장음표시 사용
111쪽
Has Leo Papa Leontium nobili privilegici orna dum duxit Epist. 8 . ad Episcopos provinciae victisnetas: Quoniam , inquit , honoranda estsemperamiquiatas , farrem , O coepiscopum nouram Leontiam ob bdem Sacerdotem hae , si vobis placet, dignitate mesumas
iurari, ut pratre tis consensum alteram provincia non
Aditur H a me νου fractitaue concutam, o a vobis om- alias . quemadmodam vethstas ejus , O prolutas exuit,hsaoretur. Has vero literas datas esse anno a s. ex
litetis valentiniani Imperatoris optimὸ ouendit Cardinalis Baroniux. inare Caprasus obiit post a num M s. ad defuncti Leontii sedemiTheodoro promoto , Qtiares anno 3 s. ad miniis sedia gesmum
vitatis annum agebat, quando eum Honorato Lerinam petiit , vixisset ultra annos eentum , & triginta , 8d Leontius post Letinens, coenobii consi ructionem stipi annos LXX: in Episcopatu superstes fuisset, quae sine tesse assirmare non possumus. Extat apud Sirmondum tomo a. Concit. Galliae de tomo η. Concit. Edit. regiae pag. 65 . Epistola de Lepotii conversone sci ista a sancto Augustino, ae
collegis ex Asriea ad Episcopos Galliae proculum Massili nsem, S cyisnniunt soroiuliensem cum hae epigraphe : Dilectissimis, ct Honoratiruas Franibus ,
O c sacerdotibus Proculo , O Olimio Atiretius, Muineus as , Florentias, ct Seonisinus in Domana Sasi
redi. puit Cylinnius Leontii in poro)uliens cathedra decessor, ut patet ex eruditis tabulis Sammat hanorum. Denique inuentus est libellus Leporii , quem tonio 38. Concis. Edit. Regiae pag. I s. editum habemus, in quo leguntur subscripti post Aurelium, R Augustinum: Florentias Episeopus upponensiam Diuishytorum, itemque secundus Episcopas Heles A resis , sωὸ Magamitis a. plorentius anno clo I. eiecto Equitio homine facinoroso electus suit Epist pus ; etenim in Synodo Carthaginens Vincentio,&Flavita Const. anno Ui. Idibus Septembris celebrata, lixe leguntur: D. um placuit, ut quoniam responensuim Diaγν tortim Getista desSttitis ηοχ ιs distis
negligenda e c. eum omiuam voto eis ordinetur Episcopus.
Cap. s. d. Africani Tomo . Concit. Edit. Regiae pag. s 8. Electum vero suis plorentium liquet ex laudata epigrapke, fle ex collatione Carthaginensi primae diei cap. t si, ubi inter septem conssiarios
Catholi eorum contra Donatistas nominatus suile M νretias non Florentinus, ut ex eap. s s. Ee a. Collat. a.
patet viseopas Eetiessa catholiea Hippress garitomnis p. s. Eadem urbs in provincia Proconsulari dieehaiatur Hippo Diarrhytus, & Hippo Zalytus, ut ab altero Hippone regio Numidis distingueretur. In itinerario Antonini ponitiar Iuno 2 phas distans ab altero Aippone, ubi Aueustinus sedebat, M-RCLXII. plinim lib. s. e. scribit: Diare tiam a Grais
eis dictum propter aqviarum irrigua: de scilinus cap. 4 pol yhistoris ait: Iunonem alteram de inter rete freto Diamotoκ nuncupatum: idem habet pomponiu1 Mela lib. t. eap. r. Notarunt viri eruditi, promisces λllabam Dia in ga ab antiquis mutatam e ita patres ga
bulum pro Diabolus scripsere , ita pro diaeta lege apud plinium lib. 1. rpist. tr. reta , unde getariia ρud mull. lib. a. se,.qit. s. iidem , qui diaetarii. Hine memoratae Urbi, Episcopus diversi modὸ scri tus reperitve. Apug sanctum Augustinum lib. 6. de Baptismo e. r. in synogo sancti Cypriani nominatur tvriesul MartW ab Hippone rarito Miti Basl. at hi is i. In notitia Episcoporum Africa inter patres
Proconsularis provinciae recenseturr Mur imu αρ-
ste consultat. 2. inter Episcopos, qui e Carthagineas promineta synodum habuerant, legitur a Doratas u scopus s. E. I oet,itrasis; de in collatione laudataoicitur: Bini Asa rarit enses: Hae adnotavi, nequis duos florentios poneret, quorum unus esset
νιι enses. In memorata etiam collatione anni AI I. laudatur cap. Im. seeundias viscopas plebis Magurmalitensis. Uterque autem, nempe Florentius Hipponis Diarthytorum , & secundus nominati suere iudices anno AO . in eausa Maurentii Tuburscens s ex e 6 ejusdem codicis. Insequenti vero anno Florentius designatus suit Legatus ad Honorium contra Paga nos, de Haereticos Cos. Basso, & philippo i & rursus anno Aio. post consulatum Honotii VIII. N Theodo si II. ex laudato codice. Ex his patet Cylinnium F roiuliensim vixisse post annum oi. clim ad eundem
Florentius Episcopus Hipponis Diarrhytorum , quito tantum anno sedere coepit, literas miserit. Und
eos lisimus Lerirensum cellulas, qu sedente apud Foro ullum Leontio Cylinnii successore ab Honorato
primi ius extrilciae sunt,aniὸ annum a non extitisse. Rursus etiam post annum s. Leriri ense tore hium extructum sutile altero argumento evincam.
