Poemata quaedam excerpta: Selections from the poems of Ovid, chiefly the Metamorphoses

151쪽

ho an cola, o stranget affecting those hora in of them: Delos and the Symplegades; Elna, hic di no aluus flame. Earin heraeis lives and reathes, an suffers at these hanges; his prino sto decay, and shoWs strange metamorphoses, as osvorma in ulterniea, adpotes to roga, and aha les cuba to ars fabis of the Phoenix, hyaena, and chameleon, and thegro.in o corvi States change and PMs Way - SParta Mycenae, Thebes, whil neW Rome is rising rom ancient Troy O7 433 JThe lesson os mercnis reinso ed and sortifie mit this doctrine, Numa reses macessiti the state of Rome unti his death

Egeria, mering at his Ioas. Iistens to the tale of Hippolytus, soni Theseus banished by the false accusationa o Phaedra, and dashe to ieces o the hores os Corinthin, ut change to the Italia Minius, an is change by Dianario a Buntain 48 ssi . Tale of the Etrusca Tams, Who sprangarom a clod Pand of Cipus,om hose bro are torna, and who resused the wvereuntro his

J ESTINAT imperio clarum praenuntia Veri - Fama Numam. Non ille satis cognosse Sabinae

gentis habet ritum animo majora capaci Concipit, et quae sit rerum natura requirit. hujus amor curae, patria Curibusque relictis, secit, ut Herculei penetraret ad hospitis urbem. Vir fuit hic ortu Samius, sed sugerat una oet Samon et dominos, odioque tyrannidis exsul sponte erat isque, licet caeli regione remotos, mente deos adiit, et quae natura negabat visibus humanis, oculis ea pectoris hausit. cumque animo et vigili perspexerat omnia cura, insin medium discenda dabat coetusque silentum dictaque mirantum magni primordia mundi et rerum causas et quid natura, docebat: quid deus, unde nives, quae fulminis esset origo; Iuppiter an venti discussa nube tonarent; mquid quateret terras, qua sidera lege mearent,

152쪽

ia The MDdom of ing Numa fΜEΥAmet quodcumque latet primusque animalia mensis arguit imponi. aerimus quoque talibus ora

docta quidem solvit, sed non et Credita, verbis: Parcite, mortales, dapibus temerare nefandis scorpora P Sunt fruges, sunt deducentia ramos pondere poma suo, tumidaeque in vitibus uvae; sunt herbae dulces sunt quae mitescere flamma mollirique queant nec vobis lacteus humor eripitur, nec mella thymi redolentia flore. Aoprodiga divitias alimentaque mitia tellus suggerit, atque epulas sine Caede et sanguine praebet. carne serae sedant jejunia, ne tamen omnes: quippe equus et pecude armentaque gramine vivunt; at quibus ingenium est inmansuetumque serumque, Ss Armeniaeque tigres iracundique leones, cumque lupis ursi, dapibus cum sanguine gaudent. Heu quantum scelus est in viscera visCera condi, congestoque Vidum pinguescere corpore Corpus, alteriusque animantem animantis vivere leto sci

Scilicet in tantis opibus, quas optima matrum Terra parit, nil te nisi tristia mandere saevo vulnera dente juvat, rictusque referre Cyclopum y nec, nisi perdideris alium, placare voracis et male morati poteris jejunia ventrist s At vetus illa aetas, cui fecimus aurea nomen, fetibus arboreis et quas humus educat herbia

fortunata fuit, nec polluit ora cruore. tun et aves tutae movere Per aera pennas,

et lepus inpavidus mediis erravit in herbis, Iocine sua Credulitas piscem suspenderat hamo; cuncta sine insidiis nullamque timentia raudem plenaque pacis erant. Postquam non utilis auctor victibus invidit, quisquis fuit ille, priorum, corporeasque dapes avidam demersit in alvum, rios

