장음표시 사용
101쪽
Dum late in Italia gerebantur, Augustinus quas scirentem sibi, quoad viveret, coadiutorem darent , Pelagianis feriatus plerosque libria, ab anno a t. dein morinci successorem. Quod vero hare Eradiitisquὸ ad annum elucubravit, hos inter prim inauguratici peracta est eoram frequentissimo popuIocipem locum tenent duci praegrandia volumina de VI. Kal. octobris Theodosio XII. & Valentiniano Trinitate , R Civitate Dei , illud in libros quinde- iterum Cias eo seth modo, si pompam excipias, quo eim digestum, hoeee oro libros duos de viginti com- Augusti Caesares collegas Imperii designabant, gest plectens. De prio i scribit sanctus Doctor in praefa- rum ordinem ex Epistola Ito. oeuli, subdo. Hi
ticine ad Aurelium: De Trinitate qua Detissummus . ponensbus igitur in templo Pacis coactis, Augnsti- vertis es libras Iuvenis inibo i, nex edidi. Baronius nus brevi quidem , sed luculenta oratione Eradium anno 426. num. r . putat libros de Civitate Dei llegam sibi dari deprecatus est. Dubium morta- iacto, si isse a Sancto Doctore anno η1ς. in qui opi- libus ultimum diem, sperari in pueriti adolesce nione est etiam noster Coquaeus in Commentariis ad tiam, in adolescentia iuventam, in iuventute opi lib. I s. eius operisca's . nam Sanctus Doctori bi- ti senectam, utriam ista mortali possea contingat, dema consulatu Manlii Theodori tiGue ad illud in enum e sperari tamen I nullam reliquam, quam tempus, quo librum scribebat, annos ferme triginta speret aetatem, senectuti relictam Senem se esse, computat at ille cocisulatum gessit anno 399.Quod au- ac diei supremo proximum. Urbes fraves plerum-tem sanctus Pater lib. I. Retrare eap. I. numerat via que turbas pati in Praesulibus elisendis; sbi in votis ginti duos libros de Civitate Dei , clam tamen anno esse, ne quid mali se mortuo Hipponenses subirent. 16. duo Retractationum volumina conscripserit. Decrevisse Severi Antistitis Mileuitani paulo anti Bironius ait, illum libros et a. nominas,e . non quod destincti exemplum sequi, qui ante obitum succes- eosdem integros tum temporis edidisset, sed quod serem omnium optimum nominaverat. Hine seqv universo operi eum librorum numerum destinasset. que in collegam Eradium ab illis deposcere: Tune Vethmoppositum ex Augustino habemus, haec enim i Populo acclamatum: Deo grauius, chrm loris, scribit lib. e. Retract. cap. i. tatium , vel quomodo dictum es vicies ter. Augustina vitae dictum est tred D c. qui oritus est, etiam ρεν eorpus in arur ; sed eier. Te Panem, Te Episcopumr dictam es octies. Cum
.am poma quassionem fune dicillimam in Mislsimo, i que reticeretur , iterum Augustinus: N es opas, ' ist/simo, edis tiri libro de civitate Dei fatis, quam- inquit, me de lodibas ejus ahquid dicere , faveo s
r is a serer, explicavi. Explieatur autem p. a pientia , o parco verecundia ' suscit, via nosis eum, quod est totius operis penultimum; universum igitur O Me me velle inco, Pod vos veristis, Osi r/ne-Qolumen de Civitate Dei ante libros Retractationum sirem, hodis molarem. Noere volo, Me a Domite inatum fuit. Quod vero opponunt, non oscit; no Deo nostro nunc etiam in aetate frigida votis ferventiti m eriginta illi anni nume randi sunt nona consu- iaspino, hoc ut mecum metis exhortor, admoneo, rotatu Manlii, sed a superioris anni consulibus Hon Io , At omniam in pace rarisi colletis, in eois laetirio Aug. IV. & FI. Eutychiano anno nostrae Ee hae mentius e firmet Deus, quod operatas es in nosse
ib8. ibi enim Augustinus consutat illud Gentilium sui misit mihi eum, fervee rem, fore incolamem. oraculum sabulosum , post annum CCCLXV. a pri- servet si crimine , ut vi facit graditim viventis , i mo petri miraeulo cultum Christianum destiarum . cum Iuppitat morientis . A populo aeelamatum, iique illum numerum Honorio, & Eutychiam Cois est trigesies sexies , Destrarias, christo laiades, exuater iunatum Idibus Maiit Ex quo, addit, inque ad L chris: Au fiso vita dictam es trede es. Te e tem s per triginta ferme amos, quis non video, Patrem, Te Episco mi dictum rei inses. Dignas, e quistisis eremiat cultus nodis,us chrisi Non dixit ab- 1 lasear es tum est vicies. νηὶ rectistii , irae es- solute triointa, sed ferm/ eriginta, quo loquendi mare dictum es quinquies. His, aliisque populi ae-i,iodo aliquot annos ad illuni numerum deficere si- ciamationibus finitis, Augustinus, Ego eburitati, ait. gnificavit, nem' unum, aut alioum Caetcrum O bene dentia vesra apta Dominum Deum minis mih hi, tib i, de Civitate Dei & peccatum originale, gratias ago, imo de illa Deo natius. Erra, μανυ, . iusque poenas, & diuinae gratiae necessitatem s:eph quidquid est, quod ad me perferebatur . aditam Uem , t praeseitim litat . & qui toti contra Pela- ratar, ubi necessarium hultieris consilium, meum non stiolam haeresim decertant, quam etiam libro ulti- negato auxiliam. Misit ut me abstraham , tamen qui inoop. I a. 1 sundamentis evertiti quid illud est, quod ad me perforelatur, ad illam ρ ab Augustinus Pelagianis ubique terrarum prostratis feratur. Ipse meantem constitit, si fori/ non iv,enit, 16 .eluti seris re feliciter gesta domesticis iam veluti quid facere debeat, aut posiae uinatorem , quem istpostliminio animum intendens diu meditatum opus mirim, ut O nobis nihil desit, ct ego tundem . 'ρ--e kequi e tanter decrevit. Vivente aduc Mar- do, si quumulumcumquespatium mihi brius iatae dona hellino anno ηr a. editos abs se libros censoria verit Deus, ipsam meam quantulanuumque vitam non auctoritate recognoseere eupiebat, sed& negoci segniciei, nee donem inertia, sed in sanctis seri tum subinde ingruentium, ac librotum scribendo- turis, quantum sepermittit largitur, exerceam .ium necessitate praepeditus in ultimam senectam possi Meo ipsi oderit, Oper ipsam etiam vobis. Ninat emam illam. ae laboriosam curam distulerat. Ad ergo invideat ocio meo , quia metimoriam megnum ha- ipsum tanquam ad oraculum ex Christiano Orbe bet negocium. κdeo me de hac re, propter quam vos i Epistolae .cilitabant. eundem plurimi ex remotiss- vitavi, omnia vobiscum eripe, qua delai. Ime adaiami, provinciis Consilii causa conveniebant, neque iistim νogo, at gestissis durumisistitare eis, quiminii, laborum Africani addebant, Hipponenses ve- potestis; His mihi res V me vestra pus en, traeam luti sim iure e teris isto frequentius utebantur. Hinc responsionem vestram , de hae tiaras e aliquid interm A uotistinus, quo fiorum voluminum Retractili te. Α populo acclamamm est: Fiat, fias dictum snem eommodius perageret, nev E ad alia distrahere- vities quinquies. Dignus est , instum es, dictum G -- tue, de succes, e nominando serio deliberavit. ries octies. Fiat, fiat dicta, es quaere deriti. ω iniarὸ pro concione eives Hippomenses adhortatus duritis, olim meri ast dictam est isties quisquiri. δε-
est, ut Eradium Presbyterum solentia, ac pietate dicis lao gratias agimas: Actum streiacies Exodi
102쪽
cisse , Erasiam e sma 1 insum octies declis. Sanctorum est seriptus post duos i libros Retractatio His peractis Augustinus ad sacra facienda descendit. num I Do testem ipsum Auctorem libro eodem de Supeios precaturus, ut eo die gesta Hipponens s Praedest. sanctori eap. 3. Denique, inquit, ecim mea bene verterent. De memoratis Hipponensis populi euisa e sola retructarem, eamque retractationem acclamationibus in Eladii facta per Augustinum fluo prosequerer, cujus operis iam duos absciseram electione agit in lib. . de Vet. aeclamat. de plausu libros, ans quamserina vestra prolixiora sumpsissem. H p. 3. Franei sciis Bernardinus Ferrarius V. C. R de Jausinius etiam libros Retractationum inter ultima saeta iuxta, ae profana literatura optimὸ meritus, morientis Augustini scripta reponit, cum tamen eurus modo nepos Octavius Ferrarius in hae Ae Sanctus Doctor triennio superstes fuerit, decemque demia Patavini oratoriam eathedram moderatur, alios insuper libros ediderit, ut dicemus. Polli .