Ludouici Augusti Wurffel ... Iurisprudentia ciuilis definitiua, exhibens definitiones, in iuris ciuilis complexu obuias ... Praemittitur Commentatio de vero ad solidam iuris scientiam perueniendi modo

발행: 1749년

분량: 469페이지

출처: archive.org

분류:

311쪽

eum ea in

ellatum ἔdelerum indu etiam.

2 6 IvpisPRUDENTIA DEFINITIVA.

Et IMP. 3. s. I. qui .. mod. rep. in m. : IRRITUM fit, quum id, quod iure factum erat, in lamatur. cὶ Rescindere idem est, quod abrogare , vid. TE R ENTI vs

Mihi non videtur, quod sit factum legibus, RESCINDI posse.

Testamenta Olim in comitiis condebantur , E. instar legum erant. Hoc dudum aliis Obseruatuin est. Lex vero amplius non valitura ut abrogaretur, necesse erat. Reseissa in statu populati suiue testamenta. aoctor est CICERO Verrin. I. 42. . d) Destitutum idem est, quod derelictum, vertassen. Sull-TO NI V S in Galba, cap. II.: Consternatus , DESTITUTOQUE similis, non multum abfuit . quin vit a renuncιaret. vid. F. A. I. au L. Falcid.

q. DXL. TESTAMENTUM sicriptum, lineis decussatim obduEtiam, CANCEL LATVi I sa); in quo verba

praecipuum pondus habentia ira ob lueta sint, ut

legi non pollini, DELETUM b) ; si vero ita, ut legi quidem quodammodo, sed non distincte percipi possint, INDUCTUM c dicitur. '

a) CANCELLARE est cancellis includere; vid COLO MELLA de re νU. Lib. IIII. e. 1. descendit enim a cancellis ; quicquid igitur lineis, maximam partem cancellorum speciem praebentibus, h. e. decussatim. Germ. greuhmelse , obductum, cameellatum dictum fuit. Ex hac sola ratione ICTus in L. . D. da furt. tabulas canceIlatas . & in L. I s. g. l. D. de testam. mitit. testamentum cancellare dicit. Vid. etiam L. I. Θ E. D. de his, quae in testam. det. L. 14. D. deprob. sbin Dalere est plane tollere , exstinguere , ut ampIius non appareat, in aliud schen, maxime autem de scriptura dicitur, de quo vulgatus versiculus: DELEO scripturam, cum flamma exstinguo lucernam. Et hoc modo deletum testamentum intelligendum, quod in e caput Praecipuum. v. heredis nomen, ita obductum sit, ut legi non possit. Vid. L. 1. D. de his quae in testam. delentur. se Inducere est quasi ducta per ceras linea interlinire, Germ. ausi Nichen. Crea Ro ad Artis. Lib. IIII. D. vlt. Veteres namque in tabulis cera obductis scribebant. Vid. etiam L. 1 . M. de Iolue.

312쪽

f. DXLI. HEREDIS INSTl TUTIO ca) eum in finem Lib.

facta, ut institutus restatorem pariter heredem XXVIII.

scribat, CAPTATORI A b) dicitur. V

,3 Definitionem lici edis institutionis vid. I. DXXXI. . nisis i. '- b Captara pessimum verbum esse, atque id denora ς, quod Cisseia enixe ac subdole quid ambire, Grammatici diu notarunt. Sic

Ωuid ma CAPTAS earnifex 'Formulam captatoriae institutionis exhibet ANTON. A v c v-sTIN vs Lib. IIII. Emend. c. I r. Fuit autem haec: ΤITIVS,

EX QUA PARTβ HEREDEM ME INSTITUET, EX EA PARTE HEREI MIHI ESTO.