Cassanus seribit Leporium, de cuius conversione Africani patres ad Callidi Episcopos feripsere, absis in Galliis erroris admonitum fuisse, audiatur lib. I.
de Incarnat. cap. q. Leporias tunc Monachus, macivreia re, a d Gallias asenor praedicta Missos, eas inter primos, aut inter maximos fuit, a nosis admoti-ius , a Deo mendastis Oe. At C sanus post annum tantum os . in Gallias .enire potuit, Constantin
poli enim Diaconus Hesebat, cum Chrysostomus in exilium iterum missis fuit, pro quo legationem etiam obivisse ea p. r. dictum est. Itaque s Leporius in Galliis , Casino admonitus in Africam secesIt, ibiaque sancti Augustini opera, ut seribit Ceonadius cap. Sy. corragus fuit, &hoe ipsum Auitis inus per literas a firmongo editus sancto Cylinnio poroiuliens smiscavit, nondum anno os . Foroiuliensem
Ee lesam Leontius regebat, R ex consequenti Η noratus Lerinens, eoenob i fundamenta nondum eo anno posuerat. Quarὸ in re incerta memorati aemilasterii initia post annum Us.' antὸ annum 4 Io. as seri possunt, nam eo paEto Leontius anno η s. prosequadraginta in Episcopatu annos exegit, undὸ ut exteris seniori laudatum privilegium a Leone Nagno conserri potuit, praesertim cum anno eodem to ederent in Africa plorentius Hyppensa, & secundus Maga alitens s. Non erto anno 3 s. sed prope ad
num Io. Lerinense Monauerium conditum fuit.
Hae ergo Lerinens chronologia praemisia, de illorum Monaehorum regula dicendum est. Constatu est Scriptorum sententia Monachismum edi nostra Ita
lia in Gallii, derivasse. Et quidM auctore Atha naso Alexangrino, de Eusebio Vercellense Monasetica disie lina in Agypto, Ae syria in Italiam venit. Seribit Hieronymus de Sancta Mareella Epist. Is ad prine ipiam Ila re tempore Dialium fami,u-ν- noverat uma propositum Monachoram , nec aude bat propter rei novitatem ignominiosum, ut tant pura
butur , O vile in populis nomen ultimere. Marcella ab Arex istius prius sese otius, vos ae Athoasio, postea Petro, Piperseeuti ae haereseos de elinantes quas ad tutissimum redimani is sua portνο
112쪽
id ipsiam testatur sanctus Ambrosus Epist 8 a. Saneiam, Martinus in Itali Monachum induit teste Sulpitio aib. I. cap. q. cum Giarius quoque, inquit, discessu suhetiistin , quem ad exilium haereticorum vis coegerat, tuν-halam Ecclesiam eo trifer, Medioladii sibi morastarium saeuit. Hoc est celebre illud Menobium, quod se Mediolatii vidisse testatu est Sanctus Augustinus in lib. de moribus Ecclesae Catholi eae cap. 33. &lib. 8. n. si cap. 6. Et erui, inquit, monasterium Mediaticii plexum bonis fratribas extrὰursis maenis sub rubrosio tritore. Martinus durante Hilarii exilio sanctissimam ibidem vitam degit, cum vero accepisset, Hilario fletis paenitentia, ait Sulpitius, potestarem indiatam fuisse rede di, Romae ei tentavit o Amre, profectusque est ad Urbem , tam iam Hileriuspraeterii et et ita es eam
itiae, baia i , sibi ut oppido monasteritim collocoit. Primi ergo Pictaviens, huius in Gallis monasteruconstructio eontigit anno etsi, Nam Constantius aniano imperii ultimo Hilarium ab exilio revocavit,quo tempore Auguilinus adhuc puer septimum aetatis an ianum agebat. Alterum posse a coenobium prope Tut
nem taem Martinus eiusdem urbis Episcopus erexiti ruere haec duo Monasteria Sanctissimorum Episcoporum Seminaria, haec enim oeulatus testis sulpitiusseribit cap. . Flaresque ex tis flea Episcopos vidimus, clua enim esset rivitas, rat Eulsa, quae non si si de 31,-imi morasseνio caperet Sacerdotem y Et hos quoquὰ in suis dicte esibus coenobia condidisse certum est , und/Nartino auctore Monachismus latius per Gallias est propagatus. Hi ne Cassianus lib. . de Instit. cap. milia M asteria laudat ex Sancti Martini eerte T
ronens, coenobiis derivata. Monasticum vero e rundem institutum paucis deleribit sulpitius eap. . Nemo ibi quis immo iam balebat, omnia in messium conferebantiar. Non emere, non vendere, ut plerisqueas uelis moris est, inquam , licebat. An ibi eneptia scripto ibus miti habebatur, cui tamen operi minor aetas
deputabasar, maiores orationi varas t. mtim nemo
noxerat, nisi quem infirmitas coegisset, plerique cumuorum setis ,rmebantur. His ille. Verum post annum qua Aringentesimum Monachorum cretus veluti lineundissima apum examina pasism tota Gallia excrevere. Etenim Cassianus apud Massii iam, Honoratus apud Lerinam, Castor Aptae, Jominianus, Theodorus, aliique in Stoecadibus nobi lissima monasteria condiderunt. De Cassiano seribit Gennadius eap. 6 r. cassianus natione Sotha m. apia Massilium Pres ter condidit Do , idest virorum, Omalierum monasseria , qua usque hodie extarit. In
Chron leo Missiliens sancti Victoris legimus sui sis in motiserio Cassiani as ue ad quinque millia Monachorum apud Guemay antὲ eah . cuius dicti Me, stpenes auctorem. De coenobio Λptens scribit Cis. sanus in prauatione ad Castorem , idemque de M nachis Stoecides inhabitantibus haee habet in praesatione Collat. I 8. festim Occiduas regiones, verum
etiam insulas maximis fratrem caterias fecisis florere.