& eiusdem nominis simam aequat, & extendit, dius in libro de Vita Augustini cap. 18. de hac v tanta enim est viri eruditio, tanta orationis copia, luminum recognitione ita scribit: odit/ proximum tantus in dicendo lepor, ut suim iterum Patavinis His diem infirmitatis M.tili sui a se Harios, ct editos Livium lacteo eloquentiae sonte manantem restituat. νece ait libros, Et poste r Undi etiam daa et crimbine tamen Livio Octauius selieior uisus, quod se volumiκa, quorum is titulas de recensi e tur illius invisendi gratia privatos tantum Romam usi rum. Haec autem quo tempore accipienda snt, que semel profectos acrepimus ; hie vero Om- stitim his signi scati H iam brevi consequerui temporemium literariae Reipublieae Procerum oculos in disina voluntate, O potestae praverati, Mi memus sui admirationem trahit, & summoram Princi- inrta, disresis se is armata, o bellis exercitata impum munificentiam plena manu effatim continenter maniam hossiam mmdlatorum, O Aisoram rem is experitur, o tam secum habentes Gothorum gentem, aliarumque di Augustinus nomis, iisque a uis torum sese la- ,resaismontium Honas ex Hispania partibus tradis horibus exere uit, ut non ocia invenisse, sed nego- moinis arissus risis influxiset, O triviisset. Ateia mutasse vitiis sit, aetenim qui hueusque eontraham tae Vandalorum irruptio in Africam accidit a reticos tot , ac tanta bella gesserat. victricia eontra no et . qu se iam ex Possidio consecuta si seripti semelves uti aram eonvertit, ac editos abs se libros nem duorum librorum Retractationum , patet istos censerio stylomotavit. In his nonnulla, quae pela- anno ηα . ex eodem Possidio completos, quod via gi,ni; vere mihus intelligente sera putari pote- dit etiam Baronius ad Annum 4 aes pag. qm. rant , commodὸ explicat , ut ex litiro primo Augustinus exaratis duobus Retractationum li- . cap. 7. s. Io. II. 23. aliisque eolligitur. Porro bris , saeras eonciones c homilias Grsci vocant a1 ea ita opera nonaginta tria in CCXXXII. libros Epistolas, Salia, quae secundo, octavo, non , digesta correxit, Duo autem tae Retractationum de decimo remo continentur, retractanda suscepe- volumina anno actexeunte inchoasse, & sequenti rat, eum inopinata in nova praelia a Iuliano pro- persee isse collistunt scriptores ex Eradii electione, vocari se sensi. Alipius iam tertio Romam navi- quae ad hoc fuit ab Augustino instituta, ut grande parat, tibiciun negociis expediendis incumberet, hoc opus exequi posset. Nos altero id argumento cognovit Julianum alterum librum Augustini de probamus. Augustinus anno Arg. fuerat Caesareae Nuptiis, di Concupiscentia quatuor abhine serὸ in Mauritania, ibi enim ipsomet teste disputavit annis abs se ad Valerium Comitem delatum oct publicὸ eum Emerito eius loci Episeopo Donatim admersariis libris impugnasse; quarὸ illorum qui Imneratoribus II orio xII. O Theodosio VTII. coss. XII. que priores celerrimὸ transcriptos opportunam occa- , Res octo is ex initio libri de gellis cum Emerito; sionem praeis rite nolens cito citius ad Augustinum octennio verd post scripsit libros Retractationum, transmisi, promittens alios tres qu3m primum nam cum corrigendum suscepisset opus de doctrina transeriptos se missurum , & multum instans, ne
Christiana inseriptum, imperfectum illud agnovit 1 res nsonem disserret. Augustinus scribit de his Libios, inquit, de domina cisi harus, es m imperia Iuliani libris ad Quodvultdeum, cuius Epistolafectos competissem , perficere malui, quam eis se νε- praeponitur libro de Haeresbus, ex qua colligi-lictis ud adia retra Iunda transiuer Lib. a. Retrare mus , qudi hae de re nobis describentur. A cap. 6 Tertium igitur librum persecit, Addidi nus erat a . N Alipius Romae aderat, qui climetiam, inquit, novissimis I rum, quatuor lia ad Bonifacium Pontificem libros quatuor Augus-Mis opsta si ιὰ impleri. At in libro isto quarto inter tini tulerit, tertio Itali eam peregrinationem ab Llibrorum retractationem elucubrato eap. a . tradit que dubio suscepiti cum enim Alipio Roma D- se ab octennio apud Caesaream Mauritaniae dissita- liani libros transmittente Augustinus dicat, sesse populo mignam eivilem, quam lapidibus pem iam duos Retiactationum libros absolvisse , quos ἡ:gebat: Et ecce Iam fermἡ octo , vel amplius anni editos diximus anno cla . Alipius quadrienniosum, inquit, propitio ch isto, ex quo illis nihil fere Romae commoratus suisset, nam Bonifacius
rati tentatiam est. Igitur haee scribebat anno 416. anno ηa . VIII. Gl. Novemb. obierat; qii clim ante octa annos Caesareenses a tam immani specia cum Ecclesasticae eorum temporum disciplinae taculo luculenta oratione dimovisset. Hos lietraeia repugnet, tertio Alipius Romam venisse dicendustationum libros completos fuisse anno a . indὸ pa- est. Itaque hosce quinque Juliani libros Sanctustet, quia multum operae ab oecupatissimo alias via Doctor accepit, quondo iam retractatis CCXxXII. ro ea correctio exigebat, clim praesertim libri qui- libris, reliqua opera, quae quatuor laudatis prae 'dam addendi essent, alii ad umbelicum deducendi. erandibus voluminibus eontinentur, iam iam ce P. Torellus tom. I. saecul. Rugii stin. anno 416. surae admoturus erat , Et quidM Epistolarumnum. 3ο. hoc ipsum assirmat, eo quod Augustinus volumen relegerat, at nondum quidpiam inviliteris Prosperi interpellatus librum seripsi de prae- corrigendo dicia rate haee sunt eius verba in Epis. destinatione Sanctorum, undὸ Retractationum li- tota ad Quodvultdeum: Restatum Epistola , Obros anno demum Ar . terminavit. sed salso niti- tracturus populares, quos Graeci homilias vocant, e
tur fundamento, nam liber de Praedestinatione plurimas Episolarum legeram, sed actu nihil Aia
103쪽
dictaveram, tiam me etiam si Pullam libri occupare
erperant, quorum nunc quarto respondere estpi. Ex
quibus Jansenius corrigendus venit, qui Durat lihi os de praedestinatione Sanctorum, & de Dono perseuerantiae scriptos esse ante libros posteriores contra Iulianum. Nam cum Juliani libros aecepi t, testatur Augustinus, terminatis duobus libris Retractationum se quidὸm Epistolas legisse,
sed nihil indit expungendum dictasse I at vero cum cap. 3. de Praedeli. Sanctorum dixerit, se iam a solvisse duos libros Retractationum, capite tamen ar. de Dono perseu. ait, propter m fario lilros, in quibus opuscula mea retraciunda suscipi m. Ex quibus constat Augustinum, cima scra binat ad prosperum , jam inchoasse alios libros Retractati num , qui impersei hi poste, remanserunt, neque editi sunt 3 cum tamen acceptis Juliam libris ab Alipio nihil reliquorum operum se retractasse assirmaverit. Augustinus reliquorum voluminum emendati nem altius animo insxam tenebat, qu m ut ulla ab inccepto opere instantia revocari posset a Verum Alipio etiam atque ei iam responsionem per lia
teras urgente manum tabulae admovit : critis,
nempὸ Alipii ait , instantis eoactas stim , remissias
semper ame, quod agebam, til operi utrique non d essem , avi diebus, alteri noctilus, quando mihi alatiis oecupationibus hinc , at qae hinc inuri non desistentium parceretur: In Epist. ad Quodvultdeum. It que sanctissimus senex a devicto iam toties hoste provocatus sommo horas negabat, quo eundem datistes ponsionibus consularet. Hoc postremum conti IJulianum opus eadem prorsus methodo exaravit, qui de Faustum Manichaeum, de Petilianum Donati sitam olim reiecerat , nam quasi alternis sermonibus
in praesentia dissereret, verba Juliani sub eius nomine posuit , reddita sub suomet etiam nomine
respontione , tanquam ea sui fient Inter disputa dum a notariis excepta. Itaque pertinaci labore die , noctuque operi incumbens jam quarto Juliani libro responciere cceperat, cum ad alia distrahitur m vultdeus Diaeoniis Carthaginensis omnium haeresum eatalogum ab Augustino per literas insistanter petiit; ille operis laborem causari, in qua olim Epiphanius magni apud Cyprios nominis Αntistes, & apud Latinos Philastrius Brixiens, desudarant: transmissurum se Epiphanii codicem grocum, quem ipsemet in vultdeus Carthagine per interpretes Latio donaret. Non acquievit Qit
vultdeus, sed ab Augussino discere se ea cuncta velle respondit: Epiphanium relatis haeresibus su-gulis singulas Ecclesiae eontrarias definitiones Git non subdidisser prolixius esse Epiphanti Opus brevem se indiculi in modum libellum petere ἔ ne line ire te Grωcas i iteras, interpretes vero plerumire dissiciles evadere, vel obscuros. Augustinus ami-ιissmi ju enis inflantia motus resutato quarto J liani libro volumen de haeresibus D na cum retracti tionum altero tonscribere aggressus est Porth in sine prioris Cperis ea p. 88. pelagianam haeresim ponit, illud tamen imperfectum ad Diamnum misit, non enim haeresum reeitationi sectes. de Mnitiones subtexuit a quarὸ librum eonestis tr - id , quod resus implendum, quod tam munum este tenta
tis , me oratiambas adjuvetis. Caeterum mortuo
Sancto Doctore prima sus Episcopus Asrieantia Augustinianae doctrinae studiosissimus, ut ex eiusdem in Epistolas Pauli eommentariis liquet, adem opus complevit, tesse Sancto ' Isdoro de series Seripe cap. s. ubi affrmat, Prima sum in tribui libri, haeresibus ad Fortunatum Episcopum explicuisse.
perfectum morte interveniente reliquerat.
