장음표시 사용
301쪽
.ῶν. . radia qui com Putum Probat atque cum debito confert,
a Laaxo D. de edend. rationes dicit, ultroestroqua dandi . accipiendi , eredendi , obligandi , soluendi sui eausa , negotiationem. Vid. L. I. D. eod. tb Conf. editionis notionem 3. CXXXV. G Vid. L. 82. D. de eond. o demonstr.
q. DXUI. Amo tu ι- ACTIO personalis , de implenda obligatione ... ι ' inter pu 'illum & rutorem, TUTELAE; & qui-
ὰθt ah... dem DiRECTA , qua Pupillus rationes redden-ῶ . das a tutore postulat, CONTRARIA, qua tutor a pupillo indemnem se seruari desiiderat; qua vero pupillus a tutore doloso duplum damni
dati existit, DE RATlONlBUS DISTRAHEN- DIS dicitur. f. DXUII. L. XXVII. i tutelam dolo suscipit, FALSUS TUTOR;
qui ex errore eamdem administrat, vel sponte se
,. . 's 2 huic ingerit, PROTUTOR vocatur ).
tutor. 'ὶ Ita V L P I A N V s L. I. f. I. D. de eo, qui pro tui. proin tutorem dicit : Qui munere tutoris fungitur in re impuberis, sse putet tutorem . I. serat non esse , singit tamen esse. Fingas adesse pupillum Silium, amplissimo patrimonio instructuin, patremque eius . belli flamma per totam prouinciam furente, obiisse ι adesse Lucium, morienti vicinum, ad incitas redactum, illumque , hoc rerum statu consuli sibi posse ratum . pupil-- Ium in domum suam recipere bonaque eius, in commodum magis proprium, quam illius, administrare . non inuitatum , tutoris falsi exemplum in persona Lucii habebis . dolo quippe tutorem se gerentem. Ponas eodem rerum statu Sulpicium, misericordia ductum , pupillum defendhre , seque simul proximum agnatum eiusdem credere; suscepta ab eo tutela, redire, qui mortuus habitus erat, proximiorem adgnatuin; erit protulor.
302쪽
q. DXV ΗΙ. Qui alium sui loco tutorem suadet, NOMI- L.XXVII. NATOR a); qui tutelae sussicientem aliquem T '
a Vid. L. I. I. 3. Θ s. D. de magis t. conuen. maior.
Ius a administrandi bona eorum , qui ob de- L.XXVII. fectum naturalem b vel absentiam G eadem T. io. di sinensiare nequeunt, CURATIO , al. CURA Hra
TELA d); administrans, CURATOR dicitur.
a) Est enim saeuitas moralis , legibus certis personis concessa , atque in hoc differt a negotiorum gestione, quae sponte. Iege quidem permittente , non vero speciatim iubente fit. bin V. g. aetatem minorennem , furorem, prodigalitatem. nam & haec desectum iudicii supponit. c V. g. heredi absenti, de quo non constat, ubi locorum
degat . curator constituitur. id) Barbarum hoc vocabulum ICtis debetur. Optimae notae scriptores curationem dicunt. Ita CICERO A Nat. Deor. I. I. curationis ac adminis rationis rerum mentionem iniicit. Reis Peries etiam hanc vocem in rubr. D. de tutet. θ rat. distrah. .
ACTIO , qua obligationis inter curatorem Actio tui atque curandum implementum petitur, dicitur se
Ius in re in omnia , quae ad defunctum ali- Lib. quem tempore mortis pertinuerunr, aut quibus XXVIII.
