장음표시 사용
101쪽
volui cougregaresilios tuos, O noluisi 8 Matth. aa . Voluit ergo Deus is sed noluit Judaeus 3 quid ergo conqueri potest, si volente Deo, noluieipse Z Λudi eleganter Gregorium. Hom. Io. in Evang. Sed tu om vibur signis, qua vetvascente Domino, υelmoriente eo mon atasunt. considerandum vobis es, quanta fuerit in quorumdam Iudaeorum corde duritia, qm hvuc vec per Prophetia donum, nec per miracula agno verunt . Omina quippe elementa Auctorem suum venisse resata sune. Deum euim hoc ese, caeli agnoverunt, gura Stellam Ditissur mis sent . Mare coguovit, quia subplantis Win calcabile se abuit. Tu
- ra cognoυit, quis eo morieme contremuit. Sol cognovit, quia lucis
suae radior absicoHit. Saxa, se parieter quoverunt, quia tempore mortis scissasunt. Infrnus et vit, quia bos ν quos tenebar, momtuos reddidit. Et tameu hoc , quem omnia insensibilia elementa Dominum senserunt, adhuc infidelium Iudaeorum corda Deum esse mi-arime cognoscunt , O duriora saxis, Icludi ad paenitentiam nolune is S. Leo, quoque Sermo 8. de Pallione Domini: Traxisii enim Domine omnia ad te, O ciam expaudisser tota die manus tuar ad populu- nou credentem , ct contradicenteis tibi, confiteuda Majestatis tuae sensuis istius Mundus accipit. Traxisi Domiue ad te, cum fir execra novem Iudaici sceleris uuam protuleram omuia elemema sententianae
cum obscuratis iami ribus caesi, ct converso in noctem die, terra quos motibus quateretur ius itis, uriversm creatura impiori τsse usui dem aret. Traxi ii Domiue omnia ad te, quonia scisso Temps zelo Sancta Sanctorum ab Ludignis Pontifici x recesserunt. ut A rain veritatem , Prophetia tu maximationem . O Lex in Manetiuinverteretur. S. Agustinus quoque m ea verba τ stuoties volat eouro garefilios tuor: sicur gallina congregar pusios juos sub alay, optimctadvertit j non quemcumque amorem , ct providentiam Dei erga daeos; sed maximam, ac praecipuam ostendi r Miras, inquit . esamor omnibus ferὸ avibus is conservandos , O protegendos pullo πsuos , sed pracipui gallinis, quae pullos colligunt sub alas , ὲoc est, sum
mo cum desiderio, Ososiicitudine eos Druent. Si ergo Deus tot mi culis. tot prodigiis, tot beneficiis egit, ut IudaeI Couverterentur qualia, de quanta nullibi, de nunquam facta sent; quis dicat, acie Omnino, aut non serio, nec emaciter voluisse ρ Qubd si de serib, Messicaciter Uolait, nec tamen conversi sunt, ergo illorum culpa , nora
Dei suit; nec conqueri possimi, se ideo periisse , quia ipsos Deos odio habuit; sed ideo Deum ipsos odio habuisse , quia perire volu
102쪽
sunt. Et plane non gratis Judaeos, sed maximi eoriam eulpa rei ctos esse, Apostolus eodem ipso loco , qui nobis obiicitur, clarissis
me docuit. Nam cap. Io. a 3. ita loquitur: linorantes enim Dialustriam, O suam quaerentes tuere, Insilia Dei non sunt subiam .