104쪽
casianus apud Massiliam Semipelagianismi u sori De Cassimi patria Hessenii sententia laudata. Plura Guesia, de Cissam
inusque de gestis, ae seripti, Sancti Augustini contra Pelagianos dictum
est , modΛ transmus ad eos , qui eiurato Pelagio nonnihil tamen eiusdem errorum retinuere I hos Seholas.li et Recentiores dixere Semipelagianos, quorum cum Princeps fuerit Joannes Cassianus vir literis, ac morum integritate illustris, de erundem origine, atque in Galliam adventu nonnulla praemittenda esse duximus; is enim non modo Massiaiiensec, apud quos Monasterium eondiderat, Au gustino licitas fecit, vethm etiam vicinos Lerinae
Monachos quoad illam de gratuita praedest matione ad fidem sententiam in partes e tr, Doctorem Hipponensem traxit , undὸ gravissimi per universim
Galliam tumultus exeiti sunt, nonnullis sancti Au
gustini dicta aeerrimὸ desensantibus , aliis longὸ
pluribus eadem pertinae iter impugnantibus, quae Omnia in praesenti volumine nobis describentur. Prodivit anno 1 Lugduni excit sus Liber sati iustae molis inseriptus Samatis Ioannes cassianas illustratus auctore Ioanne Baptista Guesnay, qui Xeno phontis Cyropia iam imitatus Cassianum non qualis reapse se it, sed qualem ipse eundem esse voluerit, hi, exhibuit. Initio litiri Mythicam Cherrone in sim sistis deseribit, ibique cap. r. apud Theol sam urbem, quam Scythicarum omnium principem sicit, avitam Cimanorum gentem in honoribus amis
piissimis , fortansque maximis e stitatium Mit. Tx
hac, inquit, ortus magni ingenii adolescens Athenas scientiatum discendarum causa missus nobilem ibi iadem adolescentulam adamavit, nuptiasque celebratis
ex eadem paulo post Cassanum suscepit Athenis natum patre Mytha, matre indigen3. Hoc pacto saei linegocio Gue sinatus Cennadium, qui Cassianum nari ne Scythaem dixit, euidam Chroni eo Massiliens M nasterii sancti Victori , in quo Cassianus apud Athenas natus dicitur, conciliavit. Addit cap. 3. Cassaxum adhuc quadrimum in Palaestinam a genitoribus
deguctum suisse , atque celeberrimi Monasterii Patribus traditum , quo simul de pietatis, ae t iterarum rudimenta perdisteret Addit eap s. septennem Athenax revocatum in nobilissima Orbis Academia gravioribus disti plinis animum addixisse , ibique eum Germano itidem ex Scythia oriundo arctissi
mam amieitiam coluisse, eum quo demum, ut scribit cap. g. in Palaestinam reversus Monachum indirit Quae omnia fia ullo teste post annos mille ducentos,
&quod excurrit, animosὰ ille scriptor aseruit, quasi Cassiani ephemeridem letisseti At Lucis Hiasteia
nius eximiae eruditionis vir eup. 3. Praefationis ad Regulas Monachorum in Galliis apud Provine iam Cassianum ortum arbitratur, idque non modd ex sty
lo Gallicani, illius aetatis seriptoribus similiari ,
verum etiam ex eiusdem asceticis Commentariis deis duet existimat; nam Collat a cap. I. scribit: Quia ad repetendum Provinciam hostrum, aratie ad revisendos parentes quotidianis atrias aestitisset humuν. Quibus
verbis provinciam Provinciae palam a Cassiano desν natam putat Praetere, hie de sui patria Cassanus sublieit: Istorum Acoram stus . in quibas erat a m Dritus nebis alita possis , ipsistimque renitas ,renda regionam ania scalas pingebatur, qaam grata , in conem e sotitassinis I riis tenderentur, ita ut non su4m delectare Monachum possentseruus,arum , sed etiam magna victas praeseri compendia. Qsae Seythia eorum desertorum squallori, ae Cauea seis rigoribus miniis convenire posse laudatus scriptor observat
Video hane Holssenii de patria Cassani sententiam viris doctis probari , quos inter ob eximiam
eruditionem metito nominandus venit Illustrissimus D. Joannes Gualterius Musus a Seeretis Brevium S. D. N. Clementis X. Et ut verum fitear neque violenter ex eodem Cassano hoe ipsum eolligi videtur. Cum Germanus, ac Cassanus Abrahamo AEgyptio Monaeho desderium repetendaePatriae, quo aes.
tuabant, aperuissent, tale responsum tulere: Hos,
qui Iummo animi , in corporis nisu in Ose regione Δη- taxat quas naturum patria vestra in miatis impugnare conamini , diligenter expendite, atrum in alis torpidis , ut fama es , reetionibus, ct velut frigore Uraiis infideli- tutis ustrictis hoc, ut ita diserto, is larem Iustentu possis i Collat. a . eap. g. At idem Cassianus Collat. 1 r. in praesitione seribit, Eucherium Ludi
dunensem postea Episcopum in AEgyptum pergete
105쪽
ψoluisset Me hoe quasi frigoris Gallisam rigore ιον- pensem Pro,isciam derelinquens es illas, quas Ses justitia proximus rispicit terras, maturis virtutam fruribus redandentes vetit tartar eustissmus trosi,stiret. Ita utrobique Provincia, in qua ortus Cassianus fuit, hi re torpida deseribitur. Praeterea Cassianus, ac Germanus Anachoreticam vitam instituere se velle dieebant nullo vistantium subindE M achorum adventu turbatam , cui tranquillitati minus aptas esse dicebant AEgypti eremos, quod , aiebant, interdum a fra tribas frequentati jagi secreto, ac diu amo flentia secuniam desiderium nostrum neqMavam possumus inha-rere Oc. Quod sine risio nulIutentis in nostra Proiareiaeres vis eventarMm , in qua aut nullum , aut certe r
Idem .ero in praefatione Collati I 8. Anachoreticam vitam iucunitam feri in hae regione, nempe Calli ea-na, pronunciavit , ubi laudans Minervium, Leo tium, ae Theodorum , queis Collationes illas nuncupat , ait: Amisoretica sitiresuti mirarem vereris inliturionibus proxorastis. Quare cum Cassianus iuvenis in AEgypto degebat, incognita serὸ Calliis erat anachores eos disti plina Guemaius h Cherroneso Scythiae oriundum Casislanum exhibet, patre quidem , uil diximus , The dos ei ve nobil issimo , E quo Athenis ipse postea genitus fuit, matre Atheniens. Sed Cassianus se non fuisse Atheniensem diserte ostendit lib. i. de Insiit. cap. 6 ubi describens Monachos Uyptios ait: G Atant etiam resticulat dulices lanea plixas sutem i, quus Graeci , ms Dero Iuccinctoria , seu νed intea a , vel propria retracchiasoria paucimus appellare. Nunquam homo Atticus se a Graecis distinxisti Unde Verd Gue si is Theodosia in mentem venerit, ne io. Non est hic animus singula quaeque resill te , quae de Cassiano idem Seriptor literis mandavit,
inanem enim pror3us operam ponerem , atque Lecto
tum patientii plus iusto abuterer, nonnulla tamen hὶe su telam , ut univer a i Il ius operis facies cognoscatur. Narra cap. 7. Cassianum cum Geraeano at-tilliinlam familiari tatem in Aod mia Atheniens imiet ipsa literarum commercia inivisse, cum tamen C iscinus lue scribat Collat. I. initio e cum qua, nempe Germano, mihi allas tyracinio, ac rudimentis Militia spirit His ita indiuid ιtina deinceps e tulernum tam in coenolio, quivi in humo fuit , at cunsti uti si cum is sod ditasis, ac propositi MI irim rituram n
xantiarens, tirem mentem , atque animam daiavi inesse corporibus , quae repetit cap. I. Coll. 16. Non ergo
in Academia Atheniens , sed in Bethlehemit leo ce nobio arcta illosum amicitia initium auspieata est seribit in sine cap. r. Cassanum ad religiosae vitae studium ardentius rapessendum a sodali suo Germano exeitatum: χὸ literius , inquit , omnem etirum , atque operam in eunitione aetiorum rerum consti meret, sic ami tamrn auctoritas, in exemplum Boxia, Maeliora chνHiana disciplinae findamenta jaciendo. At sat statim oblitus in eadem pag. as. initio cap. g. ait: Et quoiam Germanus , quod iacile ingeniam vidus esse , o obseques , nee ud parendum pervicax, ita utilatim more sensibusque immuratus est, ut casam vertis ia
