장음표시 사용
81쪽
quae voluntas In Christo semper impleta est ue semper ergo eous quoque oratio exaudita. Taceo, tantam esse gloriam, tantumque gaudium, vel unius Beati, ut id longe omnium damnatorum mala, de dolores superet, sicque vel unius Animae salutem , dignam Christi Sanguine, ac precibus mercedem fuisse. Nam quod damnati doleant, de crucientur, id totum ab igne , causisque creatis est, quae illos torquent: Qubu verb Beati gaudeant, ct felices sint, id totum a L eo immediate, clareque viso procedit. Illa ergo inter Damnatorum poenas, ct gaudia Beatorum, quae inter Deum, ct creaturas propor tio est. Deinde, quod damnati puniantur; opus est Justitiae: qu bd Beati gaudiis exundent, opus amoris, ct Misericordia: ; ut verb quis nescit, Deum validius amando, & miserendo, ouam vindicando , ct puniendo agerc, cum hoc invitus, illud sponte, de ideo impensius agat Z In poenis damnatorum semper Misericordia Justitiae miscetur, ejusque brachium avertit, ne toto impetu, quantumque damnati merentur, in miseros ruat. At in Beatis nihil Misericordiam, nihil torrentem voluptatis moratur, quo miniis toto alveo, plenoque fuat. Denique sola Justitia est, quae damnatos per uitur ; at in Beatorum delitias, ct Justitia , di Misericordia conspirant, certantque, quae magis felices eos reddat; tantb ergo persectius, ct excellentius opus, quanili pluribus , d. melioribus causis ; sicut & majoe lacus, in quem plures amnes volvuntur. Et haec causa Augustinosuit, ut diceret, omnes in damnatis gemitus, poenasque cessaturas , si vel momento Deum videre possent, sicque vel una Paradisi stilla in eos ignes cadente. Quid ergo erit aeternitas, si tantum .est m
mentum Z Quid erit mare, si tanta est gutta λ Verba Augustini sunt: lTanta es dulcedofuturae gloriae, ut si una guttam infernum de eret ,
totam damnatorum amaritudinem dulcoraret.
XVI. Opponitur tertio: Ha cipsa fuit Massiliensium, ct Semia
pelagianorum sententia, qui passim docebant, velle Deum omnes salvos fieri, modb ipsi vocanti Deo consentiant. Ideo enim non O nes salvos fieri, ct in agnitionem veritatis venire, quia ipsi noliut pNtere , cum Deus velit dare; nolint quaerere , cum Deus velit sendere; nolintpulsare, cum Deus vehi aperire. Ita refert S. Augustinus lib. 4. contra Julianum cap. 8.
Resp. Non omnia, quae Pelagiani, aut Semipelagiani, aliique Haeretici docebant, salsa esse; alioquin salsum erit, Christum natum, Passum, mortuumque esse, quia ista etiam Heretici fateban- .
82쪽
eur. Imo quam plurima vera falsis studiose miscebant, ut tantb securius, ac cautius fallerent. An verb, quia Daemon professus est,cbri mi esse Filium Dei oivi Luc 4. id verum non erit Z Sicut ergo non omnia ideo falsa, quia Daemon dixit ; quantb magis non ideo salsa , quia docuit Pelagius 8 Non ergo Semipelagiani haeretici erant, vel quia crederent, Deum omnibus essicacissime: salutem velle; vel quia dicebant, neminem salvum fieri nisi qui vellet; haec enim ct verissima erant, ct ab Augustino, ac Catholicis omnibus concessa; sed quia docebant: Praede linationis nomine fatalem quandam indu
ci vectigitatem: a Deo non omnia merita praeveniri et Electorum numerum augeri pose, D minui: priorem est e hominis obediemiam, quam gratiam et initium salutis esse ex eo, qui Disatur, non ex eo, qui DLvat: gratiam a υoluntate praecedi , qu a lautum Medicum quaerat et Fidem, aut saltem initium fidei non ex gratia, sed ex naturae viribus esse: eum adiuvari a gratia, qui ceperit velis, ipsum autem velli a gratia non dari: quod credimus, nostrum eqse , quod operamur , Dei esse. Hi sunt errores Semipelagianorum, quos Prosper, & Hilarius in Epistola ad Augiatiivum recensent, quaeque optime ab Augustino resutantur. Ubi etiam adverte, aded illos speciosis rationibus, ac auro pietatis obductos suisse, ut quod mireris, non solum sanctitate ,
