장음표시 사용
161쪽
Homo justus non potes toto, aut etiam Iongiore vita siure tempore, cum auxiliis ordinariis, gratiae habituali annexis, vitare Omnia peccara Nemalia. Potes tamen ex privilegio speciali, O cum auxiliis gratia extraordinariis VIII. ob. Imapars auctoritate Scripturae. Proverb. 2 . v. 9. Quis potes dicere : mundum es cor meum, purus Ilim a
peccato ΤΕccles. . v. a I. Non es enim homo Iusus in terra, qui faciat bonum , O non peccer. Paralip. a. cap. 6. ν. 36. Non est homo , qui non peccet. Psal. I. a. v. a. Non intres in Iudicium cum fervo tuo , quia non Iustifcabitur in conoenu tuo omnis vivens. Jacob. 3. V. 2. In multis enim ostendimus omnes Et 1. Joan. I. U. 8. Si dixerimus , quoniam peccatum non habemus ; ipsi nos seducimus , V veritas in nobis non est. Hinc manifeste ostenditur , neminem cum ordinariis gratiae auxiliis abSque omni peccato vivere posse. Propterea est, quod omnes etiam justi quotidie orare debent : Dimitte nobis debita nostra. Idem amrmant SS. Patres. Hieronymus Epist. ad Ctem phontem. Et lib. a. contra Pelagianos; quorum inter alios hic erat error , posse hominem esse absque omni peccato. S. Augustinus. Trast I. in primam Ioann. Non potest homo , quamdiu carnem portat, non habere leviora peccata. Idem passim inculcat contra Ρelagianos. Ut serm. 29. de verbis lo- sol. c. a. L. a. contra Iulianum c. 8. Lib. de perferi. justit. Lib. de Nar. O Grar. c. I a. & seq. Lib. de Grar. Chr. C. 43. Et L b. de dono persev. c. a. ubi inter ea , quae Contra Pelagianos desen sit Ecclesa , hoc secundo loco recenset: In quantacunq nous tia , sine qualibuscunque peccatis in hoc corruptibili corpore ne nem vivere. IL
162쪽
SgcTIO II. CAPUT TU. r4x- IX. Pelagiani quidem respondere solebant, verba e Scri turis petita , atque illud cumprimis ex Epist. I. Joann. c. r. Si diuerimus &c. solum significare, quod justi lateri debeant se habere peccata , vel humilitatis gratia ; vel quia sunt pars populi , qui in peccatis est. Verum contra primam responsionem est, quod S. Ioam nes smpliciter & absolute dicat, nos i os seducere , O veritatem in nobis non esse , si dixerimus, quoniam peccatum non habemus. Imo subdit: Si confreamur peccara nestra ἰ frilis est, V jusus , ut remittat nobis peccata nos a , D emum det nos as omni inliquiitare. Sentit ergo S. Joannes , debere
nos confiteri esse peccatores, non tantum ex humilitate, sed quia revera omnes in peccatis sumus. Ita intellexerunt S. Augustinus serm. 29. de verb. lo . & Patres Concilii Mile- vitani , qui Can. 6. sic definiverunt : misque se accipiendum puraνerit, ut dicat, propter humilitarem dici, nos habere peccarum , non quod vere ita es , anathema ID. Posteriori responsioni obstant testimonia scripturae supra relata , quibus pariter absolute dicitur , non esse hominem , qui non peccet. Ut proinde merito eadem Synodus Milevit. C. . rejiciat explicationem , qua Pelagiani illa Dominicae orationis verba, dimitte nobis debita nosra , contendebant a Sanctis dici , non pro se ipsis , sed pro aliis non Sanctis & Justis. Cui inhaerens Concilium Trid. Sess. 6. C. II. illa , inquit , νοπes , O humilis O verax : dimitte nobis debita nostra. Ex qua doctrina consecit Canonem 23. ubi ait : Si quis hominem semel jusscarum dixerit . . . posse in tota νita peccata omnia , etiam verialia , vitare , ris eκ speciali DEI privilegio, quemadmodum de B. Virgine tenet Ecclesia, anathema M.
