장음표시 사용
421쪽
in oeconom jurasti a ιυιι lat. 3.&quide, quando vel dubisacio Oiatur de pria. prietate vel bo,u,aequilia iive interpie atione aut voluntatis, Onhctura.
rassim Lidem erit 7 n 4 1s de stat.hom Quintilian lib. 2I.or. - ωμιt. 4PI Ac demum quxilio lucis. quod adatilionem a mei, cst ilia ipia actio, tam quo ad genus,q iam suam ipsius torma, ut patet ex ipsius actionis definitionesnj .de altionib. dc traditur apud Gaed. in rubr n. I 7 de ν S. quibus suppositis, Notandu est, laoc in casu nolito quaestione iuris circa rem ipsam versari, m- Azy mirum et rca dominium rei no profanae, sed L. cclesiasticae; quo casa coiatiun v omnes; saeculare vel Laicum nonsur urit m ludicem copete me, utpote qui circa re Eccleii allicam nullam habet Jurisdictione. Quae ratio vel maxime militat quando agitur de bonis Monasterii alicujus emortui, tunc certZ nemindicet, ad saecularem principem vel ludicem pertinere, is determnet, huic
vel illi ordini eiusmodi bona Ecclesiastica esse danda, mii a summo Otifice. ad id illi facta esset potestas. Vei u quide est, quod ubi controversia oritur de re profana aliqua, spectante ad Cleticos, videlicet,uiria aetio cor a Melae strico velseculari Iudicem ictitutaa, Et verior ac comunior Dd. opimo habeat quod cora Ecclesiastico Iudice agi debeat,quia non solu respiciendu est,ubfres sita sit, sed de qualitas ipsius Coveniendi; qui si fue iitCleticus,cota Ecclesiasti eo in loco rei sitae; sin laicus,cora laico conveni eadus est. Ascliid. a I. I. claericia. Oldrad conf8 . quia, qualitas personae tanquidignior trahit ad se re, tanqua accessori u quid; pernotat.d.c.compu. Accedit,quod alias clericus salteΑΙ in directe cola laico c5veniretur, cogereturq; csiparere, nisi usam velit perditam,contra i nec emere C de jur. deliber. ctrub.ut ne invιt.Jud.csmdejudicπ
eit, quod quando aliqv d una via prohibetur alicui, ad id alia non debeat adis
mitti. 11. q. 2 c. me exceptione. Ira sentit socin .in c sane si Disiopa n. io. II. νο6 3no risiberatιone defor eop. lai made a Galil .lib. I. observat. q. n 6.psoc si iratia parte allegatur. Nihilominus quibusdam in locis, uti in Camei impe- ,h ko.iis, riali & in Galliis consuetudinc obtinuit,ut ratione rei profana Clerici eo ram Iudice Laico conveniantur, Ita Gail tib. I. observat. 4 σ3bιGraev. Germania Boei .decs69 n p. per rationem L. n. C.uba in riatilio. e. de for comp. i OGAEt text. in Isiprassiti C. de prad. at reb minor ne decret.nonatienan. quod scit. ' latione rei quis fottiatur forum in loco ubi res sita est ;Nam in actione reali pellona noti dieitur obligata,rext.in 3 omnium Instit .de action.&sic no trahitur in Iudicium persona Ecclesiastica,sed res ipsa. Dc. rex.1πIMedoe Deiέ si alter fundus Τ .regund.ibi,quonia magis fundo quam personis adiudicari fl-nes vel partes intemguntum, Et ita iudicatum causa contra Capitula
Cathedralis Ecclesiae Spiresis Anno 1s6s. Galil. d loe. abi Giaei . & in causae Prioris.& Conventus Vallis SMath in Contra Theodoti cuded rilandiince Anno Is Io. . iunii, Myns. i. . a2 ite in causa ConventionisΘn morti eliber
