장음표시 사용
51쪽
hominum cum effectu applicandi IURISPRUDENTIA IUDICIARIA b) vocatur.
a Si habitus voci . scientiae practicae vocabulum substitu ris, perinde erit; theoria enim hic non sussicit. b) In hoc iudex a docto te academico differt, qui etiam a plicat , h. e. nexum possibilem legum cum actionibus hominum, ted absque ullo effectu, ostendit.
Distincta , mentis obscurioris legislatoris , repraesentatio, INTERPRETATIO LEGUM a audit; Quodsi superior eam repraesenter, AV
si consuetudine determinatur, USUALIS db appellatur.
ain Addita saltim legislatoris notio generali interpretationis notioni , Quae alias circumferuntur huius definitiones a nostra non nisi verbis differre intelliges, si conserre placuerit Confvn. H LAEACHs II ICti , antea iudicii criminalis Hasi Darmi ad. Asessoris, iam vero Seren. Marchioni Badens. a Consilis Aul. Fautoris maxime colendi, Comment. de Interpret. per omnia discipl. 'M. Irus s. 1 . in f bὶ Dubitatum suit: vitum haec, interpretationis species iure dici possiit quae noua lex nonnullis videtur. Mihi, quo misnus dici possit, nullum remanet dubium, optimus dum quilibet
verborum suorum interpres, nec absonum obscurius a me dicta antea, distincte nunc proponere. Ipse IusTINIANus L. An. s. I. C. da LL. expressis verbis id docet, quae lex omnibus iis . qui negant, authenticam interpretationem Imperatori fuisse cognitam, opponenda. Sed illa dubitatio: utrum interpretatio authentica ab auctore legis necessario , anne etiam a successore, petenda altioris indaginis videtur., Prius qui defendunt, authentieam hanc interpretationem ab authentico s. orIginali derivant, quo sensu haec vox occurrit in L. L. D. G M. instr. L. f. D. res. quem m. aper. Sed perplacet posterius. AvΘεντα principem & αυλπικον id , quod ab auctoritate valentibus prosectum, notat; Hinc colligo interpretationem authenticam esse quae fit ab eo, penes quem est summa potestas, siue is tulerit legem , siue antecellor eiusdem. Neque putandum erit sic ubrem, interpretando legem ab antecessore latam. nouam fer Diuitiaco by Corale
52쪽
sene legem. Declarat saltim atque exponit illius voluntatem , quod quum sit interpretari , successor ita antecessoris mentem interpretatur. Sin noua addiderit momenta a priocibus diuersa, diuersaeque obligationis rationem continentia, non interpretatus fuit successor. Consentit nobiscum GRATIA Nus ad e. Iς. C. x s. qu. I. scribens: Ipsi namque soli canones valent interpretari. qui ius condendi eas habent. Summum vero pontificem ius habere interpretandi statuta ab antecessoribus, docet INNOCENTrv. III. in eap. 17. A. de Osf. is potes. iud. delet. Eadem interpretatio authentica describitur in L. 9. I 2. F. I. D. de LL. Iam
suppeditabo exemplum. Edixerat Sereni T. Britanniae Rex VIIII. Cal. Aug. i 734. solutionem locarii, habitationis pretiique conuictus a Studiosis in academia Goettingens degentibus vltra trimestre spatium differendam non ei se; id, quum quidam in hune modum interpretarentur, hospitibus ante trimestre spatium ius exigendi locarium pretiumque conuictus esse nullum, iisdem scrupulum exemit idem Sereniff. Rex declaratione edicti Prioris authenthica vII. Non. Iun. I7 1.
o Differt haec interpretationis species a priori subiecto, quod ibi princeps, hic ICtus est. Hic enim , quum is sit, qui gaudet scientia legum & iuris , g. XIIII. ea vero in cogni
tione rationis ac nexus earumdem consistat, patet, a nemine.
si a principe legis auctore discesseris, tutius legis interpretationem peti, quam ab ICtis. Quum vero doctrinalis interpretatio, inde, quod ICtus sensum verborum alios doceat, dicta, circa mentem alienam versetur, liquet non nisi probabilem propositionem ex ea oriri.
dὶ Conserenda hie consuetudinis ususve notio F. XXX. determinata. Fundamen haec interpretatio habet ino 38. D. de LL. Exemplum est in a. F. 16. c. naturaias, quo naturalibus , etiamsi legitimati lint, denegatur successio in Rudis, quod usus ad legitimatos a principe restrinxit. Aliud in Praxi Aug. Cameralis Iudicii obtinet: Contumax decreto Proclamata elapsisque s. iuridicis storenum Rhenensem, Q. qui, aequivalet 6o. crucig. poenae loco soluere ministro camerae iubetur, R. D. Spircns. I 6oo. s.' l. quod usus interpretatus est de go. crucigeris.
