장음표시 사용
251쪽
nam, di superfluam quaestionem esse, cum quaeritur, cur Voluntas
divina hoc potius, quam illud velit, aut causet; hoc enim ipso, qudd est causa prima, nullam aliam causam habet , ct ideo tam abis surde illud quaeritur, quam absurde quaereretur, cur linea sit potius longa, quam lata , de cur centrum sit potius in medio , quam a latere circuli λHic etiam observandum est, Deum ad executionem Decreti illius sui, quod modb descripsimus, mutandamque hominis voluntatem, nulla qualitate opus habere , quae voluntati inhaexeat, eamquedpterminet;sed solo nutu,efficaciaque suae voluntatis id totum praesta-xe:Quae enim mutatio major cogitari potest,quam cum Deus materia primam tot sermis coelestibus, ct sublunaribus ornavit, ct quando lutum anima rationali, vitaque instruxit fit solo nutu voluntasi suae, nullaque intermedia qualitate velut instrumento id fecit , quanto ergo magis eodem modo, eademque ratione mutare voluntatem
poterit λ Cum enim tota virtus agendi, quam tu qualitati illi attribuis, a Deo sit, ct in Deo eminenter contineatur, sequit0r; solum Deum sine illa praesta re posse id totum, quod illa potest: sicut quia tota potestas ius dicendi in Judice delegato est a Principe delegante. sequitur, solum Principem sine omni delegato posse indisium exercere psc sententiam ferre, quod Theologi volunt, cum universim docent, posse Deum supplere omnem virtutem causae effectivae non Vitalis. Mutatur ergo voluntas in genere causae effectivae, ct a Deo,cta se ipsa in genere causae finalis a bonitate proposita; in genere verb causae formalis ab amore, aliove actu, quem elicit, recipitque III. His ergo notatis, ciὶ m supra copiose probatum sit, gratiam petendi, orandiriue nulli peccatorum negari, superest, ut ostendamus hanc ipsa morationem certissimum. & infallibile medium esse, essicacissimam hanc, d. triuinphatricem gratiam, praesertim verb finalis perseverantiae a Deo impetrandi. Et quidem justos quod attinet , nihil in Sacris Litteris aut si quentius, aut clarius exprimitur, quam eorum orationem, quot es petunt, quae ad vitam aeternam spectant, certissimh exauditum iri. Quod cum passim in Scrip turis occurat, sh notissimum sit. non est . ut hac fusius expendatur. De oratione tantum peccatoris quaestio est, de qua dicimus, si fiat. ut oportet, esse quoque efficacem, semperque exaudiri ; non quidem per
viam merit , cum hoc dignitatem postulantis supponat 3 sed per vi m
252쪽
petrationis, quae sola Dei misericordia. Christique infinitis meritis nititur. Observandum tamen est, duo esse genera peccatorum et Alii enim sunt, qui nihil minus, quam de peccatis deserendis cogitant, ct instar mancipiorum, quae libertatem pretio vendiderunt,
catenas suas, ct compedes amant. Istorum verb orationes non tantum non efficaces, veru metiam ingratas Deo esse, quippe temerarias , de impudentes, palam est, saepeque in Scripturis expressiam . Quid enim inverecundius , quam si beneficia, ct gratias a Principapetas , quem non tantum offendis, veru metiam deinceps offendere statuisti, palamque professius es insultantis haec oratio est, non postulantis: qui declinat aures suas, ne audias legem, oratio ejusfiet execrabilis. Prov. a 8. Et Isaiae i. Cum extenderitis manus Usras, er- tam oculos meos a vobis, Ociam mulsiplicaveritis orationem, non exaudiam, marius enim υsrae plenae sanguinesunt. Talis suit oratio
