장음표시 사용
101쪽
institutae sunt particulares Ecclesiae Can. pracipimus t6. qme'. i. Imprimis vero Hierosolymitana, ad quam electus est Iacobus Iustus Can. 1. dist. 66. Eo quod Christus Dominus jusserat ut Α-postoli praedicationem suam inciperent ab Hierosolymis Math. cap. ult. insis. Cumque singulis Apostolis certae quaedam obvencrum Ecclesiae, illi omnes sub solo Capite Petro agere & suas
illas Ecclesias regere coepcrunt. Primo quidem Antiochenam vcl ut in transitu fundavit & rexit pzr 7. annos. Secundo Alexandrinam per Marcum discipulum suum , sed tandem Romanam
sanguine suo propriam sibi fecit. Ac diutius praesentia & doctrina sua illustravir. Eleganter utique Tertullianus in lib. de Praeseri . aduer. Haret. cap.
36. adstruit & Petrum ivisse Romam & ibi et cifixum fuisse iis Verbis. Habes R omam: I a qu m felix E clesia, cui rotam doctrinam Apostolicum sanguine suo fuderunt, ubi P trus Dominicae Passioni adaequatur P trus Romae Sedit quasi Caput omnium Apostolorum , ait optatus Milevit. lib. x. Et sicut in Salvatore omnes erant causae Magisterii , ita & post Salvatorem Omnes exant in Petro,
102쪽
Institutiomim Liber I. 8' ait S. Augustinus in questionibus Vereris ct Novi Te menti quae L 76. Hinc passim dicitur Primus, Caput& Princeps Apostolorum. Nec obstat quod non pronuntiaverit in Concilio
Hierosol. Actor. cap. I . ViX enim rationi conveniebat ut in sua ipsa cauta jus diceret, cum esset alter ex disputantibus. Nec etiam obstat quod Pa lus ei restiterit in facie , eumque reprehenderit, quamvis enim subditus Phincipis sui sententiam non probς imo 8c sub ejus oculis eam impugnet, non ideo tamen ejusPrincipatum abnuere & rejicere intelligitur, ut deAntonino 'Imper. & Paulo Iurisconsulto palam est ex I . Emilius 3 8. F. de Min. 13. an. Constat igitur quaedam a Christo Domino simpliciter concessa fuisse Petro seorsim ab aliis Apostolis, puta 'potestatem Clarium , ut fratres suos confirmet , ut pascat oves & agnos
Christi Domini. Sed quidam putantea ipsi personaliter concessa fui Te , ut jam olim loquebatur Tertullianus in
lib. de pudicitia. cap. 11. ac proinde transsata non fuisse ad ejus Successores puta Rom. Pontifices. Clavum illum tetigit eleganter Chrylostomus lib. 2.
de Sacerdotio iis Verbis: Christus Sa
103쪽
bi acquireret, quarum curam tum Petro tum Petri Suecessoribus commisit. Cumque S. Pacianus Barcinonensis in . I. Fusius probat quod Petro & Apostolis datum est, illud in eorum per- Iona datum csse eorum Successoribus, puta omnibus Episcopis , cur etiam quod simpliciter Petro datum est, translatum non sit ad ejus Successores. Sanc cum Tertullianus atque etiam S.Cyprianus male animati esse coeperunt in Romanum Pontificem iis aequalem,
quod condemnaret eorum errores, multa in eum scripserunt durius, qui tamen antea scripserant Ecclesam Romanam esse principalem Ecclesiam , unitatis Ecclesiasticae originem , Petri Sedem, aliarum Ecclesiarum Matrem, & Ro- manum Pontificciria verum esse Petri Succc rem . Ac tandem Ammianus , Marcellinus & quidem Ithnicus, agnovit Primatum Romani Pontificis inter Christianos iis verbis lib. I s. aeterna urbis Episcopi authoritate potiores aliis omnibus.
