장음표시 사용
171쪽
ipso jure privarentur , quamvis eorum matrimonia post Ordinationem contracta, ipso jure nulla essent propter votum castitatis in Ordinatione ad hiabitum , ut docet Hugo de Sancto Uictore ex Basilio ad Amphilochium, Can. 6. & Innocentio II. in S'nodo Romo Denique Latina Ecclesia semper minois ribus Clericis permisit contrahere nuptias , imo & posteriores Pontifices volebant eos retinere Privilegia & Beneficia ; quod omnino abrogatum
Nunc de Orientali Ecclesia. Cum
Stephanus III. in Can. ult. dist. 3 i. ait Orientales Presbyteros , Diaconos &subdiaconos matrimonio copulari,
hoc nihil aliud est quam post Ordin
tionem suam propriis uxoribus uri. Nam constat eos non potuisse matrimonium postea contrahere , Can. a
Naeocaesar. Concilii, & loquitur secum dum sui temporis usum circa finem octavi saeculi. Verius autem est eam Ecclesiam ab initio Sc a prima origine sua ejusdem fuisse opinionis ac Latinam,
seu Occidentalem, ut nempe non aliteζconjugatos Clericos propter aliarum penuriam ordinaret,quam sub lege continentiae , seu ea tantum conditione, ur
172쪽
omnino a suis uxoribus abstinerent. Hoc omnino adstruunt 'Graeci Patres. Origenes in homilia 23. in Numeros.
Mihi videtur, inquit , illius esse solius offerre sacrificium indesinens, qui
se indesinenti voverit castitati. Eusebius lib. i. de demonstrat. Evang. cap. s. Christiani Sacerdotes deinceps se continere debent a commercio suarum uxorum. Epiphanius in hars ues. Ecclesia eum solum ordinat qui a sua uxore continentiam promittit, ac si aliter obtineat in quibusdam locis, hoc est contrae canones, aut per aliquam dispensationem. Chrysostomus idem fere habet in homilia Io. in primam ad Timothenm, Nec dicendum est illud ita tantum obtinuisse, quando sacrificaturi erant: nam inquit Balsamon & ipse Graecus ad can. I 3. sextae Synodi in Trullo. quomodo se excusabunt qui quotidie sacrificant 3Idem occurrit in Graecis Canonibusia in Nicano can. 3. ut supra diximus. In Anci n. can. Io. ubi si Diaconus, in ordinatione sua professus non fuerit, quod uxorem ducere velit, continentiam professus intelligitur. Priorem alia ejus Canonis partem abrogat Iustin.
thagis. Concilii secundi ; si quis Diaco-
173쪽
,so Juris Carionici nus cum uxore sua insontinenter vixerit , ad Sacerdotium non admittitur. in can 3. V. Carrh. Cuen ilii Episcopi, Presbyteri, Diaconi, se ab uxoribus cotinere debent secundum prima statuta, ut legitur in Cod. Canonum Eccl. Afic. Can. 23. & apud Gratianum in Can.
. dist. 8 . duo qti dem illi Carthag. Canones latine primitus editi sunt, sed in d. Cod. Graece scripti sunt , eo quod a Graecis, inserti sunt in Cod.
Can. Orientalis Ecclesiae. Sicque vetores Graeci, nec etiam ordinabantur nisi sub lege continentiae ; sed tandem ab ea omnino recesserunt in 6. Synodo Can. 13. circa fin. septimi saeculi: quod non omnino improbat Innocentius III. in cap. 6. ext. de Cier. Conjug.
174쪽
De Rebus Ecclesiasticis es earum acquisitione.
