Canonici juris institutionum libri tres. Opera & studio Francisci de Roye, antecessoris Andegavensis

발행: 1681년

분량: 492페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

71쪽

aliorumve Clericorum. Prior nihil aliud est quam administratio & institutio Ecclesiarum, ut etiam apud Leo nem magnum in Epistolis. De ea non agitur in hoc titulo ; sed tantum de altera, quae est actus legitimus , quo Praelatus alterum ex ordinibus Ecclesiasticis alicui confert. Actus legitimus, id est valde solemnis, quique non nisi multis solemnitatibus a Iure Canonico praescriptis expediri potest. Praelatus ,

adde cum Iurisconsultis in simili, qui legis actionem habeat, id est, qui ex Sacris Canonibus Ordinare possit. Eam

Graeci Canones vocant , La

tini manus Impositionem , quae propriὶ est ordinatio , consecratio : Mdicta, quod Pontifex manus extendar& imponat homini Ordinando , ait Zonaras ad Can. se Laodicena Srnovi

apud Iustellum. Eamque Apostoli M& eorum successores habuerunt a Sari tis Hebraeorum Patriarchis , qui passim ea utebantur in Benedictionibus liberorum, Sacrorum Ministrorum , D cum , populi, & Hostiarum. Multa sunt igitur solemnia Ordnationum. I. Ut fiant in Ecclesia , in

medio Ecclesiae , ait Theophilus Alerianae in Edicto seus Cau. 6. quia in

72쪽

nstitutiom n. Liber Ι.quit Balsamon , per mysticas ps es peraguntur, quae omnitio in Ecclesia f. diendae sant. Et idebaccusatus dicit Chrysostomus , quid absque altarii Presbyteros & Diaconos ordinaveriti, apud Photium in Bibliat. Cod. S.'. Faciendae sunt etiam publice. olim i quidem, fervente persecutione, pitv rim& aliquando in privatis domi. bos fiebant, ut palam est, ex Episto.

S. Cypriani Μ. 31. 68. Sed eisin paκ Ecclesiae data est , placuit eas iasi in

praesentia omnium Clericorum & is delium Laicorum, Canus. d AHI . Mqui adesse poterant E lessioni Epita

porum, incnnat, si Presbyt .r- ad- essent, quae ahquando etiam ad populi petitionem fiebat L. S. Cod. Πν. de E Cl. Nec tamen fieri poterat in praesum ria eorum qui audiunt, ut est in Can. s. Laodirena nodi: Id est eorum C techumenorum , qui nondum satis cru diti, audiebant tantummodo Verbum, Dei, nec dum petebant baptismun

Ratio ea erat tum quia nondum con

stabat utrum futuri essent ex Fidelibus, tum quia saepius a populo pleraque indigna de Oidinandis dicebanxur, dum Praelatus ab eo vitam & movereorum inquirebar , quod indecorum ,

73쪽

co furis Canonici fuisset, & aliquando in opprobrium

Cleri. Semper tamen palam faciendae erant Ordinationes , non clam, non Rrtim. Unde accusatus adhuc dicitur Chrysostomus ibidem quod fine i stibus fecisset Ordinationes. Tertio in iis accurate inspiciendum est tempus illud , quo haberi possint. Et hinc Bonifacius Mogunt in Epig. 342. ait legitimis temporibus & diebus ordinandos esse Sacerdotes. Apud Anastasium Biblioth. plures occurrunt ordinationes variis temporibus habitae a Summis Pontificibus. Sed Leo MMgnus in Epig. 4. cap. 6. Editionis ult. damnat eos , qui solo die Dominico Episcopos ordinabant. & quolibet die Presbyteros & Diaconos : Et addit illud esse contra sacros Canones &traditisnem Patrum: Utique nullos Cisones laudat, quia forte in eam rem nulli adhuc erant eo tempore,ideoque solam traditionem laudat in Di II. cap I. Cum autem ait ordinandos non esse Presbyteros nisi Dominico die , hoc nullo modo probat singulis diebus Dominicis olim factas fuisse Presbyterorum Ordinationes , sed tantum iis diebus faciendas esse.

olim etiam Presbyteri & Diaconi

74쪽

Institationum Liber I. Q saepius ordinari solebant die Pasthae,

Leo Magnus in Epist. H. eiusdem Edit. Sed postmodum sacri Canones volu runt Ordinationes quater in anno fieri:

videlicεt Jejunio mensis quarti, puta Junii ; septimi, puta septembris decimi puta Decembris ; s nam olim annus etiam apud Christianos a mense