Et Vers. a a.' Expandi mauum meam ad populum Mon credentem, contradicentem mihi. Et cap. I r. ver ao. bene propter in elit rem suam fractisunt. Et vers. et O. Nunc autem misericorsiam com secuti sispropter eorum incredulitatem. Et cap. Io. Vers. I a. Non
enim es distinctio Judaei, ct Graeci, nam idem Dominus omnium . Si .ergo apud Deum nulla est distinctio Judaei, ch Graeci, sequitur, Deum quantum ex se est, aequaliter inJudaeum, a Graecum proinpensum , a flectumque fuisse. Si ideo fracti sunt rami, quia de operibus Legis pra umentes noluerunt Evangelio subdi, si Deo ad credendum invitante , ct ideo tota die manum suam ad eos extendente , ac auxilium porrigente noluerunt credere;non accusare Iudaei alium, quam se ipsos possunt: sicut non posset, qui in flumen lapsus amico Inclamante , ct manum non cursim, sed conssan ter, totaque die Porrigente, mullet mergi, quam juvari. Tales Judaei erant. Ipsi odio, invidia, ambitione, velut torrente rapiehantur. Deus testi bus Isaia, Paulo, manum sora die extendebat, ne absorberentur 3 absorberi tamen , quam levari maluerunt ue quem incusabis 8 opitulari , an absorberi volentem λ Q alid si porro quaeras: cur iuvari, cur credere noluerint λ Respondet Augustinus tract. s 3. in Joan: Quaro credere non potuerint ,si a me quares, cito revspondeo: quia noluerunt . Agit quippe gratia in voluntatem humangm non more fulminis, resistentia quaeque seangentis 3 sed more Solis, lucem suam, nisi ad mittas , alth, citraque strepitum transferentis.' Pergit Apostolus: Moysi enim dicit: Miserebor . cui misereor, non ergo es volentis, nes currentis, sed miserentis Dei. Ubiicie-hant Judaei, aequum non esie, ut Gentiles, qui nihil honi, multuminque mali operati fuerant, Justificationem , aeternamque vitam Consequerentur. Quibus rei pondet A postolus e mirari eos non debere . Cum haec natura sit gratiae, ut gratis detur, citraque meritum; alioquin si merentibus, ct ex debito daretur, iam non gratiam, sed de-hitum , nec donum, sed stipendium fore, quale mercenariis datur . Iustificatione ergo de qua, ut postea dicetur, praecipuὴ, ct ex prosesso A postolus agit primamque vocationem ad Fidem, non v lentis, non currenti s , non merentis, sed miserenus Dei esse, quae om
103쪽
nia certissima sunt, nec ab alio, quam haeretico negari possunt. Caria terum cum contra Calvini, de Lutheri errores indubitatum si, duo ad fidem, aliosque actus supernaturales requiri ; gratiam videlicet Dei, ct consensum hominis, sicque utriusque voluntatem, explicandum superest, cur Apostolus dicat, non esse υolentis, net eurrensis Quomodo enim non est currentis, cu in juxta celebre illud Augustiani dictum: Qui creavit te fine te , non salvabit te sive te λ Et ad Simplicianum lib. I. quaest. a. ut velimus, Osuum esse voluit, O no strum, suum vocando, nostrum sequendo . Ut enim in terris, ita multoque magis in coelis aeterna lege sancitum est, beneficium non Conferri invito. L. invitosi de R. I. Si ergo Deus nullum, nisi vole
tem salvat, nullumque nisi currentem coronat, quomodo Verum erit, non esse volentis, neque currentis Verissima tamen Apostoli
sententia est. Nam primis: quia, ut supra notavimus, cum Hebraia comparativis careant, dicunt, illud non esse, aut nihil esse, quoaminus alio est'; qua ratione alibi dixit Apostolus: nes qui plansas .a ess, qui rigat,es aliquidue non qubd revera, qui plantat,aut nihil sit,auecthri agat; sed qubd minimum sit, quod agit, si cum eo componas ,
quod agit Deus, cu m plantatis, & rigatis incrementum donat; neque tamen maximum illud, quod facit Deus,sequeretur; nisi parum illud praecederet,quod iacit homo. Quanquam,ct hoc ipsum parum quod ἰacit homo, sit quoque facium,S opus Dei, nam sine me nihil possisi cere , inquit Christus Joan. I s. ubi Augustinus: Siva ergo parrans,
