장음표시 사용
351쪽
lii ad an so s. Syrmundus notat illud eum quibusdam aliis huic Concilio ad ditum ex Epaonensi. Carolus Calvuneam valde cohibuit & inminuit in suis Capit is in Villa Sparnaco, in Synodo ad Vermeriam, &-ih Concilio Meldens.
Nec tamen dicendii est omnes precarias statim exolevisse, sicque inutilem esse titulum Decretalium de Precar is , ut voluit Albericus Gentilis: Nam & earum meminit Chronicon Abbatiae S. Τru donis ad an. 11oo to. . Spirilegii Dacherianti Nec multo post eas agno,
scunt Gregorius VII. lib. 6. Regesti E . . inst. & Ivo Carnot in D. 27 I. Sic ergo dicebatur Charta, Libellus,
quo aliquis precabatur aut petebat
sumfructum alicujus Praedii Ecclesiastici.
Praestaria autem erat Charta , quam
dabat Ecclesia , Sc in qua exponebat', quibus legibus aut conditionibus dabat. Disputant primae notae Interpretes, an Precariae & Praestariae differant, an idem sint. MArculsus distinctam utriusquet formulam scribit. Syrmundus ait pro cariam esse , quam dat petitor, praestariam Vero , Quam dat Rector Ecclesiae. Batullus ad Regmonem probar Iianus utriusque vocabula confundi olim lolim.
352쪽
Institutionum Liber II. 339 Utrumque illud negotium differt valde a precario, de quo in libris Iuris
Civilis, & precaria solo tantum nomia ne cum precario convenit. Gregorius IX. totam fere precarii materiam breviter ex Jure Civili complectitur in cap. ult. ext. de precar. quod more suo edidit absque ulla consultatione , dc proprio motu . Ex eo Cap. Precarium est conventio , qua quis rem suam alteri utendam ad illius preces concedit, ut ea utatur , quandiu concedenti placuerit: differt a commodato &: donatione , s d hoc non est istius loci. Aliquando etiam Precarium & Beneficium dicuntur de eare , quae aut destructa sit,aut ruinam mi netur, & petenti datur ad reficiendum aut restituendum, ut invita S. Ansegi si iapud M abi lonium. Denique est labellarius contractus apud Gregorium Magnum in libris Regesti , ct in aliis veteribus monumentis, in Glas io L in i burgii ad Cod
Antio uarum ; cum interveniente libello res Ecclesiastica vel cliam prophanavenditur certo pretio & certa pensione in singulos annos constituta. Synodus Pontigonensis in Can. Io. jus libella εrium & emphytcuticarium confundere videtur. Quod etiam exscribit Caroli legum
353쪽
34o Jum Canonici Calvus in suis Capstulis tit. r. sed ibi Syrmundus contendit inter utrumque illud esse discriminis, quod Emphytei sis non reaovetur nisi utato possessore: Libellaria renovari soleat statis temporibus data pecunia. Addi forte potest Emphyleusim non fieri, nisi lub lege. Lia, seu meliorationum , quae in libellaria non desiderantur.
De Bonis Clericarum se Monachorum. ΙD ε M plane ritulus datur lib. D O .
. & in utroque agitur tantum de propriis & patrimonialibus Clericorum bonis, de quibus etiam plures sunt lacri Canones. De iis primo agendum quae ante ordinationem habuerint & pomodum te iis quae post eam Olim quidem Clerici nihil habebantrionis haberent , Hlua pretium dabant pauperibus. Sed p cuit ut propria bona retinerent ac colerent eo praetextu , quod ex iis pauperes sublevare possent in dies, Can. 12. Sarodis. Concit i. Eo casia ex Apostolorum Can. 4 .
