장음표시 사용
81쪽
Neapolim inter , & Capuam , Aversa Italis vulgo nuneupata. At ex melioribus eodicibus scaliger, ae pontacus ita in prospero legunt ad consulatum The cisii Augusti XVII. Huc t pestate Iulianias retinensis iis lissimas Piluet iani timoris assertor G. vomus lib. I. Hist. Pelag. can. s. Imrainensem illum dicendum esse suspieatur. Has inter opiniones non recenseo , quod lib. 2. de Vita Sancti Augustini Gallicὸ serapta a Claudio Maimburgiovi p. II. Julianus Patavit, ubi haec ipsa conscribimus, Ruseopus asse-xatur , Typographi enim soria error sui L Verum ex Mario Mercatore Juliani Antagonissa lis ex parte finem sortitur , nam pag. i3. Codicis Vaticani cap. s. lauditi ait: Sλαι admonere volens, Iulianum etiam piscopum oppidi Eclanensis haereticum Telo vim , seuchilemenum btine secutum esse Theodorum G. Q - ελ prospero concinit, qui itidcm & ipse duliano eo vixit a & sanὰ eodices Gelasi, Bedar, ac petri Dia-eoni deprauati sunt unius literae transpostione , vel coniunctione I etenim in voce Celanens e per imperitiam Amanuensum post e ponitur, quae litera spraeponatur et lanensem leges, in codice vero Petri Diaconi , ubi Edanens, appellatur l itera d divide da est in e , de ι, quae perperam iunctae errorem com
inent : haec minuta adnotars libuit, ut ex communi veterum sententi Julianus Eclanensis Episeopus appareat. Illustrissimus Suare sus Augustini studi sis mus in Diserti 1. de opere Imperfecto sancti Do toris pag. 3 p. seribit, Iulianum Ecl ensem Episcopatum obtinuise , qui quid/m do issimus, raraeque eruditionis Antistes Juliani sedem mihi primitus i
dieavit, antequam in Mercatoris indicem incidissem. Fuit Eelanum , seu Eculanum antiqua Hirpinorum urbs Plinio, Ptolomaeo, Ciceroni, aliisque mem rata . dimns Benevento ex itinerario Antonini M. P. XV. seu ex tabulis Petitingerianis XVI. Camillus Peregrinius in eruditis Commentariis de Ducatu B neventano pag. I s. scribit, Eclanum postea Freque tum dictum fuisse , quod anno s86: terremotu de, tum, ut ait ostienss in Chronico, dein ob bella propemodum civibus viduatum amo IMI. die r. Maii sedem Episcopalem amist, atque in Abellinens, Episcopi iurisdictionem transiit, ut ex Tab lis Ughelli tomo 8. Italiae Sacrae intelligitur. At Lucas imistentus in Frequenti territorio prose Mi- tabellam suisse Eelanum contendit, ubi etiamnumpntiquorum moratum ruinae visuntur , in quibus nobiles statum repertae sunt, & a Prorepe Neapolitano in Hispanias transmissae ; addit posteriori aevo intodecimum suis appellatum, cuius mentio fit in Acti, Sancti Mercurii Martyris, ae posse, a Cons. eantino Gracorum Imperatore funditus eversum anno 66o. in Notis ad pag. I 2 3. Italiae Cluverit. Vertim in Chronieci antiquo Beneventano Monasterii Sanctae Sophiae in cilce Tomi s. inhelli non semel Quin odecimi mentio habetur, pag. 6ao. halia rare videntur in Decimo- imo loca, vi Tons Ita die tur ι Insuper quaedam donatio ibidem recitatur facta anno I . Radelchis principis Longobardi indictio ne a. Iulio mense; Radelenim Beneventi dominum Leo Ostienss lib. I. eap. 3 r. memorat anno s y I. in dictio vero tertia currebat Iulio mense anno 8 s s.quo anno adhue extabat Quint deeimum. Eclanum ve-rd Quintodecimum dictum suim eum eodem Hols- renio assimo, is enim ea ima praesens dili entissmὸ exploravit, &distantia a Benevento hoc ipsiam comprobat, nam Frequentum inde M. P. XII. ei rei ter
postea appellatum. Cerdam tamen , est Episcopa.lem sedem Eciano destructo Frequentum, vulgo μου κιο Qisse translatam, ut plane id- ante Eelanentis , qui postea Frequentinus Episcopus fuerit. De patria veroJuliani non eonstat I Atielia lanensem fuisse scribit Baronius ad Annum Num. 6. Vertim non in Campania, ubi Aitella sta est, sed in Apulia eundem natum disertε tradit San tu, Augustinus lib. 6. Oper. Ire pers cap. 18. Neque enim , inquit, quia te intilia gratiis, ideo Trenos vincendos existimas gente, quos non potes mente. Cum vero sciamus, urbes antiquitus doctissimos cives in Episcopos elegisse, Eclani pariter natum Julianum suspieor, alteraque consciura idipsum indicatur.
quod Ag milius Beneventanus si iam Juliano in Vieini Urbe degenti, ae proinde sibi satis, superque noto despondita Neque quis repugnet, qudd Augustinus
gente Apulum Julianum dixit, eum scianum in Campania suerit, ut ex itinerario Antonini patet, ubi ait a captis Equo ritico M. P. LIII ati campania timilem hisbet . distat autem Equus Tuticu, a Boianevento intra Hirpinos M. P. XXI. Nam Hirpini me dii sunt inter Campaniam, & Apuliam, unde m do Campaniae, mod3 Apuliae deputati. servius Lib. . . eid. Hirpinos intra Apuliam locat, de Vossus lib. i. Histrilae. e. s. Scianum Apulidi Peu cetiae oppidum dicit, laudatque veteres, O ree, times Gographos: Ex divisone vero Adriani Eela num , & Beneventum ad Campaniam pertinebant, undὸ leguntur Beneventi Epigrammata inscripta Consitaribus Campaniae. . '
prior inscriptio reeitatur 1 Grutem pag.CCCLXXI. altera vero pag. CCCCXXV. Hinc Julianus etiam a Beda dicitur Episcopus a campania, & in Codie i-bus melioribus Gennadii teste Peregrinio Julianus Episcopus non Capuanus, sed Campanus asseritur, Tristemius etiam Julianum Episcopum Campanum vocat i undὸ N Prosper Iulianum itidem Campanum appellat in Epigrammate contra Sancti Augustini detractorem. Mne fruge sus aqtior ei pavere Britanni,
Aut hala campos grumine corda tum Q.
Qita phras Pelagium, ac Julianum desgnavit. Atque nie de Patria, & Leclesia Iuliani EpiseopLIdem nobili similia ortus suit, patre Memori , ma treJuliana, aqua & nomen 1brtitus est; Haec illi
exprobrat Marius Mereator pag. s. eiusdem Codicis. rines M, ac scara reordotionis Memoris Episcopi
5 ssius inter reverendi imas matronas laxemias, titero
editus e Nequa lue placet correctio Baronii , qui non Memorem, sed Memorium Juliani patrem di
82쪽
endam eontendit, a m Augustinus quoque, de
Paulinus, ut patebit, eundem Memorem etiam nominarunt. Insieris Capuan Ecclesae tabul ismoraus inter illius Urbis Episcopos recensetair, quod in Italia Sacra inbelli apparet, ex quibus tamen Nemorii suceessor Julianus expungendus est, ac inter requentinos Episeopos, ut ea tamen dignitate indignus , reponendus. Erat Memorius Sancti Aueuslimi inter paucos cimicus, ut constat ex Epistola sancti Doctoris i r. ad illum serim alterius etiam Episto-Ia ad eundem datae mentionem facit Possidiu in Indi-
lo. Audiatur Augustinus lib. I. eontr3Jul. cap. q. Ego ceria beata memoria Memoris Turris tui non immemor, qui mecim non proam inierat amicitiam colloquio
literarum, teque iΝ- mihi carismum fee res . Julianus adolescens latin is iuxta, ae gra: eis literit operam dedit teste Gennadio laudato cap. 4s. ημιον peritissimas dieitur a Beda in Pr sitione ad Cantica, additque ex coniectu is V gus, ut mentis D mesboes hahem.γ ωρθὸς Et sanὸ eiusdem eloquertiam pomposiam , ae phaleratam fuisse ex fragmentis operi Imperfecto sancti Augustini insertis intelligimus. Juvenis nobilissimam uxorem duae it Psimilii Episcopi Beneventani si iam, qui Audiim ab Inno centio papa in eau a Chrysestomi cum literis ad Anysium Thessalonicensem totius Illyricianae dice-eeseos Apostolicae sedit Vicarium, S ad Atticum C. P. missiis fuerat, ac Eudoxia iubente in carcerem detrusus quarto demum mense dimissus re insecta in Italiam redierat, quae pluribus prosequitur Meta phrastes apud Surium die x . Januarii cap. I 28. de vita Chrysostomi. Celebres sanὸ evasere Iuliani
nuptiae ob epithalamium, quod illarum oecisone eecinit sinctu, Pauliniis Episconus Nolanus. Do n nulla earmina,quorum priora se eorrigenda arbitror.
Humano pietas iunxit amore Patris. Hune Mimor oscit, me immemor ordine recto Treest ad AE .lii pignora cara manus.