sive multum, sine illa feri non potes, sine quὸ nihil μri potest. Et
n Psalmo Ioa. Uocat undigy-Deus ad paenitentiam: υocat beneficiis creaturae 3 vocat per Lectorem, vocat per ιractatorem, vocat per inrimam cogitationem, vocat per flagellum correptionis, vocat per mi
ricordiam consolitionis. Merilbergo dicit Apostolus, non esse volentis hominis, sed miserentis Dei; quia tam parum est, quod faCithomo, tam multum, quod iacit Deus, ut ad hoc multum illud parum velut lumen cicindelae ad lucem Solis penitus evanescat. Sic 'ubd aegrotus sanetur, dicimus, non esse i plaus aegroti, sed Medici uequanquam enim nihil possit medicina, nisi aegrotus accipiat, accipelle tamen tam exiguum est, ut tota gratia sanitatis meritb ad solum Medicum pertineat, qui morbum cognovit, qui, causam invenit,
qui remedia paravit, qui potionem miscuit, quique pharmacum ita morbo, ct genio laborantis aptavit, ut posset, ct vellet sumere, necim eam semiret Quia ergo ratione tu dicis, nou esse volentis , ne C
104쪽
optantis aegroti, sed curantis Medici, ut sanetur 3 eadem Apostolus dicit non esse currentis, nec volentis hominis , sed miserentis Dei , ut peccator salvetur: agit aegrotus, agit peccator ; sed nihil est, quod agunt, si cum Medico, & Deo comparentur. Secundo dicitur J stificatio, ct salus hominis non volentis, neque currentis esse; non
qubd homo non sit, qui velit S currat, sed quia ipsum velle, ipsumq;
currere Dei munus est;nec enim vellet,nisi Deo voluntatem parante; nec curreret, nisi Deo otiosum,& cunctantem trahente. Cum ergo Dei gratia sit, quae hominis conatum praevenit, excitat, adiuvat, comitatur , de sequitur 3 cum voluntas hominis nec inchoare opus, nec
prosequi, nec finire pollit; cumque nihil penitus boni, conducenia ciue aeternae saluti habeat, quod a gratia, hoc est, a Deo miserante non acceperit 3 meritb dicit Apostolus: non esse currentis, nes volentis ue quia licet velit, decurrat, non suis tamen viri bns, sed gratiae facit. Sicut si debitori nihil habenti mille aureos amicus donee ieri alieno diluendo ; meri id dixeris, quod debitum solvat, non esse volentis, neque solventis debitoris, sed miserentis, di donantis amiaci. Cum ergo tria ad opus aliquod faciendum pertineant, principium videlicet, medium, ct finis ; ct nihil istorum homo velit, aut faciat, nisi gratia moliente, meritb nihil homini, sed omnia gratiae
tribuuntur. Tantoque magis, quia solis naturae viribus nec se homo ad gratiam disponere, nec aliud praestare potest, cujus causa Deus dare illi gratiam dicatur, de quo vide S. Thomam I. a. quaest. I 9.ari. 6. Belgarminum de Grai., y libero arbitr. lib. 6. cap. s. Sed audi Λugustinum lib. I. ad Simplicianum quaest. a. Praecipitur , ut re-Be vivamus ue sed quis potes recte vivere, O bene verari ; us jusim
catus exfide λ praecipitur, ut credamus , sed quis potes credere, nisi aliqua vocasione, hoc es, aliqua rerum res catione tangatur λ qtii habes in potessate tali visu attingi mentem suam , quo ejus volansas moveatur ad fidem λ stuir autem animo amplectitur aliquid, quod eum non delectat λ At quis habet potesnitem, ut vel occurras, quod anm deletiare psisset ue vel delectes, ctim occurrerit λ tam ergo nos ea delectos, quibus proscimus ad Deum, infundisur boc, σε prabetur
gratia Dei, non nutu nsro , aut indu ia . aut operum meritis com
paratum , quia ussit nutus voluntatis, in sit in Viria dii, Me sua
vera charisate ferυentia , ille tribuis k ille largitur . . . . . Igitur non volentis, neqθ currentis, sed miserensis es Dei ; quandoquidemure velis. nec currere, vis eo mouevrea ala eXcissime pPurranu . .
