장음표시 사용
91쪽
alium , eiusque, qui id aequisuerat, manumissione, si filius liberandus esset e potestate patris. Atque haec erat philosophia
Romuli, quum constitueret, filium emancipandum ter venumdari & ab emtore, qui ea prvter fiduciarius dicebatur, man mitti debere. Vid. Tab. III. Leg. aut . Rom. DIONYS. HALI-e A R N A s s. Lib. II. & qui instar omnium est C a I v s Inst. L. I.
Miratis. Exclusio liberorum indignorum a familia a patrefamilias facta ABDICATIO a) audiebat M.
a Abdicate se aliquo notissima phrasis est, idemque significat, quod nolle id amplius suum esse. Inde abdicare hie est
familia abii eere quem , ut No Ni us h. vel alienare familia, veQv INCTILI AN vs Inst. L. III. e. g. scribit. b) Graeca tonsuetudo erat liberos immorigeros factoque im ames e familia eiicere, id quod α οκηρυσοπ vel α ειπῶν voeabant. Quae an & Romanis suerit probata, insignis inter ICtos existit controuersia. Posterius ex L. 6. C. de pare. De. euinei posse videtur, qua IMPERATOR Es DIOCLETIAN atque Max IMIANvs Hermogeni rescripserunt: Abdicationem Romanis legibus non eomprobari. Ad prius vero firmandum insigne luculentissimumque exemplum exstat in Τ. MANLI TOR DATO, qui filium suum D. SIL AN v M acre corruptum his e familia sua exite iussit: Cum Si LANvM , filium meum,peeuniam a Iociis accepisse mihi probatum sit, o republica eum ct domo mea indunum iudico. protinus ut e eo pectu meo ab ira iubeo. Refert hoc ipsum VALERIvs MaxIMus Lib. V. e. g. Aliud exemplum habet SugTONIus in Vita Avovs T I. Componi omnis lis posse videtur , si dicamus, abdicationem non quidem legibus probatam. sed moribus inductam fuisse. Vid. B. Dn. Ha IN Ce Ius Ant. Rom. L. II. T. I 3. F. 13. A. Sed alia in mentem venit controuersia, anne seil. abdicatio modus soluendi patriam potestatem fuerit. adeoque hie locum inueniat aliquem Negauit hoc ipsum HOTOMANNvs Partit. iur. Lib. X. e. IO. 8c B. Dn. HEI NEC CIvs l. e. Mihi vero, fuisse talem, licet moribus inductam, nec adeo frequentem , Persa sum est , idque ut statuam vel maxime suadent MANLrrverba : Et rapalim eum- πιο mea indignum iudico. Si enim conferas ea, quae de notione domus supra F. LXVIII. not. ' disserui, atque ad id attendas, eam fuisse societatem parentes inter ae liberos, maritumque inter ac uxorem , liquido apparebit, domo exclusum Patria potestate, quippe quae ex societate
92쪽
isti eompetebat, exire. Latius abdicationis vox pro quolibee modo soluendi patriam potestatem sentitur. Vid. B.Dn. CA MONII, mri Rosto iens Fautoris meisingularis, Dissertatio da Abdi ιiona liberorum.
RES est, eui determinata notio respondet D. Lib.I.T. .
in Genetalis haee definitio est, omnibusque, quae rebus Reeensentur, accommodanda. Atque ita haec sufficere posset. Quum vero quaedam earum in iure nostro personarum, aliae actionum nomine veniant, diuersisque fruantur iuribus, alia strictiori, magisque iuridico significatui quaerenda definitio erit. Est autem hoc sensu res omna M. quod sua nasura habile Res in semati . ut posse in bonis alimius esse. Quid dicatur in bonis esse, is iurid, infra I. DCXX. expositum est. Praeivit vero nobis CAI vs eo. Inst. L. II. T. I. I. I. scribens : Id, quod humani iuris est, plerumque in alleuius bonis es. Licet enim actu non semper in bonis sint, natura tamen earum non officit, quo minus esse possint. Ita enim ara non est in bonis hominum, quum sit res sacra. verum natura eius, modus se. compositionis, non impedit hoc ipsum, sed factum aliquod accedens, sc. cons cratio. proprietati hominum eam eximit. Vulgatur alias antiquiorum definitio, quod res id sit, quod non est persona, nec actio . quae negativa est, adeoque reiicienda. occasionem hule dedit triplex iuris obiectum. personarum, rerum & actio- Num. F. f. I. de I. N. G. ct C.
