장음표시 사용
461쪽
sgerio L CApire u i ' 44rest sussciens ab eo tollere maculam peccati in vita, sed solum eam tegit, quomodo eam tollet in morte Merito proinde definitum est in Tridentino Sess. s. Can. s.
Si quis per IE SU Chrisi Domini nostri gratiam, quae in
Baptismate confertur, reatam originaliS peccati remisti negat, aut etiam asserit non tolli totum id, quod veram i propriam Eeccati rationem habet: sed iliud ssicit tantum radi, aut non imputari anathema IP. In renatis enim nihil odit Deus quia nihil est damnationis iis , qui vere consepulti sunt cum chriso per Baptisma in mortem Uc. In renatis autem aliquid odisset Deus c& consequenter in quolibet alio justificato γ& in eis aliquid damnatione dignum esset, si peccata adhuc
in eis remanerent, & tantum tegerentur, raderentur, aut non imputarentur. Cum ergo nihil Deus in renatis odit, s Iumque peccatum odio habeat ; nihil etiam peccati in renatis remanet. Et sane , si Scriptura justificatos vocat regener tos , vivificatos, translatos de morte ad vitam T. Ioan. 3. v. I 4. quomodo in eis remanere potest peccatum, quod est
mors animae 8 Quomodo smul stabunt mors & vita spiritualis; si nequeunt simul consistere mors & vita naturalis
Novatorum argumenta diluuntur. se adversus Catholicum dogma a Novatoribus adferri
solent, levia adeo sunt, ut vix operae si pretium usrefellendis immorari. Ne tamen ea pentius neglexisse ubdeamur, praecipua duntaxat capita attingemus. IIL Primum Haereticorum argumentum landatur in velabis illis Psal. 3I. v. I. Beati quorum remissae sunt iniquitares, υ quorum recta sunt peccata. Et V. a. Beatus vir , cui non is Putavit Dominus peccatum. Unde se arguunt: Tria illa, re
462쪽
PARs fge UNDA. DIssERT. Ldum, unumque expficatur per aliud, ita ut remitti peccata a Deo nihil sit aliud, quam peccata tegi; tegi autem nihll aliud, Nam non imputari ad poenam & damnationem, juxta illud Ezech. 38. V. I 6. ubi dicitur de impio, si egerit pinnite
tiam, Omnia Peccata Uus, qua peccavit, non imputabuntur et Et a. ad Cor. s. v. I9. Deus erat in Cis o mundum reconciliana
sibi, non reputans illis des Aa i orum. Reis, Peccata dici possunt tegi, & non imputari duplic,
ter. Tegi inprimis dicuntur, vel ita, ut occultentur tantum, adeoque vere remaneant; vel ut penitus aboleantur: quemadmodum ulcera corporis , a quibus haec metaphora sumpta est, dicuntur tegi, vel illa solum occultando, ne ap Pareant, quo pacto teguntur ab ipso ulcerato ; vel ea sanam do & tollendo, qualiter teguntur a Medico. Prior sensus est Haereticorum , posterior Catholicorum ; secundum quos ita teguntur Peccata, ut penitus deleantur: nam contecta smul
dicuntur peccata, & iniquitates remissae, sive, ut legit Syrus, nee non Hieronymus , dimissa es iniquitas & quidem tali pacto dimissa est iniquitas, ut peccati labes nequaquam per
maneat. Utitur namque tam Hebraeus, quam Graecus codex voce auferre, habetque, Quorum scelus ablatum es. Unde S. Augustinus Enar. a. in citatum Psal. 3I. sic ait: Beari, quo
rum remissae sunt iniquitares, O quorum resa suntpeccata: non in quibus non sunt inventa peccata, sed quorum tecta sunt peo , cata. Cooperta sunt peccata, tecta sunt, Molita sunt . . . . Nec fic intelligas, quod dixit: peccata cooperta sunt; quas Ai fas, is vivant. b
Duplex pariter est non imputatio: una, qua non imp tatur id ., quod est ; & haec non imputatio est figmentum Haereticorum : altera, qua non imputatur id, quod revera non est, sue quia' revera non est; & haec non imputatio est quam tenent Catholici, & quam De loco exprimit Scriptura.