Martio incipiebat) & quadragesim lis initii. Canuult. dist. 1. Fieri etiam

coeperunt Sabbato a cujus Vespere initium diei Dominicae ducitur , ut ita I juni a Jejunantibus ordinenturae Can. . Ibid. Cum enim Apostoli Paulum Barnabam missuri ad praedicandum Evangelium, Jejunantes & orantes iis manum imposuisse dicantur, placuit non ordinari Presbyteros & Diaconos, praeterquam solemni praemisso Ieiunio, quod ita distributum est per totius anni circulum , ut iis temporibus o servetur , quibus fiant Ordinationes d. Can. 4. ct 6. Et hino Jejunia

quatuor temporum. Sed Minores

Ordines aliis diebus Dominicis aut festivis conferri possunt uni vel duobus Cap. 3. Ext. de temp. Ordin. sciit ScMajores extra illa tempora ex dispeniatione Summi Pontificis ; at si quis aliorum ex Majoribus ordinibus e

75쪽

tra tempus illud Canonicum absque illa dispensatione acceperit , ipsum quiadem Caracterem accipit dc ordinem, sed ab ejus executione suspenditur, donec a proprio, Episcopo restillux fuerit , Cap. pen. Ibid. Sic etiam cum Apostolus discipulam suum monuerit, ne cito manum imponat , Sacri Canones voluerunt

statim non ordinari Neophytos, ideae eos qui vel recens baptisati sint ; ve,

recens ordinati, ne cito ad Superioia res ordines astendant , ait Innocentius I. in Decretis cap. 3 a. Sed ut lo eiora quaedam Interstitia seu intervati Ia servare teneantur ι & ita in quolibet ordine diutius erudiantur & ministrent.. Iustinianus in Nov. 6. ct Ia 3. indicat variasse tempus illud , quo Ministranodum erat in quolibet ordine, Stricius , Zozimus, & Gelasius in His decretis severe observari voluerunt ea Inter

valla , quae saepius fuerunt quinque annorum Can. a. ct sod . O . Comcilium Trid. Sess 13. de res Can. Iriannum statuit. Praeterea Gregorius Magnus lib. 7. Reg. Epi'. ii o. ait ordinate ascendendum esse ad ordines, non etiam persilium , quo perrinet tu. a. Decrerau

76쪽

Institutio m Liber I. σ3 de Cieri persali. promot. Verba illa spersaltum) jam occurrunt in Decretis Sisricii cap.. I 3. si nempe aliquis , omisso medio, Superiorem ordinem accipiat puta Subdiaconus omisso Diaconatu, fiat Presbyter. Accipit quidem Sacerdotii ordinem & Sacramenti sanctit tem, ait Ivo Carnot. in Epist. χαμωIt. Edit. sed ab ejus ordinis exercistio suspendendus est. Ivo Ibid. ct in Ep. 183. disciplinam hanc statuit, ut, si in eo servaretur & teneretur Canonum & Iustitiae rigor , nec ei permi tendum esset in acceptis inordinath ordinibus ministrare, sed ab iis omni tempore suspendendus esset: Nec ad Superiores ordineν promoveri posset. Lanfrancus Cantuari in Epist. xi. ct 11. scribit ei auferendum esse ordinem inordinatὶ acceptum : sed rectissime , Dacherius addit , quantum ad exercitium. Nec in Sacerdotio ministrare potest, nisi ex dispensatione proprii Episcopi. Can. sollicitudo. diss. 3 2. hodie ex Concilio Trident. des deratur Summi Pontificis authoritas,

si quidem ordinatus ille per saltum in

eo Superiori ordine ministraverit. Sed& antequam ea dispensatio conceda- ur, prius est ut accipiat omissum in

77쪽

dinem, & peracta poenitentia in superiori ministret, ut ibidem docent C-tiam Ivo Lanfrancus.. Denique ad tempus ordinationis pertinet adhuc aetas Ordinandorum, quae saepius variavit. Siricius in Can. quicumque. dist. 7 . voluit eos etiam

qui ante pubertatis annos baptisati fuerint , sociari posse ministerio Lecto rum : postea fieri Acolythos & Subdiaconos, usque ad trigesimum aetatis annum ut habent optimi Codices in quo

