장음표시 사용
81쪽
fis occultata et circulius tenebris; ut nulla acies humani ingeni tota sit, quae penetrare in caelum, terram intrarepossit. corpora nostra non nouimus: quisiit situs partium, quam uim quaeque pars habeat, ignoramus. itaque medici ipsi, quorum intererat ea nosse, aperuerunt, ut ea viderent. nec eo tamen aiunt empiricis notiora esse illa , quiapoisit fieri, ut patefacta , O detecta mutentur .sed ecquid nos e dem modo rerum naturas perscribere , aperire, d rudere possumus, ut uideamus, terra ne penitus d fixa sit quasi radicibus suis haemeat, an media pendeat ἐ Habitari ait Xenophanes in luna, eamq. esse terram multarum urbium, O montium .p0 tenta uidentur .sed tamen neque ille , qui dixit, is rareposset, ita se rem habere; neque ego. Pon ne etiam dicitis, e se e regione nobis, e contrariapam te terrae, qui aduersis uestigiis flent contra nostra Destigia , quos cientipodas uocatis ἐcur mihi magis succensetis , qui ista non a s emor , quam eis, qui, cum audiunt , desipere uos arbitrantur δ 2 cetas Syracusius, ut ait Theophrastus, caelum,solem, lunam ,stellas dupera denique omnia Liare censet, neque , praeter terra , rem ullam in mundo moueri: quae cum circum o se summa celeritate conuererat , O torqueat, eadem effici omnia, quae ,sista te terra caelum moueretur. atque hoc etiam Plato nem in Timaeo dicere quidam arbitrantur, sedpaullo obscurius. id tu Epicure Moquere , putas I lam esse iratulum ἰ ego ne uobis quidem tantum.
82쪽
sed uos ab illo irridemini: O ipsi illum uiri eluditis. liber igitur a tali irrisione Socrates , liber erisso Chius ; qui nihil istorum sciri putat posse.
Sed redeo ad animum ,stcorpus. Satis ne tande- ea notasunt nobis , quae neruorum natura sit, quae
uenarum ζ tenemus ne , quid arimus sit ζ ubi sit ἐdenique,sit ne, aut, ut Dicaearcho uisum est, ne sit qμidem ullus 'se est; tres ne partes habeat, ut Pi uni placuit, rationis, irae , cupiditatis, ansimplex, in sq. sit 'si simplex; utrum sit ignis , an anima ,
at aquis ' a ut Xemocrates, meris nullo corporeqquod , intelligi, quale sit, uix potest: et, quidquid
est , mortale sit, ain aeremum ζ nam utraque inpar te multa dicuntur. Horum aliquid uestro sapienti cretum uidetur : nostro, ne quid maxime quidem probasile sit, occurrit: ita sunt in plerisque contrariarum rationum paria momemta .m agis uerecundius ,stme accusas , non quod tuis rationibus nouassentiam,sed quod nullis: uincam animum, cuiq. a sentiar deligam: quempotissimum ρ quem ψ D mocritum .semper enim, ut scitis, Liudiosus nobilitatisfui.urgebor iam omnium uestrum conuicio.Tune aut inane quidquam putes e se, cum ita completa, er conferta sint omnia, ut , quod moueb tuin corporum, cedat, O, qua quidque cesserit, aliud ilico subsequatur; aut atomos ullas , e quibus q/udquid esciatur , illarum sit dismissimum ζ aut ne aliqua mente rem ullam escipo Oepraeclaramco, cum in uno mundo ornatus hic tam si mirabiit, sis ;
83쪽
sis; inmineralites, supra, infra, dextra, sinistra, ante ,post , alios dis iles, alios eiusde modi mundos esse ἰ et , ut nos nunc sumus ad Baulos, Puteo losq. videmus,sic innumerabiles paribus in locis esse, eisdem nominibus, honoribus, rebus gestis, in geni s , formis, aetatibus, eisdem de rebus d putantes /O,si nunc , aut si etiam dormientes aliquid
imo uidere uideamur , imagines extrinsecus in imos nostros per corpus irrumpe ein tu uero ne