ac doctrina praecipuos in Gallia; verum etiam in Africa ipsum Augustinum occuparent, pestisquam Episcopatu sungeretur, ut ipse, in libro de Praedestinatione attestatur. Neque enim induci poterant, ut crederent, sperari a ternam salutem 1 se posse, nisi arbitrio, & virubus suis relinquerentur, hoc est, nisi spem suam fragili cymbae, Mnon validistimo Myoparoni committerent . Quibus eleganter Augustinus in eodem Lindo no Perseverantiae cap. tr. 1 Ηomil. I 4. respondetr Assii λίperis. κε nuis. quia spem no-
Aram tu ipsi habere subemur, vos iu nobis, camscriptum sit: Massaictus homo, quispem habet tu homine, in sonum es confidere in Domino, quam confidere in Γomine ..... stuid times, ne pereas . . cujus capisius non perilitῖ non peris capillus, quem, tam tondetur , πο entis, se perit anima sua, per quam sentis. Et de Praedestinatione Sanctorum cap. H. Miror homines, infirmitati suae se magis committere, quam firmitati promissionis Dei: sed iuraria es mihi, inquis, de me ipse υoluntas Dei. Quid ergo λ Tua ne tibi voluntas de tare ipso certa es 8 Caeteriam alia , quae Semipelagiani docebant, vera
quidem erant, th ab Λugustino admisia, sed instar Iactis veneno
83쪽
miscebantur, ut quanto dulcius, tantb nocentius libarentur . XVII. Opponitur quartὸ : S. Augustinus variis locis illam senistentiam Apostoli: Deus vult omues Disos fieri. Multb aliter exponit, quam a nobis explicata sit. Docet enim, non ita intelligendam esse, quasi Deus omnes omnino homines, quantiam ex se est , salvari velit , sed quhd nullum sit genus hominum, nulla conditio, in qua non plurimi sint, qui salutem consequantur. Resp. Augustinus , prout illi cum Pelagiani certamen erat, hanc Apostoli sententiam explicabat. Nam ct in eo sensu vera est, quam obiectio insinuat 3 idque refellendis Pelagianis fatis erat . Verum cum ex proposito rogatus est, quid de voluntate Dei omnes salvandi, quid de hoc ipso Apostoli loco sentiret, ingenue, citraque ambages respondit, ut supra notatum est. Ut ergo de mente Augustini serre judicium postis, praenotandum es, non semper lin causia
gratiae unam, eandemque lententiam tenuisse. Prius enim quam
Episcopatum iniret, Semipelagianorum erroribus tinctum fuisse, dubitari non potest . Docebat enim, fidem ex viribus naturae esse, ct illius merito gratiam dari , ut ipsemet Libro de sono Perseυerantiae cap. 3. cy' η. fatetur, ac etiam in libro 'tractationum . Rursus cum in Libro de hominis arbitrio docuisset, poenas , quibus innocentes parvuli ante Baptismum assiiguntur , occultis a Deo praemiis comis penseri: Quis autem noviI, quid parvulis in secreto Iudiciorum βο-rum bona compensationis resi et Deus λ Epistola tamen a 8. ad Hieronymum id ipsum recantat. Taceo inferni supplicia, quibus infantes ante Baptismum extinctos puniri censebat, quantumvis id ali-hi in dubium revocaverit. In iis ergo , quae Augustinus contra Pelagianos, aut Semipelagianos de gratia disputavit, certum est, no-χminem illo pulchrius, fortius, eloquentius, ac verius scripsisse, adeo
ut quidquid Ecclesia de gratia credendum proposuit, id totum non dieX sententia tantum, sed etiam ex verbis Augustini definiverit . Id lverb qubd Augustinus ex professo contra Pelagium defendit, non aliud fuit, quam gratiam, non ex praecedente merito, sed ex solo Dei proposito, meroque beneplacito conserri ; hic cardo, hic sco Pus omnium Augustini de gratia Disputationum. Reliqua , quae
velut incidenter, ct hanc causam comitari poterant, Augustinus aue misit tanquam occulta , ct incerta; aut se ignorare professus est ;aut disputando, de inquirendo potius, quam decidendo scripsit. Et ideρ S. Caelestinus Ponti sex Epist. ad Episcopos Galliae, eximius
84쪽
alloquIn Augustini praedicator de hujusmodi accenplis, ct honorarii; Quaestionibus haec habet: Profundiores vero, discilior g partes
