장음표시 사용
451쪽
beris. Dionysius quidem tyrannus, oracusis ex pulsus , Corinthi pueros docebat: usque eὸ imperio carere non poterat. Tarquinio uero quid impuden tius , qui bellium gereret cum iis, qui eius non tu mrant superbiam ἰ is cum restitui in regD- nec UGientium, nec Latinorum remis potu set, Cumas se contulisse dicitur , inq. ea urbe senio, o aegritudine esse confeIIus. Hoc tu igitur censes sapienti accidere posse, ut aegritudine opprimatur , id en miseria ἐnam cum omnis perturbatio miseria illum carni sicina est aegritudo . habet ardorem libido , leuitate laetitiagestiens , humilitatem metus: sed aegritudo maiora quaedam,tabem, cruciatum in lictationem, foeditatem: lacerat , exesi animum , planeq. conmcit. hanc nisi exuimus sic, ut abiiciamus; miseria carere non possumus. at hoc quide perstimum in , tum aegritudinem existere , cum quid ita uisum sit, ut maInum quoddam malu ade se,sturgere uia deatur. Epicuro autem placet, opinione mali aegritudinem esse, o natura; ut, quicunque intueatur in
aliquod maius malum ,si id sibi accidisse opinetur,
si continuo in aegritudine. Drenaici non omni m is aegritudinem esci censent ,sed insperatoinec op nato malo. At id quidem non mediocre ad mit dinem augendam ruidentur enim omnia repentina nauiora. ex hoc illa iure laudantum. Ego, cum genui tum moriturusiiucet ei rei sustuli. Traeterea, ad Troiam cura misi ad defendendam Graeciam
452쪽
LIBER I II. 22sScibam me in mortiferum bellum, non in epulas, mittere. haec igiturpraemeditatio futurorum malorum lenit eorum aduentum,quae uenientia longe ante uideris.
itaque apud Euripidem a Theseo dis Ia laudantur. licet enim,ut spe facimus, in latinu illa conuertere . Mm, qui haec audita a docto meminissem uiro,
Futuras mecum commenta bar miserias:
ut mortem acerbam , aut exiij maenam fugam, uisempeΥ aliquam molem meditatar mali: Vt, si qua inuecta diritas casu foret, Ne me imparatum cura laceraret repens. quod autem Theseus a docto uiro se audisse dicit , id dese ipso loquitur Euripido: fuerat enim auditor naxagoriae: quem ferunt , nuntiata morte flvj , dixisse, Sciebam me genuisse mortalem. quae uox declarat, ijs esse haec acersa,a quibus non fuerint cogitata. Ergo id quidem non est dubium , quin omnia, quae mala putantur , sint improuisa grauiora. itaque quanquam non haec una res escit maximam assitudinem: ta en,quoniam multum potes prouisio animi, praepetratio ad minueridum dolorem,sntsemper omnia homini humana meditata. O nimirum haec est illa praenans, O diuina sapientia , perceptas penitus oe pertractatas humanas res h bere; nihil admirari , cum acciderit; nihil , antequam euenerit, non euenire posse arbitrari. ramobrem omnes , cum secunda res sunt mo
453쪽
Meditari secum oportet, quo paLIo aduersam aeri mnam ferant: Tericla , damna, exilia peregre rediens semper
ut si is peccatum , aut uxoris mortem, aut mo
. bris filia: communia esse fieri posse: ut ne quid animo
sit nouum: Qidquid praeter stem eueniat, omne id deputat eqse in lucro. ergo hoc Terentius , a philo labia sumptum , cu niam commode dixerit; nos , e quorum fontibus id haurium est, non dicemus hoc melius , .cq nantius sentiemus t bis est enim ille uultus simperidem, quem dicitur Xantippepraedicaresollitoniuro suo fuisse Socrate; eodem uultu semperse uidisese exeuntem illum domo, est reuertentem . nec usero ea frons erat, quae M. Cras illius ueteris,quem semel ait in omi uita risisse Lucilius oed tranqM la inserena: sic enim accepimus. iure autem erat semper idem uultus, cum mentis, a qua is fingitur, inulla feret mutatio. Quare accipio equidem a CFrenaicis haec arma contra chin, et euentus , qui eorum aduenities impetus Auturna praemeditata