CerΚssima summae illius potestatis indicia fuerunt, quod Praelati de M joribus causis ad Romanum Pontificem retulerint, eumque in iis consuluerint,vτ
104쪽
testatur S. Hieronym. in D. II. ad Geruntiam, quod revisionem Majoruae causarum imperaverit, seu majora ne
gotia jampridem a Majoribus Praelatis definita, vel apud eosdem vel apud alios Iudices retractari, Leo Magnus in Ep. ad Episcopos Viennensis Provincia. Aetandem quod ex universo orbe Christiano ab omnibus Praelaris appellatus lacrit, ut suo loco videbimus. In quo appellationis Iure dignitatem Ecclesiae Romanae consistere ait Stephanus Tomnac. Episcopus in Ep. 161. Omnibus illis iuribus 8c remeatis usi sunt S. Ath nasus, S. Chrysostomus , & S. Ignatius, & quidem Patriarchae Majorum gentium , ut ita se suamque innocen
Praelati inquam de majoribus cauis sis ad eum retulerunt , ut quid in iis statuendum ab co acciperent. T les erant quae oriebantur inter Episcopos , ut docet Innocentius I. in D.
ad Victricium cap. 3. quae difficiles erant& in quarum definitione dissidebant Episcopi Alexander L in D. ad omnes Orthodoxos. Pelagius II. in D. 8. Ac tandem, quae erant de fide vel de dubia disciplina quae spectant universalcm Ecclesiam. Olim quidem de iis
105쪽
s x Juris Caninisi omnibus non cognoscebat ordinario jure, sed ut loquuntur in secunda i
stantia r tum primum a Metropolitanis definiebantur in Synodis Provincialibus , sed sensim Romanus Pontifex earum omnium cognitionem sibi soli vindicavit, vel etiam a prima instantia ε, & huic usurpationi causam dedit negligentia Metropolitanorum, qui suas illas Synodos non amplius habuerunt juxta sacros Canones. Unde fluxit excidium Eccles asticae disciplinae Nam Episcopi sanctius agere tenebantur in suis Diceces bus, quod eas Synodos sibi suisque moribus de
actionibus imminere videbant, a quibus graviter coerceri poterant. Summa tamen ea Rom. Pontificis
potestas generali Concilio subjacet, ut tande definiit Constantiense &Basilee se Concilium. Eaque constans est sentenistia Ecclesiae Gall. omnium Partamentorsit, & Universitatu Galliae. i. Enim illud repraesentat universalem Ecclesiam quae mysticum corpus, & sponsa Christi Domini Vix autem est ut supra eam si ille Pontifex, in cujus Canones jurare , &cujus praecepta servare tenetur. 2. Chri
stus Dominus promisit se in ejus medio praesentem suturum , Math. cap. I3. M
106쪽
Spiritus Sancti praesentiam testatur ea Congregatio Sacerdotum, ait Celestinus I. in Ep. ad Synodum Ephe- Anam. Utroque potior utique non est Rom. Pontifex. s. Concilium ipsum
propositas quaestiones definit ; & in
nomine suo pronuntiat earum definiationem, Viseum est Spiritui Sancto 2 nobis. Viseum est Apostolis ct Senioribus cum omni Ecclesia. act. IS. ac tandem Ad summi Pontifices dc sancti Patres agnoscunt & probant Ius appellandi a Summo Pontifice ad generale Concilium , Leo M. in D . 3 3. a Theodosio ad illud vocatur. Illud etiam ab eo petit in Ep. 3'. 2 4o. Et utrumque illud testatur Leonem Magnum se huic subditum profiteri atque
etiam sanctus Augustinus in D. 162. docet a Romano Pontifice appellatum fuisse Concilium in cau1a Donatist rum, ejusque appellationis multa exempla occurrunt in Historiis, & in Αα-nalibus Ecclesiasticis. Eam vero Concilii majoritatem & potentiam supra Papam omnes agnoicunt in tribus praecipue casibus: cum agitur de fide, de Schismate tollendo, & de reformatione totius Ecclesiae in capite & in
107쪽
De Patriarchis O Cardinalibus.