intercurrentium quaeritonum, quas latius pertractaruut, qui Haer ricis responderunt, sicut nou audemus contemnere; ita non ne ego bainbemus ad ruere. Imb ipse Augustinus lib. a. de Bono Perseverantiae cap. a I. unde recolant, inquit, asiersus haeresim Pelagianam i a xante aliquot annos isa dicta esse, ara conscripta, quae nunc eis despitiscere mirandum ori quamvis neminem velim so amplecti omnia mea , ut me sequatur, nisi in iis, in quibus me non errare perspexerit. Nam propterea nunc facio Libros, in quibus opuscula mea ruractanda su-Depi, ut nec me ipsum in omnibus me secutum fuissse demonstrem ; sed proficienter me exsimo , Deo miser aute, scripsisse , non tamen a perfectione cepi se: quaudo quidem arrogavitus loquar, quam verius, si vel nunc dico , perfectionem sine ullo errore scri Pendi iam in saarate venisse. Sed interes, quantum, O in quibus rebus erretur . Sane quam dissicilis intellectu sit Augustinus, quantoque periculo ab iis legatur, qui omissa causa , quam ille contra Pelagianos agebat, alia Praedestinationis arcana quaerunt, quae ille nescire potius voluit, quam quaeri; nemo illustriori exemplo, ac malo suo, qu in Cornelius Jan senius Episcopus Iprensis docuit: Is enim in suo Augustino Libro proamiali cap. LI. δ' Ι 8. testatur, se in omnibus Augustini Libris evolvendis supra viginti duos annos operam navasse , omnesique tricies percurrisse. Quis non crederet, post tantum studium , tot annorum industriam nemini magis Augustini mentem potuisse Compertam esse λ Et tamen cum omissa caussa, quam Augustinus ex prosem agebat, alia rimatur, quae non agebat Augustinus, in perniciosillimas haereses, de ab Augustino alienissimas incidit, quas primb Theologi Christiani calamo damnarunt, ac demum Innoa Centius X. Pontifex Maximus anathemate perculsit. Taceo Calvinistarum, ac Lutheranorum ex Augustino ruinas . Semper ergo oportet hujus S. Doctoris studiosum, in scopum, & argumentum
respicere, quod sibi disputandum praescripserat, alioquin si aliud,
quam scopum attendas, errabis saepius, quam tanges. Exemplum cst in praescientia futurorum conditio natorum . Dicebant Pelagiani, ex duobus parvulis, quorum unus baptizatus, alter non baptizatus decedat ; eum, qui Baptismo caret, ideo Sacrament Privatum esse, quia Deus peccata praevidebat, quae, si vixisset, com
missurus erat. Augustinus inter alia argumenta, quibus ineptissia H mum
85쪽
,num hoc commentum resutat, etiam illud urget, repetitque ne pius: Deum, quae sutura sunt, scire, non Verbscire, quae sutura non sunt. Ita lib. I. de Praedesinatione Sauciorum cap. I 4. lib. a. ad Bovia
facium cap. q. O alibi .. Quibus verbis negare videtur se posse a Deo certissimb sciri, quae sutura non sunt; sed tantum ea coniici juxta dispositionem, ac pericula causarum secundarum . Sed clim Augustinus non id ex professo tractet, sed cursim tantum, ct aliud agens Pnemo dixerit,. hanc Augustini sententiam esse: Aliud enim est Augustini dictum, aliud Augustini sententia ; haec enim discustionem .., examen requirit. Non dissimil e exemplum ex Augustino proferri posset de poenis parvulorum sine Baptismo decedentium. His er-go prius observatis restat, ut ad obiectam Augustini authoritateri r respondeamus. Dicimus enim, Deum essicaciter velle, & nori elle omnes salvos fieri .. Vult, si utantur mediis ab) illo sapientissime praescriptis ; non vult, si mediis uti nolint. Non verb omnibus eadem ,.sed aliis alia praescripsit, ut postea copiosius dicetur In qua quidem Dei voluntate aliud est facillimum, aliud dissicillimum' ca Ptu. Q 's enim non facile capiat, Deum nolle iis salutem , qui sal
vari nolint λ At ex adverso quis unquam rationes, ct causas com-Pertas habuit,. cur uni, non alteri media, ct gratias providerit
quibus efficeretur , ut vellet 8 Plane haec est altitudo, quam Paulus expavit, ct quam mirari potius conveniat, quam metiri. Jam' erli non aliter ab Augustino Dei propositum omnes homines salva re volentis intellectum fuisse, quam I nobis explicatum est ex illis. patet . quae supra clarissimis testimoniis ostensa sun r. Unum tantum,. aliud ve repetiemus. Idem ergo Augustinus de Spiritu, ct Littera cap. I g. ita loquitur : Vult quidem Deus omnes homines salvorseri ,.