q. LXXVII. RES, quae actu in nullius bonis est, vel quae Rre n ad suum alicuius non pertiner dicitur nullius ain; si quam in nullius honis esse putamus, PRO NUL
o Quinque modis hoe fieri obseruarunt antiquiores , quos
vel ex ea ratione, ne cui incogniti maneant, adducere putaui. Comprehendit eos vulgatus versus: risura. θ', natura, tempore. --RES in NuLLIUS dieitur esse bonis. t Censura dicitur res nullius , quae nullius esse censetur lege, v. g. vi sunt res sacrae, sanctae & religiosae. Faero, quam quis dereliquit, abiecit, ut in numero suorum eas esse noluerit. 3) Natura, h. e. statu eorum primo; Sie feras Romani dicebant res nullius antequam caPerentur ἔ s. I x. I. de R. D. M umpor .
93쪽
eualis est thesaurus , olim , non quidem animo abiicienc F. sed potius occultandi, depositus . iam vero domini memoriam effugiens, M. 39. L eod. s) Casu. qualis esse dieitur hereditas iacens, quae in patrimonio nullius est, CAIvs Inst. L. II. T. I.
' Titius perdidit easu horologium argenteum, Caius idis ipsum inuenit, nescius . cuius idipsum sit. horologium res Pro nullius habita est.
f. LXXVIII. REs aut hominum dispositioni subiacent, aut non. Hae DIVINI, illae HUMANI IURIS
Ita distinguunt Romani . alias res bonis hominum , alias Deorum vindicantes, Carvs Inst. L. II. T. I. s. I. Ec L. I. D. is R. D. ad has referentes sacras, sanctas & religiosas, de quia rus I. sqq. , ad illas ceteras omnes. Cons. limata Dn. Κ E M-Mox CHII Dus da robus diuini humanaque inriti
. g. LXXVIIII. RES, publice ca) a Pontifice, vel Principe oe ,
consecraras G, SACRAS, quod sacrum non est, PROFANUM d) dixere Romani.
ta) Non priuatim ; quod enim priuatim fiebat, id profanum
dicebatur. L. 6. 3. 3. D. da R. D. Gu THER Ius de iure Pontis III. I L. Publiea autem fieri dicebatur. quod auctoritate populi, ac post. Imperatorum aut Senatus, expediebatur. Vid. FABER Semesr. L. III. c. I. bὶ Primum a Pontifire, penes quem Omnis in sacris ordia nandis potestas. g. g. I. de R. D. Sequioribus temporibus a principe, ut Pontifice maximo. L. s. s. I. D. do R. D. e Consecrare idem est, ae humano usui exemtum Des triabuere , vel mancipare. L. 3. C. de Mn. vac Consecrabantur res autem Diis superis non tantum, sed etiam inseris, semideis ae . manibus, quod docent inseriptiones apud GR v TERvM θLDCCX VI. Θ MXXXV. & BER THALDrs de Ara passim. Inde & saerum id dicitur, quod deorum est. Vid. MACR IIvs Satum. L. III. e. s. Huc pertinent Templa, ovi Drusarast. I. ν. 6 9. Fana. Delubra, de quorum discrimine optime egit Gu TH a I vs da iure Pontis. LII. e. 3. , Syluae Diis sacrae, arae. altaria, statuae Deorum , vasa cultui Deorum destinata, de quibus omnibus citi Gu THER Ivs. Λb his rebas sacris differe
94쪽
aisserebant res Iaero eommendatae, quae in templis securitatis Ras saeragratia deponebantur, de quibus vid. CICERO de Legibus L. II. commemσ. I 6. datae. dὶ Vid. L. 83. D. de V. o. L. 9. C. de relig. Dictum ab eo quod extra sanum, vel a fano remotum esset.