422쪽
.testatur ita de stylo &consuetudine curiaru Galliae observari,idque patere' ex pluribus Artestis Patisiensibus;& Gallus refert an recol. Arres DL76. Capitulum S. Maxentii condemnatum fuisse in ac libras. eo quod vigore spiritualis iurisdictionis de actione reali cognovisset ac pro hac opinione allegat Ioan. Fabran .ita Serviana n. Iansit aeactron qui tradit, Praelatos Calliae de reali actione non cognoscere, quod de ea cognoscat ludex saeculatis; Gud. de Cugno tu auιb. racusan pr/ncipio Cae Episc σCler per texisn Liae iis eoaemia. ubi idem tradit Odos.ιext. in d auth.clericus Fac. cap. hcet exsuscepto defor comp ibi .es pracipue suasorum seculare contingunt. GraeVa usin concis. Gaili. G. consid. s. n. . ta has duas opiniones co- ές ciliat; ut haec ρ resfirmans intelligatur de consuetudine loci, seu certis in Conciliatioliacis & civitatibus recepta. in quibus icit . eam opinionem tenentes vestiti unx, in quibus sic obser; atum asserunt; Prior veto negans de lute oblineia in 'iεμμφ' at ita auctoi gais 'atruviae M Menochii visus est conciliasse Prosper Pari-Iub Dieanu 2 i. Vnde essicitur, quod qui neganti innititur opinioni, habeo de lute intentionem probatam,donec opponens de consuetudia eic vinararia legitime doceat, vel aliter constet. Fortὸ non nemo ita has ambas conciliaret opiniones, ut prior negans, in xei Ecesesi sticae tan zm Jutisdictione Judicissa cillaris exempta, pomi serior res mei e profanae persecutione obtineat. aeterum in unde digetessi lumus, redeamus, ad Caput obligationis spectant lis quaestiones Iuris, a ram C-traesus μι validi. Nam . ubi est Obl:gatio ex aliquo contractu orta, necesseelt, ut contIactus suppona tuc .validus; ubi vero nulla datur obligatio ex contr aer u , ibi nec ipse con-tIactqserit Validus. Si quidem ex non Ente non po test ullus produci .effectus, L. eisi qui iis 'novincia 1 si cere pet. An nimirum ex tali inserissione, actu, γ facto vel delicto nascatur ebuαιο, qualis, ct quan-
ω; quo mora verba conιraditas intestigaenda; quomodo ex aquo bono ιη ob- Igatione ex contractu veldelicto nata procedendum : an contractus Iustus -τςl Qurarius; au permutario justa, mel simoniaca I an contractussimula r t m =M. fuerit mens conctrahentitim, ponentium σέ. ita omnes
. quaestioncs juris ad haec tria membra sup . propolita commodissime pollunt
423쪽
18s COMMENT HATAM DISCUSs. peculiari summi Pontificis facultate possis se in quaestionem DomInii 3en, Eeclesiastici ae Monasteriorum Conventu destitutoxu ,hisce vel illis Religiosis attribuendorum tanquam ludex intromitere, ac contra sequitur quam multipliciter F. Romanus antehac in athro suo erraverit; quos errores cum in Eclipsi deelarassem, eos ipse tacitus praeterit, quare & ego ijs praetermissis pergo ad sequentem rg. XXIII. Num ordines prcludicialem quasionem ris ρος.ktitime iustificiniat. Ex superiotibus quoq; relucet,quod haec quaestio facti iram μῶ -