Ditisnem veritagis rutin is, rerumque eaduearum
adducta, Miat illicδ exupserit desideriis. Ita contraria subindὸ pronunciavit. Recte inquit sene ea initio lib. 1. de Clementiar ficta cit) in Mikνam suam Heiduat. Varias ibidem Cassiani navigationes, ae Uregrinationes narrat, antequam eundem Massi iam
dedueat. Si navigatio describitur, tu d flantibu,
Etesis, tranquillo pelago, plenis vetis Cassianus vehitur cap. a. pag. a . cap. 63. pag. I o. modo eu dem adversis fluctibus agitatum , proximumque nau fragiis iacit cap. s. pag. I a. cap. I s. pag. 3 a. cap. a
pag. 76. cap. 3 o. pag. 83. mare, quando libet, qua do lubet, pacans, agitans, ac si in utre, ut olim Ulysses, ventos includeret. Exact8 etiam institutae a Cassiano navigationis tempora novit I undE cap. r. Sub eritum amr; at cap. 3 o. inclinole Θ e mulsa si se eundem tradit. Si vero terrestri itinere Cassiano per palaestinam pergendum est, compendiarias quas-gam vias deseribit sicra Ioca vistantibus hucii'eurineognitas, nam calx Ig. pag. 3 ι. narrat, Cassanum
salutationum ossiciis perfunctum e Bethlehemitte. oppido prosectum Iovem vinas stadiis sex quatuor , t quinque s pro otio istuntem. Ita auctore essia, Bethlehem nee plenis duobus miliariis Joppe distat, cum tamen sciamus, is Ioppe Rammam esse L P. X. a Ramma Jetu alem M. P. XXXx Bethlehem vero M. P. VI. Ierosolymis distare scribit sanctus Hier nymus. Consulenda sirit itineraria Ierosolymitana, ae Geographorum tabulae. Itinerarium Equitis Ioannis Zuallardi omnium t talorum manibus teritur.
Anno 308. Joanne Cbrylis omo ad Constantis politanam sedem evecti , Cassinus, ae Germanus eiusdem Clem ad scri titi sunt , Gentianus Presbyter , Cassanti, Diaconus designatu nair. Guesnarus, ut ubique Verri salsa misceat, dicit Theophilum Ale-diandi inum Chrγχstomi electioni se se opposuisse ex jure p. armo a Patriarchis A exuaedriviis is electione Episcopi uvis civitatis a Cap a. pag. sq. Nae Theophilus vir doctissimiis ea nem sextum Nicaenum ignorabat, qui Alexandrinae Dic es limites μνωxit λ sedes C. R suberat Primati Autocesialo H raeleens in Thracia, & quidM cum inter eonfinia Dicecesis Constantinopolitana: interponatur ampla Dic ess Asiatica Autocephalo Ephesino subiecta, aes lutes Patriarehae Antiocheni provinciae, unde aliquod ius supra sedem C. R Alexandrinus Antistes somniare potuisset ignoro. Porro Cassianus palam satetur se fuisse inter Chrysostomi Clerieos lib. V. de
Incarnat cap ult. de Gennadius eap. 6 I. de Script.
Illustr. ait: counus natione solbs constuntinopoli aDame Murno Episcopo Diaunus ordinatas σι. Veriura Chevsostomo posua Eudoxiae Augusti furore in exilium acto, Germanus, ac Cassianus pro suo Antistite Romam ad Sanctum Innocentium Papam nomine Cleri et P. Legati Venerunt; scribit enim Innoce tius haec ipsa in literis ad eundem Clerum: Ex literis thurisdiis utoa, Das per Gemanam Tres teram , arculsaram diu vim missis, tragori malorum , quam os oculos possis, anxia fotaritudine eo sγi. Gue aius hae Cassiani legatione recitata haec addit cap. pag. Ios. Designatias rierat . Roma iis interetitistitares Do Innocentia Aniadiaconas vir egregia sanctimoniae , viqiae doctrinis , videtari nato stite erioresnestis es Ihomnus Pontifex, quantique referret hoe
etiam commilitene partem, aestidia rarasos m. sabiliri cassivrus intelligens, privaris quo e Getis hane
demereri, ae rei eon rodiosae ratio es edocere amisius est. Ilaec ille: Nolo interrogare unde nam Leonem inter colloquutores delanatum acceperit , video enim euina ex libito sine tesse ab eoAem set ibi a Ceriatune Leo non erat Ianoeentii Archidiaconus, mi neque etiam fuit tempore Zosmi,qui Innocentici suc-eessit; etenim anno 418. sedente dismo erat Eus lius Romanae Leclesidi Archidiae us. qui contra
Bonifacium schisma conflavit ; nam in labesto suppliei
106쪽
ei Cleri Romani ad Honorium Imperatorem apud lentibus, & currentibus impartiri. Ne tamen puta-Barentum anno Alo. pag. 43 a. appellatur A nidi retur sentire, Gratiam Dei secundum merita dari, coatis Eialelιus. Id temporis erat Leo Romanae Ee- quae erat pelagimorum sententia, subiungit: Dicia lesiae Archidiaccinus, quando mortuo Sixto Ponti- mas enim serendum Salvatoris sententiam , duri quid
fee eiusdem Sueeessor plenis suffragiis electus fisit, pnentibus , cr apeririptissanti has, O a quarentibus
quod eontigit anno M . quare ultra annos triginta in ,eniri, sedpetitionem, et inqui Mem, O pulsi durasset Leonis Arehidiaconatus. Ceterum om- tionem nostrum ais esse eo dignam , nis misericordia Deinium bonorum vota irrita cecidere , mortuo in exi- id, quiantimus, dederit, vel aperuerit, quod puntio Chrysostomo anno M . die I . Septembris fumas, vel illud, quae ras, fecerιι ιnveniri ζqulia Catanus Byrantis discedens in Galliam se PVUὸ en nam e oecasionesti tantummodo a notis bona, eontulit, atque apud Massiliam sedem fixit. voluntatis ollata ad hae omnia conferenda. Ceterum Rursus hie nobis Guesnatus e surandus est: scri- Casanum non bono fuisse in Augustinum animo in-bit Cassianum post Chryses omi mortem Romam ve- δὸ colligitur , quod taeitὸ eius operosas de divinanisse, ibique a sancto Innocentio Presbyterum ordi- gratia disputationes videtur singillare, dum ad ea natum, statim Pelagii tune Romae degentis hi res m dem contr1 pelagianos prohandam potiores esse seri-aeerri consutasse, quae susus prosequitur eap. 3 s. hit ministros ae duees AEgyptios Monachos, qui ad Idem cap. s. Urbis direptionem recitat, additque, eandem nos multis virtutum exemplis conducere Casmanum exeunte anno inro. ex Itali prosectum ad possunt qu,m illos, qui eam demonstrare conati Lerinenses Monachos , dein ad Leontium se contu- sunt versorum iactantia, cap. 13. ω iloqua dysput lisse, quod eap. 4 a. enarrat, illum denique in Λαμ tione, aut syllogismis dialecticis, vel Talliana fueun-siliae portum appellit cap. - . Quae omnia procul a dis, cap. 13. quae Augustinum certe notant, qui unus vero abeunt : Nam pelagius licet Romae nonnulla divinam gratiam tot libris, aedisputationibus con- contr1 divinam gratiam garriret, nondum tamen uti tr1 haereti eos stabilivit. o anno hosee libros adhaereseos assertor cognitus fuerat, i md ibidem adeo Castorem Cassianus perseripserit, mihi non liquet. Olebris habebatur , ut illius nomen, vel apud Asri- Satissa jus in supplemento Martyrologii Galli eam ad eanos eximi E commendaretur, ipso etiam teste Au- diem et r. semptembris tradit, Castorem Nonasterio gustino eap. 22. de Gestis Pel. seu rectius Palistinis r aediseato regulam 1 Cassiano impetrasse, ei inique diu 'Prius absentis, inquit, mae eonstitiai Nariin eo in Genobio Abbatem esisset, Aptensium Epist mm eum malia eius laude eognovi. Sed chm Cassia- pum in demortui Q tintini loeum subres' rum. granus ex Italia in Galliam eontendit, profecto non po- .esque cum Areadii Imperatoris Ministro in Galliis
