M. Tullii Ciceronis De philosophia, prima pars volumen secundum ... Cum scholiis Pauli Manutii. Index rerum, et verborum M. Tullii Ciceronis De philosophia, prima pars, Academicarum quaestionum editionis primae liber secundus, editionis secundae libe

발행: 1560년

분량: 663페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

61쪽

Homerum, sed uisum esse: .incmaeo autem , Sed mihi neutiquam cor consentit. milia de uinolentis. Quasi quisquam neget , O qui experrectus sit, eum non somniare; oe, cuius furor consederit , putare non fuisse ea uera , quae essent sibi uisa in furore .sed non id agitur: tum, cum scideantur , quo modo uidentur , id quaeritur . nisi uero Ennium no putamus ita totum illud audiuisse , O pietas animi , cymodo Hsomniauit 9ut si uigilans audiret . e perrectus enim potuit illa uisa putare, ut erant, somnia: dormienti uero aeque , ac uigilanti ,probantur. Qid Iliona somno illo ἐMater te appello . non ne illa credit filium locutu- , ut experrecta etiam crederet ζ unde enim illa ἐ.Age assa: mane: audi: itera dum eade istaec mihi. num uidetur minorem habere uisis , quam ut

lantes fidem ζ Quid loquar de insanis ἐ qualis tandem fuit affinis tuus, Catule, Tuditanus ψ quisquam sani simus tam certa putat , quae uidet , quam isputabat , quae uidebantur ἰ Quid ille , qui,

Video , uideo te uiuum , Vlixes, dum licet ἰnon ne etiam bis exclamauit se uidere, cum omniano non uideret ἰ Quid apud Euripidem Hercules, cum, ut Eu sthei filios, ita suos configebat agi iis ἰ cum uxore interimebat ' cum conabatur etiam patrem ἰ non perinde mouebatur falses , ut ueris moueretur uid ipse Alcmaeo tuus, qui negat

62쪽

cor ibi cum oculis consentire ἰ nonne ibidem incit tofurore ἐVnde haec flamma oriture . est illa deinceps fi Incende, incende: adsunt, ad unt: me, me expetsit. quid , cum uirginis fidem implorat e

Fer mi auxilium : pestem abige a me: Flammiferam hanc uim , quae me excruciat, caeruleae incinctae igni incendunt: circumstant cum ardentibu taedis .

num dubitas, quin ibi haec uidere uideatur ἰ it p

cetera:

Intendit crinitus Apolloc cum auratum , Luna innisus.

Diana facem iacit a laeua . qui magis haec crederet, si essent, quὰm credebat, quia uidebantur δ apparet enim iam cor cum oculis consentire. Omnia autem haec proferuntur , ut it lita ejiciatur , quo certius nihilpotest esse, inter uisa uera binosa ad animi assensum nihil interesse. nos autem nihil agitis , cum falsa illa uel furiosi rum , uel somniantium, recordatione ipsiorum refcllitis. non enim id quaeritur, qualis recordatio fori seleat eorum , qui experreniti sunt; aut eorum , qui furere destiterint i sed qua is uisio Derit aut serentium, aut somniantium tum, cum commoliebanthr. Sed abeo a sensibus: quid est, quod ratione per opipost ζ Diales istam inuentam esse dicitis, ueri , fas quas disceptatricem , O rudicem . cuius

63쪽

ueri ,falsi ρ O in clima re t in geometria ne , quid sit uerum , uel falsum , dialecticus iudicabit, an in litteris, an in musicis δ at ea non nouit . in philosi

phia igitur sol quantus sit , quid ad illam ψ quod sit

fummum bonum , quid habet , ut queat iudicare' quid igitum iudicalit , quae coniunctio , quae disiun- Aio uerasit, quid ambigue diιtu sit, quid sequa tur qua ue rem , quid repugnet ἰ si haec, et horum similia iudicat , de se ipsi iudicat. plus autem poli