Me iugos cupita amboram sis pace iuransitis res dona, quos prece sanctificat. Postea utrique Amisiti Sponsorum patenti longum nepotum seriem auguratus, addit: cum, Iacerdotale genus ventara propago , Eae domui Aun sit tota domus Memoris. Erat vet5Julianus Clerieus Lectoribus adnumera tus, cum uxorem duxit, unde eanit idem sarer Poeta. clerisus uxorem christo eomente decoram
Diligat, o pulchram iamine torvis amet. Euxilioque viri divino munere factium Lectodi efficii esse e .l hisoria. Lectores in plerisque Ecclesiis uxorem dueebant, at patet ex canone I synodi Calchedonens, de qua re in Concilio Carthaginens eelebrato Cesi reo,& Attico ConsI cap. as. extat hie ea non: Lemissean ad annos pubertatis venerint, cogantar nat axores ducere, adit caritinentiam profiteri. Lege novellam Justiniani ad Joannem praefectum Ρr lib. I. cod. ii L p. can. s. Uxor Iuliani ex Paulini epithalamio D v
cabatur , estque hujus nominis tamina apud Terentium in Adelpho, 3e sancta Martyr in Romano Ma tyrologio . Augusti, cuius templum vetustate collapsum Justinianus restituit ex Procopio Lib. I. de Ediseii, eiusdem Imperatoris. Verum Iulianus vel
moris uxore, vel ex mutuo consensu ab eadem s iunctus, Diaeonus consecratus est , quo tempore Sanctus Augustinus P pistolam Iar. ad Μemorium
seripsi, in qua aegia se ferre testatur, Julianum
adol,stratem tanto studio liberalibus disciplinis vacare, additque haec ista, quae in ea imiam Iuliani eommendationem veniunt, loquens de sex libris musteae
ad Nemorium vn cum eudem Epistola missis Nam superiores quIneae vix filio notho , O condiacono Iuliam, quoniam O ipse nobiscum commili ut, lectione, o regnitione digni iidebanthr. culm Pi-
iam non audeo dicere pius amo , quam te, quia nec veraciter dico , sed tamen octo disere , plus desidero, quam te, rogatque Memorium , ut ad se in Africam Iulianum mittat. Profecto Sanctus Doctor tant amore Iulianiam prosecutus est, ut eidem mille postea eonviciis in se debaechanti, here responderit rus quid pro dilectione, qua mihi est erga te, quam Deo propitis quibuslibet conditriis asst, ut de m thrmei cordis extirpes, mallem fili Iuliane, at Iuventate
meliore, arque fortiore te vinceris. Julianum vero anthha resim in Africam transfietasse patet ex lib. s. Oper. Impers cap. 26. ubi hare eiusdem verba leguntur 1 Num chm ant/ hos rimos e semus curth/tini. a querim mihi honerato homine necessurio tua Munichaeo
aeque , sicut Epi 4a nostra indicant, id om tropostumes Oc. Hie tamen textus ita restituendus inra quedam mihi Monstrato homine necessario tuo si nichaeo
κροὶ, 'vi Epimia,estra indieant. Hie enim est ille Honoratus, ad quim Augustinus stris si librum de
Utilitate credendi, ut eundem a Manichaeo ad verum dogma revocaret. Appellat autem Julianus etiam Epistolam Augustini iro. ad eundem Honoratum
iam Catechumenum, in qua suia contrὶ Pelagianos disputat. Lib. i. cap. V. Idem Julianus ad hire iuuenis selanens, reeles;ae in Hirpinis Antistes ab Innocentio Papa consecratus sitit, quo superstite nihil
contra latam ab eoAem Pontisce contra pelagianos sententiam tentavit. seribit Marius Nereator in Commonitorio ad Theogosum 1 Tradictis ηρ co tius, o Telamus non rene primo a Sancta memoriae Zo-simo vident ν se damηari, sed et eius Meri Mesunctae recordulionis dinoctκtio , a qtioo Julianus Derat ord natus , quippἐρω illorum damnationem Qque ad prae dicti Ihnetrarii Episcopi excessam i visa in Gas communione premanens, ct perseverens in Deresfretentis, Oeommunicans damnatrei prassim, O ipse quoque sa/dalia Fefarium, caelestiumque damnavit. Sub disimo cum in Urbe de peccato origi ali disputaretur. Julianus, qui Remi tune erat, liberὸ pro haeresiloquebatur; horum auctor venit Mereator pag.
Commonitorii ad Piniam: Meminimus enim, inquit, tempore, Poprasensis Urbe Roma eum participibus Hiar amerui mi erimis lai in no vilis simplicior tis Elusa ventilatas, quali re interregulas, quid iam
earum, inviens , malamni aliquis, in bonum ρ malum utique respondebaeur tibi r-hae eddelas, Deus
Cum vero a rosimo Pelagiani damnati fuissent an
no 4 8. atque ea de re per universum orbem ency-eliea, ad Episcopos missiet, Iulianus renuit in eo.
rundem damnationem consentire, quo tempore Pelagianum dogma non ex toto sectabatur, sed mortem ex peccato Adae humano generi iniuctam in Epistola ad Zosmum palam consessus est ; Hoc testatur Nercator pag. 6. Vatieani Codicis: Audi nune, ait, Otu, O qui me, o te dignanter busuerint legere, quid contra hane sensim etiam impiil tim, prolismum .impadenti mum, petatorii vimque olim ipse pronuntiaveris in Epistus videlicet rea, γ m ad Sedem
e stolicum ilio tempore ausis es mittere, quamdo con ventus detrectasi cum is tria Ecclesi perrorum orbem
83쪽
vel elisis , cetis vimque damnare, qua antequam is c a. D
manus tincti id us Mmana Eee a mniret Missis iiii, M iti agente a vi aliis a te deceptis per totam peri muti eircumlata est, istariquam me um aliquid multorum γitas in imata tognsscitiar, ibi namque imi r cinerat a dii, Qui est igitur asserior, quod neque ser mometem Adae omne genus hominum moritur, neque per resurrectionum Christi omne genus hominum resurgat , contra Apostolum sentat dicentem: sicut in inum omnes moriantur, scin chriso omnes xiii fit c., is . hantur O. Et pag. Io. appellans eandem Iuliani Epistolam ait: Quae at memoravimus ad sancta memo-νiae Tamis Zosimam missa est , dij icti titi, tumque
condemnas , φ i sentit, Adam mortalem fissis m, quis p ccuret, sisi non pecceret, fui Ret morit rus, ora i , n e Me se ratione subnixum , credo enim inquis ,
immortalem quidem iactiim, sed qui, s non peccasset per gustum ligni, vitae posset virtutem immortalitatis adipisci, circ. Velum in libris postea editis Uallinare negavit, Adam snὶ peccato non suisse moriturum, addens tamen leniter suisse moritui Lintelle Augustino lib. 6. Oper. Impers cap. 2 . Julianus sat tur apud Augustinum lib. i. Operis ejusdem cap. I 8. duas se ad Zosmum literas dedi ster As 2 simum, inquit, quondam iuitis cirisaeis vis opam fore his quailionibus duas visolas des ira, i eo tempore , quo adtic libros exorsi s non reum. Scripsit itaque Julianus quatuor libros contra prius volumen Sancti Augustini de Nuptiis, ae Concupiscentia initio Pontiscatus Bonifaeli, nam uti diximus ex Augustino, in illis Eulaliani schismatis mentionem feeit. Et quidem Pu laetio, ae Coelestio a Zosmo, de ab Honorio proscriptis, ac tot sulminibus circum- quaque strepentibus territisJulianus Eclanens, P la-si,ni belli summa in se sit seepia , desperatis si orum
rebus opem laturus, in unum Augustinum furibun- lus infremuit, proclamans' am,rissia esse apud D ameloriae desituti ω νiluem tueri: apud Augustinum lib. a. contra Jul. cap. io. Primi autem Juliani impetu, suere eontra laudatum librum Sancti Patris ad Valerium Comitem missum; Porro tanta superbia tumidux in arenam destendit, ut Augustinum Go-
inii Sanctum Doctorem monomachiam provoca-
rit: oblato aruit componi faedere sellum , us pugnas ' omnium Gutentiones, adirimereti apud Augustinum lib. s. cap. g. Totus vero in eo est Julianus, ut probet , Augustinum nuptias Gamnare, sitos recensn,tos Diaboli opus asserere, Deum hominum conditorem negare, liberum arbitrium sato subdere, mali naturam a Misichris sistam iterum in Ecclesiam in vehere, eontendens nullum contrahi ab insantibus originale delintura, eoncupiscentiam esse honam ineque ex peccato ortun, naturales esse miserias, ipsamque mortem. Q iid plura λ latam colam Pelagianos ab Honorio Imperatore lugem pro se, iliaque seci I sacere mentitus est, quem Augullinus his lepide poste
p.rat is hoc Lessis ρ Lib. . contra Iul.cap. i. In illis vero qiutuor libris ea sere Iulianus inculcat . quae Thcodarus Mopsiue citius in quinque contra Hier nymum , & Augustini volumini 1 dudam seri linserat, quae credibile est, Iulianumaccepisse ab An niano Diacono Pelagiano, clan ex Oriente paulo post Dio: pol iratum Synodum, cui inisi fuerat, in taliam tediisset, de qua re legantur dicti cap. s.