O in quitionem veritatis venire, non tamen eis adimendo liberu--rbitrium,quo bene,vel male uranter usissimὰ iudicentur,quod cum te i indeles contra voluntarem Deifaciunt , cum erus Eoangeti o'non Cre-
alunt.Observa,exAugustini sentantia benigna Dei voluntatem in omnes etiam reprobos extendi nullumq, excludi, nisi qui libero arbitrio, Dolit ..1Quod etiam apertissime S. Prosper fidelissimus S. Augustini Discipulus docuit, qui Responso tertio ad Gallos ita scribit et Ideo nomsun praedestinati,quia tales futuri ex voluntaxia praυaricatione prα sciti sunt. Tota ergo causa , quod praedestinati non sinta non Dei, sed
hominis voluntas fuit,Deo,quantum ex ipso est, omnibus ad salutem parato, sed peccatore salutem recusante, ct mortem ante vitam Πλ--
86쪽
lente. Idem Augustinus I. I .de Nat. ' Grari cap. I '. Cum ei Pel stius objecisset: Deus potest omnia sanare. Respondetr Deus υtilloc agit , in sanet omnia, sed agit judicio, nec ordinem curandu oecipie agroto. Non ergo negat Augustinus, Deum velle omnibus sal tem, in ib quoad hoc cum Pelagio consentit, sed tantum negat, Cn dum sanandi ex hominis voluntate pendere, Vult fanare omnes, sed non eodem modo , nec hominis arbitrio, sed suo . Denique smpissime Augustinus eam regulam inculcat. Deus neminem deserit, nisi ius deseratur, ut supra quoque notatum est. Atqui falsissimum id est , si aliquos propria voluntate, nullaque eorum culpa salvos esse nolit; quid enim aliud est deserere, quam nolle salvare λ Λtqui jani ab aeternoquImplurimos, imb plerosque salvare noluit, deseruit ergo , ct deseruit, ut dicis , non quia praevidit deserturos, sed quia Voluit : quid amabb hoc est aliud, nisi prius deserere, quam deseratur δΛ ut quae desertio major, ac prior fingi potest, qu m quae omne tempus , omnem hominis voluntatem , omnemque culpam praevolarit. in qua posita homo certissime periturus est . Si ergo Deus quantum .ex se est, non vult omnes salvos fieri, sequitur, eum ab aeterno prius aliquos deserere, quam deseratur. Atqui hoc Augustinus, hoc ratio negat: Cur enim voluit condere,si voluit destruere8 Nemo sapiens hoc secit,quantb magis non fecit Sapientia λ Nec enim, inquit Augustinui, amas,in deseras. Tamnon est amoris deserere , quam non xst hederae non haerere. Tunc ergo credam,voluisse prius deserere Deum,quando mihi ostendes, voluisse Deum non amare. Plan).Cum constet, Deum ideo hominem condidisse, quia amavit ue oportet mihi ostendas, quia causiae fuerit, ut quamprimum creavit, mox voluntatem suam, re amorem mutaverit, ut quem priustum non diligendo reprii inmutabilis sit, nec alia esse cepit. Quid ergo mutatum est, ut hominem, quem prius ama
vit, & ideo condidit, mox non amaverit, & ideo deseruerit λ .Quid inquam, mutatum est y Deus y at mutari non potest: Homo λ at nihil deliquit, qub in alium mutaretur; qui ergo fieri potuit, ut prius amaret, ac postea non amaret, de ideo desereret, nulla in Deo, nulla Τin homine facta mutatione 2 Fixum ergo, ratumque sit, Deum non ' deserere, nisi deseratur, de hanc esse Augustini sententiam. . XVIII. poritur quinto. Divinat, ct efficaci voluntati nemo resistit , si ergo Deus vult omnes salvos fieri; sequitur, omnes salVos volunt
m objecium aliud ut os, nullumque periturum, M a
87쪽
