장음표시 사용
41쪽
f. III. Habitum alteri omne id, quod leges volebant, praestindi, IUSTITIAM UNIUERSALEM. abstinentiam vero ab inium lucri cupiditate, ImSTITIAM PARTICULAREM dicunt .
') suppeditanda fuit haee iustitiae distinctio , ne frustra
in hoe compendio quaeratur, sed exhibenda simul suit ita, ut menti auctoris sui esset consormis. ΑRIsTOTELEsis est, qui Erhie. Lib. V. eap. r. illam iustitiae speciem. dicit: Αρεω τελειαν προς ετερον, obseruantiam omnium vir tutum erga alios, & paulo post eamdem oλην την ἄρετήν omnem virtutem. Inde est, quod ea ab uniuersali iustitiae notione . quippe quae semper respicit alios , vid. Perili. S. R. I. L. B. de o L F Phil. praa. unis. P. I. s. 1 r. non disserat. id quod olim docuit paraphrastes A RIs To TELIs ab H EIN Ioeditus, p. m. Is . iustitiam vero particularem restringere tantum τῆν πλεοναξίαν, h. e. eupiditatem plus habendi quam par est. voluit eit. Auct. Non igitur Philosophi menti conuenit interis pretatio D. LOEMENm Dus qua nouam de iustitia υniuersalio particulara opinionem, secundum mentem Aristotelis , proferre voluit, qui A. XV. particularem iustitiam dixit vinxtem, quae ius μιιm alteri tribuit in paniculari. h. e. indiuiduis hominum, ut colligo ex g. IIII., quo ipso tamen nihil dixisse mihi quidem videtur. Ita ARISTOTELas & qui eum sequuntur. Mihi tota distinctio displicet, qui in genus & speciem distinguere non
didiei. Cons. B. HEI NEC CIvs Patronus dum viveret summus, in Sem. iur. eis. see. ord. Digest. s. s. & Ill. Dom. Glla Avx Rus Iovi in accad. Gotting. primarius, Patronus ac Praeιeptor prolixo euisu venerandαι in Dus da ius. as iuri s.f. IIII. Habitus tribuendi alteri id, quod tribui omniubus iubebant leges , IUSTITIA COMMVTATIVA Q; Habitus vero tribuendi alteri id, quod tribui eidem peculiaris eiusdem postulat conditio,
a COMMUTATIVAM hane iustitiam dixere, quod voe
bulum adhibitum ab A RisTOTELE Ethie. Lib. V. e. huius distinctionis iterum auctore , per ultro citroque obligatio mDiuitigod by Coosla
42쪽
Iuunm vertere eonsueuerant Icii. vid. L. I s. D. de V. s. Sed instita admodum Minerva. ARIsTOTELEs enim σωνα ex γματα c. l. in ἐκουσια & ἀκουσια, voluntaria & inuoluntaria distinguens, alteram eorum bilateralibus negotiis tantum vindicat. alteram vero emendatricis elogio magis venire eum Ill. Dn.
G13AvERo eis. Dig. I. s. plane defenderem. Potiorem huius notionis characterem in eo deprehendo, quod in administranda ea obiecta censeantur aequalia, omnisque proinde personarum respectus exulet, atque se L Caius mutuo det,s. Titius, aequaleius utrique ex contractu nascatur. Hinc est quod arithmeticam proportionem , i. e. exactissimam & minutissima quaevis obis seruantem, huic vindicent, ipseque ΑRIsT TELES eam,
qualitatem numero aequalem , Et hic. Lib. V. eap. I o. aequaliatatem secundum quantitatem, Bhie. Lib. VIII. eap. s. pr. & aequa. sitatem rei, Politis. Lib. Ira cap. s. appellet.