X. Ex laudatis autem Scripturae , Conciliorum , & Patrum testimoniis sequens argumentum conficitur : Si cum o dinariis gratiae auxiliis homo justus posset per totam vitam , aut diuturnum tempus omnia peccata venialia vitare, aliqui
163쪽
PAas PRIMA. DIssERT. I. I 4 a iisdem auxiliis adjuti ea vitassent. Atqui revera non Vitarunt, cum non sit homo , qui non peccet cum nullus vivenS in con-Dessu DEI Ius cetur , cum in multis ossendimus Omnes. &e. Ergo. Cujus ratio ex ipsa naturae infirmitate ducitur , qua fit,
ut non possit homo omnes obrepentes tentationes superare,
omnesque , qui insurgunt concupiscentiae motus statim comprimere. Quamvis enim justus susticientes habeat vi-Tes cuicunque peccato seorsim ac divisim vitando ; spectata tamen eorum multitudine & varietate, tentationum insuper vehementia , continuis labendi periculis & occasionibus, necesse est tandem hominem fatiscere ac superari : adeo nempe natura per peccatum originale vitiata est, ac debilitata. XI. Prol. nunc altera A ert. pars. Ut quis per totam vitam, aut longius tempus ab omni peccato veniali se immunem praestet , requiritur , ut erecto semper ac vigili sit animo , ut obrepentes concupiscentiae motus statim compescat, tentationes superet, peccandi occasiones declinet. Sed quain
vis id fieri non possit ab homine justo cum auxiliis gratiae o dinariis , fieri tamen poterit cum auxiliis extraordinariis , &ex singulari DEI privilegio , ut habent laudata paulo ante Vediha Concilii Tridentini Sess. 6. Can. 23. Unde & Pelag absolutus est, cum dixisset , hominem posse esse sine peccato, sed cum gratia DEI; ut refert S. Augustinus Lib. de Gesis
Pelag Ii c. 6. n. I 6. Et ipse S. Doctor Lib. a. de pecc. mer. &Temis c. 6. s a me quaeratur, inquit, utrum homo sine peccaro post esse in hac vita , constebor posse per D I pariam,
Diximus , id fieri posse ab homine iusto cum extraordinariis gratiae auxiliis, & ex speciali DEI privilegio. Ubi
diligenter observa , per extraordinarium auκilium hic intelligi gratiam intelle hus & voluntatis , eamque sortiorem, quam quae praecise par est atque sufficiens observando alicui praeceinto , aut vitando simplicitur peccato: speciale vero privilegium
164쪽
grariae appellari gratiam , quae non datur etiam justis & praedestinatis ex ordinaria DEI providentia. Unde extraordinaria aut specialis gratia , & speciale gratiae privilegium duo sunt inter se diversa atque distincta. Justis omnibus perseverantibus per longum tempus dantur gratiae extraordinariae & speciales ; sed quia dantur omnibus Iustis ita perseverantibus, non sunt speciale privilegium. At abstinere ab omni prorsus peccato veniali per totam vitam , speciale est privilegium quia nemini forsan datum , nisi Beatissimae Virgini Mariae. XU. Ad vitandum itaque omne peccatum veniale non suseficiunt auxilia gratiae etiam extraordinaria , sed requiritur imsuper speciale gratiae privilegium , quod quia soli Beatae Vi gini concessum esse credimus, nullum hominem purum, ea s la excepta, abstinuisse unquam ab omni peccato veniali, e istimamus. Hanc esse de Beata Virgine Ecclesiae sententiam , docet citato Can. as. Sess. H. Concilium Tridentinum. Ε dem est mens S. Augustini Lib. de Nat. & Grat. cap. 36. ubi de Sanctis Viris , ac Mulieribus, quos Pelagius enumerabat , sine peccato vixisse , Excepta, inquit, Sanaa Hrgine Miria , de qua propIer honorem Domini, nullam probus, cum de peccatis agitur , haberi volo quaestionem : unde erum scimuς , quod ei plus gratia collatum fuerit ad vincendum omnii eκ parce peccatum , qua concipere , ac parere meruit , quem consae nullum habuisse peccatum ' Hac ergo excepta , δε omnes illos Sanaos, O Sanctas, cum hic viverent, congregare Possemus ,
D interrosare , utrum essent sine peccamin quid fui e responsu-roSpuIamus' . . . . Nonne una voce massem Si dixerimus, quia peccatum non habemus , nos ipsis decipimus , O veritas in nobis non est. Quamvis autem ea sit Augustini sententia, definire id tamen non audet S. Doctor tanquam ita Certum , ut damnari debeat , qui paucos quosdam alios, praeter Beatam Virginem, assereret nullum unquam peccatum admisisse. Ita namque expresse habet Lib. de persect. Iustitiae cap a I. n.