Caeteris tamen monasteriis anteibat Lerinense coenobium omnium illius saeculi scriptorum encomtiseelebratum. De Lerina in proxima insula degem Eucherius scribebat in Epistola ad Hilarium e me ne hasti sanctos sexti illos, vidi sis rasialis .uν-tios Patres Ga his nostris in serunt. Gos ego iliis, Iesa boue, sinuorum coetus, revidientus De vidi i De ea dem seribit Sanctus Caesarius Arelatensis r me es, quae eximios nutrit Monactos, praestim tigium per omnes prorincias truci sacerdoις nx tuim reperire erat, qui bis tempo=utis assumptus in νegionibus illis ad regia men Desesartim non delectus esee ex nolitis, o , O r gularis inclitationis obfem, tilitas cereolio Lerinense. Et hae quidEm suere primae Monactarum colonie ante vigesimum quinti saeculi annum in Galliis fundatae, quae postea latius deductae stat, quo tempore etiam per universam Asti eam Augustino auctore Monachismus propagatus suit.
Rerique, & quivim alias nobile, huius laci lishriptores unam tantummodo monasticam antὰ Sami
Benedicti tempora regulam in oee ideo te viguisse arbitrati , universa Galliae coenobia iisdem omnino i gibus paruisse pubi learum. Joannes Marquea insignis Salmanti censum Theologus y S in profana, ac aera historia summa eum laude versatus, ne aliarum similiarum seriptoribus eo in campo cedere videre tur , antiquissima quaeque Galliarum monasteria A stinianae Reipublicae adscripsi, quem secuti Crusenius in suo Monastico Herrera in Alphabeto Augustinens, sed exteris animosus amicissimus Ρ. Alov-sus Torellus sacrae Theologiae Doctor, summus ueper universam Italiam divini verbi declamator nobilissma Calliae cem bis sub D. patris Augustini regulam adigunt, ae universes illius regionis Mianae hos seu doctrinae, seu sanctitatis funa illustres volentes, nolentes Augustiniana toga obvolvunt, .& hos inter Lerinenses praesertim nostrae genti asserunt. Horum mihi sententia paucis examinanda est;video enim la datos scriptores partium studio plus iusso rem pro movisse ζ neque enim adeo exilis est Augustiniana Respublica , qua iam laventibus superis per universum Orbem colonias deduxit, ut Gali leanorum m innasteriorum .s sis est ita loqui, rapinis augenda esse videatur. Uti plures fuere in Oriente Monachorum regulae,nempe Antonii, paelicimii Bas; lii aliorumquoita nequὸ una fuit Monachorum in Oce idente regula, sed variae, atque diversae. Ital iae coenobia , quae apud
Urbem, S Mediolani se vidisti Sanctus Augustinusseribit, itemque laudata a Hieron νmo Epist. O. ad eanum V licorum, atque in Tu seiae insulis mon
steri, Sancti Athanasi instituta secuta esse non dubito. Hoc ipsum dicendum existimo de insigni monas. terici nostrae provinciae Aquileiens , in quo Monachum circa annum o. se sui sis scribit Russinus in priori invectiva, cujusque Monachos laudat in sine Chrooici S Hieronymus diu enim Aquileiae substitit
Athanasiis Alexandria Arianorum insidii ac furore eiectus; Impraesentiarum de retulis ecenobiorum Galliae disserendum est. In primis monasterias. Nam lini Augustinianae regulae parere non poterant; erat enim tune Augustinus puer, ac ipse sub Grammaticorum regulas adactus Deum rogabat ne in schou νου-iaret a. Consess. cap. s. Cassianus nobile postea mona sterium apud Massiliam construxit, qui cum Syro rum , atque AEgyptiorum Monachorum instituti, a puero esset innutritus, itidem non modo Massilienses Manaelicis, verum etiam Apienses imbuit ; etenim
Sanctus Castor Aptae Episcopus in sua diceees coenobium iuxti regulam AEgyptiorum instituere volens, regulam a Cassiano per literas petiit, impetravitque , quae ex pridisatione ad Castorem intellistuntur,ubi estira pro neia squidem tua ea nobis is ex pane Orient litim, mianisque drirmorum volem instituta fundare , . Vel ergo Castor Augustini regulam ignoravit, quod nondum Galliis post annum ita innotuerat et illi AEgyptiorum regulam praetulit. Hoc constat, utrumque monasterum Massili atque Aptae constri ctum Orientalium Patrumcgulam secutum.
