장음표시 사용
191쪽
nus illius mssericordiae litem moverip at nos dicimus exhiberi pa vulis si non gratiam sussicientem , qua vitam aeternam consequi pota sint, exhiberi tamen beneficium longe praestantius, quodque infinitis partibus ipsam gratiam sussicientem antecellate eo enim beneficio pritis e medio tolluntur, quam peccatis se obstringant; de non
damnantur,or innocentiam personalem, quae scilicet peccatis actualibus opponitur illibatam conservant, ct in eum statum honorum naturalium transferuntur, quem paragrapho primo ex Angelico Doct re descripsimus. Ergo di iam late supra ostensum, certum est,' etiam in Parvulos maximam Dei misericordiam elucere,quamvis enim Dei visione, aeternaque gloria priventur, at praeservantur, ne pecCent, hoc est, ne Deum ipt4 offendant, ne jacturam innocentiae faciant, me Perpetuis ignibus crucientur, quae omnia di maxima beneficia esse .
de caelesti gloriae certa ratione praeserti, de consequenter ad Christi merita , de Redemptionem pertinere, jam supra ostendimus. Qubdsi dicas, S. Λugustinum , quoties causa parvulorum contra Pelagi a- nos ageretur, nunquam hoc modo philosophatum esse, sed semper ad secretam, di inscrutabilem Dei voluntatem coniugisse et respondeo, iure merito id ab Λugustino factum: cum enim vellet Pelagius gratiam, salutem aeternam iis dari, qui viribus naturae ,&arbitria eam vellent, non dari, qui nollent: Augustinus exemplo parvulorum id essicaciter refellit , parvuli enim arbitrio uti non possunt, Clazergo Baptismum non accipiunt, nisi quia noluit Deus λ ct hoc ad oC- culta ejus judicia pertinet, lassicitque refutando Pelagio. Alia verb, quae dici de hac musa parvulorum possunt, nec ad institutum Augu Rini pertinebant, nec voluit ipse aliis libertatem adimere , ea Omiaia dicendi, quae deinceps opportuna viderentur: quamvis enim nemo melius de gratia, de contra Pelagium Augustino scripserit, non scripsit tamen omnia , quippe haud necessaria, Calvino necdum exorto, de hominis arbitrium, Deique bonitatem impugnante: aliis nunc armis opus est, alio hoste, belloque instantibus: ct ipse Λ usustinus non contraria quidem iis, quae scripsit, sed alia diceret, si ut olit dicum Pelagio, ita modo cum Calvino , di Jan senio signa conserret :quid ergo mali est , si modo id iacimus, quod faceret Augustinus , imb quod fecit, quando non contra Pelagium , de pro Gratia, seclcontra Manichaeos, de pro libertate pugnaverat λXVII. inponitur sextis. Docebant Pelagiani, Deum velle omncis omnino , nulloque excepto salvos fieri, ideo verb non omnes salvos esse,
192쪽
esse, quia non omnes volunt: ideo non omnes ad agnitionem veritatis venire, qnia nolunt petere, tum Deus υelit daro 3 nolunt quareve, cum Deus υelit ostendere , noluntpulsare, cum Deus velit aperire . Quibus Augustinus Lib. 4. contra Iulianum cap. g. respondet primis: ea Verba
vult omnes υλος fieri , explicanda e sse hoc modo: vult multos fa vos fleri: Deinde, falsum esse, ideo non omnes salvari, quia nolunt, eum de parvulis, qui sine Baptismo decedunt id dici non possit. Falsum quoque esse, vitam aeternam dari iis, qui petunt, qui pulsant,qui quaerunt ; cum parvuli Baptismo tincti nec petant, nec pulsent, nec
quaerant, ct tamen aeternam vitam consequantur. Ergo ex sententia Augustini falsum est , omnibus gratiam dari, ct qui gratia carent, ideo carere, quia nolunt accipere, Deo que dare volenti resistunt a
Resp. Sententiam illam Apostoli quod attinet, qua ratione , ct quam universaliter intelligenda sit, jam supra ex Augustino, ejusque
