장음표시 사용
141쪽
ferro, sed igni laus tota tribuitur , ita laus tota operis non voluntat Is , sed gratiae est, quia ut voluntas bene operetur, non a se, sed a gratia habet. Quba si tamen omnino velis , nihil humanam voluntatem ad discretionem Reprobi, Electisque conferre, id quoque verum erit quidquid enim in opere aliquo est, quod ad ordinem lupernaturalem
pertinet, quodque aeternam vitam meretur. id totum , uniceque gratia est, nihil praeter natura Ita conserente voluntate: naturalia verbs qualia sunt, esse actum liberum, esse vitalem tam nullam ad aeternam vitam obtinendam proportionem habent, quIm nullam habent ad Regnum promerendum, terram colere,aut hortum rigare. Et hac ratione verum est, quamvis inter duos aequali gratia instructos unus
velit, alius nolit , eum, qui vult, non voluntate sua , sed gratia discerni, quia Voluntas ut voluntas nihil habet dignum vita aeterna, at nihil non est causa dijcernendi. XXIII. Opponitur Decimo. Si vult Deus omnes homines salvos fieri, cur ergo tot parvuli tam infidelium, quam fidelium parentum sne culpa pereunt pResip. Aliud est perire , aliud beatum non esse: parvuli, quisne Baptismo decedunt, beati quidem non sunt, nec tamen pereunt ct licet culpa propria careant, non tamen carent aliena, ct paternar quamvis enim damnari nemo pollit paterna culpa , potest tamen P terna culpa iis bonis privari, quaeliberaliter I Principe accepturus aerat, patre innoxio, nec in principem delinquente, ut quotidiana exempla ostendunt. Adamo ergo peccante non is solum,sed tota eius' posteritas iustiisime Dei donis , gratia videlicet, & gloria, aliisque dotibus innocentiae privata est. non tamen aeternis suppliciis addictarct ideo de non baptizatis dicitur quidem Joan. 3. Nisi quis renatus
fuerit ex aqua, Spiritusancto, nonpotes intrare in Ranum caeloru non dicit Christus: aetrenis igni,vis punietur, sed nom intrabit in Reguum Calorum,hoCesti non torquebitur ouidern ut rebellis,sed tamen Non erit haeres, quia filius Rebellis. Audi Angustinum: Is enim licet ardore disputandi contra Pelagianos severius aliquando de parvulis senserit, alibi tamen mitius pronuntiat. Nam Lib. g. de libero Arbia tr. Cap. 27. ita loquitute Dicum aliqui: qualis in futuro iudicio locus p τυulo deputabisuri cui nec inter iustos locus est. Oniam nihil rem fecit; ec inter malos,quomam vov peccataly 'ooudeosuper,nM qumi de m risis ejus, qui inhil meruit: non enim timendum es, Ne non potuerit esse
fra tenta media internamium, ω supplicium amst υita media inter
142쪽
peeeatum. y recte factum. Vides sententiam med Iam ab Augustino Parvulis non baptizatis inter supplicium , meritumque constitui. Neque hanc sententiam unquam Augustinus retractavit, eum tamem Lib. I. Retractat. de praesertim Epis. 26. diligenter hos libros, ct hane parvulorum causam expendat. Et lib. ς. in Julianum cap. 8. Noudico , parvulos fine Chrisi Baptismo mori euus tanta paena plectendorese, ut eis non nasci potius expediret. Plane si crederet A ugustinus . aeterno igne torqueri, certistimum foret. consultius eis non nasci, quam aeternum cruciari futurum suisse, juxta illud Christit Meltae fuisset , si nunquam natus eseti ramo ille. Et in B οῦ Quis dubitaυerit , parvulos non baptizatos in damnatione omnium levissma futuros, θμα, qualis, em quanta erit, quamvis de ire nonpusem, non tamen audeo dicere, quod eis , ut nulli essent, quam ut ibi essent, potius exinpedires . Et cap. 93. Enchiridii docet et parvulos ob peccatum origi nate poena omnium mitissima puniri: at poena ignis perpetua dici non potest omnium mitissima, cum infinito quasi excessu omnium peccatorum venialium , ct totius Purgatorii poenas longissime super et aqua ergo omnium mitissima Sanctus quoque Nagian genus Serm. In Sacrum Lavacrum: Parvuli, inquit, nec eaelesti gloria, nec suppliciis a jussJudice afficientur, utpote qui licit Baptismo consignati non
fuerint f improbirate tamen eareant. 1n quae verba Nicetas antiquus Naalangeni Commentator haec hahel: Ex verbis Naaianaeni mania
ferrum es, hujusmodi infantes nullis paenis torqueri. Gregorius quoque Nγffenus Magni Basilii Frater orat. de Insantibus: Immatura mors infantium demonsrat, veg. in doloribus, O maylitia futuroreos , quoc viυere desierunt. S. Ambrosius lib. I. de Abraham cap. II. Nisi quis renatus eris ex aqua, o Spiritu Sancto, non iure his in Ranum caelorum: utis nullum excipit, non infantem, non aliqua praυentum nec esstate: habeant illi apertam poenarum immu-n italem, nescio, an babeant Regni bonorem.