cebatur . nam haec quedem iudicare , ad ceteras res,

quae sunt in philosiophia multae , atque magnae, non est satis .sed quoniam in ea arte tantu ponitis : ut dete , ne contra uos tota nata sit . quae primo pr gre sufestiue tradit elementa loquendi , O ambiaguorum intelligentiam , concludendiq. rationem: tum , paucis additis , uenit adforitas , lubricum ne , spericuloseum locum: quod tu modo dicebas esse uitiosum interrogandi genus. quid ergo, istius viiij nu nostra culpa est ἰ rerum natura nullam nobis dedit cognitionem finium, ut ulla in re statuere possimus quatenus . nec hoc in aceruo tritici solum , unde nomen est,sed ulla omnino in re minutatim interroganti ; diues , pauper; clarus , obscurus sit; multa , pauca; magna sparua ; longa , breuia; l ta , angusta; quanto aut addito aut dempto , cem tum restondeamus, non habemus. At uitionunt foritae . Frangite igitur eos , sepotestis; ne mole sti sint: erunt emim , nisi caueatis. Cautum est , i quit .placet enim Chosippo, cum gradatim inter'

rogetur,

64쪽

rogetur , uerbi caussa , tria pauca sint, an ne mulita P aliquanto prius , auὰm ad multa perueniat, quisere, id est, quod αν ijs dicitur, η-. Perme uel nertas licet, inquit Carneades, non modo.

quiescas .sed quid propcit ψsequitur enim qui te exs)mno excitet, O eodem modo interroget: Quo innumero conticuisti; si ad eum numerum unum addi dero , multa ne erunt ἐprogrediere rursus , quoad uidebitur . quid pluraἐhoc enim fateris , neque u timum te paucorum, neque primum multorum re stondere posse. cuius generis error ita manat, ut non uideam quo non possit accedere. . Nihil me lae rit , inquit. ego enim , ut agitator callidus, priusquam ad finem ueniam, equos sustinebo, eoq. m

gis, si locus is , quo ferentur equi, praeceps erit . sic me, linquit, ante fustinebo , nec diutius captiosi in terroganti res ondebo. Si habes, quod liqueat, ne que restondes: superbe . si non habes: ne tu quidem persticis. si, quia obscura: concedo: sed negas te usque ad obsecura progredi: illustribus igitur rebus insistis .si id tantummodo, ut taceas: nihil assequeris. quid enim ad illa, qui captare uult, utrum tacentem irretiat te, an loquente ψ sin autem usque ad nouem, uerbi gratia, sine dubitatione re stodes, paucae se, in decimo insistis: etiam a certis et illustrioribus cohibes a senseum; hoc idem me in obscuris facere nomis. Nihil igitur te contra foritas ars ista adiuuat, . qua nec augendi, nec minuendi quid aut primum

pG autpostremum, docet. Quid, quod eade illa ars,

65쪽

quasi Penelope telam retexens, tollit ad extremum superiora in utri ea uestra, an nostra culpa est enempe fundamentum dialemcae est, quidquid enuntietur , sed autem appellatur : quod est quas essatum aut uerum esse , aut falsum. quid igiatur ἰ haec uera, anfalsasunt si te mentiri dicis, idq.

uerum dicis: mentiri uerum dicis. haecscilicet ine

plicabilia esse dicitis. quod est odiosius , quam illa ,

quae nos non comprehensa, O non percepta dic mus . Sed hac omittor illud quaero: si ista explicari nonpossunt: nec eorum uictum iudicium inuenitur ,- tit restonderepossitis, uera ne, an falsa sint is ubi est illa definitio, egoetu esse id, quod aut uerum , aut fassium si φ Rebus sumptis adiungam , ex his sequendas esse alias , alias improbandas , quae sunt in

genere contrario. quo modo igitur hoc conclusium esse iudicas ἰ si dicis, nunc lucere ,'uerum dicis rlucet. dicis autem lucere, O uerum dicis: lucet igitur . probatis certe genus, Gr rectis De conclusum dicitis: itaque in docendo eum primum concludendi modum triastis. Aut quidquid igitur eodem modo concluditur , probabitis: aut ars ista nulla s. uide ergo , hanc conclusionem probaturus ne sis .si dicis te mentiri , uerum . dicis: mentiris. dicis aurem te menstri, uerumq. dicis: mentiris igitur . qui potes hanc non probare, cum probaueris eiusdem g

neris superiorem ψ Haec Ch sippea sunt , ne ab ipso quidem dissoluta. quid enim Iaceret huic conci mni si lucet , lucet: lucet autem, lucet igitu . crederet