Judae, talis Antiochi Regis, de quo Machabarorum 9. Orabat hic se lesus Dominum, a quo misericordiam non esset consecuturus. Alii sunt peccatores, qui peccant quidem fragilitate naturae, aut impeta Cupiditatis velut torrente abrepti, qui ct peccatum agnoscunt, ct sub jugo gemunt, cupiuntque servitutem, & catenas exuere, nec tamen possunt ό ideo divinum auxilium, gratiam constanter implorant, quorum oratio illa est, quam dicimus, 1 Deo insallibiliter exaudiri . IV. Primb enim Maiib. v. universaliter dicitur: Omnis, qui petit; accipiet. In quae verba Author operis Imperfecti Homil. I 8. Sivejusus, sive peccator fit. Et Luc. II. Dico vobis, etsi non datit, quia amicus es, propter importunitatem tamen surget, O dabit,quidquid habet necessarium . ubi vides importunitatem, hoc est astidestatem precandi aequari, imb praeserti debito, iurique amicitiae ue adebui quod amico negari potest, negari non possit importune roganti. Ex quibus Evangelii verbis colligit etiam S. Basilius in consitus. nas. cap. I. peccatores impetrare, quod petunt, Derseveranter petant. Et Lue. 38. Publicanus orando indulgentiam obtinet: quo exemplo S. Augustinus Tract. M. in Joan. arguit illius caeci verba, dicentis et Scimus, quia 'eccatores Deus non exaudit. In quae verba Augustinus et Cacus adhuc inunctus loquitur, nam ct peccatores exaudit Deus; si enim peccatores Deus non exaudit, frustra ille Publicanus diceret et Deus propitius esο mihi peccatori. S. Hieronymus quoque Epis. ad
Damasum de filio ρrodigo, docet, si peccator jam spe ac desiderio Glius Dei sit. non absurde in oratione Dominica dicere et Pater Oser ν
253쪽
nam ct filius prodigus Luc. I s. nouisum reconciliatus dicit se indiagnum, qui filius vocetur, ct tamen Patrem appellat, cum ait: Pater peccavi in caelum, ct coram te. Et S. Chrysostomus Homil. ς6. de diversis t Non tam υalet amicitia apud Deum, quam oratio,
quod amicitia non perfecit, idperfectum es ab oratione. Iderruiue conis, firmat S. Gregorius in Psalm. 6. Poenitentialem si tamen hoc opus Cregorii est exemplo Jonae Prophetae: clamavit Ionas ad Deum de ventre ceti, de altitudine maris, de profundo inobedientia, O ad
aures Dei oratio illius perυenit, qui eum eruit afluctibus, eripuit a be-olia, abGLit a culpa . clamet O peccator, quem a Deo recedentem cupiditatum rempsas contrivit, quem malignus hosis absorbuit, quem
praesentis Iaecuti fluctus involvis, agnoscat , se est in profundo, ut ad
Sed omnium luculentilliis Angelicus Doctor a. a.q. 8 q. a I 6. in C. & ad a. In Peccatore duosum considerandasilicet natura, quam diligit Deus, culpa, quam odit. Si ergo peccator orando aliquid perit, in quantum peccator, id es, secundum desiderium peccati v. g. iracundus vindiciam,avarus injustum lucrum in hoc a Deo non auditur ex Misericordia ,sed quandos auditur ex fusilia ad vindictam, dum
Deus permittit peccatorem adhuc amplius ruere in peccata ; Deus enim quadam negat propitius , qua concedit iratus . tit dicit Augustus. Orationem vero peccatoris ex bono natura desiderio procedentem Deus audit non quas ex fusilia, quia peccator hoc ποου meretur , Sed eta pura Misericordia, observatis tamen quamor praemissis conditionibus , ut videlicet pro se petat, necessaria ad salutem, pie , y perseveranter . .
. . . Peccator quidem nonpotes orare, quasi ejus oratio ex habitu Uirtutis informetur ; potes samen ejus oratio esse pia , quantum ad hoc, quod petit aliquid adpietatem pertinens , sicut ille , qui non babet habi-xum juriitiae, potes aliquid fusum velli. Et quamvis ejus oratio non sit meritoria ue potes tamen se impetrativa ; quia meritum innititur usilia Ved impetratio inuititur gratia . Exempla quoque in Sanctis litteris abundant: Achabi Regis, . m. a I. Manaitis a. Paralip. Nabuchodonosoris, Daniel. 4. Debitoris mille Talentorum, Mati. I 8. Filiis prodigi. Luc. Io. J nae Prophetae c. a.= 3. Publicani Luc. I 8. Denique quod olim nomine rebellium Judaeorum Daniel ue id omnes peccatores dicere ad Deum possunt: Inclina aurem tuam Deus meus , O audi: nes enim in fusificationibus no Iris prorier nimias preces antefaciem tuam,sed tu miserationibus tuis multis. Daniel. 9. I 8. V. Et