aliis obligatus fuit idem, HEREDITAS a), f. IVS HEREDiTARIUM; Cui hoc ius competit, HE RES b) ; Complexus rerum S iurium , quae a
nobis post mortem in alterum transferri possunt,
303쪽
de diu. reg. iur. eodem sere modo hereditatem definiimr. Iis HEREDITAS nihil aliud est, quam successis in omne ius, quod defunctus habuit. Sed quid successio 3 2 anne etiam heres cedit in obligationes defuncti 3 hae vero non sunt ius dcfuncti,
sed eius, eui debuit idem. Equidem VINNivs in Comment. ad Inst. p. m. 3 o. hunc defectum supplere voluit, addens: Luod defuncto . vel in defunctum mortis tempore competit. Verum nec hac ratione medela huic vitio allata videtur; seres enim non succedit in ius , quod in defunctum competiit , sed in obligationem , quae eius correlatum est. V. g. Titio competit ius vindicandi domum a Caio ; Sempronius mortuo Cato eiusdem heres existit, illi igitur non acquiritur ius vindicandi domum , t hoc enim ius erat, quod competebat in Caium. sed oblisatio eam restituendi. Dixi vero hereditatem esse ius in re , id declarat F. M. I. de hered. qualit. di ferent. ubi dicitur , pro herede gerere esse pro domino gerere. Competit vero hoc ius in omnia , quas ad defunctum pertinuero . aut quibus aliis fuit obligatus. Prius probatur ex L. 37. D. de acquis vel omite. heredit. Posterius ex L. g. D. eod. Sed incongrue me loqui putabis , qui ius dixi ad obligationem competere sverum euoluas notionem iuris supra luppeditatam s. XLV. Competit denique idipsum saltim in ius ac obligationcs, quae defuncti fuere mortis tempore, non alio. L. I96. D. de D. R. I. b) Neque ab Era, terra, quod HoT MANNo, neque ab haerere . quod aliis placuisse memini . derivanda heredis vox est , quum nec tandos semper hereditas deferat , nec haereat semper heres deliberando; suus saltim nunquam. Eiusdem farinae etymologia Is ID DEI DTmol. h. v. Lib. XI. e. s. est, abnere desumta. Neque denique aliorum sententia placet, qui hereditatem a verbo erciseere , eo . quod in Florentinis Pandectis loco heredis erar legitur , deducunt. 1DERES, si dicendum, quod res est, dicitur ab hero. s. domino. vid. PLAv Tvll
Maenetam. Act. III. M. 2. v. II . q. - . --- abstuli
sne, cuius HEREs nunquam erit post Aune diem. se Debemus hane definitionem fautori nostro Cons. Dn. I. I. SCHIERsCHM ID Io Erlangensium decori , in Elem. iur.eiu. Lib. II. Tit. 2. g. I xx. quam confirmat SE N EC A de BenefLib. VI. e. s. scribens : BCtorum illae argutae ineptiae sunt. quaa
hereditatem negant usuevi posse, sed ea, quae in hereditate sunt :tanquam quicquam aliud sit hereritas , quam EA . QVAE IN HEREDITATE SUNT. Vid. L. so. D. de hered. petit.
304쪽
IVRISPRUDENTIA DEFINITIUA. 269
Ius illud j. praec.) vel testamento, vel, eo non Heredita/eXistente, lege, vel denique pacto transfertur. Isto - θcasu HEREDITAS TESTAMENTARIA, illo AB INTESTATO, hoc PACTITIA vocatur. , 'ir' g. DXXII I.
Cuius hereditas ex restamento non desertur, Disaius.
s' Intestatum dicere solent , qui testamentum non condidit. etsi ius condondi illud habuerit. Ita CICERO Verrin. II. Io. Mulier ita propinqua , ut, ea etiam si INTESTATΛ esset mortua , EPICRATEM heredem esse oporteret. ICti latiorem huius Vocis conceptum amant. PavLus L. 64. D. de Ῥοι. signis IN TEsTATus, dicit, est non tantum , qui testamentum non fecit , sed etiam , euius ex testamento adita hereditas non es. Nec improprie eum intestatum dici, cuius testamentum ruptum vel irritum , addas rescissum & nullum , est, ait VLPIANus L. I. D. de suis ae legit. heria. Ex omnibus his patet, ex testa mento his casibus hereditatem non deferri.
Designatio eorum,ad quos omnia iura, ac omneS Testamen- obligationes nostrae , poli mortem pertinere de- be/nt a , quaeque ab iis fieri volumus, TESTA pMρ
a In hoc disteti a codicillo , in quo heredis institutione, L nominatione successoris uniuersalis, opus non est. b) Falluntur, qui IMPERATOREM, sequutum SERVI v MSvLPICIvM de Testam. L. H. teste GELLIO ME. Attic. L. II. c. I L. pr. Inst. de testam. ordin. scribentem : Testamentum ex eo sppellari , quod testatio ment,s sit, definitionem testamenii tradere , sibi persuadent; Ipse namque fatetur, allusionein saltim hoc esse, qualis in iure Romano infrequens non est. Sic possessionem dici quasi a sedibus , auctor est L a B E o in L. I. pr. D. de acq. vel omist. ptisus de damnum, quasi a demtiones. deminutione, tradit PAvxvs L. 3. D. de damn. infeci. Eiusdem originis serent vestimentum & calceamentum , illudque vestitionem , hoc calceationem signoscas barbatiei in mentis notaret. An putaueris , sanae mentis hominem ita esse definiturum t M adest , quod auaeris, Gogo Davs ad L. 164. D. d.