prout alicujus fieri possunt,& quatenus in humana societate gubernantur & reguntur. L. I. Cod. de Vet. Jure Enucle. Summa earum divisio ea est, ut aliae sint divini Iuris, aliae sint humani. In his Ins. titutionibus vix agitur de rebus humani Iuris, quae nempe in bonis singulorum hominum esse possint: quamvis enim Ecclesiastica bona utcumque videamur
175쪽
res humanae: attamen recte dicuntur divini Iuris, quod divinis usibus consecratq sint. Ita 3c videntur quidem res hominum,quod singuli Clerici ea possideanti. sed ea tenent tantu,quasi Ecclesiae Ministri&Dei & Ecclesiae nomine possident. Sicut vero Iurisconsulti res quasdam simpliciter faciunt divini Iuris δc quas dam quodammodo divini Iuris, *. Sancta Inst. h. t. Ita & in Iure Canonico dici potest res quasdam Ecclesiasticas proprie & veluti per eminentiam esse divini
Iuris et quae nempe sunt omnino divinat Institutionis quae in Ecclesia nullum alium authorem habent quam Deum; qualia sunt Sacramenta, quae dicunturres Dei apud Terullianum in Apol get. cap. 39. Atque etiam quasdam esse res quodammodo divini Iuris quς nempe ab hominibus institutae sunt ad Dei cultum, & Ministerium : qualia sunt Ecclesiastica bona;quae proprie non sunt. res Dei, sed ab hominibus instituta in
Ecclesia, & tamen utcumque sunt divi ni Iuris, quia sunt patrimonium Deo creditum , ait Cyprianus in lib. de Oe-re ct Eleemo 'nis. Omnes illae res dicuntur Ecclesiasticae, quia commissae sunt Ecclesiae. Secunda earum rerum divisio ea est
176쪽
Instituti Omιm Liber ΙΙ. Is 3 ut aliae sint spirituales aliae temporales. Ea fluxit ex iis Apostoli verbis I. ad Corinth. cap. 9. qui spiritualia seminat,
corporalia metere debet: quae eadem plane sunt ac temporalia aut carnalia.
Spirituales sunt quae ad solum Spiritum aut ad solam animam spectant, seu quae a Spiritu Sancto datae Spiritum vivisucant, ait sanctus Anselmus ad eum Apostoli locum. Quales sunt sacrorum confectio , Sacramentorum administratio, celebratio diuini officii, remissio peccarorum: qua ut diximus, Tertuli. sunt res Dei, & Agobardo Lugdunensi res Domini. Res temporales dicuntur quae ad tempus, ad solam vitam corpori prosunt , cum spirituales in perpetuum prosint animae; vel etiam res tempor les sunt quae temporali pretio aestima tur & comparari possunt, ait Gerson in Moralibus scientiis.
Aliquando quidem Ecclesiastica praedia dicuntur etiam ut in cap. 2. Ext.
GJudic. Sed improprie de attributivε tantum quod Spiritualibus inserviant &ad ea referantur,ait idem Gerson in Le rione 2. ad S. Marcum. Et in libro de viata Spirituali anima cap. 3. Et rectissime Galli Canonistae in Beneficio Ecclesiastico spirituale distinguunt, pux
177쪽
x64 Juris Canonici ejus Titulum , i Collationem, Adminis.
trationem ei a Canonibus adscriptam a temporali qualia sunt praedia aut stipendia ei adscripta. Sicut vero Iurisconsultus in eodem Institutionum suarum titulo, simul egit de rer. divis & acquirendo earum dominio ; ita forte non inconvcniens erit huic rerum Ecclesiasticaru divisioni, subjicere modos illos,quibus omnes illae res fiant Ecclesiae. i. quidem sacramenta δίaliae res Dei, fluxerunt ex latere Christi Domini, ait sanctus Augustinus : sacrum
illud est depositum , quod Ecclesiae suae
custodiendum tradidit , ut ex Apositolo Vincentius Luinensis ait in commonitorio. Ex rebus temporalibus aliqsunt mobiles, de quibus suo loco ; aliae immobiles, quae quomodo esse ceperint Ecclesiae videndum. Quidam haeretici contendebant olim Ecclesiae non convenire possessiones, aut res immobiles sub paupere Christo qui tantum
habuit loculos. Sententiam illam pluribus rejicit Maistraeus in illi g. Dcri Pa- .
trim. lib. I. cap. 4. δc addit Ecclesiam vel etiam ante Constantilium non habuisse praedia. 1. Qui dem Fideles vendebant sua praedia . dc eorum pretium offerebant Apo-
178쪽
Institui;οnἱs Liber II. 16, stolis. Statim placuit ea ipsa Ecclesiae
tradi , ut non transitorie, sed perpetuo ex eorum fructibus subvenire posset pauperibus , ait Petrus Damianus lib. I. D. I 3. lib. A. D. I 4. Novae illius disciplinae multa exempla occumrunt in Apostolorum Can. 38. Apud Eusebium lib. 1 o. Hist. Eccl. cap. s. es lib. de vita C onstantini cap. 39. in
pissola fecunda Pii I. In Epistola VII.