ista asciueris , ne ue fueris commentis s rebus assensus. nihil sentire , es melius, quam tam praua semtire. Non ergo id agitur, ut aliquid assensu meo comprω . quae tu , uide, ne impudenter etiam postules , non solum arrogarater ; praesertim cum ista tua mihi ne probabilia quidem uideantur . nec enim diuinationem , quam probatis , ullam esse a bitror; fatumq. illud etiam , quo omnia contineri dicitis, contemno. ne exaedificatum quidem hunc mundum diuino consilio existimo. atque haud scio, an ita sit. Sed cur rapior in inuidiam in licet ne peruos nescire , quod nescio δ an Stoicis ipsis interse d sceptare , mihi cum iis non licebit ψ Zenoni , G r liquis fere Stoicis aether uidetursummus deus , mente praeditus , qua omnia regaritur. Cleanthes , qui quasi maiorum est gentium Stoicus , Zenonis a
ditor ,solem dominari , O rerum potiri putat. st que cogimur , dispensione sapientum, dominum n strum mora re; quippe qui nesciamus , soli, an a theri seruimus. Solis autem magnitudo ipse enim hic
84쪽
hic radiatus me intueri uidetur 9 admonet , ut crebro faciam mentionem sui. Vos uero huius m n tudinem , quasi decempeda, hinc enim me quasi malis architectis mensurae uestrae nego hoc ,permensi , refertis. ergo credere dubium est, uter nostrum sit, leuiter ut dicam, uerecundior ῆ P eque tamen istas quaestiones phasicorum exterminandas puto . est enim animorum, ingeniorumq. naturale quod-ὐ- quasi patulum consideratio , contemplatioq.
naturae. erigimur: elatiores feri uidemur: humi. despicimus , cogitaritesq.supera, atque caelestia, haec nostra, ut exigua , O minima, contemnimus: indagatio ipsa rerum tum maximarum, tum etiam
occultissimarum , habet oblectationem. 'si uero at quid occurret, quod uerisimile uideatur: humanis yma completur animus uoluptate . Q ret igitur haec O uester sapiens, O hic noster ;sed uester, ut a sentiatur, credat, agi mei; noster, ut uereatur temere opinari; praeclareq. agi secum putet, si in eiustmodi rebus , uerisimile quod sit, inuenerit. Veniamus nuric ad bonorum malorumq. notionem. sed paullulum ante dicendum est. Pon mihi uidentur considerare, cum p sica ista valde limant, e rum etiam rerum au toritatem, si quae illustriores
uidearatur, amittere . non enim magis assentiuntur, neqMe approbant, lucere nunc, quam, cum comis cecinerit, tum aliquid eam aut iubere, aut uetare:
nec magis as dunt signum illud, si erunt mens , expedum esse , qua olem, quem metiri nou
85쪽
possunt, plus quam duo de uiginti partibus marm- rem esse, quam terram. ex quo illa conclusio nasci
tur: si, sol quantus sit, percipi nonpotest; qui ceteras res eodem modo, quo magnitudinem sis , a probat , is eas res non percipit: magnitudo autem
solis percipi non potest: qui igitur id approbatdquasi percipiat; nullam rem percipit. Responderint posse percipi, quantussol sit: non repugnabo, dummodo eodem pacto cetera percipi, comprehendiq. di eant . nec en possurit dicere, aliud alio magis,Minus ue comprehendi: quoniam omnium rerum maest definitio comprehendendi. Sed, quod coeperam, quid habemus in rebus bonis , O madis explorati ἐnempe fines constituendisiunt, ad quos et bonorum, O malorum summa referatur. qua de re est igitur inter summos uiros maior dissenso δ et omitto illa , quae relicta iam uidentuar, o Herillum, qui in cognitione, O scientia summum bonum ponit . quicum Zenonis auditor esset; uides, quantum aleo dissenserit, est quam non multum a Platone Megarici: quorum fuit nobilis disciplina: cuius , ut scriptum uideo , princeps Xenophanes, q&em modo nominaui: deinde eum secuti Parmenides Zerio:
itaque ab his Eleatici philosiophi nominatantur: post Euclides, Socratis disicipulus, Megareus: a quo idem illi Megariti diriti; qui id bonum solum esse dicebant, quod esset unum, O mile, ct idem , O semper. hi quoque multa a Platone. a Menede mo autem, quod is Eretrias fuit, Eretriaci appe
86쪽