354쪽
Institutionum Liber II. 3 Ielectus Episcopus inventarium facere debet rerum propriarum & Ecclesiasti- Carum , Can. 24 Antioch. nodi ct n. sint manifesta. ia. q. I. Iustum enim est apud Deum & homines , ut Ecclesia res suas salvas habeat ;& Clericorum bona serventur eorum gentilibus aut agnatis : & hoc bona fide & in rei veritate consistere debet & absque ulla fraudatione , alioquin habebantur ut falsarii. Anastasius Bibliot. in Nicolao I. duos Ravennatenses Archiepiscopos arguit , quod cautiones de indiculos fas averint, qui consecrationis initio fieri soliti erant in scrinio. Locus ille respicit omnino inventarium illud de quo agi mus , & indicat quo tempore faciendum nempe ordinationis , & illud deponendum in scrinio Ecclesar. Nec tantum res immobiles Ecclesiae ; sed etiam mobiles describendae crant. Ita Gregorius Turon. lib. s. Histori cujusdam Episcopi meminit , qui descripsi argentum Ecclesiae. Si Episcopus inventarium illud non fecerit, Zonaras & Balsamon ad Can. 21. Calched. Concilii, addunt propria ejus bona Ecclesiae acquiri , Quasi voluerit ea post mortem suam eodem jure censeri, ac alia Ecclesiae bona quae tenebat.
355쪽
3 ι Juris Canon; iolim etiam sacri Canones ita respiciebant propria illa Clericorum bona, ut si ex iis exhiberi possent, nihil pl.ne
caperent ex reditibus Ecclesiae, alioquin dicebant eos committere sacrilegium, quod ita furarentur bona pauperum,
cata populi. Can. Paser. ibid. idest populi peccata in se suscipere, ait ProsperAquitanicus, aut Iulianus Pomerus in libris de Vita Contemplativa, seu comedere sacrificia populi pro peccatis,ait S. Augustinus in Enchiridio de fide. Atque eriam priores Imperatores .Christiani aegre patiebantur locupletiores ordinari Clericos , quia , inquit, Constantinus Mignus in l. 6. Cod. Th. de Epif. Oportet opulentos abire neces.sitates saeculi, & pauperes divitiis Ecclesiae sustentari. Et hinc adhuc hodie sunt Collationes Pontificiae in forma pauperum , in forma communi, in forma justitiae. Denique in propriis Clericorum bonis ante ordinationem quaesitis, interest Ecclesiae , si ad ea ordinati fuerint, aut
pro titulo iis utantur. Ac verius est nec illud introductum in Can. 6. Calched.
Concilii, in quo ad Ecclesiam posscssonis Ordinari, est ad Ecclesiam Pagi:
356쪽
Institutionum Liber II. 3 3Nec etiam ab Alexandro III. in cap. q. ext. de prab. Nam ante eum titulus ille Patrimonialis prodierat secundum dii- positionem Canonum ait ejus tempore Ioan . Sarem. in D. I 1. sed eum forte confirmavit in d. cap. 4. & eo magis interest Ecclesae, quia obtinuit Patrimonium illud a Clerico, nec obligari, nec alienari posse, ne mendicare teneatur, in opprobrium Cleri Secundo sacri Canones ad ea etiant Clericorum bona respiciunt, quae post Ordinationem acquisierint. Nam in cap. 3. ext. de pecul. Cur. gyneraliter , ad eam Ecclesiam pertinere dicuntur , ad
quam ordinati fuerint; & quidem secundum Canonicam authoritatem : ni
bit enim frequentius in sacris Canonibus , in Antiquis Rom. Impp. Constitutionibus, & in Capitularibus Regum
nostrorum : Ejusque juris meminit etiam Marculsus in Formulis. Ratio ea est tum quia ex bonis Ecclesiae acquisita
praesumuntur i, tum quia cum ad eam
Ecclesiam Ordinati sunt, videntur ejus servi, eique adeo addicti, ut quidquid ex ejus bonis acquirunt , ei acquisivisse intelligantur. Hodie generalis est caLex Regni, omnia Clericorum bona un-duquaque proveniant, post eorum mor-
357쪽
3 bris Canonici rem ipso jure acquiri agnatis eorum haeredibus, quod propius accedit ad L 3 Cod. de Ep. st G. & ad L un. Cod. Th. de bonis Cler. Duae illae leges facile suadent aliquid subjiciendum breviter de testamentis relegitimis haereditatibus Clericorum. Sed forte satius est de iis singulares titulos
De Testam. Curio. O Monac. NOVELLA Martiani Imp. habet
tantum eam Epigraphen de G-stam. Cleric. sed sicut in titulo praecedenti addidimus & Monachorum. Primo de Ciaricis. Ex Nov. est tantum de Testamentis in favorem Clericorum ;qua de re Titulo i. hujus libri: non e riam de Testamentis , quae a Clericis ordinata sunt, de quibus in hoc tit. gendum. Sequiori aevo testamentum generaliter aliquando accipitur pro quibuslibet instrumentis aut chartis , ut apud Reginonem lib. 1. de Disi . E cles cap. o I. ct in vita S. Mauri Abbatis num. 32. 2 33. sed sere semper ac
358쪽
Institut onmm Liber II. 3 spotissimum in hoc tractatu illud est vo untatis nostrae justa sententia, de eo quod quis post mortem suam fieri ve
Duplex est testamenti factio; altera est activa, ut loquuntur, quae iis competid, qur ex legibus Testamenti faciendi po- restatem habent r altera est passiva, quam habent qui ex alieno Testamento aliquid quoquo modo capere possunt, de qua in d. tit. i. hic autem dc priori. Nec contemnendum est utrumque illud Eeclesiasticae disciplinae caput , quippς quod elegantissimὶ probet , quaenam fuerit veterum Clericorum puritas 3c
sanctitas, quinam eorum comemptus circa res temporales.
