장음표시 사용
91쪽
A C MD Ε Μ A A s T. nenatem prima natura commoda adiungerent . ita
tres reliquit sententias , quas putet probabiliter posse defendi. Sit sane ita: quanquam a Polemonisin Peripateticorum, O Antiochi finibus non facile diuellori neque quidquam habeo adhuc probatilius. ueruntamen uideo . udm suauiter uoluptas sensibus nostris blandiatum. labor, ut albentiar Epicuro, aut Aristippo. reuocat uirtus , uel potius reprehendit manu: pecudum illos motus esse dicit, hominem iungit deo. p 'um esse medius: ut, quoniam in sinus, qua animum nullum habeamus, corpus Dium tuetur, Zeno, quasi corporis simus expertes, animum Dium complectitur; ut Calliphontem quar: cuius quidem sententiam Carneades ita I disse defensitabat, ut eam probare etiam uider tur: quanquam Clitomachus affirmabat, nunquam
fe intelligere potuisse, quid Carneadi probaretur. M, si ipsum nem uelimsequi; non ne ipsa seuer
las, Ograuis, O re Ia ratio mihi obuersetur ἐ tu, cum honestas in uoluptate contemnenda consistat, honestatem cum uoluptate,tanquam hominem cum bellua, copulabis' unum igitur pariquod depugnet, reliquum est, uoluptas cum honestate. de quo Ch -- fpposuit, quantum ego sentio, non, magna conte tio. alterum nequare, multa muti et marime communitas cum hominu genere,camitas, amicitia, iustitia , reliquae uirtutes: quarum esse nulla potest, nisi erit gratuita. na quae uoluptate , quasi mercede aliqua,ad ossciis impellitur, ea non es uirtusse allo
92쪽
t I B E R II. 6si tatis,simulatioq. uirtutis. udi coxtra illos,qui nomen honestatis Me ne intelligi quidem dicant: nisi forte, quodglorioseum sit in uulgus, id honestum ussimus dicere: fontem omnium bonorum in corpore e se: hanc norma, hanc regueam, hocprae' 3tionem e se naturae: a qua qui aberrauissiet, eum numquam, quid in uitasequatur, habiturum. 2 ibit igntum me putabis, haec,'alia innumeralitia cum audiam, moueri ψ tam moueor,qiam tu, Luculle: neque me minus hominem,quim te,putaueris. tantis interest, quod tu, cu- es commotus, acquiescis, assentiris, approbas, uerum illud, certum, comprehensum, perceptum, ratum, firmum, Dum fuisse
uis s deq. eo nulla ratione neque pelli, neque moueri
potes: ego nihil eiusnodi e se arbitror, cui si Vesus , non a sentiarsaepe false; quoniam uera a falsis
nullo discrimine separantur, praesertim cum iudicia ista diale ticae nulla sint. Venio enim ia- ad tertia parte philosophiae. Aliud iudicium Protagorae est, qui putet id cuique uerum esse, quod cuique uide tur: aliud Cyrenaicorum, qui, praeterpermotiones istimas, nihil putant e e iudici : aliud Epicuri, quio ne iudicium in sensi,us, et in rerum notitiis,m uoluptate constituit. Plato autem omne iudicium ueritatis, ueritatemq. ipsam, Aducitum ab opinionibus et a sensibus, cogitationis ipsius,inmentis esse uoluit. quid horum probat noster. tiochus in ille uero ne maiorum quidem suorum. ubi enim aut Xenocratem sequitur, cuius librisunt de ratione i
93쪽
nuendi multi, O multum probati; aut ipsum Ar sotriem, quo profecto nihil est acutius , nihil poliatius; a Ch sippo pedem nunquam. quid ergo Academici appellamur φ an alutimio gloria noninus ἐαAt cm cogimur eos sequi, qui inter se di ent ψ In hoc ipso, quod in elementis dialectici docent, quomodo iudicare oporteat, uerum,falsum ne sit, si quid ita connexim est, ut hoc; si dies est, lucet; quanta contentio est ψ aliter Diodoro , aliter Phil ni, ChrUno aliter placet. Quid ζ cum Cleanthe, Itore suo, quam multis rebus Chosippus di det ἰ quid ζ duo uelprincipes dialecticorum , Antia pater, o Archidemus , opiniosissimi homines, nonne multis in rebus dissentiunt ζ id me igitur, L
cusse, in inuidiam, et tanquam in concion uocas e quidem, ut seditiosi tribu vi solent, occludi t bernas iubes. quo enim spectat illud, cum artificia tolli quereris a nobis , nisi ut opifices concitentur'. qui si undique omnes conuenerint, facile contra uos incitabuntum. expromam primu illa inuidiosa, quod eos omnes, que in concione stabunt, exule seruos , in os esse dicatis: deinde ad illa ueniam, quae iam non ad multitudinem ined ad uomet ipsos, qui ad sis, pertinent. negat enim uos Zeno, negat Anti chus scire quidquam . quo modo, inquies ἰ nos enim defendimus, etiam insipientem multa comprehendere. at scire negatis, quenquam rem ullam n sapientem. et hoc quidem Zenogestu conficiebat. nam cu,
extensis digitis, aduersam nu ostenderat, uise , inquiebat,
94쪽