Sed omnium luculentissimh S. Thomas fidelissimus Autustini Discipulus, ct cui in hac causa parvulorum uno agmine Theologi
omnes suffragantur. Is enim de Malo quaest. s. art. a. ita loquitur Paenaproportionatur culpa, ' ideo peccato actuali mortali, in quo inυ nitur aversio ab incommutabili Bono , , conυersio ad bonum commutabile , debetur parva damni, scilicet carentia Visionis divina, respoηdens aversioni, O poena semus respondem eonversioni. Sed inpe cato originali non es conoerso ad creaturam, se oti averso a Deo s
143쪽
vel aliquid aversioni respondens, scilicet, desilutio Animae a insitia originali ; Θ ideo peccara originali non debeti poena sensus , sed fotam poena damni , scilicet carentia υisionis divinae. Rursus poena semias nunquam debetur habituali dispositioni ; non enim aliquis punitur eπhoc , quod es habilis ad furandum, sed ex hoc , quodam furatur.&d habituali prioationi ab di omni actu debetur aliquod damnum , puta , quia non habet scien iam litterarum, ex hoc ipso indignus es
promotione ad Episcopalem dignitatem.In peccato autem originali invenitur 'uaedam co cupiscentia per modum habitualis dispositionis , qua parvulumfacit habilem ad concupiscendum,adultum autem actu concupiscentem , O i do parυulo defuncto cum originali non debetur poena sen-rus , sed polum p eua damni , quia scilicdt nou es idoneus ad υisio nem divinam propter privationem originalis iustitiae. Et art. g. Pos mortem in anima non mutatur dispositio υoluntatis, neg in bonum, neg in malum . Uude cum pueri ante usum rationis non habent actum inordinatum voluntatis , ves etiam pol mortem habebunt. Non es autem abris ivordinatione voluntatis , quod aliquis doleat, se non habere , quod nunquam potuis adipisci ue sicut inordinatum esset, si aliquis rusicus doleat de hoc, quod non eset Regnum adeptus . Quia ergo pueri post mortem sciunt, δε nunquam potui se illam gloriam caelestem adipisci , ex ejus carentia non dolebunt. Anima ergo puerorum naturaliquidem cognitione non carent, qualis debetur anima Ieparata fecundum suam naturam , sed carent super naturali cognitione, qua hic in nobis per dum p antatur, eo quod nec hic fidem habuerunt in actu , necaacramentum Fidei susceperunt. Pertinet autem ad vaturalem cognitionem , quod anima sciat, se propter beatitudivem creatam , quod
ἷeatitudo consis ut in adeptione perfecti boni: Sed quod istud bonum perficium , ad quod homo factus est, sit illa gloria, quam Sanctipsissiadent , oijupra cognitionem naturalem , juxta illud Aposoli : Nec oculus vidit , nec auris audivit, nec in cor hominis ascendis, qua pro ravit Deus diligensibus se , nobis autem reυeDυis Deus per Spiritum suum , qua reυelatio ad dem pertinet: in propter hoc, quia animae