Vel autem propria si erunt & Clericorum bona , vel ab iis quaesita post ordination m. Constat semper eos testari potuisse de propriis , quae quoquo modo ad eos pervenerint. Can. Sicut. Can. Episc. Can. sint manifestae. l 2. q. I extant antiqiissima Episcoporum testamenta, quae illud probant, sed omni-nd verius est eos debuisse testari secundum leges. Iustinianus in Antiqua vem sone Novella Ia 3. cap. 9. ait eos debere secundum leges donare, dc in suis bonis testari. Sed Iulianus Antecessor
359쪽
ait nominatim , & de iis secundum leges testari. Martianus in L Nov. s. ait eorum testamenta valere , fi quidem omni Iuris ratione firmata sint. Privile gium illud iis datum est , ut quamvis sint in potestate parentum nam solus Episcopatus iis temporibus eam solve
bat ) de propriis bonis libere testari possint. Quasi de Castrensi peculio, ait
Justinianus, in quo filius f. habetur qua- fi pateriam. Sicut vero filius tam . paganus Iure communi de eo peculio test mentum condere debet ; ita Cleri
Sensim tamen jus Canonicum multa ex iis solemnibus Iuris Civilis remisit,& abrogavit, praecipue vero de numero testium. Alexander III. in cap. Io. OII. ext. de Testam. statuit valere Testamenta quae facta snt coram proprio Sacerdote seu Parocho , dc ciibus aut duobus testibus; quia, inquit, scriptum. est 3. In ore duorum vel trium, stet omne verbum. Tres illos testes habere potuit a Leone Sopho, qui In Nov. 4 I.& I. generaliter voluit tres testes susScere, in quibus locis alii fide digni desint. Forte aurem ideo Parochum adhibuit , quod valde intersit eos testes aia
hiberi testamentis, qui plane sint fide
360쪽
Listitutionum Liber II. digni ; quales omnino post Deum esse
Sacerdotes , ait Arthemidorus lib. E. cap. 7 . Alexandrinam hanc Constitutionem exscripserunt plures Galliae consuetudines : ac licet genera' liter editae sit, attamen constat eam quoque obtinere in Clericis -- Sed addem dum eos testari non posse in fav0re,
Ethnicorum aut Haereticorum, quamvis sint eorum consanguinei. Can. 2j. Camthag. Concilii apud Basamonem. Et Can. 8 i. in Cod. Can. Eccl. a fric. Ac tandem cum Apostoli in Cav. o. volunt, ut manifestae sint propriae res
Episcoporum , piissime addunt, si quas
tamen proprias habeant: Nam saepius, ut Ordinati erant, propria bona vendebant , eorumque pretia dividebant pa peribus. Et hinc ut plurimum moriginbentur intestati, quia pauperes Dei non; habebant, unde facerent Testamentum
ut de S. Ambrosio, S. Paulinus a de S. Augustino Possidius , & de aliis bene multis, qui Evangelicam hanc putitatem sequuti sunt. Et haec de propriis Clericorum bonis : quaeque Canones habent de Episcopis, ea pertincnt etiam ad Clericos, ut pluribus probat Thomassinus de Eccles. Discip. palla I Lb. 6. cap. Ip. in A.