105쪽
Et S. Bernard. lib. de grati & liber, arbitr. conatur vostri O eas smit, si non adjuυentur, o- nulli sunt, si non excitentur. Tersio
denique, ac praesertim verissimum est, non volentis, non curreπtis .
sed miserentis Dei ese; Quia licet in negotio aeternae salutis voluntas
humana suffragium praestet, partesque suas agat; totum tamen me- Titum, totumque operis pretium I sola gratia, non voluntate hominis est. Quδd enim opus sit supernaturale, quδd Deo placitum , qudd peccatum deleat, quhd animam justificet, quodque meritorium sit aeterni praemii, illi ue con sequendo prosit, id totum gratiar
debetur, Ut enim Rege ancillam ducente, filius ex nuptiis natus, h*res quidem Regni est, sed paterno, non materno jure: Ita voluntate Deo per fidem , ct gratiam nupta. quidquid bonorum operum ex hoc connubio nascitur, coelum quidem meretur, sed Dei solius beneficio, nulloque merito voluntatis, nihil enim iuris ancillae ad Regnum. Quod etiam hoc ipso capite t r. exemplo insitionis illustrarx iis verbis Apostolus voluit: tam enim esses oleaser, insertus eris bonam olivam. Quemadmodum enim si oleastro, alterive sterili trunco surculum punicae, cedrive arboris immittas; flores quidem, Poma cedri, aut punicae erunt juxta illud Poeta e
Miraturg novas frondes, O non sua poma; Sed totum id a surculo, non trunco proveniet. Ita prorsus de oper bbus hominis sentiendum est: Si enim bona sunt, &praemio digna, non radici, sed inserenti debent, hoc est, non sibi, sed Deo, neci
trunco, sed gratiae , quod duobus verbis eleganter Bernardus expreia sit Serm. 6. in Cantica: Proinde meritum meum, miseratio Domini. Sanctus quoque Augustinus libro de Gratia, delibero Arbitrio cap. 6. Bona sua coronat Deus, non merita tua ; nam si meri arua sunt, malo sunt; quae vero malasunt, non coronat Deus 3 quo bona sunt, Dei dona sunt. Et cap. 6. Quid eri hoc, quod cum φο sistus Dei gratiam commendans dixisses: non ex operibus, ne torte quis extollatur ; cur hoc dixerit, rationem reddens: ipsius enim, inquir os mentum sumus ue creati in Chriso IESU in operibus bonis. Quomodo ergo non ex operibus, ne quis extollatiar λ Seu audi, re intellige. Nouex operibus dictum tanquam tuis, ex te ipse tibi exisentibus, sed ramquam suis, in quibus to Deus finxit, ides formavir, ct creavit Et observa illam Apostoli vocem: creari, Creatio enim ex nihil est ue sicut ergo creavit ex nihilo, ita redemit , ct salvavit ex nihilo ,
hoc est, nullo merito praecedente. -
106쪽
Addit Apostolus: Dicis enim Seriptura Pbaraonie in hoc ipsin sexcitaυi te, ut ostindam in te virtutem meam, ergo cujus vult miseretur , y quem vult indurat. Hic videtur Apostolus duo docera sententiae nostrae adversa . Primo , Deum aliorum quidem misereri, alios verbindurare . hoc est, non misereri, ut temper exponie Augustinus ; non ergo Deus omnium miseretur, sed aliquorum tan tum . Deindequbd unius misereatur , alterius verb non misereatur, non peccatis Paulus adscribit, non humano arbitrio, sed merae, unicaeque Dei voluntati: cujus, inquit, vule miseretur, Θ quem vulsis rat. Haec fere praecipua,tu maxima dissicultas est, quae,ut penitus, solideque evolvatur, altius, ct a suis principiis petenda solutio est. Observandum ergo, totum scopum Epistolie ad Romanos esse,ue ostendat Apostolus sustificationem, remissionem peccatorum, dejus ad coelestem haereditatem non ex Circnmcisione, non ex cerem