RES, quae in patrimonio ecclesiae est, dicitur Rra aut
Vt sunt fundi, agri, domusque eeclesiis propriae . de quibus ScHoo cxius de bonis ecclesiast. '
Factum, quo res profana mutatur in sacram Amorti. vel ecclesiasticam, A MORTIZATIO a ; quo natio.' S Vero res sacra vel ecclesiastica mutatur in profa is
M Dicitur etiam in manus mortuas cestata res ἔ manus enim possessionem notat, & manus mortua possessionem immortalem. Ecclesia namque non moritur. I. Hud. XIII. Alias mortificare barbarum vocabulum notat delere, tollere ; exemplo esse potestein Mortifications , Stein i ut adeo amortizatio sit deletio excatastici ciuitatis. BRAvN Anmere. uber vis φωιtucten, m.
b) Seculare enim opponitur saeto vel ecclesiastieo ι redit enim res ad seculum.
LOCA, quae Diis manibus ca) speciatim dica- Mea re bantur b , ut sepulturae hominum inseruirent,r UM RELIGIOSA dixerunt.
M Vt & maniabus; ita late hoc vocabulum aceipiendum, notante Davsu Io in Orahograph. . b) Hoc docent formulae passim obuiae: DIIS . MANIBUS. SACRUM. Id vero quilibet inconsulto pontifice faciebat. dum mortuum inferret in locum suum, s. s. I. de R. D. L. 6. g. 4.D. eod. quamuis , ut tolleret positum ibi cadauer , principis venia opus esset. L. 8. D. da Relig. Consecrata fuisse sepulata interdum, docet GRvTERus Inseri p. DCCCLXII. s. ct DCCCHII. . unde non mirum , ea quandoque sancta diei apud EvNDEM p. DCCC. s. re DCCCCLVI. a.
95쪽
Monimentum ab in memoriam defuncti, loco, quo sepultus non est b), exstructum, CENOT
a Monimentum omne id dicitur, quod memoriae cuius rei seruandae cauta existit. L. L. l. 6. D. de Relig. bὶ Hae quidem ex ratione Vistamus id tumulum inanem vocat Aeneid. III. V. 3o I .s q. Solemnes tum forte dapes, ct trista dona, Ante urbem in luco falsi Simoentis ad undam Libabae eineri Andromaebe, manesque voeabat Hectoreum adTUMVLVM; viridi quem respira INANEM. Et geminas, eausam uermis sacrauerat aras. aut & ipsa Graeca nominis derivatio του κενοταφιου fauet, petita quippe ex vocibus κενος & τάφος, inanis tumulus. Atque inde est , quod idem hoc Cenotaphium tumulum honorarium vocet sva ToNIus in Vita Claussit e. I. Comprobat haec omnia suo calculo FLORENTr Nus in L. L. D. L Relig. scribens rCENOTAPHIVM est monumentum memoriae causa factum, in quod neque corpus neque reliquiae illatae sunt. cin Duo horum genera fulme . alia. quae praeter monimentum, defuncti memoriam recolentem, nil ostenderint ι alia, quibus arae simul fuerint impositae, euincit IAc. GOTHO FRE-Dus de Cenotaphio I. a. simulque litem inter MARCIANvML.ε. s. s. D. de R. D. auctoritate VIR G ILLI Cenotaphium religi sum afferentis e. l. not. Praee. a. & ULPIAN M L. c. s. I. D. da Relig. D. D. Fratr. MARCI & VERI rescripto nisum , negantem idem, composuit, id quod tamen alia ratione. diastinguendo scilicet tempora, teruauit s. Dn. HEI NEC e Ivllant. Rom. L. II. ni. I. I. 3.
. f. LXXXIIII. SANCTAE RES dicuntur, quas violare specialis lex prohibet ).
MARci a Nus L. g. D. vi R. D. L. s. s. 3. eis. qualefisunt muνi, i. e. urbium moenia, L. f. D. ri R. D. portae, L. 3 s. r7. D. de Ra mil. L. L. D. M quid in loe. s e. dcc. Sanctum dictum fuisse a sagminibus. vult citatus ICtus in L. g. s. I. D. da R. D. Sagmen autem erat herba, verbenae nostrae non similis, in muris efforestens. PLINIvs Hs. nat. Lib.XXII. E.