inquiebat, huismodi est; deinde, cum paullum digitos constrinxerat, assensus huiusmodi; tum cum plarie compresserat, pugnumq. fecerat, comprehensionem illam esse dicebat. qua ex militudine etiam nomen ei rei, quod ante non fuerat, imposuit. ω- tem laeuam manum admouerat, et illum pug num arcte, uehementerq. compresberat; sciemtiam talem esse dicebat: cuius copotem , nisis ientiunt, esse neminem. sei qui apiens sit, aut fuerit,ne ipsi quidem solent dicere . ita tu nunc Catule lucere nescis: nec tu Hortensi , in tua uilla nos esse. Num nimis haec inuidiose dicunturζ hac tamen minus et
ganter, illa subtilius. Sed quo modo tu,si nihil coprehendipose artificia concidere dicebas; nec mihi dabas, id, quod probabile e set , satis mainam uim habere ad artes: sic ego nunc tibi refero a te nescientiae se nonposse. anpateretur hoc Zeusis , Eut Phidias, aut Polycletus, nihil se scire , cum in his esset irata solertiaὐ quod si eos docuisset aliquis, qua uim habere diceretur silentia: demerent irasci: ne nobis quidemsuccenserent; cum didicissent, id tollere nos, quod nusquam es siet; quod autem satis estiet ipsis, relinquere . quam rationem maiorum etiam comprobat diligentia: qui primum iurare ex sui animi sen tentia quenque uoluerunt; deinde ita teneri, sistiti falleret; quisit inficientia multa uersiretur in uita; tum,qui testimonium diceret, ut arbitrari se diceret etiam quod ipse uidisset; quaeq. iurati iudices cogit
iussent, ut ea non esse fa I sed ut, deri,pronuntia
95쪽
rent. Verumn, quoniam non βω- nauta significat, sed etiam Favonius ipse insusurra nauigandi nobis, Luculle, tempus esse; et quoniam satis multa dixi; est mihi perorandum. posthac tamen, cu haec quaeremus, potius de dissensionibus tantis summorum uirorum disseramus, de obscuritate naturae, deq. errore , tot pb dosiophorum, qui de bonis, contrariisq. rebus tantopere disicrepant, ut, cum plus uno uerum esse
non figit, iacere necesse sit tot, O tam nobiles disciplinas; quam de oculorum, sensuumq. reliquorum mendaci ri et de rite, aut eudomeno; qIas plagas ipsi contra se Stoici texuerunt. Tum Lucussus, non moleste, inquit, fero nos haec contulisse .saepius enim congredientes nos , O maxime in Tusculanis nostris, A qua uidebuntur, requiremus. time, in
quam: sed quid Catulus sentit i quid Hortensius ἐTum Catulus, ego ne inquit' ad patris revolvorsententiam: quam quidem ille Carneadea esse dicebat: ut percipi nihil putem possee, assensurum autem non percepto, id est opiniturum, sapientem existimem, sed ita,ut intelligatse opinari,scias. nihil e se,quod coprehendi et percipi post. per επο ob illam omnia rerum cόprobans,illi alteri sententiae, nihil esse quod percipi possit, u ementer assentior. Habeo, inqua, sententiam tua; neque eam admodum a sternori sed tibi quid tande uidetur Hortensi ἰ Tum ille ridens,
tollendum teneo te, inquam. nam ista cademiae est propria sententia. Ita sermone confecto, Catulus remansit, nos ad naui das nostras descendimus.
96쪽
t. THS I , munus flagitare , quamuis 3 - , quis ostenderit, ne populus quidem δε- ιet, nisi concitatus: lamem ego expe Iatione promis tui moveor, ut admoneam te , non ut flagitem . misi autem ad te qua tuor admonitores , non nimis uerecundos. nosti η- p fedio os adolescentioris Academiae . ex ea igitur media excitatos misi: qui , metuo, ne te forte Agitent: ego autem maridaui, ut rogarent. eπ dtabam omnino iam diu, meq. fustinebam, ne ad te
prius ipse quidsicriberem, quam aliquid accepit siem,
ut possem te remumerari quam illimo mune're: sed , cum tu tardius faceres, id est, ut ego interpretor , diligentius ; teneri nonpotui, quin conmuti nem studiorum, amorisq. nostri quo posbem littera rum genere declararem .feci igitur sermonem, i ternos habitum in Cumasno , cum esset una Tom honius . tibi dedi partes Antiochinas ,1 quas a reprobari , intellexisse mihi uidebar: mihi sumpsi Phil
nis .puto fore , ut, cum legeris , mireme id nos locutos esse inter nos , quod nunquam locuti se mus: sed nosti morem dialogorum . post haec autem, mi Varro , quamplurima , si uidebitur , O de nobis , Oisternos , sero fortasse,sed superiorum temporum fortuna reip. caussam sustineat : haec ipsi praestare debemus. atque utinam, quietis temporibus, atque aequo si non bono , at saltem certo flatu ciuitatis , haec
97쪽
haec inter nosstudia exercere possemus. qua quam tum quidem uel aliae quaepiam rationes honestas nobis O curas , est actiones darent: nunc autem quid est,sine his cur uiuere uelimus' mihi uero cum his ipsis uix , his autem detractis , ne uis quidem. Sed haec coram, est saepius. Migrationem, O emptionem feliciter euenire uolo; tuum. in ea reco Dium probo. Cura ut ualeas.
