Selecta numismata antiqua ex museo Petri Seguini, S. Germani Autissiodorensis Paris. decani, ejusdem observationibus illustrata

251쪽

APAMENfI. 24 I. quomodo rursus quae Plinio Myrica, posterioribus temporibus, Apamea, appellari potuit a Zosimo, Stephano , Eustathio , in Notitia Gr Episcopatuum, im subscriptionibus Conciliorum , idque nominis tandiu constanter retinere, quod adsita iis lue temporω durasse Sophianus testaturi Credideram aliquando Plinium cum Strabone

autocitate critica reconciliari posse, rnutata, quod ibi mendum suspicarer, veteri lectione k ut. uncitantii mi verbo transposito legeretur :nωλα Apamiai, MI H Colophoniorum: Sed quorsum id, si ruisus committendus ille mihi foret cum: M ela, quem non semel citat ac laudat Plinius & non pauca etiam ab ipse mutuatuζὶ Me la siquidem ait in descriptione Bithyniae, ita quae nullam Apameae mentionem facit : Trans Rhyndacinis est Dasbos, re quam Colophonii cottica vere, ROGAE: quod: admiratione dignius est: in eo, scriptore, qui Straboni fuit proph aequalis. Haec profoesto obscura sunt, atque --; sed de iis, illustrandis aut componendis viderint eruditi. Ego: Vero, ut tandem de Apameis loquendi finem faciam, addam corollarii loco, quod inobservatum minimci videtur praetermittendum ter a Strabone, tres diversas hujus nominis urbes, cum

tribus itidem Laodiceis componi ; splures enim

fuerunt Laodicea norvine urbes , non una tantum

252쪽

i s DE NUMMO Syriae, ut existimasse videtur Joannes Q uintinus in Praefatione ad Zonaram in Canonesὶ quod quidem haud temere fecisse accuratissimum scriptorem verisimile est, edque potius respexis e crodendum, ut eas conjunctim nominando, illam, seu societatem mutuam significaret, quae inter urbes hujus nominis intercederet, quod sci- M.tc. licet disertius tradit de Apamea & Laodicea Syriae, quae, propter cohcordiam Sorores quemadmodum etiam is seMI.λὰ appellatas esse Laodiceam dc Seleuciani ex Eus t 'u tio disco. Flujus vero appellationis originem ad id referendam censeo, quod cum urbes istae ab eodem essent conditae Seleuco Nicatore , ac Vehati ejusdem patris filiae, cognomentum illud affectionis ad declarandam inter se mutuam ex cr

gnatione benevolentiam usurparent. Neque ali insolitum in antiquitate civitates, sorores appellari. Sic Uticam Carthaginis sororem Tertullia nus in lib. de Pallio; ideo fortasse, quod, ut ha-

i. - . 1. bet Mela, essent Utica α Carthago amba inclyta, amba a Phaemcibin condita. Sic Sodoma Sc Sam Hria sorores Hierusalem appellantur a Hieronymo ex Ezechielis cap. i6. uti jam notavit Ludovicus si ii - d'OHeans in Comm. ad Tacitum. Quod vero ad O M O N o i A C vocabulum illustran jum facit, solenne illud quidem in nummis ad designandam

253쪽

inter duas aut plures etiam urbes foederis secietatem , non dubito te olim observasse in locupletissimo Gottifredi nostri Thesauro pr claros aereos . nummos maximos, in quibus illustrium pr cipuὰ

diano. ΛΑΟΔΙΚΕΩΝ ΕΦ EClΩN in Otacilla Severa. Nihil autem eo verisimilius, quod ipse animadvertisti ex egregio illo tuo MΥTIAH-N Α Ι Ω N , ad designandam O MONOIAN, seu foederis communionem apponi solitas in hujus.

modi nummis icones numinum, quae in unaquaque urbe potissimum colerentur. Cui sane optinioni tuae non parum favent, quos & abs te apud eundem Gottifredum observatos puto selecti nummi, in quorum aversis partibus totidem n .minum icones, quot in iis urbium mentio fit, non sine consilio appositas credere consentaneum: est. Nam sicuti e duobus M. Aurelii Commodi,