Alipius de damnata ubique tum in Africa, tum in Italia a Synodis, Pontisce , atque ipso etiam H norio haeres Pes asiana literas ad Hieronymum de derant, illud e tram ab eo qua rentes, nuna Anniani libros, quo, contra Epistolain ipsius ad Ctesiphon tem publicaverat, confutasset; his vero isteris res. pondit hoc anno Hieronymus, nam Epist. et . apud
Augustinianas tradit, s. ob Eustochii robilissima,
Virginis mortem pene dolore consedium, nedum alibris consciitandis avocatum; obiit vero Eusto chium thoc ipso anno a 8. Septembris. Caeterum in ea Epistola lanistissimus senex, de emeritae militiae
Dux recentem victoriam contra a clagianos utrique
gratulatus, alit Testem in cans Deum , qties sepser eri, assumptis diis eoiamsi vestis amplexibiti impliacarer , Imper quidem pro merito virtutum v sraram, Ita nunc maxime, quia ι peraro, lus, O M utoribus is
hi, heriss colisina iathiatu es , quae ira infere corda multorum, at tam super vici, damnato sine e sese simia
tam possunt, nos oderint , per Dos tam , se libretatem docendae haereseosperdidis De Anniani vero libris respondet, accepisse se quidem illos ab Eusebio pre
bytero ,& vel adversa valetudine , vel morte Eusto cliti ingenti adeo dolore correptum , ut comem ne
do, pc in lamissimi Sicophantae insultus putarita vita tamen superstite obviam se haeretico iturum, melius que hoc seri poste ab Alipio, de Augustino, ne ipse
Epistolae ab se preseriptae defensionem adornans s ualaudare cogeretur. At quiram iste Anni antis suerit, diveri, sunt Auctorum divinationes, clim Anniani
Pelagiani scripta nusquam legerint. Baronius ad
Annum AI . num. Is putat, errorem codici irrep-ssie, ae loeo Annian inferiani nomen substitue dumietenim cum Eusibius de Valeriano ad Cyrillum scripserit, ge eodem ad Hiero, mum etiam literas dedisse arbitratur. Vogiis lib. i. I list. Alag. cap. 6. Julianum Pelagianum intelligi suspieatur , qua initio haeresis sub Anniani nomine veluti easside tectus in aciem prodierit. Jan senius existimat, a Hieronvismo Pelagium designari, etenim similiare illi fuit, ridi eulis , ac fictis nominibus suos litisse; delineare, se Rusnum, Grunnium , Scorpium . Hydram irino
miniae causa nominat. Usseetius cap. Io. rem sub dubio relinquit. Miror, hos Seriptores Arnianum neque ex Epistola auud Ardam , neque cx Diaei itione in homilias Chri se mi cngnovisse. Is unus suit e praecipuis Pelagianae scholae magisti is, cuius cipera prinuim Pelagius, dein Orontius Episcopus ad . sectam promovendam usi sunt. Erat Anui anus Diaconus , arque ob latinae, graecae liue linguae peritiam magna in aestimatione a sectari iς habebatur. Pelahis lateri adhaerens in Asiam se contulit, sitimque ei dom peram in Diosi oli ana si nodo prestitit', nam di Anniano haec scritat Hieroni mu 1 stiυμ dehim ia
84쪽
He opere pro tetur. Pelagius in latina lingua minii, exercitatus , quo sub verborum lenocinio auditoribus ne ilius heresim instillaret, Anniano Rhetore utebatur; hine Orosius pelagii Epish ad Demetriadem vetalion, ait in Apologia de libertate arburit .mquin hoc, quod neque apti, neque decorἡ .icitur, tisi imparare non debeamus, i neque natales dederunt, ut hon sιoribus Sisertisreris, neque nruara iter provenit, visa res, sed illis rictatoriis, tuis, qui miserum sensum misenimo sermone conscribtint, in te legendum cachinnis,quasi tittilam confusanis ex sunt. Quae quidem dixit Orosus, non quod reapse inelegantiam Epistolae Pelagii ad Demetriadem notare vellet, ut putavit Usserius par .a sed quod exemplum adulterae AEgyptiae Josephum lasciva manu tentantis oculis eastissimae Virginis subiecisset, iram ibidem Orosus fatetur illam Epi stolam esse lucubratissimam. Auctor est etiam Hier nymus Epist. a laudata, Annianum Pelagii dogmata Hilis tinnulis atque emendi cutis exomasse. Hune Annianum armigerum Pelagii tacito nomine des tum ab Orciso suspicor , dum ait: Stat immanissimus saperbia Goliath turnali potenti, tumidus circ. h
bens 'se armigerum suum , qui res isse non dimicat,etincta tamen aris , ct ferris fragi ubministrae; Quibus concinere videtur Hieronymus scribens , Annianum alenae Masphemiae verba frivola sauem sirere. Usiserius . . de Antiq. Eces. Briti pag. αρ . Coelestium vult ab orosio armigerum Pelagii designari, at Ce lestius in conventu HieroBlymitario non aderat, a miger ille intererat, ait enim: habens post se armes νum suum: Rursus: O Goliath, inquit, marmigerosus ealumniatur mihi; Item: Quod etiam isse Phineest tuuspedetentim nobis tentavit obiicere Unde idem & Phinees, de armiger assirmatur in Synodo praesens, at que contra Orosium agens; oelestium ver3 absentem luisse, nec cum Oroso loeutum ex ea ipsa Apologia,N eκ Gestis Synodi apud Augustinum in lib. de insitis Pelagii disertὸ patet, loquuntur enim ibi Patres, atque Orosius de Coelestio uti de absente.
At eo conventu dissoluto, causaque ad Innocentium Papam devoluta, ac paulo post celebrata Dios. pol i synodo, quo Pelagio bene constat tuta foret, nianus in Italiam reversus Hieronymi Epistolam ad Ctesiphontem datam, editis eontra illam libris impugnavit, quos in Italia eundem evulgasis inde eotligo, quod Eusebius hinc in Asam ad Hieronymum ilialos misit; hi quidem periere, sed eiusdem Anniani er-κ Pelastianos studium aliundὸ nobis innotescit; Haeretici, ne omni prorsus veterum Putrum praesdio destituti viderentur, sub Joannis Chrysestomi lae in iis praesertim se se occultare conabantur I hine gravis de Chrysostomi sententia Augustinum inter, A Julianum disputatio fuit, ut ex Lilx I. & r. contra Julianum patet; sane libri primi sexto eapite haee habet sanctus Doctor: Ingredere S.Io ames, ingredere, o con mecum fratribus tuis, a quibat nulla rasio, nulla tent tio te par it. Opus es Oras, O maxim/ a semen tia, quoniam is tuis literis iste iuωenis laxen sese putat,
unde tot, tantorumque coepiscoporum tuorum se arbitratur percellare , o evacuareuntentias Itaque Annianus
suum esse putavit Joannis Chryses omi Homit ias EGraeco in latinum sermonem vertere. In primis autem quo viro auctoritatem apud Latinos conciliaret,
Chlysislomi homilia, de laudibus D. Pauli interpretatus est,quod opus Euangelo cuidam Pelagianae sectae presbytero inscripsit, in Epistola vero nuncupatoria, cuius titulus est: Domias sancto Even oti eis ero. arissa tritis: Catholicos invidioso Tradueianorum nomine insereat, & S. Augustinum etiam non o seuth sugillati Eius verba sunt: med quidem opus Messe apud ιe amuluitis delet, O gratias, quo de Sanctarum
Scripturarum luce rasilose arismi Dderis ruice noctem Manichaei erroris exugitat. cruantum enim nobis censu tionis exoritur, rem cernimus tam erudito, tem De illustri Orientiae metimo eam,quam in nobis Traducimus o pugnas, ed strui Peritatemὶ quam cert/ levius Ioannes, ut in omnitas Iuris suti, ita hie quique ab omni mtinitum latere eustodit, armat, aciendis ,ut videatur non tam pra- sentes informasessis pulos, quem nobis con ra verae fidei op pnationem auxilio 'spurasse. Q rus in m asse a
versus necessitatem e quantus pro libero stirit adibis fio equam nostrorum libris tibique eoaeeineus voluntatis jure servatori vinarrati praesidia comm ndatρ . Gratiam Pelagianam Annianus auxi 1 scholae suae phrasim i teli istebat, nempe quae in doetrina, lege, exemploque eonsisteret,siub quorum vocabulorum ambietio de ἡμmissimae haeres nuditatem Oeculere vers pelle illi tentabant; postea vero sancti Autustini explientii nem in illud Pauli dictum: Non enim Me facis, quod moti bonum, sed quod nolo m. Ivim, hoc ago Rom. . quae
in propria persona Paulum locutum contendit Lib. I. de Nupti & Concup. cap. et . N 3I. Lib. I. Oper. Impers cap. 6 . his refelliti sexιὸ solvenda omnes illa quaesiones, qsibus Trasuri enum os inmiens beatum T tum Mitiorum os eatione tommaculat, ut scilicet fideliabus Dis Apostolien exempti preeura coaeciliet. Forie n vum Traducianorum nomen, quo postea Iulianu semper ignominiae eama contr3 Augussinum usu est, Annianus primum invexit; hine Julianus sanctum Augustinum appellabat Traducianae gentis prima tem Lib. I. Oaer. Impers cap. cui Augustinus cap. s. respondet r Hs diero soli nos appellatis Tra
Idem Annianus erande opus Homiliarum Joan-hi, Chrysostomi in Matthaeum in latinum sermonem transferendum suscepit, octo eodem interprete latinas orationes Chrvsostomi legimus, omnes quidem se interpretaturum spoponderat, idne reapse praestiterit, vel manum de tabula amoverit, inee tum eth Hoeee volumen Orontio Episcopo Pelagian Α, quem in Ephesita synodo eum alii Episcopi,
Pelagianis damnatum videbimus, pro quo etiam duae leguntur Nestorii Epistolae datae ad Coelestinum λ-pam, inseripst. Praesitionem se orditur: Domino ωενὰ Sancto, O beat smo Orontio u scopo Annianus.