165쪽
44. Po remo , δε eκcepto illo capite nosero . . .. nempe Christo , de quo extra controversiam est , nullam in eo vel levissimi peccati labem suisse, aut esse potuisse , propter unionem personalem Verbi cum humanitate asseruntur velfulisse, vel esse in hac vita aliqui homines jusi uene peccato .... non nimiς eκsimo reluctandum. Scio enum quibusdam esse visum,
quorum de hac re sentenriam non audeo reprehendere , quanquam nec defendere valeam.
I. Bic. Imo. Peccata non sunt, quae vitari non possunta. Ergo si peccata venialia non possunt vitari absque speciali privilegio, & illud privilegium DKus non est paratus conferre, jam peccata non sunt proprie dicta. Reis. Dbt. cons. Si vitari non possunt singula seorsim ,
Conc. omnia collective, Neg. cons. Peccata non collective, sed divisive vitanda occurrunt ; seorsim itaque vitari possunt ,& seorsim imputantur. Ut enim imputentur , satis est , quod homini adsit auxilium , quo valeat singula divisive vitare. Ita S. Thomas q. Io 9. art. 8. Non potes homo ab inere ab omni peccato veniali 4 propter corruptionem inferioris appetitus semsualitatis, cujus motus friguDS quiidem ratio reprimere potes :υ exlubent rationem peccati, is VoluntarII, non aurem omneS. Et ratio est : quia homo tunc solum peccat, quando non re primit motus inordi os , quos reprimere potest, ac debet. Cum autem non possit reprimere totam collectionem motuum inordinatorum, stante corruptione somitis ; hinc fit, quod peccata eidem non imputentur collective , sed seorsim & divisivo , prout nempe vitanda occurrunt, & ab eo vitari pose
XIV. IV. Praeceptum habetur de nunquam peccan do venialiter. Ergo habetur praeceptum de vitanda tota col
166쪽
SECTIO Π. CAPUT N. 243 . lectione ; quia nunquam peccare , idem est, ac vitare totam collectionem peccatorum : sed praeceptum non datur de imis
possibili ; DEUS enim impossibilia non jubet. Erm. lReis. Neg. coss. Praeceptum enim de nunquam peccando venialiter est de vitandis peccatis, prout hic & nunc vitam da Occurunt; Occurrunt autem , ut diximus , vitanda divimvo , non collective. Unde sussicit , ut omnia possit vitare divisive, seu , quod idem est, ut nullum desacto occurrere possit, quod vitari nequeat; id vero stat cum impotentia vitandi omnia collective. Sicut, licet impossibile sit, ut non veniant scandala , testante Domino, Matth. I 8. V . Necesse es ut veniant scandala ; & in collectione hominum potestas non detur, ad vitanda omnia scandala; nullus tamen est homo, qui non possit, atque etiam non teneatur scandalum evitare. Propterea sub jungitur et verumtamen vae homini illi , per quem scandalum veniI. Ita in casu nostro. Sed inquies e Si non potest homo omnia collective peccata vitare ς ergo ad aliquod patrandum necessitate compellitur. Resp. Neg. cosi Necessitas enim illa peccandi vaga est & indeterminata, quae in nullum cadit particulare peccatum ; quia nullum seorsim est , quod necessario
XV. Objic. ado : Potest homo ad breve tempus ab omni peccato veniali abstinere. Ergo etiam toto , Vel longiore vitae tempore abstinere poterit. Prob. cons Si brevi tempore se contineat, & tentationes superet, merebitur a DEG hac sua continentia & victoria novas gratias novaSque vi res , quibus adjutus & roboratus deinceps etiam se a peccatis immunem praestet. R . COM. Hirec. Meg. cons. Ad prob. dico, posse quidem absolute loquendo justum mereri & impetrare nova a DEO amxilia , quibus immunis etiam deinceps reddatur ob omni peccato; attamen in moderna providentia, & stante semite peccati, ac appetitus inserioris rebellione, cum non semper saciat , quod R. P. Zamri Deοι T. I. de Grat. T PQ
167쪽
potest , ac pro sua infirmitate brevi rursus deficiat ; inde est,