113쪽
Letinenses deinde, ac Grinni censes similiae Minachorum in Galliis apparuere. Priores quidM M naehos sanctus Honoratus instituit, tantaque di sanctitatis, & literarum gloria floruerunt, ut dubio procul exteros religiosorum hominum coetus in Galliis superaverint. Grinni iacenses erant in dioeces Viennens , de quibus auctor Vitae sancti Clari A bati, apud Bollandum die i. Januarii scribit cap. a. Griniagenseam e nobis a Sanctis Pontificibus viai, fania data , in Doram maximo ossa beati sini Hrreoli Mis
tyris eoaerita veneruantur, additque Griniderasitim Aea quadringentos Monac bos aluunt. Scribit sanctu, Avitus Viennensis Epist.6s. ad Maximum: M a
seriis Grinnicensibus occupatas aliquo ita iam habita iati ei,itatis abfueram. Porro diversa suisse Lerinen sum, ae Grinnicensum instituta disertia tradit si doniux lib. r. Epist. I . ad Volusianum fratrem multuantemque, inquit, regulam fratrum destistit ram ferandiam statuta Lerinensium Patrum , vel Anicensitim festinus informa. Erant illi Monachi aptid Arvernos instituti ab Abrahamo Monaelici Orientali, quem Gregorius Τuronensis non uno loco laudat. Tegone&iste Africanam Augustinensum regulam ex remotis orientis coenobiis Arvernis intulit λ Et huius quid n monasterii regula a Lerinens, ae Grinni censi diveria erat. ae vero fuerit Lertianensium regula, cum illa non extet, vel saltem adhue in angulis eum blattis luctetur, incertum est. Illud tamen e stat iuxt1 Orientalium Patrum sanita eon seriptam fuisse , quod evidenter tradit auctor vitae sancti sugendi cap. Iq. num. I A. apud eruia
ditissimum Bollandum die i. Januarii cerat ille Α- gauneris, instituti Monaches sic namquὸ, ait, quod
ν-iliae castius edidit, fundiosa prasti mptione calce mui , sed ea quotidie lectitores isti pro qualitaιe loci, O instratis Iuloris inbidia tius, quam Orientalium,p Uere a fetaramas, quia procia dubio essentius hae,niaritiusque natura, vel infirmitas exequitur Gallicam. Vide, Anaunensium regulam mitiorem fuisse, ac
Gallorum naturae conformiorem . Lerinensem vero eum Orientalibus regulis computatam ἔ Et cum auctor Lerinensum, ae Pachom ii resulas recitans di iunctione non utatur, suspicari iure possiimus eosdem Letinenses Sancti metam ii regulam maiori ex parte seeutos. Etenim cum Sanctus Hieronymus Pachom ii reculam Latio donasset, a plurimi, in Oecidente legi caepta est, eam enim translationem se se eis,e Hieronymus testatus est, quod plurimi Latinorum Alavptia ei, ae Graeci sermonis ignari illiu , Cee iobiaresae insignium TabelmensJotatum patris instituta erignoscere des derabant. Nee alias ex sua ilia peregrinatione regulas Lerinam secum ferre potuit Honoratus, qui Italiae tantum coenobia lustra verat, ut ex cap. Vitae eiusdem habemus: Haius Patia benedici gaudet .mraim, hane Tu Ga veneristaeomplecti υν , ac blandis mas per Sacerdotes seos moras noctit. Hine sanctus Benedictus Anniane is, Abbas
in concordia regularum, clim ex regulis Orient lium patrum, ae nostrorum Tamate is um, itemque Caesarii , Aureliani , ac Colu nliani retuli
sententias ad verbum exscriptas reci aret, nul in amiarinensem regulam laudavit, qc. certὸ seci siet, s sanctus Honoratu regulam ab Orientalibus statuisti, distinctam suis Monachis praescripsisset. Lerinen.
ses vero a Sancto Honorato regulam accepisse ex synodo III. Arelatens collig tiit, in qua lis inter Theodorum Foroiuliensem, & Faustum Abbatem Lerinensem composta fuit, ibi enim laudaturia, qua a Diautore initis monoclerii datam cansiit via est. Hinc vero palam si, Lerinenses sancti Augustini regulam non seeutos; n3m Agaunentes Mona
chi, ut mox probabo, Sancti Augustini regulam observabant, quam ab illa Lerinensium laudatus Monachus Agaunenss auitor .itae Mi cti Eugendidistinauit. Imo Letinenses Monachos Augustinianam Agaunensum regulam usquὸ ad Marini Lerinens s Abbatis tempora ignorasse insnuat memoratus Seriptor in fine Vitae Sancti Eugendi eap. I . In
stituta quoqui, inquiens, de formatione Moras rii
nostri Azannensis carassii sancto Murino Presistere iκώ-iae Lirinensis Asiate o pertinte dygessimas, desideria Deshra tam pro institutionis insignitus, viam pro iubem ris uiamstitate chrso opisulante luctilenter ea uant. Qilaia si Marinu, Abbas Lerinensis itan sinitti ad se optabat Agaunensis coenobii leges, illas sane ignorabat, Scriptorem vero vitae Lupendi circae a num so . vixisse ex dicendis e stabit
Video, quid his reponat eruditissimus Aloysus Torellus, nempe unam quidem in Galliis viguisse Augustinianam regulam, sed non easdem fuisse in
omnibus monasteriis constitutiones, quo pacto Eremitae omnes Augustiniani unam quidem Salicti patris regulam sequuntur , unique Moderato si totius Reipublieae Eremitans obediunt, speciat alnis tamen
multis diversi reguntur; speciales enim qirasdam leges habent Patres Excalceati Italiae, suas Recollecti in Hispania, alia, Bituri censes Galli, , quibus diversis etiam nos statutis subjicimur. Invitus qui dem ab hae opinione discedo, sed is veritati cultus
