장음표시 사용
201쪽
tridus humor non indica; venε sectionem: sed purgationem : semiputridus a
mentatione, & concomone indicat. Deinde vero f)briu curationes , quas eo
proposito Galenus libro ad Glauconem priore pi sequitur, fidem faciunt manifestam, in omnibus putridis iubribus non uss. saluberrimum venam incido. re: nam agens de tertianas exquisitis, & de quotidianis , ne verbum quidem secit generosi huiusce praesidi): in quartanis autem admittit, sed distincti ne adhibita eiuscemodi. Si abundantia adluerit sanguinis crassi ,& illa quidem uehemens tuto mittendum csse sanguinem: Si uero abundauerit sanguis tenuis omnino abstinendum. Idcirco de Tertiana nota pertra Luis admittit
venae sectionem, si oportuerit. J Quid sibi vult hoc verbum , si oportueri olnihil aliud,nisi, si adfuerit plenitudo sanguinis. Rursis in eodem priori libro
ad Glauconem agens de curatione sebrium continuarum sic ait. Sanguine suem mittςre oportet, & ob morbi magnitudinem , & quibus rubor multo plus, quam naturae conueniat : & maior quam pm consuetudine totius co poris cilinor, & ven eminentes , atque extensae . His omnibus auferendus est sanguis, nisi uires, aut aetas , aut aliquid eorum, quae supra meminimus, prohibuerint J quae nostram sententiam apertissime confirmant. Ex quibus
patere potest, quae sit Galeni sententia circa missionem sanguinis in febribus. putridis. Idem etiam iudicium recentiores Graeci habuerunt, qui Galenum secuti de missione sanguinis in tertianis, de quotidianis nihil dixerunt. Satis diximus, quod non conuenit sanguinis misito in omnibus putridis. quid igitur ad Galenum. Nempe quod alio modo interprstandus est; quam nata recentioribus medicis. Quod anteaquam a nobis explicetur, prius dicam, quid Gialij senserint. Viderunt Arabes dissicultatem ex Galeni verbis propositam, di in istos non infimae notae Moises quidam ; qui etiam suo modo in Aph tisinis eam sententiam interpretatur dum ait. Galenus dixit in undecimo ii gerui, melius est, quod dixi, ut phlebotomentur vens non in febribus acutis tantum: sed in omnibus staribus accidentibus ex putredine humorum. Ait Modes. dubitat quis in operatione sua facere operationem in omnibus febriabus , quia Galenus inhibuit in particula de phlebotomia , & alibi minuti .nem in febre phlegmatica pura, in qua humores sunt crudi,& indigesti:&smiliter inhibuit minuere in febre quartana pura , nisi accidat ex dominio
sanauinis :& scut mihi videtur dis lutio huius diibiu est, quia intellexit per dictum suum in omnibus febribus putridis, idest in qualibet sebre putrida, II
cuius non humor singularis; sed multiplex est corruptus :&redit res, in qu libet febre ex putredine sanguinis accedente: quia cum phlegma, vel melaim colla putrefit cum sanguine utilis est phlebotomia ; & si putrest phlegma, vel melancolia tantum phlebotomia est prohibenda. quare oportuit etiam dicere hoc proprium,& in omnibus febribus accedentibus ex humoribus pii. tridis. J Haec Moises. Verum haec hominis huius interpretatio mihi quiadem minime satisfacit: quoniam Galeni mentem non attingit: ait enim Galenus, saluberrimum est in omnibus febribus sanguinem mittere, non sinochis modo ; sed omnibus, quas putrescens humor concitat. J Quibus verbis elarissime innuit non loqui se de febribus sanguineis dumtaxat, qui sunt coimunt : sed uniuinaliter de omnibus quas piitrescens humor conc1tat. Recem. ti s