viilsmi Patris risectum, O sapi fatismi ariem magi I
Di me pariter exerces, quem inter bus, quas pro fidei vobisitim amore perpetimur tentatu procellas, O a maerore svisi, O a torpore subtacis, ani numque anxi tate marcentem ad studium seriUurarum remittis ς Iubes enim heril me, tit commentarium sancti Joannis constam inopolitami FHscopi, quem is Matibi. F, et limnonaginta, o uno libro explicuit, in latina ' lingiam , quo pol sermone, tram undam di Ex his patet ab Orontio Pelagiano Episcopo ad illam interpretati nem Annianum impulsum fuisse. Poste3 in Aligustianum , immd in Ecelesam Catholicam invectu, addit: id inquam ille pressius commendat, quam ivenita n lis a Deo libertatis de Acrius confesso praecipuum int rnos, gentilesque discrimen em sui homin m ad Imaginem Dei aeditum iam inseliciter fati υiolentia , opere diptitans necestare deωinctum, ut is eri pecoritis iis dere cogatur. id ille aberitis e dem ningstros potias in aι, quam Dei esse pessibilia mandara , o hominem istius, vel qua subetur , vel fuddetur a Deo, pactis se ,insutis quo pimisi fi ini hi-F tol Dy OO
85쪽
avi ab imperante pro Bitar, o pris mirariti reusas as ret: Epiuolam recitat Baronius anno ηr . inter at ia gitar Ita ex mandatorum possibi litate Pelagiani hic ibidem leguntur: Quomodo nave, eam leat me- divinae gratiae auxilia solebant refutare, de qui re moris Innocentius Telarium, I stiamque eum suis copia pluribus agit Augustinus in Lib. de persectione Jusi titis conti narit cistiis eos a ieientιόus Orienta ibas .etitiae, & lib. s. contra Iul. Oper. posterioris. Hadie Alexandrina Ecclesia in eo tiniorem recepit, qua sola, de Anniano ex vetussis monumentis eruere potui, O prima inire compa ovineiades nos tales rejat, δε- quae ad hunc annum reduximus occasione Epistolae hs rati patet scriptam Episolam initio Ponti seatus Hieronymi id temporis ad Augustinum scriptae. Zcismi ante latam ab eodem in Pelagianos sententiain Ex his nonnulli Seriptores conigendi sunt, Isaae alias S Zosmi celeberrimum iudicium nominasset ἔHabertus Episcopus vabrensis in Concordia Patrum unde corrigendus est Perrarius Scriptor vitae Sancti Latinorum, de Graecorum de Gratia ea p. a. minus Eusebii, dum cap. . n. I 8. apud Bollandum V. Mar- constera se laudavit Anniam , teris Ecelesiae seriptorii lii scriptam illam Epistolam dieit tempore Inmeentii,disium; nam ab Ecclesia ejectus inter Pelagianos Tapa,qui tamen beata memoria ibidem dicitur. Em ille militavit. Sigebertus in lib. de seripti Leeles dem serὸ tempore clam libros Anniani Diaconi con- p. c. eonfundit hunc Annianum cum altero A, tra Epipolam Hieronymi ad Ctes phontem reperitaniano , qui ex legibus Theodosanis grande volumen siet, eosdem in As,m in seliedulis ad Sanctum Docto-
conssavit, eum tamen inter utrumque sere saeculum rem transmisit. Eusebium anno sequenti Σα morien-
intereesserit, scribit Annianus legum eollector in ii Hieronymo adstitisse,aliaque quam plurima de eos satione: Annianus Dis spectuklis ex praereptisae dem narrantur in literi, suppostitiis SanctiCyrilli ad D. N. gloriosi sunt resti Ra s buve codilem de Theoia Augustinum , quae libens hic omitto. S. Eusebii me-hositimis legibus , aeque sententi s juris , vel di Persis In moria colitur Cremone & in monasterio Patrum Miabris electant Aturi, Anna XXII. es remote ρdidic An- norum apud Bethlehem, ubi summa veneratione eluianus XXII. memorati Regis labebatur anno so6. nos. dem sepulet, mainvisim quae tetere poteris apud Bolitae pochae ex subscriptione synodi Arachelis; Die landum ad V Martii, qua die susebi i sellum agitur.
III Idus septembris λὰ gula R. c. consule anno XXII 8- Hieronymus transmissis ad se ab Eusebio presby- mi Domιηι Nollini Aurici Ruis. Posse vinus incita- tero Anniani excerptis non respondit, ut 'etabat, Aro. lom Scriptorum duos Annianos facit, unum , qui morte enim praeventus decessit anno Mo. Tneodosici septem homilias Chrysostomi de laudibus Divi pau- IX.&Constantio III Coss. ut scribit Prosper in Chr li interpretatus est, & alterum, qui eiusdem Graeci nico I De hoc sapientissimo, atqueae sanctissimo si Patris homilias in Matthaeum latinis auribus dona- clesar Doctore priestat flere potius, quam pauca divit um tamen unus, idemque Annianus utriusque cere. Illum post plures haeret leos confutatos stylum operi, scriptor fuerit. At nullus hunc Annianum Pe- in pelagianos vertisse dictum est; Propius Pelagii Iatianum fuisse animadvertit, quod ex Epistola ad impetum & sustinuit ,&s egit, uti enim Julianus ita Evangelum presbyterum evidenter ostenditur , haee unum Augustinum infremuit, ita unum Hieron1 Epistola legitur praefixa septem homiliis Chrysest mum pelagiu, persecutus est. Initio quidem Pelagia- mi ae laudibu Divi Pauli,quae Tomo 6. Bedae Ops ni belli collegam Augustino se se exhibuit,aeremque tum editionis Coloniens sanni tota pag. 8a itemia in rebelles impressionem secit editis post Enis lamque eiusdem Commentariis in Epistolas Pauli edi- ad Ctesphontem tribus coni a Pelagium Dialogo iis pari sis 16 o. insertae sunt. rum voluminibuslat lectis prioribus Sancti Augustini rerum elim Hieronymus seribat Augustino, se adversus eundem libris de peccatorum meritis,&re Anni,ni Ii hi in sche lis missos a socto frustre Easbio missione, pedem ex acie revocavit,quod unus Augia GTred sero fascepisse non antὸ multam temporis, aequum tinus expugnandis Pelagianis suffceret, & quidem s- est, ut nonnulla de Eulebio hoe oo egregi E contra lentium imposterum tanta religione servavit, ut o Pelagianos navatam operam hic inseramus. Eusebius pugnatus quinque libris a Theodoro Mops uestenci , patria Cremonens s fuit, teste Hieronymo in Episi di quatuor adiis ab ipso pelagio, itemque postremo ab tota ad Pammachium et Forenses ea uias agitavit, ut Anniano, non modo stylo pepereerit, sed Augusti .it Rustius in Invectiva priori a tergi Hrsari e num etiam per literas rotaverit, ut contra eosdem Ata a Iaum publieoνum ad monasterium con, Uus, Λι decretoria arma in sui ipsus defensonem indueret haesit amistro notiti, nenise Hieronymo. Diti eidem Idalius Episcopus,qui iuvenis de facie Hieronymum Sancto Doctori in monasserio Bethlehemit leo comes novit, scribit de eodem in Chroni eo a Pelagianorum fuit, exortis vero ptistea inter Rusinum, & Hierony- sectam eum elata Auctore adamantino veritaris multiamum dissidii Eusebius uti Rusino pluribus calum- contrivit. De Hieronymi contra Pelagianos certantianii, perstrictus suit, ita a Hieron umo in priori Ap nibus eanit Prosper in Carmine de Ingratis cap. a. logia ae erriis de sensus est. Eusebio inscripsit Hie- Tane in Bethraei aesari nomisis Moesronymus libros Commentariorum in Matthaeum, & Hesebes simul, cor Grais , Larisque venu las post aliquot annos etiam Commentaria in Hiere- Loquio, morum exemptam, invindi De Mustrmiam eidem nuncupavit, in quorum posteriorum vo- uer 3mas Iuris Hiri extat eius hos luminum praesitionibus pelagium, ae Coelestium su- Disiectile, noscique deest, qviora rhine veramgillat, ut superitis eap. 4. narravimus. Cum verδ Ru- nllent exorta iacem us rure tin Masino, atq; Origenistis pelagius, ae discipuli successs- Aaronius, ae Rivius scribunt, quatuor lib. de Ori-sent, paribusque de serte gravioribus Hieronymum gine Aninis ab Augustino hoe anno exaratos. quibus a diis exercerent, Eusebius pro magistri atque amici assentior; nam initio i ibri primi ait, libros Vincenia honore excubuiti Cum in Italiam venisset, ae Vale- tii, quibus eo in Opere respondet norim Use s hirianum Valerii Comitis seruum ex his, o uos in Ari- a Renato Monacho misios , quamvis, inquit, mihi minensi agro possidebat, hominem gulae deditum , ae eὸ, Dod absens Dryem , in tamni fine φι reddit. pelagianorum erroribus insectum ex Italia Alexania At annoqi8 circa aestatem Augussimis Caesareeamdi iam aufugisse cognovisset, egit per literas cum Cu- perrexerat, ubi de Origine animae petente eodem
rillo, ut necriti uia nebulonem ex si gurto pelle- Renato ad Episcopum optatum .i ipsi, certe die
86쪽
ls. Septembris ibidem eum umerito Donatista dis putavit. Anno ver3 sequenti circa initium Iulii Hi
ponem redierat ex initio VIII. Q laesae ad Dulei- tium: Cum verδ Lib. I. eap. au. Pelagianam haereia
sim nuperrim/ damnatam dicat, huic anno eto. Libri illi deputari iure possunt. Vincentius Victor juve nis , cui plus auflaciae inerat, quam doctrinae, eum in Mauritania Caesareensi apud quendam Petrum presbyterum Hispanum quoddam Augustini opuscu- Ium reperisset, in quo de origine animae magnus Doctor dubitabatinuos ὸ vestigio libros contra Hi ponensem Antistitem scripturivit,quos Renatus Μο-nachus Augustini studiosissimus Caesareea ad eundem
restate iam ineumbente transmisi, eos veris exeunte Autumno reversus Hipponem Austustinus invenit.