Diaconi ordinentur , dc in eo ordine ministrare usque ad trigesimum quintum , quo tandem Presbyteri fiant: quod etiam probavit Iustinianus in Nov. I 13. Idem fere Zozymus in Can. in singulis. Ibid. Sed quem a Gratiano valde interpolatum fuisse notant Romani Correctores et praecipue vero ubi habet Acobthum ct Subdiaconum feri aetatis anno decimo quarto, cum tamen integrum Decretum habeat , Eum qui ab infantia nomen deinderit Ecclesiasticis ministeriis , debere imper Lectores perdurare usique ad viges

mum atatis annum. Sed cum invaluit parentes Ecclesiae offerre posse suos li- veros adhuc Infantes, placuit iis etiam Minores Ordines cum tonsilia coaferri

78쪽

Institutionum Liber I. . 63 Posse, qui egressi sint Infantiam, quae

septennio concluditur , ait Glossa ad p. ult. ext. de temp. ord. ct ad Cap. MD. Ibidem in Clem. Ac tandem Naeocaesar. Concilium in Can. I 2. voluit Presbyterum ordinari posse trigesino aetatis anno , quia Christus Dominus ea aetate baptisatus est , & docere coepit. Et postea placuit , urgente necessitate , puta si ejus aetatis homines desint , ordinari posse Presbyterum anno vigesimo - quinto ,

Can. ult. di'. 8. Et apud Bonifacium Mogunt. in D. I h. quod versum est in assiduum usum ex Concilio Viennensi , & quidem ea ratione quam observat Glossa : quia cum Alexander III. in suo Lateran . Concilio statuit Paraecialem Ecclesiam iis conserri posse , qui attigerint vigesimum

quintu aetatis annum, cap. cum in cunctis.

7. 6. Inferiora. Ext. de Eles . ct Elea. potest. Et Innocentius IV. in suo Lugdunensi, eum, cui collata sit ea Ecclesia, intra annum ab ea collatione promovendum esse ad Sacerdotium, Cap. licet I . Ibidem in sexto. Eveniebat ut qui vigesimo- quinto aetatis anno eam Ecclesiam obtinuerat, intrannum sacerdos Ordinari non posset,

79쪽

gs Juris Can nisi cum ad hoc desideraretur trigesimus

aetatis annus : Ideo Clemens V. in suo Viennens voluit Clericum ordinari posse Sacerdotem anno vigesimo quinto aetatis anno, ut qui eo adeptus sit Paraecialem Ecclesiam, eo etiam ad Sacerdotium promoveri possit. Hoc etiam probat Tridentinum Concilium , & addit Subdiaconum Ordin ri posse anno vigesimo secundo , de

Diaconum vigesimo tertio. Dispens tiones ab ea aetate a certis etiam Ecclesiae saeculis incognitae non fuerunt: adde titulum IK. lib. 2.

Quarib solus Episcopus Presbyterum ordinare potest , olim quidem Presbyteri dicebantur etiam Episeopi, ut i suo loco videbimus i sed statim inu , luit eos ita distingui, ut Episcopi S

periores simi Presbyterorum. Et in-ὶ tor eos constituta est ea insignis di irentia , ut Presbyterorum ordinatio

selis Episcopis reservata fit propter

authoritatem, ait Isidorus lib. 1. de div. si cap. 7. id est, jure dignitatis Episcopalis ab uno Episcopo ordinanisdus est Presbyter, Apostolomm Can. I. re quia uni subjectus est, & quia inconveniens etiam esset Episcopos hinc inde vagari propter Eequentiores PraL

80쪽

IMBturἰ-um. Liber I. hyterorum ordinationes. Cumque misissent a quo Episcopo , Nicaenum Concilium in Can. I s. addidit apro

prio Episcopo, Dionysius Exiguus omisis Verbum illud proprio in quod tamen

habent omnes Nicaeni Codices ε, ω statim retinuit Sardic. Concilium im

Non constat quis ille sit proprius Episcopus , sed videndum an agatur de ordinando Laico , an de eo Clerico , qui jampridem quosdam minores ordines acceperit. Si de Lisco, ordinandus est ab originis Episcopo seu ejus Dioecesis , in qua natus est n. s. Carthag. Concili sub Julis. I. qui quidem Canon ad eam definitionem confirmandam non satis apte laudat Sardic. Concilium; quippe quod non ad Laicum pertineat, sed ad Cloricum. Si de Getico agatur: vel adhlic in ina Dioecesi manet, vel mutavit domicilium.Primo casu Episcopusoriginis, proprius est ejus Episcopus. Secundo, si Episcopus novi domicilii non satis

eum cognoscat, non prius eum ordianare potest, quam si ab originis Epis copo petierit & acceperit, qualis fit ille Clericus, & an dignus qui ordianetur. can. x primi Amusicani cino

SEARCH

MENU NAVIGATION