254쪽
V. Et plane id ipsum ratio convincit: Indignum enim est divina, infinitaque Clementia creaturam, ac filium repellere ejus auxilium S protectionem implorantem . Nec obstat, peccatorem indignum venia esse. Praeterquam enim qubd jam dignus aliqua ratione videatur, cum cupit, & conatur Contra naturae suae impetum peccato obiistere, ause voluntas , ct conatus sine gratia Dei esse non posisunt; ubi vero Dei gratia . ibi jam aliqua dignitas est . Ut inquam, de hoc sileam ; illud praeterea observandum est juxta doctrinam Λngelici , orationis essicaciam , ct virtutem impetrandi non merito , ctoe dignitate postulantis niti, sed Dei misericordia, Christitue infinitis meritis; sicut ergo merita Christi, Deique misericordia peccat res non excludit; ita nec eos excludit vis, essicacia impetrandi toties in Sacris Litteris promi sta . Non ergo quaeritur, quid mereatue peccator, sed quid Deum, ejusque Bonitatem deceat; non autem decet, ut filium repellat ejus genua complectentem , ejusque non
amplius offendendi gratiam implorantem. Quid enim iustius, Deoque gratius peccator petat, quam ne illum offendat λ quis verb credat, sibique persuadere possit, Deum iusta , ct grata petentem nouexaudire λ Plane si nullus tam durus est, qui naufragium passo , ct
cum undis luctanti, opemque poscenti, manum non porrigat: ct si Areopagus dignum morte Senatorem censuit, qui passerem sinu eXeussit, in quem se condiderat, milvo persequente; quan id minUS credendum erit, divinam Bonitatem creaturae suae, filioque facturam , quod nemo cum naufrago, nemo cum passere sectat. Deinde nisi Deus etiam peccatores exaudiat, tota fere oratio etiam justorum invalida redditur: Anima enim orationis est certa fiducia impetrandi , juxta illud Apostoli: ρο let aurem in do uibit hasi iam, qui enim, haesitas, similis es fiuctui maris , qui ai vento circumferrur; nou emgo a limes homo ille , quod accipiet. Jacobi r. Et ideo L Doeur. a. a. q. 8ῖ. a I 6. docet: Orariovem habrire vim merendi a charitate; es feaciam vero impetrandi a Me ct fiducia. Et S. Bernardus Serm. g. de Annuntiat: Sola Des apud te Domine miserationis obtinet locum nec Oleum misericordia nisi in vasi Muciae ponis. At si oratio peccatorum virtutem impetrandi certam non habet; sequitur, etiam justarum orationem,paucissimis exceptis, essicacem non fore. Quotus enim quistiue est , qui sine ulla haesitatione, nihilque dubitans credere possit, se justum esse λ cum potius nesciat homo, odio, vel amore dignus sit . Si ergo orationis essicacia, orantizue fiducia pendet a prae
255쪽
senti justitia ι sequitur , ut sicut nemo, paucis exceptis, certus est, Giustum esse , ita nemo certam impetrandi fiduciam habere posse, di consequenter nulIius etiam justi orationem eficacem sere, quippe demtutam ea fiducia . quae iuxta Apostolum ad impetrandum necessariae
est , hoc est, quae nihil Amat, niis dubitat.
Si ergo Deus se uideirionstratum est, exaudit orationem peccatoris, quoties necessaria ad salutem postulat, sequitur, si peccator gratiam illam essicacem, mala que voluntatis triumphareicem , ho est, auxilium se emendandi, perseveran dique in bono postulaverit. insallibiliter obtenturum. Quid ergo superest peccatori, quod optare amplius, aut quo vecordiam suam excusare pollit, si pereat, cum tot illi, tamque copiosa media suppetant, non pereundi λ imb Curre Clavem acceperit, qua CoeIi thesauros, aeternaeque salutis aperire sit,