a nasticus praeitein monasteraa emortua veniat restituenduι, supponat aliam quaestione praeiudicialem Iuris; Vtrum ordo babear titulia δεηοnteum aeriis minιῶ,ex quo ipse addicta Monasteria veniat in vel repotumdin pet not. Menoetiliis .recup.possesn 222lerc.exfrequentib-,ς μήεσς,6 Iaadaia m. Archide l. de eo qui mitt.in possessideol, pxiv qmpstio Isai, d ordini, ii. tulo,utrum ille Canonicus sit respectu Monaste u mo itui a. de dominio apud Judicem Eeclesiasti eum,disceptanda est,qui iri agatu apud aliu lae litem de bonis eorunde MonasteIiorum abbη ericis oeeupator u &emotis tuotum ordini restituendis, vel potius adipisceneri Bathos e ο -- legat. 84 n. c. Honsumm decret.bb a tit. O Hemd.Cun ς.a. M ME. vel certe praeiudiciali hac quaestione neglect--O do Nulli a- eolaiem ladicem expetietui de bonis emortuorum M Ovasteri orum sbi relliuetidi, per not. Castre n. in L I. C.de Orae cognit Ax qui, ut videtur , Sido oesileiacta hae praeiudiciali quaestione apud imperago eis egit, ut Mohastetici--., tum emortuorum bona sibi restituerentur. Igitur nulliter. Consequeti ebis viis,a res ipsem assertum imperatoris Relar rann pro Ordine est nulluta. M -1. F. Romanus abzegas. re 699.in margine uuidem notat Barbos. αιIaatur. Hono: a me citatos, de quibus in textu ipse omino nihil, sed om nia alia movet, ut videatur multa notarc ipse nestius , quid uot
. ii Ne tamen Lector ex meo flensio existimet hic aliquid sub bilis
mysterii , ideo sciat , ex iis me ad propositum illud ita argument tum fuisse , Si, lut tradunt Barbos de OF D si'. AEAEUM. num. νς α Honor. lib. a sum . duret tu. Io. de Ora. Cogn, ροπι . s. Iudex ex ceptione illegitimae nativitatis objecta procedere non polossi,nisi prius apud Iudicem Ecclesiasticum causae matrimonialis cognitio prWesierit. pere.rua. de Ord eognis. aut s qui non possidet,divisorio Rudieio familiae here istud dae vel Communi dividundo agere,aut cum illis petitionem haereditatis,aut rei vindieationem eum alare non potest, nisi obiecta e ceptione ei tuli. non es Cohares. barer vel Candominus , prius discussa ; ae talem ismoas verit L. 1. γ isi glossi . . exceptioncm s Lsiquid Τfamia.ώerci
424쪽
bus sibi monastem emortua, quae non possederunt,dum obiicitur exceptio tituli Canonicis sine quo ex ipsiusmet F. Romani assertione beneficium regulare obtineri nequibat e l. de R. Lin s. non obtenti, prius hie erit discutienda, quam illis Monasteria ea vel addicantur, vel restimantur, & hoc est, quod ego afferebam, ad quod F Romanus nihil respondet. Sed videamus, quid in textu G algera. 2, . ω - v. afferat F. Romanus. - sAit ipse I, quodego fatear hane quasionem ab Imperatore resolutam , Utrum com -- Ordini sint relii tuenda bona Mon alteriorum emortuorum, esse quaestione riv ' facti subsecitque id quod perse quidem clarum es,adeoque istud Anaclαι Pa
να δμη I. c. lι Omina.hic obtineat, quodsupervacaneis laboret impendiis , quislem certaifacibus adyuvare,atque ut notat in margine ad mea verba, quod ego Edictum Generati resuu ianis,nultatis arguam i& quando ego infero,