ne frangantur, simulq iudico , malum illud opii ' nis esse, non naturae: si enim in re e sent , cμrs rem prouisa leuiora sed e se, iudem de rebus quod diripvit subtilius; prius Picuri sententia- us' derimus: qui censet necesse esse omnes in aegritudine
454쪽
esse , qui se in malis esse arbitrentur ; siue illa ante
prouisa, O expectata sunt , siue inueterauerint: nam neque uetustate minui mala , nec fieri praem ditata leuiora :stultamq. etiam esse meditationem
futuri mali , aut fortasse ne futuri quidem satis ese
odiosum malum omne, cum uenisset: qui autem semper cogitauisset , accidere posse aliquid aduersi , ei feri illud empitemum malum: si uero ne futuri quidem sit , stustra suscipi miseriam uoluntariam:
ita semper angi, aut accipiendo , aut cogitando ma- lo Amationem autem aegritudinis in duabus rebus ponit , auocatione a cogitanda molestia , est reuoc 'tione ad contemplandas uoluptates . parere enim
censet animum rationi posse, O, quὸ ista ducat ,si qui . uetat igitur ratio intueri molestias: abstrahit ab acerbis cogitationibus: hebetat aciem ad mis rias contemplandas: a quibus cum cecinit receptui , impellit rursum , O incitat ad conspiciendas, totaq. mente contrectandas uarias uoluptates , quibus iste O praeteritarum memoria , O ste consequentium sapientis uitam refertam putat. Haec nostro more nos diximus , Epicurei dicunt suo . sed, quae dicant , uideamus, quo modo; negligamus. Trincipio male reprehendunt praemeditationem reru- futurarum r nihil est enim , quod tam obtundat, elevetque aegritudinem', quam perpetua in omni uita cogitatio , nihil esse quod accidere nonpossit; quὰm meditatio conditionis humans , quam uiata lex, commentatioq. parendi: quae nonhoc a fert,
455쪽
ut semper maereamus,sed ut nunquam. neque is, qui rerum natu ram , qui uitae uarietatem , qui imbecillitatem generis humani cogitat , maeret , cum
haec cogitat ,sed tum uel minime sapientia fungia
tur muneTe. utrimque enim consequitur, ut O, con
siderandis rebus humanis, proprio pbilo opbis fungatur oscio; O aduersis cassibus triplici consolatio nefanetur:primum , quod , posse accidcre, 'u cogitauerit; quae cogitatio una maxime moleIlias omnes extenuat , O diluit: deinde , quod humanas renda intelligit: postremo , quod uidet , nullium malum esse , nisii culpam; culpam autem nullam esse , cum id , quod ab homine non potuerit praestari , euenerit. m reuocatio illa, quam affert, cum a contuendis nos malis auocat , nulla est . non est enim in nostra potenate , fodicantibus ijs rebus , qEas m las esse opinemur , dismulatio , vel oblivio. Lacerant , uexant, nimulos admouent, ignes adhibent, re irare non munt: et tu obliuisici iubes , quod contra natumam est ; quod a nasum a datum ekt , aua lium extorques inueterati doloris/ en enim tarda illa quidem medicina ,sed tamen magna , qua- affert longinquitas , O dies . Iubes me bona cogitare , obliuisici malorum. Diceres aliquid , o magno
quidem philosopho dignum , si ea bonasontires esse, quae essent homine dignissma. Uthagoras mihistic