Declaratio trientis legislatoris per verba, verbis Inter Deiusdem aequipollentia , sed clariora, INTER t io ἀν-
53쪽
18 IvllispRUENTIA DEFINITIUA. vero mentis legislatoris, rationi mouenti, latiori
verbis, respondens, EXTENSIVA M; Declaratio mentis legislatoris rationi mouenti strictiori
verbis respondens RESTRICTIUA Q dicitur
9 Declarative interpretaturas legem in sola verborum eiu dem obscuriorum expolitione subsistit, nec ultra ea divagatur, nec.ea arctioribus cancellis constringit. Eiusmodi interpretationum exempla innumera occurrunt, omniaque ICromm scripta talibus sunt reserta. Ita, quae reliquas obscuritate vincunt, XII. Tabularum leges interpretati sunt 3 Ex Tvs AEL Ius, L. ACILI vs, ANTISTI vs LABEO, CAIvs. SERVI vs SuLPICIus alii. Edictum perpetuum interpretes habuit CAIvM,PΑvLvMae ULPIAN v M. E recentioribus interpretandis legibus obscurioribus operam impenderunt, & quidem Aquiliae, BAxnv IN va
bὶ Ratio legis ipsam sustinet legem, hine ad eam Interpretaturus attendit, & prout eam vel latiorem vel angustiorem verbis deprehendit, ea huic attemperati Non enim fatente Ivir ANo in L. Io. D. de Lia leges ita scribi possunt , veomnes comprehendant casus. ideoque opus est. Vt eos, quos eodem principio niti vides. eiusdem iuris esse dixeris. Clarius idipsum proponit VLPra Nus in L. II. D. da LL. P A E D I r
verbis usus: aeuoties lege aliqua unum vel alterum introductum es, bona oceam est, cetera, quae ren m ad eamdem utilitatem. vel interpretationa, vel eerte aurudiatione suppleaei. Exemplis eo fietenda res erit : Serui, si furtum fecerant olim , dominus eorum noxali actione conueniebatur. L. 2. D. de Noxal. actis Antiquum hoc ius correcturus Praetor aequitate motus st
tuebat id obtinere, si familia, h. e. seruorum grex, furtum fecisset. L. I. pr. F. I., 1. D. si famιl. furt.fee. die. Quaesitum suit: anne idem in L. Aquilia pronunciari debeat & responsum: debere. idque vel ob identitatem rationis , ne se. ob unius delictum tota familia seruorum careret Dominus. Ita CA I vs in L. 32. D. ad L. Aquit. Itein et Temporibus M. ANTONINI MCOMMODI ImPeratorum Senatuseonsultum conditum fuit de
nuptiis senatorum, quod dein ad sponsalia ide quibus nihil
54쪽
tantum extensum fuit. L. Ic. D. de Sponsal. Plura exempla prostant in L. 7. 3. 2. D. de Iurisd. L. q. v. de find. dotat.
Haec interpretationis speetes ANALOGIAE IURIS ptineipium
est , quam itaque ratiocinationem ex ratione legis dixeris. e) Et ita legis restringendae verba adeo late patent, ut eiusdem ratio omnes sub iis comprehensos casus non admittat. Exemplo esto L. 6. g. 2. D. de iur. patron. Sancitum erat: Patronum, qui iuramento manumissum obstrinxerat, ne nuberet , puniendum esse; Manumisit Caius seruum exsectum nescius sorsan exegit ab eo iuramentuin seruandi coelibatus, aupoenam incurret: Negat hoc PΑvLus in c. l. easumque hunc line pertinere; deficit namque ratio, consummandi se. matrimonii procreandaeque sobolis. Add. L. 6o. tri Heros. per. L. IO. 1 . de in ruι vos. rel.