Rescriptum Imperatorisρνο ordine esse nullum, subjungit ipse F, Cape hoc δε- cratissime Caesar. Eeonira rogat ipse) qaem titulum Canonicum habuerant Parres Societatis nostra , quando Resiriptum O Commissionem caesaras obii ημςμηι pro facianda sibi immissione Monastem molligeroda σ aliorum, amstiam nulter talia 3 Preterrasi rescripta ista Caesar fuere nusta, consequenter immissio Abbatam in m nembergia, veIMauhionatis, at aqua Monasteria 4 persuperiores Eeclesiasteos deincvsfacta Iuxta sententiam meam fuit nulla; '' commissiones Caesarea in omnes Sacri Romani Imperii circulos nulti, hoHerna gubernatione/ Monoeriorum per Actos abbates sulla: Principum Electονum ea de re data placita nulla , Episcoporum confirmationes ct benedι tiones in . Monaseriis uulia, Et omnia nulla, Praeterquam ubi Patres Societatis immissi per verant. Quid igitur obstat, quo minus Haretici nussiter immissos R eguis
tires ubιque I corum iterato exterminent oee. Iuxta mentem etiam eam , Fperator,Prancipes Electores, O Nuncius Apostobcus Carasse perperam agnovissent jus anι13uorum ordinum,adeo esse liquidum ct indisputabile, usia
D opus mecm3one. Hactenus ea, quae huc ad rem praetentem facere videntur,
Catera quae ibi inverso ordine sequuntur sv sessione 2. sci I. σα resuta via
Iterum sub astetae p . n. a. F. Romanus rem iam similitudine aliqua Asoco natur explicare. sed quia eam supra inrelia ect.2. S. s. discussimus, ideo hic illam referte supersedemus. Caeterum F. Roma ssa iturin eo, quod existimet, me eonfiteri istam 4 3 esse quasionem facti . utrum monasteria emortua sint Monachis ejusdem
ordinis rem-nda. esseque ab Imperatore , prout tacite insinuare videtur, pro suo Ordine eoaetra Soeis atem nostram resolutam ε, Cum ego nusquam id asseram, quin potius contrarium sentiens statuam. Assertum enim retcriptu Caesareum desecta,& volvotatis Imperatoris. & veri ratis narratorum esse
nullum ajo,quod per sub r&obreptionem,quasi pro Ordine emanavit. Nuc 43 a
425쪽
asserens aliquem non voluisse pro aliquo contra alium coturoversiam Re scripto dirimere. ipse dici poterit fateri, quod nolens dirimere pro in o eam contro ver si am definierit. Foret ea manifesta contradictio, & tamen de hae P. Nomanus gloriatur. Quod vero imperator Ferdinandus II. pro ordinibus, eontra Societate 'nolitam, illam usae ono trum associat O Ounis quorundam Monassertorum emortuorum ad Societatem factia, contrariaistu sit voluntati fundatorum, Concordatu sierisama, rura Cancnico, atque aqureata, ex ινgvesam tibis non nisi Monachu0nsdem ordinissint conferenda , haud unquam vo-
d DPetrum Stralendo iis Imperia Procancellarium dato , quando S. C. Maleuasipia nonnihil in expeditione litetarum . utpQ te quibus Societatino lirae nonnulla destinabantur Mona strita cunctanti propterea quod Monachorum imbibisset opinionem l ptae sente K. Q Hermanno Bavi nil, id
videre est, Udelitat, ut impia aras proso cietate silet as expediat .i .