bὶ Ita enim AR Is το TELEs Ethicor. Lib. V. e. s. scribieris litiae particularis, iustiqua ad eam pertinentis altera species est, Me in distributionibus versatur, vel honoris, vel opum, vel ali rum rerum, quae eadem riuitate iunctis distribuenda sude. vides hie notionem simul & commodam nominis rationem. dicitur autem disributiva iustitia, quod varia inter varios distria buat. singulisque, quae meruerant, addicat iustus. Dabo huius exemplum : Caius, Sempronius & Titius societatem ineunt, isto loco. illo s o o. hoc ioci. florenos conserente ν Elapso anno lucrum, deducta sorte ac impensis aequat scio. florenos, iustitiaeque respondet, ut quilibet sorti suae proportionatam accipiae lucri partem, sicque Caius 3I 2. flor. 3 o. crucig. Sempronius
is ε .eor. I s. cruci g. Titius denique 3 I. Eor. Is .crucig. recia
punt. Sed quid si Caius ter, Sempronius quater societatis causa pNigre profecti suetint, quid si Titius commercium litterarum frequentius foetis aluerit, an haec in computationem venient Neutiquun. Geometrica inest huic negotio proportio minutissima non attendens. Hane iustitiae speciem intelligit A R-
ΙΑΝvs Diis Epicy. L. III. eap. I . scribens : Ea naturae lex st , meliorem, in quo melior sit, meliora conditione esse illo qui sit deterisν. Quae eadem hule iustitiae ex Matth. XX. q. Iobuertit Hoanasius de ciue cap. IIII. g. 6. iis iamdudum res adit Pura NDOR p. de iur nat. Θ gent. Lib. I. cap. T. f. 9.Λlii dubia soluit WLozMEN cit. Dissseὶ Ita huius distinctionis notiones constituendas duxi. P v-MNDOR Frus c. l. potiorem harum characterem in natura con-WHus ciuium inter se, vel cum foetetate, quaerit. GROTIus .u . bess. ac pac. Lib. I. cap. I. I. g. distinctionem f. praeced.
43쪽
a me suppeditatam pro norma huius assumit. Alii eamdem plane reiiciunt, nescii omnino, ad quamnam harum iustitiae
speeterum spectet poenarum impositio. EsEMBEc Ius adiit. D. de ius. M tu . n. II. & V INNIus ad Tit. eumd. eam ad distributricem; HANNIus ad Mesembretum l. c. &s TR v v Ius uris . for. R. G. Tit. eod. ε. g. ad attributricem illam reserti P v FENDOR F. L. I. Def. m. 3. 4. tertiam eamque peculiarem
. speciem eonstituit, quam vindicatiuam appellar. Inutilis omnis disceptatio videtur , habetur enim & non habetur in elimina. Iibus personarum respectus pro diuersitate subiecti de obiecti.
, f. V. IVS h. l. - significat complexum b) legum homogenearum O; S IUSTUM, quod legibus est
conforme. ta Iuνis vocabulum ambigui significatus esse, ipse Pavxus
L. XIII. ad Sabinum fatetur in L. II. D. de iust. ae tur. Igitur iuuabit potiores indieare. I. Itaque accipitur pro loco . in quo iustitia exereetur, idque quod cuilibet debetur, eidem tribuitur. L. 4. s. 2. D. de interror. in ture fae. e. e. D. de in ius voc. & PLAvTvs Maenaehm. Act. IIII. M. 2. '. I9. II. dein notat id, quod iustitia alicui tribuit. L. II. D. de iust. ae iuri LIVIus Ηs. Rom. Lib. V. eap. 36. ius barbari postulare et ad fiantur. III. sumitur pro facultate morali faetendi aliquid vel non faetendi v. g. ius lignandi, eoquendi eereuisiam , de non euoeando &e. IIII. denotat scientiam, quam C sus L. I. v. da iust. M iur. per artem aequi Se boni definit. U. complexum legum. quod hie, innuit; ita P Lavrvs Epid. Aa. III. M. 4. '. 8s.s
Legum atque IVRIVM μον. eonditor eluat. Complexum legum ius dicere malui, quam legem, quoὁ
Deit GROTIus da Iur. bessi ac pae. L. I. cap. I. A. s. id definiens per regulam actuum humanorum obligantem ad id, quod rectum est. Equidem verum est, a iubendo derivari ius, iuraque veteribus, ante APPII CLAvDII CENT TMMANI,
auctoris Literae R, tempora. scripta suisse IVS A. vid. FasTτε h. v. huicque respondere germanicam vocem Nesrint. ACHTER Guls p. xx s i. sed usus obtinuit. Ita complexum legum. quae de eriminibus disponunt. ius eriminati, complexum legum laudare spicientium , ius seu la dicimus.