66쪽

LIBER II. 32

derastilicet. ipsa enim ratio connexi, cum concesserissuperius , cogit inferius concedere. quid ergo haec ab illa conclusione dissert in si mentiris , mentiris e mentiris autem , mentiris igitur. hoc negas te posse nec approbare , nec improbare. qui igitur ma

gis illud ζ si ars , si ratio , si via , si uis denique con

clusionis ualet: eadem est in utroque. Sed hoc e tremum eorum est: postulant , ut excipiantur haec inexplicabilia. Triburium aliquem, censeo, adeant: a me istam exceptionem nunquam impetrabunt . tertim cum ab Epicuro , qui totam dialecticam O comtemnit ,.irridet, non impetrent , aut uerum esse concedat , quod ita essabimur; aut uiuet cras Hermachus , aut non uiuet; cum dialectici sic δε tuant , omne , quod ita disiunsitum sit , qua aut nam , aut non , non modo uerum esse , sed etiam necessarium: uide , quam sit cautus is , quem isti Damdum putant . si enim , inquit , alterutrum concesse ro necessarium esse: necesse erit , cras Hermachum aut uiuere , aut non uiuere: nulla autem est in natura rerum talis nece sitas. cum hoc igitur dialecticipii ent , id est Antiochus , O Stoici. totam enim euertit dialecticam. nam si e contrariis disiunctio , c contraria autem ea dico , cum alteTum ait , alte

rum negat 9 si talis disiunLtio fui apotes esse; nul

la uera est . mecum uero quid habent litium, qui ipsorum disciplinam sequor ῆ cum aliquid huiustinodi inciderat, sic ludere Carneades solebat: Si reste concrusit; teneo: sin uitiose ; minam Diogenes reddat.

67쪽

Eb eo enim Stoico dialecticam didicerat: haec autem merces erat dialecticorum. Sequar igitur eas uias, quas didici ab Antiocho: nec reperio, quo modo iudicem, si lucet, lucet, uerum esse ob eam caussam,pὸd ita didici, omne , quod ipsum exse connexum it , uerum esse; non iudicem,si mentiris, mentiris, eodem modo e se con nexum. aut imitur hoc , illud : aut, nisi hoc, ne illud quidem iudicabo. Sed, ut omnes istos acideos , ct totum tortuosum genus dAsputandi relinquamus , ostendamusq. qui simus; iam explicata tota Carneadis sententia , Antiochi ista corruent uniuersa. nec uero quidquam ita dicam , ut quisquam id fingi fusticetur. a Clitom cto sumam, qui usique adsenectutem cum Carne de fuit , homo O acutus , ut Poenus , O ualde stu dissius , ac diligens. et quattuor eius libri sunt de seu sinendis assensionibus: haec autem, quae iam ricam, sunt sumpta de primo. Duo placet esse Carneadi uisorum genera; in uno hanc diuisionem; alia uisa esse , quae percipi possint, alia, quae nonpossint: in a tero autem , alia uisa esse probabilia, alia non pro babilia : itaque , quae contra sensus , t ontraq.perspicuitatem dicantur , ea pertinere ad superiorem diuisionem: cotraposteriorem nihil dici oportere: quare ita placere; tale uisum nullum esse , ut perceptis

consequeretur; ut autem probatio, multa. etenim

contra natura esset , si probabile nihil esset .sequitur enim omnis uitae ea , quam tu , Luciale, commemorabas, euerso . itaque et sensibusprobanda multa

68쪽

LIBER II. 33tas i. teneatur modo illud, non ine ne in his quidquam tala, quale non etiam falsum, nihil af eo disserens, esse post .sic, quidquid acciderit specie probabile ;si nihilse offeret, quod si probabilitati illi contrarium , utetur eo ipiens; ac sic omnis ratio uitae gubernabitur. etenim is quoque, qui a uobis iens inducitur , multasequitur probatilia , non comprehensi , neque percepta, neque assensi , sed similia ueri : quae nisi probet , omnis uita tollatur. OH Gnim ψ consi ens nauem sipiens num comprehe*μμ animo balet , arque perceptum ,sie ex sententia nauigaturum ψ quipotest essed si iam ex hoc loco

