장음표시 사용
71쪽
. -- re, v. g. Deus, Sol &c. Tertium in remseri iando ι id est, in quo plura videntur, V. in speculo, auua lympida &c. Et haec licet sint univeralia incomplexa , fiant tamen impropria ; Proinde nec de hs multum agemus ' Quartum autem, S proprium est universale in essendo ; hoc est natura quaedam, quae est, Vel potest esse in multis inferioribus, v. g. Natura humana in Petro, Paulo dec. Istud rursus dividitur in Log, cum quod etiam appellant actuale de Metaphysicum quod Vocant fundamem tale, remotum &c.) utriamque potest dici in praedicando , vel essendo ex diccndis.
Nunc Probatur eonclusio quoad utramque partem,scilicet qnbd detur universale pro
prse dictum, vel inessendo; & qubd bene
definiatur natura in multis, intellige: eum
fui multi iratione, vel divisione , hoc est,qubd illa inseriora in quibus illa natura est,
secundum eandem sint plura. V. g. Petrus, Paulus , Joannes, sunt tres h omines, unde
excipitus natura Divina; quae licet sit in Patre, Filio, dc Spiritu Sancio; non est tamen cum sui divisione, quia non possum dicere, Pater, Filius, & Spiritus S. sunt tres Dii ; Probatur inquam: per universale intelligitur natura in multis haec enim definitio habet omnes conditiones ut per de
72쪽
s vim patebit sed talis natura datur: Erago, &c. Probatur Minor. natura humana est, vel potest esse in Petro, Paulo, &c. n tura bovina in bove A. B. C. & sic de aliis et Ergo,&e. Respondent Nominales: Distinguendo
Minorem,cum probatione; quoad nomen. C quoad rem. N. Contra: Petrus & Paulus non tantum conveniunt in nominequbdsint homines, sed etiam habent ean dem naturam humanam: Ergb, Sc. Credo tamen, quod invictus Occam aliud non Voluerit, quam qu6d a parte rei actualiter non sit eadem natura in individuis, & hoc idem Thomistae ac RR. docent; imb illi omnino huic opinioni subscribunt, licet enim dicant dari universale fundamentalea parte rei,hoc tamen fundamentum juxta ipZs est singulare: Ergo praeter Vocem Vix auud admittunt: hic tamen praescindo an tale universale sit in singularibus vel extra ea, an in singularibus sit actuale, velsum damentale, de quibus proximis quaestion, bus dicam. sicies: unum hequit esse in multis: Ergb non datur universale. Antecedens patet de corpore et Respondeo Negando Antecedens; ad probationem dico; non
debere capi in multis locis, licet enim hoc E s fieret
73쪽
M s fieret supernaturaliter, non esset univer sale; sed natura in multis inferioribus. Instabis: unum & multa repugnant: Esem nec una natura potest esse in multis in- ferioribus. Respondeo Distinguendo Amtecedens: unum indivisum, & multa r pugnant. C. unum divisum in multis re pugnat. N. Antecedens, dc Conseque
Instabis: quod est divisum, non est amplius unum , sicut si quis mensam secaret in duas partes: Ergo si talis natura sit divisa,
non erit una in multis. Respondeo Dis stinguendo Antecedens, non est amplius unum, unitate formali, quam alii vocant similitudinariam, cum tamen reVera de beat plus importare. N. unitate numerica.
C. sed Nego Illatum: hoc significat nat ram talem intrinsece esse eandem, sed per diversas differentias individuales, vel alias
DIco: congrue recensentur quinque universalia; stilicet Genus, Species, Dif&rentia , Proprium, Accidens. ita commin lnior tenet proportionaliter de Logico ac lMethaphylico, duntaxat sint naturae r
ponibiles in praedicamentis. Dm enim s
74쪽
- hunc tractatum esse introduetionem ad praedicamenta; hinc excluduntur individua , Vaga, aequiVOca, analoga, & sorte transcendentia, &c. Probatur Conclusior tot sunt universalia, quot modi, quibus natura potest esse in multis, sed tales modi sunt quinq;: Ergo, &C. Probatur & declaratur Minor; omnis enim natura vellest essentialiter, vel accidentaliter in inferioribus: Ergh sunt quinq; modi. Probatur Consequentia; si primum; vel est ut tota essentia, & est Species, vel ut pars essentiae contrahibilis; & est Genus, vel ut pars essentiae contriuens , & est Disserentia; si vero accidentaliter; Vel est inseparabiliter, dc est B oprium, vel kparabiliter, Sc dicitur Aecidens: Emd,&c. ΕXempla sunt: animal rationale, animal, rationale, risibile, a
hum. Dixi notanter congrue recensentur,/ quia nisi claritatis causa fieret, deberet divisio esse bimembris, scilicet in universale essentiale, So accidentale. Confirmatur: quinque modis natura potest praedicari de inserioribus: Ergb,&C. Obiicies I. sunt multae naturae Communes scilicet Divina , humana, S: similes: Ergli non tantum quinque. Resipondeo
non esse idem communis natura, univem
salis, primum DiVinae conVenit; non se-,cundum, eXdictis, est quidem omne universale commune, sed non econtra. In-
75쪽
Instabis: sunt etiam plurimae naturae universales V. g. humana natura, boVina, equina,leonina,angelica,lapideS,aquae, &C.