202쪽
Atiores quidam putant saluberrimum esse mittere sangui ncm in febribus putridis, propter obstructionem tollendam, quoniam omnium febrium putriatarum causa est oestructio: hqcque secta vena optime propellitur de quare
audire oportet Leonardum Iacchinum sic loquentem. Porro sententiam 1Llam adeo ratam, firinamque ueteres voluere, ut fidissimus Galeni paraphrastes Paulus cum primum putridarum febrium curationes aggrediatur; statim scribit. Tω, Δυνα λωπρον -- ὸ Η σηπεδύνι πιυρε mi ac resam οπι 'πίκα rapis απψας της καται γαπάρα. J. vi igitur uideamus quantum so cum utilitatis afferat venae sectio in eo morbi genae, meminisse eorum oportet , que libro octauo scripta sunt. Curabat eo loco Galenus diarias ex o structione, quae δία μπια- κε -ν iam suspectae cile c perant, in quia D bus primo loco venam secari iubet, quamuis nulla adsit plenitudo: sic enim inquit .Plurimus vitiosus siccus detrahitur una cum sanguine vaci ratus : tui que uti possumus ijs, qus obstructiones solitant: esdem profecta rationes sunt, quamquam mutatis verbis, quas libro undecimo proposicum monstrat, quod enim libro octauo plurimum vitiosam succum vacuari ait: hic naturam i Dari onere dixit: neque enim oneris nomen ad multitudinem referre opor
tet, sed potius succi uitium significat. Solet enim quq molesta sunt, oneri esse dici. Rursus quod sci ibit libro octauo a & quae foris ad obstrirctiones tollendas admouentur suspecta esse, & qui propinantur; hic est: media corporis prouidentiam ante vacuationem parum tutam esse. Quamquam & alia quoque non exigua commoda in his febribus afferat uenae sectio, haec tamen Cut quae excellant, ijs locis tetigisse uoluit J & parum postea explicans se pos quibus praesentibus semper , & absentibus nunquam sanguis mittendus veniat inquit. Num igitur uniuersales scopos semper sibi proponere debet, quirite desecanda vena considat .sunt autem hi virium robur, magni nido mo bi , aetas florens: nam quibuscunque adsimi siue acuto morbo , siue lonsiori detineantur, sanguinem mitti exposcitiat. 3 Deinde uero causam explicans propter quam in febribus intermittentibus venam secare oporteat, confugit ad magnitudinem morbi suturam . sic enim ait. Porro intermittetes febres, quamuis salubres esse dicantur, attamen vel ob aegri intemperantiam, aut a ris malitiam, siue atantium inscitiam nonnunquam ob naturam laborantis,& continuas, & magnas fieri quid vetat nec quisouam est, uel mediocritero in artis operibus eruditus, qui haec saepe fieri non uiderit: quamquam alia quoque periculi causa est; eaque non leuis; quae ex auxiliorum natura ortum habet, ubi obstriactiones praecipue validiores tollere est animus, seu intus assi mantur , seu extrinsecus admoueantur. Igitur propter has, atque eiuscemodi
causas, Galenus in febribus putridis sanguinem mitti suadebat: quod in omni febre aliqua ex causa periculum oriri poterat. J haec Iacchinus. Sed multa prosecto fiunt, quae mini in hoc homine parum satisfaciunt. Primum, quod non recte causam asseqxiatur, propter quam in febribus diarijs ex obstructi ne sanguinem mittendum esse Galenus consulat: de qua re nos loco suo dis. seremus. deinde vesii, quia putat indiscriminatim in omni magno morbo sanguinem esse mittendum ; in qua re quantum ab ipsa ueritate aberret , exus, que supra docimus, clarissime constat: nam magnus est morbus hi m.