quod de potentia ordinaria longiore tempore se ab omni peccato praeservare non possit. Hinc B. Virgini, cui soli comcessum dicimus privilegium vitandi omnia venialia, concessiimsuit per immunitatem a somite, &perseitam subjectionem appetitus inferioris: aliis autem, in quibus rebellio illa est, & peccandisomes viget , non est datum speciale istud gratiae privilegium. Dices : Si non possumus ab omni peccato abstinere , nec posse a DEO speramus, cur ab eo petimus esse sine peccato et ut ad nullum declinemus peccatum 7 Resp. id rationabiliter nos a DEO petere, tum quod nullum seorsim si peccatum, quod cum DEI gratia Vitare non pollimus , licet gratiam non speremus , qua omnia collective vitare valeamus; tum quod oratio illa prosit ad peccandum rarius , & delenda aut imminuenda peccata , quae jam commisimus. XVI. Objic. atio. Nonnulli justi laudantur in Scripturis tanquam immunes ab omni omnino noxa etiam veniali. Nam Psal. II 8. v. I. dicitur : Beati immaculati in via. Et de Iob haec habentur Iob. I. v. 8. Quod non sit ei similis in terra , homo δε lex, is ressus ac timens DEUM , D recedens a malo. Similiter de Zacharia & Elisabeth Luc. I. v. 6. Erant autem jusi ambo amte DEUM, incedentes in omribus mandaris O Ius cationibus Domitu ritne querela. Denique ad Philipp. g. v. I 5. Quicunque ergo , ait Apostolus, pereiecti sumus , hoc sentiamus. Sed
qui pronunciantur immaculati, incedentes in omnibus mandatis sine querela, recedentes a malo , persecti &c. dicuntur caruisse omni culpa etiam veniali. Ergo.
Resp. Nego. min. Persecti dicuntur justi, quia ad peridictionem toto conatu tendunt, non quia eaim jam in hac vita consecuti sunt. Unde Paulus ad Philipp. 3. ubi se ipsum inter
Persectos recenset in I a. dixerat: non quod Iam accePerim,
aut persemis M. Quae verba Augustinus L. 3. ad Bonifactum c. s. ideo ab Apostolo dicta esse contendit, ut osende
168쪽
Sge Tro II. CAPUT IV. 24 ret , secundum istius Virα modum esse quamdam persessionem ;etque perfectioni hoc quoque deputari , δε se quisque noverit
nondum esse perfectum. Immaculati etiam in hac vita appellantur, non qui nullam prorsus habent maculam ; sed, vel qui nulla peccati mortalis labe insecti sunt , vel quamvis venialia quaedam committant, cito tamen ab iis mundari satagunt. Non absurde, inquit Augustinus Lib. de persea. Iustitiae c. 9. ingredisne macula dicitur carens criminibus damnabilibus , arquei a peccata venialia non negligens. Dicuntur etiam quidam ambulasse in omniibus mandatisqjustifcationibus Domini δε nequerela , id est, ut interpretatur S. Augustinus Lib. de Gratia Christi c. 48. secundum quamdam inter homines conversari nem laudabilem , quam nullus hominum Iu te posset in crim,
nationis querelam Vocare. . . . Non aurem dictum es hoe
fecundum illam pessenionem justriae , m qua vere V omnimode immaculatipefectique vivemus nempe in patria. Job denique,
quantumcunque justus fuerit & recedens a malo , liber tamen in hac vita non erat a lege , quae repugnat legi mentis , &proinde nec a levibus noxis , quae ex ejus subreptione contrahuntur. Unde ipse coram mo peccata sua confitetur, & ape
te ait, quod non justimabitur in consessu ellus Omnis vivens,
XVII. Stensum est hactenus , gratiam habitualem nequaquam lassicere ad evitanda diu peccata omnia tam mortalia , quam venialia ; sed ad illa deolinanda requiri ins per extraordinaria gratiae actualis auxilia, ad haec vero etiam privilegium speciale. His illud adjiciendum videtur,tanquam traditae hactenus doctrinae consectarium: eandem gratiam habitualem non lassicere ad quodvis etiam seorsim & divisime vitandum peccatum , ' quod vitari non potest nisi per observantiam praecepti supernaturalis , aut quodcunque bonum supereatu T a Tale