Interpretationem consistere in distincta repraesentatione mentis legislatoris F. XVII. docui 3 hanc vero ex ratione legis hauriendam esse indicatum M. praeced. not. b. & c. I inde vero patet Leguleium rationem adaequatam legis igninare, atque in interpretando fallere ι Inde est, quod Leguleius circa corticem verborum haereat, grammaticumque solum eorum significatumeaptet. CICERO talem ita describit de orati L. I. e. s s. LMGvLEIVS quidam cautus is cuius , praeea actionum, canto Ρνmularum , auceps spissa rum &c. Egregie satis. Confi 3 INCTI L I AN vs Ins. orat. Lib. XII. c. 3. A. Eiusmodi peruersae interpretationis meminit, & ad Leguleios digitum intendit PavLus L. xy. D. deLL. scribens: Contra legem facit, qui id faeip , quod lex prohibet : In fraudem vero, qui saluis verbis LL. sententiam eius circumuenit. Empiricus itaque inter, pretaturus in Leguleium degenerat.
M Duo applicationem rite faciendam supponere, r. ut facti eum lege conferendi notitiam exactam habeat, 1. ut ipsam debite interpretetur applicaturus , clarissime ex ante dictis ducet j vuumque vero, quum sit ICti, ι. XIIIL not. Ictus
55쪽
Iegem optime applicabit. Applicaturus vero factum ad legem ratiocinatur . hanc maiorem , illud minorem constituendo. v. g. Lex est : Depositum miserabile. quod dicitur, si inficiatus dolo fuerit depostarius , duplum eius reddere debet. L. I. f. I. D. depos Accidit casus, fiammis dum correpta domus sua, Titius capsulam auro argentoque onustam custodiae tali committit. Eamdem post aliquod tempus repetens exceptione non competentis actionis repellitur. Probat suam intentionem Tistius . Callimque dolosae abnegationis conuincit. Applicatio huius facti ad allegatam legem ita procedit: omne depositum miserabile dolose inficiatum crescit in duplum. L. I. 3. I. D. Depos Caius depositum a Titio apud se dolose inficiatus est. E. duplum eius praestabit ; Et haec conclusio sententiae condemnatoriae argumentum est. Multis vero modis se exserere applicationem constat , respondendo nimirum de iure in casu oblato; defendendo eaustas alterutrius litigantis; lites semientia dirimendo eauendo a factis suturis legibus non conuenientibus , coet. vid. Bucxv Prolegom. iuris ud. civ. prim
- f. XXI. Qui leges peruerse applicat, RABULA
est. a) Rabula igitur mania applicandi Ieges, quas non intel- Iigit. laborat, praepostereque omnino agit; Ponit hypothesin
aliquam, quam veram esse iubet, vel fingit potius; dein omnia, quaecunque linit, sibique conducere putat, obtorto licet collo in suas partes trahit. Turpissimum hoc vitium iam suo aevo atro carbone notauit Qv INCTILI AN vs Inse. Orat. Lib. XII. e. 9.rabulas cum latronibus conserens. In explicanda etymologia Rabulae desudarunt multi. NON Ius de υerb. Ru . I. Io6. a rabie canina derivat eamdem, cui subscribit F E s T v s de Vob. signis voce Raua, di Sam C A in Hercui. furent. V. II h. Iurata rabiosa fori eum in dicit.
LEX est voluntatis imperantis, circa facienda vel omittenda a subditis, declaratio 'b.
') Legem in genete hie definio, non solam Romanam, cui, si antiquum Reipublicae statum spectes , alius tribuendus erit conceptus. Ita enim in I. . I. de Iur. nai. gent. LEX dicitur , quod populus Romanus senatorio magistratu inrerrogante con -
56쪽
instituis : quae notio breuissimis explieanda erit. Primus legalis huius definitionis character est populus Romanus, i. e. patricii & plebs iunctim, vid. 3. 4. I. de Iur. nai. gent. Θ civ.