tui totali gratia vistare Lerinenses, aut Leontium I lites habuisse. Sed profecto hie salsa sunt; Nam, nam cum Cassianus primum Massiliam appulit , non- ut nihil de Ministro Arcadii dieam , Galliae enim dum Lerina Monachis habitabatur, de Foroiuliensem diviso inter fratre Imperi ad Honorium pertine- sedem tenebat sanctus Cylinnius Leontii decessor, bant, Castor iam Episto Cassiano regulam pos ut ex ipsomet Cassiano, de literis Sancti Augustini stilavit, ut ex Prisatione Cassiani habetur, in qua
ad Cylinnium ostendam cap. q. Gue majus cap. 34. Castorem Beatissimum Papam vocat, & postea e In seriptorem nescio quid sals de Cassiano narrantem Frevincia siquissim tua cerasi oram ex parte inient vocat lare latum, temerariam, ae frigidum lictorem , lium, maxim/que gyptiorum volens insitata fundare additque compingentes cassiani vitam una cum inis m. me qtioque elinguem, O parapo sermocle, arque mendaciis sua φώmmatonyse noluerunti inae ver- selemia, ut aliquid ad explementum tui os rii de in ta suo auctori an potiori iure reddenda sint, alii pia seu as mei eo eram n eis. An 8 Areadius obiit judicent. Hoe sanὸ constat, posse nos Gueshay exis ann os . quo tempore nondum lites de gratia emer emplum imitatos quoruncumque hominum, quorum serant, Cassianus verΛ , ut patet ex lib. I a. a cap r nudum tantum nomen ad posteros transit, gesta lia post exortas de elidem gratia disputationes volumenteris eonsgnare, si nullo teste laudato ex proprio ce- illud emist. Verum antὸ Aamnatam haeresm Pela rebro dicta χ ae saeia quaelibet confingere lictat, stii anno Ar . ab Innocentio, vel anno sequenti a Z quod non est Heroum virtutes laudare, sed sabulas smo illum stripsisse puto, nam Pelagii sententiam , vendere, ac praeclarissimorum virorum gesta ex menia qui gratiam non nisi legem esse contendebat, ea μ r 8.daciis compacta posteritati irridenda obtrudere. refert, illamque absque ulla reprehensione dimittit; Interim Cassianus constructo apud Massiliam crea AEgyptios Monachos divinae providentiae gratias nobici inore famae esse coeperat, quare Castor Adi egisse tradit, quia adjuvat nos, odi illuminat, ipsum tensum Antistes egit per literas cum Cassiano, ut adjutorium nostrum, Pod novi alitid quidam interpretari eommentaria de institutis Monachoriun AEgypti sibi volunt, quam legem, intelligere, O agnoscere valeamML transmitteret. Morem gessi Cassianus, ac duodecim In quibus graviter a Casano peccatum est, tum de eo argumento libros exaravit, in quibus postro quod divinam gratiam ex pelagii sensu etiplicatammam relagianae sententiae moderationem secutus posia citra reprehensonem propolim, tum qudd Augusia se nos dixit hona opera humanis qi1idem viribus in- tini veram interpretationem tacitus praeterivit, dataehoare, at non sinὲ d vina gratia eadem perscere , indὸ forte Monachis Aptensibus errandi oecasone ιseribit enim lib. I a. cap. I . Nee hoc dico , tit hiam ex quibus antὸ pelagianorum damnationem librosis, e atus eis os ab industria, O laboris intretione duodeeim da institutis Monachorum illum Auct quemquam re cara contendam. Sed piame emstantissia rem scripssse suspieor, nam postea ex libris contr1mὸ non mea, s seniorum finiretia definio, perfectiois Nestorium Pelagianorum hostem Cassianum agnovi-nem quidλωβηρ his omina capi non posse, his autem mus. Cum veth lib. a. eaμ v. collationes Patrum fodissi gratia Dei posse eam a nemine consummarit in vita superstite se literis mandaturum Cassori promi- enim dirimas, renutas humamos apprehendere eum perse silet, erebris eiusdem Episto, precibus interpellai ossiisse adistorio Dei non posse, ita pronunciamus la- tus manum operi admovet, quod dum prosequitur, soranti a tamen, ac desudantibas misericordium Dei, Castor Aiem obiti at ubi decem colla tibiles eompi- gratiunque conferri, o ut verbis pusioli log o, -- lavit, easdem Leontio Episcopo, atque Helladio Monacho
107쪽
Monacho dieatas vulgavit; I Iinc maius in dies apud Gallos Sassiani nomen evadebat. Castor quidem adhuc vivebat anno I9. nam nominatur in Epistola Bonitatu Papae ad Episcopos Galliae data Idibus Junii Monaxio V. C. Cos.
Erant tune in meismae ob vitae sancritatem, aemonasti eae disciplinae rigorem Lerinenses, est a tem Lerina insula Provinciae adjacens adversus Anti, polim. Hi quidem Cassiani volumina avide perlegebant , adeoque ei ldem deicetabantur , ut novas 1 Uassiano collationes efflagitarint. Sanctus Honora tus Letinensis coenobii conditor, & rector crat, ce Iebres aderant Monachi Eucherius , Maximus, Hilarius , Faustus, Lupias, aliique , qui postea summa
cum laude Gallicanas Ecclesias hubernarunt. Eiicherius in proxima Leronis insula Anachoretam agobat, Lerinam tamen initio incoluerat, unde suam eandem insulam solebat appellare. Hic septem alias Collationes iteratis literis a Cassiano extorsit, teste eodem in praesitione ante Collat. I 8. Post con m tum , inquit, atque colloquium trium illorum sonum , quorum collationes sincto Fratre nostro Duberio eo
pelle me utcunque digessimus. In his collationibus ii berilis de gratia, & libero arbitrio sensit, quam in illis prioribus decem, nim licet collatione tertia 1
cap. II. utque ad 32. de divina gratiae necessitate di ruerit, non adeli tamen considenter locutus est, utὶ in Coli1t. I . ad Grinenses I etenim Collat. 3. cap. II. ait: Hic quoque O initium condiersionis, ae fidei nostra, palmam tolerotiam dot tri nobis . D
mino declaravit. od intelligens Doid quoque simialiter orat, sibi hoc ipffam mmim miHatione coηcedi dia
W- ε 7. cens: eonfirma hoc Deus, quod operatus es in nobis,
ostendens, non fusure sibi salutis principia dono Dei,
gratiaque collua, nisi fuerint eadem misi eratione ipsius, O quotidiana opitulationeperfecta. Postia: ILec autem dicimus, non ut sudium nostrum, uti laborem, M.que industriam quasi inaniter, oesuperbiaὸ impendenda
Tumus, sed ut noverimus, nos siri auauis Dei neca niti posse, nec efficaces nostros esse conarus ad capesn- dum tam immane praemium puritatis , nisi nobis adiutario Domini, ae moricordist fuerit contributum. Veiarum lieEt de initio fidei ita sentiret, capite tamen IS
aperte initialem fidem quandoque viribus liberi arbitrii attribuit his verbis: In tantum itaque senserum a Mantelici, oe Apostolici viri uniνersa, quae bona sunt, auxilio Domini consumari, ut ne ipsam q idem fidem suam eonfisi sint ilicam sepsefuis viribas vel arbitra libertase ferarae, ut hanc vel adjuvari inse, vel donum 5bi a Domiκo postularent: ita disiunctim loquitur, quasi non semper fides a Deo donetur, sed quandoque
in nobis per nos exorta a Deo con rianda s t. Ruria vis cap. I s. ait: Quia divisae sit Iratia praestare nobilpiovimus sicandos , atq&e vidiosam, nostrum veris esse, se concessa Dei beneficia vel intensius, HI 'nitis ex quamur e QSibus maiorem operis persectionem in liberi arbitrii sub priori gratia conatum refundit; sed
postea pejus loquitur, nam illud multi Theolog
rum tuentur : Quam rationem, ait, etiam illorum caecorum euratione fatἰs evr ver ridemus evresam:
uod enim in it antὸ eos Iesis, divine prendentiae, ese dignationis est Natia: Quod vociferentvr, . d. cane e Miserere nostri Domine fili David , νδει f. λυπ- foram, O credulitatis est opui.
