Canonici juris institutionum libri tres. Opera & studio Francisci de Roye, antecessoris Andegavensis

151쪽

t 33 Iuris Canonici

tiam agunt, quae irregularitatem non parit. Argum. Can. qui recedunt. 26. quast. 6. Cum aliquis vult fieri Monachus, Abbas per quatuor aut quinque dies in atrio Monasterii explorare debet an Spiritus ille sit ex Deo: postea in Monasterium admissus seniori cuidam M nacho traditur erudiendus , & Abbas eum reponit inter Novitios L quae vox est a servis noviter acquisitis. S. Bene

dictus in Capite de disciplina fusi

piendorum fratrum , vult ut novitii utantur saecularibus vestibus , quod etiam probat. V. Aurelian. Concilium Can. I9. Cassianus sib . de institutis

renuntiantium. cap. s. 96. ut Monactetii vestibus utantur & eorum propriae serventur iis reddenda , si abierint a quod & sepius hodie observatur. In orientali Ecclesia statutum erat triennium ad Novitiatum, quod Palladius an Lausiaca cap. 38. adscribit regulae Pachomii , & probat Iustinianus . in

Nov. 3. S. Benedictus annum tantummodo desiderat. Ea presbytero durissigna erat in rebus etiam vilissimis . & ferἡ ultra captum humanum , ut docet Caia sanus Ibidem cap. 14. ct 26.

Post probationem sequitur professio,

152쪽

quam nisi Novitivus praecedat, ea Uitiosa & inutilis est . 8. 9 1s. Ext. de regularib. qua aetate facienda sit saepius variatum. In Can. Io. Romana Synodi sub Sylvestro I. vigesimus quintus aetatis annus desideratur. S. Basilius in rigula sua cap. 7. desiderat pubertatem, qua nuptiae Contrahi possunt. Quod etiam probat Pontifex is d. cap. 8. sed in tapistola ad Amphilochium Can. I s. eam

aetatem quae rationis complementum habeat i, puta inquit Is. aut II. annum

Tridentini Patres generaliter volunt annum decimum-sextum Sc quidem completum , quod dc probant regiae Constitutiones. Ea professio publica in Ecclesia , in praesentia Abbatisic totius Congregationis facienda est

in scriptis , dc ab ipso profesib subscribenda, ex regulis S. Basilii de S. Benedicti M. Et Abbas eam acceptare & recipere debet cap. 13. eod. dc quidem solus ille in cujus Monasterio fasta est integra probatio. Cap. ult. de regul. in 6. qui ejus professionis est tantum testis, non etiam Dominus aut dictator, ait S. Bernardus in Epist. . ct io 8. aliqumdo Abbas 8c Monachi professionem recipiunt d. cap. ult. Ex iis etiam suscipiendus tria spo

153쪽

Juris Canonicἱdere ac profiteri debet, de conversurim morum , de stablitate , & de obel dientia. i. Eth renuntiare omnibus sinculi oblectamentis & ambus, & Evangelicae persectioni studere : alterum est

promittere se ad extremum vitae sp ritum in eo Monasterio remansurum ,

in quo facta cst professio. Unde dicitur stabilitas loci apud S. Bernardum Lulib. de praecepto ct dspensario8e ; ScGaufridum Vindocin. lib. 4. D. t 3. facile est. S. Basilius addit votum castitatis, quamvis agnoscat eam Monachismo contineri in ead. Ep. Can. I9. sed tandem concepta sutar tria illa veta callitatis . paupertatis S obedientiae.

Ea est expressa professio h sed olim erat

etiam tacita, cum aliquis vestem Monasticam gestaverat per annum integrum cap. 22. Ext. de reguL Tridentinum

Conciliam eam abrogavit. Tria illi. S. Benedicti vota Monachi accepisse videntur ab ipfis Clericis, qui nec ab ea Ecclesia recedere poterant ad quam fuerant ordinati . nec amplius se iri, miscere sarcularibus negotiis , dc Ordinatori Episcopo promittebant obedie

tiam a

In antiquis Canonibus vel propria professio facit Monachum, vel Pa-

154쪽

Institutionum Liber T. I Iterna devotio. Cum pater filium situm , vel etiam infamem in palla altaris involverat & obtulerat Monasterio, ut in eo fieret Monachus. Illud soli patri & matri concedebatur, ait Petrus Blesensis in υμ 3 . Nam & Servius ad Virgilium notavit solum patrem devovere posse sitos liberos. Ejus devotionis effectus ille erat, ut oblatus ille puer perpetuo esset Monachus, nec unquam a Monachii mo recedere posset

pias. 1. sed quia durum erat ignoran-xcm puerum huic voto adstringi ; placuit cum in Monasterio teneri tantum remanere ad pubertatem , eaque aetate videre posse, an velit esse Monachus vecne d. Can. e. quod etiam in Cleriacis olim obtinuisic palam est ex an. t.