44쪽
IvllIsPRUDENTIA DEFINITIUA.' s o Hane nisi addideris determinationem , chaos potius quam
intis speetes emerget. si eanones seudalibus placitis, eluites leges publicis milcueris, orietur quid, cui omnis repugnabit notio. Instabis: ius ciuile . fatente id Imperatore s. f. I. G 'iust. M iur. eollectionem esse naturalis gentium & civilis iuris. Sed respondendum: Fontes allegare Imperatorem, unde manarie ius ciuile, omnes vero leges, sint desumtae undenam velint, disponere de τω suo subditorum ae priuatorum, sicque sibi esse homogeneas. Conf. B. HEI NE CUI vs EI. iur. see. ord. Inst. s. XXXIV. dc Pur ENDOR Ius iur. nat.'gent. Lib. I. cal. I .
f. VI. Complexus legum, quae obligandi vim a Deo Ias habent, ΙUS DIVINUM; compleXus Uero earum num,'
legum, quae vim obligandi a homine habent, IVS HUMANUM dicitur 'I
t Ius, quum in s. praeced. per complexum legum definiatum . facili nesotio perspieitur. in tot abire idem, quot legum suppetunt species. Omnes autem leges ratione originis, quum aut ex Decreto Dei. aut ex voluntate creaturae rationalis penis deant. haud inconcinne ius in diuinum & humanum distinxere veteres. Itaque ius naturae, quod a sapientissimo creatore cor dibus hominum inseriptum. ius, quod Israelitico populo a Deci per Mosen patefactum. saera scriptura utriusque foederis ad ius diuinum pertinent; Ius vero, quod princeps aut ciuitas qua dam ad sui conseruationem. vel in commodum subditorum cor instituit, humanum erit.
Complexus legum ex natura a conceptibi- ωι
9ὶ Per naturam hie intelligo essentiam & nexum existentium tiatura. in orbe rerum: Quaeeunque ergo ex modo compositionis eo Porum & ex vi spirituum coneipiuntur . ea ex natura conceptibilia dicuntur. Declarabo rem tyronibus arduam exemplo perspicuor Ponas Problemat inrum sierat sibi is violentas imferre manust Estoque eonditio problematis: nullum umquam legislatorem ad id respexisse. concedendo aut prohibendo. anna.
nihilo minus soluere idipsum valebis Animaduertes te esse obligatum ad te perficiendum , impediendasque imperfectiones quouis modo. Hoc animae tuae vis te docebit; δe ex ipsi A s eorporis
45쪽
eorporis tui structura, eiusque cum anima nexu eolliges, atque experieris , per mortem illud destrui fierique imperfectius, quod enim ante quibusvis negotiis expediendis lassiciebat, idem nunc alio adminiculo indiget, quo loco moueatur, atque ita natura motiva tibi repraesentabit ad hoc, ut caueas tibi a propricidio, E. te obligabit. Deus, quum sit naturae auctor, patet , diuini iuris speetem,
b) Quam in L. I. g. 3. D. de iustis. ae tur. ULMANvΕnobis exhibet & IMPERATOR pr. I. eod. repetit definitionem, quod nempe sit id. quod natura omnia animatia docuit, Stoam
redolet, vid. CASSI DORus L. I. v. 37. Etenim ZEN Stoicorum parens, naturae conuenienter vivendum esse, docuit ιHanc propositionem, uti id plerumque accidere solet, duo eius discipuli CLEANTHEs ac CHRYsIPPus, uterque suo modo. diuerse tamen interpretati sunt, ille, dum naturam pro nexu uniuersi ac in eo existentium rerum acciperet . hic vero ad solum hominem restringeret eamdem. vid. DIOGENES LAER-xi v s in ista Chusippi re Cleanthis. Inde factum , ut , qui utrunaque, at dubio pede, sequebantur Romanorum ICti pni-Iosophantes, his tricis extricandis impares, duplicem naturam finxerint, alteram communem, alteram vero hominibus propriam duplexque smul in ea sundatum admiserint ius; illud iuris naturalis, hoc gentium iuris principium venditantes. Dantur actus hominum, quos necessarios vocamus, iisque cum
brutis communes esse videmus, v. g. edere, bibere, mouere se, dormire, vid. ΚΟEHLERvs Exerc. iur. nai. g. 28 dantur &alii illorum libertati relicti ; omnes tamen ex natura conceptibi-3Ies; illi Romanorum . hi nostrum iundant ius naturae. Huc
forsan respexit EM AN v EL PALAEOLOGUS educ. reg. c. 36. scribens: Bruta vera ιτα λοον rationi eonuenienter, homines vero συν λογω, i. e. eum ratione. Quae alias celebrantur iuris
naturae definitiones. ad nostram optime comparari possunt, quae enim passim vocantur insita, innata principia. cordibus inscripta, ea ex natura conceptibilia dixi. Sic v. g. CICER Rhex. II. 21. s I. Naturae ius, scribit, est quod nobis non opinio. sed quaedum innata vis assen. Et Is Io Do Rus Orig. V. est commune omnium nationum, eo, quod ubique instincta naturae non eonstitutione aliqua habesur, quam descriptionem GRATI Nus Drereto suo ean. 7. D. I. inseruir.