O XXV. '. Hoc legati in capite cireumgestabant in signum
96쪽
inuiolabilitatis. Ego potius iis accedo, qui & res sanctas de sagmina a sanciendo dicta existimant, atque ita quasi sanci
mina fuere. Vos s Ius E m. voc. Sagmina. Sancire autem
est doeente SER v Io Grammatico h. v. sanguine suso firmare. Ideoque sanctum generatim inuiolabile dicitur. CICERO Verris. I. L. Nihil tam SANCTUM, quod non violari possit. Talium sanctarum rerum exempla frequentia sunt, tabulaque suspensa inuiolabilitas innuitur, quale fit in banno serino & auium phasianarum. Sed & alio lignificatu res sanctae dicebantur, quae Diis medioxumis essent consecratae, de quibus vid. CPPER. Observ. Lib. III. Obs I 6. p. 331. & Dei Sanci mentionem facit
RES, quae ad nos eodem modo quo ad alios Ru eram. pertinet, COMMUNIS est ). --.
sn Nemo itaque est, qui eas sibi soli vindicate, atque ab earum usu arcere alios possit, quum aliis idem, quod nobis ineas, ius competit. Inde factum, ut rebus nullius eas aliquo modo accensuerint ICti, atque eas dixerint, quae in proprietate nullius. quoad usum vero omnium sunt. I. I. I. de R. D. is L. L. f. I . D. eod. Dicitur ea communio negatiua , atque in Communἰo illa sunt aer , quoniam omnium respirationi inseruit, aqua pro- negatis fluens, Olim & littora maris fuere. c. g. I. I. de R. D. Huius& sequentium definitionum sensus ut melius pateat, attendendum erit ad triplicem Stoicorum communionem, maximam scilicet, in qua Deos cum hominibus, minorem. in qua omnes homines, & minimam, in qua certae uniuersitates essent. Indegra communes, publicae, & uniuersitates.
f. LXXXVI. . RES, quae ad statum uniuersae secietatis civilispertinent, PUBLICAS dixere ; quae in pro- ς , mi prietate singulorum sunt, PRIUATAE vocantur. 's' Publicas ae communes res eadem fuisse, si . veteres respuetamus, liquet. Ita enim non solum MARC Nus in L. i. D. de R. D. rerum classes recensens publicas omittit, sed αPRvDENT Ius ad Smmachum II. goa. A. hoc innuit: U RES At PVBLI promtaque cunctis Dum seruant elementa suum famulantia est sum. Addas Noo DTIvM Probabit. Lib. I. c. s. Sed sequi oportet Ixrao NI AN v Minpr. I. de R. D. dc CICERONEM do Inustost.
97쪽
L. I. a. 27. qui PVBLICUM dicit, quod eluitas uniuersa adistiavi eausa frequentat, τι sunt ludi, dies festus, bellum &e. Dictae autem res publicae s. Populicae . quia populi essent. Ex mente Tarao NIANI huc reserenda fiumina, Portus, ripae. 3.1.4. s. I. rit. Hodie principis sunt, quae olim ad populum spectarunt.
RES, quarum usus singulis sociis societatis competit, UNIVERSITAT1S a); quae vero utilitati locietatis communi destinata sunt, PATRIMO NIVM UNIUERSITATIS b) vocantur.
1 Quorsum hodie referas puteos , furnos. pascua uniuersi ratum, quibus uti licet singulis, qui nomen foetetati dedere , iusque iis competit peregrinos ab earum usu arcendi. M a C I A N v s in L. 6. I. I. D. GR. D. uniuersitatis res deseripturus ait : UNIVERSITATIS sint, non singulorum, veluti, quae in
itaribus sunt, theatra Θ flassia is similia, oe si quaa alia
sunt eluitatum , quod ver tenus Institutionum Tit. de R. D. s. s. inseruit IMPERATOR. sed longe abest, ut MARCIANI illustratio per exempla definitio dici possit; inde tamen perspici potest, supra allatam definitionem aeque ad Captum Romanorum, quam nostri aeui hominum fuisse. Sunt, qui Romanos ipsossbi non constitisse tradunt, dum publicas res uniuersitatis. Aehas publicas dixerint, adeoque utrarumque naturam eos nesciuisse ιEt uidebitur incusatio eorum non omni sundamine destitui. si ad ea, quae MARCIANus c. l. 6. proposuit, conseras effatum CAII Inst. L. II. Tic s. I. νει in L. I. pr. D. de R. D. e Luae publieae sunt, nullius in bonis esse creduntur οῦ Iesus enim VNIVERSITATIS Use creduntur. Huic subscribere videtur IMPllis RATOR in I. 1. I. da inutil. stipui. forum dc theatrum ad publieas res reserens, quae uniuersitatis sunt. Vid. e. L s. itemque s. f. I. de E. V. forum ae basilicam iterum pubIicis accensens. Sed promiscue haec verba adhibuere Stoici, quippe qui miniamam rempublicam maiori subesse credebant. vid. Noo Det Probabit. L e. Innumera in vasto Digestorum volumine Pro- stant loca, quibus civitas dicitur Ies publica, v. g. L. I. I. 4.D. ad Ed. Aiast. L. s. r. D. δε reb. asin. iud. posse. L. . s. r. D. da Osf. Proe. quum tamen alio loco eaedem sibi opponantur. L. 26. F. 9. D. Ex quis. ω f. Minus vero accurate confusionis huius auctores agere arguit VLPIRNus L. I s. D. de V. s. scribens: Bona ciuitatis abusive pubkea dicta μnt, sola enim eis
publica suus, quaa populi Rom-i sum οῦ M GAIus in sequenti
98쪽
Oό.r Publiea appellatio in compluribus eausis ad populum Ro- vanum respicit, riuitates enim priuator in loco habentur.