305쪽
D. de verb. signis hanc etymologicam calcei ac vestimenti definitionem defensurus. En bellam eius rationem: Quia sartor& sutor mentis iudicio in conficiendis vestimentis ac calceis utatur, vel quia nemo sine mente se vestiat. Ni modestia huic viro caeteroquin optimo parcere suaderet, instantia aliqua utendum foret. Sequutus Gog DDEvM MARCILI vsh. I. GELLIo , etymologiam testamenti ridenti, succensens , argumentis tamen , quibus non omnis deficere videtur ratio , vsus I dicit namque eum , cui mens aut non sit sana, aut persecta , testati non posse. MoDEsTINus L. I. D. qui τε stam. Dc. poss. TESTAMENTUM dicit iustam voluntatis nostrae sententiam , de eo , quod quis post mortem suam fieri velit. VLPIANus vero Epit. Tit. Σα id vocat: Mentis nostrae iustam eontestationem, in id solemniter factam . ut post mortem nostram valeat. Vtraque , quoad significatum , cum nostra conuenit ue legitimum , iustum & solemne synonyma hic sunt, vi Ac sententia , contestatio ae designatio. G R o T i v s de Iura
belli ae paeis Lib. II. cap. 6. F. I . testamentum vocat alienatio nem in mortis euentum , ante eam reuocabilem . retento interim
iura possidendi is frueiat. Sed i) ius in re in heredem vivo
testatore non transfertur, sed eo mortuo demum transit; E. 2 - ipsum dominium , non usumfructum retinet testator.
f. DXXV. D mm- TESTAMENTUM personae iurisdictionerum pμεβ audenti traditum si fuerit, PUBLICUM '),
Titius testimentum absque omnibus solemnitatibus condidit , conditum vero principi aut magistratui offert, ut post obitum suum huius auctoritate sustineatur et Titius publicum testamentum condidit.
SolemnL ACTIO externa , i. e. talis , quae in sensius νως Test cadit , quae ita ad rem aliquam requiritur, vi
M. silua ea abesse nequeat , SOLEMNlTAS a) ; - TESTAMENTUM , Obseruatis ex antiquitate timis.. receptis solemnitatibus conditum,SOLEMNE b), iis non obseruatis, ΜlNVS SOLEMNE vocatur.
a) Vid. Ol. CANarvs Discipi. morat. g. I 863. ba Quae enim in solemni icitamento obseruandae sunt so
306쪽
Iemnitates , antiquitati ad unum omnes debentur. Numerus enim testium septenarius quinque ciues Romanos, in venditione hereditatis per aes & libram praesentes , una cum familiae emtore , ac libripende , repraesentabat. Gestes esse nequeunt, quales erant , qui ad comitia non vocabantur. utpote seminae , impuberes , serui . furiosi M. Continuitas actus itidem comitia repraesentat, quae interrupta , nulla erant.
Designatio eorum, quae post mortem fieri volumus , aut characteribus, aut voce articulata fit;
priori casu TESTAMENTUM dicitur SCRIPTUM, posteriori NUNCUPATIVUM '.
'γ Nuncupare est voce s. lingua quid significare. Vid.
Iv s et i N v s Histor. de Alexandro tib. XII. c. I s. re Sua TON Ius Claud. IIII. extr.
TESTAMENTUM , testatoris manu conseriptum , HOLOGRAPHUM ab; in tergo vero chartae , scriptura impletae, scriptum, O PISTO. GRAPHUM bb; Extraneus, testamentum scri
a) Composta haec vox est ab OAος solus, & γρας scribo, i. e. quod solus, C quod integrum testator scripsit. bὶ Οπἰξιος enim a tergo significat , vid. LXX. Into ret.
Seriptus is in tergo , nec dum finitus Orestes. Hue collineat VLPIANus L. D. de bon. possus see. tabul. seribens: Chanaa appellatio ct ad nouam chartam refertur, Θ ad delaetitiam e Proinde is si in OPISTOGRAPHO quis testarus sis , hine peti potest bonorum possessio. ALCIAT vs Parerg. Lib. II. Dupunct. in f aduersaria interpretatur.