203쪽
quam tamen ncmo ausus est sanere per missioni ni sanguinis AEt inquit Gale- Eniis quarto de ratione vietiis acutorum; magnus cst affcctus colicus dolor; iii quo si semper venam incideremus, maximum aegrotanti incommodum adu nuet: in uniuersali omnas dolor modum excedens magnus cst morbus; admirabilis tamen Galenus iubet adhibendam esse d:stinctionem an mittae sannem, an autem purgare oporteat: haec quidem , & alia quae superioribus libris contra communem opinionem disputata sunt, huius nominis sententiam clarissime refellunt. Amplius non satisfacit mihi ea causa , qua mouetur ad persuadendum in febribus intermittentibus sanguinem mittendum esse: duas enim refert, magnitudinem futuram, & periculum : quδd ad iras causas at tinet, is quidem nunquam persi raecbit exquisitam tertianam magnum esse morbum,& periculosum; neque etiam in hoc numero quartanam collocabit: quo Fniam sunt febres omni vacantes periculo , ut Hippocrates, & Galenus no semel talantur. quod autem ait posse magnas fieri piopter aeris malitiam,aut aegrotantis intenerantia aliasue causas, dicendu , quodcu hoc ex accidenti Gueniat, ab arte cosiderandii no est,quae ea coceptatur,qui per se aduentiat: S: ad hoc respicientes antiqui medicinae aut hores dixerunt tertianam exquisitam &quartanam periculo uacare: secus autem dixissent, si morbus esset magnus si turus utraque fibris . QVod vero pertinet ad quotissimam, quis est, qui non vidcat ,. nulla ratione in hac sebre, quatenus talis est,necessariam esse missi nem sanguinis nonne humor longe distata natura,& forma sanguinis 3 nomne illi d Galeni praeceptum citra omiacm controuersiam verissimum est, non
debere nos mittere sanguinem humoribus a sanguinis forma distantibus 3 o Quod autem ait, Galinum sanguinis missioncm considere ubi adsit crudo rum humorum copia; id quidc m. non selum veritarem habet, verum etiam 'nostram opinioncm confirmat, latruum abest, ut refellat; de qua re inta disputabimus, ctim eum Galeni locum interpraetabimur. Caeterum quod is, si mul cum ali, recentioribus medicis ad obstructioncm coniugiat, quasi quod cuiuscunque obstructionis r edium sit uenε sectio : ego quidem ridiculum puto: nam cum variet sint citaructionum causit, varias exigunt medendi r eiones , ut cum loqvcmur de obstructione , dicemus. Haec igitur cum ita sint, . quomodo locum hunc Galcni interprstabimur λ Ego me breuiter dica quod kntio. Quod Galinus inquit salubcrrimum esse in omnibus putridis lebribus venam incidure vcrem quidem cst: at hoc remedium semper conuenire Hnon verum, duo ergo sunt inter sese plurimum diuella. Vnum est, in omni putrida febre saluberrimum in sanguinem mittere: hoc axioma iteritatem habet. Alterum uero . in omni febre putrida saluberrimum in semper sanguinem mittere: non uenim . modum itaque explicemus, quomodo utile, de non
ille sit in hisce febribus venam incidere. Febres omnes putride ab humo ribus putrefactis pendent: hi putrefactionein adempti sunt, quia prohibita est euentatio: prohibetur autem, quoniam adest obstructio: quicunque igitur putridis febribus mederi voluerit; is quidem ad obstructiones primum admota eat animum: bsc cnim si uim remouendae sunt. sed inspiciendi sint obstructionisin caus : quae in uniuersim sunt tres, multitudo: humorum viscussitas: tertia humorum cras ues, qualis cernitur in mancolicis lurinoribi .s. aut
204쪽
A aut etiam omnes inuicem complicatae. Hae caust diuersas medendi rationeqQ igunt: multitudo evacuationem postulat per sectionem venae: viseiditas a stergentia medicamenta : crassities autem incidentia requirit. Haec quae diximus, ut Galeni fide,& testimonio confirmata sunt, ita sane C rent omini d bitatione , ut nihil sit clarius,& certius. Quamobrem his hoc modo constitutis dicamus, in omni sebre putrida aliquando conuenire missionem famminis: ist id autem intelligengum est cum obstructio ab humorum multitudine ortum duxerit: aut quando complexus adfuerit omnium causarum o struentium: ut Galenus histe verbis significauit libro undecimo methodi. Nam ubi abundantia humorum est, hos vacuabis, ubi crasti sint, & glutinosi tenues eos,& fluxiles efficies. Si plures caul, aliquando coibunt, om-B nibus per contraria occurres: si quidem fieri potest, ut & coartatum corpum fit, & exigui meatus densati, & multi simul ac lenti humores subsint . in eiuscemodi autem causarum amplexu, si recte quae prius comprehensa sunt, ni minimus caepisse a sanguinis misitone conuenieta. ac abundantia vacuata, tum ad