98쪽
bis a M. Varrone , uenisse eum I sma
pridie uesteri , O, nisi de uia se sus es
set ,continuo ad nos uenturum fui is . quod cum au diuissemus, nullam moram interpon am putauiamus, quin uideremus hominem nobiscum Onudiis isdem, et uetustate micitiae coniunctu: itaque confestim ad eum ire perrexi us: paullumq. cum eiusti illa abesemus, ipsum ad nos uenientem uidimus; atque illum compleri , ut mos amicorum est, satis eum longo interuallo ad suam uillam reduximus. hic pauca primo , atque ea percunctantibus nobis,
O si quid forte Roma noui; Atticus , omitte ista , quae nec percunctari, nec audire sine molestia pos si mus , quaesio , inquit; O quaere potius , ecquid ipse noui. Ment enim diutius muse Varronis, quam solebant: nec tamen istum cessare, sed caelare quae scribat, existimo. Minime uero , inquit ille. intemperantis enim esse arbitror incribere quod occult ri uelit: sed habeo opus magnum in manibus; quod
iam pridem ad hunc ipse me autem dicebat θquaedam institui, quae O sunt magna sane , t mantur a me politius. Et ego, ista quidem, inquam,
99쪽
Voro, iam diu expedians, non audeo tamentare. audiui enim e Libone nostro, cuius nosti in
dium, nihil enim eiusmodi caelare possumus 9 non
ea te intermittere, sed accuratius traitare, nec de manibus unquam deponere. illud autem mihi ante hoc tempus numquam in mente uenit a te requirere.
sed nunc ,postea quam sum ingressus res eas , quas tecum simul didici , mandare monumentis , phil biamq. ueterem illam, a Socrate ortam, latinis litteris illustrare; quaero, quid sit, cur , cum multa scribas ,genus hoc praetermittas ; praesertim cum et ipse in eo excellas; O id Liudi- , totaq. ea res longe ceteris est nudiis , O artibus antecedat. Tum sisse, rem a me sepe deliberat ,et multu agitatam, requiris. itaque , non multum haesitans, responde
bor sed ea dicam , qiue mihi sunt in promptu; quod ista ipsa de re multum, ut dixi, Odiu cogitaui. cum philosophia- uiderem diligentissime sisteris graecis explicatam, existimavi, si qui de n pris eius nudis tenerentur ,si essent graecis dominis eruditi , graeca potius, quam nostrales Iuros; se a Graecorum artibus, et disciplinis abhorrerent, ne haec quidem cumaturos, quae ne eruditione Ir ca intelligi no possunt: itaque ea noluiscribere, qua neci odii intelliere possent, nec docti legere cum rarent. uides autem eadem ipse. didicisti enim non
posse nos Amasan , auit Rabirii similes esse; qui, nulla arte adhibita, de rebus ante oculos positis uulgarisermone distulant, nihil definiunt , nihil pase
100쪽
LIBER I. 69rimi tum , nihil apta interrogatione concludunt, nullam denique artem esse nec dicendi, nec disserendi putant. nos autem praeceptis dialecticorum , Ooratorum, quoniam utranque uim unam esse no-sri putant sc parentes, ut legibus, uerbis, qua quam nouis , cogimur uti: quae docti, ut dixi, a Graecis petere malunt, indocti ne a nobis quidem accipiunt: ut stustra omnis Ucipiatur labor. Iam
vero, pi sica, si Epicurum, id est si Democritum
probarem, possem scribere ita plane ut Amafanius. quid est enim mainum, cum caussas rerum efficien . tium sustuleris, de corpusculorum cita eniim ume lat atomos P concursione fortuita loqui ρ nostra tup sica nosti, quae contineantur ex .ectione, O ex materia ea, quam fingit, O format effectio. Adbibenda etiam geometria est: quoniam quibus nam quisquam enuntiare uerbis, aut quem ad intelligendum poterit adducere ἰὼ haec ipsa deuita, es moribus, de expetendis, fugiendisq. rebus. illi Gni simpliciter pecudis O hominis idem bonum esse censent. apud nostros enim, non ignoras, quae sit, O quanta subtilitas .siue enim Zenonem sequare:
mainum est efficere, ut quis intelligat, quid sit i lud uerum, O simplex bonum, quod non post ab honestate seiungi: quod bonum quale sit, negat
omnino Epicurus me uoluptatibus ,sensum mouentibus , nec susticari . si uero Acta iam ueterem persequamur, qua nos, ut scis, probamus: quam erit illa acute explicata nobis ζ quam argute, quim