Hxe quidem Cassianas scripserat Helladicino dum Episcopo, postea vero in Cortat. I . animosor fictus n iam titubanter , sed aperiri atque audacter
Euri arbitrii vires plus iusto conti, Dei gratiam
evexit, nam sia Dei gratia docuit, poste nos habere scientiam boni cap. I a. ubi de gratiam quandoque praevenire liberum arbitrium, quandoque ab isto praeveniri tradit: Dici Deum Salvatorem, cum pri venit, susceptorem, cum Mevenitur cap. II. Posse homines suis viribus habere fidem cap. I spem , di desiderium h ni cap. s. orare Deum cap. I I. Tentationes vel gravissimas, quales Job passus est, sine gratia posse superari cap. I . Ne tamen Pelagianam sententiam tenere putaretur, ea bona opera a
libero arbitrio inchoari tantiim, at snὸ Dei gratia perfici nullo modo posie dicebat; haec habet eap. 8
3γι eam in nobis ortam e uredam bona voluntaris ino xerit, illaminat eam confestim, utque eonfortas, O ancitat adfatalem , incrementum nibuens ei, otiam vel ipse plantavit, vel nostro conatu viderit emersisse, & cap. s. in Mer in uiatem evidentius clareat, etiam per nazurae bonum , quod iam eis creetoris indultum es, nonna quam bonarum voluntarum prodire primipia, qua tamenius a Domino diriguntur, is e summationem virtutum
perdimire nonpossunt, Apostilus testis es dieresi Velle adiacet mihi, per scere autem bonum non invenio. Dina Tandem invidiose iterum perstringens Augustinum, uti in libro 1 ff. de Insti tutis Monachorum dudum fecerat, eo ludit cap. I 8. AEgyptios Monachos ad Dei gratiam cognolcendam optimos Magistros es.se, quos asserit persectionem cordis non loquaeibus verbas, non inani disputatione, sed re, atque opere
divini esse muneris didicisse a nis velimus eos potius a Cassiano intelligi, qui in Gallia acrius de gratia , de libero arbitrio disputabant, sed semipelagianismi Magistrum Augustino miniis detulisse certo scio. Caeterum de divina praedestinatione haud sermonem fecit Cassanus, quod sertὸ dum illa perscribebat, nondum Augustiniani Libri de Corrept. & Gratia, neque Epistola ad fixtum , vel ad Paulinum in Caialias delatae suerant , quas postea Mallitienses impugnasse testis est sanctus Pater Lib. de Dimo pers. e. a I. Has eollationes septem non fuisse editas post annum res s non eodem ipse anno emissae sunt, pro certo habeo Inam Honoratus Abbas Lerinensis eire snem eius anni in oecis Patroeli locum subrogatus Arelatensem Melesam moderandam sustepit; λ-
troclum verdocelsum anno 426. testatur Promer in Chronico iat cum eas Collationes seripsit Castianus, Honoratus nondum erat Episcopus, ut ex praefatione patet: Tamen mos, inquit, o sancti Fraues Amorare , O Eucteri. Reliquas autem collationes septem,
quas Monachis in Stoechadibus degentibus inseripsit. cum hasce ad Lerinenses emist, iam in manibus habebat, earum enim mentionem facit in fine positionis ad Honoratum e si HVὸ Iuvictam sadii , Mi β-tim etiam hiensi Me nan quiverint, septem alia ratiari times , quae ad Sanctos, qui in si radibus con fiunt in- salis , emistra sunt, habes, desiderium, ut arbitror iesri ardoris explebunt. Has autem editas citra a
num 42 certum est,nam in praefatione meminit --
norati Episeopi adhue superstitis, qui initio ser/illius anni defunctus eae Ex his colligitur, neque
Prosperum Turonem , neque Vossum exactam n litiam habuisse, quo tempore collationes publicatis fuerint, dum ille anno 1 s. vulgatas scribit; etenim non unos mul tempore emissae sunt, cum decem priores, itemque septem sequentes ant8 426. eluc tiratae fuerint; indὸ caeteris longiu veritateJan-scnius aberravit, dum post mortem sancti Augustini collationes editas scribit eo ductus argumento, quod
Hesper in Epistola ad Rufinum hisce Cassanum, sociosque
108쪽
eiosque perstringit: oras vera sunt, cur ipsi tam negligentes, nedisum tam impii sunt , ut tam Aruptumpn ciem ab Ecclesia nM ν pelluris e Tam infamis 'adi-eusionibus non resistunt ρ me saltem aliquibus seriptis eum quo latis manat doctrina onvenia, Magna enim gloria Da humanasne, i e stiluerint, si μι sinum ab
errore revocaverint, ex quibus vivente Augustino m-hil Cassi no seripti emissum Iprenss eontendit Vossus etiam putavit in lib. de Hist. Latinis editas , Cassiano eollationes anno AE a. Sed planὸ uterque reiicitur ipsemet teste Cassiano, qui in praefatione librorum Ae Inearnatione contri Nestorium editorum anno Α o. ait: Absolutis dudum Cossurionumspirituu-liam libellissensu magis, quum sermone in Inibtis ,&e. Ut interim fleam ante Sanctum Augustinum Honoratum decessisse , cui septem collationes ,& praecipuὸ decimam tertiam , qua Augustini doctrina pulsatur , Cassianus dicavit. Verborum vero Prosperi non issensus est , qualem ille scriptor autumavit, sed dolere se dixit Prosper, quod Cassianus illis de rebus ad Augusinum non perscriberet eorum,quae in dubium vocabat, comprobationem intellecturus, sed eidem occultis susurrationibus obloqueretur. Caeteriam paulo post apertὸ collationes Cassiani nominat, ut mirum sit, Jan senium ex illa Epistola in eam senatentiam adductum, seribit enim: Mesem feruηt, quod bis , qua adver in excellantismaractoritatis ia1ram inter multas collasιones Heracre , resuimus.
eianismus in Lerinam navigarit, nempe cum Cassiani collationibus Honorato Lerinensum Monasteriarchae, atque Eueherio Monacho nuncupatis.
Vignierius in praefatione ad opus imperfectum sancti Augustini contra Iulianum putavit, Faustum Lerinensium Abbatem ex Iuliani eiusdem, quem eo a puliste scribit sermonibus contrarias Augustino opiniones flesendendas suscepisse; at ex iis, quae narraturi sumus , germana eius apud Lerinam morbi origo innotestet. Anno a 8. florebant in insula , utὶ diximus, Honorati discipuli Maximux Abbas, Hilarius Arelatensis, paustus postea Reiorum antistes, Lupus Trecensis eum Vincentio fratre , quem auctorem commonitorii Vulpa faciunt, illisque proximus E cherius Lugdunensis, quo impellente Cassianus collationem memoratam deeimam tertiam, aliasque sex insuper procuderat; qui vero ex iis in Cassiani partes transierint,paucis ostendam. Et quid/m cum nulla Honorati , nee Maximi, nee Lupi scripta extent,
nil sinistri de illis suspirari fas st; turpe enim est
sanctos illos viros, quorum errata nullo certo testimonio constant, in depravatae sententire suspie ionem vocare ἔ utinam &de reliquis syneellit istam sanctὸ iudicare possemus , sed illis nulla per nos iniuria importabitur , ita enim inne illis sentire licuit, quando res quaestionis erat, non dogmatis, atque excepta illa Augustini sententia de praedestinatione gratuita ad fidem , a qua prorsus abhorrebant, in at is adversus
Pelagianos cum eodem s. Doctore conveniebant.