Propterea statim post verba illa , non imputavit Dominus pc
463쪽
cum justitia divina nullum possit peccatum non imputatum &impunitum relinquere ῆ peccata , quae a Deo non imputata di-suntur, vere deleta & ablata censenda sunt. No Alterum Sectariorum argumentum petitur ex testimonio Apostoli Pauli, qua quamvis vere justificatus esset, dicebat tamen ad Rom. . V. I . remanere in se peccatum: Iam non ego operor illud , sed quod habitat in me peccatum. Resp. Nomine peccati intelligere Paulum concupisce tiam, quae in justificato manet, dicitarque peccatum ; non quod ipsa revera peccatum si, sed quia ex peccato nempe originali est, & ad peccatum inclinat. At contra insurgunt Adversarii : Ergo in justificato, i quiunt , remanet radix peccati , nempe concupiscentia. Ergo hominem justificari, est, solum radi peccata, non penitus tolli : sicut capilli dicuntur radi, non penitus tolli; quia rem net radix, in qua item' pullulant. . .. Reis. Remanet in justificato concupiscentia, quae dici potest radix peccati aequivoce, non vero proprie & undvoce. Non est enim concupiscentia formaliter peccatum, sicut radix capilli, capillus est:quia peccatum nunquam facit, nisi voluntatis consensus accedat : sed radix peccati, & quodammodo, . peccatum improprie dicitur , quia nempe poena & effectus peccati originalis est, & ad peccatum actuale solicitat ac inclinat. De ista concupi centia carius, inquit Augustinus Lib. T. contra duas Epist. Pelag. c. I 3. falli eos credo, aut fallere,
cum qua nectio es, ut etiam baptiratus . . . pia mente cons, gat. Sed haec etiam vocatur peccatum, non utique quia Peccatum es, sed quia peccato sapa es, Ila vocatur : fcur Scriptura manus culluSque dicitur, quod manus eam feceriri Hoc sensu dicit Apostolus: Iam non ego operor irid, id est, malum, seu pravos concupiscentiae motus, quia non consentio exhibere membra mea arma iniquitatis peccato : sed illos ope-Κ k k z
464쪽
444 PAxs S Ee UNDA. DIssE T. I. ratur quod babitat in me peccatum, id est, concupiscentia , , quae ex peccato est, & ad peccatum impellit. Unde subdit:. Si autem quod nolo, illud facio, id est, non consentiens, jam non ego operor illud, volens stilicet; sed ea patior, & sustineo ex inclinante carnem meam concupiscentia, & ad peccatum stimulante; quae propterea peccatum ab Apostolo nominatur.
Caeterum similitudinem illam, quam nobis oggerunt, scilicet capillorum, qui radi solum dicuntur, non tolli, quamdiu radix remanet, ex qua rursus pullulant , ex Pelagiano sonte hauserunt Sectarii. Ut enim resert S. Augustinus L. I. contra duas Epist. Pelag. ad Bonis c. I 3. Pelagiam idem opponebant Catholicis, quasi hi dicerent : Baptisma non dare omnem indulgentiam peccatorum, nec auferre crimina, sed radere ut omnium peccatorum radices in mala carne teneantur. Hoc vero ipsum est, quod Sectarii dicunt. Audiant ergo Augustinum calumniam hanc Catholicis impactam se repellentem : Quis hoc adversus Pelagianos, nisi infrilis a rmet 'Dicimus ergo, Baptisma dare omnium indulgentiam peccatorum , auferre crimina, non radere a nec, ut omnium peccatOrum radices in mala carne teneantur, quasi rasorum in capite
capillorum, inde credicant iterum rescanda peccata. Nam Dillam simillitudinem comperi, sua illos adhibere calumniia, tanquam hoc nos sentiamus , O dicamus. En Novatorum doctrinam dicentium, Baptismate non auferri, sed radi peccata, reputatam tanquam execrabilem & a Pelagianis, & a Catholicis. V. Tertium denique erroneae suae doctrinae argumem tum , ut plura alia non majoris momenti omittam, depromunt Sectarii ex S. Ambroso, qui Lib. a. de Jacob, Justificationem exponit exemplo ejusdem Iacob sese vestimentis Esau, ac pelle haedina occultantis. Ex quo inserunt, hominem Diqiligod by Cooste
465쪽
SEcTIO L CAPUT α 4 unem semper esse contaminatum & impium, atque exterius tantum justitia Christi contegi, ut justus appareat. Resp Exemplum Jacob ex Ambrosio depromptum ad Christum pertinere, cujus justitia , qua cooperimur est quidem causa justificationis nostrae, sed meritoria, non formalis ι comparationem proinde illam in hoc sitam esse arbitramur , quod, sicut Jacob aliena veste indutus incessit, ita Christus 1 ctus in similitudinem carnis peccati vere lan Ores nostros tiniit , & attritus est propter scelera nostra. Hinc Augustinus in Lib. contra Mendacium c. Io. sic scribit: Per haedinas pestes Peccara Per eum Nero, qui eis se operuit, ille significas es, quil non sua, sed abiena peccata portavit.