OmniS quantitas, ut totum considerata , dicitur AS a); quaelibet unitas, ex qua cum aliis homogeneis quantum aggregatum est, VNCIA b);

ain Romani omnem quantitatem ad pondus & ad assem redigebant, vid. GR NOVIus de pecunia veteri, cuius quaelibet pars hinnogenea ac analoga unitas . s. uncia erat. Quidquid igitur non appendebatur , id totum consideratum as erat. Asenim idem est . quod totum individuum , dictum a Graeco εις, quod Dorice , a Siculis vero ας , a Tarentinis denique ας scribitur. Uid. SALMAs Ius ad UO PISCI Proc. c. I y. Cois L v ME A de re rust. Lib. V. c. 3. Inde nunc HERES , qui succedit in omne ius ac omnem omnino obligationem defuncti, EX ASSE dieitur . est enim heres totius hereditatis. MARTIALIs Epigramm. Lib. III. . . Idem te moriem, heredem EX ASSE reliquit.

b AS ante Punicum bellum Romanis dictus fuit libra,vid. v ARRo de re rust. Lib. IIII., & Siculis λίτρα ἱ hanc vero

S 3 in

Semissis 3

313쪽

in duodecim diuidebant partes , quarum unam ἰυγώαν mea bant. PoLLvx Onomast. e. s. Vnde Romanis eadem dicia appellata. Sic unciae agri meminit VARRO de re rust. Lib. I. e. t o. Et ad hunc modum omnis hereditas diuisa in XII. uncias. Vid. VLPIANus L. sci. I. 2. 3. D. de hered. instit. cin Sextans enim sexta pars est cuiuscunque totius, in duodecim partes distributi. Ur C TR v v I vs da Arelatet . Rom. Lib. III. e. I. E. sextans ' erit 1. unciiS. di Quadrans est quarta pars totius, adeoque per conditionem arbitrariam not. b. II 3 . unc. Hoc comprobat P L I N I v sXXXIII. 3. : fuadrans antea triuneis vocatus a istibus unetis. ein Triens tertiam partem notat, adeoque Ix: 4. unc.

sin Quincunx idem est ac quinque unciae. g) Semissis est semi as, L dimidium assis, E. Ihex ' 6. vnc. - s) Septunx est id, quod septem unciae. iin Bessem nonnulli interpretantur per bis trientem . sed con. tortam hanc elle etymologiam, iam Obseruauit FEsTus h. v. kὶ Dodrans est, cui ad id, vi totum fiat, deest quadrans,

l) Dextans , cui 'deest sextans , ut totum constituat.

q. DXLIII.

Lib. Designatio heredis ulterioris, is casiam, si in-ΣXVIII. stituto heredi hereditas nostra non deferatur,' et: SVBSTITUTlo a); vocatus hac conditione ad , . ,υ; hereditatem, SUBSTITVTVS bb; heres institu

rustis: ub- tuS aut in Patria potestite testatoris existit, aut

pitvrio pu- non; illo casu SUBSTITUTIO dicitur PVPΙL- . . LARIS c); posteriori vero UULGARIS.

'ε' ta in Substituere est in locum alicuius surrogare. Ita CICERO Verrin. III. 69. Nunc pro te Verrem substituisti alterum riuitati. Et VLPIANus L. 69. D. de usust. Substituere pecora, pro: Alia in eorum, quae mortua sunt. locum reponere, scribit. Atque hac ratione, quando in locum heredis instituti alius surrogatur, SUBSTITUTIO audit. CAi vs Inst. Lib. II. Tu. 6. Edit. ΟGel. vel potius A N I A N v s. quod probat Oi s x L I v s ad hunc C A I IIocum , substitutionem secundi heredis appellationem , &CHi prLETIus de success. cap. 4. apud OTTONEM Thes tur. Rom. Tom. V. iteratam , ac nouam heredis institutionem, deficiente priori, dicit. Exemplum substitutionis est apud Suar