Faustum , qui anno ηH. Lerinensium Ahias re- rvmcutus Lit, ut inferius nobis deseribetur, suisse post Cassianum semipelagianorem roriphiuim nulli dubium est ; extant enim de gratia, & libero arbitrio duo ab eodem scripta volumina , in quibus uitani errores apparent; undὸ &eiusdem libri in Romana synodo a Sancto Gelasio Augustinian, doctrinae tenacissimo reiecti sunt, eosdem etiam impugnavit Sa ctus Fulgentius noster Ruspensis. aliique ut susus ex dicendis constabit. Hie de Fausto Monachorum Seutharum ad sanctum Hormisdam papam Oratores seripsere ad Sanctos Episcopos Afri eanos, quorum Princeps laudatus Fulgentius erat: Libros Fauni Galliartim Epsopi, vi de Monas io Lerinensi proH-ctus es, coaetra praedestinationis sentemiam scriptos esse , non dubiam est : Lib. de Incar. AE Grat. eap. 8. Sed N Vincentium Lerinensem Cassiano , atque Abbati suo Fausto mordieiis contra Augustinum adhae-sse cap. ro. aperte ostendam , idque non utcunque probabilibus eoniecturis euineam, ted ex illo ipso commonitorio , ut mirari satis non desinam . viros eruditos, qui laudatum volum n notis illustrarunt, eos in illo naevos non adnotasse. Porro caeteris Lerinensibus Hilarius Arelatenss, iterarum , &sanctitatis gloria superior non mo-dd eum memorati; concellitis Casani sententia de sensavit, verum etiam anno gro. ad Arelatensem eathedram promotus praeipuus inter illos habebatur,
qui a sancto Augustino in quaestione de praedestinatione diseedentes Cassani partes fovebant. Video hae in re mihi esse luctandum cum Augustiniani nostri instituti viris doct: smis, eruditissimisque, qui duce nunquam satὶs laudato Teclesiasticorum annalium scriptore ad anniim ηas. Hilarium Arelatensem sancti Auetistini distipulum, illiusque adversus Semipelagianos propugnatorem strenuissimum publiearunt;& ita planὸ de Hilario post Baronium sensere Mar-quer, Heri era, Crusenius, meique amantissimus, ae de Augustiniana Republici benemeritu; Alox susTOrellus, quorum sententiam adeo evidenter resillam, ut minim/dula item, nostr s homine a vulgari, ae inveterata illa opinione iam tandem disces.suros. sanctus prosper data ad Augustinum Epist la omnium, qu Cassiano, ae sectatoribus eontra. eiusdem de praedestinatione gratuita sententiam in Galliis disputabantur, certiorem faeiens, ut editis libris adversantium impetum retunderet, eundem rogavit, addiditque haec ipsar Speramus non sotam tenuitatem ne rum dioinefficinum isaram' id o ros raniadam, sed et/am ipsos, qvis misitis, at e honoritis elisos radito istius opinioris objorae, d aestissmtim lumen gratia receptares ;Nam UNUM EORwKpraecipu/uvictoritatis, O spiritualiam studio m Pirrem Samaam Dianam Aviti em Epi raptim, sciat Brasi doma
admiratorem . sectatoremque in Metas omnitas tua esse doctrixa, Ode HUC, QUOD IN MERELAΜ TRAHIT ,
jam pridem apud Sanctitatem tuam sensum sitim pre tiaterus Hue e ferre. Sta via utrum hoc ficturas, daeq.ο sine se facturus, ineerram est . Clarius ne a Prosperci poterat Hilarius Arelatens s inter Semipelagianos connumerari λ Tradit , insignem hune Arelatensem Episcopum esse UNUM EORUM , nempὸ Semipelagianorum, quos ea in Epistola describit,qui gratuitam pradici estinationem ad initium fidei ab Au
ier etiam Hilarius Augustini disti lus, & Mi racbus Augustinianus, qui tune in Galliis una cum Prospero contra Cassianum , & asseclas aretiimὸ pro Magistri doctrina depugnabat, i liceas de eorundem semi lagianorum ni in ionibus unxia cum
109쪽
eum laudata prosperi Epistola ad Sanctum D Prosperum rogavit, ut longioribus sitem Semipe iem miserenda, scripsi, in quibus de Hilario Are- lagianorum querelas ad Augustinum deserret , lathnsi psane 'cisperi dictis consormia narrat: sed inquit, ram viro itim moratas, iam eloqtiis , os plan/, inquit, illud iacere non debeo, quo e dicunt tuam vis claro, ut quanta posset collectanti bieris insim rei, sdictitatem Hoc EXCEPTota factis , ac dictis omnibus quas comundos his disinare oravi. De Episcopo ve- es, iis i. De Hilario Episcopo dicit Prosper in E- to Arelatensi ait Prosper : Iampridem a d Samuis pistola ad Augustinum: admiratorem, sectatoremque t m tam sensum favm per literas x lle e sene; sedia aliis omnibus tuae esse doctrina, O de Hoc, quou in via atram Me famos, aut quo fine sit facturus , pretium trahit m. At Sanctus Augustinus utrius- incertam es m. quae de Hilario in delendendo Aviaque literis duos libros reposuit de Praedestinatione gustino collega , cuius instantia literas exaratas uti Sanctorum, ac de Dono perseverantiae rescriptos, in cum illius Epistola in Asrieam deserenda, seiebat, huius uero posterioris cap. ai. de Hilario Arelatensi nullo pacto intelligi pos,unt. haee illi, reseripsit: meam tamen i , nempe Hilarius, Sed omne dubium absolvemus, si quo anno Hila- sociique , quibus ura sitis me iurasas esse non δειco, rius Arelatenss Episcopus fictus si, ostendamus qui pst cisa Moe depravate enim in editis libris pro Bollandus ad diem I 6. Januarii non eonstare ait,pter Me legitur hod in quasionem venit, muta quot annis sederit Honoratus Arelate, undὸ& initia mea, sicut Ierilitii, se profitentur amplecti et vide ι, dignitatis Hilari i successoris eidem inceria sunt a Baiaisquam , atram in primi Iuripo laxioribuspartibus est romus in Martyrologii notis ad eandem is. Januarii,um duoram, pos mei visco Ius initio , antequam scribit. vixisse Honoratum sub Sixto qui anno a a. sitim a bardis appa erei, ad Simpliciariam MN. Ma- Ponti scatum inivit, cuius sententiae Volsius aecedith asem Eposiopum scripsi , rem serti aliquid, quo νο- lib. 6. Hist. Pelag. thes I . Sed mihi te, certa est cetar in dubiam, gratiari Dei non secun m merita nos Honoratum anno qa6. exeunte Episcopum habemustra disi, O iatram ibi novi salis egerim , etiam initium ex Chronico Prosperi, quod Auctore, illi proia aia hi .sse donum Dei: Ei utram ex iis, qua ibi dictaIunt, frmant, quem tamen parvo tempore sacris Arela non e se reser eruerat, eis non sit evnsum , etiam tensibus praefuisse tradit eiusdem suecessor Hilariti, με ia finem persore antiem non ηs ab eo donari, qui in oratione de sancto Honorato cap. 6. apud Bollanno, praedestinavis insuam re um, O goriam, di possica: dum: Insumma ex illo Meia, quo voli, indultus est 1
inde ν colant ad,restis haere Pelagianam Iam ante pore faciti metiri datur Oe. Hocce vero breve tem-Mi Me onos ista H id es e , atque con cripta, qua nunc pus biennii spatio circumscribitur ab Honorato Epi Ad,s rere mirandum est. Ergo teste Sancto Augul- scopo Massiliensi in Vita Hilarii Aselateris, apud tino Hil, ius Episcopus Arelatensis in quaestione de Surium die Maii cap. 3. Emenso, inquit, hi ritia initio fidei, ae Dono perseverantiae ab ejusdem im- eam ad meriti propriiμα piendum ex merito mimiam thritia , orrebat, at AE,ETER HOC omnia sancti ex vita istius cursu Martis Pontifex voraretuν mnora Doctori, dicta se profitebatur amplecti, quod tamen il- tus, misi vinulis, ut extremis suis interesse debisti,
ii possed 'pueri e Augiistinus mirabatur. Ex his pa- admonuit, nempe Hilarium. Itaque anno ro. die i6. lim si, Sanctum Hilarium Lerinensem Monachum , Januarii, qua die ab Ecclesia Honorati memoria redhin eeleberrimum Galliarum Episcopum cum Cas- colitur, obiit idem Episcopus trico siennio, ex quo sino eontra Augustinum ea in quaestione conspirasse. circa snem anni ηrs in occis Patrocli loeum stibio Baron tu, ad annum 25. laudatae Prosperi Episto- satus fuerat. At vero Honorato statim 1 populo sub-lae textum emendat, atque ab Hilario Episcopatum stitutus est Hilarius, qui illue evocatu, suerat ab eo temovet. scribens id ex margine , ubi Hilarius Episi dem, quo morienti adesset. Habemus aliud pio hoe eo , designabatur, in codicem irrepsisset putat enim ipso confrmando testimonium. Sanctu, Germanus ecis prosperi literas datas anno q26. quo tempore Ho- Antisodorenss Episcopus cum anno 19. ut seribit notatus erat Episcopus Arelatenss, quem etiam diu Baronius,verius anno q3 o. ut dicemus, ex legatione superstitem saeit sub Ceelestino , & si xto III. pomi- Britannica in suam Urbem rediis et, st. tim ob cives s ibuti Volsci, hute ipsi sundamento innixus cm gravissimorum tributorum onere sublevandos Arela-dieem eorrigendum putat, in locum Hilarii Hono- tem ad Auxiliarem Praefectum Ρraetorio Gallia tim cito substituto. Hic qui desti Hilarium Arelaten- se contulit, ita Constantius lib. I. cap. 29. apud su- siti uti Semipelagianum a