Quatuor veth libros eont r. illos duos Augustinus exaravit , priorem , quem Renato ips inscripsit, sta-etim composuit, de quo in s ne eiusdem hie satur Nune ad te librum, mox titillos legi, sin/ ali a dii rione e scripsi. Paulis vero post alterum librum emi si ad eundem Petrum presbyterum , qui Vince et tum ob duos illos editos libellos plurimum diligerit. Distulis,e vero aliquantulum duos postremoseonu, ipsummet Vincentium Victorem elucubrata, colligitur ex his, quae habet Lib. a. cap. . si auia em mmentis, inquit, voluerit, ut ad illum ipsis D, hem scribam,sicut desidero m. scripsi vero duos eruditissimos Libros, in quibus Maeresis Pelagiam aceriaximὸ impugnatur; nam Victor hie, qu se Vineentii a Vineretici Rogati Donatissae successore, quem
plurimum venerabatur, cognomine nuncupari honoris causa volebat, undecim errorum auctor ab Augustino convictus est, quorum sex Ρelagiana paradoxa , imm3 & haec quidem pelagianis peiora convitinebant. Docebat enim, Insanies ante baptismum morte praeventos pervenire posse ad originalium in-Hulsentiam peccatorum: Rursus quos Dominus prae-
Hessinavit ad baptismum, praedestinationi eius eripi posse, & antὸ desineti, qua m in eis suerit, quod omiaxipotens praedestinavit,impletum, saeri seium Chrisitianorum pro non bapti ratis mortuis pcisse offerri Aliquas esse mansones extra regnum Ccaelorum, ubitisque ad diem iudicii infantes non baptirati heath, aeseliciter vivunt. Haec quid)m , at laque pessima dogmata Augustinus impugnat his inerepans Victorem ib. . cap. I 3. Nsque consideras, in haec fa Dent interitis sapias, qham Pelagitis. Caeterum hunc iuve- .em lectis quatuor illis Augustini Libris ad meliorem fiugem reversum, ae ad se eorrectimis rescripta missis testatur Sanctus Doctor lib. 2. Retras. cap. sTrithemtu, seribit, Fastidium Britannorum Epi- opum elaruisse sub Honorio, & Theodoso Princi pibus anno Domini CCCCXX. pertur seripssis plu-xes Libros, intor quos ad Furalem Oendam de Misa finians uram librum, O aliam de nisita e ferianda facia, o Deo di a doctrina. Verba sunt Gennadii in ιuo Catalogo, sed planὸ Gennadium errasse mihi probatur ex libro ipso de Vita Christiana, qui ad via iuuam quamdam, non ad virum, Fatalem missus est, xanter opera supposititia sancti Augustini tomo octa-
reponitur, quem librum Lucas Holstentus in vetustissimo Codiee Fastidii Episcopi nomine inserimaum inVeniens suo tandem Auctori postlimin id restitutum vulgavit; Ibi vero non ex omni parte sana , &Deo digna goctrina legitur , nam cap. r s.c ita enim
apud Augustinianam Appendicem habeturi scribit de Adamo: D qtis nihil fuisse intredulitatis indievis aeter solem trabedientum, erius causa ille damnatus est, idi
omnes suo damnantur hemplo. Quae sanὸ est Pelagii hi resis dicentis: μου peccatum posteris exemplo nocui ne, κω transit M. Apud Pr sp. in misit. ad Demetriadem; cujus prinae doctrinae plena sunt Commentaria Pelagiana in eap. s. Epist. Pauli ad Romanos in Appendice Hieronymi, ut; diximus cap. 3. Idem vero Fastidius ea p. ii . haee seribite Illi Mim merito ad Deum extollit manus, ille preeti bona e mentiae fandis, Dip test diener Tu nosti Domine, quam anti Dam innocentes, quam purae sani as omni se de, O injuria,O rapina, quas ad te expando manus , quam immaculata labia,
omni mendaeis libera, quibas tibi,ut mihi misere vis, preces funis. Haec ipsssima verba posta in Libro Pelagii ad viduam recitat Sanctus Hieronymus lib. a. Dialogorum exclamans statim: raristiani est Lee, an ThisisHIuperbirati, oratis ρ quo loco superbam illam orandi formam pluribus insequitur. Seripssse totam eam sententiam Pelagium in Libro ad Viduam testa die Augustinu, in Libro de Gestis Pelagii cap. s.
Q ia eum Fastidius hie dicto Libro de Vita Christiana impias Pelagii sententias exscriptas inseruerit, Pelagiana illum lolisine aspersum fuisse non dubito, indeque suspicio ereseit , qu bd Pelagius Britanniam patriam inseeit , lat/que ea pestis universam Insulam pervagata stit, unde anno ao. ne illo Gallieano Legati contra Pelastianos in Britanniam missi sunt,
ut ad eum annum nobis memorabitur.
consantius Imperator Dinianos Roma exturiat. uus Imperii eiusdem contra tuliaremsem
sentiam re codice Theodosano, O Ohmpiodoro demonstratur. Rufus Thessalonic sis, o Alliacus Constantinopolitanus a Pelagianis fru ratensari. M occasione quaedam de Vicariatu Thessalonicensi adnotantur. Iustiniani Metelia castigatur. Vicariatus Corinthiorum a Morino, O Numero asterius improbatur. HAud diae Hieronymi morte Pelagiani laetati sunt, paulh post contra eosdem potenti hoste II:
exorto;Fuitis Constantius Honorii Imperatoris Dux 'sortissimus, idemque felicissimus, cuius res gestas pluribus Olympiodorus illius aetatis histori stiteris prodidit, sed malo rei literariae sato praeclara illa monumenta interiere, pauca tamen Photii diligenti, ad posteros transmist. Fuit Constantius genere Illyrius ε Danaesio Urbe Cadiae, qui multis obitis jam inde a Theodosi magni temporibus militiae muneriabus nuptias demiam cum Placidia Honorii sorore eerebravit anno r. Audiatur Olympiodorus apud photium Cod. LXXX. mnorius no constantias it rum consules errasi Tlarissiae nuptias coaetilior, fia hasi a nutias ewm vehementer detretarer, esserit,ut ipsius famulis indignaretuν consantius: Tandem nihilominus ipso, Do e silvium iniit die manu ipsam arreptium H norius Imperatorfrater ejus invitam conflansio in manum tradi nupti ques radidὸ celebrantur. Scribit Prosperin Chronte Constantium anno ro. in Regni soci tatem ab Honorio ad se itum his verbis o Theodom α. γ conclavitis III ces c stotius ah Monorio in re omtium regni assumitur. Prosperum omnes Latini Chronologi secuti sunt; sed errasse Prospecum unius anni procnronismo in serius demonstrabo, accidit enim Constantii inauguratio anno 4 a I. VI. Idus Februarias. Caeterum uti bellicae virtutes Constantium
Honorio assinem , dein in Imperio Collegam reddi-
87쪽
derant, ita ejusdem religio, ae pietas Bonifacio λ tifiei illam electionem gratissimam secerant ν Quarὸ eitin Coelestius Epheso eiectus & in Italiam reversus se se iubi insinualet, ae clanculum per domos curstaret, Pontifex cum novo Imperatore egit, ut tamia pellis Urbe pelleretur. Conflantius qui priva iatus jam diu Pelagianos oderat, ad Uolutianum Urbi Praesectum literas dedit, queis Coelestii proscriptionem stitim iniunxit, Cricio, si i ecu ageret, capitalem lententiam interminatus. Exemplum literarum ab Henrico Gravio acceptum Baronius publicavit, sed idem emendatius ex Cod. Thurno exhibet Salumasius a. p. de Ecclesiis suburbicariis pag. a 83.
Imp. FI. Constantius Pius Felix A'ugustus motor , circ. Volusiano Praefecto Urbi.
O Uium tum praeterita superstitionis,ltim receniati a plena vanitatis iamdudum corrigi iusseri- ' mus , quotidianis insinuationibus majora fieri nun- iantur, & quoniam discordia animos commovet' populorum , ea, quae jamdudum iusseramus, prae-V eipimus iterari I Undἡ his lectis, Eximietas tua Pomnes, qui Dei invident pietati , diligenter inqui- rat, eos faciat statim Emuris Urbis expelli, ita
' tamen, ut ne intra centesmiim quidὰm lapidem ha- ' beant licenti,m consstendi. Coelestium quoque' magis , ae magis ex Urbe pelli mandamus, conssat enim iisdem e medio sublatis gratiam. & concor-M diam tenere veterem firmitatem. sanὸ deinceps si V tale quicquam fuerit nunciatum, ilicium praestan- tiae tuae capitale sententiae subdendum esse cognosi V ee. Non enim patimur impunitum esse, praecepta V nostrae executioni negligentia protelari. Vale λ- rens carissimὸ , atque amantissime. Et adjectastib-
seriptio. Impleatur quod jussimus, quia hoc famae
Harum literarum Constantii ad Volusianum Praesectum Urbi meminit Photius Cod. LIII. LieEt loco
Constantii x.κα,j ibidem per .rrorem legatur. Porro Volusianus nondiim Christiam, rum mysteriis imbutus Ethnicorum superstitionem sectabatur, erat ille tamen Augustini studiosssimus, ut patet ex Epis. tota a. tom a. operum Augustini a Et quiddin sanciatus Pater eundem ad verum e ultum traducere non
semel per i iteras conatus fuerat, legatur Epistola tertia ad Volusianum i Hie sanetam alth de Augustini ingenio sentiebat, ut scribere non dubitarit: ciis odia tissum Augustinum venitur, legi Dei deest, η,. quid
Augustinum e si erit linorare. Quare Vcilusanus aceepto Prinei pis mandato etiam , atque etiam Augustino, eiusque amicis gratulatus , edictum in lixe verba conceptum statim emisit.