314쪽

Ni v M Tiberio eap. vlt. ubi TI A E R I v s testamento suo, nepotes suos, CAIvM ex GERMANICO & TIBERIvM ex D Ruso, substituit inuicem. b) Vocatur & secundus heres, v. CAIvs Inst. l. e. 'CICERO Verrin. III. is de Drat. I. TACIT us Annal. Lib.I. ΑPP IANus de Bello ciuil. Lib. II. licet ulterior , tertius, quartus &c. substitutus sit. c) Impubes testari nequit. g. r. Inst. quib. non . est permus res. fac. Comitiis enim olim non intererat. Pater igitur impuberem filium suum familias heredem instituens, smulque metuens, ne intra impubertatis terminos decedat, atque ideo

fiat, ut sua & filii bona ad alium deserantur, cui non bene cupit ; & sibi & filio suo condit testamentum, ex plenitudine patriae potestatis, idque in casum si ille pubes nondum tactus decesserit, quod hac formula fit : TITIUS, FILIUS MEUS, HERES ESTO, SIQvE IS INTRA PVBERTATEM DECEDAT, MEVIUM SUBSTITVO. Vid. CAIi In g. a. e. Exemplum pupillaris substitutionis est apud H o R A T i v MSermon. II. s. Vocatur autem pupillaris, quia impubes, cui substitutus post mortem patris & eius succedit, pupillus est.

f. DXLIIII.

SUBSTITUI IO, qua ulterior heres , liberis sinities o furiosis successurus , designatur , EXEMPLA- exempta-RlS a); a milite facta, MILITARIS b); qua co m l heredes inuicem substituuntur , MUTUA '

ta) Furiosus impuberi in eo similis est, quod restari nequeat. L. o. D. de R. I. E. ad exemplum substitutionis, impuberi filio factae , introducta a Ius TiNIA No substitutio furios; a patre facta. L. '. C. de vult. pupill. subsit. Inde etiam exemplaris & quasi pupillaris dicta, ad exemplum namque pupil- Iaris ordinata est. bὶ Miles namque, sicut ratione testamenti factionis priui- Iegiis inultis gaudebat, ita & substituere poterat liberis, etiamsi testamentum sibi non condidisset. L. 2. I. I. D. de vulg. Ο pupist. substitui. c) Alias breviloqua audit. Exemplum vid. ad 3. praeced.

q. DXLV.,

omne incertum, cuius existentia rationem Va Lib.

liditatis a tus cuiusdam continet, dicitur CON- XXVIII.

315쪽

ηHit.: DITU a) ; quodsi existentia incerti istius co Tradictionem non inuoluit , POSSIBlLIS bin; sin' inuoluit contradictionem , IMPOSSlBILIS ca

dicitur.

13 Plerique in definitione conditionis inrertum fliturum x

quirunt , quod inter alius fecit PupENDOR FIus de Iur. nat. ' Lib. III. eap. 8. F. L. & de fic. hom. ae ciuis Lib. I. e. 'fg. 2 o. atque T I T I vs a h. l. & ante cos ACCvRs Ius ad rubr. vi. de eondit. or demonstrat. ALCIAT us, ad Tit. C. depact. Verum non satis accurate. Parum namque refert, futurum . an praeteritum , an vero praesens sit illud incertum. in quo validitatis rationem ponit disponens. V. g. Caius emit ICri cuiusdam ac Procuratoris Camerae Imperialis celeberrimi, quae vendi tantur, Andoxationesi manuscriptas ad Conceptum ordinationis eameralis, sub ea conditione , si reuera Icti istius propria manus sit , qua scriptae annotationes. Caius Lucium scribit . heredem sub conditione , si frater maiorennis reuera mortuus sit , vel si debito, quo olim erat obstrictus . iam nulluPrematur. Licet vero mors Titii probanda olim , probatio tamen non essicit ipsam conditio'em , sed eius accellarium est cui rςnuntiari poterit ab eo , cuius alias intererat.

s b) V. g. Si Caius Meuiam duxerit. Hoc enim contradboionem non inuoluit. c) V. g. Si Lucius octogenatius XX. milliarium spatium intra XX. horas pedibus bsoluerit. Si Caius filium pepererix. Contrari- CONTRADICTIO enim est simultanea eiusdem Uirmatio ernegatio. Implicat namque homini octogenario velocitatem auis tribuere . aut mari attxibuta seminae applieare. Duplicion ino autem modo I Ctis conditio impossibilis est, scilicet NATURA, i 'θΤb is h. e euius natura cum praedicato contradictionem inuoluit, vel η - e, ut IMP. 1 . Inst. de inutil. stipulat. inquit : i natura im z. m. palmenia est . quo minus existat , aut LEGE TALIS , culinnempe praedicatum cum lege contradictionem inuolgit, v. g. si Titius Caium occiderit. Oeeidere enim prohibitum lege est. Ea namque, quae bonos mores ae honestatem laedunt, ne quidem nos facere posse intelligendum , dixit PAPINi4Nu