lati: qubrum omne bonum in mente positum , O mentis acie , qua verum cerneretur. illis similia, i sed , opinor, explicata uberius ,stornatius. bos si contemnimus , atque abiectos putamus; illos certe minus despicere debemus , Aristonem; qui cum Zel nonis fiuiset auditor, reprobauit illa, qua illa uem bis; nihil esse bonum, nisi uirtutem; neque malum, nisi quod uirtuti e spei contrarium: in mediis ea m menta , quae Zeno uoluit, nulla esse centuit. huic mum bonum est, in his rebus neutram in par-l ton moueri: quae ἀδιαφορία ab ipso dicitur. Uri bol autem, ea ne sentire quidem sapientem, quae ἁ
nominantur. Has igitur remententias omittamus:
haec uideamus , quae nunc diu , multumq. defensa sunt. AH uoluptatem finem esse uolue t . qu rum princeps Aristippus, qui Socratem audierat; unde orenaici :post Epicurus, cuius est disciplinat nunc notior, neque t en cum Orenaicis de ipsa voluptate consentiens. Voluptatem autem , O h ηestatem fines esse , Callipho censuit: uacare omni molestia, Hieronymus: hoc idem cum honestate, i Diodorus. ambo hi Peripatetici. Honeste autem uiuere ,sturetem rebus iis , quas primas homini natura conciliet , est uetus Academia censuit , ut in scantscripta Polemonis , quem Antiochus probat maxime: O Aristoteles, eiusq. amici nunc proxime rudentur accedere. Introducebat etiam Carne
des , non quo probaret , sed ut opponeret Stoicis , t summum bonum esse, stultis rebus, quas primas
87쪽
natura toncituruisset. honestum autem, quod duc tura conciliatione naturae, Zeno statuit finem esse bonorum, qui inuentor, O princeps Stoicorum fuit. Iam illudpersticuum est, omnibus finibus iis bonoruU, quos exposui, malorum fines esse contrarios . ad uos nunc refero , quem sequar: modo nequis illud taυ ineruditum, absurdumq. re 'ondeat; quemlibet, modo aliquem. nihil potest dici incon deratius . cupio sequi Stoicos: licet ne eomitto ,per
ipsum Aristotelem, meo iudicio in philosiopbia prope singularem: per ipsum Antiochum, qui appe
labatur . cademicus , erat quidem , si perpauca mutauisset ,germaniismus Stoicus. erit igitur res iam in discrimine . nam aut Stoicus constituatur sapiens, aut ueteris Academiae. utrunque non potest. est enim inter eos non de terminis ,sed de tota possesone contentio. nam omnis ratio uitae des-tionesummi boni continetur: de qua qui dissident, omni ratione uitae dissdenti no potest igitur uterque sapiens esse , quoniam tantopere dissentiunt ,sed a ter . si Polemonem: peccat Stoicus , rei falsae assentiens. uos quidem nihil dicitis a sapiente tam adi
nam esse .sinuerasunt Zenonis: eadem in ueteres cademicos Peripateticos dicenda. hic igitur, neutri assentiens. si nunquam, uter est prudentior ἐQuid, cum ipse Antiochus dissentit quibusdam iurebus ab iis , quos amat, Stoicis; nonne indicat, nonposse illaprobabilia esse apienti' placet Stoicis, omnia peccata esse paria: at hoc Antiocho uehemen
88쪽
istae displicet. liceat tandem mihi considerare, se tram sententiam sequar. praecide , inquit statue aliquando quidlibet . quid ἐ dicuntur quidem ,stacuta mihi uidentur in utranque partem, O paria. nonne caueam, ne scelus faciam Uelus enim dicebas effe, Luculle, dogma prodere. contineo igitur me, ne inco sto assentiar: quod mihi tecum est dogma commune. Ecce multo maior etiam dissensio. Zeno itinna uirtute positam beata uitam putat. quid -- tiochus ς etiam , inquit, beatam , sed non beati mam. deus ille, qui nihil censuit deesse uirtuti: h muncio hic , qui multa puta praeter uirtutem, hominipartim cara esse , partim etiam necessaria .sed ille , vereor , ne uirtuti plus tribuat , quam natura patiatur , praesertim Theophrasto multa diserte, copioseq. dicente: est hic , metuo , ne uix sibi constet: qui cum dicat se quaedam. corporis, O Drtu nae mala , tamen eum , qui in his omnibus sit , be tumfore censet,sisapiens sit. Distrahor. tum hoc mihi probabilius, tum istud uidetur : O tamem,msi alterutrum sit, uirtutem iacere piame puto.