diceret , aut Socrates , aut Plato: quid iaces ψ aut
456쪽
potuerit certe uires stangere. magna uis est in uirtutibus. eas excita, si forte dormiunt. Iam tibi aderit princeps fortitudo; quae te animo tanto esse coget, ut omnia, quae possimi homini euenire , contemnas, Cypro nihilo putes. Ademit temperaritia , qua est eadem moderatis , a me quidem poclo ante appellatasti galitas ; quae te turpiter, O nequiter fac re nihil patiatur. quid est autem nequius , aut tum
pius esseminato uiro ἐ iustitia quidem sinetissa
facere: cui minimum esse uidetur in hac caussa loci: quae tamen ita dicet dupliciter esse te iniustum; cum, alienum appetas, qui, mortalis nam, condisi nem postules immortalium.=grauiterferas, te , quod utendum acceperis , reddidisse. Trudentiae vero quid restondebis , dicenti uirtutese essecontentam, quo modo ad bene uiuendum,sic O ad beate' quae si extrinsecus religatapendeat, O non oria tu ex se, rursus ad se reuertatur, et Gymiasua complexa nihil quaerat aliunde; non intelligo , cur aut
uerbis tam uehementer ornanda, aut re t topere
expetenda uideatur. Ad haec bona me si reuocas, Epicure ; pareo sequor; utor te ipse duce; obliuificor etiam malorum, ut iubes; eoq. facilius, quod ea ne in malis quidem ponenda censieo .sed traducis c gitationes meas ad uoluptates: quas ἐ corporis cre- ,aut quapropter corpus uel recordatione, uelste cogitentur . nunquid est aliud e recte ne interpretor smitentiam tuam 'solent enim ini negare nos intelligere, quid dicat Epicurus. hoc dicit, O hoc ille Grae
457쪽
cuius , me audiente, Athenis senex Zeno, istorum acutissimus, contendere, O magna uoce dicere si lebat, eum e se beatum, qui prHentibus uoluptat bus stueretur, confidereiq.se stulturu aut in omni, aut in magna parte uitae, dolore non interueniente ;aut , si interueniret ,sisummus foret, futurum breuem , siproduntior, plus habiturum iucundi, quam mali: haec cogitantem fore beatum , praesertim si et ante perceptis bonis contentus esset, nec deos en mesceret. Habes formam Epicuri uitae beata, uer bis Zenonis expressam, nihil utpossi negari. Quid ergo ἐ hujus ne uitae propostio , O cogitatio aut T essem leuare poterit, aut Aeet , de quo pauillo ante dixi , aut Telamonem,pulsum patria, ex lantem,atque egentem'in quo haec admiratio fiebat Hiccine Telamon ille est, modo quem gloria ad calum extulit,
auem a 'ed bant, cuius ob os Graii ora obuens bant sua tu uod si cui, ut ait idem , id rasimus cum re con-cali: a grauibus illis antiquis philosophis petenda medicina est, non ab his uoluptarjs. quam enim isti bonorum copiam dicunt ἰ fac sine summi bonum
esse, non dolere . quanquam id non uocatur uoluptas .sed non necesse est nunc omnia. id ne est, quis traducti luctum levemusζ sit fine summum madum, dolere: in eo igitur qui non est ,si malo careat, continuo nefruitur ummo bmo' uuid tergiversamur, Epicure , nec fatemur eam nos dicere uoluptatem ,
458쪽