L. I s. D. de condit. inst.

Condit a Si ad , ut incertum illud existat, Vires no-

.. strae inficiunt , CONDITIO POTESTATI sic milia. VA a , si idi lasam a fato dependeε, CASUALIS M;

si a

316쪽

si a viribus nostris & fato simul , MIXTA o

dicitur. ain V. g. Si Caius studiis diligentet ineubuerit, ad hoc enim

Laii, hominis non adeo hebetioris ingςnii , vires sussiciunt. h) V. g. Si Lucius Mevium duos annos superuixerit ι ad hoc enim , ut fiat. vires humanae non suffciunt. Posse quidem Mevium occidete . sed hoc lege impossibile est , nec vites legibus determinataς ad hoc sussiciunt. Et si hoc etiam. vi, tam tamen duos annos producere omnino non valeo mihi relictus. c) Si v. g. sanus ex academiis redieris de uxorem duxeris. prior Propolicio a fato , Posterior a voluntate tqa dependet

Ex cumulatione principiorum incertorum , se Conditio inuicem tollentium, oritur. CONDlTIO PER- ρεπιιxa: PLEXA a); ex principio vero, ad quod existen- έρος i/ ςtiae reddendum alterius, non autem eiu S, cui

adscripta, vires sufficiunt, DIFFICILIS b ; ex

tali vero, quod contradictionem ratiune temPO-

ris inuoluit, PRAEPOSTER A c .

at Perplexum dicitur non intelligibile ob contrarietatem dictionis. Sic VΑL. Rivs MAXIM vs Lib. III. e . u. 3. Titulus seruili eunomine or regia appellatione PERPLEXUS Exemplum perplexae conditionis est in L. I 6. D. de eonit. σdemonstrat: SI TITIUS HERES ERIT, SEIVS HERES ESTO: SI SEIUS HERES ERIT. TITIVS HERES ESTO.

bin V. g. Si Caius laudationem funebrem in memoriam mei recitauerit , ipseque conscripserit. Caius vero nec litteris, neo Oratoriae incubuerit. cὶ Praeposterum id dicitur, quod inuet. ordine fit, priussi. quod posterius contingere dcbebar. Sic OvIDIus Tri'. Lιb. I. Eleg. 7; v. s. Omnia naturae PRAEPOSTER A legibus ibuni. E. g. Si, qui heri occisus suit, cras saltauerit

f. DXLVIII.

Quodsi incertum illud rationem in se continet, Conditio cur negotium illo existente perficiatur , CON

DITIO SUSPENSIVA ab ; Si vero negotium,

317쪽

Lib. XXVIIII.

T. 2.

Haredita tis actio pHereditas raceus. Cretis :vulgaris: eant nua.

iam perseEtum, irritum fit, RESOLUTI UA CONDITIO b dicitur.

a) Conuenit inter Caium ac Titium de vendendo emendoque equo, addit Titius se daturum L. ae habiturum sibi equum. si Sempronius intra anni spatium soluat, quod sibi debet, conditio est suspensua. Devoluit enim effectum venditionis ad calum , si Sempronius soluerit. sbὶ Vid. L. ix. D. de in diem addicy. & L. I. D. de L. comomus. v. g. Lucius a Seio emit duos thedarios equos , pellibus tygridem mentientibus , atque eosdem secum abdueit, addens: Si intra trimestre spatium aliorum duorum eiusdem coloris particeps non fiat, priores duos recipiat venditor; resolutiva conditio est. Plura exempla suppeditat pactum conunissorium.

f. DXLVIIII.