debetur, ut amico praeponatur, quem aequi, bonique nostram hane in dicenda sententia libertatem consulturum scio, novi enim virum strenuissimum ubique veritatis indas atorem. Dabo hie regulas
celebriores, quae antὸ Gregorii Magni in Galliae
monasteriis soruere. sanctus C sarius, qui annoso . ad Arelatrasem sedem evectus est, speetalem abs se extructo monasterio reaulam indixit, quae posse ad pleraque alia
coenobia derivavit. Hane vero regulam typis excut-
sit Prosper stellartius vir Augustiniani instituti ,
quam etiam suae collectioni regularum Lueas Holstein nius inseruit, praefert autem hune titulum in vetussisismi, ML dies t ri tu a s. retrassio Presbtero ne te beatae mem. s. c. Hi NMO, AZelatenses Abluit mea
morato asmino Ciferio dixit i e victaram , quam , dum esset Satretis, i e per deversu menaseria trans fit. post Caesarium,& Auxanium Arelatensem Ecclesiam rexit sanctus Aurelianus, quo tempore Childebertus Francorum Rex in eadem urbe nobile coenobium condidit. Porrd Sanctus Aurelianus non modo nullam ex antiquiorum Galliae monasteriorum regulis
selegit,vertim etiam nec decessori, Caesarii regul, uti voluit, sed novam prorsus procudit, in cuius prologo ita satur: Regulum volis , de disciplinam inuissimi, qua vor ad Dium perfectionis rem furere ' disi, O ad
regna calorum fel riter ruehire. Illic uero titulus in scripti is este Incipit inclitiatio sanctis diuular huius monasterii menticinem Deit s. Gregorius Nagnus lib. . Epist. ii . Regnante e gem Child herio sanctus Perreolus Ueetiens, in Gallia Narbonensi Epi-piscopus monasterium eo idit, propriamque illis
114쪽
Monachis regulam dedit, in euius praesitione haec ad di furii etsi materiret ; a Miura Meua sere pretati e
eretium seribit: ut dum, qas ab eis pro lege fer H- GaDiei sermonis saxum ducunt; Quo in loco ita vastis tuti licentia a vobis tuti petita, q/d nareept sc scrip- rupibus flaminii raros arctum , ut commeandi faetitiaresimas. Ita ver ista ineboatur. Mura principium de farracti, e saeui ponitis viam fieri itineris necessus his, qua obser unda uasaisis Ferries censis Monasterii imperaret. Undique tamen imminentibus saxis pa statui institutae. Novam etiam regulam Galliis intulit vus quidem, sed amoenus ieriguis sontibus campus in- insignis Luxomiensis eoenobii conditor sanctus Co- eluditur. In hae vero anguibi planitie parvus vlaus lumbanus , de qua re Ionas Maaachus cap. s. libri de antiquitus extructus suit, quem Tornatam , seu TO Vita Sancti Columbini haec seribit: His regata loeu nadun ineolae appellarunti In itinerario Antonini Misaelorum phbibus coacti tutis ipse vicismo mibus distire legimus ab Octoduro Tomadam M. F. XII. ut insererat , regia amque quam te rent, Spirita sancto ν planὸ intelligamus Tornatam apud Agaunum aedis- pletus eoindidit; pleraque etiam Mon alteria sub ean- catam. Joseph Simi erus , qui Vallesiam diligentistadem regulam adacta reeitat cap. 6. Illius vero titu- mὸ deseripsit, lib. i. haee habete Sal Octotaro ad satis est: Deipis regati e nobiatis; statimque caput pri- niniam 8bodani hi γiculi sequuntur B ama , Servummum incipit in haee verba r Primo omnium docemur tia , Rrosa, mox Tarnaia oppidum , Tamada avium Deum Hligere ex toto corde oee. Harum regularum Antoniniam fecuti oppidum Me nominamus , veterum
eoi lectionem conssivit sanctus B nedictus Abbas Α- plerique Agauis nominarum; mare Agaunum , de nianensis, qui soruit anno faci. quas una eum aliis Tornatam ex hoc solummodo distinguuntur, quod plerisque ἡ codicibus antiquissi nis Monasterii Sancti Agaunus situm, Tornata oppidulum inibi eonditum Maximini apud Treviros, ae selectae Bibliothecae signiscat. Celebre Verd monasterium a Sigismundo Serenissimae Siscorum Reginae Christinae exscripsi Burgundionum Rege apud Tornatam extructum tra-Holstentus, sed vir nunquam sibi satisfaciens, ultra- dit laudatus Simservi r Sitimuistis Rex Eurgundi que nonum annum scripta sua premens morte prae in num Maximi G noensis, Theodori Siaanensis , O alio- ventus non evulgavit, illae tamen eura, & studio ram Episcoporum oratione imputus eodem loca in hon Eminentissimi Principis Francisci Cardinalis Barbe- rem Marinum coenobiam rei reconstruxit, oppidulum rini Romanis typis excussae prodiere anno a 66 I. Et Tamada iuxta stam mamitis ampliatis coenobio con- quidem regula Sancti Caesarii Augustiniana brevior junxit. seribit hoc ipsum eiusdem Saeculi auctor est, cuius nee unam sententiam ad verbum reddit. Marius Aventicensis in Chronieci ad annum 3 I s. Mo- Regula Sancti Aureliani sex tantummodo paginis rentis, themio conis monosteriam Acrino a Rege contineturi illa vero Sancti Ferreoli tredecim, re- Sigismunda confractum es. Vertim ex actis Sancti gula denique Sancti Columbani in decem tantum ea- severini Abbatis Agaunensis, seu Tarna tensis constat pila digessa esti Ex quibus patet horum Patrum inia i signe illud eoenobium ante annum quingentesmum
titutiones monasticas veia, ac rigorose resulas nun- extructum fuisse, nam cum Clodoveus Magnus Francupandas else, non miniis, quam Augustimanam nose corum Rex , qui jam per annos viginti quinque re atram i ridiculum enim esset asserere, caeteras Mona- rat, insatiabili morbo laboraret, Tranquillinus Mediorum leges esse eonstitutiones, Augustini vero sta- dicus his Regem alloquutus est: Essum/ in sacrafuncto
