXX. Num. 33. b) Lib. II. de Abrahium ea . II. e) Srem. I. de Coena Domini. Q In lege Veteri praeeepta fuit circumcisior proprie a tem non fuit sacramentum Mosaicum , eo quod non ex Moisines, sed ex Patribus , ut dicitur Dan. VII. 22. Revocanda igitur potius erit ad sacramentum legis Naturae, quod a Tridenistino Sess. VII. Can. a. 6. 8. ubi de differentia agitur inter sacramenta Veteris, & Novae legis, comprehensum non fuit..t Theologis libera relinqueretur facultas de virtute circumci fionis libere sentiendi, quum multi, Ausonino duce, instituis tam eam fuisse opinarentur in remedium maculae originalis. ε) Adite' est. Berti in S OV de Theolog. dis, i. m. III. lib. XXX. Disert. I. ωρ. Premf. q. ubi contra Tou Nely, & Heririenter probat sententiam, quod ei reumcisio institinta sit ad delendum origi irale piceatum , non ab Augustino exis cogitatam esse, sed eodem multo ante fuisse antiquiorem. D Hoc i,aelo utraque opposita sententia conciliari posset,
si dicatur deletam suisse labem originalem in circumcisione,
80쪽
ma linodum diserte adfirmavjt S. Thomas is r in Baaptismo confertur gratia ex virtute ipsius Baptismi Ioeircumesone autem conferebatur gratia non ex virtute
circumcisionis, sed ex vinula Mei Passionis cirini. III. Tandem in lege Evangelica eum ipsum in finem a Christo Baptismus institutus est O , adeo ut sine illo nemo
salutem obtinere possit. Ita enim ait 9 r niri quis re, natus fuerit ex aqua, is ritu ancto, non potes introire in regnum Dei. Et Petrus M.' baptinetur unusquisem vestrum ... in remissonem peccatorum. Qui urinanias ad Paulum o' exurre, o baptitare, σ GDe peccata tua. Hinc Tertullianus de eo, qui periclitantem non baptizavit σ): reus erit perditi hominis , si supersederit praestare, quod libere eoterit. Merito itaque I ridentinum e s quis dixerit Baptismum liberum esse, hoc est ison necessarium ad salutem, anathema st. f. VII. Definitio rupissimi. Plura eirca illius
. ' materiam , o formam emplanantur .
ANTEQUAΜ ad alia veniamus, sedulo Baptismi natura est attendenda. I. Recte ille definiti potest e sacra.
non quidem vi ritus externi. qui ad eum proprie finem institutus non fuit, sed virtute professionis fidei, quae circumcisio. ni ipsi solebat accedere. a Pan. quaest. LXX. art. q. in cor . b Christus necessitatem Baptismi commendavit, quum dixit Nicodemo e nisi quis renatus fuerit Bec. eum instituit, quum ipse a Iomne baptigatus vim mundandi aquis tribuit; legem denique de illo suscipiendo sancivit, ubi post Resurrectionem Apostolis inquit XXVIII. I p. exeuntes ergo M. cere omnes gentra, bapti met eos in nomina Patris, oe Filii . o Spiνitum ancti. e Ioan. III.