G E L L I v s Nota. Attis. Lib. X. e. 2 . ex qua ratione eadem com
munis respublicas sponso in L. I. D. de LL. dieitur. Alter charactet latet in verbis se rario magistratu. i. e. qui, quum magistratum gerit, eo ipso Senator est, quales erant Contules, Dictatores, Censores, Aediles curules, Praetores 3 Tribuni militum, quibus Interregem addit HoTO MANNus consulatus a VINNIo ad s. h. I. de iur. nai. gent. Θ civ. Tertius character est inpere rationis . vel potius rogationis, vid. L. 1. D. de Adopt. Compellabant enim magistratus senatorii legem rogaturi, praeuia commendatione, populum hisu verbis : VELITIS, IVBEATIS
QUIRITES , HOC ITA , UTI DIXI , VOS QUIRlTES
ROGO. Ad quam rogationem populus per tabellas ac suffragia respondebat, unde lex rogari, & is, qui legem recitabat. legi Iator , qui vero oratione eam populo commendabat, legis auctoν dicebatur. Hinc patet rogante potius in textu, quam interrogante legendum esse, idemque confirmat responsio populi approbantis legem hac formula: UTI ROGAS, tabulis insculpta. Quartum characterem constituit voluntas populi constituentis legem. Omnem Romanorum ferendi legem ritum descripsit
Sed, uti hic legis e ceptus Romanis proprius suit, ita ga-neralior eiusdem idea omnino eos latuit. Docebit te hoc L. I. D. de LL. qua lex vocatur commune praeceptum. Reperies &DEMos THENIs N CHRYsIPPI, quas dicunt, definitiones in L. 1. D. de Lia ab HvBERO Prael. ad Digesta Tit. de Legibus s. I - II. illustratas. Porro, quunὸ post Legem Horatiam, P Illiam. & Hortensiam Plebiscita vim legis accepissent, inde natam definitionem exhibet A TE I vs CAPITO apud G L I v ΜNoct. Attie. Lib. X. e. χo. , esse sic. generato iussum populi ae plebis, rogante magisraim. Addita nimirum fuit idea plebis, detracta notione magistratus senatorii. Negandum non est legis vocabulum varium habere in iure Romano significatum', & quidem I venire pro quocunque iure, eam scripto, quam nωn scripto, vid. L. 2. D. de L L. conLCICERO de Legibus L. I. cap. 6. 1ὶ solum ius scriptum denotare . vid. CI C E R O l. c. qui eidem mores opponit, 33 indigitare Leges XII. Tabul. η τ εξοχην, L. o. D. a/ L. Iul. de Adiat. 4) nonnunquam notare ius non scriptum. s. consuetudines. id. E. s. D. quo. cuiusu. v lv. nom. &c. sὶ pro pacti conditione occurrit in L. I. 23. D. de 're. Ο u. piau. arse
57쪽
σὶ significare priuilegium , vid. L. Q. F. I. D. ad L. munie oda Incolis. Aliorum de Legibus definitiones. quorum nee numerum inire valeo, sub examen vocare nec opus erit, nec tempus ad hoc sussiciet. Tres allegabo saltim. ΑRis Toxa Las Rhet. ad Alex. init. legem vocat Sermonem eonstitutum ex communi eiu statis eonsensu, indicantem, quomodo quidque fieri debeat, quae Romanae legis ideae lucem aliquam affundit. Sa Naca da,enes. Lib. IIII. cap. I x. iusti iniustiqua regulam eamdem dixit, , quem sequutus GROTI vs de iur. bHL ac pae. L. I. e. I. g. 9 eam regulam acti um moralium obligamem ad id, quod roetum est, asserens.
Luem νο- LEX, dum sertur, ROGARI O; quum obli-Iμη ς gatio eius in totum remittitur, ABROGARI,' 'V eadem ex parte si tollitur, EI DEROGARI, si Dra: μμ eidem additur noua obligatio, SUBROGARI b);νogara: ἀ- si quid in ea mutatur, OBROGARI dicitur.
N a) Ad statum popularem Romanum oeulos aduertas & cons. s. praec. not. cum L. I 2. D. de V. S. b) Equidem B. Κox HLERus iar. Ρς. . 92 2. abrogationern vocat mutationem lesum totalem, in quo me habet consentientem. Mutatur enim, quod non manet idem , & si in torem quid mutatur , nihil in eo sibi remanet aequale. Ast, quando partialem legis mutationem DEROGATIONEM dicit.
eidem subscribere nequeo. Mutari rem . si non manet eadem, modo dixi, eadem non manet, si ea, quae nune exsistit, substituta pro ea, quae extiterat antea. Iam vero, quoties additur Iegi noua obligatio, subrogatur eidem , cui tamen sec. KoEH-Ε R I eonceptum derogatum erat. Separandae E. fuere hae. duae ideae. c C rex o Lib. 3. de Republ. huis legi nee ebruari fas es que derogari , ex hae aliquid liret, neque tota abrogari. Vid. VLPIANvs Fragm. I. 3. & 'INCTILIANTI Deciam. 264.
f. XXIIII. κώψH. PLEBISCITUM 9 Romanis dicebatur id,quod -- plebs h ad plebeii magi stratus co rogationem
constituebat. f. 4. I. de iur. nai. gent. cιu. a Quid opus est alia plebisciti, quod diu exoluit, descriptione ut enim populus leges, ita plebs plebiscita condebat.