extenuandos humores venire. J & libro octauo methodi idem asseuerat, Vt loco suo docebimus. ergo quacunque existente sebre putrida, si obstructio a plectora fiat ; semper mittendus est sanguis. Nihil in tertiana exquisita in qua alioquin tanquam pestis vitari debet, ut alias explicabo impedit, quin statim hac praesente oblinictione sanguinem mittamus: idem quoque iudicium esto de quartana,& quotidiana febre: ira quidem sanguinis missi nem indicat in histe sebribus, non putredo,quatenus putredo est : sed eius C putredinis proxima,& immediata causa , a qua curationem ipsam exordiri conuenit. si hoc modo, sialeni sententiam interpraeramur, nihil reliquum est, quod facere dubitationem possit. Alter etiam est exponendi modus nempe ut statuamus in omni sebre putrida, quaecunque ea tandem sit saluberrimum esse sanguinem mittere, cum stilicet illa in corpus plectoricum inciderit. , Quid enim vetat, corpus sanguine copioso abundans sebrem pati tertianam, quartanam, & quotidianam λ nihil quidem, atque in hoc casu saluberrimum est sanguinem mittere priseruationis, & praecautionis causa: quoniam ueteri opus en, ne in magnos morbos eiuscemodi febres terminentur . quod ai rem utraque expositio conueniat Galeno , ex eius verbis colligendum est. Nam is causam exponens propter quam generosum hoc prPD sdium conserat; dixit. Exonerata enim natura , eo quo V biti sarcina premitur, &c. J haec verba mani sestod clarant intellexisse Galenum in corpore adesse plenitudinem : quoniam grauitas signum est ple.
nitudinis inseparabile: sed satis de
205쪽
in putridis Dbribus venam esse incidendam, licet non sit neces
EMONsT A TvM hactenus est a nobis nou couenire venaei sectionem in omnibus putridis febribus, atque quomodo Galenus do at interpretari, qui in cunctis admittere id remedium uidvibamr. Nunc explananda est Avicennae sententia, qua signic uit in putridis mittendum esse sanguinem, licet non sit necessarium. Non erit hoc multi laboris negotium, quandoquidem ex ijs, quaesii- Ηpra diximus facile admodum constare potest , quid pro loci huius explan tione sentiendum sit: cum eadem conueniat huic explanatio Avicennae coimtextui , quae sentetiae Galent coueniebat. Dica tamen hic qu da dilucidioris doctrins gratia huic proposito non mediocriter seruientia. Indicationum itaque
curativaru nonnulls sunt comunerinonullae propriae. Nuncupetur comunes, quq ex communi quadam proficiscuntur natura non magis uni, quam alip conuenienti: Propris vero dosumuntur ex propria natura rei , conueniuntq; illi, ita, ut ali)s eodem modo conuenire non possint .. Rem in febribus, de quia bus alioquin proposita tractatio est, dilucidemus. Quae indicationes sumuntur ab humorum multitudine, aut ab ipsa cachochimia, aut a virtute coinmunes illae quidem statuuntur omnes: quia non modo conuenire possunt fe-Gbri, sed. etiam citeris morbis a materia procreatis. Verum sumpis a Gre,
vi sebris,est illius propris diruuntur: quemadmodum etiam illae, quas suggerit natura putredinis, quatenus putredo est,conuenire dicuntur proprie putridis stadib.i Porro uenae sectio non est remediu febris. quatenus subris est, quia omni febri conueniret: neque est remedium putredinis, ut putredo est; quia haec sanari non potest uenae sectione, ceu quae alia remedia desideret: prointera exacts putredinis remedium est expurgatio laeta per inferiorem aluum
aut per uomitum , aut per urinas, aut per sudorem , aut etiam per omnes
hasce regiones simul: Si vis, putredo exacta non fuerit, illius remedium est, concoctio, atque libera transpiratio, ut ex Galeno docuimus libro de fe-Hbribus. Quamobrem phlebotomia non est necessaria indicatione petita ab ijs,quet propria sunt putridarum sebrium. Vnde nam igitur emergit illius necessitas ρ ex Plenitudine corporis. Quandoquidem si haec adfuerit aflectio curare tuto non licet putredinem, neque causas illius proximas remouere, nisi prius ipsam multitudinem vacuaverimus: alioquin multo magis imping remus obstructiones. In sinocho putrida id contingere Galenus declarauit in libro undecimo methodi capite decimoquarto, in quo postquam vens sectionem fieri debere significauit, addit, quod misso sanguine , si nihil aliud
adesset in corpore nisi multitudo, ea uacuata homo protinus sanitati foret restitutus: at quia adest obstructio,& putredo, qui sanari non possunt per v nae sectionem, idcirco accedendum postea ad illorum affectuum curationem,
quibus illud certissime colligitur phlebotomiam exerceri in sinocto p inda.