n iis , non ex operibus Legis esse, in quibus Judaei suam spem collocabant ; sed ex fide in Christum , quoa cum in praecedentibus capitulis praesertim tertio, & quarto Paulus sese , lateque probasset; tandem cap. 9. Io. O I I. prosat, ideo Gentiles ad hancJustificationem veniam peccatorum, adoptionem, aeternamque haereditatem pervenisse, quia in Christum crediderunt: Iudaeos Verb repulsos esse, quia licet per innumera miracula. ab ipsoque Messa inter ipsos nato, educato, mortuoque efficacissime vocati, fidem amplecti renuissent,
idque partim falsa, ac praepostera Legis Mosaicae semulatione 3 par tim contemptu ipsius Christi, cuius paupertatem, & humilitatem asipernabantur; partim quoq; odio sanctissimae ipsius Legis,qua flagitia sua redargui videbant. Quod verb Deus prim d Judaeos in Populum,
filiosque tuos, ac haeredes coelestium bonorum elegerit, rejectis Gentilibus ; deinde Gentes assumpserit, Iudaeosque repulerit 3 ac tandem
sub Mundi finem etiam Judaei ad Christi fidem perventuri sint, docet Apostolus, id non ex bonis Gentilium operibus qui sorte peiores Judaeis erant) sed ex mera Dei voluntate , ct inscrutabili proviis dentia quxisse , qui Justificationem, S Adoptionem voluit potius ex fide in Christum, quam ex carnali Abrahae propagatione, de Lege Mosaica pendere: Mille enim aliique modi Deo supererant, quibus homines iustificaret ; quod verb non aliter justificari voluerit, quam ex fide in Christum, id dicit Apostolus ex sola Dei voluntate, o eultisque iudiciis provenisse. Non ergo hic disputat Apostolus, cur uni major, minorve gratia tribuatur cur unus ad fidem, non plius
107쪽
perveniat 3 cur unus ad Electos, alter ad Reprobos pertineat Nihil. anquam, istorum propositum Λpostolosuit; sed tantum, cur Deus voluerit potius per fidem in Christum, quam per opera Legis , in quibus Judas tantopere gloriabantur , justificari λ Hunc esse Ap, soli unicum scopum , patet caput tertium, quartum, re undecimum Iegenti. Si ergo ex Apostolo quaeras: cur Gentiles, qui verum Deum ignorabant, non vorO Judaei, quorum tota lex nihil aliud resenabae
uam Deum, cur, inquam, illi non isti justificationem adepti sint
uas assignat Apostolus causas. Primam, S universalem Dei volu tatem, propositum, &electionem: ut secundum electionem proposi, tum Dei maneres cap. 9. v. I I. Electio autem consecuta es, Cap. I r.
V. v. hoc est,qubd Gentile, potius fideles, quam Judaei infideles ad veniam peccatorum, & adoptionem filiorum pervenerint, Causa fuit Dei propositum volentis hominem non per Legem Mosaicam , eiusque opera externa, sed per fidem in Christum justificari. Secumda , ct particularis causa, quam Apostolus expendit, illa est: quda Gentiles in Ghristum crediderint . Judasi verb credere noluerint et Gentes , qua non sectabamur justriam, apprehenderunt istitiam ; ju- sitiam vero, quae ex Me es. Israel verosectando legem funitia, in legem jVsitiae non pervenit: quare λ quia non e de , sed quasi eiveribus ; offenderunt enim in lapidem Offensionis cap. 9. v. lo. S iterum thnorantes enim justitiam Dei, O suam quarentes saluere, iuste Dei non sunt subiecti ; fvis enim Legis cirisus ad fusiliam omni re denti, cap. Io. v. g. Et iterum: propter rincredulitatem fracti sunt,m autem e fas cap. II. v. ao. uui vides, totam causam rep robationis Iudaeorum ex eorum infidelitate, non ex Dei arbitrio provenire, qui mallet eos credere,ct salvari. Si enim iterum ex Apostolo quaeras: an ergo non velit Deus Judaeos quoque ad fidem, aeternamque salutem pervenire 8 imb, inquit, Apostolus, ct quam maxime: Non enim es disii fio Iudai, O Graeci, nam idem Dominus omnium, in-ve; in omnes, qui inDocant eum. cap. Io. v. I a. quasildicat: sicut non minus est Dominus Judaei,& Graeci,ita non minus Judaei curam, ct providentiam habet , nec curam quamcumq; , sed curam divitema, hoc est, copiosam, ct affluentem . Cum enim verum Deum ago stant, ct adorent , tantum invocent, ct eis non deerit. Quid verb minus peti potest ab aegroto, ut curetur, quam ut invocet Medicump