46쪽
f. VIII. Quicquid iuri naturae respondet, AEQUUM dicitur ).
Aequitatis, sed latius acceptae , duas speetes eonstitute
V L p Nus L. I. D. de pact. alteram naturalem, quam ex na
turali ratione homini infixam dicit, alteram cimum, quae Pr dentia usuque acquiritur.
Complexus legum, quibus liberorum populo----rum actiones determinantur, IUS GENTIUM -
Imperator M. I. I. de ius . ae iur. ex tradita s. proeeed. t. b. hypothesi . ius gentium dicit : Quod naturalis ratio into omnes homines constituit , ct apud omnes peraeque eustoditur. Hoc ipsum est, quod illi. qui Stoam sequuntur, primarium vocant . idemque a secundario, quod se. usu exigente, or humanis necessitatibus ransitutum, distinguunt. vid. s. t. I. cit. MODE STIN vs L. pen. D. da LL. ius gentium dicit r Quod nae est aseonstituit. C I c E R o de α. I. idem definit per rationem sum mam, insitam a natura, quae iubet ea, quae facienda sunt, pr hιbetque contraria, quam definitionem, an philosophicain anne Potius rhetoricam dicere conueniat, insignis inter duumviros celeberrimos THOMAs IvM & HvEERvM exstitit disceptatio. Prius defendit hic in Dureis Lib. V. e. s. posterius ille in Iuri prud. divin. Lib. I. eap. I. I. 18. A. Composita tandem in fauo. Iem Hv BE RI, vid. THOMAs II addis . ad huiuι Prael. P.L
Tu hic notes: Romanorum ius gentium, quod dicunt primarium, idem esse, quod ius naturae dicimus I ius vero gemitum secundarium ad ius gentium nostrum proxime accedere, re vero ipsa nil aliud esse ae ius naturae liberarum gentium actionibus applicatum. vid. Ill. Dn. ab ICxST ADT iur. gomo praecogn. L. I. cap. I. I. Io. A. Exemplis conficienda res erit. Ponas societatem. ciuitatem, gentem indigere aliqua re v. g. lana, frumento &c., aliam vero gentem abundar bis omnibus ι promittere hanc, se velle id, quo abundat, in alteram conferre. acceptare alteram ι Paetum aderit gentis cum gente , 'uod seruandum ex lege naturae. Inde pacta & eommereia gentium. Fingas porro gentem aliquam alteri genti possessionem prouinciae interuertere , aut in posseuione quieta eamdem turbaro ε
47쪽
turbata E. eogere poterit turbantem , ut desinat turbare a hoe vero absque armata manu disseile fiet. Vides ideo ex principiis iuris naturae deducta bella.
q. X. ivs DIUINUM POSITIUUM dicitur complexus legum a Deo speciali reuelatione propositarum ; quibus si vis inest obligandi omnes homunes, UNIUERSALE ; sin aliquos saltim , PARTICULARE uocatur .
'ὶ S. itaque codex, quoad ea, quae omnium hominum salutem respiciunt, ad prius , quoad ea vero . quae ad cerimonias populo Iudaico obseruandas pertinent, ad posterius refertur. Quae iuris positivi uniuersalis nomine circumseruntur, leges antediluvianae, locum hic non, nisi declarato modo, inueniunt.
f. XI. Complexus legum et o suum hominum in societate ciuili a existentium , respicientium , IVS PRIUATUM dicitur, c CIVILE b) ; nexum vero imperantis di subditorum respicientium, PVBLICUM.
a) societas, ex pluribus familiis sub commvni regimine
composita ad promouendam communem salutem , CIVILIS dieitur. b) Idem Imperator M. 1. I. de iust. ae iur. verbis : Ωuo quisque popului populi enim ac ciuitatis nomen promiscue usu Pare Imperatorem, obseruat HusERvs Durus. Lib. I. cap. γ 3. fibi proprium constituit, & Cic ERO in picis r Aequitatem eonstitutam iis, qui eiusdem civitatis sunt, ad res suas obtinen HIus ciuile vocat. ULPIAM vs L. A. D. de iust. M iur. idem i a suod neque in totum a naturali vel gentium iure recedit, nec per omnia ei seruit, dicens, pessimam calluit Logicam. Pro diuer stare ciuitatum varium est ius civile , romanum puta, gς manicum, anglicanum, saxonicum &c.