254쪽

nae Ephesiae'&Jovis, hoc Cereris&Cybesis ic6nes exhibet ; ita in egregio nummo Antonini Pii, qui CMΥΡ. ΠEPT. EO ECIΩN OMON. ha-inet, oianam Ephesiam. Fortunam, Eicut pium cernere est. Ac de Apamearum hi storia, quod a re 'nostra alienum minime videbatur , prolixius quidem te-Cum egi, NI R DO CT Is S lM E , non quod novi quicquam, quodve eruditionem tuam fugeret , me dicturum esse confiderem ; sed ut quae sparsim apud veteres scriptores de iis habentur, veluti unico conspeetu ob oculos reprςsentarem: quod & tibi haud ingratum isore spero ue mihi vero etiam opportunum , ut tibi rem propius ans cienti, meam de insigni hoc nummo Apameae Syriae tribuendo opinio em tacilius Nobem , cui, ob ea quae infra dicturus 'sum, non tinvitus , ut puto, accedes. senio nunc ad numnii ipsius explicationem, cujus quidem summam , ut paucis aperiam, aio in ejus aversa, quantumeton Nauta assequi licet, decantati illius Deucalionei cataclysmi memoriam ab Apamensi Monerario fui 'expressam; illud, quod navigii genus quodpiam

diximus Rrcam repraesentare , cujus ope servatum Deucalionem narrant fabulae, in Arca Deucalionis ipsius Pyrrhae simulacra extare. Deucalionis sano Cataclysmus notissima res est, si quae

255쪽

ulla. apud Mythol0gos , atque earum celeberri-.bmaci quas e sacris Bibliis Hepromptas, ac veluti per manus traditas ab hominum .m moria, constam et retinuit Antiquitas. Verum ita fabularum involucris Iarvata veritas , ut in .NOCmico potius. Diluvio Deucalionei originem , quam in Deucalioneo Noemici historiamaiceat agnoscere. Mirifice i quippe, ut est fabularum inconstantia, Diluvii hujus, ussas , tempus, madam confuderunt veteres , uti etiam :non semel , quod Vera accidit, sed ter aquis demersum Orbem terrarum credetant: ut omittam quae de Deucalione ipse, quem non unicum tantum, sed tripliccm csse voluerunt, deque ratione dc loco, quo dile primum cx aquis emerserit , perperam commenti .sunt 3 quae hic referre longum ac supervacaneum esset. Non adeo tamen illi, in tenebris licet positi, caecutierunt , ut vestigia nulla Veritatis, quam ex ipsis sacris Litetis, caut ex antiquissimorum scriptoriim monimentis sunt mutuati, dia eorum fa

bulis sit deprehendere liceatquede iis cillud usurpare, quod de Poetarum filiis Lactantius , illos δε o non omnino mentiri saliuos, sed figuris iri vol-

Vcre dc obscurare quae dicerent. .Sicut Nac Arcam Moses, ipsi i Deucalicini aut tribuerunt : unde Larnassus, Stephano teste, vetu-

tustis illis temporibus dictus, s

256쪽

arum' qui postea uniux literae mutatione Parnassus Thessali e mons ; quo, ut ad Armeniae montes delatam aquis Noe Arcam habetur in Veteri Testamento, ipsi quoque a uusam Deucalionis Arcam crediderunt. Sic colui bae missionem, ut de Noe legimus , Deucalioni aquarum e facie terrae dilabentium indicio fuisse ab iis traditum. Porro Deucalionei Cataclysini, atque Arcae etiam, in qua illum servatum fama fuit, innumeros plane autores meminisse nemo, vel levitcr eruditus, ignorat, Mythologos pra sertim ac Poetas , quos inter, Christianum hominem, Christianae etiam poeseos sacris initiatam Nonnum, non *uduit explosam jam fabulam re

coquere his grandiloquis versibus , quibus post, descriptum Ogygium Diluvium, haec de Deuc

Altera pluvia erat, cum circularis ambitum te is Fluctu in ano abscondebat infeliciter ningens aqua, Deucalion cum solus comes cum coava Pyrrha Pereuntium hominum in cava arca scans

257쪽

Aeris aquosi in g)rum trajiciePatur nauta. Ubi sane navim Lubinus verterit , nescio, citin σ- ὰλ arca sit passim Graecis scriptoribus. Omnium vero maxime, fabulosum hunc Cataclysmum, ad Noemici exemplum expressat Lucianus in Syntagmate de Dea Syria. Locum in- grum, quando id res ipsa postulare videtur, huc afferre non verebor. Post Diluvii igitur compendiosam narrationem , haec ille de Deucalione.