Praeter veram peccatorum remissionem, in justi
none accipit homo inhaerentem Iustitiam, qua interius re-noνatur , O Ii iussit. VI. TTa rursus contra Lutherum atque Calvinum asserentes,
I hominem in justificatione non fieri justum, nisi extrinsece, & propter justitiam Christi ipsi exterius imputatam, definivit Tridentinum Sess. 6. Can. Ir. his verbis : Si quis di-κerit, homines Iusscari, vel sola impuratione justitia Christi,
vel sola remi lone peccatorum, mclusa gratia D charitate, quae in cordibus eorum per Spiritum Sannum dissundatur, atque iblis inhaereat . aut etiam gratiam , qua jusscamur, esse tantum favorem Dei, anathema fit. Contra quos etiam clamat Scriaptura innumeris in locis. Atque illis cumprimis, quibus Deus assirmat se in justis permanere & habitare. Sic Joan. I s. U.
a 3. Si quis diligit me, sermonem meum servabit ; Pater meus diliget eum, O ad eum veniemus, O mansionem apud eum faciemus. Et Apostolus I. ad Cor. 3. v. I 6. Nescitis, quia Κ k k a rem
466쪽
te sum Dei estis, O Spiritus Dei habitat in vobis. Isthaeeloquendi ratio, venire ad aliquem U mansomem apud eum face re , habitare tanquam in templo, quid aliud indicat, quarta
praesentiam Spiritus Sancti per justitiam inhaerentem, & gr. tiam formaliter justificantem.
Hoc ipsum probant ea Scripturae testimonia, quibus e ponitur modus, quo sanctificans gratia conceditur. ad Rom. s.
v. s. Charitas Dei dissus est in cordibus nostris per Spiritum Sanaum, qui datus es nobis ; quae quidem diffusio intinum. aliquid ac formale importat. Ad Ephec I. v. 13. Signati sunt Spiritu promissionis Sancto , quod pariter inhaerentem 1anctitatem significat. Signari enim non est in sola imputatione, aut savore externo haberi acceptum, sed fgnaculo quodam,& quas charaetore ab improbis separari. a. ad Or. I. v. 22. Ac perunt pignus Spiritus ubi vox pignus, vel arrha, non solum promissionem, aut legis praescriptionem fgni fleat, sed quandam portionem ejusdem rei, quae promittitur, auctore Augustino Serm. II. de verbis Apostoli. Ad Tit. 3. v. s. Secundum misericordiam suam salvos nos fecit per lavacrum regenerationis D renovationis Spiritus Sanai, quem e fudit in nos abunde per JESUM Chri tum Salvatorem nostrum . ΠIIustifcati gratia ipsius haeredes simus secundum spem Vitae aeternae: .