Discipulis ostensum est: ubi etiam advertimus, aliter illam , aliterque ab Augustino expositam suisse, utcumque opportunius videbatur Pelagianis confutandis ; patiantur ergo , qui haec opponunt, suorum Verborum A ngustinum interpretem esse. Tam multos quoque aeter num perire, quia ipsi volunt, Deo licet ne pereant omnia molle te, jam quoque ex eodem Augustino , eiusque praecipuis Discipulis probatum est, quorum sunt frequentissimae voces: Misericordia ejus pravenit nos, sed vocationi di sentire propria ooluntaris esI . Hoc tibi imputatur ad culpam, qu)d sanare υolentem contemnis: ad caenam Evangelicam omnes vocari sunt, sed qui venire noluerunt, tribuere μbi debent, quoniam ut venirent, in eornm potesare erat Oc. Haec, inquam, apud Augustinum , ejusque Discipulos Prosperum , Fulgentium , Orosium , Anselmum, Thomam stequentillima sunt, ut de illorum mente dubitare non liceat ; ideo videlicet reprobos perire, quia sic volunt, Deo salutem omnium volente, & ideo gratiam omnibus dante. Neque Augustinus loco citato contrarium docet: Negat enim id solum, quod PelagJani asserebant; asserebant verb hominem viribus naturae, propriaeque voluntatis petere, pulsare, quaerere. Velle, de sic a Deo & gratiam , ct gloriam obtinere, quod meritbΛugustinus reiicit , resutatque exemplo Insantum, qui nec velle, nec petere, nec pulsare possunt, i md potius Baptismo repugnant, ct i men accipiunt, di salvantur. Hanc esse verissimam Augustini mentem patet ex ejus verbis, quae loco citato praemiserat, videlicet: Qt-
193쪽
Iumniaris, me dicere ; nihil sudii expectari ab humana voluntate deis bero contra illud Evangelicum, quo ais Dbminm: petite, O accipi iis , quaerite, O invenietis, pulsate, ct aperietur vobis . Ibi enim vos , ut video, ponere jam cepisis merita gratiam praecedentia , quodesperare, quarere, pulsare, ut his meritis debita illa reddatur , ac se gratia inaniter nuncupetur, tanquam gratia nullapraceserit, ct corretigerit, μι beat cum bonAmpereretur a Deo . Vides , quid dixerit 'lagius, ct consequenter quid xesutaverit Augustinus . Pelagius dixerat, ideo hominem salvari, aut non salvari ue quia in ejus potestate, liberoque arbitrio est, velle, aut nolleiorare, Vel non orare 3 pulsare , vel non pulsere &c. de ideo iis gratiam dari, qui volendo meruerunt, non dari, qui nolendo demeruerunt ue quae plane salsissima hunt, ct merith ab Augustino, omnibu'ue Catholicis damnata ; ne ini enim prius merenti gratia datur, cum ipsa sit principium me inriti , ct quamplurimis non merenti hus data si, ut in Paulo, Magda lena , Gentilibus, aliisque patuit. Ergo, ut semel omnia dicamus ;sciendum est, in hac Praedistinationis. & gratiae cause, neminem cum Augustini sententia pugnare . nisi eum solum , qui ita defendit gratiam, ut neget ii herum arbitrium, ita defendit arbitrium , ut neget gratiam , reliqua, quae cumque sylua libertate , ct gratia, Deique in omnes misericordia dicuntur, Augustino paria supt. Ita Augu-nus, ipse profitetur Trach. ue g. in cap. I a. Joan. vhi: Siqins autem isam quaestionem liquiditis, O melius novit, sepose , ct confidis em
'vere , absit, ut non paratior discere, quam docrre; tantiem ne amdeor quisquam liberum arbitrium sic defendere, ut nobis orationem conetur auferre: rursus ne quisquam neget voluntatis a irrium, ut Ozdeat excusarepeccatam ,sed audiamus Dominum ct praecipientem,
quid facere debeamus , O adiuvantem, ut implere possimus. MLrum ergo suerit, aliquos inveniri, qui plura opinionibus suis tribui velint, fulm Rupustinus voluerit sbi . Notanda quoque ad eruendam veram Augustini sententiam Sanctorum Bonaventurae, ct Thomae praeClara verba. Nam ille in Breviloq. p. g. cap. se Non debetur parvulisZamasenstis: Hoc credendum es, sensisse S. Aura inum, licet verba usius exteritis propter detesationem erroris Pelagi ruorum ob er sentire videantur , ut eos reduceret ad medium, abundantius δε-chnavit ad extremum , sitis dicenr, .ct minus volens intelligi. Et S.