J VJ i nxς Christum suos quidem
Patriarchas scu Religionis & fidei Patres ac Principes habuerunt atque etiam alios post Christum usque ad initium Quinti Saeculi ; ut palam estnL. ult. Cod. N. de Dd. qui erant nationis primates, & quibus suberant Apostoli,quos hucilluc mitterent,praecipue ad colligendam pecuniam Sed inter Christianos Praesules incognitum fuit Patriarcharum nomen ad medium ejusdem seculi. Beatus Petrus tres nobilissimas fundavit Ecclesias Antiochenam, Alexandrinam , & Romanam. Eorum Praesules i. appellati sunt Archiepiscopi apud sanctum Athanasium in Apol. 2. Postea Exarchi Dioeceseos. Idest Principes multarum Provinciarum , quae, iis parebant , in Actis primi C onstantinopolitani concilii. , ac tandem Patriarcha, idest Primi Patres multarum Provinciarum. In Actis Calchedonensis , quod habitum est an. 43 I. sicque ab initio tres tantum illae fuerunt PM
108쪽
Institutionum Liber I. 56 triarchales Ecclesiae , quas Princeps Apostolorum fundavit: posteriores quidem Rom. Pontifices . se ipsos non, dicunt Patriarchas, seque ab aliis distinguunt, quasi sedes Apostolica sit majus aliquid Patriarchatu. Sed Leo Magnus
in actione 3. Calched. Concilii vocatur Patriarcha magnae Romae, & Iustinia nus in Nov. ro'. docet Rom. Pontificem occidentis esse Patriarcham.
Iis tribus statim additus cst Constantinopolitanus , eo quod ejus Civitas facta fuerit sedes Imperii, & no v Roma ceperit appellari ; forte quidem in
primo Constantinopol. Concilio tum primum ci datus est honor sedis, .nomenclaturae , subscriptionis statim post
Rom. Pontificem ante duos alios P triarchas, & in Can. 28. Chalched. Con--eilii datum est ei Ius Patriarchicum. Diutius quidem Rom. Pontifices rejecerant eum Canonem, sed tandem Innocentius III. cum Patriarcham agnovit, in cap. 23- Ext. de Privit. quia
ejus tempore Rom. Pontifici se sub -jecit. ' .s Denique Hierosolymitana Ecclesia Patriarchalis etiam facta est. I. Qui dem Caesariensi Metropolitano pare
bat , sed cum alias seminasset Ecclesias,
109쪽
ait Hieronymus in Esaiam cap. 2. Nicaenae Synodo placuit is Can. 7. ut
ejus Episcopus honoretur , salva dignitate Metropolitano debita, puta ut in ejus Synodo post eum primus statim sedeat ille Episcopus , cui tandem concussum est jus Patriarchicum , in 7. ejus em Chalced. Concilii : sicque per partes evenit ut quinque essent Patriarchae. Cum in Occidente potissimum Primates prodierunt, sibi
etiam vindicarunt Patriarcharum nomen. Can. I. dst. 9'. ita tamen ut ab
aliis quinque plurimum different, iiDque omnino essent inseriores. Ius Patriarchicum in quatuor praecipue versatur. I. Ut Patriarchae statim
sedeant post Rom. Pontificem. a. Ut suis Metropolitanis pallium concedant, cum prius illud ab eo Pontifice acceperint , quod indicat plenitudinem Pontificalis officii. 3. Ut Crucem ante se ferri faciant ubique in suo Patriarchain. Denique ut sub se plures h beant Metropolitas , a quibus ad eum appelletur ae cap. 23. quilibet Patria cha suam habet dioecesim seu tractum
aut territorium multarum Provinci
rum , & extra illud nullae sunt ejus partes,alterius nulla potestas in alterum. Eaque
110쪽
Eaque sola ratione Gregorius Magnus pat1 non potuit Ioan. Jejunatorem Patriarcham Constantinop. se se appellare Oecumenicum , quia ejus dignitatis obtentu Gregorium Patriarcham Antio
chenum condemnaverat, Quod erat 1olius Romani Pontificis. Cardinales sic dicuntur a Cardinibus, id est regionibus in quibus instituti sunt. Sic Leo IV. in oratione ad Patres nodi Romanae , Anastasium vocat Presbyterum Cardinis sui, quem in titulo S. Marcelli ordinavit. Idem occurrit in istola 89.Joannis VIII. Et apud Joann. Diaconum in vita Grego
in Magni. num. Io. Sicut enim cum
vetustiores Summi Pontifices quosdam Diaconos instituerunt in regionibus Vrbis, a quibus appellantur Region Di apud Anastasium Bibliothecarium,&Gregorium Magnum, ita & cum eae dem regiones dicantur etiam Cardines. apud Authores finium regundorum,
in iis ordinati Presbyteri, Cardinale appellati sunt. a. Quidem instituti sunt in regionibus Urbis. Can. Praesul. a. quaest. 3: Et postmodum in sorensia hus etiam Ecclesiis apud Gregorium Magnum lib. I. Reg. Ep. 3 . oe'.