prospero notari anim- rium die 3 o. Julii: E pro quiete, inquit, Hire his advellit, sed cum arbitraretur loqui Prosperum de mastin us remedia civitati pol minina diseris Ru lu-Episeopis, quos meritis, O bonoritis claros a Gr- Φαγα terrenae eviditionis ingredi ur. At idem Auctormivit, ea de Honorato intelligenda esse existimavit cap. 23. scribit eo tempore Hilarium fuisse Api se Hilario etiamnum Letinam incolente. Dum Arelatensemen struatur eo tempore eisitus Hiavd isti Seriptores in eo decepti sunt, quod duos laris Sacerdote multimoda Piritile pretioso. ar a Hilarios in unum, eundemque confuderint , esim ta- no δῖα Hilarius erat Episcopus. At id tempori, aumeo Hilarius, qui de semipelagianis ad Augustinum ter Hilarius, qui auctor est Epistolae ad Atissustinum, seribit lonoe diversus ab Hilario Arelatens Episco- erat laicut, ut patet ex literis sancti Crete uini ad Epost , uti olim praemonuit Bella tmἰnus in Catalogo piscopos Galliae, ubi etiam ea rubostponitur Hil Seriptorum V. Hilarius. Etenim Hilarius Arelaten- rius Prospero, quas literas datas esse post annum aso. st sistentiam Sancti Augustini in Dasionem truselat, certum ess, nam destincto Augustino emissae sunti alter vero haee ad Sanctum Patrem scribit: Veso Cum vero Ρrosper v et Hilarium Episcopum , e rem Sanctitas tua se me a itretur hae scribne, quas de dem tempore Hilarius alter non modo se Laiciun tesi his, qua nune edidisti, ego dubitem. Hilarius Ares tatur, sed etiam at terum Hilarium Episcopum hiseetens, nunquam viae it in Asriea , sed iuvenis Arelate deseribit in Epistola ad Au sinum 1 nηι /i parte a Sancto Honorato Abbate ad meliorem frugem re- tales Tersonae, tit his e suetudine tithsastea L. cos vocatus su ita alter autem testatur, se in Africa se isse summam reverentiam meese si extitere : uti Did Augustini discipulum: at de his iterum sermo redi- ita curavimus Deo Invinreservare , ut ei m eptis fiat,biti Praeterea Hilarius, qui ad Augustinum scribit, non incertratis, qua ad quasti is hujus aseniorum exi-guitas
110쪽
Duas nodnoam virium suggerelatsed de his iam satis. Batonius Hilarii dignitatem ex literis Prosperia alit ex prava verborum Eveherii intelligentia ; te enim in Epistola paraenetica ad Valerianum reei ratis plurimorum exemplis, qui divitiis, ae supre--rum dignitatum titulis dimissis saeris se se addix rami, Humius, inquit, nuper , O in Putis nune Ahei ies Petraritis ambo exilia erisma, ut aiant, maη. amrestiuis sede unus in religionis, alter in Saeerritii uomen ascenaei, addit Me scholion Annalium seri
tor: H e Eucterius cam creatus es Petramus usest e Bononiosis perfeωerante Hilario in vita Monastes, Ad annum 16. num. 22. At Petronius electus est Apis.copus Bononiens s anno 43α ut tradit Sigonius magni nominis scriptor in historia Maoniensi. Vertim quis non videat oppos tum , de quidEm aperia colligi eae Eueherii uerbis, etenim nure resertur ad nune,
quasi diraret, Hilarius nuper Episcopus in Gallia,
a nune Petronius in Italia, alias sensus, ae proprie ras dictionis omnino corrumpitur. Quarὸ ciun mistronius anno η3o. Episcopus renunciatus fuerit, an-- au. itidem Hilarius Antistes dictus est. Sed quid de meis Augustinianis dicam Etenim
iam uer, Herrera, Clusinius, Stilbanus caue sque, quos novissime Alosus Torellus in saeculis Augustinianis ad annum so. & seq. secutus est, ctim in Tpistola Hilarii ad Augustinum legerent: Suffieiat mihi pernu mea, quM a praseatia tua deliciis exulatus , tibi Gabribus ista uberibas nutriebar, non susim assen ea. maeratior, M. queis se Augustini discipulum in Astica sui sis solseat, Augustinianum illum Monaiachum arguentes, nec ab altero Hilarici distinguentes, eundem Arelatensium Archiepiscopum faciunt 1 imo Torellus exteris animosior Augustini regulam Letiisnens Monasterio ab eodem Hilario ex Africa inveetam ad annum quadringentesmum imaginatur T mo I. saecul. Augustinen. anno eodem. Varum imae ea nemine admitti possunt. Hilarius Arelatens, Epi-eopus nunquam fuit in Africa, neque ab Augustino Monastieam vestem accepit I id enim minimὸ taeui iasit Sanctus Honoratus Episeopus Massilienss,qui Hilarii Vitam diligentissime descripsi, quem quidM
Hilarii meritorent vocat Gennadius cap. 9 de Illustr. Seriptoribus. Hilarius ipse in oratione de laudi 1 Sancti Honorati ad Arelatenses recitata testatur, se deliciis terrenis immersum ad Monasticam vitam peragendam ab Honorato Abbate persuasum. nnis, inquit , meque in Asia non a is nimis amicum facias, cteonismacem Deo ut frictor, C vero ad amorem chr
Ri bi da misti tenta. Illud vero de illata Gallii, ab Hilario annoso. Augustini regula salsum est: eo
anno exeunte, aut insequenti Hilarius natus erat, nam quadragesimo octavo aetatis anno eundem obiisse scri-
hit sancius Honoratus, mortuum autem anno AE Q. ex
Sancti Leonis Papae Epistola inserius cap. I a. dicemus. Hinc cadunt coniecturast illae, quibus nostri moti sunt ad Hilarii Augustinianum mnachatum asserendum, quod una eum Prospero strenuissimus fuerit Augustinianae doctrinae de sensor, nam teste Prospero unus emam fuit, qui Augustini de praedesinatione doctrinam in quasionem trahenti Cum Hiluio adversus sancti Augustini doctrinam sensere eiusdem concelliis Faustus, &Vincen- eius Monachi, ut indicavimus; Hilarii ve rhamicissimus Eucterius, cuius praesertim precibus Caiasianus collationem XIII. exaravit, a Sancti Augustini de praedestinatione gratuita sententia non reces
rum invia ea occasone indagata, ae de variis Monaseriorum GaIliae regulis tisiue as nisi carum Sano Gregorii Magni pitira a Masa.
Agaunenses, tumque 3ωrenses in Gallia Mona chos Augustimanos fuisse ex eortingem Mettiu
tum asserere , exi stimantes, unicam s. Patris regulam
in incidente usque ad S. Benedicti tempora viguisse, im δ eosdem Lerinenses ab Hilario A relatens Augu seini discipula ad eiusdem doctrinani toto conatu is sendendam ardentius insammatos. Hi ne Augustinus L in Galliarum Retis Chorographiis, qui sacros Martyrologii Romani lassos geographie is tabulis summa cum lande nuper illustravit, haec seribit Letianenses Ascetis se rancti Aurasini disci Io, dicebant, doctrina ἰ an ramittito ρ an utraqued At positremum approbata quae sanὸ sententia modo mihi excutienda est, Cum vero videam, releberrimi illius monasterii initia ab aliis minus re cte statui, hae quoque nobis indaganda sunt; Et quidEm hoe
secundum prius expediendum videtur. scriptores plerique Baronii,ae Barratis ehrones fgiam secuti eirca annum 3 rs Lerinensis cra nobii initia locant, quod probari nulla ratione nobis potest.
Certum est tempore, quos. Honoratus eum sene
Capraso Lerinam primum ingressus est, sedisse apud Foroiulium Leontium Episeopum Ietenim ob id prae sertim Honoratus Lerinam elegit,ut Leontio de proximo frueretur. Do verba Hilarii Arelaiensi Anti sititis, atque Honorati distipuli cap. I a. de Vita RHδε- noratir meantem itaqtie insulam ob nimietatem spoli
ris, O inues m venenatorum unimalium mertia pixo
haud longe ius subditam petiit prater foeti opportunitatem sancti, beatissmi in christo viri D iii uise
si ollectatias Melius, ct charitate eo rictus. Habuit tunc Honoratus comitem , λδ magistrum s. Capra- sum, quo etiam socio usus est, dum in Peloponnesum
transfretara ,haec eodem Hilario cap. a. scribenteret, equid tamen is,eniti avsu temeia as ipsis ineoeptam piat
retur, assummi, nempe Honoratus, eiusque frater Venantius, 1 diem perfecta, eonsumaraque gravitatis, quem sempis in Chroto Patrem compulerites Parrem nomin rant , fractum caprassum Angelica adgue in terris e --rsatime degensem. Et at ergo tunc Caprasus, cum in Graeciam navigarunt fere sexagenarius. At Capra sum diem obiisse inter annum M s.& o. certum
est ; Nam morienti Caprasio Kal. Junii adfuere His, rius Arelatensis, Theodorus Foroiuliensi, ae Maximus Reiensis. Haec testatues. Honoratus Ma Iliensis in Vitia SHisarii cap. s. apud surium die s.Maii cadmcaprasitim infirmitate fatigari emporis certis nuntiis comperisset, is ejus occvrsam celeri se festinari e proria
pati m. In eodem lora itine temporis S. Faustam Fresia
rerum σν Asbasem ita faturorum praescitis honoroit, at inter se , edi Ianctos suere res Theodorum , O Moimum medium compelleret resideri. At eum Hilarius ol ierit anno η ο. die s. Maii,ut ex Tirone Prospero,&S Leonis literis ad Ravennium cap. I a.dicemus,citra illum annum Caprasi mors retrahenda est. Rursus anno M . nondum apud Foroiulium sedebat Theo