tecedens; has esse multaS entitative. C. in ratione universalis. N. hoc est, illae omnes
vel sunt genus, vel aliud ex his quinq;.
Instabis: sunt plures in ratione unive
salis : Ergo, &c. Probatur Antecedens: sunt plura singularia: Ergo, & universialia;
Probatur Consequentia ex Arist. q. I. Top. c. a. dicente: tot modis dicitur unum oppositorum, quot ec aliud: Ergb,&c. Respondent multi extra firmam, Aristotelem ibi loqui de oppossitis unitate, ac multitudine ; identitate, ac distinctione; sed fac, lius Respondeo : nec esse plura singularia quam quinq; , intellige in ratione singularitatis, id est quatenus stubiiciuntur unive salibus, licet entitative sint plurima. Instabis: entitative sunt plura singularia, S: universalia : Ε*b etiam sub ratione praedicabilitatis, ac subjectionis , consequenter siub ratione universalis. Probatur Consequentia: modus praedicandi, sequitur modum essendi: Ergo si stat plura entitative,&c. Respondeo Negando Consequentiam,probationis Antecedens Disti puo; siequitui modum essendi in aliis. C. an sie, N. Antecedens, & Consequentiam:
76쪽
ita dic si arguant esse decem praedicamenista : Ergo & universalia. Instabis: sium plures modi essendi in se: Ergb& in aliis,quia esse in se praecedit esse in alio. Reipondeo Negando Conseque tiam, nihil enim obstat quod duae naturis distinctae eodem modo sint in si iis inserioribus, v. g. sicut 'natura humana est in tribus hominibus. ita caeteris imparibus ho- vina est in tribus bobus: imo sic etiam genus generalissimum, & siubalternum, &c.
conVeniunt, licet terminatiVe ac extrinsece differant. lΙnstabis: albedo potest praedicari de hoc albo, & homine albo, sed nullo ex quinq; modis: Ergo sunt plures modi essendi in ἁ-
iis, ita Hermann. Respondeo Negando Minorem, ac ejus suppositum, qudd haec sit praedicatiς essentialis: hoe album est aLbum ; albedo quidem dicitur essentialiter dealbedine A. B. C. sed non de pariete, qui est hoc album. Instabis: hoc album qua tale est essenti liter album : Ergo si addas & homo es albus: praedicabitur albedo diverso modo ab illis quinq; Respondeo transeundo Antecedens: quia hoc album significat plus,quam album ,' & albedo nequit dici alba nisi ut quo ; Nego Consequentiam, non enim fit eodem genere praedicationis haec lusio.