Primi Toletani Concilii apud Regino-- is prima appendice ad likros denses. Ecci, Negligentia eorum qui Monachismum , id est insentia indue-Tant, non minima fuit ruina Monaste- Iiorum , ut observat Guibertus Abbas de Novigento lib. I. de vita sua, cast. 8.Effectus professionis Monasticae breviter indicat S. Benedictus in stegula sua iis verbis: Suscipiendus sciat se lege re

gula constrictum, quod ex illa die non

155쪽

i x Juris Canonici liceat egredi de Monasterio, nec cotilum excutere de jugo regulae. Nam ea cst pactum cum Deo factum,& post eam voluntas mutatur in necessitatem, ait Petrus Bles. In D. I 3 i. atque ita ut Professiis Monachus fiat quas servus Monasterii Cap. ult. Ext. de Regulari Unde quidquid habet aut acquirit, illud fit Monasterii, quia nihil potest habere

proprium ἱ nec in ea re Summus Pomtifex cum eo dispensare cap. 6. in sine. Ibid. Ipsum quidem Monasterium proprias possessiones habere potest , nec ideo laeditur proprietatis abnegatio vel Apostolica paupertas; Nam & Ap stoli quaedam habebant communia, Zceorum exemplo Basilius , ait inter Monachos non esse propriam & privatam possessionem ; sed omnia omnium esse

communia.

Invaluit etiam Monachum professiima quolibet successore arceri. Sane Ο lini succedebat,& habebat haeredes , iiDque deficientibus bona ejus, non fisco; sed Monasterio acquirebantur L. 2O. Cod. de D. L. de Ep. I 3. Cod. de SMeros Eccles. Iustinianus voluit tandem in. Nov. s. Professi Monachi omnia bona cum eo dedicari & acquiri Mon sterio. 5ςd e4 bonorum illorum de

156쪽

Institutionum Liber. I. I 43dieatio admissa non est in Gallia,

de post professionem statim de inter Monachi haeredes dividi possunt', pe inde ac si decessisset. Eoque respectu

Monachus . dicitur mundo mortuus 3

quod jam olim dixerant Basilius de Gregorius Magnus. Nec dicendum est

mortuum illum esse civiliter , quasi capite minutus sit; nam de olim utram

que tcstamenti tactionem habuit , proinde habitus non est quasi capitis minutionem passiis, cum ad perfectiorem statum ascenderit. Nec obstat quod hodie non succedat exhaereda rus filius'; de tamen non dicitur capite minui. Ad Monachos propius accedunt Templarii & Hospitalarii. Imo. 3c a S. Bernardo dicuntur Monachi rquippe qui. dc regulam , dc vota, dc Superiores habeant, perinJe ac alii Monachi. De electione Abbatis actum est, supra in tit. de Electione.

157쪽

TITULUS XXI.

De Momatibus. CEmper Ecclesia Virgines habuit O quae se perpetuo acrae legis obsequio dedicarunt L. 6. Cod. N. decensu. Quae Christiano ritu sacratae erant divino cultui , ait Ammianus Marcellinus etiam Ethnicus lib. I 8. olim quidem cum puellae quaedam Deo Virginitatem suam dedicabant a Dice-cennis Episcopis committebantur P Tentum custodiae , ut legit Dionrsius Exiguus in Can. 44. Carthag. Concilii, at in paternis aedibus sanctum servarent Propositum, Gn. ly. V. Aurel. Concilii. Quod si parentibus orbatae essent, aut aliis gravioribus neminis comme dabantur . aut cum aliis Virginibus instituebantur in aedibus communibus , ut invicem custodirent d. Can. 44. Eaque

forte sunt Collegia Virginum, de quibus S. Ignarius in Ep. 8. quarum cons crationem seu benedictionem soli Dice-ceano Epistopo competit. Clotarius II. in edicto suo ad V. Parisiense Concilium meminit earum Montalium, quae in