proficissatur Puteolos stadia triginta , probo nam-gio , bono gubernatore , hac tranquililitate: probi. bile uideatur Je illuc uenturum esse aluum. huiusmodi igitur uisis consilia capiet O agendi , O non. agendi: facilior q. erit , ut a bam nissem esse probet, quam Erat Anaxagoras, qui id non modo ita esse negabat ,sed sibi, quia sciret aquam nigram esse, unde illa concreta esset , albam ipsam esse ne uideri quidem . et quaecunque res eum sic attinget, ut sit u sum illud probabile, neque ulla re impeditum; m unitur . non enim est e saxo sculptus, aut e robo

re dolatus: habet corpus: hisbet animum: more tur menter mouetur sensibus: ut ei multa uera uia deantur . neque tamen halere insignem illam , propriam percipiendi notam , eoq. sapientem non

assentiri, quia possit eiusdemmodi existere fusum

aliquod , cuiusmodi hoc ueri . neque nos contrae sese

69쪽

sensus esiter dicimus , ac Stoici, qui multa sed a esse dicinit, longeq. aliter se balere, ac sensibus ui deantur. hoc autem si itast, ut unum modo frembus fessum uideatur; praeno est, qui neget, rem ullam percipi posse senilibus. ita, nobis tacentibus, ex uno Epicuri capite, altero uestro, perceptio Ocomprehensio tollitur. quod est caput Epicuri ζ si ullumsensibus uisum falsum est is nihil percipi potest. quod uorum Uuntsi a sensus visa. quidsequitur'

ut taceam, conriusio ipsa loquitur, nihilpo sepem ripi . 'n concedo, inquit, Epicuro. Certa igiture illo, qui a te totus diuersus est: noli mecum,

qui hoc quidem certe ,fessi esse aliquid in sensibus ,

tibi assentior. quoqua- nihil mihi tam mirum ui detur , quam hia dici ab Antiocho quidem maxime, cui erant, quae paullo rate dixi, notissima. licet enim haec quiuis abitratu suo reprehendat, quod n gemus rem ullam percipi posse: certe leuior reprehensio est, quod tamen dicimus esse quaedam probabilia. non uidetur hoc satis esse uobis. nesit: illa certe debemus effugere, quae a te uel maxime a lata sunt: nihil igitur cernis ἰ nil il audis δ nilni tibi e sperspicuumς explicaui paullo ante, Clitomacho a

Ctore, quo modo ista Carneades diceret. accipeis quemadmodum ea dicantur a Clitomacho in eo libro, quem ad C. Lucilium scripsit poetam, cum siripsisset iisdem de rebus ad L. Censorinum , eum , qui consul cum M. Manilio fuit . scripsit igitur his sere uerbis sunt enim mihi nota, propter qu d

70쪽

ira ipsarum rerum, de quibus agimus, prima institutis auasi disciplina illo libro continetur. Ddscriptum est ita: Academicis placere, esser rum ei modi dissimilitudines , ut aliae probatiles

rideantur, adiae contra: id autem non essesatis, cur

Hispercipi posse dicas , alia non poloe ; propterea quὸd multa es aprobatilia sint, nihil autem fulseperceptum, O cognit post esse itaque ait u hementer errare eos, qui dicant ab . cademisse

sus eripi , a quibus nunquam dicitum sit , aut col rem , aut aporem , aut sonum nullum esse; illud sit distulatum , non inesse in his propriam , qua nusi quam alibi e set, ueri O certi notam. Q cum e

posuisset , adiungit; dupliciter dici, age ussustin

re sapientem; uno modo, cum hoc intelligarur,omnino eum rei nulli assentiri; altero , cum se a re stondendo , ut aut approbet quid , aut improbet,sustineat; ut neque neget aliquid , neque aiat: id cum ita sit; altem placere , ut nunquam assentiatur ;alterum tenere , ut, sequens probabilitatem , ubiacunque haec aut decurrat , aut deficiat , aut etiam, aut non, restondere possit. Hic , ut placeat eum, qui de omnibus rebus contineat se ab assentiendo, moueri tamen , O agere aliquid , reliquit eis odi a , quibus ad actionem excitemur; item ea , quae interrogati in utroque partem respondere possemus, sequentes tantummodo quod ita uisum sit, si ne assensu. neque tamen omnia eiusmodi probat,sed ea, qua nulla re impedirentur.

SEARCH

MENU NAVIGATION