Quae verba de sola justitiae imputatione, vel extrinseca peccatorum condonatione explicari nequeunt; sed aliquid longo majus fgnificant, ac proinde de dono aliquo supernaturali nobis inhaerente, nosque formaliter justificante intelligi debent. In eo namque posta est ratio formalis justificationis , quod nos reipsa regenerat, renovat, abluit; quod in nos Deus effundit abunde, quod nos justificat, quod haeredes facit vitae aeternae:. Sed haec omnia praestat gratia per Spiritum Samctum collata : neque id efficit, ut qui renovatur, & regeneratur, licet peccatorum sordibus inquinatus, mundias tamen
abeatur, & justus sed re ipsa justum sacit. Ergo rario somnatis justificationis est inhaerens nobis Spiritus S. gratia
467쪽
See Teto I. CAPUT II. 44 Idem denique evincit insignis ille ejusdem Apost. locus ad
Rom. s. ubi instituens comparationem inter jacturam, quam s cit homo per peccatum Adami, & lucrum ex gratia Christi, ita loquitur V. 19. Sicut per inobedientiam tinius hominis, peccaI
res consituri sunt multi . ita per unius Meditionem jusi consti
uentur mutit. Eodem ergo modo constituuntur homines j
sti per Christi obedientiam , quo per Adami inobedientiam
constituti sunt peccatores. Atqui, latentibus Adversariis , homines constituti sunt peccatores, non per solani externam imputationem peccati primi Parentis, sed per maculam ab eo in omnes originaliter derivatam, & cuilibet vere intrinsecam. & inhaerentem. Ergo neque constituunt cir justi per solam
justitiam Christi extrinsece imputatam, sed per justitiam i
ternam, a Deo per illius merita in homines derivatam, iisque inhaerentem. Quare S. Augustinus gratiam hanc pari miis, dum baptigantur, infundi, di χrte assirmat L. T. de peccat. mer. & rem c. 9. ubi ait et Chri tum dare sdelibus occubrissimam fusi Spiritus gratiam, quam lasemer infundis Opa vilis. Et c. I9. ait : Infantes fdeles esse O dici per Sacramem cum Mei: non quidem isto duntaxat sensu, quod exterius mdei sigmiai percipiant ; sed etiam , quod internam & inhae- Tentem habeant fidem, quam habitualem appellamus et jam enim dixerat , in illis infantibus per Baptismum fidem inesse, quomodo inerat per nativitatem Adami peccatum. Et Lib. degrat. & lib. ub. c. aa. ait, infantibus, quando baptirantur , eriam relanasitibus gratiam haerere. Communis haec ost Pa- trum doctrina, qui quoties de gratia sanctifidante loquuntur , eandem appellant emgiem quamdam & similitudinem Dei, communicatione Spiritus Sancti, quasi impressione, formatam: operationem Spiritus Sancti dicunt esse in homine justo, sicut ars est in artifice, sanitas in corpore, verbum in mente: impressionem gratiae similem esse picturae et gratiam esse animae
468쪽
sanitatem, pulchritudinem, novam nativitatem ae regenerationem: quibus certe loquendi sormulis intimum aliquid acanimae inhaerens significant. Ita Cyrillus Dialogo s. de Trinit. Nazianzen. orat. 36. Irenaeus L. f. c. 6. Basilius L. de Spiritu S. c. 26. Chrysostomus Hom. I. in Epist. ad Ephes & alii. Merito proinde Andreas Vega scribens in Sess. 6. Comellii Trid. de justific. L. r. c. 24. observat, Patres Tridenti nos, cum rem noseram praesentem defniere, reae intellexisse
hanc communem fiasse Eccle ae sdem, tames non sub nomine habitu neque potuisse a Catholicis Doctorisvs divers immrum temporum summa concordia tradi, nisi esset a Spiritu Samno , V digna quae ab omnibus reciperetur. VII. Quod vero sanctificans gratia quam adversus No tores ex Ecclesiae definitione esse justitiam inhaerentem ostem dimus hactenus sit etiam quid permanens per modum habiatus, & ab aeta fluente ac transitorio distinctum, quamvis id expresse definitum non esse videatur, ut fide divina credendum, adeo tamen persuasum est Doctoribus Catholicis, ut contrarium c quemadmodum supra observavimus sne tem ritate defendi non possit. Cujus quidem & ratio, & authoritas est manifesta. Etenim parvuli, & amentes, dum baptia