quia minus a Mendico, ut ditetur,quam ut petat a Principe λ Et insta Asd Grael auram dicis: tota die expandi manus meas ad populum nou
108쪽
eredentem, O eontradicentem mihi. Cap. Io. v. a I. Quis non dicat donare serib , di essicaciter velle, qui tota die, imb qui triginta tres totos annos nihil aliud egit, quam ut manum ad dandum paratam il& porrectam haberet, rogaretque, ut vellent accipere λ Si ergo non acceperunt, nulla culpa fuit volentis dare, sed nolentis datum acci pere . Et rursiis: sed or illi si non permanserint in incredulitate , inserentur . cap. II. V. a 3. paratus ergo Deus est, misereri, ct inserere , modb velint 3 nec ut velint, gratia eis deest; cum enim cupiat Deus, ut inserantur, cupit quoque, ut Velint, Cum non aliter, quam . volendo inseri possint ; nec enim necessitate inseruntur, ut plantae sed inseruntur voluntate, ut homines. Et paulli post: conclusit enim Deus omnia in incredulitate, us omnium misereatur, hoc est, omnes cum Judaei, tum Gentiles sunt peccatores, de indigent gratia Dei; sicut ergo nullus omnino est, qui non iit miser ; ita nullus omnino est, cujus non misereatur. Non enim dicit Apostolus r ut aliquorum, sed ut omnium misereatur. Nullum ergo ut a miseria , sic a misericordia excludit. Cusus ergo non miseretur Deus, si miseretue
etiam Judaei, hoc est, omnium perfidissimi, durissimique . Et denique Christus ipse: Quoties volui congregare Ilios tuos , sicut gallina congregat pullos suos sub alas , uoluisis . Matth. a a. quibus verbis non quemcumque amorem, & providentiam Dei erga Judaeos, sed maximam, S praecipuam ostendit: nam ut Augustinus hic notat et mirus es amor omnibus ferὸ avibus ad conserυavgos, O protegendor pullos suos, sed praecipuὸ gallinis, quae illos colligesnt sub alas , hoe es summo cum desiderio , or solicitudin Ovent. His praenotatis de mente, ct scopo Apostoli, verba ipsa expen
cinus, inquit, vult miseretur, hoc est , pro sua voluntate, nus, loque operum respectu Christianis potius, quam Judaeis Justitiam , adoptionem, aeternamque vitam largitur. Quhd enim credentes in in Christum potius, quam non credentes justificentur; id non ex natura , pretioque intrinseco fidei est, sed ex Dei merissima voluntate, qui gratiam justificantem, & coelestem gloriam veteri aeque, ac DO-vo Testamento, ac mille aliis mediis sibi notis adstringere poterat . Si ergo quaeras, cur potitis Christianum , quam Judaeum adoptaverit, . respondet A postolus: quia voluit. Nihil huc opera , nihil merita. nihil humana voluntas iacit. Volebat Judaeus salvari, sed nolebat in Christum credere: volebat Coelum tanquam Abrahae promissum
109쪽
sed volebat LegIs Mosaicae merito, non dono Evangelii. Currebas, hoc est, per ritus, per ceremonias, per Vaticinia Prophetarum, Per figuras , totamdue Mosaicae Legis, pompam velut quodam cursu ad Nessiam suam serebatur , nec tamen pervenit, quia credere recusa-hat. Gentilis ex adverso, non lege, non Templo', non Sacerdotio , non oraculis, non cognitione veri Der adiutus, otio , somnoque V ut in profundissima nocte marcebat, de tamen quia credidit, justifi- Catus, adoptatus, redemptus, eIectus suit. Merit b ergo iterum .