Thomas '. sta de malo a. a. ad i. Sancti rasi mori sequendi usi sunt; μι dete litem redderent errorem Pelagianorum, qui asserebam, iu
194쪽
parvulis nullum peccatum eqse. Et in cap. I.Joan. lech. V. Antiqui Doctores, θ' Sancti emergentes errores circa fidem Dapersecutis,nt, ut interdum viderentur in errores labi contrarior; sicut Augustinus con-rra Manichaeos, qui destruebant libertatem arbitrii , taliter duputat, qu)d in haeresim Pelagii υideatur incidissse. XVIII. Opponitur Septimo . Quando Sancti Augustinus, Thomas , aliique Patrum docent, omnibus hominibus gratiam dari, intelligenduin id esse , non qubd re ipsa omnibus detur, sed qubd omnibus praeparata siti pro omnibus, inquiunt, instituit Sacramenta . Pro omnibus passus est, sed non omnibus gratiam Sacramentorum, ct Pallionis suae applicat ; sicut Medicus, qui Apothecam aperiat omni remediorum genere instructam; dicitur omni uin salutem velle , quamvis ea remedia non omnibus adhibeat.
Resp. Ita quidem aliqui philosophantur, sed pace illorum dixerim , tam procul a Scripturarum, Patruiruiue sententia, ut nihil magis. Uerba S. Augustini, ejusque Discipulorum Prosperi, Orosii Fulgentii, Thomae sunt ista: Deum neminem deserere, quem fecit:
nullam esse animam tam perversam n cujus coris non loquatur Deus: nulli hominum negatum esse, quaerere utiliter, quod inutiliter quorat: non permisi e Deum, ut ullus Mortalium excussare se posset de umbra mortis et nulli pereuntium excusationem superese de abnegato luminaveritatis: in extremis Mundi parsibus illis Nationibus, quibus nomaum iEuxit gratia nisatoris , illam mensuram generalis auxilii , qua omnibus hominibus inpraesita non esse uegatam : uuiversis , at1 invumeris modis velle Deum, ut omnes homines salvi ut, sed qui Disantur, Dei auxilio dirigi, qui non veniunt, sua pertinacia reluctari et cunctis retro Dculis gratiam Dei sive occulti, με manifeste omnibus adfuisse: Deum non solum in corpora suo. quod es Ecclesia, verum- etiam universis in hoc Mundo gentibus adjutorium gratia sua quot die, per dies, per momenta, se cunctis, singulis mini rare: evia dentissimum eqse, nemini homivum deesse adjutorium Dei: gratiam nulli deesse, sed omnibus communicari: Deum quantum in se es. omnibus ad trahendum mauum porrigere: si homines non trabuntur. Non esse L fictum ex parte trabantis Dei, qui quantum isse es, nulli deficit, sed impedimentum exparte illius ele, qui non trabitur. Hae sunt Patrum sententiar, & verba, quae an intelligi possint de gratia. ruae actu ipso non tribuitur, tam clarum est, ut nec a me, nec ab aliis ici aliquid clarius possit, ct qui aliter interpretantur, plane oleum , ἄ
195쪽
ct operam perdunt. Paria sunt illa Scripturae: Deus omnium inia
seretur, quia es Dominus omnium et omnes peccatores ad nuptias υ cat: dives in omnes: illuminat omnem hominem venientem in hunc
mundum, Nec verb . ut aliqui comminiscuntnr, haec ultima vertia et illuminas omnem hominem, intelligi possunt, aut de lumine cognitionis naturalis , cum Joannes de illo lumine loquatur, quod Christus sua Incarnatione nobis meruit, quale non est lumen naturale et nec etiam intelligi possunt de aliquibus tantum, si ve , ut loquuntur, degeneribus singulorum; ea enim verba: omnem bominem venieretem in hunc Mundum, ostendunt, nullum penitus excludit Nec etiam dici potest, Deum praeparare quidem omnibus lucem gratiar, seclnon omnibus dare ι aliud enim est lumen praeparare , aliud illumina re ; non vero dicit Joannes: Qui pr arat lumen omnibus υenientiBus in hunc Mundum: in quae verba plane ad rem nostram Angelicus Doctor: Verbum illuminat omnem hominem venientem in hunc mundum , quantum deses, quia ex parte sua nulli dees; imo vult omnes salvos feri , O ad quisionem υeritatis υenire , quod si aliqui non tia luminantur , exparte hominis es aυθrtentis Da lumine illuminaure in