153쪽

secit iter sceleri Primaque e caede serarum incaluisse putem maculatum sanguine ferrum. idque satis fuerat nostrumque petentia letum corpora missa neci aalva pietate latemur; sed quam danda neci, tam non epulanda suerunt rio Longius inde nefas abiit, et Prima putatur

hostia sua meruisse mori, quia semina pando eruerit rostro, spemque interceperit anni. vite caper morsa Bacchi mactandus ad aras ducitur ultoris nocuit sua culpa duobus iis

quid meruistia, Ves, placidum pecus, inque tuendos natum homines, pleno quae sertis in ubere nectar, mollia quae nobis vestras velamina lanas praebetis, itaque magis, quam morte juvatis pquid meruere boves, animal sine fraude dolisque leto

innoCuum, simplex, natum tolerare labores Θimmemor est demum, nec frugum munere dignus,

qui potuit curvi dempto modo pondere aratri

ruricolam mactare suum, qui trita labore illa, quibus totiens durum renovaVerat amum, ascondiderat messes, Percussit colla securi. Nec satis eat, quod tale nefas committitur ipsos inscripsere deos sceleri, numenque Supernum

caede laboriferi credunt gaudere juvenci.

victima labe carens et praestantissima forma - laonam placuisse nocet vittis praesignis et auro sistitur ante aras, auditque ignara precantem,

imponique suae videt inter cornua frontiqua coluit, ruges, percussaque sanguine cultros inficit in liquid praevisos forsitan unda. 33 protinus ereptas viventi pectore fibras inspiciunt, mentesque deum scrutantur in illis. unde sames homini vetitorum tanta ciborum est Θaudetis vesci, genus inmortale quod oro

154쪽

ne tacite, et monitis animos advertite nostris et 1 ocumque boum dabitis caesorum membra palato, mandere vos vestros scite et sentite Colonos. Et, quoniam deus ora movet, Sequar ora moventem rite deum, Delphosque meos ipsumque recludam aethera et augustae reserabo oracula mentis. 14smagna, nec ingeniis vestigata priorum,

quaeque diu latuere, canam. Juvat ire per alta astra juvat terris et inerti sede relicta nube vehi, validique humeris insistere Atlantis; palantesque homines passim ac rationis egentes rso despectare procul, trepidosque obitumque timentes sic exhortari, seriemque evolvere sati. O genus attonitum gelidae formidine mortis iquid Styga, quid tenebras et nomina vana timetis, materiem vatum, falsique pericula mundi isscorpora Sive rogus flamma, seu tabe vetustas abstulerit, mala posse pati non ulla putetis. morte carent animae, semperque, priore relicta

sede, novis domibus vivunt habitantque receptae. ipse ego iam memini Trojani tempore belli Panthoides Euphorbus eram, cui pectore quondam haesit in adverso gravis hasta minoris Atridae. cognovi clipeum, laevae gestamina nostrae, nuper Abanteis templo Junonis in Argis. Omnia mutantur nihil interit. Errat, et illinc i6s huc venit, hinc illuc, et quoslibet occupat artus spiritus, eque seris humana in corpora transit, inque seras noster, nec tempore deperit ullo. utque novis facilia signatur cera figuris,

nec manet ut fuerat, nec formas servat easdem, i7o sed tamen ipsa eadem est, animam sic semper eandem esse, sed in varias doceo migrare figuras. ergo nec pietas sit victa cupidine ventris

155쪽

parcite, VatiCinor, cognatas caede nefanda exturbare animas, ne sanguine sanguis latur r7s Et quoniam magno sero aequore, plenaque Veniis

vela dedi: Nihil est, toto quod perstet in orbe.

cuncta fluunt, omnisque vagans sermatur imago. ipsa quoque assiduo labuntur tempora motu, non secus ac numen. meque enim consistere flumen, nec levis hora potest; aed ut unda impellitur unda, urguerurque eadem veniens urguetque priorem tempora sic sugiunt pariter, pariterque sequuntur, et nova sunt semper; nam quod suit ante relictum est, fitque, quod haud fuerat, momentaque cuncta novantur. Cernis et emensas in luCem tenderem tes, et jubar hoc nitidum nigrae succedere nocti; nec Color est idem caelo, cum lassa quiete cuncta jacent media, cumque albo Lucifer exit Clarus equo rursusque alius cum praevia lucis im

tradendum Phoebo Pallantias inficit orbem. ipse dei clipeus terra cum tollitur ima