158쪽

Inst tutionum Liber I. I sin propriis aedibus resident, & quae in

Monasteriis positae sunt. Edes illae communes statim excreve runt in Monasteria Monialium , & in Occidentali Ecclesia eamdem plane originem habuisse videntur ac Monasteria Monachorum, cum nempe S. Athanasius Romam venit , ut in superioritit. diximus. Appellatae sunt Moniales, aut Sanctimoniales,seu sanctae Moniales, a sanctitate, ait S. Augustinus lib. de sincta Virginitate cap. ult. S. Hieronymus jam eas vocat Nonnas, AEgyptiaca voce, quae Monachas significat. Et

statim iis praescriptae sunt regulae a sanctis Pallibus Augustino , 8c aliis puta Caesario & Aureliano utroque Arelatensi Episcopo: nam in Gallia s eras hujusmodi Virgines jam sub V

lentiniano fuisse constar, ex d. l. s. Qua aetate Moniales olim volatae fuerint , saepius variatum est. Primo placuit faciendam esse differentiam in ter Viduas & Virgines : ut viduae sacrum Velamen non acciperent , nisi sexagesimo aetatis anno a Virgines quadragesimo , quem etiam servabat Ecclesia Gallicana Can. 19. Agath. Concilii, postea statuit vigesimum-quintum, Co. 28. tertii Turon. Concilii. S. Basilius

159쪽

r 6 furis Canonici

velavit Virgines an. I . quia videbat Ecclesiam gratia Dei magis confirm tam , atque ulterius progredientem &proficientem , ut addit Scholium quod inter Canones Harmenopuli relatum est Sectione quarta. Tridentinum Concilium generaliter definivit decimum- sextum aetatis annum, quod etiam

probavit Blesensis Constitutio. Constat enim Principes tempus illud Monasticae Professionis definivisse , ut de Majoriano , Iustiniano , & Carolo Magno probari facile potest : sicut dc ne unquam puellae velentur absque consensu parentum , Capitularium lib. I. cap. IOI. Nec eas ab aliis consecrari posse , quam ab Episcopis, aut ex eorum mandato, a Sacerdotibus , non etiam ab ipsis A batissis aut aliis Monialibus. Sexti P ωs Concilii Can. 43. Ac tandem adeo sollemnis erat ea professiis, ut non fieret,

nisi certis diebus festis, puta in Epiph viarum die , aut in albis Paschalibus,

aut in Apostolorum natalibus. Can. devotis 2 o. q. r. Additus est etiam dies Dominicus in cap. I. ext. de temp.

Ex earum Monasteriis alia erant in quibus iIlae perpetuo tenebantur i clusae, non etiam in aliis d. Can. Is

160쪽

Institutionam Liber I. I 1 quod etiam agnoscit Iulianus Antecessor ad Nov. 73. in An. Caesarius &Aurelianus statuerant, ut numquam ab iis egrederentur. Ludovicus Pius in suo Aqui ran. Concilio Can. II. statuit ut firmissimis munitionibus undique circumdentur Monasteria puellarum. Bonifacius VIII. in cap. un. de statu Monachorum in sexto. Praecipit ut quaelibet Moniales sub perpetua clausura maneant , quod probavit Tridentinum Concilium sicut etiam Mesensis Constitutio. Rationem hanc afferunt probabiliorem propter periculum mum clanae conversationis Ivo Carnot. in D. Io. ut ita facilius immortali sponso complacere possint, Petrus Abaelardus in Ep. 7. ut facilius poenitentiam

agant.

Nihil vero frequentius occurrit in sacris Canonibus prohibitu sit, quam ut aliquid dari vel promitti pro ingressu Monasteri mera ea est simonia,si aliquid

detur exigatur,aut qualibet conventione interposita promittatur,ut quaedam recipiatur Monialis hoc est emere dcvendere donum Spiritus sancti. Sed prohibitiam non videtur, ut suscipienda, vel ejus p rentes ultro & sola charitate suadente, , abquid donent Monasterio ad eleemo-