arvulorum se priυari tali bono non cognoscunt, ideo non dolent ; sed hoc, quod per naturam habent, absim dolore possedent. Et i in ii b. a. Sentent. distinct. I. Acerbitas poenae sensibilis delectationi culpa respondet. λ poc. I 8. Quavtiam in delitiis fuit, tantum dare illi tormentum , O lactum. Sed in peccato originali non es aliqua delectatio, sicut nec operatio, delectatio enim operationem consequi
144쪽
eur , tis ex Io. Ethicor: putet ; peccato originali non debetur paeaae
seu sibilis . Et instar paeva debet esse proportionata culpae, ut dicitur
a 'ae a : dfectus autem, qui per originem traducitur, rationem culpae habens , non eri per subtractionem , - corruptionem ali cmus
boni , quod naturam humanam consequitur ex principiis suis : Ied per subtractionem υel corruptionem alicujus, quod natura superadditum erat: ista culpa ad hunc hominem pertinet, nisi ecundiam quod talem nisi uram habet, er' ideo nulla alia poena sibi debetur , nisi privatio illius finis , ad quem donum subtractum ordinabat, hoc es autem divina visio ; ideo carentia hujus vi bisvis es propria, ct sela poena originalis peccati pos mortem, unde sicut culpa non fuit per operationem ejus , ita nec poena per passionem ipsius esse debet. Iu aliis autem
perseelioribur, or bovitatibus , naturam humanam consequuntur ex suis principiis, nullum detrimentum sustinebunt pro peccato originali damnati. Et art. a. Re a ratio non patitur, ut aliquis perturbetur de eo, quod is uso non fuit, ut vitaretur, propter quod Seneca probat, quod perturbatio in sapientem non cadis: sed tu puerirest recta ratio, nullo actuali peccato obliquata; ergo non turbabamir de hoc, quod talem 'aeuam fusiueut, quam Dieare vullo modo patuerunt. Et infra: Sciendum, quod ex hoc, quod caret aliquis eo , quod fui proprortionem excedit, non affligitur, si sit rectae 1 ationis ; sicut nullus sapiens affigitur , qu)d non potest volare sicut avis , vel quia uou essRex , vel Imperator, cum sibi non fit debitum , affligeretur autem, si privaretur eo, ad quod habendum aliquo modo aptitudinem habuit . Dico ergo , quod Omnis homo Hum liberi arbitrii habens proportiona tus es ad vitam aeternam consequendam, quia potesse ad gratiam prα- parare, per quam vitam aeternam merebitur, se ideo si ab hoc de clavi, maximus dolor eris eis , quia amittunt illud, quod suum ese possibilefuit: Pueri autem nunquam fuerunt proportionati ad hoc , quod vitam aeternam haberent, quia nec eis debebatur ex principiis
natura, ctim omne acultarem natura excedat ; nec actus proprios habere potuerunt, quibus tantum bovum cousequerentur, O ideo nihil omnino dolebunt de carentia Visionis ἐυivae, imo magis gaudebunt m de hoc , quod participabunt multum de δυina Bonitate . Perfectionibus nasuralibus . Et ad s. Quamυis pueri non baptizati sint separ ti a Deo , quantum ad illam coniunctionem, quae est per gloriam 3 noutamen ab eo penitussunt separati ; imo illi conjuguntur per participatiovem naturalium bonorum, Θ ita etiam de ipso gaudere poterunt uat rati cognitione, O dnectione. Hacte
145쪽
Hactenus Divus Thomas, cujus rationibus addi etiam illa po.