206쪽
Atrida indieatione simpla a multitudine, non ab essentia febris, aut putredianis. Quae si vera sunt ostendunt hoc remedium originem habere a communibus indicationibus, non a propri)s: atque hac de causa non esse absolute necessarium: licet utile existat saluberrimumque remedium indicatione summa totius corporis plenitudine. Quam rem animaduertisse mihi uidetur Galenus in quarto methodi medendi capite sexto, ubi docens quando venast incidenda in ulceribus, SI quando utendum purgatione, dicit remediunt
utrunque non conuenire viceri, quatenus ulcus est : sed affectili cum ulcere complacato: quasi quod dicere voluerit, Venae sectionem remedium esse mutilitudinis, purgatione cacochimiae, atque omnium affectuum quatenus originem ducunt, aut a vitiosis humoribus, aut a plectorica dispositione, &non B conuenire ulceri . qua ulcus esti sic mihi in praesentiarum Avicennam interpretanti liceat dicere, phlebotomiam non esse neces Iarium remedium putridae febris, quatenus putrida est: sed dumtaxat utile, ac saluberrimum, qu tenus coniunctam habet multitudinem. Sane hanc explanationem adeo v ram esse arbitror, ut nullam excogitari posse veriorem profitear.
tiari venae sectionem pro siuerit in curatione febris Dimriae ab OAlructione. Caput X I. Oev x est Galant Iibro octauo methodi medendi, inqtro pro.
sellitur rationem curandi febres diarias ab obstructrone geniatas, qui videtur maxime opinionem communem confirmare
quὁd scilicet in omni febre putrida sanguinis missio conueniati Verba Galeni in hunc modum habent. At siquidem uel puer, veI senex sit sanguinem detrahere non licet; inter has aetates ubi robur aegro non deest secanda vena est, etiam si plenitudinis signa non adsent; praestat enim vitiosi siicci maiori parte emissa ad detergendas obstructiones accedore, citin asoquin metus sit, si obstructioniblis uberandis prius quam vacu ueris studeas, ne ipsas magis impingas J hic Galenus; qui supponit obstructionem a uiscidis humoribus iactam , sanguinem. tamen mittit: quomodo igitur haec coherere possunt citin i, principi, , quae supra posuimus 3 Ego quidem,'uamuis non me lateat, quam plurimos cile; qui putent Galenum
a contradictionis nota vindicari non posse. Hanc tamen arbitror sinatentiam bene, quemadmodum decet intellectam, minime nolas contrariari: atque nubiam habere dissicultatem. Sed anteaquam de hac re dicere agrediar primum ruaedam volo supponere, quq lucem non mediocrem stat allatura huic discultati: horum unum est Galenum in eo capite docere curationem diariae febris ab obstructione, cuius variaes constituit differentias i varietate cati Δ-rum . Etenim si obstructio sit exigua facile seluetur febris , si maior maiori sanabitur difficultate, at si maxima fuerit; fieri omnino. non posse profitetur, eam fiebrem in numero diariarum conmere; sed in em terminari rebres,quet
plurium fiat dierum facta scilicet in putridas ', vel sin hos degeneratione .