Quid clarius dici politi λ Qubd si aliquando negat S. Thomas, quibusdam auxilium gratiar necessarium dari , ut videre est a. art. s. ad I. intelligendus est , ut supra ostendimus, vel quod subinde, non Verbsemper, totoque vitae tempore negetur: vel de auxilio gratiae proximo ad aliquid faciendum, non vero de remoto, ct iri- Completo, quo si utaris, reliqua etiam necessaria adjungentur, Ut idem Angelicus a nobis citatus docet de Cornelio Centurione, de Barbaro in silvis ecucato. Rursus illa Scripturae Verba, quae toties de peccatoribus etiam obdurati stimis repetuntur, videlicet di Deum sare ad ossum , pulsare, ivtraturum , si quis aperiat ἰ vocare is rota die manus exsondere ad populum contradicentem , ct rementem . haec, inquam, omnia clarissime ostendunt actum, curamque ipta in Dei circa peccatores laborantis. Audi Scripturam ipsam, ch judicia di Paralip. a. cap. 36. Mittebat autem Dominus Deus ad ilios per πια- num Nuntiorum suorum de nocte consurgens , se quotidie commοNeus.
eis qu)d parceret populo: at illi subsannabant Nuntios Dei, O parot pendebant sermones ejus, illudebanis Prophetis, donec ascenderet mror Domini in Populum, Θ eqset nulla curatio . Nec obstat huic Patrum, de Scripturarum sententiae similitudo illa Medici, omnibus remedia praeparantis, sed non omnibus applicantis : Id enim po-
196쪽
tius ad rem nostram iacit: Si enim Medicus remedia sua manu, de arte consecta , ita custodiat, serisque claudat , ut nemo accipere polsit, nisi eo dante, ipse verb firmi isimum propositum haheali dandi aliquibus tantiim, non verb omnibus, nemo dixerit, Medi cum re ipsa, serioque omnibus remedia parasse, quae κ' plicari non. possint, nisi illo volente, de dante, ipse verb non velit omnibus dare. Idem de Deo dicas: Cum enim nemo salvus esse possit, nemo gratiam accipere, nisi eo volente , ac dante ; ipse verb noluerit omnibus dare ;imb ut tu dicis, voluntate efficaci, aeterna, insuperabili, omnemque culpam etiam prievi iam antecedente, aliquos excluserit ; qua ratione dici potest, iis quos sic exclusit, serib, vere- i ue vitam aeternam, eh gratiam praeparasse ZXIX. Opponitur Octavo. S. Paulus ad Rom. Io. haec habete Omnis quicums indocaveris nomen Domini, salvus erit: quomodo autem invocabum, in quem non crediderunt λ aut quomodo credeus ei, quem non audierunt λ quomodo autem audient sine ρ radicante pQuibus verbis insinuat Apostolus, salvari neminem posse, nisi qui credat, neminem credere , nisi qui Evangelium audiat; atqui certum est, quam plurimas Nationes fuisse, quibus Evangelium annuntiatum diu non suit, de nondum est: illi ergo gratia caruerunt, qua salvarentur; nam si credere, de salvari poterant citra praedicationem,
ergo falsa est Apostoli ratiocinatio. Resp. Apostolum loqui de fide explicita in Christum , quam Certum est, ordinario modo, nisi praedicatione Evangelii haberi non posse . Caeterum sine hac fide explicita in Christum , qu Implurimos
ante illius adventum per solam gratiam, qua legem naturae obserVabant, de si eam transgress1 erant, de Deo omnium Creatore , de Proinvisore ossense dolebant, salutem adeptos esse, dubium nullum est. Ita enim Apostolus testatur ad Hebr. II. Accedentem ad Deum oportet credere, quia es, O quia remunerator es. Vides, nullam fieri Incarnationis mentionem, solamque ad aeternam vitam cognitionem