Musanus Trassus Urbi edisse H Actenus oelestium divinae taei, & quietis pu
blicae turbatorem iudiciis amica reis secreta subduxerunt. Jam leges etiam,' edicta persequen- tur absentem, cui, quod primum est , aeternar Use
'his negatur habitatio, ut si vel in proximis fuerit
diversatus,debitum non evadat exitium. Pro meri-
' to etiam temeritatis, atque ausus sui cunctos huiuΑΡ edicti cautione premonemus,nequis iniquo noxius latebram putet esse praebendam, ne eum huiusmodi
V posta poena supplicium , ae stylum neeesse si proin ' seriptionis incurrere quisquis reum divinis, huma- nisque legibus apud se putaverit occultandum.
Cum Constantii literae, quibus Consulibus clatae
fuerint, non aperiant, Baronius, Usserius, aliique scriptas easdem anno ao. existimarunt. Sed annus uenti deputandae sunt. Scribit Olvmpiodomas, Constantium ob ipsius emtem a Theodosio orienti, Imperatore reiectam in iram, naceroremque incidisse , ac septimo imperii mense morbo extinctum: uia iur , inquit, septimo impirii mense quemadmotam O
Iamnitim sic indicaverat, sextus abiit, septimus inchoatur , plearitide ex anct s es o Extant in Codice The dosano nonnulla rescripta data Ravennae Coss. Eus. lathio, & agricola, nempe hoc anno cla I. cum tit lo. Impn. Honoritis, Theodosias, con storias . III Primum tis. . La. deripvssiis. Dat VI. Idus Martii Alterum lib. to. L3o. de Petit. O vlaro datis. Dat. VIII. IdusJulias. Postremum tu. a. I. r. si certum petatur de chir graphis. Dat V. Kal. Augusti; unus
Theophanes in Chronographia exacu initium Imperii Constantii deserat: Hoe emo, inquiens, cominitus Restatini j pater Imperiam elii it VI Idvis Febradrius. Quare edictum illud contra oelestium amno 'ai. intra Febr. ac Septembrem emissum fuit. Interea memorata inter Constantium.& Theia sum, itemque inter Orientalis Imperii Metropositas dissidia ut mox dicemus esperatis Pelagianorum rebus melioris fortunae spem inscerant. AEgrὸ tute rat Theodosus Orientis Imperator, Constantium ab Honorio in Imperii eonsortium adfectum, decede te enim sinὸ irascula prole patruo ore identis pro uincias Orientali Imperio addendas sperabar: quaa tanta spe deiectus missam , ut moris erat , ad se novi Imperatoris erilem reiecerat, neque in rescriptis Constantinopoli eo anno datis ullam in titulo Cons. tantii mentionem secerat, ut videre est in Cod. Theod. lib. I s. tit. a. Pridie Idus Julias Eustathio,&Agricola Coss. Illud igitur Imperatoriundissidium Pelagianos in nova contis ia impulit: plaeuit, Coeles tium Legatum Byrantium destinati, uti enim aula Orientis contra utrumque ine identis Imperatorem fremebat, it 1 contra ipsorum hostem Constantium querelas iniusti exilii, aliarumq, calamitatum querimonias apud iratum Prinei m stii deponendas exictimarunt, simulque Attici Rehiae Urbi, Episeopi animum tentandum; neque id dissicile uidebatur, illius enim Urbis Antistites Augustorum genio indulgete soliti amoris, irarum , causas erga occidentales easdem cum 'hantinis Imperatoribus suscipiebant. Verum aliunde etiam suppetias petere decreverunt, quare ὸ re visum est, dum Coelestius Constantinopolignaviter mandata exequebatur , per literas Antistiatem Thessalonicensem in partes pellicere. Metropo
lita Thessalonieensis in Illyricianis prominetis Ap Ωtolicae Sedis Vicarium agebat, eratque illius Sed is Metropolitanorum singulare privilegium antiquitus a Romanis pontiscibus eisdem concessum; Nam quod Iustinianus Imperator MVella undecima seriabit, Attilanis temporibus firmio destructo Thessa lonicensi Ecclesiae eam dignitatem primitus collatam planὸ salsum est. Extant spistoli Damas, Siricii, Innocentii, ae Boni saeti ponti seum ab Holstento viro eruditissimo collecti , atque ab Eminentissim Principe Francisco Barberino literariae Reipublicae eximio Mecernate in lucem ed itae uni eum synodo Romana sub Bonificio II ex quibus omnibu Justiniani error evincitur. Sammas Innocentius Ru
Episeopo Thessalonicens sua, vice, eommist in Projinetis Achaiae . Thessiliae , Epiri veteris,& vae , Cretae, Daciae Meditterraneae , Daciae Ripensa,
88쪽
rtis hae ira sta emes . sed waecessores in Iros Aposto-Leos imitati, qui beatissmis ischolis, O Anysio imam pro rerum meritisina vortierunt. Epist s. Habemus etiam Santi Leonis Magni Epist. ad Anasta sum Rufi Successorem , in qua eidem suas vices delegat i Simewaderesiores mei, inquit, Praecessoribtis tuis, Da etiam eo dilactioni tuae prioram sequutus exemplum vices mei moderaminis deletavi, ut euram, quam universiis E elesiis insipiatio exdi,ins inclitaeιone debemus, imia totor nostra magnitudinis effinus adjuvares , O timeti quis ab Apostolica sede provinciis asentiam qaodam modo nostra vis tarionis impenderes Ex quibus patet J stiniani error de recentiori Thessalonicens; Ecclesiae dignitate; nam Sirmium anno η I. dirutum fuit,cum ex Marcellino ad consulatum Cyri Bleda, ae Attila Hunnorum Reges oppida Ili ici plurima exciderant; at Vieariatiis Thessalonicensis diu ante praecesserati Magnum itaque auctoritatis pondus sectae adite te pelagiani arbitrabantur, s Metropolitam Thes. salonieensem eidem faventem reddidissent,quod lo stiori ad ipsum data Epistola pertentarunt I eam vero
decem & octo Episcopi Pelagiani subscripsere, hemph Florus, Julianus, Turbantius, Orontius, e dius, aliique, qui Ephesi poste3 damnati fuere
Turbantio ad meliorem frugem reverso. Eodem etiam tempore Julianus Romam l iteras misi; audiatur August. lib. I. ad Bonifacium papam cap. I. Dia
sus Epistolis eorum respondeo, aniscilicet, quam dicitur. Romam mihisse Itilianas, erectat per ilium, quos ρο set suos ι inveniret , aut faceret, adteri aditem, quam decem, O octo uelut Episcopi partiripes erus erroris non
ad quoslibet, sed os loci illius Episcopum suae Iiditate
etent dum, O ad suas partes, semoti fieri, triaueen- m , ausitIuns Thesidonis scribere. Clim vero Ai eustinus non nominet Episcopum Thessalonicensem,
Baronius, ae Vinus suspicari se dixerunt, suisse illum Rufum, quem in Ephesna Synodo Schismati ei literi, sollieitarunt. sed res est eitra suspicionem certissima , id enim videre poterant in Epistolis Inn Motii ad Episcopos Macedoniae, in quibus primo i
eo Rusus semper nominatur, at Primas Macedoniae erat Episcopus Thessalonicenss. Rufiis sedente R inae Innocentio si sectus suerat Anyso, Obiitque sto Potitisce, suceedente Anastasio ; extant plures
Epistolae Innocentii, Boni saeti, ae Coelestini ad
Rusum Thessalonicensem in synodo laudata Romae a ni facio II. celebrata I anno M s. sedebat praesul Thessalonicae Anastasus ex Epistola I r. Xysti Papae ibidem recitata. Porro inter Rusum Thessalonice sim , atque Atticum C. R gravissima lis intercedebat; hie enim Illuricos Episeopos plerosque sibi suta Here satagebat, ille veris Thessalonicensum Antistietum aura mordicus tutabatur. Theodosiis Imperastor ob Constantii electionem Bonifacio etiam ponti sei nonnihil indignatus, Attico eausam adiudicavit hoc ipso anno, legiturque rescriptum ad Philippum Praesectum Pritorio Illyrici datum pridie Idus Julias Cod. Theod. lib. a. L a. ne Episcopis, Eiclesiis
esto in quo haec habentur. Omni innovatione res te vetustatem, O cenones Ecclesiasticos, γi usque naute erunt, etiam per omnes abrici pro Mias fer mi praes ms. Si quid talistari, emerserit, id oporteat non ab De sientia iuri romendissimi Merosancta legis . tillitis Eulesiae cessantinopolitama, qua Romae veteris prerogativa latarur conνentui Sacerdotest, sanetoque iaceto reservari. Verum Bonifacius Papa Ait ei rapinae se se opponebat,eamque in rem dati x t iteris Ru
eorum cedendumst diis, quos novitas reram, O indeliae destam iam digestaris accendier Et poste i suapropter . furer carit e, festis jamdiatam a te aucioris te fascepta e tra immicas turmas idonetis Dei nostri miles armare: Nihil his timetis dasii, nihil increti 1 ον--dulis orastis; Ibidem Epistola noni Thessalo, Episcopos ; sequenti vero uniuersos Illyricianae Dicteeseos Antistites monet, ne ab Apostolica sede, cui semper immediat E subiecti fuere, in Attiei iurisdictionem transeant, Ruso super singulos potestate delega i1 iis verbis: Episcopos per Illyricum cirra con silentiam coepiscopinostri Fufi nullus eisinare prasinat. Pelagiani ergo Ruse , atque Attico dissidentibus, turbidis in Oriente rebus aliquid sibi patrocinii expiscaturi illum per i iteras, hunc per Legatos adorti sunt. In Epistol a ad Rusum missa in primis Zosmum