mane rubet, terraque rubet cum conditur ima; candidus in summo est, melior natura quod illic aetheris est, terraeque procul contagia fugit. 19sne par aut eadem nocturnae forma Dianae esse potest umquam semperque hodierna sequente, si crescit, minor est, major, si contrahit orbem. Quid non in species succedere quattuor annum aspicis, aetatis peragentem imitamina nostrae a nam tener et lactens puerique simillimus aevo Vere novo est; tunc herba reCens et roboris expers turget, et itisolida est, et spe delectat agrestes. omnia tunc florent, florumque coloribus almus ludit ager, neque adhuc virtus in frondibus ulla est. transit in Aestatem post ver robustior annus fitque valens juvenia neque enim robustior aetas

156쪽

ulla, nec uberior, nec quae magis ardeat ulla est. excipit Auctumnus, Posito servore juventae, maturus mitisque inter juvenemque Senemque a Iotemperie medius, sparsu quoque tempora Canis. inde senilis Hiemps tremulo venit horrida passu, aut spoliata suos, aut, quos habet, alba capillos.

Editus in lucem acuit sine viribus insans;

mox quadrupes, rituque tulit sua membra serarum; paulatimque tremens et nondum poplite firmo constitit, adjutis aliquo conamine nervis; inde valena Veloxque fuit, spatiumque juventae aas transit, et emeritis medii quoque temporia annisi itur occiduae per iter declive senectae. subruit haec aevi demoliturque prioris robora fletque ito senior, Cum spectat inanes illos, qui suerant solidorum mole tororum 23 Herculeis similes, fluidos pendere lacertos; flet quoque, ut in speculo rugas aspexit aniles, Tyndaris, et secum cur si bis rapta requirit. Tempus edax rerum, tuque invidiosa Vetustas, omnia destruitis, vitiataque dentibus aevi 23spaulatim lenta consumitis omnia morte. Haec quoque non eratant, quae nos timen a

quasque Vices peragant, - animos adhibeter docebo. quattuor aeternus genitalia corpora mundus continet. Ex illis duo sunt onerosa, Suoque Upondere in inserius, uiatis atque unda, seruntur; et totidem gravitate carent, nulloque premente alta petunt, aer atque aere purior ignis. quae quamquam spatio distant, tamen omnia fiunt ex ipsis, et in ipsa cadunt resolutaque tellus a si liquidas rarescit aquas, tenuatus in auras aeraque humor abit, dempto quoque pondere rursus

157쪽

in superos aer tenuissimus emicat ignes; inde retro redeunt, idemque retexitur ordor ignis enim densum spissatus in aera transit, aueo hinc in aquas, tellus glomerata cogitur unda. me species sua cuique manet rerumque noVatrix ex aliis alias reparat Natura figuras.

nec perit in tanto quicquam mihi credite mundo,

sed variat, laciemque novat nascique Vocatur assincipere esse aliud, quam quod sui ante mori ue, desinere illud idem cum sint huc forsitan illa, haec translata illuc, summa tamen omnia Constant. Nil equidem durare diu sub imagine eadem crediderim. Sic ad serrum venistis ab auro, ω Saecula; sic totiens versa est fortuna locorum. vidi ego quod uerat quondam solidissima tellus, esse fretuma vidi factas ex aequore terras, et procul a pelago conchae acuere marinae, et vetus inventa est in montibus ancora summis; a6squodque suit campus, vallem decursus aquarum fecit; et eluvie mons est deductus in aequor; eque paludos siccis humus aret arenis; quaeque sitim tulerant, stagnata paludibus hument; hinc sontes natura novos emisit, at illic noclausit et aut imi commota tremoribus orbis

flumina prosiliunt, aut excaecata reSidunt. . . .

me tamen oblitis ad metam tendere longe exspatiemur equis, caelum et quodcumque sub illo est, immutat sormas tellus et quicquid in illa est. sue

nos quoque, Par mundi, - quoniam mon Corpora solum,

Verum etiam volucres animae sumus, inque serinas possumus ire domos, pecudumque in corpora Condi, corpora quae possint animas habuisse parentum, aut fratrum, aut aliquo junctorum laedere nobis, oo