LIBER III. 228vam tuidem, cum Osperfricus soles dicere/fune haec tua uerba, nec ne in in eo quidem libro, qui continet omnem disciplinam tuam , cfumgar enim iam interpretis munere , ne quis me putet fingere dicis haec. ' ec equidem habeo, quta intelligam bonum illud, detrahens eas uoluptates , quae saporepere piuntur ; detrahens eas etiam , qua auditu , est cantibus; detrahens eas etiam , quae ex formis pere piuntur oculis , ues motiones, siue quae aliae u luptates in toto homine gignuntur quolibet esensu. uero ita dicipotest, mentis laetitiamsolam esse in bonis . latantem enim memtem ita nouiste eorum omnium,qua supra dixi fore, ut natu ra, vspotiens, . dolore careat. atque haec quidem iis uerois, quiuis ut intelligat, quam uoluptatem norit Epicurus. deinde paullo insta, Saepe quaesiui, inquit, ex iis, qui appellantur sapientes , quid haberent, quod in bonis relinquerent, si illa detraxissent: nhi si uellent uoces inanes fundere. nihil ab his potui cognostere. qui si uirtutes ebullire uolent ostentias; nihil
aliud dicent , nisi eam uiam, qua oriantur eae u luptates , quas supra dixi. uuae sequuntur, in e demententia uni e totusq. liber, qui est de summo bono, refertus O sententiis, O uerbis latibus est Ad hanccine igitur vitam Tela onem illu4 reuocabis, ut leues aegritudinem',si quem tuoruU U- si tum maerore uideris, huic acipenserem potius , quam aliquem Socraticum libellum, dabis ἐ αυλῶν, hortabere , ut Oudiat uoces potius, quam Platonisἰ
459쪽
expones , q spectet , florida uaria ρ Iustici
tum ad nares admouebis ἰ incendes odores ζ isse iis redimiri iubebis , O rosa ἐ si uero aliquid etiarutum plane luctum omnem abnerseris φ haec Epic ro confitenda sunt; aut ea, quae modo , expre1sa ad uerbum , dixi , tollenda de libro; uel totus liber potius abi jciendus: est enim confertus uoluptatibus. quaerendum igitur , quemadmodum aegritudineprivemus eum , qui ita dicat: ol mihi fortuna magi nunc defit, quam genus . nque regnum suppetebat mi: ut scias quanto
ut is opibus , quibus de rebus lapsa fortuna
quid ἰ huic calix mulsi impingendus en, ut plorare donat, aut aliquid eiusmodi ἐ Ecce tibi ex altera
Ex opibus summis opis egens , Hector , tuae. hui ubuenire debemus: quaerit enim auxilium . . uuidpetampraesidi, aut exequar ἐ quo ue nunc a
xilio , aut fuga Freta sim ἐ arce, est urbe orba sum: quὸ accedam equo applicem/ icui nec arae patriae domi stant ;fractae , O disiectae
flamma deflagrata: tosti alti stant parietes , Deformati , aitque Gete crispa . sicis , quae sequantur: O illud inprimis , O pater , o patria , o Priami domus ,
460쪽
Vidi ego te, a stante ope barbarica,
Auro , ebore instructa regifice. o poetam egregium: quanquam ab his cantoribus Euphorionis contemnitW sentit omnia repentina, est inopinata esse grauiora: exaggeratis igitur regis
opibus , quae uidebantur sempiterea fore , quid
adiungit ἐ . Haec omnia uidi inflammari , i. Triamo ui uitam euitari, Iouis aram sanguine turpari. praeclarum cremene est enim O rebus, est uerbis ier modis lugubre. eripiamus huic aegritudinem rquo modo coblocemus in culcitra plumea: psaltriam adduca us: cedrim incendamus: demus scutestam dulciculae potionis': aliquid prouideamus Oriblia haec tandem bona funi, quibus aegritudinesvavi mae detrahantur e tu enim pausso ante, ne intellige-νe te quidem alia bona , dicebas. reuocari igitur oportere a maerore ad cogitationem bonorum, conueniret mihi cum Epicuro ,si, quid e stet bonum , coim ueniret. Dicet aliquis: quid ἰ ergo tu Epicurum
existimas ista uoluisse, aut libidin las eius fuisse fien
tentias ψ Ego uero minime: uideo enim ab eo dici multa seuere, multapraeclare . itaque, visaepe dixi , de acumine eius agitur, non de moribus. quamuis sternat uoluptates eas, quas modo laudauit: ego tarmen meminem , quod videatur eis mum bo