q. XII. 'Actus , quo voluntas superioris subditis declaratur, PROMULGATIO LEGIS dieitur
Ita v. g. si lex in posterum valitura variis portaes v immpli aut curiae assigitur, aut vom praeeonis, per celeb io
48쪽
ribis loca. aut ecclesiae ministri, in suggestu recitatur, promuugari eadem dicitur. Imao & naturales leges, quando anima nostra e nexu rerum uniuersi eas cognoscit, nobis promulgari haud incongrue dici, ex definitione hac patet. Anima enim veritatem aliquam eruendo agit, veritas autem ante incognita iam cognita ipsi fit. En utilitatem huius de promulgatione deinfinitionis.
Ius promulgatum, SCRIPTUM, non promul- Ius ser gatum, NON SCRIPTUM dicitur ' . ptum: .
- Ita notiones a communi loquendi usu paululum rece-' dentes constituunt ICt. secuti graecos scriptores , quibus γράφειν νομους est promulgare leges. Sic LIB ANI vs Tom. I. p. 47 6. refert Lycurgum leges scripsisse, quas tamen in scripturam tedactas esie nunquam testis est PLvTARCHus in Lycurg. p. I. Lacedaemonii enim nullis omnino scriptis utebantur legis bus. vid. PLvT ARCHYs l. e. CI CARO pro Flacco c. 2ς. XENOPHON da republ. Athen. COCQ ullus in not. ad Augustini eluit. Dei Lib. II. Tu. I 6. p. ho8. Atheniensibus contra scriptis pleraque mandantibus. vid. G E LL I v s Noct. Attic. Lib. XI. e. I L. neque enim omnino mores exulasse ex eorum republica putandum erit. Docet contrarium FERRAN Dus ΑDDvENs Is plie. Lib. I. in moes tur. Cel. OTTONI s Tom. II. col. s II.& THucYDIDEs in Pello Peloponnes Lib. II. Nativum vocum fgnificatum sequitur IMPERATOR I. 9. I. de iust. ac iur. .
f. XIIII.sCIENTIA PRACTICA est habitus demon- Seientia strandi demonstrataque applicandi a ; Scientia ρ μ'
practica iuris, IURIS PRUDENTIA b) dicitur; & IURISCONSULTUS C, qui habitu tali gaudet.
a) Seientia est habitus asserta demonstrandis Prudentia vero Seiantia. habitus sapienter decreta applicandi. Habes hic etymologiam P demia. vocis Iurisprudentiae , nodumque simul perplexum Glupam. Nesciunt enim plurimi unde fiat, quod definitum iuris prudentiae per scientiam definiat I PERATOR F. I. I. de iust. ac iur. b Ita non nuda, eaque historica Iegum cognitio sussicit ad iurisprudentiam , sed eiusmodi quae nititur ratione . id ruod declarat CA L sus in L. II. D. de LL. Sci. ac long. eo uencribens: Scire Iura, non es verba legum tenera , sed vim oρων - ,
49쪽
potestatem. Frequens alias solet esse definitio VLPIANI in L. r. regul. quam ex eo affert IMPERATOR 3. I. I. de iust. ae tur. esse se. IURISPRUDENTIAM rerum diuinarum humanarumque notitiam, iusti atqua iniusti seiamiam, quae non multum a nostra, s debite explicetur , abhorret. Κ ossa L Is Ius saltim in praee. turtur . da iussit. ac iur. rem acu non tetigit. Verba :Diuina iam humanarumque rerum notitia obscuritatis aliquid habere semper visae sunt. Alii enim I. hic per diuinas res intelligi putant Titulos Codieis de SS. Trinitate de Ss. ecclesiis rel.