58쪽
Ieteum autem nihil aliud est, quam decretum , quod notat SENECA Ep. LXXXXV. quod Graeci δογματα vocant. nobis deerrea licet appellare, vel SCITA, vel placitast de PLA vetvs Curcuti Act. IIII. Meu. II. p. 23. Rogitationes plurimu propter vos populus SCIVIT.
Plebiscita itaque sunt deereta plebis, & populistita. populi deo
creta Vid. Napos in vita Epaminondast cv. 7. n. 4.
b Plebis appellatione ii ciues Romani designabantur, qui Patriciis vel Senatorio ordini adscripti non erant. id quod patet
ex 4. I. de iur. nat. sent. ae eluia. Atque ita inter plebem numerabantur omnes magistratuum miniuri, artificum eoli gia &c. CICERO de petit. eonsutat. 8. dicit: Manumissi. quirus esuitaris copsequebantur. IDEM Or. Catilin. 4. e. T. qui ius colebant, nam & hi ciues Romani erant. VALERIvs MATI M.
e Qui erat tribunus plebis, vid. GaLLIvs Nos. Attis. Lib. XV. e. 17. Is, qui non uniuersum populum, sed partem alia quam adesse iubet, non eomitia , sed concilium edicara debet. Tribuni autem neque aduoeant parrieios neque ad eos referre vlla
de re possunt : ita ne leges quidem proprie , sed PLEBISCITA a pectantur , quae tribunis ferentibus aerepta sunt. Inde legis αplebisciti differentia patet. I Lex suffragante uniuerso populo, plebiscitum, plebe tantum, condebatur. α Lex a senatorio magistratu, plebiscitum a plebeio rogabatur, 3 Lex in comitiis centuriatis & tributis, plebiscitum tantum in tributis, conficiebatut. Asti dicuntur tamen plebiscita leges F. I s. I. ad L. Aquil. iustabis, exemplaque allegabis L. Aquiliae, L. Voconiae , L. Cinciae . quas omnes plebiscita esse constat ; istud namque L. AD ILIO GALLO tribuno plebis Anno V. C. DLXXI. illud Q. Voco N O s Axa tribuno itidem plebis, Anno V. C. DLIO XIII. hoc vero M. CINCIO ALIMENTO non minus tribuno plebis Anno V.C. DXXXXVIIII. rogantibus conditum. Sed I Hoc novien plebiscitis inditum esse , postiquam iisdem legum natura adplicata fuit, quod lege Horatia Anno V. C. CCCVI. primum intentatum , postea vero lege publilia Anno V. C. CCCCXVI. & demum lege Hortensia. Anno CCCCLXV. absolutum fuit, in quo tempore de populi scimea dici coeperunt. T AC I Tu s Ann. III. c. s g.
59쪽
SENATUSCONSULTUM in dicebatur ius a
Senatu b ad orationem vel epistolam principis c constitutum d).
a Consultum idem est ac decretumi Comprobat hoc H o-R ATI v s Lib. I. D. XVI. V. I. Vir bonus quis 'Qui CONSULTA patrum, qui leges iuraque seruat. Consulere dicebatur , qui loco principis senatum rogabat: an ius valiturum sit quodpiam 3 Declarat hoe L Ivrvs Lib. XXII. c. 6O.: Senatus, Iummotis arbitris. CONSULI raptus : hine Senatusconsultum dictum fuit, quod senatus ad rogationem principis
vel alterius, eius nomine, decreuit. Exemplum habes L. L .F. 6. D. de Hered. per. b T I B E R I v s Imperator . ut populo omne ius eriperet, sibique vindicaret potestatem leges condendi, comitia in curiam transferebat , vid. TACIT us Annal. L. I. e. I s. senatuique . quem totum ad nutum ipsi fuisse tradit IDEM, L. XIII. Annal. c. 16. imaginariam hanc auctoritatem relinquebat. Haec quum vera huius ratio suit, patet POMPONIvM in L. 1. g. 9. D. de o. I.& TRIBONIANvM in s. s. I. de I. N. G. ct C. in determinanda huius eaussa fallere. Quae libera Republiea ferebantur SCta , vim stegis non habebant , longeque ab his distabant.