169쪽
et 48 PAas PRIMAc DrssERT. Lrale operandum, sed ad id requiri praeterea gratiam aliualem; ut proinde homo justus per se ipsum & cum sola gratia sanctificante , neque peccatum vitare , neque bonum salutare operari fossit absque auxilio gratiae interioris actualis. Probatur id generatim iis omnibus Scripturae & Patrum testimoniis , quae superioribus Capitibus adversus Pelagianos, ac Semipelagianos protulimus. Quibus accedit aperta Conc,
Iiorum Arausicani IL & Diospolitani definitio. Illud Can. q. Nuoties inquit, bona agimus , DEUS in nobis atque nobiscum , ut operemur , operatur. Et Can. I9. Narura humana,
etiamsi in illa integritate , in qua condita est, Per aneret, nuLIo modo ipsam , Creatore suo non adjuvante , servaret. Unde
ςum Ine DEI gratia salutem non possit cinodire , quam ac cepit , quomodo sine DEI gratia poterit reparare, quod perdidit ' Et in altero , scilicet in Diospolitano Concilio oppostam
sententiam, nempe Gratiam DEIatque alutorium non ad sim gulos assus donari, tanquam haereticam damnare coactus est Pelagius , ne ipse ut haereticus damnaretur , teste S. Augustino Lib. de Gesis Pelagili Cap. 4. Nec non Epist. Lo 6. modo 186. & Io . modo aI . ad Vitalem c. a. scribens : Haec esilla Pelagi anorum mala, male die mata, meritoque reprobata,
O ab ipso etiam Pelagio timente damnari, in Orientalium Discoporum judicio damnata sententia , qua dicunt, gratiam DEI
non ad sengulos actus dari. Et postea inter duodecim sentemtias, quas se tanquam ad fidem veram pertinentes profiteri testatur, hanc recenset: Scimus majoribus choc est adultis, seu ratione utentibus ad fngulos astus dari. Hinc laudata Synodus Palaestina distinguit gratiam majorum a gratia Parvulorum , & dicit, hanc mavoribus ad Ggulos assus dari. Ergo non loquitur de gratia habituali, quae in utrisque com servatur ; sed de nova gratia actuali, quae majoribus datur; neque enim idem est dari, ac conservari. Quapropter, se
sermo sit de adultis , qui dono gratiae habitualis jam instru-
170쪽
Sgerro It CAPUT Rcti sunt, sue de Catechumenis, aut ad justificationem se dipponentibus , seu universim de quibuscunque boni aliquid si lutaris cogitantibus , volentibus, agentibus ; salondum cst, nihil eorum facere posse, nisi ipsis detur ad singula a utorium gratiae interioris actualis.
An ad perseverandum usque ad Mem in accola.
juintia opus sit auxilio gratiae specialis 'L Uuplex perseverantiae genus hoc loco distingui solet. β Unum, quo quis non toto, sed aliquo tantum etsi longiore vitae tempore in gratia sanctificante persistit. Alterum, per quod usque ad extremum omnino vitae spiritum in eadem gratia perseverat, seu ipsam mortem cum gratia sanctificante conjungit ' quae vulgo perseverantia finalis nuncupatur. De perseverantia priore modo accepta egimus supra , cum ostendimus, hominem etsi justum , non posse diu abstinere a peccatis , & longo tempore perdurare in gratia , absque auxiliis gratiae extraordinariis. Superest nunc dicere de perseveram tia alterius generis, qua nempe usque in fnem perffevexatur in chriso, ut ait S. Augustinus Lib. de dono persever. cap. L. Hinem autem dico, quo vita istas tur, in qua tantummodo pG iculum es, ne cadatur. De hac igitur quaeritur in praesentiran sit speciale donum, justo cuicunque prorsus indebitum, Adistinctum a dono gratiae sanctificantis, ab habitibus supern turalibus gratiam comitantibus, & ab ipsis etiam extraordin riis auxiliis, quae conceduntur ad perseverandum longiore quidem, sed non toto vitae tempore II. Qua quidem in quaestione duo suere errores, & duae etiamnum inter Catholicos versantur opiniones. Primus error