januam certiisimb, de tutissimb polsit λ Quid enim facilius, ct promptius , quairr petere, quod non habeas λ ει tamen tam certum est , te Petendo accepturum, quam certum est, I eum iJpromisisse, d. sallere promissa non posse λ Si ergo non petas, ct ideo non habeas, a m bo te i cujus culpa id erit Z Dervolentis dare , si petas an tua pererre recusantis VI. ner. Sarpillime in Sacris istieris exprim stur , Deum ali . quorum S contumacium peccatorum orationes non audire , imb eorum preces in peccatum Verti. Nam rarent. 7.υ. 8. a. q. Sed λ rclamavero , GV rogavero . exclusit orationem meam . Nos iniquὸ er mus,'est cla iram provocavimur ,. idcirco tu inexorabilis M. Θρο-
fulsi nubem tibi, ne transeat oratis , Et Prov. I. Vocavi, se re isic keno quos in interitu υνυεro ridebo: tunc invocabitis me , ct non ex- auriam ue -- consurgent, y nou inυenient me , e is quod exosam ha-
erint disciplinam o Et ierem. rs. Si Aterit Moses, se Samuelcoram
me, non es anima mea ad populum 1-- ; eiice illas a facie mea , in egrediantur . Et cap. q. Et tu noli oraretro populo iso', nec visumas, pro eis laudem, oratione- , O non ovilas mihi se quia nou exaudiata. Et ad Hebraeos et . Esau reprobatus non invenit paenitentiae locum is quamυis m, lacrimis inquisi r illain. Resp. Sacras Litteras , quoties dicunt , Deum non exaudire aliquorum peccatorum orationem, loqui de peccatoribus, Vel qui pes gunt peccare , nullamque voluntatem emendationis habent, vel qui non pro' Culpa, peccatoque deinceps cavendo Deum rogant; sed
inutum pro temporali poena evitanda r Vel de illis , qui non pro se ,
256쪽
sed pro aliis rogant; isti enim non semper exaudiuntnri scriptum enim est: Quidquid petieritis mirem Verbum, dabit vobis. Vobis , inquitςnon aliis . In quae Verba Augustinus : Exaudientur . si pro βθlis petant, non pro omnibus, non enim absolutὸ dictum es, dabit .sed dabit mobis. Trach. Ioa. in Joan. Ea verba : In interita vestruridebo ctg. praeter datas explicationes, quas soliditsimas esse patet ipsum textum legenti, Beda, de Lyranus intelligunt de die judicii , aut obitae mortis, quando certum est, nullum amplius poenitentiae, ει orationi locum esse. Illa verb, quae S. Paulus ad Hebraus de Esau commemorat , ct ex ipse contextu, Sex Patrum interpretatione ce tum est, non de poenitestia commissi peccati accipiendaue sed de poenitentia venditae, amitaque haereditatis , ac primogeniturae, quam nullis lacrimis, nulli ne precibus obtinere amplius a Patre Iacobo
I. Explicariotrimi Aphorismi. IL Explicistis secundi Aphorismi . IL Explicatio tertii ApDorismi, ubi de spe im rimore .
Ι. π, E iis cui tundis , O faciendis sollicuum esse , qua Deus prod .cepit , O quibus observatis nemo anquam periit e non vera de iis anxiam esse , qua Deus non praecepit, nec sciri a nobis voluit, quale es M lirium Pr desinationis. Hunc Aphorismum jam olim docuit S. Gregorius Nyssenus Magni Basilii Frater. qui minit. a. post Dominicam primam Qua adragesirrue circa finem haec habet: Noli attendere ad Praedesinati Fs a nem
257쪽
strem Dei, quam ignoras ; attende ad verba, quae audis, intelligis et ficu enim in P desinatione verus es Deus, or mutari non potest: ita se verba ejus vera sunt, y mutari non possunt. Sed audiamus , qua sunt verba: Si υolueritis, O audieritis me bona terra comede ris et quod si nolueritis; gladius devorabit vos . Ne quaras aliam Pr
risivationem. Nihil hoc Aphorismo justius, reciaeclue rationi accommodatius , ct communi omnium hominum consensu magis receptum et Quis enim peregrinus, qui in patriam contendat, ex duam hus Viis non eam eligat, quae trita, comperta, secura, ct qua nemo non ad patriam pervenit λ Eam verb relinquat, quae longiuima, impelliti lIima , inaccessa , & quam quotquot ingressi sunt, aut perierunt , aut maximum pereundi periculum adierunt 8 Via ad Coelum est via mandatorum Dei, assiduaeque orationis, qua gratiam mandata observandi, in iisque perseverandi a Deo