.m g Deucalion autem solus hominum relictus est in secundam generationem, prudentia oepietatis gratia. Servatus autem fuit hoc pacto. Magnam quandam arcam , quam ipse habebat, liberiso uxore in eam impositis , consendit. Ingredientemsquuti sunt apri, equi, leones , serpentes, oe alia quacunque in terra pasiuntur , bina cundita. Qιὰ qmnia excepit: nec ipsum ladebant; sd xstagna inter

eos divinitus erat concordia, unaque in arca omneου

navigarunt , quandiu aqua Iuperavit. Constat ita

258쪽

α48 DE NUM M oque nam haec de Deucalione , Graecis accepisse

fatetur Lucianus) ad Noemicar illiuς Arcaximit tionem', Deucalionis κίωα , seu veteres Tabulatorex. Quod idcirco dixisse volui. ne quispiam contra quam in nummo nostro 'a' paret, noni arca, sed cymba potiuS, aur quovis alio navigii genere servatum, opinione. veterum. Deucalionem opponat , fretus Ovidii autoritate, apud quem haec de Deucalionis ad Parnassum V ..pu i su legere est. His , ubi Deucalion nam caetera' texerat aequo Cum conserte' tori parva rare vectus adfas: Cor id. v has, re numina montis adorat. si Aut Iuvenalis, cujus hi sunt versus: lm quo' Deucaliore nimbis tollentibus aequor Naviso montem ascendit, sortesque popo tue Paulatimque anima caluerunt mollia f. . A quibus sane ob eam, qua Poetarum jure utunia tur quidlibet audendi potestate , non exacta admodum expectanda est in rerum antiquarum nar iratione diligentia aut fides. In nostro vero. nu 1

mo, quantum in re tali fieri potuit, Arca non dubie expressa. Nam vix aliud apud veteres ctiam esse potuito iaciasi, seu Arcae schema , quam quadrilaterum, quale hujus fuisse ex duobus quae Q parent lateribus, videtur: potissi naum enim ejus usum fuisse recondendis vestimentis docer .nos

Aristophanis

259쪽

APAMENSI. tot Aristophanis Scholiastes, quo autore, d , cista, i, E uis. ac arca, in eo praecipue differunt, des η

Od cista eduliis condendis ue arca vestimentis atque auro ervando e I. In eo autem ista a vulgaribus dissert forma, quod altius assurgit, ac veluti camerata est. Ac tres illi, ut apparent, tigilli , erecti duo, transversus alter, Arcae ipsius, meo judicio , orthographiam designant ; quod necesse erat ad exhibendam interiorem ejus partem, ubi Deucalionis & Pyrrhae collocanda simulacra erant: ut non ab re prorsus Arcam nostram, , fenestratam, ut eam, cujus mentio apud Pollucem appellare liceat. Jam vero CX-ι i. hibita inferius aquarum species, quibus innatanetem Arcam cernere est, annon conjectura nostrae ita suffragatur, ut vel ex hoc uno eam aequis le- .ctoribus me probasse, jure possim contendere 3 Verum nulla reprςsentati hic Deucalionei Cataclysmi illustrior nota, quam binae illae columbae , quarum altera Arcae Vertici insidet, altera oleae ramum , ut tua etiam atque aliorum fert opinio, unguibus tenens, Arcam versus volatu ferri videtur. Quo nihil appositu magis fieri poterat ad' exprimendam , seu verius ob oculos ponendam duplicem columbae missionem a Deucalione δε- am, quam in hunc modum refert Plutarchus.

260쪽

.' Sane qui fabulas na rean ii columbam aiunt ex arca emissam , Deucalioni cer tum indicium detulisse temtestatis, cum rursu in grederetur ; serenitatis vero , cum ami stet. Illud namque a columba supra arcam quiescente .significatur; hoc a referente ramum, qui dilabentium aquarum indicio fuit. C terum simulacra , quae in Arca sunt, Deucalionis M Pyrrhae esse , adeo post ea quae diximus, res ipsa clamare videtur, ut vix monitore, nedum interprete , opus sit. Illud potius animadversione dignum , quorsum pertineant utriusque extra Arcam icones. Quando autem etiam hariolari in re obscura licet, conjecturam, seu verius suspicionem de 4psis meam proponere minus verebor, Deucalionem scilicetae Pyrrham nihil aliud fortasse hoc loco agero, quam ex Themidis oraculo magnae parentis post tergum offa jactare, ut cum Ovidio loquar. Cer, te figurarum gestus is est, ut non imale ei tribui

possit, qui aliquid post tergum Projecturus sit, in

nummo prςsertim, qui non ita peritum ac diligentem artificem sortitus fuerit. Adde, quod pr termittendum minime est , velatum Pyrrhae

caput, ut in iis Themidis pretcipitur apud Ovi

dium.