is V hi Ahili , serui, rel. Ita patrimonium Vniuς si xi
OrphisKaldensis est praesectura Eldenauiensis.
RES , quae ad effectum dominii transferendi Res mammancipationem a)interuenientem desiderabant b), αγε -
vocabantur. a) Erat autem MANCIPATIO actus legitimus, quo res Mane memis solemnitatibus , praesentibus se. V. testibus , libripende eis.& antestato , formulisque interuenientibus, alienabatur, domuniumque Quiritarium transferebatur. Haec denominationis Ierum mancipi & nec mancipi rationem in se continebat. φὶ Hae non interueniente. dominium Quiritarium non transistatuae censebatur, quamuis bonis accipientis annumeraretur res,VLPMN vs Fragm. I. I 6. dc periculo suo eas quisque haberet, quod ianuit PLav Tvs in Pres Act. IIII. M. s. '. 6 I. A. . - - - nihil mihi opus est litibus Nili MANCIPIO Melio. quid eo mihi opus est mereimonio id Res mancipi etant I. Praedia Italica quaecunque, siua ivrbana essent, siue rustica, VLP Nus Fragm. XVIIII. I. cI callo de orau. I. 39. A. II. Iura praediorum rusticorum, itemque seruitutes. III. Mancipia. LIII. Luadrupedes. V. H reditas. VI.ὶ Filiusfamilius. Vid. B. Dn. H E IN ECCI v s ant. Rom. t. Π. T. I. g. Ig. D. Ros MANN, Erlangensis Ious, Dis. de reb. mane. nec mane. Alii eas paulo aliter definiunt ,3 Rex hasu OEcx in Parat. ad nit. C. de Uuc. transs. eas pretiosiori patrimonio existentes , Is IDo Rus Orig. Db. VIIII. . 4. eas, quaa tractari manu. subique posmi, Ho MMaxiva Diis de reb. manc. nee mane. F. IO. eas νει ab hostibus cui dierat. ο Atque ita omnes reliquae res , quae non sunt mancipis
RES, cuius locus mutari potest, MOBILIS; Ru mobi jus non, IMMOBILIS O); quae vero princi- si , - ε
pium mouendi in se ipse habet, SE MOUENS b) μ'
dicitur. . . 'sεὶ Moos est mutatio Ioel ; E. res mobilis. euius locus Motuo. tari potest, de immobilis , cuius locus mutari non potest. Quum
99쪽
Quum vero Ioci mutationis mentionem inieci. ceteras mutationes omnes excludo , adeoque, quod facere solent ICU , non solum essentiam rei saluam manere requiro . sed & insuper figuram. Figura est limes extensionis; hic si aliter concipiatur, t ut antea fuerat, mutata sit figura necesse est. Illud vero si concipere velimus, necessum erit praeter locum in re aliquid mutatum cogitare. E. & fibura manebit eadem. Sic v. g. fornax immobilis res est, licet per partes de loco in locum moueri, ibique rursus componi possit. Mobiles res sunt v. g. vestes, libri, lecticae, ex opposito vero iandi, agri. aedes &c. immobiles. Hactenus ex rei natura argumentatus sum; nunc meminisse oportet , me ICtum hic agere, non Philosophum. Illis enim. quod his contradictionem inuoluit, faeillimum est ;Finguntur ab ipsis, quae non sunt. existentiae dantur, quibus esse repugnat, essentiae rerum immutabiles leuissimo negotio
inuicem communicantur. Ponas rem mobilem , eamque desiis
deres fieri immobilem ι impossibile tibi idipsum videtur ι consulas ICtos, hi imperant principibus ; fiet. Et factum omnino est. Rerum immobilium species sunt mobiles destinatione peris petua loco cuidam addictae. vi sunt machinae bellicae in castris, Iecti in diuersoriis, puteal &e. vid. L. I 3. m f. o I . D. da
