장음표시 사용
331쪽
Saepius enim fundatores Censum ali quem Sedi Apostolicae offerebant , uζessent sub ejus tutela & protectione, aut cum ab ea quaedam privilegia pro v liis Ecclesiis petebantur ', faepius etiam oblatos quosdam Census exprimebar in eorum tabulis. Omnes illi Census fere abierunt in desuetudinem. Olim etiam quaedam regna Census annuos solvebant Ecclesiae Rom. qualis erat denariu S. Petri in Anglia, quem etiam Gregorius VII. Galliae imponere voluit , seJ incassum, ut palam est ex ejin lib. 8 Reg. D. Mit.
Hodiὶ adhuc Rom. Pontifici solvum
tur annatae dest,fructus primi anni Episcopatuu & Abbatiarum, cum ab eo eo feruntur ad nominationem Christianissimi Regis. Ante Bonifacium IX. MIoan. XXII. introductas illas fuisse constat ex nota Hostiensis au ωρ. IS. ext. de oss. jud. O . Abrogatae fuerant in Concilio Basil. de in Pragmat. Sanct. Sed postmodum in Coneordatis restia
tutae iunt, ac tandem a Carolo IX. co
firmatae. Quidam etiam Episcopi & i,
feriores Praelati eas olim exegerunt,
adhuc hodie in quibusdam locis exi
Episcopi etiam varios habuerunt
332쪽
Census, ac saepius prolixestum ne novos imponerent suis Clericis. olim quartadecimarum, OUationum & mortuario rum ex omnibus Ecclesiis Paraecialibus recensebaxur inter Episcopalia juras F. 16. ext. ibid. Sed ca exolevit, ubi potissimum locupletiores eranu Episcopatus. Quod jam olim Decretum est in Can. 3 I. sexti Parisiens Concilii sitibLudoisco Pio . ubi sic habet. Quamquam Canonica auilioritas doceat, ut Episcopi habcaut quartam partem decimarum ubicumque tamen Episeopus habet sua, quibus se sciamque dignitatem lacri possis, iis conmmus sit. Habebant etiam Cathedraticum scirSynodaticum, ut est in L ca' L6. Est annua pensio quae pro honore Cathedrae & Synodi praestaeur : α verius est unum illum esse censum, ut etiam existimat Innocenxius I v. & Glossa ad n UL3. cauc Io. ct ad d. cap. 16. Eum iacile probarunt sacri Canones , cum non amplius Parochi supradictam quartam praestiterunt Episcopis,Can. placuς. IO. q. 3. Olim nihil fere certi erat in eo censu, quoties praestaretur quolibet anno , quis esset illius modus, & in quibus consisteret. Sed placuit eo nomine duos tantum solidos seu aureos deberi, d. Can.
333쪽
placuit. & quidem bis in anno , ex C pitulara Tholosano Caroli Calvi cap. ult. quod ad unam praestationem redactum est. Quidam Episcopi eum censum remiserunt , ut palam est ex D. 37. Fulberti Carnot. ac tandem in Gallia invaluit ius illud esse insolitum de exorbitans , ut loquuntur, ita ut non debeatur nisi ex singulari titulo , vel ex longa consuetudine, vel si pauperior sit Episcopatus : quod desumptum videtur ex
Denique est Procuratio seu exhibitio Cibariorum, quam Clerici Paraeciales suis visitantibus Praelatis praestare tenentur. Sacri Canones statuunt passim ut Episcopi suam Dioecesim quotannis ussient, eaque visitatione Disciplinam Ecclesiasticam servari docent. Huic via
sitationi annexa est Procuratio CV. 22.ext. de Cens ut nemperiqui visitantem Episcopum recipere debent, eum etiam procurare , seu exhibere teneantur.