Eoi 'rinceps, Inquiens, multιtudine ncgotio um arduo pH omnia per eum emanata non possιt aatertere. Pbssen. . R '' pas . Vuod α' Cicero in oratione Rosciana A'u er tractae. Aam ct pacisco tuendae rationem, inquis , re belli cremno Potestatem . cum solis Imperater habeat , cum omnes in renum θε ent.unud omnia gubernet. cum tot tantisque negotiu d enim sit, ut reoice-ιpere non posse, mirum non esse sialiqua non advertat, cum praesertim tam multi occupat3onem Uus observent, tempusque aucupentur qua imp tranc Ouos certe importunos suggestores Rex Agesilaus exam: rare volen1, quid Inιque ab eo obreperetur, declaraverit. se dixisse i d non permisisse,
426쪽
Cum multis firmi d. lib. In qua obrependι consuetudine Casaria Osciales, quos lex C aesarianos nomιnat, non mod/ce notabilis esse videntiar . quod, is Imperator prodidimu L. defensionis at . incip facultas inlin. C deJure lilei lib. Io. nempe Caesarianos omnia temerare consuevisse. Quod Vsum ex L. pro. hibitum C. eod.recte eo gitur. H 1ctenus Zalius, quem & P. FOretus in An-ιamelandro pari. r.c. 2.de memoriali Confisaris Cessarunum sue .s .ad eandem
sub& obleptionem Caesarearum lueratum ostendendam allegavit. Vade δοCujae.adae L. defensiam acuit M. 1dem comprobatur exempta Theodosii Iunioris Casaras, qui eum nimium suis fideret,itterasque a se prius no lectas subscriberet, a sua .rore Puleberia ita sua vitet correctus suri, ut ipsa similitei lueras Imperatori subscribed asota ferret,quibus Eudoxia imperatoris uxor ipsi Pulcheria venderetur; Subteripserat Imperator literis acceptis Pulcheria Eudoxiam apud se retinet, nec ad mandatum smperatoris; nequidem postridie dimittere voluit,eausamq; deistentionis togata Syngrapham imperatoris ostendit, qua visa ipse doctus literas prius legendas ei se,quam ivblaribendas. Neq; ita pridem in aula Sere. nissimi Principis Coloniensi, Serdinandi p. m. paulo ante obitum ipsius An. no siue o. literae similes sub: & obrepticiae contra flocietatem nostiam emanarunt,quas a se nee lectas, nee examinatar sua Serenitas fabscripserat, quasque ad me ex aula Cailaris transmissas ego ad Re verend illi mum &Sereni Domum Plincipem ae Domnum nothum D. Maxi in ilianu Henricu Archie.
piseopum Coiniensem dc s. RI Eiectorem Leodium destinavi. Non milii aute est,eas per sub & obrepyione prod issiciatq; etiamnu saepe prodire, quia eum non singulta literae Imperato ii &iuincipibus seorsinn, sed integri ea tum ksticuli simul offerantur subscribendi , q m omnes & singulas perlegere ipsis Principibus perquam molestum ior t, Hinc talissime accidit, ut Plin. cipibus ab Ossicialibus quibus da obreptio fiat de subintrudantur luetae subselibendae quas si Principes legi issent, nunquam sub si r: psissent. Hac de causa accuratissime attendit Ses enim in Gint inceps ae Dominus D. molit angus milhelmus Comes Palatinus Rheni. Bavariae, Juliae, Cl: viae ac Montiu Dux&e. p. m Dominus noster Clemetissimus, ne ullas subscribet et literas, quas sua Selenitas non prius releg silit,examinis Iber, ac si quid corrigoncu, occurre. ret,correxissset,prout ego colatu, observavi. simile indulitia illust tissimus ae Celsissimus Princeps ac Dominus. D. Joannes Ludo vicus f. r. s R.Ι. Pritic ps Comes N assoviae. Catii π eliboci, Viandae& DistZae&e. solitus suit adhibete, quemadmodum iam diversissimo habeo comprobatum. Hoc veris in casu nostro de quo agit F Romanus, quin sub: de obreptio intei venerit,dubitare non licet Cuillud ipsemet Ferdinandust A. imperator an suas ad Prιncipem Savestum Oratorem Romanum datis literis apud acta compulsoraa Anno i 6 2. 2 O. Augusta editis, O χχ Augusti clusi iam annι reproductis, coimrueiae actos moiam ιγ, z autem .ejus in
427쪽
auni medio jurejurando recognit . um in nosyro tractatu 2.c. 2 ses. t. par. 8ρ pntelatis expresse significarit,ac declararit. Taceo literas a F. Romano in causa Beselicensi allatas,de quibus Iogatum fuit, apud Registraturam. ut vocant, Caesaream non invenir i,prout m eodem tractatu nostro 3 c. I .se t. a. ρ.