existentis, de providentis Dei sufficere. Post promulgatum verbEvangelium, an fides explicita in Christum omni tab necessaria sit, disputant Theologi; si tamen admittamus necessariam esse, dicendum est cum Angelico Dodiore, omnibus hominibus etiam incultis. smis, ac plane sat haris auxilium gratiae dari, quo legem naturalem observent, qua observata, ct nisi obicem ponant, Deum curaturum, ut eis quoque Evangelium innotescat, ut de Sibillis, Cornelio, Eunu-
197쪽
cinio Candacis Reginae , ct Platone Philosopho constat. Verba Sancti Doctoris sunt ad Rom. ro. Le R. Nunquid illi, ad quos fama praedicationis non pervenit, avole uerint nutriti in silvis, emcusationem habent de peccato infidelitatis 8 Ad hoc dicendum es, quῖd secundtim sententiam Domini Ioam I . illi qui sequentem Dominum
perse, vel per ejus disci Ar nou audierunt, excusationem habens de peccato infidelitatis , non tamen jus cantur ab aliis peccatis, qua vel nascendo contraxerunt, vel mati vivendo addiderunt, pro hir merito damnantur . Si qui tamen eorumscissent . quod inse es , Dominus eis secundum suam Misericordiam providisset, mittendo eis pradicatorem Fidei, sicut Petrum Cornelio , Paulum Macedonibus.
Sed tamen hoc 'sio , quod aliqui faciunt, quod ius es, convertendo se
scilicet ad Denm , ex Deo es, movente eoi da 'sorum ad Deum . Et a. a. qua l. a. art. q. ad 3. Multis Gentilium ficta fuit revelatio δε briso, ist atet per ea, qua adixerunt. Sibylla etiam praeninat mvit quadam de chri , iit Augustuus dicit Lib. rg. contra Lausum
cap. Is . Inυenitur etiam in Historiis Romanorum, quod tempore Comsantini Augusi , inventum sit quoddamsepulchrum, iπ quo iacebat
homo auream laminam habens in pectore, in qua scriptum erat: Chrisus nascetur ex Virgine, O ego credo tu eum. Si qui tamen famare fuerunt, quibus revelatio non fuit facita , non fueros salvati avs e Mediatoris ; quia etsi nou habuerunt fidem explicitam, habuerunt tamen implicitam in divina Providentia, credentes, Deum eqse liber rorem hominum secundum modossibi placitor, M secundum quod aG-quabus veritatem cognoscevsibus Spiritur revelassset, secundum iliadDb. r stri docet nos sper jumenta terris. XX. Opponitur Novo. Quibusdam obstinatissi s peccatoribus , de quorum sperari amplius correctio non potest, subducitur castodia Angelica juxta illud Isaiae s. Aeferam sepem ejus , ct erit iudireptionem . Et Jerem. ex. Curimimus Babilonem, cr non es curata, derelinquamus ea . Ubi Glossa: Sicut Medici sub maguo Medico Angeli Der Iunt, Dolentes animas nosras a vitiis curare, quos ψGrepellimus, dum consiliis eorum non acquiescimus: qui videntes se m
dere operam, ad invicem Heuute retinquamus eam et adjutoria, cω medicamema adhibuimus , covium aπ es, πon vult obgervare, quod
dicimus , sudium nostrum non sequitur essectus , abeamus unusquis in terram suam. Refertque Josephus Lib. q. Belli Iudaici caP. I a Romanis Jero b mam obsidentibus Templi ingentem portam ino
198쪽