TESTAMENTUM, per venditionem hereditatis , mancipatione interveniente, conditum olim
307쪽
in procin- olim , PER AES ET LIBRAM a ; conditurri βη Ραμm vero ab ituro in praelium , IN PROCINCTU FACTUM b) dicebatur.
a) De mancipatione vid. GELLivs Noct. Attic. Lib. XV. e. 17. & B. HEI NEC CIus Ant. Rom. Lib. II. T. Io. Dieitur etiam hoc testamentuin FAMILIAE EMTIO S. i. Inst. de testam. ordinand. b Cingulum , ut insigne erat eorum , qui dignitate sulgebant , ita in specie militibus competebat , vid. Ros IN us Antiq. Rom. Lib. X. I. dc DaMps TER ad h. l. In praelium igitur ituri, PROCINCTI , GELLI vs Noct. Attic. Lib. I. c. a. atque id , quod eo tempore . quo acies instructa erat, contingebat , IN PROCINCTU FACTUM vocabatur. Vid. O v I-DI vs ex Ponto Lib. I. D. g. v. I .mae IN PROCINCTU earmina facta leges. Inde testamenti in procinctu facti , quod male procinctum dixere THEOPHILvM sequuti. vid. V I N N I v s ad Instit. p.m. 3 t ε. origo. Eorum exempla suppeditant VELLEIvs PATER C v LusHs. Rom. ia . n. c. s. & IvLIvs CaasAR. de bello gallidi, Lb. I. c. s '.
g. DXXX. . Testamentum aut a milite conditur, aut ab eo, qui miles non est. Priori casu MILITARE, po steriori PAGANVM dicitur.
Cons. 3. CCCLVI. & CCCLVII. eum notis subiunctis:
Designatio eius, ad quem omne nostrum ius, omnisque obligatio post mortem pertinere debea
Ii Θε. pars hereditatis a), nonnullis personis sanguine
iunctis b) ex legis dispositione cc a Ilignanda, LEGITiMA dicitur.
aὶ Et quidem olim quarta. M. f. I. L. 8. g. g. D. G imis testam. Hodie vero tertia . si quatuor vel pauciores, dimidia, si plures exuunt liberii Nou. UGL c. I.
308쪽
b) Non omnibus , sed tantummodo t) libetis , 1 parenatibus & denique 33 cerro respectu fratribus , nempe , si illis turpis persona Praeseratur. e Inde legitima dicitur; legitimum enim est, quod legi
priuatio legitimae,expressis verbis Deta,EXHR REDATIO a); Privatio eiusdem tacita b PRAE qt .PTER ITIO dicitur.
a Legitima vero certis tahtummodo per his competit, 3. praec.& not. b. hi autem legitimi heredes dicuntur, E. e heredatio ad legitimos heredes soluin pertinet. Vid. ΡΑvLust. I 31. D. de V. S. qui loco suorum heredum legitimorum mentionem debuisset facere. Suus enim heres legitimus quidem , sed simul in potestate testatoris est. Exemplum exheredationis esto i Filius Caius Titio, patri suo . legitimus heres est; fingas vero Titium eum excludere ab omni legitima, voacato ad omnem hereditatem sempronio, nullo, neque cogna tionis, neque adfinitatis vinculo ipsi iuncto, Caium exheredaatum videbis. b) vid. g. i. 1. de hered. instit. Aulus eondidit restamen, turii, Luceiumque scripsit heredem, ex fratre qui nepos erat. Adest Vero filius Silius, cuius nulla in testamento mentio facta, hoc casu Silius praeteritus est.
priuatio legitimae , ph damni, in heredi legi harada, timo imminens, EXHEREDATIO BONA D. M
') Titius habet filium dissolutam vitam hiuentem , celebertimumque helluonem , ex hoc vero nepotes existunt tres. Filius quidem legitimus patri heres est , peripicienti tamen. quodsi delata illi fuerit hereditas , breui tena poris spatio eamiti dilapidatum, atque sole; ut ad incitas redactum filium suum videret . cuiri tota familia I ideoque, ne hoc fiat . filium exishetedem scribit pater, ad hereditatem vocatis nepotibus , cuintatoribus ipsis simul datis. Exheredatio haec bona mente fiebanse. ne filius , perdito patrimonio . nepotibus Omnia media uiuendi subtraheret.