test, Videlicet, peccatum originale nullam reprehensionem mereri ιquis enim audivit unquam, propter originalem culpam reprehen sum aliquem ab Ecclesia, aut Patribus esse λ Plane quae in liberam hominis potestatem non cadunt, quaeque vitari non possunt, extra omnem rc prphensionem sunt, nam ut eleganter scribit Augustinus
Libro de duabus Animabus cap. tr. Non hic scrutandi mihi libri
erant, unde discerem, neminem vituperatione , suppliciove dignum , qui id ποn faciat, quodDeere non potest. Nonne i a cantant ιn momsibus Pasores, in theatris Poetae , O indocti in Circulis , docti in Bibliothecis, O Magispi in Seholis, O Antisues in Sacris locis, θ' in
Orbe terrarum Genus humanum λ Si ergo propter culpam Originalem Fgv.m vitare non potuit, nemo potest vituperari, quantb mianus torqueri λ Plane longe atrocius flammae dolent, praesertim diciturnae, quam Verba ; quis ergo tam absurde sentiat, ut dicat, posse torqueri parVulos, qui non possunt reprehendi 8 posse puniri flammis, qui non possunt verbis λ Ex quibus omnibus facile intelligas, magnum pamulorum , ct adultorum discrimen esse: Si enim Deus palavulos ad gloriam non elegit, non ideo sequitur, eos damnari , at id sequitur in adultis, in quibus, rem ipsam si consideres, unum idemque est, non eligi, quod damnari, cum medium non detur . ubi etiam observa, nulla re magis Augustini animum ut ipse profitetur, Praesertim episola a 3. ad Hieronymum agitatum, tortumque suisse, quam hac de parvulorum poenis quaestione , unde ut se hoc nodo explicaret, in alias, aliasque sententias flexit. Aliquando enim docuit: ,nimas non creari a Deo, sed per traducem ab Adamo proficisci. Dis. a 8. aliquando: Deum in aeterna visa, i secreto iudiciorum suorum aliquid bona compensationis prevulis reservare,quoniam qua quam tribu boni fecerint, tamen ver peccaυerint aliquid. Lib. 3. cle Libero arbitrio. Quam sententiam suam licet in epistola a8. ad Hieroumum retractet, non tamen ut erroneam, ct salsam, sed tantum
ut minus firmam, valida . Aliquando totam poenam parvulorum sine Baptismo morientium dixit, ab aliquibus non in anima statui , quam concedebant ad videndum Deum admitti, sed in corpore, 'uod negabant resurrecturum ue quam tamen sententiam fatetur Augustinus, vel sola nquitate sibi displicere Epis. a 8. aliquan do aeternis ignibus cruciari dixit . Lib. do Ride ad Petrum cap. a . aliquandopaena mutum mitifima. Enchirid. m. aliquando, se prorsus animi pendere
146쪽
ostendit, de quid statueret, plane ignari. Lib. s. tu Iussam cap. 8. Et Epist. 28. ad Hieronym. ubi: Cum ad paeuas υentum esparvulorum , magnis mibr crede, angustiis arctor,nec quidquid respondendum penitus
inwnio . . . . Quamυis autem desiderem rogem , votis ardentibus exstinptem , inexpectem, ut per te mihi Dominus hujus rei a erat Quorantiam , tamans minimὸ meruero patientiam mihi peram is Domino Deo nosro . Denique in hac quaestione id evenit Augustino, quod Uenatoribus solet, ut videlicet odore, ac desiderio praedae, quam insequuntur, nec capiunt, toties mutent locum, quoties spem inveniendi . At ego id quoque ad arcana Dei pertinere censuerim. Constat , sine Baptismo ad vitam aeternam, hoc est visionem beatificam non perventuros, id enim Evangelium expressit. Constat, sensibilis poenae immunes sere, id enim ratio, omniumqtae Theologorum auctoritas convincit, reliqua latent, ct ideo semper id tenendum, quod magis divinae Bonitati congruat juxta illud Sap. I. Sensite de Domino in bonitate. Si enim ipsi Deus superexaltas misericordiam iudicio , quantb magis id faciant homines, qui misericordia indigent de si clementia prima virtus in Principe est, quantb magis erit prima in omnium Principum Principe λ Plane de Deo pessime merentur, quicumque formidabilem magis, quam amabilem faciunt. sicque ex aureo in serreum mutant, talemque aliis fingunt, qualem nollent sibi esse: si enim experiri clementem ipsi cupiunt, quare aliis inclementem , ct inexorabilem faciunt Imitantur ergo Poetam, qui aliquem