quorsum collineat CONRINGI vs pr . rau. cap. 3. 3. P. resulatus a GuNDO Naio ad Tit. D. de ius. - ων. Alii II. ducti argumento L. pen. I. I. Cod. de adopt. Θ I. f. I. ἐν I. N. G. O C. res naturales , s. de quibus ius naturae praecipit indigitare VLPIAN v M volunt, PER REMMON. Ammaia. is . cio. Lib. I. cap. 24. GuNDONG. l. e. f. hs. Rursus alii III. rea sacras sanctas ac religiosas diuinas hic diei contendunt. vidis a Cos T A ad F. 2. I. de iust. ae iur. BALDv IN us Grech. iuris
ad I. i. I. de iust. ae tur. Adhuc alii IIII. Imperatorem encycl paediam. i. e. complexum omnium scientiarum . iurisprude tiam esse voluisse, sistimaginantur. AN T. Ausus T INH praef. ad L. IIII. Emend. Opin. eirc. f. EsEMBECIus ad Tit. Diade iust. ae iur. n. I . V. C. Eu E R. OTTO Comment. ad F. I. I. de Fusscae tur. Denique V.) LYCLAMA Membran. Lib. VILeelu. 18. regulas honesti ac decori diuinas res innuere putar, suaeque hypotheseos fautorem excitat CHRYsrPPuM allebatum a MARCIANO in L. x. D. de LL. quem tamen conuellit Cois Lu Maus eis. Dus da iust. ac iure Sect. II. M. 18. Sed non immorabor diutius his opinionibus, dieam potius rationem huius rei adae uatam. Indigitat hanc TvRNEBvs Adures. Lib. VIII. cap. xo aliquo modo; prosequitur eamdem B. HEI NEC CIUxPatronus ac Praeceptor desideratissimus Elem. IV. A. x s. se.
Aeternam ICtis cum philosophis antiquis de praerogatiua suae artis litem fuisse constat, comprobantque id ipsum exempla
in L. i. f. I. D. de iust. ac iur. L. g. g. 4. D. de Vacat. is excusL. I. s. s. D. δε extraord. eun. obuia. Hi vero, quum omnia meditationi subiicerent, philosophiam vocarunt: Rerum diu narum humanarumque mentiam. CICERO de Orat. Lib. Le. 4'. Id. de fimb. Lib. II. cap. I 2. & TUul. quaest. Lib. IIII. c. 26. te. Lib. V. e. III. ac denique de Uciis e. 1. SENECA
Lib. XXXVIII. 4. ct Iro. PLvTARCHus de Placitis Philos L. I. pr. Hoc arripientes Icti de suam artem diuinatum hum
50쪽
turumque rerum notitiam . seque philosophos dixere. Ita VLPIANus L. I. g. I. D. de iust. ac iuri ICtos veram non simulatam philosophiam affectare scribit. Accedit, quod iurisprudentia olim habita suerit sapientiae pars, id quod egregie declarat P LI N I v s Lib. I. v. I o. Qv INCTILIANvs Inst. Orat. Lib. II. cap. 33. licet hoc displiceat TvRNEBo c. l. Ipse V L P I A N v sin L. I. s. s. D. de extraord. eun. denuo huic sci tentiae subscribit, his: Es quidem saActi a res eruilis sapientia; ICti vero passim sapientes salutantur. vid. GE vs Noct. Attie. Lib. IIII. e. I. & Lib. XI. e. II. L. I. g. 37.'38. D. de O. I. Igitur Iurisprudentia & ad mentem VLPIANI fuit philosophia
Diuersitas iuris diuersam facit iurisprudentiam 1 Inde iuri prudentia criminalis, eluilis, nudatis. ecclesiastica. e Disterre Iurisperitum a Iuri rudenta contra T A B O R E Mdefendit CONRINorvs de finib. I . praef. illum dicens, qui leges in Republica latas omnes tenet, hunc, qui, an expediant eidem, cognitum habet. Priorem empiricum vocabo s. . Posterior Iurisco ultus est.
f. XU. Qui historiea legum cognitione ca) gaudet, Empiricuti EMPIRICUS dicitur b .
a) Cognitio historiea dicitur cognitio factorum. Cognitio b E'μπειρίαι graecis vocatur experientia I cognitio Vero eX- hsorica. perientia fundata, historica est not. a). Primum quidem solis Medicis, artem suam in expectenria fundantibus, ratione verodestitutis, Empiricorum elogium tributum fuit, idque in Sicula terra factum P LINI vs Lib. XXVIII. ep. I. nobis perseadet; Successu vero temporis aliis, artem mon nisi ore profitentibus accommodatum idem. vid. AC R ER de polirisii Empiricis, in usi. ei. eloqu. sese. II. p. sto. sqq.
Habitus , leges in salutem reipublicae serendi; Iurisp-s subditis praescribendi facienda vel omittenda ad dentro Ie- ,
eorumdem perfectionem, IVRISPRVIJENTIA II ης LEGISLATORIA a); Habitus inueniendi subditis praesicribenda IVRISPRUDENTIA CON- eiaria. SULTATORIA; Habitus leges latas ad faeta