Declaratio nos velle acquirere ius & obligatio. nes alicuius defuncti, nobis delata, HEREDΙ-TATIS ADITIO '); HEREDITAS nondum adita I ACENS M dicitur.

a Haec proprie de heredibus extraneis dicitur, de quibus insta. Alias subire hereditatem dicitur heres. L. I 8 I. D. de

bὶ Iacens res V L P I A N o L. 4 s. g. .' D. de fura. dicitur, curis dominus ignoratur , v. g. hereditas, quae dominum non habet ; is enim . ad quem iam pertinere debet , se nondum declarauit, utrum habere eam velit, an minus.

q. D L. Solemnitas , in aditione hereditatis Obseruanda , CRETIO O ; Cretionum formulae si verba: QUIBUS SCIERIS POTER SUE, adiicerentur , VULGARlS b ; si non, CONTI

NUA dicebatur olim.

a) Fallit VLPIANvs Fragm. XXII. & Is I DOR VS ειν-mol. T. 26. quorum prior : CRETIO est certorum dierum spatium , quod datur instituto heredi ad deliberandum , virum expediat ei adire hereditatem. Alter vero : CRETIO est certo. νum dierum numerus . in quo institutus heres aut adit heredita .rem , aut , finito tempore eretionis , excluditur , nec liberum ei mitra hereditatis tuo capiendi. Neque VARRO de Lat. lingv. Lib. V. Diuili od by Gooste

318쪽

Lib. V. p. 6 s. rem acu tetigit, cretionem ab eo , quod faceret videre heredem , nec Sc A LIGER a Mn ειν, iudicare, deducentes. Optime rem expediit P ε R i et os i us ad SANCTII Afineruam IIII. I s. p. m. 77 . docens, CERNERE idem esse , quod decernere, se. se velle heredem esse. Fiebat autem haec cretio vel decretio solemnitatibus quibusdam , in quibus determinandis dubii adhuc sunt interpretes. Cui Ac Ius digitorum percussionem fuisse autumat Lib. VII. Obs 3 . Ib) Erat autem formula vulgaris cretionis : Titius heres esto, eernitoque in diebus C. proximis p quibus scieris poterisue ni sita creueris , exheres esto. Vi4. BR Isso NIus de formul. VII. p. 6OO, A. t

Facultas heredibus competens, perquisita he- Lib. reditate, consensum, de hereditate adeunda, de- XXVIa

clarandi, IUS DELIBERANDI dicitur.

' Qui E. deliberat, in vires hereditaris inquirit, Omniaquς jamsi. quae noceant, quaeque prosint , probe perpendit, anzequam declaret sententiam suam.

Pore in potestate de iuncti, S tempore adeundae XXVIIII. hereditatis in familia proximus c). Ceteri EX- . ' VTRANEI d) vocantur. Dipem

sa) Eum , qui aliquem in potestate babebat , cum eo, qui nei. in eiusdem potestate erat, unam personam fuisse, dupondiis notum est. Inde est , quod liberi in potestate parentis eonstituti , vivo eo , quodammodo domini bonorum eorumdem habiti sint. Comprobat hoc ipsum L. i I. O. de lib.'postum. hered. in iit. quippe quo dominium patris eontinuare dicuntur. Et apud P v TvM Trinum. Acp. II. M. II. Lysiteles patri interroganti: Vtrum de suo credere vellet amico ν nummos Ioganti , respondet

- - - - is de meo.

Nam quod tuum est, meum es : omno meum es autem

Filiusfamilias E. si iccedens patri , sibi ipsi succedere , adeoque suus heres videbatur. Vid. g. i. I. de here . qualit. Θ dus Huc collineat OvID Ius ex Ponto Lib. II. D. L. v. 3 3. Vivit enim in mobis facundi lingua parentis Et res HEREDEM repperir illa suum. ν Eadem

Diuiti oti by Corale

319쪽

volunta.