tuta unice Regulae nomen mereri. Frustra ergo Au- A Mensam in Uerio , tisipretiosis chrini Muris gusin ani Scriptores insgnia quaeque Galliarum cce - - νitias requiescit, o bas, in sacerdos vir quidam nobia nostrae genti asserunt, quM una tantum in Gal- moribus , O vita laudasilis severinus nom ne oecilii, ante Benedictinam Sancti August ni Regular cap. r. num. s. apud Bollandum die ri. Februarii. aret. At Clodoveus circa annum 48 o. regnum indeptus Vereor tamen, ne Lerinensibus extra Augustini, est, quare anno regni XXV. nempe circa annum sos. na Reipublicae cons nia deportati 1 tantum mihi inia sorebat Tarnatense monasterium sub Severino Abbaia vidiae apud nostrates congem, quantum sibi laudis te. Praeterea eum jussu Sigismundi Regis anno s i s. alii comparasse putant, qui omnia Galliarum monas- Sanctus Avitus viennens s una eum collegis novam teria in rei nostrae censum satὶs consdenter retulere; psallendi formam Tarnatensibus pisseriberet, sacram Qtiare ne quid per me gens nostra detrimenti subeat, concionem idem recitavit, cuius tantum titulum Einsulae Letinens,, ut quaeruntur, damna longὸ plu- Τhuanis schedis vir diligentissimus Sirmondus myrium in continenti coloniarum, di quid in nobiliss- I s 8. Sancti Auiti Epistolis, ae poematibus inseruit,
marum accessione compensabo. Etenim Agaunen- est vera talis: mmiliapus te in rustiea Sanctorem ses Monachos, qui Saeculo quinto in Galliis exorti inaunenseam in imoationem a tirili itis c. Ex sunt, Augustinianos suisse non vana illa de unica in quibus patet, non quidem eo anno Tareatense ccen Galliis ea aetata sancti Au ustini regula vigente , sed hium primitus extructum, sed iugis, nullaque un- ex eorundem satum, quae universam Sancti Patris quam hora interpolatae psalmodiae institutione san regulam ad verbum exhibent, solide evineam , inde- tiorem in sermam restitutum. De Sancto Hynmeque etiam insgne Jurensum Monachorum institu- modo, qui primus anno memorato s I s. Tamatense
tum, ex quo Agaunenses derivarunt, eidem nostrae monasterium rexit, hocce fragmentum ex memora ciFamiliae asseram. Ubi Rhodanus tenuior adhue a codiee exhibet Bollandus in prolepomenis ad Vitam sontibus ingenti aquarum statore inter montium an- Sancti Severint: Natiradi interim HI stis endi rutilugustias in Lemanum laeum procurrit, brevior salia insitura Sancto II memori a creta Episcoporum. Dinianities procul ab Octoduro alpium Graiarum urbe siue adeonsutiendum monacterium venmor, traditur. M. R XII. aperitur, Agaunus incolis locus nuncupa- Plerique tamen Tarnatense monasterium a Sigintur, ita enim saxum prisco voeabulo Galli appella- mundo Burgundionum Rege fundatum existimabant. Locus exacthaeseribitur in actis sancti Mau- runt, quod ille nouis aedissetis auxit, redditibus
ritii, ac Thebaeorum militum, qui ibidem passi sunt: locupletavit, jugique psalmodia instituta sanctihi
Legio Thel praeteriens octodurens oppidum vid locum, reformandum euravit. Sammarthani Tom. Gal- tui . Iaano nomen es, celeritre properavit, at XII mil- liae Christianae tabulas donationis ab eodem Regetiam spatio ab octodurueparata necestalem committeη- peractae retensent , ubi & nobiles Episcopi, qui
115쪽
interfuere , nominantur, sed de regula tunc vel veteri firmata, vel nova inducta nihil asseritur. De Tamatensum, seu Agaunensium Monachorum egula haec scribit vir eruditissimus Haestenus tr. Dil quis. Monast XL malis Dero regulae harus fueritos re intia , nusquam ligere me memini: sed Lucae Holstenti V. C. diligentia Taraatensis Regula tandem innotuit , illam enim un, cum reliquis a Sancto Benedicto Annianens collectis publicavit. Hunc titulum p seri r Incipis re la M asterii Tarrat ensis; in tria, & viginti capita digeritur , &Salicti Augustini regulam ad verbum exscriptam continet, quod Lectorum eommoditati consulens paucis Ostendo, eandem cum Augiis in iant, quo pacto utraque in ea pita ab Hollienio distincta fuit, conserendo. Cain t XIV. regulae Tarnaten is conflatur ex capite primo , secundo , & tertio regulae Augustiniani. Caput XU. Τarnatensum unit quartum, R ex parte quintum nostrae regulae. Caput XVI conformia tradit posteriori parti capitis quinti regulae Augustinianae. Caput XVII. est apud Sanctum Augustinum sextum, as septimi prior pars. Caput XVIII. reliquam septimi, & priorem octavi Augustinianae regulae reddit. Caput XIX. componitur ex non , deeimo, & undecimo laudatae regulae. Caput xx. & duo priores versus capitis XXII. sub unico decimotertio Augustiniano continentum at omissi im est caput du
Aecimum regulae Augustinianae, quia inibi de toti ne in h1lneis agitur , quae tempore Sancti Augustini omnibus etiam fanctioris insit uti viris, imo &st minis sanitatis servandae gratia familiaris erat. sed paulo post apud Monachos,dein apud reliqucis Chri sitianos cibis evit; reliqua pars capitis eiusdem XXII.