309쪽
f. DXXXV. TESTAMENTUM, in quo quis legitima praeter omne ius priuatus, IN OFFICIOSUM '
') Inoseiasum dicitur . quicquid contra ossicium parentum erga liberos & horum erga illos factum , id quod declarat
Stesa CA de Benef. III. 1 8. & CICERO Ver . I. 42. I. ex eaque ratione Isi Do Rus D 'M. V. 24. illud definit : si'uod, libe=is
frusνa exheredatis, SINE OFFICIO NATURALIS PIETATIS, IN EXTRANEAS PERSONAS REDACTUM EST. OFFICIUM veto est actio, cuius commissio vel omissio dependet a Iegea
Qui condito testamento in potestatem testatoris venit a), POSTVMVS m; nepos, post conditum testamentum ab auo, ex filiosamilias natus, AQVILIANUS; nepos, post conditum restamenis tu in ab auo, in huius potestatem , ob mortem filii, recidens, VELLEIANUS; nepos, post testamentum aui, filio in potestate sui patris existente, moX Vero decedente, natus, lVLlANVS; filius
ante captiuitatem patris conceptuS, captiuo Vero
codem in lucem editus, CORNELlANVS postumus dicebatur c).
a) Postumos alias eos vocant, qui mortuo patre nascuntur. L. 3. D. do iniust. rvt. irrit. fis. resam. Verum insuffcientem hane notionem esse . vel ex eo probatur, quod postumi Iuliani & Corneliani supponant patrem viuum, &dein, quod VIRGIOvs Aeneid. TI. v. 763. parenti Postumi longaeuitatem precatur, his: Diatur. Albanum nomen, tua POSTUMA prouo uem ιιbι longaevo serum Lavinia coniux Educia siluis regem regumque parentem.
b3 Ita potius, non post humus scribendum. Neque enim apost & humus, quasi post humatum patrem natus, deducitur, quod sibi, multisque aliis persuasit GOvEANus ad L. 29. D. d. M. is post. iarad. inst. Postumus enim nil aliud est, ac postremus , quod declarat VIRGILI vs l. c. & AP vLEIus Metam. IIII. p. I ε . tofuma stra dixit pro ultima.
310쪽
e) De his omnibus vid. Tit. D. inprimis vero L. 29. D. de lib. O post. hered. instit. Nomen sortiti sunt ab auctoribus legum , quibus Postumorum ius iis fuit concessum.
TESTAMENTUM , in quo necessarium re- Lib. qui litum deficit, NULLUM a); quod validum XXVIII. est, ex postfacto vero corruit, INFlRMATUM b) .
Vocatur. . . . . tum n ζ a) Necessarium requisitum testamentorum est heredis nomi- ιum. ἐων natio, hoc enim non facto , nullum idipsum est ; item neceL satia est testatoris habilitas, ad hoc, ut testamentum subsistat. L. 4. A. D. qui res. fac. pos. Dicuntur nulla testamenta etiam iniusta, h. e. non iuste, vel secundum legum praescriptum condita L. i. D. da iniust. rvt. Θ irrit. Def. tesam. b Huius species sunt irritum, destitutum, rescissum &c.
Actio personalis, qua heres legitimus testamen- Querelatum , Ut non iure conditum , tolli petit, OVE - itatis.
RELA NULLITATIS dicitur. f. DXXXVIIII.
TESTAMENTUM, ob postumi existentiam, Testaman-
aut mutatam testatoris Voluntatem, corruens, μm r .
RVPTVM a); ob muratum testatoris statum in ualidum , lRRITUM b) ; per querelam inoffi-ῖ T ciosi sublatum, RESCISSUM c); ex quo heres dsum non existit, DESTITVTVM db vocatur. rum.
a) Testamentum igitur ruptum duplici modo fit, i postumi
existentia, de qua ad M. DXXXVI. vid. late HvBERvs Prae-lea. II. II. I. 1) posteriori condito testamento, quo de cons. L. 6. M. 2. D. de iur. eoicall. 3. 2. I. qui b. mod. testam. infirm. b V. g. Si capite minueretur testator, h. e. teruus fieret, aut exsul , aut arrogaretur, tum irritum erat eius, quod condiderat testamentum. L. 6. D. de iniust. rvt. irrit. facf. testam. Irritum enim dicitur, quod olim substitit, post vero valore priuatum. Ira TERENT Ius Phorm. V. T. s 8.:Ωuod dictum, indictum , quod modo erat ratum. IRRITUM