A. E. V. L. II. D. eod. L. 2 2. D. de V. S.
b) Liberiori, ut par est, eoque promiscuo usu ICtis antiquio. xibus vocabulum mouentium venit. C E L s v s in L. 9 3. D. da V. S.& PAvLus in L. 3. 3. I . D. da Aeq. vel am. ptis mobilia a se mouentibus non distinguit. Hic ex sententia NERvAa hominem& pecora mobilibus accenset, quae ad se mouentia pertinent. ille mouentium appellatione idem , quod mobilium , venire censet; at vero mox in meliorem redit viam, dum scribit, ae- curatius loqui, qui animalia, eo, quod seipsa possint mouere. mouentium nomine indigitari velint. FLOR 1NTINus in L.x. D. de supel. tu. contrario plane sensu. quae nos mobilia stricte dicta appellamus, mouentia dixit, eaque animalibus opponit, id est, inquit, res mouantes, non animales, notante id MODE-sTa No in L. f. s. 2. D. da reqv. se danan. abs qui fructus mouentium nomine contineri respondit. Ex quibus omnibus apparet, antiquiores praeter CAIvM differentiam harum rerum
RG ania, RES, quibus innata vis est locum murandi, ANI-
- μῆ in' MATAE; quibus non, IN ANIMATAE dicuntur.
100쪽
Compositum, vi inertiae praeditum, CORPVs -- s. RES CORPORALIS a ; ad quod vero con- Φεν eipiendum abstractione opus est, RES INCOR. '
a Omne compositum constat materia, materiae vero si ae4 cedit vis inertiae , in corpus ea evadit. Corpus vero ac res corporalis synonima sunt. Omne vero compositum sensibu percipi potest s inde alii corpora s res definiunt, quae in sensus incurrunt, nec male. Stoici , qui omnem sensationem adtactum redigebant, atque qui hos sequebamur ICti Romani, non poterant aliter corpora definire, quam quae tangi postent s. I. is a. I. - reb. tarp. Ita enim Lu CRETI Vs L st. Io6.
TANGERE Θ ΤANGI Aufi CORPUS nulla potest rei.
cui add. GIcERo Topie. III. LACTANTI v. Hum. irip. VII. ια. Qv INC TH. IANus inst. Orat. V. IO. b Inde est, quod ea non existere dixerint Stoici, vid. CICERO Topie. III. nec tangi posse i ita Qv INGTIMA Nusc. I. Ius, quod est ineorporale, apprehendi manu non potest. Vid. CAIvs Inst. L. II. Tit. I. g. . M. Oisel. Qui corporales res substantias, incorporales accidentia vocarunt, rem non definiunt. De his vid. Isi. m. GRvBERI, S. R. M. Brit. a Con sana. iustis., Patroni maximi, Dissert. de Act mandat. F. '.
RES corporalis, quae urendo mutatur is , vel Mis voconsumitur, FUNGIBILIS C; quae non, NON . βε .FUNGIBILIS dicitur. μα-GA
ta Ηοe ita intelligas, quae, nisi muteret, usui este nequit, alias enim omnes res essent fungibiles, quum nullum existat corpus, mutationi non obnoxium , secundum illud Oviori
. ex Ponto L. IIII. F. Io. v. s. A. Gutta taxat lapidem, eonsumitur annulus usa pD reratur pressa, vomer Muncus, humo.
b Sunt res fungibiles, quae utendo consumuntur , h. e. estatu actualitatis in statum possibilitatis rediguntur , ut sunt omnia esculenta & potulenta. Sunt, quae sensim sensinique mutantur, denique vero, longoque temporis usu, consumuntur, v. g. lana, linum, vestimenta quotidiana 3 Sunt, quae norieonsumuntur , sed tantum mutantur. atque quae noIIrae erant, fiant alienae, ut pecunia numerata. vides igitur rationem,