Resp. Si quid haec objectio convinceret, sequeretur, nem Inem quoque peccaturum; quid enim essicacius vult Deus, quantum est de se , quam non peccari λ nemo enim dixerit, non velle Principem eia ficaciter, quod prohibet indicta morte, quantb magis si morte , acisupplicio aeterno Cujus ratio est , quia Deus aliter Cum causis necessariis, aliter cum liberis agit . Cum necessariis agit, ut essectus necessarib sequatur, & ideo nunquam non id sequitur, quod jubet et Cum liberis verb agit libere , & ideo licet ex parte sua salutem em- Caciter velit, ac media de se potentiis ma suggerat eam obtinendi ;relinquit tamen , ut ex S. Augustino vidimus, homini libertatem ea recusandi, si malit. Vult enim salvare hominem, si velit ; at si nolit, vult punire ; sicque Dei voluntas nunquam non impletur. Idque magis explicari adhuc potest familiari Sanctis, Patribus exemplo, quod jam supra libavimus. Nemo negat. Solem, eiusque lucem ad illuminandum essicacissimam causam esse ; hic tamen , qudd cum
causa libera concurrat,saepe non illuminabit, homine videlicet oculos Claudente , aut velum , ne influat, opponente; stare ergo potest efficacia causae etiam effectu cessante . Ita Deus ; Erat, inquit, Joannes I. lux, quae illuminat omnem hominem venientem in hunc Mundum .
Ecce tibi lucem omnem Mundum illustrantem l sed nunquid omnes illuminati sunt λ minime inquit: sed hoc es judicium , quia lux venis
in Mundum, O dilexerunt homines magis tenebras , quam lucem, Joan. 3. Vides hic iterum lucem omnia illuminantem , de non omnia illuminantem. Omnia, quantum ex parte sua est et non omnia, quantum ex parte hominis est : dilexerunt, inquit, magis tenebras, hoc est, clauserunt oculos SoIi , noluerunt sulgurantem admittere ,
Noctem, quam diem maluerunt, sicque in tenebris, ct umbra mortis Iacuerunt, nulla Solis, sed sua culpa. Isti ergo sunt, de quibus Job a 4. dicitur: Mifuerunt rebelles lumini, vescierunt vias ejus qui δε-
erunt , re ege a nobis, scientiam viarum tuarum nolumus . In quae
Verba Gregorius: Lumini ergo rebelles sunt, qui elationis sues tu iaculis veritatis obiiciunt, ne salubriter in corde feriantur . Narrat Solinus C. g4. Atlanticos Africae populos adeo Solem aversari, qud dejus radi js torreantur, ut orientem alii convitiis, & jaculis impetant , alii ver b in silvas , ct speluncas se condant. usi, inquit, rorrente Sidere, oderunt Deum lucis . Tales sunt Reprobi. Habent Solem, habent lucem, sed eam oderunt, & persequuntur, multoque
minua admittunt: quem ergo, si non videant, ct ideo impingant ,
88쪽
ct cadant, quem, inquam , nisi se ipsos accusabunt λ Audi iterum S. Thomam lib. g. contra Gentes cap. 139. Confiderandum es, quὸdsi in possiste liberi arbitrii impedire receptionem gratia, ct ideo non immerito ei imputatur, qui ponit impedimentum: Deus enim quam stim es ex sil paratus es , omnibus gratiam dare, vult enim omnεs DAΦοιβri , sed illi soli gratio privantur, qui in se ipsis gratia impediamentum prasant. XIX. Opponitur Sexto. Si Deus, quantum est ex se, vult omnibus , & voluntate quidem eiu caci vitam aeternam; Cur ergo non dat