a suis Diis ita descripsit:. . . . Vultus es illi Jovis . Sed fulminantis: magna pars Regni trucis Di ipse Dominus, cujus aspectum times,
Ita posta Plutonem pinxit rat non ita Theologi Deum, quem definiunt Summum Bonum ; non summum terrorem esse: nam esse te
rori , etiam Africae Monstris, & Basiliscis convenit; non ergo est proprietas Dei: non qubd nesemus, timendum esse Deum; sed quM dicamus, Oportere rationibus timendi petaevalere rationes amandi. Ergo, ut dicebamus Deus parvulos Corio exclusit ob peccatum, non proprium, sed paternum: Non ideo tamen naturalibus bonis
exuit , sicque si non fecit beatos, quia perduellium patentum filios ,
147쪽
& culpa originali aspersos; at nec secit mi seros, quippe caetera in
Deinde in hac parvulorum causa considerandum est, licet Deus ad coelessem gloriam non eos admiserit , alio tamen , multoque majori beneficio affeci sse , quod illi ipsi longe coelo praetulissent, ct nos quoque, si electio daretur, multb majoris pretii, quam Coelum duceremus. Id verb beneficium fuit, qubd fato praematuro abreptos innocentiae suae personalis sacuros reddidit, ct quam plurimis peccatis cum venialibus, tum mortalibus, ac prauentissimis, infinitisque peccandi periculis subduxit, quibus procedentibus annis Certissime implicandi erant, addicendique perpetuis gehennae incendiis, juxta illud Sap. q. Rapius est, ne malitia mutaret intellectum ejus ue quod praesertim de filiis infidelium verissimum est . Hoc vero innocentiae personalis donum , di immunitatis a peccato tantum est, ut ipsi pa vult millies Coelo carere malint, quam vel uno peccato involvi, nullusque Christianorum est, cujus non idem votum esse debeat. Quid
ergo conqueri de Deo possunt, aut quid ipsis mali fecit, si non quidem Coelo , sed alio beneficio donavit, quod multb praestantius Coelo est, quodquς ct ipsi, & omnes sapientes, si potestas eligendi daretur , longe Coelo praeserrent λ Qiabd si Deus id egit, quod di ipsi, nemo alius non optaret, ergo nulla dolendi, nulla conquerendi, sed magna laudandi, gratesque agendi causa est .
148쪽
Dari omnibus hominibus ad aeterretam vitam confe- quendam, non tantum necessarias, qualescumque . sed co Ussimas, abundantes gratias , quibus I velint, facite, Commode que ostia κere illam possint,
d. Ex voluntate efficaci salvandi omnes, optimὸ inferri voluut tens omnibus quos, quantum exparte Dei es , e aces, secviosi as gratias erri . II. Posse causim aliquam O Hes, , esse ficacem, quamvis dius non sequatur, ias exemplis Luciferi, λ Adami sen
In Vicaces ex natura sua, ct copiosas gratias dari ex Sacris Litteris , O qua ratione jugum Chrisi leve, y suave dicatur , ostenditur. IV. Saepe reprobis, in renuentibus aqualis , aut etiam majores gratias dari, quam electis, D consentientibus. Nessi tam tum externas , Uerum etiam, multos magis internas. Ubi Augusivi, o Thoma resimonia expenduntur . V. Idems probatur ex e si a etiam in bruta, aliaH ereaturas insensibiles Dei Bonitate, o Providentia . n. Et in ipsum hominis corpus. II. Ei quia homo Dei opus es. VIII. Idem1 ex corporis humanisructura. IX. Acpraesersim hominis Redemptione. X. I as experientia. XI. Nes id tantum de fidelibus, vertimetiam infidelibus eriam dum se, quod variis, multi . rationibus probatur, pra- 'tim vero testimonio Augustini, ej praestantium Discipulorum. XII.
149쪽
XII. Nihil obsare doctrina S. Thoma dr infidelitate pur/ negatisa XIII. Si homini auxilia gratiae deessent, transgressonem mandat rum ex sententia Augustini nequaquam Iransgresoribus impuratum iri ony. Nullis quantumvis obduratissimispeccatoribus abundantissimas gratias deesse oXV. stuo sensu Augustuus dicat. gratiam no omnibus dari. XVI. causa Parvulorum ne Baptismo decedentium non obesse senditur ae
XVII. Exponitur Augustinus. XUM. Lalsam ese eorum opiniouem , qui contendunt gratiam om-bus quidem praeparari, non tamen omnibατ dari. XIX. Ex vitur Apostolisintentia ad Romau. Io. quomodo credenS, quomodo audient sine praedicante &C.