Papam, ac Romanum Clerum praevaricationis aecusavere dicentes: Mmanos clericos miseris terrorepercalsos non retibuisse pronicutionis erimen admittere ,
ut e tra priorem sententiamstiam, qua gulis eas,olim dogmari asstierant, postrapronunciarent, malam homianam se naturam: apud Augustinum lib. a. ad Boni facium cap. 3. addebant, adversarios liberum arbitrium de medio tollere, fatum inducere , Deum acceptatorem personarum fingerer legem ab illis datam asseri non ad tollenda, sed ad augenda peccata:
Prophetas, S Apostolos non fuisse Sanctos, sed impiorum comparatione minias malos: damnatos se
exit, synodum a paucis Episcopis, & ab horum plerisque subseriptiones extortas: appellare se tanaem Synodum Oecumeni eam. Huius Epistolae mendis elis , atque imposturis refellendis tres libros Augustinus insumpsit, de quibus poste nobis sermo erit. iid Rusus Pelagianis responderit, non constat,
sed de Thessalonicens Episcopo tam altum in posterioribus Juliani libris silentium Pelagiana ab eodem paradoxa dantuata suisse sati euidenter ostendit; nequὸ secus, s sapuissent, opinandum haereticis suerat de doctissimo praesule, ae tot acceptis beneficiis Romanae Sedi arctius obstracto; qua enim fronte ponti seis sententiam eiusdem Viearius damnasset Ille pauid antea rosmi encycli eam Epistolam , qua Pelagianos damnabat, subjeripserat, ut ex Mercatore cap. I su gessimus. Idem etiam postea a
no 3 r. in Ephesina synodo per Flavianum Phili
pentem Pelauianos anathemate perculit; legitur enim in ea synodo, in qua Nestorianorum, ac D lagianorum damnatio conclamata stit, is haec Flaviani subscriptio: Itis quo e Sammismum Putrem nostram Ruam subscribere assimo, num cum propter arria tudinem Me venise non set, mihi hae mundata deris. Sed neque suscipia ad Atti eum legatio feliciorem exitum sortita est; Etenim ubi Coelestius Constantinopolim appulit, ac pro suorum causa apud Atticum egit, stitim uti haeretieus damnatus, rcgiaque urbe expulsus fuit. Huius apud Byrantium peractae Pelagianorum damnationis meminit Augustinus lib.,eontra Jul. cap. I. Ego autem , inquit, absit at
ad me machium vos provocem , quos, uti esque appam
veritis, tibique diffusis chriRF dueitis exercitas, qui debellisit apud curthaginem coilesiam, quando illis ipsenen eram , O rursus constratinopolim sum lone a regi nibus A isanis. De hac ipsa Haereticorum condemnatione eecinit prosper in carmine de Ingratis cap. 2. Quid loqvar, O ων maznam , quam gest in Urbe constantinopoli docta bonus ore sutrias Articus antiqua legares Hanticorum
89쪽
confutanda fide ἰ de qua ιune impia corda, singularia numismata, quae supr, novem millia i ut amωιs se obducta ιegerem velamine, forma genti labore, ac sumptu comparavit, aureum nu- dicii, O laeua talerim tormenta re ira. mii a mihi Ostendit eiusdem Honoriae inscriptum Sindus Coelestinus Papa Netatium Pelasianos D. IV. Grat. Donori a P. F. A . ex adverso Crum p ritegentem in Epiuola ad eundem dati his Der coronata fgnatum. Duo insuper alia exhibuit , qu
pat: Licerentur deniques tibi quaque similiter dis em rum unum ita inscriptum est. Disa Blia Ais. Di,irent. caν tamen ea, qua in hos tunemu acta, Par - Titi Es. Pi R. Λlterum vero cum epigrapher Di,atur ἰ cam tersum sι ιιια ati nos a catho leo itine Maetis . Iusta Murcianu. Fuit hac soror Traiani , illatite Auico resadι recta e cur non sancta memoσι a Si - vero Titi stia. De hae Honoria legatur Priscus nitis ista a ruis ρ Quia alique sub Moesmestio μολ- Panites in lib. de Excerpt. Legat. Conflantium Auia
veras eas Iure damnatos. Ita magna Pelagianorum gustino carum fuisse ex eo satis intelligitur, quod arte structae eontra Orthodoxos in oriente machi. sata olim a Marcellino contra Donatistas sententia Luae confractae cecidere.
Hoc anno die secunda septembris Constantius Imia
perator animi moerore, ac pleuritide laborans vitam
cum Imperio reliquit I laudatus Theophanes scribitime amo conclaruius Eudemistini Turre impretam altianuit M. Idus Febrauius , quinto vero nonas Septemtriles occisus est. Qisrh idem cum Honorici vi est in Imp xio menses sex , dies as. Sed erravit Theophanes,
dum scripsi de eodem is γὴ, stilicet is latas est ,
etenim morbo eundem extinctum ex Olympiodoro
certum est ἔ corrigendus est Idalius, qui seripsit obiisse Constantium iasio tertio constitisti nempe a no 4ro. Suscepit Constantius ex Placidia Honoriam filiam, ac dein Valentinianum, qui postea imperavit Do eundem Olympiodorum testem 1 Hine nata Mia , quam Honorim nominarunt, sitis item, eat Valentiniano nomen datam , qui supersite etiamtim Πο- mrio Nob I smsi dictus es: Haec libuit subnotare, nam Prosper ad annum a 3, Cassiodorus ibidem, Paulus Diaconus, Cuspinianus, di Recentiores P tavius, Ricciolius, aliique masculam utramque prolem secere, nemp4 Honorium, & Valentinianum, sed priorem sceminam fuisse constat ex inserim tione Ravennate apud Rubeum lib. a. Histori Raven.
Lxistimo tamen , prosperum more antiquis fami liari, ut ea p. is . de Albino dictum est, mastulini nominis uiuimtione seminam designasse. Εκ hi, patet numisma inscriptum D. l. IM. Grudi Honoria P. F. Aut de quo Baronius tom. s. in Appendice dubitat , non esse fictilium. Quod enim ait vir eruditi iasmus in Appendice tomi noni pag. 8 . nullum fuisse eidem maternum cognomen, ut dicta se satia, vel Thidia taed Graia, ex socrate lib. q. cap. 26. reiicitur. Etenim scribit, Valentinianum I. ex Justitit Augusta Rulentinianum iunimem . o tres filius, Iustam , Gratam , O Gallam suscepisse. Gallam duxit Theodosius Imperator , equa illi est Raeidia, Arcadiut, & Honorius. Placidia autem iuncta
Constantici stiam ab utriusque materterae nomine
Justam, &Gratam, a fratre vero Augusto Honoriam nuneupauit. Minilis etiam rectὸ de eodem numisma te dubitat, quM sorores Imperatorum Augustae non dieebantur, nam id planὸ susum esse eonstat eet Epist. 24. Sancti Leonis, in qua pulcheria Theod si adhue viventis soror Augusta appellatur, itemque ex laudata inscriptione Ravennate , ubi Honoria dieitur Augusta. Illustrissimus D. Comes Joannes de
La ara Patricius patavinus , & Eques inter rara, accum ob Heraclianos tumultus executioni mandari
minime potuisset, Constantii opera optatum denique exitum sortita fuit ue Rem narrat Orosus lib. . cap. Iu bis, inquit, distas pracipiente Noηomio, o alti υ te coaesistic pra, O unitas pre uniPerfam Afriacam Ecclesia cathol ea re ira est, O compas Christi , quod nos sumus , redintegrata discis,ue fanartim est , i inta executione sectipraerepti a Mam Iisa Tristina viro imprimis videnti, misdustrio, omnitimquesta Lorum bonoram appetentissimo. Lex contra Donatistas, qua Sancti Marcellini sententia intimatur , legitur in Ced. Theod. lib. Io. titi de Haereticis da ta anno rη. Censulibus Constantio, di Constaniate. Hune Constantem Aaronius Constanti i stitimsaeit, sed ex Olympiodoro Constantinopolitanum illum Consulem fuisse colligitur, quod silicitum Pater uidit panu inius.
Theodosus mortuo Constantio eone tam eontra
Honorium indignationem deposuit, & Rus, atque Attici lites dirempti sunt ; nam Theodosius emissum in simorem Attici rescriptum abrogavit; Etenim B nisaeius Papa per Legatos cum Honorio egit, ut apud Theodosum Thessalonicenss Ecclesae patronum se praeberet, quod libenter piissimus Imperator praestitit datis ad Nepotem literis, quae in laudata Synodo num XI. leguntur, quibus Theodosus per motus latam paulo ante legem revocavit seriben, ad Presectos Praetorio Illyrici Ur cessanturi us ramsubremionibus anιiquum ordinem vicialiter faciam custodiri, ne Mnerabilis Ecclesia Iunctissma inlis peia
interia a Peterutis eansitiata amittat a perenne via afui timinis consecravit imperium. Epist. 12. ibidem.