petimus: nemo ad Caelum non pervenit, qui hac via incessit. Quid profunda judiciorum Dei, quid Eurippum Praedesimationis, ct voraginem petis , quae citra naufragium navigari non possunt λ Η4c Origenes, hic Pelagius, h*c Calvinus, aliique absorpti sunt; quid seaueris pereuntes λ Noli quaerere, noli scrutari, sed vive, ut Christianum decet shoc est, age quod potes, de pete, quod non potes ; sic tutus pervenies . Id ipsum in omnibus negociis humanis, ct ab omnibus mortalibus fieri videmus . Nemo enim pugnaturus sollicitus est , quid Deus de Victorsa praedestinaverit, sed omnem curam in media vincendi vertit, quibus optime paratis victoriam sperat. Idem
de naVigantibus , negotiantibus , agriculturam artesque omnes exercentibus dicas. Quantb ergo magis idem vitam Christianam profitentibus faciendum est λ videlicet non eis curandum, cogitan
dumque praedestinati , aut non praedestinati sint ue sed ut vitam Christiane instituant ; sic enim certiisime de praedestinatis erunt . Audi Augustinum egregie in hanc rem differentem Lib. de Dono
Perseverant. Cap. aa. De VO: cursu vesro bono , rectos condisci-τε , vos ad Pradesinationem divina gratia pertinere . Vos i am obediendiperseverantiam a Patre Luminum, a qho somm datum optiamum , in omne donum perfectum, sperare deleris, σε quotidianis orationibus poscere. Ars hoc faciendo confidere, non ese vos a Pradisin rione alienos , qui etiam hoc, ut faciatis, ipse largitur . Quoties igitur de Praedestinatione sive tua, sive aliorum molestae cogitationes o
Cutrunt, excutiendae sunt, ct animus ad alia divertendus. Quid
258쪽
enim juvat, superfluis, noxiisque occuparit At quid tam superis fluum , ct vanum, quam Velle cognoscere , quae Deus voluit ignor ri aut quid tam noxium, quam imperitum navigandi, nullaque necessitate se illi mari committere, quo etiam peritissimi abrepti, haustique sunt Uitandum ergo est, quod nocere tantum, de juvare non potest. Qua de re praeclare Gerson noster philosophatur, peritissimus videlicet rerum asceticarum, vitaeque Christianae Magister : Sic enim in Dialogo de Praedestinatione loquitur, quem scr*sit, cum soluto Concilio Constantiensi insidias Ducis Burgundiae voluntario exilio in Bavaria declinaret; sic,inquam,in persona Monici interlocutoris monitum istud illustrat: meditatur aliquando Gerson videlicet)Secum conquerens: quid si fuso Dei judicio damnandus es λ Si reperis
indispositum eor suum ad humilem hujus rei considerationem, derelim quit eam , ct ad alia se con vertis 3 quem admodumseri consilium est in tentationibus , vel interrogatioribus carnalium peccatorum , vel experientiis earum rerum, quae sunt di illima electionis. Si v
r. percipit assectum suum Deo propitio tranquillum, humilem, O su vem ,Rsupededentim tamen . O caute in hac recogitatione , si forta
damnandus es: cujus aprehensione nequaquam remurmurat secundum praesentem Hectum, O sensum de divina Iunitia, sed humilzatus
dicit: fusus es Domine, in rectum iudieium tuum ; etiamsi me occidem
ris . ramen in te sperabo. Es conversus ad Dominum cum pio, humili ectu: scio, inquit, aequi e iudex, quoniam damnati te odiunt. Aego, dum inter im sectibus rEis tam seris, O blasphemis careo,amo te, qui selus es amabilis : te Jusissimum, te amantissmum, te clementissimum tua. : quidquid posremis de me futuram ordinaυerit volumias tua ; credo , em ore profiteor . quoniam nulla es iniquitas apud te , qui Sanctus es in omnibus operibus tuis . Hic amor gratuitus est, noumercenarius, non recurvus: Me sectiosilialis est, imis fidelis Sponsa, quem amorem , quia Dominus Juavis es , nou acceptare non poteri,
quia diligentes se diligit. Beatus qui ascensiones in corde suo disponens ad hune gradum len/supremum pervenis .