207쪽
Hoe GalanI suppositum hisce verbis scriptum legitur statim in prῖneIpla ea- npitis quarti . Etenim si propter obstructionem aliquando ut dictum est
morata transpiratio est , si parua ea sit , qui recte deterserit, secundam fmis accessionem vetabit. J in his verbis primam differentiam, siue gradum s bris huius explanavit: alium vero quando dicit. Sin momentanea non poς sis ita promittere.J Tertiam vero maiorem disserentiam quando dicit. Quod
si multi, & crasii, & glutinosi impacti succi sint, γε hos excipit febris,
fieri non potest, ut intra fines diariamin conmat: quando ex necessitate huic in mali succi naturis, quae ex putredine humorum succedet. J Aliud etjam supponendum est, obstructionem eiuscemodi in corporibus malo succo prPditis ex necessitate putridam concitare febrem, quemadmodum proxime dixit: at in aliis corporibus sinochum febrem procreare, quando scilicet, quod F transpirare solet halituosum , & benignum sit: ut hisce verbis manifestum facit. Nam in alijs saltem temperamentis, quq in sequentibus, exponam excitari ex tali causa potest citra humorum putredinem aliqua continentis febris species. J Postremum si, Galenum vens sectionem admittere non in omnidiaria ex obstructione: sed solii in in diaria ex multorum , crassbnim , & uiscidorum humorum copia procreata : quia certe in huiuscemodi causarum complexu a uens sectione conuenit exordiri , ut idem author testatur undocimo methodi medendi capite perio. Maiori siquidein indigent auxilio , ut accommodata fiat transi iratio: maius uero nullam proportionem habens cum
morbo, ipsa phlebotomia inueniri potest. Ex his colligo explanationem loci huius. & diffleuitatis dilucidationem. Nam Galeni propositum non est cu-Grare sinplicem febrem diariam ex quacunque obstructione ortam, sed ex
magna obstructione, atque ex omnium causarum obstruentium complexu: idcirco uens sectionem proposuit, tamquam remedium m num proportione respondens omnibus causis, illarumque ma nitudini. Quam uero conueniat
haec explanatio: uerba superius posita apertissimum faciunt: & quq etiam in undecimo methodi,& passim alibi docuit: Nos vero superioribus libris eiusdem veritatem patesecimus non semel, potistimum ostendentes plenitudinem tac bum esse phlebotomiam indicantem. At verb senassis hic dicet quispiam ni verba huic explanationi refragari, quia videtur admittere adesseo structionem ex solis uistidis humoribus, citra aliquem affectium plenitudinis, quia dicit. Etiam si plenitudinis signa non adsunt. J Dico, &asseuero maxi-His erroneum esse in hac materia putat e Galenum in sebre Diaria ex obstructione sanguinis missionem consuluisse citra assectum multitudinis: quand
quidem uerba superius, a nobis explanata contrarium ostendunt, ratioque ipia id, quod illi dicunt . admittere non potest. Nam si maiori auxilio est opus ut transpiratio fiat, sique lisc impedita est a multis crassis , uiscidisque humoribus , parua obstructio esse non potest l, neque imaginari citra multitudinis aikcti . Quid igitur sibi uult in ses verbis Galenus λ uult inquam proponere, quod etiam passim alibi docuit multitudinem non esse scopum ii dicantem sanguinis missionem: quoniam citra plenitudinis assectum sanguis mittitur, ubi proposita revulsio est .ac etiam quia non semper prisente plectudine sanguis mittendus est, cum aliquando lassiciant iinbecilliora rem
208쪽
A dia. Dicamus itaque hane sententiam a Galeno suisse prolatam contra Menodotum, & contra Empiricos ; qui nunquam accedendum esse ad missionem sanguinis consulebat,nisi presens sindromes illa plectorica fiuisset: qua exclud bat plenitudine quo ad vires, & motu inguinis, ut multis explicatu est a nobis superioribus libris. Galenus itaque dicit, mittendu esse sanguine in obstructione a uiscidis humoribus facta , si adsuerit plenitudo quo ad uires; etiam si non adsint signa plenitudinis quo ad vasa : quam significabant empirici per sindromen illam, congeriemque signorum . haec expositio admodum arridet mihi,& con ira vititur Galeno: quoniam passim, ubi de sanguinis missi
ne periracitat . contra Empiricos inuehitur, admittentes hoc auxilium dumtaxat conuenire in multitudine quo ad uasa. Porro hanc ego interpretatio.
B nem assero, ut ostendam Galenum sibi ipsi constare, & de una eademque re- varia non conscripsisse: quomodo enim aliter interpretabimur si verum est. quod passim Galenus tanquam axioma nobis inculcat, o striustionem a via scidis humoribus sanari absterrentibus: ab humoribus crasis, incidentibus: a multitudine velo sectione uenae 3 Erit igitur quoddam commune auxilium ad omnes obstructiones sanguinis missio λ quod quoniam nunquam a Gai no traditum est, ego sane rccipere non possum: Caeterum meam hanc explanationem confirmant quae dicemus, dum explanabmus Galeni vo ba inquarto methodi capite sexto.
curetur per missionem sanguinis aliorum vini nes reprobatae. Caput XII.