Unde apparet Justiniani , seu potius ejusdem ain si rum imperitia, imo malitia, qui prius illud res
eriptum Theodosi posteriori leae ab eodem abroga tum libro primo Justinianaei codicis inseruere. Fatetur autem Theodosus prius rηscriptum ab Epistoripis Illyricis novarum rerum studiosis, atque a Pa triarcna Romano ad Constantinopolitanum defeetionem meditantibus sbi fuisse surreptum 1 in , inquit, omissupplicantium Episcoporum per Ilisistimsubreptione remota statuimas observari, Dod primo postulea disi ina, O canora veteres e oquvnIκν. Integra ergo antiqua Metropolita Thessalonicems, , ac Apostolici patriarchatus per Illyrieas pro vitietas iurisdictio defensa fuit, de qua re eruditi Re
centiors segregi Escripserunt Morinus lib. r. Averrieiti dii. Hallier lib. de Hierari Eceles sect. 4.eap. a. art. & meus Lupus in Notis ad canonem is. SV nodi sardicetis s. eo autem Morinus, ac linialier minus certe mihi probantur, qu in Oriente
alterum Apostolicae sedis Vicarium posuere 3 Thes. salonieensi distinctum , nemph Metropolitam Corinthium , ia moti ratione, quod Cregorius Ma gnus ad Joannem Episcopum Corinthi pallium mitistens ad Epistolos Holladis lib. η. Epist. ses haec
90쪽
steipsit milium Ioaris prurit nostra corinthiorum visum nos transmisse cognoscite, eui vos magnopere e venit obedire, praesertim dum hoc s& siqua confaetudinis ordo defendas m. At una cum pallio virarias Apostol lex sedis vices Romanos Pontisces delegasse iidem e tendunti Fateor, Corinthium Metropolitam conatum quidλn se se Thessalonieensvieario Apostoli eo subdueere . sed novitati Romani Ponti sees obstiterunti Erat Corinthus Metropolis Achate, ae sedes Hoeonsulis, qua rh uti Carthago, R Proconsul i, Africi, itemque supremi illarum pro . vinetarum Primitis Ecclesiastiei uni Romano Pontisci subjecti sedes erat, eadem privilegia suae sedi
Corinthius arrogare tentavit, Primus fuit Perisenes
Corinthius, qui Anastaso Vicario Thessalonieensilitem movit, sed xysti decreto Thesialonicens, iu-eisdictioni veteri exemplo adscriptus suit, ut patet ex literis xysti ag eundem Perigenem in Synodo B nisacii num. I . reeitatis: Sancto fratri, inquit , o coepiscopo nostro Aristam Theysalonicensis πιιis Anti
siti eum servara reteremiam , quam eaeteri quoque Pomtifices per Iunicum e stituti eua praedicti dignitatem
reservari non abnuunt: eum sesamus nil novam illi a n
his Disse conectam ,sed id , quod erus Decessoribus nos eri Decessores dettiterane. Et Epistola sequinti ad Episcopos per Illyricum ait: Noverit corinthius Epissas i licentiam potestaria liberae mi m/ tribu-
iam. Datae sunt literae anno s. Theodosio XV.&Valentiniano IV. Cons Rurius sub Leone Magno Metropolita Corint Mus idem tentauit, at Leo datis ad Achaia Epistoris literis, quae num. 26. in m
morata Synodra exhibentur . eiusdem conatibus o
viam ivit 3 cum enim praemisisset, Thessalonicensem Metropolitam abs se Apostolicae sedis illa in prout cla , totoque Illyriciano tractu Vicarium esse consiti tutum, additi Memorati fratris κυγi Anaclassi Thessulonicensis sollicita relusi e cognovimas, Maeba apr Mneia Menopolitanum illicitas, O eonstitutis P virum, nostrisque istictoritatibus interdictus ordinationes saepe celebro se; Datae dicuntur literae .sitio III. N Symmacho Cong nempe anno 4 6. Qitare usque ad Leonis Pontiscatum Metropolita Corinthius non
Dit Sedi, Apostoli, Vicarius, sed unus Thessal cieress eo privilegio in Orientali Romani Patria et a tus dioeces gaudebat. Neque ex pallio a Gregorio Magno ad Cori inium misso huius Viearia potestas recth insertur Inam semel quidem pallium ab Apostolica Sede ad
Primatem Thessalonicensem mittebatur, at vicaria potessis novis Pontiscibus novo privilesio confrinmabatur, ut plan8 appareat, cum donatione pallii vicarias Apostolicae sedis vices connexas non misse.
Anysus Thessalonieres, Episcopatum sub Damasci aceepit, & ab eodem ponti see Illyriei vicarius constitutus suit, at Me privilegium eidem iterum dedit Sirieius, dein Anastasiis, & tandem lan centius, ut ex literis eorundem in synodo saepitia laudata num. 3. de vi colligitur. Anyso Rusus su cessit, quem suum apod Illyricos Vicarium Innocentius deel araxit ibidem spis. 3. at Bonifacius idem privilegium ratum habuit Epist s. de r. Coelestinus etiam Epistola ibidem num i . de Ruse ait: cai-cem n Uri per vestram movinciam noveritis esse eam
missum. Post Rufum sedit Thessaloni eae Anastasius, de quα seribit ad Illyricos Episcopos Xustus nu. II. Qui vices Apostolicis sedis agere, ut beata mem. fas Decessis ipfias, eae nosia volantare cognoscithr. Leo eandem vicariam potestatem rogatus ab eodem Anastasio e simavit, ut e stat ex Epist. Leonis nu. a
Post Mam itaque nobis petitio tuae dilectionis innotuit per suum nostram Vices m pres tertim, ut titi quoque a notis , stat meesoribus lais ,per Illyricum eum
nostra vice propter casadiam regularum auctoritas pra staretur , praesentes asse um nostra adhortatione rem pellimus , uentilia dis tantia, negligentia nulla proveniat cista Eechsuram regimen per Iusteum postarum, quas dAectioni tuis vice nostri eommittimus ine. Hoc etiam ex ipso Gregorio demonstratur, qui lib. a. Epist. ad Maximianum Syraeustinum ait: Deinde super cunctus sicilia Ecelsas reverendissimum te Maximianum fratrem, Ocit piseopam nostram vices sedis Apostolisa minisrari decernimas. Tunc ergo primum Vicaria potestite a Gregorio exornatus suit, pallium ver5 antea Romae aeceperat, cum ex Monacho a Gregorici consecratus suit Suracusanus Antistes. Libris. Epist. 8. ad Donum Messanensem scribit: Harernitati tua, quum in Mesenenses Ecclesa gubemari eos cepisse conclat osci moestii usum providimus comeden tam illis ,idelicet rejoribus, aeque ordine, quibus Decessorem quoque tatim asum esse non ambiimus. At m.
ni decesior licet pallio uteretur, erat tamen Maximiano Vicario su γ cunctus Sicilia Eulsus constiti to sub echus; Quod apertὸ patet ex Lib. g. Epist. II. ubi Maximiano Gregorius praecipit, ut inquirat ,&iudicet in causa hominis de posses e Memnensis E elesia ἰ immo mortuo Maximiano Cyprianus Diae nus Vicarius Apostolicus in siciliam a Gregorio missus sali, quem Pontifex vctorem Sisilia Lib. s. Epist. 13. & Lib. o. Epist. 38. nuncupavit, illum vero Lib. eodem Epist. i. iubet inquirere in homines Mesa resis titissa Theodorum contra quandam taminam concitantes, quod indicat, Episcopum Messanensem pallium quidem a Romano Pontisce
accepisse, at non vicariam potestatem. Idem Gregoris Lib. . Epist. s. ad Joannem Metropolitam primae Justinianae alit Nilum υero ex more rem immas , O vices vos Apostolica Sessis agere iterata inno vatione decernimus; Quarὸ cum in Epistola ad Corinthium pallii tantum mentionem siciat, non verb& vieariae auctoritatis, hanc Corinthio tribuere ex
solius pallii usu non debemus. Post schisma Aeaeianum, quod Metropolitae Tessalonicenses Aeaeio adhaesere . vicaria potestate privati sunt, neque illi, videtur amplius restituta. Sirmondus in Appendiee ad Cod. Theod. recitat ex MIS. Virdunensi stagmentum Epist. Felicis III. in qua Andreas Thessalonicioss Episcopus ad sedis A. vetri communionem venire dieitur desderare , sede ui haud integram sdem Pontifex praestat. Gela. sui Feliei, successor in Epist. II. ad Episcopos Da daniae, di Illyriei eiu sciem Thessalonicensis obduratam in sellismate obstinationem increpat. Cum vero paulo post Dorotheus Thessalonicensis Decessorum privilegio per totam Illyricam dioecesim uti vellet Joanne Nicopolitano Epiri Metropolita eontradicente, hisce eundem Hormisdas Epist. 2 a. in crepuit: Qua padore, rogo, privileria circa te illorum
moere demeras, quorum mandara non Iemas ρ O re,
rentiam , qtiam non exhibes fidei , eupis tui nes mines potestate deferri ρ Verum lieti poste, sub Justino
Aeaeianum schisma profligatum suerit ab eodem Hormisda, succedente in Imperio Iustiniano Vie riatus per u lyricum tran,latus sitit ad Archiepisco pum prima bustinianae, ita tamen, ut Gregorius Magnus semper in titulo literarum ad Episcopos Romano Patriarcha tui subjectos, priori loco Thessa, lani