constat ex capite Is. λ' 16. itemque initio 10. Augustiniani eanonis I Nam media tria capita Augusti-hi a , qubd explicationes tantum visa suerint capitis 1 f. ecinsulti, omissa suere a Tarna tensbus. C, put XXIII. quod & postremum est regulae Tarnatensum, exhibet ad verbum caput Io. 21. 22. 2-24
Λugustinianae regulae, quo tandem & ipsi concludatur. Volo hie tamen finem Tarna tensum Patrum spud Agaunum reuulae recitare: in ratem Hs in hoe
res , alite gratias Deo bonorum omnium imitori: tibi δε-
t/m sibi quisque vestium νideat ediquid deesse, doleat de
praeterito, caveat destituro, orans at desitum dimisi ur, O in tentationem non istata tiri EXPLICIT
REGULA TARNATENSIS: Atque idem est A
gustinetisum Eremitarum regulx terminus.' priora ea pili regulae Agaunensium Monachorum , ouae in xegula Augustiniana non reperiuntur, aguntae modo recipiendi Tyrones , recitandi divinam νsilmodiam, distinguendi horas precibus, adilue peribu, destinatas , de quibus in Augustini regula sileiatur I sed certum est, sanctum Patrem Africanis sui,
Monachis illis etiam de rebus leges tulisse nam cap. ait: orationibus instato horis , σι ρoristis constitutii; erant ergo & apud Augustinianos stituta orandi tempora, quae nobis special ibu deeretis a regula distincti, indicuntur. Rursus Augustinianos in Africa Mona
ςhos antiquitus vitam manuum labore transegi siecertum est, quare qud omnis confusio tolleretur, de
bito in omnibus ordine servato, crinstit, speetalia statuta sanctum Augustinum de saetendo opere suis Flonaehis praescripssse , quae tamen intercidere.
eterum ex laudati Tarn re asum, seu Apaunim
sum regula duo miliguntur. Primum est, monaste rium illud initio non suisse Cleticorum Regularium Augiistinensium, qui anno tantum iis o. ibidem primum apparuere,teste Bollando in Prole gomenis laudati, ad Vitam sancti Severint, ubi rem ex antiquis monumentis more solit nemρὸ eruditissimὸ ostendit s. a. n. ao. Erant illi Monachi Augustiniani ut pli rimum parum literis exculti rustieanis, at pie artis.
eicis 1 operibus vitam transgentes , Nam cap. s. regulae hae e legimus: sedentes ad m niam lectimem, qua te. tvr, cum silentio audiant, βυοδ defuerit pres a Leetoris , es instar cibi sanctarum scriptuνartim meditatis
raminetur. Rarus ergo erat inter illos Monachus literarum gnarus. Additur ibidem: Armorstivum ι menso fletis a cantet, sudens mesar ulmis se avocet, o tam
palmitem cur m tredet visitor falce, aliqώid Disidiis cum cunar. Hel Fnr Hssa carmina, haec, ut vulgo a knt, amatoriae corion s ae passorum Atis hie instrum mea culturae. Agricti iturae ersci plerique vacabant. Alii extra Monasterium quaestum ibant, nam cap. a I. scribitur: F., quae a Fratribus collitumhr,fimma cura pro Domini timore confer,ene. Multi etiam artificiosis ope ribus deputabantur ι hine eap. . haec lex intimatur rUbi artises operantur, absque suprascriptis peryonis nultis praesumat accidere. Alterum vero ex superius dictis colligitur. Rexulam illam observatam in Monasterio
Agaunens ante annum soci nam eap. s. tempus psalmodiae peragendae Omnibus praescribitur : IF statis impore mala; nis ex more com eris , O Prima dicta OM EI opera. qua utimur, assam r. Item 1 Tos h vam Hro nsnam, aut in horto, aut ubi scit utititus psque ad horam lucernorii ou Es in vinum solatram commodabunt. At postea anno s i s. figismundo Burgun-dicinum Rege adnitente in Agaunens monasterio iugis die, noctuque continuata, nec unquam interrupta
psalmodia instituta fuit. scribit Gregorius Turo nensis de eodem Rege lib. ρ. Hist. Franc. cap. 6. Ille ad Sahctos clauneries abiens per multos dies in feta, σjejuniis duraηs -mam precabuttir, T salientium ibi omiatim instituens. Rimonius lib. 3. de Gestis Franc rum cap. 8α de Guntrammo Rege monasterium instituente ait: Synodum La. Episeoporum aggrediri praespiras , ut ordo latinai, qui in Ioco Sanctorum au-ntulam temporitas suismundi Regis ab . xitrio cur
ijs multibus illius te oris institutas fuerat, in ca notio , quod i esuriearat, teneretur, efecit. Bona Αpaunens hiate monasterici a Sigismundo Burgundia, Repe summa eum pompa anno s aue. legata pridie Kalendas Maias praesentibus sexaginta Episcopis ,