8 s.constabit. Unde consequens est, quod si ejusmodi literae inscio Imperatore emanarunt, haud dubie non possit dici imperator in eas consensisse, nedum rationes a F. Romano allatas comprobasse , quod ignorantis & instit non se consensus,prout late deducit Leonellus desub: σ obreptione Rescriptorum q. I .art. . ex glossa l.3n LsiverosDoLmatr. L. . I. I. st iri glos veta. ignaramst de act. obligat. Deinde quod F. Romanus asserit, me Edictum Generale s. C. Majestatis. quod is. Martis Anno l629 emanavit, nullitaris insimulare, graviter veterinrat, vel imponit. Nam P.Laymannus, P. Valentinus, atque ego agimus de R scripto Imperatoris, quod asseritur in causa Monasteriorum pro certis Reli- mgiosis ad eorundem importunam instantiam emanasse. Atqui Edictum Caesareum non est ejusmodi rescriptum, quia, ut tradit . Vult lib. i duri prud.Rom.c.2.Edictum eis constitutio citra determinationem personae,eausae,aliusve circumstantiae facta, prout in citato Edicto Caesareo videre est,quo Caesar duntaxat determinavit, Haereticis non licuisse Monais stetia in Augustanae Consessionis territoriis iacentia post Passaviensem transactionem occupare,occupata teneri Catholicis restituere , Nihil autem istoram, quae F. Romanus intendit,ibi definivit. Econtra quando ego dico, asser tua F. Romano rescriptum imperatoris nullum esse,non intelligo illud Edictum, e est, quod capiat Caelar, sed caesus toties F. Romanus, ne per
fallaeiam plurium quaestionum ab una in aliam dilabatur. Sane Societas nostra,quando aecepit Monasterii molligerodani possiesisonem, canonuum habuit a summo Pontifice atque ab Imperatore justum titulum,quemadmodum ipsemel Illustrissimus Princeps ac Domnus, Domnus Franciscus Guillelimus Episcopus O ab iugentis&c.in suis l6. Maristit ιόνι. ad Reverendissimu Dominu Arnoldum Nn QMisthole Cathedralis Ecelesiae Hildesiensis Praepositum &e. atque ad Nobiles & Clarissimos Dominos Hermannum ei lingi& Et nestum aetat uris uiriusque respective Licentiatum &Doctorem, Offetalem , & Cancellarium datis contestatur: Quod nimirum Sacra Caesarea Majestas Clementissime velit, ut Soeteias nostra in possessionem Monasterii molligero densis, vel per suam Celsiu-dinem vel per suae Celsitudinis subdelegatos introducatur, dorbu
herussathula id est,ad quod sua Sanctitas & Serenissima sua Celsitudo At-ehi- Episcopus Coloniensis suum impertiti sint consensum. An non lituis strissimae suae Celsitudini potius, quam uni F. Romano Monacho hac i
428쪽
in re peregrino credendum erit. Sed hac.de re pluribus in resol. q. 8. agetur. Quando Sacra Caesarea Majestas pro Monachis rescripsit, ut Monachi in Dueatus mitten bergici&Marchionatus quem ipse F Romanus omittit, At E inmentissimus ardinalis Carassa meminit ) Ansbacensis Nonaste. ria, quae in manibus Praefatorum Ducis 3c Marchionis eran imitum l. oris chense BretZenlius ense, Herbertingense, Maut brunnense, Corona: Regia Beben husianum, Heilbronnense,& Reichen bachense , prout olim Cisar Rudolphus It efflagitatu Episcopi Constantiensis inceperat uigere , immitisterentur. nec enim possunt dici alii Abbates ad ea propriὰ icstitui , quae nunquam habuerunt; uti Observavit Theologus Auctor. disp. sotida . quast. I. inrevonsad i. diron dico ego, quod Imperator nulliter rescripserit, neque quδd immis siones ex voluntate Pontificis,& Sacrae Caesareae Majestatis , vel 4 Caesare ex delegatione Summi Pontificis factae sint nullae ; Nusquam id ego vel P. Laymannus vel P. Valentinus asseruimus ; Sed id solum cum sacratillimo nostro Impera ore Ferdinando I H. adirmamus, quod illa F. Romani asserta rescripta, in quibus perhibetur Ferdinandus i I. rescripsisse , ut Monasteria