XX. Nemiui quamvis perditioiso cusodiam Ggelicam subtrahi, ubi de peccatoγum mensura, des prava consuetudiue , modias ea- expugnandi. XXI. mini orandi, petendi gratiam deesse. Ubi de gradib usOrationis, dei auxilio remoto is I. π D quidem ex iis, quae super sorr Paragrapho disputavimus, db facile coniici potest: Si enim Deus, quantum ex se est ν ult omnes efficaciter, impenseque salvari sequitur, non minns enficaciter , impenseque media . ct gratias homini dari, quibus hunc finem obtinere possit. voluntati enim finis resipondet voIunias .
II. Sed hic iterum in memoriam revocandum , quod jam supra probavimus,possie causam aliquam esse, liciq efficacem,quamvis e fi ctus non sequatur,si videlicet cessatio,& suspensio effectus non ex dese- eius virtutis in cause,sed aliunde proveniat: illa enim dicitur causa ecficax,quae omnem, ct necessariam virtute ad ponendum effectum habet: nemo enim negaverit, Solam causam efficacem illuminationis esse,quia nihiI ei ad illuminandum & adrem, de terram deest, ipsoque facto omnia illuminat, nisi nubem , aut velum , aliudve impedime tum Opponas, quale opponunt, qui lucenti, ct mille radiis ad illum ianandum conanti oculos studiose claudunt; tunc enim cessabit quiadem illuminatio , non tamen Solis, sed Solem impedientis culpa.
Aliud ergo est causa efficax, aliud effectrix , ista, quoa effectus com
150쪽
sequitur ι illa quae omnem necessariam v rtutem ad consequendum effectum habet, nisi aliunde impediatur. Idem de gratia dicas .
Alia effectrix est, quae voluntatem expugnat ; alia essicax, quae virtutem expugnandi habet, quaeque ipso facto voluntates omnium expugnat, quotquot impedimentum nullum ponunt ue unde qubd una, ea detruiue gratia alium flectat, alium non flectat ue non gratiar, sed Voluntatis culpa est: Sciendum enim , hanc esse libertatis creatae Naturam , ut quamcumque etiam emcaci ssimam gratiam possit ela-dere, cassamque reddere ; quod si potest, quid mirum est, si aliquando agat λ sicut enim nulla gratia est, quae tollat libertatem ; ita nulla est, quae tollat potentiam resistendi; quid ergo novi, absurdique , imb quid non rationi, experientiae consentaneum , resistere
aliquando illam , quae semper potest re si st ere, juxta illud Act. V. Vos semper Spiritui Suncto remitis λ Non quia maior sit in voluntate Virtus resistendi, quIm in Deo potentia superandi, sed qubd Deus nolit potentia, sed gratia uti, hoc est, non cogere liberam, sed invitare , ac more nobilis , castique Amatoris petere consensum, non ra-Pere. Et verti haec creatae voluntatis etiam potenti stim is gratijs resistendi facultas, nulli bi clarius quam in Lucifero , ct Adamo apparuit: Nam ex una parte nihil in iis erat, quo possent ad malum in clinari: non appetitus cum ratione certamen , non indigentia alieni, ct extranei boni, non perversi ,-inoliti mores, non ignorantia, non
cupiditas , non difficultas honesti, non aliquid eorum , quae homines ad peccandum illiciunt. Ex adverso, nihil eorum aberat, quo pos sent facillime in officio contineri, & ad bonum, ac Virtutem complectendam prope compelli ue summa tranquillitas animae, persectissima Dei cognitio, de par cognitioni amor, summa quoque S facilitas , ct suavitas operandi honesta , spes Certa futurorum , secura , ct plena possessio praesentium , .ac denique omnia, quae optare aliquis ad sanctitatem, felicitatem posset. Et tamen inter tot prae adia Virtutum, quis unquam credidisset, cadere illos, quam stare maluiΩse Z cujus si causam postules, dari alia non potest, quam Voluntatis humanae libertas, quae praesentibus, de honestis, incerta, de flagiti se praeposuit, nec validissimis gratiis, quibus ad honum' rapiebatur, vinci se passa est . Ita Angelicus de peccato Lucistri I. p. q. 63. a. 7. Peccarum Angeli processit non ex aliqua proritate, sed ex solo libero arbitrio . Et aa g. cum sibi objecisset: quantὸ magis aliquid inclinatur in aliud, tantis minus potes ab illo Hylaere ue id Angelus quanto es Superior, tanto magis inclinatur in Deum, ergo