Urbani secundi. Nec obstat lex I. Cod. de Sacros Eccles ubi Constantinus dicitur i. fidelibus dedisse licentiam ut quid voluerint ex itiis bonis, relinquere possent Ecclesiae. Nam vel etiam sub Ethnicis Imperatoribus, semper licuit praedia Ecclesiae donare intes vivos,
perinde ac quibussibet Collegiis. L. I s. f. de don. ct tot tit. dig. de POL Iisit. Sed cum sub iis , Christianorum
carius essent incerta & illicita cor
pora, haereditates & legata iis relinqui
non poterant. Ulpianus Tit. 12. Const. Magnus In d. L. I. eam Iuris subtilitatem abrogavit, & voluit ut quilibet ει delis in tuo testamento quidquid voluerit, Ecclesiae relinquore possit. Cum que morientes, vulgo sint liberaliores quam viventes Ecclesiam huic Constia tutioni omnia fere bona sua debere no-
179쪽
16s Juris Canonicitat Sozomenus lib. 7 Hist. Eces. Cap. 27. 8c ex eo Sirmundias ad Epistol. 39. Aviti Viennensis Episcopi. Sic Ecclesia duobus plane modis res
immobiles acquirere cepit, donatione inter vivos, & testamento. Quamvis autem Constantinus in d. l. 1. jusserit ut in eo fidelium testamento liber sit stylus,&licitum arbitrium ; non ideo tamen dicendum est in eo necessaria non esse solemnia illa quae jure desiderantur in testamentis. Cum enim Imperator liberam testamenti factionem alicui concedit, nihil aliud ei concedere intelligitur, quam ut habeat legitimam testamenti factionem s nec enim credendum est principem qui jura tuetur , eo verbo
evertere velle totam testamentorum o
dinationem quς tot vigiliis inventa est l. 33. in princ. Cod de inoff. rest. sed unum illud vult Constantinus ut Fideles libere bona sua in ic stamento relinquere possint Ecclesiae, nec amplius ei possit objici, quod fit corpus incertum aut illicitum L. 1 . ct 28 . Od. de Ep. ct Cl. Sicque dicendum in testamentis etiam ad pias causas, omnia Iuris solemnia desiderari. Post D. L. i. adeo profusie fuerunt
Fidelium liberalitates in Ecclesiam, ut
180쪽
Institutionum Liber II. 167statim ab Impp. Christianis cohibitae
fuerint. I. quidem Valentinianus prohibuit, ne quilibet Clerici vel Monachi a viduis, aliis-ve mulieribus, vel do natione vel testamento aliquid accupiant L. 2o . 12. ct 27. Cod. de Epis qua de re S. Ambrosius, S. Hieronymus 3c
Ammianus . , Cumque illud per eos a
quireretur Ecclesiae , dici recte potest ita cohibitas fuisse liburalitates in Ecclesia. De iis jam conqueritur etiam Chilpericus Rex Galliae apud Gregorium Turon. Lib. 6. Hist. cap. 46. Et in ea statim adhibitum est illud temper
mentum ut res immobiles , puta aedes,
aut agri, Ecclesiae donari aut relinqui non possint absque praecepto regio, , quod illud permittat Florus Vicecomes Andegavensis sub sancto Mauro agens hoc petiit δc obtinuit ut bona sua Monasterio Glanna liensi hodie sancti Mauri ad Ligerim donare posset, ut est
in VitaJancti Mauri cap. 33. Innumera sunt alia hujusmodi earum immunitatum exempla, in quarum formulis &veteribus Chartis fundatores aut Praelati curant diligenter leges illas a Primcipibus adhiberi, ut Ecclesiae & Mona steria undequaque accipere dc acquire re possent dona Fidelium , nec eo no