ab Hareticis recuperata,nulti alii quam Religiosis illiub Ordinis tradantur. vel si aliis alterim ordinis Religiosis concederentur, fusurum id contrarium fundationi, Concordati ,jUitra aequitati repugnaturum, sint sub :& obreptilia, prout jam so . ostendimus, ut proinde quando F Romanus nostiam propolitionem de certis & limitatis rescriptis agentum, accipit de omnibus omnino Cesareis rescriptis-edictis,fallaciter a dicto secundum quid, ad dictu in simpliciter procedit 1, ac pejus inser quas juxta mentem meam Haeretici ex illo principio possent illos Monachos, auctoritate Apostolica delegara, vel aliorum superiorum Ecclesiasticorum, institutos,tanquam nulli ter immissos
Ad haec nusquam ostendit F. Romanus,quod Imperator.Principes, Electores de Nuncius Apollo licus Carassa agnoverint,jus antiquo tu ordinum adeo esse liquidum, oe in disputabιle, it sola si opus raecutione. Cum contra istium ex saepe d. Apostolica Constitutione Alexandri VI. Accepimus, dat. --αο i 9 .Doctrina Trithemiisn chron. Monasterii S. Iacobi apud Herbipo-hm ad ann. 3497 .atq; literis illustrissimi Principis Pauli Savelli Oratoris Camsi rei Romae Residentis ad S C. Majestatem ab .ianuar. I 6so. datis constet ; in his enim peihibetur. Quod O ciales Romani circa vesitutionem Monasteriorum prioribus ordinibus faciendam moveant dissicultater , quibuε attentis exi mant posse ex Monasteriis aliisque bonis Ecclesiasticis eruiseminaria, plus utititatu rei Catholica γ Ecclesia algatura , maxime si qua Monaseria ab Hareticis Oecupata,non anιe fuerint aliorum membra.
429쪽
modi resoliationi haud unquam fuit contrarias Imperator , neque contra eam usqsam Iescripsit, antiquorum ordinum Ius esse adeo tiquidum Se in- disputabile , ut solasit opus executione. In Edicto quidem suo quod annσIba's. Martu emanavit, Imperator asseruit, pacem Religionis insuperflesas ae damno μι di putatιones ab Helerodoxis quidem Turbatoribus tractam esse, uxta illam IDIerodoxos non potuisse Mon.seria, in suu territoriis sita postransactionem Passamensem occupare sed occupata tenera Catholicis restitnere. Nihil autem ibi de Monasteriis emortuis, aut conventu destitutis priori
bus ordinibus restituendis definit. Similiter nee illud assertum de Principibus Electoribus aut de Eminentissimo Cardinale Carasta a F Romano Hayostodi poterat. Ut ita F. Romanus
ex aere sua decerpat figmenta, quae etiam in acrem te ivvi,tur, ut ex quo a
liquid natum est, in illud etiam resolvatur. 4 Quod denique F. Romanus alligat. 49 . . num a. asserit, Monasterium a-Ii quod emortuum esse membrum ordinis, di quidem sui Benedici mi, illud nudum est allegatum, sed non probatum, nec unquam pro radum. Quin& sup .ex Antonio de Butrici in e in Prasentia. de probat. aliisque sup. citatu refutatum,&evidenti refellitur ratione: quia certum est , quod MCnaste
rium Montalium non sit membrum seu pars alicujus Monasterii virorum,
Cum nec sit illius Grangia. nec ab illo ut proprietas dependeat , adcoque sa illi non sit unitum. Unde fit,ut quodlibet illorum constituat olle griam per