omnibus media, quibus praevidet fore, ut illam adipiscantur λResponderi multa ad hanc oppositionem possunt. Primo, id quod Apostolus, & post eum Λugustinus , omnesque Patres respon derunt ue id videlicet ad Dei judicia pertinere, arcana quidem, sed tamen justa;& ideo tam non licere hominibus explorare,quam non licet mancipio secretum Principis cubile irrumpere, intraq; velum proter-ue, nec Vocatum irruere. Noli scrutari, si non vis errare, inquit Rugustinus. Et in Libro de Spiritu, ct Littera cap. 34. Jam si ad illam profunditatem scrutandam quis me voluerit coarctare, cur illi ita suadet, ut persuadeat ; illi vero non ita ; duo solum mihi respondenda occurrant. Primo: O Altitudo Sapientiae, O Scientiae Dei, quam incomprehensibilia sunt judicia ejus i Deinde non es in quitas apud Deum. Cui isa non sufficiunt, quaerat alium me docti rem, sed caveat, ne inveniat praesumptiosiorem . Haec perpetua est Augustini responsio, quoties hanc illi litem Pelagiani moverunt. Nec plane mirum est , non posse nos causas hujus divinae , ct secreti iasimae voluntatis intelligere, cum nec earum rerum intelligamus, quae nobiscum sunt, quaeque ante oculos versentur. Cur magnes in solum Aquilonem, non in Meridiem, non in Orientem voluitur λ Cur Laurus nunquam fulmine iciturὸ quod etiam de dormientibus Plutarchus testatur lib.4. Convivat quas. Cur teste Aristotele lib. . de Animalib. Aquila quamvis voracissima,ac calidissimi sanguinis,nunquam sitit, nec bibit λ Cur musca senis pedibus, magnus vero Elephas quaternis tantum incedit; cum tamen sicut magnae domui plures columnae, ita magno corpori plures pedes convenisse videantur Θ Cur truncato ambori ramo alius ramus; non vero truncato homini brachio, aliud brachium succedit λ Si ergo, issorum , quae Videntur, quaeque in terris
fiunt, ratio quidem ea , sed tamen reddi non potest; quantb magis illorum quae in caelis fiunt, quaeque videri non possunt λ qudd si causa reddi
89쪽
reddi non potest , cur illam quaerisy prius de terra, si potes, postea de Caelo responde. Nec verbin hujusmodi rebus imprudentis 'onsilia est, sed prudentissimi ignorantiam fateri ; paris enim dementiae est , velle scrutari inscrutabilia, quam velle videre invisibilia; quem enim
non risu , ct contemptu dignum censeres, qui oculis gustare , aut auribus videre aliquid vellet 8 Atqui non minoris insaniae est, intellectu, ac ratione humana capere velle, quae omnem intellectum , de rationem longissime superant, ideo euim creduntur , quia non capiuntur , nam si caperentur, non crederentur, inquit, idem Augustinus lib. do Bovo perseυ. cap. I . qui etiam optime monet, ut supra quoque advertimus , non ideo a nobis neganda esse, quae manifesta sunt, quia noucompriae duntur, quae occulta sunt. Quis enim neget, mare fluere, a exessuere, quia hunc motum non capit λ terram in puncto su- .spondi, quia causas nescit λ totum, & quamvis vastissimum circulum in uno centro compingi, qui 3 rationem ignorat λ totam animam ita toto corpore, ct totam in qualibet ejus parte reperiri, quia de modo non constat λ ct denique quis motum localem inficiatur, quia sol Vere Zenonis argumenta non potest λ Haec si vera sunt in rebus naturalibus, quant. veriora in rebus divinis, in quibus idem, quod ita coloribus accidit, ut videlicet, licet pulcherrimi sint, nigri tamen ,