risua Deferri hereditas p

Eidem subest ratio , quod iidem heredes sui domestiet hereaeos, est. A. 2. I. de heria. quai. & PLINIvs Paneor. it. heνι- des familiae . CICERO in oratione pro Cluent. ac Graecis αυτοκληρονόμοι dicantur. Displicet originis ratio omnis a Cos T A ad pr. I. cit. Tit. idque vel ex hac ratione , quod viventis non sit hereditas. Verbuin sui idem in*rpretatur pernatiuum , domesticum , naturalem , proprium. bὶ Suus itaque heres esse potest : Filius , filia , nepos. neptis , arrogatus &c. ς Hoe addere malui eum VINNIO ad 3. 2. Inst. de ber . quatit ιιt, is disserent. Fingas enim casum : Exheredato filici, in potestate testatoris constituto , extraneus scribitur heres; Moritur exheredatus , extraneus vero institutus repudiat hereditatem , iamque ex filio nepos ab intestato succedit, suusque heres est. s. T. I. da heredit. ab istas. Est enim in familia Proximus , non vero filius. M Licet adsint liberi. F. I. I. eis. Ist.

q. DLIII. Cui , ut hereditatem non acquirat, impossibile est, HERES NECESSARIVS I; cui vero eamdem acquirere, vel non acquirere liberum est,

VOLUNTARIVS dicitur.

'ὶ V. g. seruus heres eum libertate a domi o scribitur, i que ad auertendam maculam, quam subhastatio bonorum quodammodo secum ferebat. Hoc enim modo fiebat , ut bona publice proponerentur, nomine non testatoris, sed serui heredis . Adeoque ad adeundam hereditatem, si nollet adire seruus. cogebatur. L. 6. M.f. D. de aeqv. vel omin. heredit. IMPERATOR F. I. I. de hered. quaι. ac dis α cessarias , inquit. heres est sortius heres institutus. Ideoque sile appetiatur , quia svelit, s. nolit, omnino post mortem testatoris protinus liber e, n oessarius heres sit. Eos, quibus facultas repudiandi hereditatem ademta est, NEC EsSARIOS HEREDES pulcre vocat BYN- cxaRsHo Ex Obs Lab. II. e. 1.

f. DLIIII. DEFERRI HEREDITAS dicitur , si ius acquirendi eam alicui conceditur; Qui hereditatem

sibi delatam suam facit, eam ACQUIRIT, qui non , eam OUTTIT ).

in Idem

320쪽

Idem piae termittere dicitur L. 1'. D. de aeqv. vel miti. hereuit.

Heres suus, facto externo consensum de ad- Hereditati eunda hereditate declarans, ei se IMMISCERE a); dissensum declarans, ea ABSTINERE b ;

sa Vid. L. 4 I. D. de aequiri vel omittend. hered. L. 7. D. r min. l. s. I. de hered. quatit. Θ disserent. Dicuntur etiam ' miscere se L. 2 T. pr. D. de acqu. vel omittend. Aer/die. item her uita immergere se L. 1 . I. 2. D. eod. Heredibus enim suis satis erat ad adquirendam hereditatem , si factum aliquod exercue- Iint externum , ex quo constare possit , velle se succedere in omne ius omnemque obligationem defuncti parentis , vel aui. aut arrogantis eos olim , v. g. debitis soluenὸis aut exigendis. Hoc ipso namque satis superque declarauerant , se velle defuncti iura continuare ; Solemni enim hereditatis aditione opus non habebant, ex ratione A. DLII. allegata. h) Vt satis in acquirenda hereditate suis erat immixtio , ita in omittenda ea abstentio ab administratione rerum hereditariarum sussiciebat. Abstinere est manus contrectandis rebus hereditariis non admouere. L. 3 8. D. de acqu. vel omiti. Aeredit. e) Vtrumque verbis vel facto fit , si prius , dicitur aditio nisi, se& repudiatio verbalis: si posterius , realis. Repudiari autem νεpudiatio hereditas facto potest . si heres , legitimus simul ac testamen- verbalis Miarius , legitimam capiat. L. T.. II. in s. D. de acquir. realis. vel omisi. heredit.

quum heres non est, factum, heredi proprium, hona fide exercet ).

'ὶ Aliter VLPIANus L. 2 o. pr. D. de acqu. vel omittenae. heredit. inquit : Pro herede gerere non tam facti , quam animis : nam hoe animo esse debet. vi velit esse heres. Verum consensus in adeunda hereditate delata quidem lassicit. neutiquam vero in ea , quae delata non est. cons insta F. DCLIII.

SEARCH

MENU NAVIGATION