se diversum in c.desinimus, ct e.in nulti loco. I 8 quas. 1 Abb. me recolentes. n I destat. Uonach. Fel in .sn c. cum dilenta n 2 .deres rip quo inim sententia est canomzita di approbata, a S. Rota ROm. an dees e νιrensis unionis 29. Mau.auno i s l. Coram Eminentissimo D. Curδnale meronymo Vero pio,1 Ur in decis , pirensis Monasterιι ao Muti anno 16 coram R. P. D. Otthobo no. Accedit quod quando unum Monasterrum dicitur esse membrum alterius, tunc debeat illud alteri pleno iure esse subjectiam , unitum & incorporatum, ita ut Incolae uni u . sint etiam alterius Monasterii Monachic. cum D- gula, b prohibemus de prab in 6. σ4 Hoc vero nequaquam in Monasteriis Virginum & virorum,imo ne insolis virorum quidem coenobiis Oidinis X Bene ducti obtinet. Siquidem in iis
vovet ut stabilitas loci,&c prout sup. deduximus: Et confirmatur ex eo quod . s unum Monasterium esset alterau; membrum ; tunc ubi de uno ex Terentur contributione S, etiam illae ab altero tauquam membro simul. & non seoisito computato venirent piae standae. quandoquidem cae a loto Monasterii com
430쪽
N II RESOL. sim ST PRINCII. SECT. III. CAP. I. L XXIII. 387
quod , quando ab uno Monasterio in Ordine Sancti Bene ducti contra butiones exiguntur , tunc illud pro reliquis tanquam membris etiam ejusdem civitatis ae Provinciae non soleat contributiones solvere, sed singula Monastella seorsim solvant suas impositas contributiones. Deinde, quod neque unus duntaxat necessario Monasteriis istius ordinis omnibus praesit Praelatus sed unumquodque monasterium , suum habeat Praelatum & Abbatem vel Priorem con ventu alem,palet ex d c.cum segula f prohibemus deprab. iv 6. de Anton de Butr. in d c in praesentia. de prob. Igitur unum monastellum in Ordine S. Benedicti, non eru alterius membrum. Quando autem aliquod Monasterium dicitur esse membrum ordinis. 4 cltune membrum aeeipitur non ut est unitum, nec ut alteri realit et quoad bo- eonnnexum . sed prout est membrum corporis in tertia sigmmatione ae-evti, videlicet prout illud ex distantibus quidem constat , sed uni nomini subjacet,veluti populus, legio, Grex per L rerum mixtura 'O. F. de usucap. quia illud monasterium uni nomini ordinis vel Religionis vel congregationis ejusdemque regulis S. Benedicti subitat ; ideoque quoad nomen de
institutum erit ejusdem membrum,conjunctum quidem verbis.non re, per L .triplici modo i 2 1f. de verb sigm . Si tamen populu .grex , legis accipian- tui, prout ab uno Magistratu, Pastore atque Duc E reguntur, ita Monasteria ordinis S. Benedicti non sunt constituta. Cum illum ordinem non tantum 6 tempore suo Antonius de Butr rne in Prasentia de probat sed etiam hac aetate nostra steligiosus ille ordinis Cistertiensis an assertaμι ordinis actio.
ne para. L. c. F.pag. 8i cιrcapra c-anarchicum agnoseat . uti otiam ipsa docet
experientia, quod singula Monasteria suos Praelatos , Abbates vel Ptio- 471
res superiores M beaut ιδ. quaest. a. sintque ii Omnes membra unius corporis non politici,sedfamilia; re non proprιo, sed communι & originisper L .pro . nunciatio isty familia 2st de V S. Atque hinc patet quam varios bic errores s. Romanus, sub homonymia - 2vo eis membrι sparsetit, quos colligetesii pervacanei ina est.
Ex sup . deductis Relinquitur, verum esse, quod nec ordini nec unioni aut congregationi alicui, qualis est Bursialdi ea &c dominium
in bonis Monasteriorum ejusdem ordinis conventu destitutorum competat, sicut nec coniaderatorum unioni dominium in bonis sirorum confaederatorum de funactolum competit.