Olim ejus Procurationis nomine nihil quidquam accipiebant Episcopi, exemplo Apostoli qui non erat oneri Ecclesiis illis quas visitabat, Can. Cavendum.1 o. q. s. sed invaluit iis deberi Procurationem , olim in speciebus , puta in cibariis, hodie in certa pecuniae qua
334쪽
titate. Ita ut nihil amplius exigatur, cap. 2.9 3 . de Cens in sexto . eaque iis tantum debetur qui praesentialiter visitant, ut est in Can. 33. generalis Concilii Lateran. aut si non visitent, & tamen petant Procurationem, duplici notantur infamia negligentiae dc avaritiae, Cam
De Rebus Ecclem alienandis vel non. Hic non agitur de rebus spiritualibus quae omnino Dei sunt, sed
tantum de temporalibus, quae vel sunt mobiles, puta vasa , vestes . Ornamenta,
donaria, supellex Ecclesiae , vel immobiles , puta praedia urbana dc rustica, sicut & annonae iis impositae. Ex omnibus illis rebus aliae sunt sacrae , aliae prophanae, quae saepius simpliciter dicuntur temporales , sacrae immobiles puta Ecclesiae , Caemeteria : mobiles, puta vasa sacra , sacrae vestes , & ali quae necessaria sunt ad divinam religionem , ut in L al. Cod. de sacros. Eici. non sacrae , puta gemmae, aurum , argentum, vela seu opera textilia,& alia
335쪽
faciunt necessarium usum , ut est in
do afl ornatum & majestatem Gn. Bene.-
Semper Christiani existimarunt res sacras alienari non posse , propter ex verba Levitiei ea .ult. Omne quod D
mino consecratur , non vaeniet , nec
redimetur, de Sanctum sanctorum erit Domino. Et hinc cum Cyrillus Alexand. in D st Canonica ad Domnum cap. t. dixit servanda esse vasa sacra Ecclesue, Balsamon addit sacra vasa esse res inalienabiles. Sensim tamen invaluit vasa sacra vendi posse ad redemptionem Captivorum , nempe Christianorum, qui sint in vinculis apud hostes Christi ni nominis i tunc enim Captiva sunt membra & templa Christi, & magnum est eos pecunia redimere, qui sanguine Christi redempti sunt, ait S. Cypr anuSin Ep. so. Iustini nus addix causam . fimis publicae ; absurdum enim esset animas hominum non praeferri vasis M vestimentis , L. Saniamin 1 I. Cod. de sacros, Ecel.
observanda est autem ea methodus, quam in alienatione rerum Ecclesiasti- earum praescribit in Noυ. ILO . Ut nempe, primo, Vendantur ea mobilia quae
336쪽
Institutionum Liber T. 3 23 sunt adornatum , iis non sufficientibus, vasa superflua , secundo , vasa sacra, ultimo res immobiles. Iubet etiam ut vasa sacra vendantur aliis Ecclesiis, quae iis egeant: si nullae sint hujusmodi, ut
confringantur & revocentur in massam.& ita reserentur , aut prophana fiant.
Quod Iure Civili non desiderat . quasi ea ipsa lex prophana illa faciat, cum ex
legitima causa vendunttit l. inter. 83. d. de U. O. Ac tandem statuit ut ejus alienationis acta & instrumenta gratis fiant apud Diceceianum Episcopum, qui co sentiat & subscribat. . 7. cap. 8. Ac si ea fiserint omissa , ut vel Episcopus, et oeconomus, vel ea ipta Ecclesia, res illas vindicet , neo precium reddatur emptori, aut si non amplius extent, hic pretium reddere teneatur ipsi Ecclesiae.
d. l. 2 i. quae jam antea statuerat Ancyia rana Synodus in Can.- Is. ω reperitum est in Can. Abbatibuε. q. 2.