V a s v s autem in cachochimia citra plenitudinem phlebot
miam esse necessariam contendunt recentiores medici, quia causus ardentissima quidem fibris missionem sanguinis postulat. Nos vero ut ostendamus, neque hoc ipsiim, quod asserunt, nostram opinionem subuertere ; primum docebimus , quid nomiane causi incestigendum sit, deinde quid alij sentiant: Postremo autem loco
propriam opinionem aEremus. Nomen causi es ex eorum numero, quae v Dre aequivoca sunt ; cum multis febribus conueniat, quae communem naturam
non habent. Primum quid in hac voce significamus sebres intermittentes, quas putredo balis concitat, ut Galenus tum libro de sebri differ . tum cor mentario quarto in librum de ratione victus in morbis acutis, atque passim
alibi clari Lime ostendit; sed haec est nimis impropria appellatios multo aurem magis videtur ad naturam assectionis accedere ea significatio, qua pro continuis dumtaxat quibusdam febribus nomen causi tutelsigitur a het labaesduae sunt continua ex flaua bile:& ex phlegmate falso: sed illam non solium proprium Clusiuna nuncupabimus; sed etiam exqii istum: hunc vero proprium quidem I exquisitum tamen minime; at spurium,& notum. lagitimus igitur est causus, qui ex flaus bilis putredine fit, multis autem modis exquisitum
hunc tausum fieri colatangit. Primus cum bilis . ad panim v as propc cri
209쪽
existentes arerahitur, aut ab alijs partibus ad eastem expellitur putresciti Eappello autem in praesentia panias venas prope cor, uenas ventriculi, & eius inij: venas haepatis, pulmonis, & ieiuni intcstini: hoc vero contingit cum
hae venae nimium exiccatae fuerint, atque praeternaturam assectae. Aliter etiamst causus, cum sanguis biliosus expellitur, aut attrahitur extra venas ad carne, ventriculi uehapat is, & pulmonis , in 'uibus erisipelas , vel phlegmon,
quod erispelate participet, concitatur. Hi duo causi sunt ex assinione unius determinatae particulae,quamobrem merito particulares nuncupandi sunt. Si di i cm alter etiam in uniuersalis causus , qui scilicet ex putredine concitatur biliosi singuinis in omnibus uenis, aut certe maioribus, quae sunt inter alas, & in intra . dis Antiae autem huius sunt duae: nam hic sanguis in illi venis putrefit, vel quia ab illis attractius, aut ab aliis partibus ad illas exput Ffiς est: atque hie causus habet acciniones, quales etiam habent a'ia superius dicti. altera vero longe diuersia est ratio cum Gguis tenuis acrimonia participax in iis venis abun dans totus simul putrefael: em subijt preterquam mi od ab illis fiterit, vel attractus, vel expulsus: atque hic non solum verus,s, laetiomus est causus, sed inter legitimos riscipuus nuncupatur. hic est si noctius illa putrida, quam flaua bilis incit, omnique accessione, & circuitu carens: vitalia dumtaxat a principio ad finem vique accessione continens
Porro haec, quae de causi appellatione, & significatione hucusque diximus . supponenda sunt : quoniam in nostra tractivione de febribus diligentissime comprobata fiunt: ad quem locum lectorem relegamus . Cum liscitaque sic habeant, accedamus ad explicationem eius , quod secundo loco G proposuimus. Petrus Apponensis cognomento conciliator inquit, quod r pilariter operando, εοῦ frequentisiime in cause non competit venae sectio. emum verδ addit, quod aliquando per accidens tamen conuenit, ut cum materia sierit furioia sanguini cominista: utrunque autem probat, & prima sine duplici ratione; quarum una est , quod phlebotomia est evacuatio mi-uerulis plenitudinem euacuans, at in causo non est multitudo; quamobrem curari non potest per sectionem venae : sed medicamentum postulat colae
tim , vel phlegma3ogum: cum scilicet fiat a fima bile, uel a phlegmate sal