77쪽
. - α - . Instabis et individuum vagum potest quoque poni universale: Ergo saltem sexerunt. Resbondeo Negando Antecedens: quia illi nequit praeponi signum universale; male enim sonat: omnis quidam homo; hinc nec natura humana Christi facit distinctu universale: definitio, divisio, sunt unive falia complexa,de quibus hic non est sermo. Obiicies II. quod sint pauciora: omnis divisio debet esse binembris: Ergb,&C. Respondeo Distinguendo Antecedens et Vel saltem ad bimembrem reducibilis. C. ahQ-lute. N. Si petas cur haec non Z dixi clarit,
Instabis: licet posset sic reduci, nec est eneris in SpeCies, nec alia: Ergo reprΟ-ibanda. Resipondeo quod sit generis in species mediatas; si vero fiat bimembris in immediatas; quomodo autem genuS generis detur, adhuc sequetur. Obiicies III. tot siunt universialia vel praedicabilia quot praedicata, cum Videantur esse Synonima, sed secundum Aristotelem fiunt tantum quatuor praedicata, nempe τdefinitio, proprium , accidens,& genuS. Resipondeo Negando Majorem: quia termini non praedicamentales possunt esse praedicata, licet ergo omne praedicabile sit
Obiicies IV. Species est terminuS complexus:
78쪽
plexus: Ergo nequit esse universiale: alias ct definitio quadraret. Respondeo, Negando Consequentiam; aliud enim est esse terminum Complexum, aliud propositionem compleXam, secundum nequit pertinere ad tractatum de terminis. Instabis: species praedicatur per modum contrahibilis: Ergo non Diltinguitur a genere. Probatur AntecedenS. contrahitur enim per Disterentias individuales. Respondeo Negando Antecedens s probationem aliqui sic distinguunt,ab intrinsecΟ.N. ab extrinseco. C. deinde siub hac ratione, qua sic contrahitur non est universale, sed quatenus est completa rei essentia.
Obiicies V. si ideo divisio est facta in
quinq; membra, ut esset clarior, debebat admitti differentia generica, dc specificae Ergo in plura membra dividi debuisset. Respondeo hoc totum potuisse fieri, imo sic siubdividi; sed generatim loquendo,nC-que plus neque minus, cum virtus in m dio subsistat.
QUAESTIO III. Audentur Universalia extra singularia
vel Idea λT Icor dantui universalia extra singui ria a parte rei : quae VoCantur Ideae Platonicae. Ita inquirendae veritatiS me .
79쪽
Citio : Contra Aristotelem ac Philolaphos alios omnes , quos Vidi vel ex alijs extitisse collegi : Porrb haec Conclusio
VoCatur fatua ; monstrosa ir & alij tales Ideas voCant phaleras, Cantilenas, Verbo formalem stultitiam superlative , & siC remunerare Consueverunt Platonem Divinum, Philosiophum eruditissimum, Aristotelis Professorem, de quo S. Augustinus inquit : se maluisse Cum Platone mori, qua Cum Aristotele vivere. Vide talem and tum; Sed moneo ut legens ista non te reatur ab adversariorum dicterijs, tradam
enim fidei, & rationi Consona, imb ausim diCere, ex prinCiphs SCoti Colligi ; licet
Suppono autem primo: Contra Aristo telem quod mundus nonsuerit ab aeterno, sed in tempore a Deo Creatuq , adeoque nullam Creaturam PhysiCam ab aeterno extitisse, ubi per Creaturam PhysiCam intelligo. quidquid est Cum universo mum do productum, sive Creatione, sive gen ratione , V. g. terra, ignis, aqua, aer, homines, Angeli, bruta, arbores, fructus &C. quibus oppono entitates MetaphysiCas, quas in SChola SCoti VoCamus formalit tes, quae sunt a parte rei saltem in singularibus & distinguuntur a parte rei interct: a potioti a Creaturis PhysiCis, ex duCendis
80쪽
sint Creaturae Θ Respondeo nunquam de- here ilitarie diCi CreaturaS, tum ne offendat haeC opinio tum quia nomen Creaturae it impositum ad signifiCanda entia Physica, id est generationis vel Creationis CapaCia; abutive autem possediCi Creaturas metaphysiCas, siCut homo pictias ; l, Cet enim ille non sit vere homo, tamen datur a parte rei ; ita illae Ideae licet non sint
VCrC Creaturae, tamen dantur a parte rei uehomo pictus Physice, illae Metaphysice.
Suppono secundo: Ex prinCipiis Theologaeis Scoti, quod Deus ab aeterno statuerit creaturas physiCas in tempore produ- cere; & quod illae Creaturae praesertim Contingentes, per hanC volitionem DEIaCceperint aliquod esse diminutum; quod alii voCant possibilitatem passivam: Et ho esse diminutum objectum esse a parte rei iustinctum ab ipsis DEO ; NeC es1e ens rationis, neC enSph icum actuale; dc ii di-Cas: supuositum hoc esse falsum et Suppono saltem hanc Sententiam non esse Contra fidem, cum eam multi SCotistae do- Ceant, ut obVium esto; ex quo deducam
nec Ideas Platonidas fidei repugnare; nam 'illa possibilitas passiva quoque non est Creatura , Vel ens Physicum, sicut de fa-