158쪽

aut hominum certe, tuta esse et honesta Sinamus, neve Thyesteis cumulemus viscera menSis. Quam male Consuescit, quam se parat ille cruori

impius humano, vituli qui guttura errorumpit, et inmotas praebet mugitibus aures Gue aut qui vagitus similes puerilibus haedum edentem jugulare potest, aut alite vesci, cui dedit ipse cibos Quantum est, quod desit in istis ad plenum lacinus quo transitus inde paratur Zbos aret, aut mortem Senioribus imputet annis; ohorriserum contra Borean ovis arma ministret; ubera dent saturae manibus pressanda capellae.

retia cum pedicis, laqueos, artesque dolosas tollitea nec volucrem viscata fallite virga; nec formidatis cervos illudite pennis 4 uene celate cibis uncos allacibus hamos. perdite siqua nocent, verum haec quoque perdite

tantum:

ora vacent epulis, alimentaque mitia carpant. Talibus atque aliis instructo pectore dictis in patriam remeasse serunt, ultroque petitum Daccepisse Numam populi Latiaris habenas: conjuge qui felix nympha ducibusque Camenis

sacrificos docuit ritus, gentemque feroci assuetam bello pacis traduxit ad artes. qui postquam Senior regnumque aevumque peregit, exstinctum Latiaeque nurus populusque Patresque deflevere Numam.

159쪽

OANDITE nunc, Musae, praesentia numina Vatum,

scitis enim, nec vos fallit spatiosa vetustas unde Coroniden circumflua Thybridis alti

insula Romuleae sacris asciverit urbis. 6as Dira lues quondam Latias vitiaverat auras pallidaque exsangui squalebant corpora tabo. suneribus sessi postquam mortalia cernunt temptamenta nihil, nihil artes posse medentum, auxilium caeleste petunt mediamque tenentes 63o orbis humum Delphos adeunt, oracula Ρhoebi, utque salutifera miseria su urrere rebus sorte velit, tantaeque urbis mala finiat, orant.

et locus et laurus et, quas habet ipse, pharetrae intremuere simul cortinaque reddidit imo aue hanc adyto vocem, pavefactaque pectora movit: Quod petis hinc, propiore loco, Romane, petisses: et pete nunc propiore loco nec Apolline Vobis, qui minuat luctus, opus est, sed Apolline nato: ite bonis avibus, prolemque accersite nostram. oJussa dei prudens postquam Ccepere Senatus, quam colat, explorant, juvenis Phoebeius urbem, quique petant ventis Epidauria litora, mittunt. quae postquam cum missi tetigere carina,

160쪽

concilium Graiosque patres adiere, darentque, soravere, deum, qui praesens unera gentis finiat Ausoniam certas ita dicere sortes. Dissidet et variat sententia parsque negandum non putat auxilium multi retinere, suamque non emittere opem, ne numina tradere suadent. insodum dubitant, seram pepulere crepuscula lucem, umbraque telluris tenebras induxerat orbi: Cum deus in somnis opifer Consistere visus ante tuum, Romane, torum, sed qualis in aede esse solet, haculumque tenens agreste Sinistra, fisscaesariem longae dextra deducere barbae, et placido tales emittere pectore OceS:

Pone metus; veniam, Simulacraque nostra relinquam:

hunc modo serpentem, baculum qui nexibus ambit, Perspice, et usque nota ViSu, ut cognoscere posSis 66o vertar in hunc sed major ero, tantusque videbor, in quantum debent caelestia corpora verti.'extemplo cum voce deus, Cum voce deoque somnus abit, somnique fugam lux alma secuta est.

Postera sidereos Aurora fugaverat ignes; 66sincerti quid agant, procere ad templa petiti

conveniunt operosa dei, quaque ipse morari sede velit, signis caelestibus indicet, orant. vix bene desierant, cum cristis aureus altis in serpente deus praenuntia sibila misit, roadventuque suo signumque arasque foresque marmoreumque solum fastigiaque aurea movit, Pectoribusque tenus media sublimis in aede constitit, atque oculos CirCumtulit igne micantes. Territa turba pavet cognovit numina Castos in ueevinctus vitta crines albente Sacerdos,

et meus ei deus en animis linguisque favete,