rum in bis discrepant: quid illa , in quibus conse tririt δ numpro ueris probare possumus ψ sapientisa imum nunquam neque cupiditate moueri , neqsse
laetitia efferri. Age, haec probabilia sane sint: numeriam illa φ nunquam timere, numquam dolere .s piens ne non timeat ψ nec , si patria deleatur, non
doleat ψ satis durum; sed Zenoni necessarium; cui, prater honesum , nihil est in bonis; tibi uero
89쪽
tioche minime; cm, praeter honestatem, multa b na , praeter turpitudinem , multa mala uidentur:
quae O uretentia metuat sapiens, necesse est, ct uenisse doleat. Sed quaero, quando ista fuerint ab Academia uetere decreta, ut mimum sapientis commoueri. O conturbari negarent ἰ mediocritates illi probant, O in omni permotione naturalem uot knt esse quendam moduU. legimus omnes Crantoris , ueteris Academici , de ludIu. est enim non magnus , uerim aureolus , , ut Tuberoni Panaetius praecipit, ad uerbum ediscendus libellus. Atque illi quidem etiam utiliter a natura dicebant permoti nes istas animis nostris datas, metu- cauendi caussi nusericordiam Pitudinemq. clementiae: ipsam iracundam fortitudinis quasi cotem esse dicebant: rente , secus ne , alias uiderimus: atrocitas quidem ista tua quomodo inueterem Academiam irruperit , nescio. illa uero ferre nonpo sum: non quὸd mihi di pliceant: sunt enta Socratica pleraque: mis bilia Stoicorum , quae nominantum: sed ubi Xenocrates , ubi Aristoteles illa tetigit ζ hos Gnim quasi eosdem esse uultis . illi unquam dicerent, sapientes siolos reges Volos diuites ἰ solos formosiosζomnia, quae ubique e issent, sapientis esse in neminem
consulem , praetorem , imperatorem , nescio an ne
quinquevirum quidem quenquaU, nisi sapientem ἐpostremo , solum ciuem ζ solum liberum tinsipiemtes Omnes, peregrinos , exules , seruos, furiosios' denique scripta Lycurgi, Solonis , duodecim tabolas
90쪽
E R II., η las nostras ,non esse leges δ ne urbes denique, aut ciuitates, nisi quae essent sapientium e Haec tibi, Lul culle ,si es assensus Antiocho, Iamiliari tuo, tam fot defendenda, quam moenia: mihi aut bonot modo , tantum, quantum uidebitur. Legi apud Cli tomachum, cum Carneades, O Stoicus Diogenes a natum in Capitolio starent , Albinum, qui tuM P. Scipione O M. Marcello cos. praetor esset, eum , qui cum auo tuo , Luculle , cor ut fuit , fame do I- hominem , ut indicat ipsius historia 'iptal graece , iocantem dixi se Cameisi: ego tibi , Ca made, praetor esse non uideor, quia sapiens non sum; nec haec urbs, nec in ea ciuitas ἐ Tum ille: huic Stoico non uideris. risoteles , aut Xenocrates , quos Antiochus sequi uolebat, non dulitasset, quin est praetor iste 49et, O Ryma urbs , O eam ciuitas incoleret. Sed ille noster est plane, ut supra dixi , Stoicus , perpauca balibutiens. uos autem mihi u remini, ne labar ad opinionem , O aliquid ascissam ct comprobem incognitum: quod minime uultis. quid consilli' daris ψ testatur saepe Ch sinus , P . tres Dias esse sententias, quae defendi possηt, de
. finibus bonorum ; circumcidit, O putat multitui rinem: aut enim honestatem essee finem , aut volu ptatem , aut utrunque: nam qui dicant summum bonum id esse ,si uac in omni molestia ; eos inuid'- sum nomen uoluptatis fugere ,sed in uicinitate nem ari r quod facere eos etiam, qui illud idem cum honestatu coniugerent: nec multo ficus eos, qui ad hos 4 nestatem