iterum qu e inculcat Apostolus, non Dolentis, non currentis , nJu Operantis , sed miserentis Dei esse .. Et huc duorum geminorum Jacobν , in Esau, Pharaonis , de figuli alis Apostola tam enixe commendatae exempla faciunt .. Nec tamen conqueri Judaeus potest, nam ipse quoque Misericordiam , de Adoptionem consequetur se si modb credat 3nt Verb credat, nihil non agit Dens . nihil non egit ,, iat supra e pendimus: sed O illi . si non permanserint is incredulitate, inserentur, inquit, Apostolus ad Rom. II. Velint ergo , de credant s.credant , α inserentur . Deci semper parato, imo urgente se Sequitur : Et quem vult, indurat, hoc est , non moeretur ut semper explicat Augustinus Eluli. Ios. Tract. ς δ. in Joan. Lib. 1.. ad Simplicianunx q. a. d. al bii Lepeo At videtur sibi Apostolus . aliisque Scripturis contradicere.. Hic enim dicit: Deum aliquos oh-
durare, hoc est, aliquorum non, misereri cum cap. I r. V. ῖ7. stari-hat: Deum omnium misereri L Et Sap. ii. Misereris enim omnis, quia omni potes, Et Joan. r. aluminat omnem h miueis venientem in hune Mundum, hoc est, sicut nullus est hominum', quivi Vat, de non veniat in Mundum ;: ita nullus est, quem non illuminet . d. illuminando misereatur . Quomodo ergo aliquori, non miseretur, si miseretur omnium λ Se a facilis est ex dictis. r sponsio. Miseretur en Deus omnium, d. non omnium miseretUr Miseretur omnium. qui fide viva in Christum credunt , quales Geri tiles erant ad fidem conversi: d. non miseretur omnium,. eorum videlicet , qui credere nolunt se quales erant Judaei .. Cur ver, Crederitium potius , quam non credentium, cu an a itatur de illorum mi
sereri posset, si velit λ id enimverb ad voluntatem illam seocculdum que propositum pertiner, quois inaccessumein Apostolus profitetur quodque venerarit nos potius se quIm scrutarr oporte . Sussiciar eac Sacris Litterita didicisse, quod jam supra, ct evidentissime ostendi mus , etiam Judaeis gratiam emacillanam,ctabundantissimam da
110쪽
H , qua .credant, sicque ad vasa misericordiae pertineant, si velint. nam si nolint, non tam quaerere debent, cur Deus infidelium non misereatur, quam potius, cur ipsi esse infideles, nec misericordiam consequi velint λ Sicut si paratus ego sim debita tua, quibus ad saria
Ceres rapiendus es, auro lolvere, nec ipse acceptare aurum velis, sed argentum poscas 3 non tam qumendum est, cur auro magis, qu tu
argento solutionem offeram , quam potius , cur ipse auro redimi nolis λ velle enim hoc, vel .illo modo solvere. arbitrii mei, ct charitatis est; nolle verb oblatam solutionem accipere, voluntatis, ct contu maciae tuae, tua interest solvi, non verb modum solvendi praestri beret Sic Judaei redimi quidem volebant, sed per Jegem, non Per Evangelium , non per fidem in Christum, cuius humilitatem, paupertatem, de Crucem superbi a sternabantur; At Deus non aliter eos redimere, quam per hanc Ulam Fidem, de Crucem statuerat . Quem ergo accusabis 8 nolentem hoc pretio solvere, aut nolentem hoc pretium accipere λ Et huc optime jaciunt illae Christi sententi exolle quod tuum es, O vade ; an Non licet mihi facere, quod volo λ aia oculus tuus nequam es, quia ego bonus sumi Matth. ao. Et iterum; confiteor tibi Pater Domine caeli, Terrae, quia abscondisi hae a prudentibus , yJapientibus, O repetabit ea parvulis , ita Pater, quia sciuit placitum ante te. LuC. Io.' Sed expendendum adhuc superest, quid sibi illa vox velit: ο duras , quod diligentius omnino explicandum a nobis est. Sciendum ergo, quod a nullo Catholicorum negari potest 3
Deum nullius peccati , multoque minus obdurationis, quae omnium est maximum, authorem esse: Nolite, inquit, obaurare corda Uesra. Non ergo facit, quod vetat, alioquin serib, essicaciterque repugnantia vellet 3 esse videlicet, de non esse peccatum: non esse, quia prohibet, esse quia iacit. Et i Ne dicas irae me implanavit Ecel. Is . At quae major implanatio, quam urgere aliquem, ut agat, quod prohibes λDeus nemiuem tentat, Jacob. I. quantb mimis impellit λ pejos enim est facere,qua in suadere. Nolo mortem peccatoris:Eaecb. I g. A t quae major mors,quam peccatiῖRogamus quotidie,ne nos in cat in tentationem At vane,nulloque fructu,si Deus inevitabiliproposito,et voluit ab aeter nΟ,-agit, ut peccem, Cum enim Deus omnia noli manu , ut homines, sed voluntate operetur; si causat pessum volendo causat, peccaucatum, ergo non repugnaret divinae voluntati, sed conveniret ; non ergoPeccatum esset, sicut enim non est curvum, quod respondet li-L a Neae