obscurique videantur, quia remoti . Constat ergo Deum amare , constat bonum, ac iustum esse ; constat, gratiam dari, quae libertatem non tollat ue constat libertatem dari, quae gratiam non impediat sconstat, Dei scientiam falli, ct errare non posse ; at quomodo haec omnia inter se conveniant . nec unum alteri obstet, non satis constat, num ergo negabis , quae constant, quia aliqua ignoras, quae non constant 8 At hoc delirare , non philosophari est. Demus, Deum aliquid velle, ac sacere posse, quae sateamur, nos intelligere non posse tam enim si humano intellectu caperetur, non esset Deus , quam si Concha caperetur, non esset mare 3 ergo quae patent, non negentur , quae Verb npn patent, vera esse credantur . . optime etiam huc faCiti balla s. Gregorij Magni regula , quam in Moralibus tradit, videlicet, Veritatem, de aequitatem divinorum Judiciorum, quae adhuc ocCulta nobis sunt, ex iis metiendam, ac probandam esse, quae dum laterent, ejus bonitati haud consentanea videbantur, sed p*stea expe- trientia, de exitus docuit, iustissima fuisse. Quis, cum videret, scr-Vire Josephum, duci Susannam, Hebraeos Juvenes in flammas jacta- l,
D, Danielem leonibus proiici; quis, inquam, cum ista spectaret,
90쪽
non continub crederet, periisse innocentiam, nec Deo cordi esse Atqui contrarium exitu patuit, nunquam videlicet magis vicisse, ac triumphasse pietatem, quam cum vicia, α oppressa videbatur. Idem de aliis Dei judiciis , ac Praedestinatione dicendum est . Modb istarton capis ; at nec illa Capiebantur: modb dura videntur, at illa quoindue dura videbantur: sed illa tandem aequissima fuisse exitus osten- cst ; ergo idem de illis aliquando exitus ostendet. Noli ergo de tela ante fimbriam judicare, & finem expecta , ac quae sutura sunt, ex praeteritis disce. Verba S. Gregorii lunt et Sedecce iam haec audiviamus , cordi vostro quaesto oritur, cur omn0otens, O misericor Deus tu tantam cacitatem cadere rationem mentis humanae permiseris λ Neseris quispiam ultra, quam debet, occulta Dei iudicia discutere pra-- fumat, remsubjungitur: mirquid Deum quisquam docebit stipv-tia- eum iu his erim , quα de vobis aguntur, ambigimus, debemus alis, quae nobis sunt certa conspicere e eam qua de nostra nobis incertitudinesurrexerat trepidati ovis querelam placare. CV m Romae causa aliqua in Senatu agitabatur, de cujus meritis non satis constaret , in haec verba loco sententiae Patres pronuntiabant : Non liquet. Idem in causa Ptiedestinalsonis dici possit: cur Petrus, non Judas emendatus, cum utrumque Deus posset y Non liqu=t: cur Jacobus se non Esau dilectus λ Non liquet. Cur aliqui vocati, ut sequantur , aliqui vocati, nec sequuntur, cdm Deus omnes istos vocare posset, uesequerentur λ iterum, iterumque, non liquet. Quid minus postulare a Christianis Deus potest, D mut cum illo tanquam cum reo agant, de absolvant, ac iustissimum credant , quamdiu m causa noniiquet Z Sic Apostolus , sic Augustinus respondit: quoties non in Senatu , sed in Ecclesia lis ista Deo movebatur Ipse tamen Augustinus optime advertit j licet modo penetraria nobis ab3 sius Ista divinorum Jud sciorum non polst; id tamen in altera vita suturum. Verba A ugustini sunt se)-.a a. de verbis Apostoli . Et lib. a. de cisit. Dei: Videbimus isoram occustorum a msissimam rationem ..... Manis abitur in sudicio, cur ἔac men ex mortalium modo lateant, ctim tamen is bac re Iusorum mentes noufateat , iustum esse, quod latet. Id ipsum insinuat Apostolus ; sibi videlicet in coelos admisso arcana verba audita esse . quae non liceat homini loqui: quid verb arcanum magis, quodque minus exponi posisit, quam negotium Praedestinationis λ Audivit ergo Paulus, sed subrosia , ct cum pacto silentiro ubi observa, non dixisse Paulum, quae