te, improvisoque patuisse, audit sque e Sanctuario Tutelarium vo ces se invicem adhortantium: Migremus hiπc . Et de Iuliano Ap sata narrat in ejus vita Ammianus Marcellinus, pridie certaminis. quo coelesti manu interfectus est , noctu in regio tabernaculo vigilanti , ct incertam imminentis pugnae aleam volventi, Genium tutelain rem tristi vultu adstitisse, dixisseque: Aliquoties tanquam repudimius abscessi, iam tecum diutius nou habitabo . Sublata verti custodia Angejica consequens , gratiam quoque sufficiemem cessare, cum juxta receptam S. Τnomae doctrinam: Immo nihil verari possis circa suam Ialutem fine auxilio dioino , quod homini exhibetur mediante miniserio Angelorum. Quod etiam reξetit I .p. q. Iad 3. Qub etiam facit S. Augustini, aliorumque Patrum sententiae docentium: Deum , qui omnia facit in numero, pondere,ct mensura , singulis quoque peccatoribus certam mensuram, ct tem p rum spatia praefixisse, quibus juvare illos, de sustinere velit, ea ver, completa cessare Dei gratiam , de misericordiam , ac peccatores suis desideriis relinqui, quae omotum m xima castigatio est, juxta illud Prophetae A mos I. Super tribus sceleribus Damasci, coe super quamor non conversam eum: re super tribus sceleribus Tyri, in super quatuor non convertam ilium: super tribus sceleribus Edom,insuper
quatuor non convertam ilium. Et Eccle. cap. . confidera opera Dei,
quod nemo possit corrigere, quem ille dospexit. Et Augusinus: Illud
I entire nos convenit, unumquems a Dei patientia tamdiu susineri, quamdiu nondum suorum peccatorum terminum, sinems complevit, quo consumato, eum illico percuti, nec ullam ei veniam reservarr . Lib. de Uita Christiana cad. o. Et Lib. de Nat.& Grai.CaD. 6s. Π
pinnam praecedentium criminum, de Abngelorum custodia, ct omne auxilium bene agendi , poenitendique subtrahitur. Resp. Quamvis haec omnia concederentur, nihil propterea contra sententiam nostram inferri posse, nam ut supra quoque obse Vatum est, non quaerimus modb, an peccatoribus semper, ct ubique gratia paenitendi tribuatur, sed tantum illud contendimus, nullum etiam perditissimum esse, cui opportune, de per aliqua temporum
intervalla, certassiue occasiones non gratia copiose tribuatur , qua
salvari possit, aderi, ut si non salventur, tota peccatoris culpa sit Dblatas aflatim gratias respuentis.
199쪽
Caeterum praeter hoc, ne illa quidem admittimus, quae In o jectione afferuntur et Negamus enim aliquem peccatorem effetam magnum, qui dum vivit. ab Angelo suo Custode deseratur . Haec Angelici Doctoris expressia sententia est, nam p. I. q. II 3. a. 6. sodia, inquit, Angelies quaedam executio divina Proυidentia circa homines faela. Manissum es autem, quod nec homo , nec res alia qua totaliter divinae Proυidentia subtrahitur ; in quantum enim alia quid participat de esse, in tantum Iubditur uniυersali Providentiae Emrium . Sed in tantiam Deus secundum ordinem jua Prουidentiae diciatur hominem derelinquere , in quantum permittit illum pati aliquem defectum , υel pugnae, vel culpae. Similiter etiam dicendum est, quod Angelus Cuctos nunquam totaliter dimittit hominem , sed ad aliquid interdum eum dimit it, prout scilices non impedit, quin subdatur alicui tribulationi , vel etiaω quin cadat in peccatum secundum ordinem diesvorum judiciorum. Et secundiam hoc Babilon ν O Domus UraFI ab Angelis derelictae dicuntur, quia Angeli earum Osodes non impediυerunt, quin tribulationibus subderentur. Et a. 4. Homo in satu vita consiturus es quasi in quadam via , qua debet rendere ad patriam: D qua quidem via multa pericula homini imminent, tum ab interiori, tum ab exteriori juxta illud Psalmi: In via hac, qua ambulabam , consitustrunt laqueum mihi: er ideo sicut hominibus per viam non tutam ambulantibus dantur custodes, ita ct cuilibet homini, quamdiu viator est, cusus Angelus deputatur. Quando autem famad termiuum viae perveneris; fam non habebit Angelum custodem ,sed habebit in Regno Angelum conregantem , in inferno daemonem punientem. Et ibidem ad a. Sicus praesciti, O insideles, cir etiam Autia