Eantur, accipiunt gratiam. Atqui non eam accipiunt per modum auxilii transeuntis, seu motionis ad operationem: quia motionis ejusmodi incapaces sunt, & motio ad actionem eum ipsa actione transit, gratia autem sanctificans permanet, donec per peccatum expellatur. Igitur eam accipiunt per modum formae permanentiS. Et colligitur ex illo I. Ioan. 3. V. 9. Omnis , qui narus es ex Deo, peccatum non facite quoniam semen ipsus in eo manet. Et xl. V. I . Apud vos manebit Spiritus Sanctus O in vobis erit. v. 23. Ad eum veniemus, is mansonem apud eum faciemus. Joan. 4. v. 16. Qui manet in charitare, in Deo minet, D Deus la eo. Quae verba indicant praesentiam Spiritus
469쪽
sancti per gratiam non quomodocunque, sed fixe ac permanenter inhaerentem. Deus quidem cum ad aliquem accedere aut recedere dicitur, non mutat locum, quia ubique est,& sua immensitate omnem locum replet, continetque : sed dicitur accedere, cum novo modo alicubi operatur; recedere vero , cum operari desinit, quamvis praesentissimus adsit. Deus ergo venit ad peccatorem, quando illum excitat, & transeunter in illo operatur sanctam cogitationem, & pium volum talis affectum : manet autem in justo, quamdiu gratiam sanctificantem per continuum influxum in eo conservat, & per ibiam non solum assimilat sibi in moribus & virtutibus divinis, sed etiam naturae suae divinae consortem essicit. Justus quoque per charitatem in Deo manet ; quia charitas, seu gratia lanctificans ipsum avellit a terrenis cupiditatibus , Omnesque ejus lacultates , sensus, appetitus , cogitationes ad Deum trahit, ut nonnis Deum & divina cogitet, intendat, suspiret,& in illo Alo conquiescat. Quapropter in Concit. Viennens Clem. de summa Trim GD Ride Cathol. relatis duabus opinionibus , quarum una negabat regeneratis per Baptismum parvulis gratiam informantem, ac virtutes quoad habitum infundi; quod nempe parvulis videretur inutilis habitualis gratia , quam reducere in usum non possent, scut adulti: altera vero a rebat parvulis quoque per Baptismum conferri gratiam, & virtutes etiam quoad itabitum, etsi nondum eo tempore quoad actum , cujus incapaces essent: Concilium hanc secundam probans, ait : NOS... opinionem secundam . . . tanquam probabiliorem, O dissis Samnorum, ac Doctorum modernorum Theologu magis cons nam, D concordem ,sacro approbante Concilio, duximus et,
Hanc eandem opinionem adoptavit deinde ConciliumΤr dent: Verbum enim, inhaeret, quo utitur, significat fixum quid & permanens: unde sicut dum dicit, peccatum origin R. P. Zara.L Theol. T. Lde Gratia. Lli te
470쪽
4so PARs fge UNDA. DrssERT. I. le inesse unicuique proprium ; sensus est, quod in sit permanenter : ita cum dicit, gratiam sanctificantem inhaerere, sensus pariter erit, quod permanenter inhaereat. Deinde C. . ejusdem Sess. 6. dicit, justificationem esse renovationem interioris hominis, per voluntariam susceptionem gratiae & d norum. C. II. docet, gratiam non deperdi per peccata v nialia Et c. I 6. aliquos justificatos acceptam gratiam perpetuo conservare. Quae locutiones tanti ponderis nonnullis visae sunt, ut Bellarminus L. I. de Grat. & lib. arb. c. 6. SuareZ L. 6. de Grai. c. 3. n. 6. & alii affirmare non dubitaverint, veritatem hanc esse definitam de fide a Concilio Trid. Quibus consentire videtur Catechismus Romanus, qui sic hahet , ubi de Baptismo r Di autem gratia, quemadmodum Tridentina Sinnodus ab Omnibus credendum, pama anathematis
Proposta, decrevit, non solum per quam peccatorum sic remisso,sed Hvina qualitas arima in rem.
Heterodoxorum objecta refelluntur.
VIII. cum facilius Heterodoxorum objectionibus plerisque occurratur, advertendum est, eos solere abuti iis Scripturae testimoniis, quibus dicitur, Christum factum esse nobis a Deo justitiam, & redemptionem ; nos in Christo justos emci ; per illius obedientiam justum constitui &c. Neque enim Catholici negant, Christi mortem, justitiam, obedientiam esse causam meritoriam nostrae justificationis : sed nos justos esse formaliter per externam Christi , non per inhaerentem nobis justitiam, quam Spiritus Suncti infundit, Scripturae nusquam dixerunt. Illud itaque ultro latentur Catholici, Christum ea ratione esse nostram justitiam, quia pro nobis Deo satisfecit, ut explicat Bollarminus Lib. I. de Justis. cap. Io. M Nam etiamsi per justitiam inhaerentem vere justi,, nominemur & sinus, tamen non per eam sitisfacimus Deo a Pro