. Altera ratio cit. In causo non competit id auxilium , quod ipsum m gis exagitat , cornmovet': at Bnguinis missio hoc equidem facit: nam tu citato sanguine qui dicitur esie si num colerae ; haec facile turget, uviolenterque mouetur, & non mediocre periculum imminet , ne ad partes nobiles appellat. Quod veia, ratissime,& per accidens conueniat hoc auxilium, comprobat ; quia cum fit causus cum quadam sanguinis abundantia, vel cum corruptione sanguinis, dum scilicet transinutatiar pars eius tenuior inflauam bilem; tunc utique euacuando unguinem , panem educimus hum rami peccantium :, quia tum rarum admodum est, tum per accidens, quod
fiat hoe modo causus, idcirco per accidens dicitur conuenire tinguinis misisio. haec quidem conciliator. Sed multa sunt, quae mihi parum admodum titisseciunt: se primum , quia cum caus nomen tam late pateat, is non distinguat de- quo sermonem habeat: alterum uero , quoniam conclusones filia sunt: i prima, quae inquit , ut plurisum non esis necessirim uim
210쪽
A puInli missionem, in vero, & exquisito causo falsissima est, ut ostendemus:
altera vero non cst magis vcra, cum ait, quod per accidens conuenit venae
. sectio: cum potius contrarium dicendum csset, nempe quod per accidens hoc auxilium non conuenit: quod vero ad rationcs pertinet, nihil quidem, quod nobis id persi adere possit, inuenio. nam quamuis assia mptum sit v rum, falsiim tamen cst, quod causus omnis fiat mali sicci uitio. Nam ut d mus hoc in aliqua causi differentia contingere, ut in ea, quae fit a falso phl smate , id tamen in omnibus euenire omni ratione caret. Deinde autem , quod dicat sanguinem esse se num cholers , & eo euacuato vereri oportere ne biliosi humores turpeant, & in suriam cui loquar illius consuetudine agitentur; simpliciter sane verum non est, de qua re infra loquemur, cum Aui-B cennae sententiam interpretabimur. AE; uero putant, Galeni sententiam in
Aphorismis de misitone sanguinis in ardentibus subribus usque ad animi d liquium, non esse intelligendam de febribus biliosis ; sed de ijs , quas putrescens concitat sanguis, quae sinochi dicuntur: nam is author in methodo modendi, quo loco harum curationem prosequitur , in eandem opinionem v nit; euidentissimum inditium utrobique de eisdem sebribus loqui. Quamobrem debet excludi febris ardens a Dua bile: in qua nulla ratione conuenit, quantum sit merito sui venae sectio. hoc confirmant uerbis Avicennae in coratione febris ardentis, dum ait. & non phlebotometur, fortasse enim inflammabit eos. J & alibi,& summopere tibi cave, ne aegrum ad unam duarum perducas rerum, scilicet humorum colericorum et italonem, & frigidorum Ccruditatem. J haec illi. 'terum hetc opinio mihi nunquam satisfecit. Priamum quia in ardentibus sebribus, ut mox dicam, conuenit semper sanguinis missio: quamuis non in omnibus. Demum vero sessium est per febres ardem res Galenum intellexisse sin hos ab ipso sanguine. non enim dixisset actiabita distinctione J quoniam in sanguineis non oportet distinguere, an expediat sanguinem mittere: an autem uti medicamento purgante , ut cuidentissime patet ex nono methodi medendi; in quo purgationem praetermittit. solam admittens missionem sanguinis, potum frigidae: ea igitur uerba manis ne indicant opinionis huius falsitatem. Pr terra falsiim est, quod sinochusa sanguine ardens sebris nuncupari debeat, quam rem quoniam alij antea explicarunt, hoc loco minime docebo.
na sectio ex Acciri, sintentia. Caput XIII.
E L i Qv v Μ est modo , ut explicem , quid si pro ipsa veritate sentiendum , quod , ut commodius fiat, eam per capita dilucidare conabimur. Horum igitur sit primum. In sebre a dente quatenus febrem intermittentem significat non conuenit sanguinis misito. Cuius rei causa est , quia humores extra venaes continentur, atque fiunt a sanguinis natura plurimum distincti: idcirco hoc remedium nunquam conuenit intermittentibus subribus si a natura . Id v autem