risus non privantur interiori Oxilio naturalis rationis 3 ita etiam non priυantur exteriori auxilio tori vasura humana divinittis concesse , scilicet colossia Angelorum ; per quam eis non juventur , quantum
ad hoc, quod visam aetervam bonis operibus mereantur , juυantur tamen quantum ad hoc, quod ab aliquibus malis retrahuntur, quibus
fibi ipsis , or aliis nocere posent. Nam ct ipsi Daemones arcentur per bonos Angelos , ne noceant, quantiam volunt: se militὸr Antichri fur
non tantum vocebit, quantum velles. Vides ex mente Sancti D
ctoris homini, quamdiu viator est , dum videlicet vivit, i md etiam ipsi AntiChristo quem verb Anti Christo pejorem reperies λθ nunquam Angelicam custodiam deen , idque jure merito ; Si enim, ut idem Angelicus observat art. 6. Daemones nos semper impugnant juxta
200쪽
ta illud Apsoli: Moersarius oeser diabolus tanquam leo rugiens circuit quaerens, quem devoret; ergo multo magis bovi Angeli semper nos cusodiunt. Λccedit, Angelos ad custodiam hominibus dari, non
quia justis, non quia fidelibus alioquin nulli peccatorum, nullique infidelium darentur ) sed quia ad imaginem Dei factis. quia Viatoribus , ct coelesti patrocinio, ac tutela indigentibus ob imbecillitatem naturae, insidiasque Doemonum , ct mille alia pericula, quae via Ventibus Occurrunt. Hae verb rationes in quolibet etiam obstinato peccatore locum habent, ct ideo custodia Angelica ad communem Providentiam, & communia beneficia pertinet, qu e nulli hominum
negantur, juxta illud Matthaes s. Qui Solem suum oriri facit super bonos, sm malos, ct pluit super jusos, ct injurios. Quam rationem eleganter quoq; insinuat Angelicus Doctor I. p. q. II 3. a. I. ad s. ubi τSecutidum rationem δυivae Pro Dideutia hoc in rebus omnibias inυenntur , quod mobilia, or variabilia per immobilia, O inυariabilia moventur se regulantur , ficut corpora inferiorape veriora , O omnia corporalia persubstantias spirituales, quae sunt invariabilia secundum sub vitiam. Sed se nos ipsi regulamur circa Conclusiones, in quibus pusumus diversimode opinara per principia, qua iuυariabiliter tenemus . Manifesum es autem , quod in rebus agendis cognitio , O assectus hominis multipliciter variari , descere possinus a bono , O ideo necessariumsuis, quod hom inibus Angeli ad cusodiam deputarentur,
per quos regularentur , O moυerentur ad bonum sevesicia
enim, qua dantur homini divivitus, ex eo quod es Chrisianus, incripiunt a tempore Baptismi, sicut perceptio Eucharisiae, O alia hujusmodi . Sea ea quae prουidentur homini, in quantum habet naturam
rationalem, tunc ei exhibentur, quando nascendo talem nasuram a
ripis , cr tale beneficium es curionia Angelorum . Ad illa verb , quae de Angelis, qui Babilonem, Jerosolymam, & Julianum Imperatorem deseruerunt, jam respondit idem Angelicus, ut modb audivimus. ubi observandum quoque est, illam ipsam comminationem deserendi novum Angeli tutelaris beneficium esse, quo peccatores tanto malo praenuntiato ad poenitendum validissime incitantur, nam ut bene scripsit Augustinusα Non vult ferire, qui dicit caυe. Et Chrysostomus Hom. I. de Poenitent. cujus rei caussa, quae ficturus es mala, praedicit λ ut nonfaciat. Nec verb admittesdum est, quod Gonetus docuit, videlicet: Angelos quamυis in Insidelibus non excia emisuperuaturales sit rationes juvantes ad opera conducentia aua