vid. B. . HEI NEC CIus, Ant. Rom. Lib. I. Tu. h. g. 46.
ci Princeps enim vel praesens erat senatui , vel absens quaestorem suo loco mittebat, qui Candidatus dicebatur, aut epistola mentem suam significabat. Isto casu senatum compellabat , sententiasque illius exquirebat ante noui iuris constitutionem 3 Inde est, quod SCra. principum o tiones passim
vocentur L. 9. D. ad SCI. Ter P. L. g. D. de Trans. L. s L. F. Io.
D. pro De. L. so. pr. D. de R. N. Illo . missus Candidatus principis orationem recitabar ; Hoc , epistola loco erat orationis. Conf. B. Dn. HEI NEC CIus I. c. & BRvNQvEL Hs. iur. 3. 39. A. d Meminit Senatuseonsulti tariti IvLivs CAPITOLIN vain Vita Gordiani, e. I 3. quod maxime tempore seditionis condebatur , & ab eo scribae qui alias Ria in tabulas redigere s lebant) segregabantur, ne quid consiliorum palam fieret. Tale contra Catilinam conditum exstat, vid. C H L ADEN I vs da Scioraeito. A SCto differebat Senatus auctoritas e hane nempe senatus non legiumus, i. e. alio lo , die, hora, quam quo
60쪽
oportebat, eongregatus, aut legitimus quidem senatus , sed interdicente tribuno plebis, decreuerat. CICERO Epist. L. Lib. I. O D. S. Lib. VIII, ad fam.
9. XXVI. MAGISTRATUUM ab EDICTA vocantur Magis, declarationes ordinis, quem in iure dicendo sequi tuum vellent ius dicturi, ab ipsis publice propositae h).
M Huc pertinebant Praetores urbani ac peregrini, quibus de posterioribus dubitauit Ros IN us Antiqv. Rom. Lib. VII.
c. t I. sed absque omni ratione, quod docent B. Dn. H E I N E C-c Ius Antiqv. Rom. L. I. Tit. 2. g. 23. & OTTo ad g. 7. I. datur. nai. gem. se elu. , idque ob L. 9. I. . D. de Dol. maI., Proconsules, aediles curules, al.
M Non enim iudices solum erant , quales erant dati a praetore, sed ius simul ipsis competebat determinandi ordinem iudicandi : Hine fiebat, ut initio singulis annis, & quidem sub initium muneris sui edicta proponerent, quo ordine ius dicturi essent, quae deposito magistratu plerumque mutabantur, usque dum lege Cornelia Anno U. C. DCCCXXVI. praetores ruberentur ex edictis suis perpetuis ius dicere, Dr o Lib. XXX de denique sub HADRIANO Imperatore edictum conderetur
Qui consulentibus dubia iuris capita interpre- Respondere tantur, DE IV RE RESPONDERE O; Sententiae G 3μre,' eorum , quibus Permisiuna erat de iure respon
cebantur. a) Si eui dubium etat aliquod iuris . vel legem non perspieiebat. adibat ICtos penes quos erat intelligentia legum; Hi vel in foro ambulantes sui copiam faciebant, vel domi in solio sedentes quaerentibus respondcbant. Coneise, sed elegantet id
exponit CI C ERO de orat. III. e. 3 3. Nos etiam vidimus transuerso bulantem foro et quoἡ erat insigne . eum, qui id faceret, fateraeivibus omnisus consilii sui copiam: ad quos olim ct ita ambulaneeis in foro is seilenteis domi sic adibatur , non solum . ωι δε iure ciuili ad eos, υerum etiam de filia elocanda, de fundo emendo. de agro colendo, cir de omni deniqua aut ossisio , aut negotio referretur. Cons. insuper B. Dn. HEI NEC CIus Ant. Rom. Lib.I. B s Tit. 2. Diuitigod by Cooste