259쪽
II. Ita in negotio salutis eonatum, indoriam propriam aia here , aes nihil a graiia expectares: ita veris in solam Dei gratiamst rare, ac si nihil conatus, ct induaria tua posent. Hanc doctrinam a S. Ignatio societatis JESu Fundatore acc Pimus , cui admodum commendata erat ue hic verb I S. Augustino didicit, cujus celebre illud axioma est: Qui fecit te sine te, nonsaruvabitu fine te . Sunt plerique, qui talem Deum , talem ue gratiam cuperent, quae omnia saceret, hoc est, velis in Coelum na. Vigaxe non remis vellent: ipsi non orare , .non eleemosynas facere 3
non hostibus parcere, non cupiditatibus resistere , sed Deo omnia, si-hi nihil relinquere . Victoriam ergo sine bello, bravium sine cursu , ct praemium sine merito cuperent ue perinde ac si clementia esset Deo digna , terram otiosis, Caelum ignavis replere. Et ideo S. Apostolus, cum dixi siet : gratia Dei sum id, quiasum, ne quis Cre' deret, ita gratiam Dei omnia, solamque praestare, ut nihil humanae voluntati faciendum supersit , mox adjunxit: λ gratia ejus iume vacua non fuit , sed plus Omnibus laboraυi ; non ego autem, sed gratia Dei mecum . In quae verba Augustinus de Grat. & libero Λrbi tr. cap. s. Nec gratia Dei sola , nec ipseselus , sed gratia Dei erim illo. Id ipsum vel Ethnici agnovere. Narrat Plutarchus in A p Phlegmatibus: fuissequendam . qui pridie. qu m cum adversario
confligeret, votis, de Saerificiis Minervam placavit, acceptoque ora culo , Deam ad futuram, helum, ct victoriae certum arenam intrasse, Sed cum nec manum ad pugnandum moveret , nec ferrum stringeret Minervae suae fiducia. de adversarius interim punctim, caesimque feriret, conqueri caepisse; Ubi est Deorum des Nunquid Minerva victoriam promist y Cui a Dea responsum: Tu quo1 cum Minerva manum admove. Caeterum quidquid in causa salutis praestare homo Potest, id plane tam exiguum est, ut omnia gratiae, nihil industriae suς debeat. Primis enim nihiliotest sine gratia, ct illud ipsum parum, quod agit a gratia est: Sicut ergo stultus esset, quicunque morbo decumbens em suam in viperas , ct venena quae potius mortifera sunt d. non in medicum collocaret, qui novit ex venenis remedia Conficere , ita multb stultior, qui voluntati, ct naturae suae sempet ad
260쪽
malum pronae, non verb gratiae confideret, quae sola novit, ex maIa voluntate bonam facere. Deinde illud ipsum parum , quod homo cooperando gratiae facit, si Consideretur, quatenus ab homine est, nihil prorsus ad vitam aeternam conclucit. Quid ergo sperare homo de se possit , cum nihil possit λ ut meritb de humana voluntate, quatenus gratia caret, dicere possis , quod de ligno vitis apud EzechieIem legere est cap. I fili hominis, quidsiet de ligno istis ex omnibus lignis Nemorum, quaesunt inter ligna βDarum λ m uid tolletur de ea ILguum, ut fiat opus , aut fabricabitur de ea paxillus 8 Accedit, illura ipsum conatum , & concursum humanae voluntatis tot aIiis imperfectionibus, demeritis, culpis iue . vel antecedenter , vel coΠCO-mitanter admixtum ,de inquinatum esse, ut si Deus seposita Miseria cordia agere tecum ex justitia velit, longe plura reperturus sit . quae puniat, quam quae memio donet . Imb illa ipsa fiducia tui ex sententia omnium Patrum maximum demer tum , temeritas, ct praesumptio est, ac proxima dispositio , ut Deo relinquaris, de cadas . Quid ergo sperare de bonis operibus tuis tanquam de magnis opibus potiis, quando semper pIura debes, quam solvas t quasipamius men fruatae o ues iurisiae uosrae , inquis Majas cap 64. In quae verba Sis Macharius Homi l a G. Omnium Sanctorum opera bona o justria , si
separentur a gratia Dei , aecipiantur αι procedentia tantum exua turae lapse libero . sed vitiara arbitris; omnes indigue Dut oculis Dei . ct reputaretur , utpanuus mensuata et O ra enim ex operante a fi mat Deus; hic autem operam es bomr lamus, vitiatus, coucupisceus , Opeccator. Denique voluntas creata etiam maximis de persectilii-mis donis instructa , adeli volubilis , inconstans , ct infidelis est quod Luciferi , de Adami exemplis patuit at ab illa sperare perseverantiam in bono sine qua nullum bonum prodest idem sit.
quod sperare perpetuum ab aere serenum . aut a mari malaciam .stuid est, inquit S. Gregorius a. Moral. cap. a a. quid es homo πλsi folium , quod tentationis υento rapitur , O desideriorum flatibus levatur λ Mens quippe buma , quot tentationes patitur, quasi torfatibus movetur. Hare erim plerum ira perturbat : cum recedi ira, succedit inepta latitia 3 Aliquamdo hanc Superbia elevas, at quando verὸ iuordinatus simor in infima deponit . unde bene per Umjam dicitur: ecidimus quasi folium unitersio iniquitates nosi a quasi ventus ab Herunt nos. Quasi ventus quippe nos tuiquitas ab sit, Fia nullo os pondere in vanam elatiouem levaviς. Hoc ergo est in