Olim etiam sacri Canones pra orum Ecclesiasticorum alienationem prohibuerunt, ut palam esti ex CG rhaσ. Concilii sis Honorio Lany. in Cod. n. Ecclesia Afric. ct ex D stola Canonica S.Cyrilli ad Domnum. Sed Leo Imp. eam prohibitionem valde confit mavit in praediis Ecclesiae Constantinois
337쪽
pol tanae l. I Cod. de sacros Eccl. Anastisius in praediis Patriarchatus Comstantinopolitani L i . ibid. 8c Iustini nus in omnibus Christiani orbis Ecclesis d. Nov. . ct in o. easque poenas addi d. t, ut cmptor ea reddat Ecclesiae cum perceptis fructibus , nec ab ea pretium petere possit: ut venditor ossicio
suo privetur , & solvat Ecclesiae quod eius interest r ut Tabelliones qui ejus alienationis instrumenta scripserint, perpetuo exilio puniantur : ut judices dignitate sua priventur . qui passi fuerint eam in acta publica referri. Leci rationem ejus prohibitionis hanc aflat
quia sicut perpetua est religionis & si- dei Mater Ecclesia, ita & perpetuum debet esse illius patrimonium. lustini lius quia si venderentur praedia Ecclesiae,
Clerici non invenirentur qui divinum Officium celebrarent. Cum autem Leo ita prohibuit praediorum Ecclesiasticorum alienationem, ne per eam Ecclesiae adimatur via & o casio commodae provisonis, aliquando ea permisit alienari, quibusdam solemnitatibus adhibitis. Prima ea est ut alienatio illa fiat tanrum ex justa causa, quae nempe Canonibus & Lebibus probata sit, puta ex causa neccilitatis, aut
338쪽
summae utilitatis. Necessitatis , puta pro redimendis Captivis, aut alendis pauperibus tempore famis publicae , vel etiam si Ecclesia magno aere alieno oppressa sit, nec aliunde habeat unde illud
dissolvere possit cap. II. ext. h. t. Can. 3 .er, I. in .sy I. Et omnino verius est eam necessitatis causam desiderari etiam in alienatione mobilium. , Θ. I. ext. de
pignori summae utilitatis, Can. sne exceptione. ibid. puta si sterile praedium pluris vendat Ecclesia , ut ex ejus pretio
fruiniosum acquirat, ut in cap. T. ext. h. t. si alienet ruinosas aedes, quae non
nisi majoribus impensis servari possint, aut longius remota praedia quae facile curari non possint. Secunda est ut solemnα. fiat ejus alienationis instrumentum in quo ejus causa nominatim exprimatur, atque ita ut si omissa sit, numquam suppleri aut praesumi possit adhibita, nec ullum tempus vel etiam longissimum faciat , ut adhibita praesumatur, quia una illa causa potestatem concedit faciendae illius, alienationis. Tertia est ut huic alienationi consentiat Dioeccianus Episcopus, cum in
ejus potestate & dispositione sint omnia Ecclesiae bona, ac si forte in alia Dioz-
339쪽
bris Coankιoesi Ecclesia illa sit ad quam pertinearalienandum praedium , & illud sit in
alia Dioecesi , tutius est utriuique Episcopi consensum adhiberi, & e usin cujus Dioecesi est ea Ecclesia,quia est Episcopus alienantis Clerici, Can. pla it. 12. q. t. 8e ordinator ejus Ecclesiae Auth. hoc ius. Coc de sacros Eccl. atque etiam ejus Epistopi consensus desideratur, in cujus Dioeces positum est illud praedium, nam illud est in ejus potestate. Cumque alienatur rusticum minoris praedium,desideratur decretum Praesidis Provinciae in qua illud situm est l. 16. d. de praed. min. arta est ex Novellis Iustin. quas Gratianus Canonis avit , ut adhibeatur tractatus seu communis deliberatio Clericorum ejus Ecclesiae cujus alienandum
est praedium, puta ut in praesentia Epicoopi alter ex iis praesentibus exponaUalienationis faciendae causam , ut omnes sigillatim vota emittant, ut si de alien tione illa inter omnes conveniat, fiant ejus tractatus & alienationis acha dc i strumenta , quibus omnes subscribant. Quod si alienatio proponatur ex causasiimmae utilitatis , alter ex iis deputatus in rem praesentem ire debet, inquirere in statum alienandi praedit, ejus inqui-
340쪽
Ingitatio in Lissiet II. 32 sitionis acta referete ad Capitulum , quae describantur in tractatus & alienationis instrumento- Denique Iustinianus requirit , ut M loco publico proponatu vvaenale essu praedium illud ejus Ecclesiae, ut omnes ad ejus emptionem accedant,& illud plus licitanti addicatur. Sed hodie volunt necessariam non esse illami publicationem.
De Contractibus Ecclesiasticis.
ITa D. Cujacius Nov. 31 o. inscripsit. Vel etiam titulus ille inscribi potest, de Contractibus Clericorum, sicut Justinianus in suo Cod. dedit titulum de Contra tom fudisum : ut in hoc nostro de iis tantunν agatur, qui de rebus Ecclesiasticis aliquid singulare habent inter Cletricos. Forte si quidem. Canonici Iuris Institutionibus inconveniens esset, de omnibus illis Contractibus agere, quos jus civile fusus expendit. Ab eo
repetenda est eorum substantia Sc n tura. Duos plane affines emptionen, venditionem locationem conduinctionem in hoc titulo attingere ju at, sicut δύ quasdam Canonici Iuris res