ac pluribus nobilibus legimus Tomo 4. Sammartha norum, ubi S plurima oppida illius coenobi i M nachis data recensentur, ut plane artisei ,ὸ opere illi, vita deinceps nequaquam suerit transgenda. At clim Agaunenses Nonachi a Jurens, Lemano Laeu inter utrosque stagnante derivarint, atque eandem i lii pariter Augostinianam regulam observaverint, nonnulla etiam de Iurinsibus Monachis sub .denda sunt. Sanetus Romanus sanctioris vitae des-derio actus in Jurenses saltus seeessit, atque in loco C dedesione vulgo nuncupato primum in Sequan tum Gallia monasterium erexit. Si tum exacte desieribit Anonymus Iurens s Nonactu, in Vio sancti Romani apud Bollandum die as. Februarii, ubi
cap. I . ait: . ete Romanum nudus amnino Maractorum
intra ipsum provinciam religionis obreniti, aut solis e-riam, eat te misis Myer nita semitis est litum. Romanum secutiis est in eremum Lupicinus eiusdem
fratςr,cujus vitam idem An imus scripsit,&habe rur
116쪽
apud Bollanaum die at Martii. Baronius, ac rel- Chilperico, qui in Gallia regnabat anno s6s. intellus utriusque Moea charum recensent anno inte- lexit, at ille Chilperieu, fuit filius Gundiochi Buriagri Sareuli mei achronismo, cum certum sit, Roma- gundionum Regis, cuius filia eirca annum ηso. num antε annum plura monasteria in vicinis re- douaeonu puteti predegario, &Gregorio Turonensipionibus per discipulos condidisse. Scribit Anony- tomo 1. Chesnau. Et quidὸm ex actis sancti Lupicimus cap. I. num. s. caeperant exi e veneras lia Patrum ni die a a. Martii cap. 3. habemus, eundem ab audaci examina velut ex referas optim alueorio spirιιti s ncto viro, ae petulanti coram Hilperico mendacii repre-- time dassansi, ita ut non sotam sequiaκoram pro vim hensum, quod ante decem annos Romani apud seria lora seretiora, Derum etiam territoria lis , latia quanos imperii excidium praedixisset nondum in nullaque patiis directa torritim L nae Dialis dissussera- Hi tristi Desinime finissa. Unde illa plaedixit Lu-tia mmauertis , atque Ecclesiis νυliti. At capite pos- picinus ante annum με. nam anno ηφε. seribit Ma
tea sequenti idem de Romano addit audita namque rius Aventicensis: Benaee, Hur e coss. Eo anno Bur memorosortiis fama soditis talarius Arelatens sus randienes partim GaIlia oectipam rant , rectrosque chmpus missis is cati,d cler eis Marissimam Romonum havid G Ilia Maurorutis didiis ruat. Ex his deduco, ante an se essi a nesontionensi urse fuit oeetinere. Quod tune num 416. eolloquium illud inter AEgidium Magi Leontigisse notat, cum Hilarius Celidonium Episco- trum militum ,& Agrippinum Sancto Lupicino prae-pum Vesentionensem deposuit, quar sanὸ depositio sente,quod pluribu Monachus Jurensis saepe laudatus accidit anno se . ut ex literis sancti Leonis papae, describit , contigisse , nam post illum annum Romani R ex Scriptore Vitae sancti Germani ostendemus i Duces tota Gallia Sequanica exclus fuerunt. Haec serius cap. D. puere ergo illi sancti fratres coaevi Hi- diligentius prosequutus sum, ut tempus, quo Ano-lario Arelatens , qui anno in s. ad superos transit. nymus ille vitas Romani, Lupicini, At Eugendi AMAliam chronologicam notam subiiciam exVita sancti batum Jurensium exaravit, intelligatur, id enim nosi Lupicini capinum. 8. ubi de eodem tae scribuntur: ito instituto plurimum congruit ἱ etenim clim dicat,ue namque utiquaAdo, quod longae sorsitan meminis longe νοs citra dubium meminisse eorum, quae de se non ambigo , inauram , ac miram Holuti em fide Agrippino a Lupicino liberato narrabat, circa an- dicta amico oros in monasterio vincto in rem di praesti- num quin entesmum se illa scribere ostendit, annistis Romae. κοῦν quondum ιILlbis ostri istis sagacitate enim quatuor serὸ ae quadraginta elapsis, rem se aedituis Utilari . atque is dignitatem militias cauis niores in testes appellare poterat. Ex hucusque diis comes Gallia a Primipe consistitus peν 2 idiam tam dictis colligitur minus rectὸ celebres illos Juren--eilvam militam eaIlias, militiosaque apud Impera- sum Monachorum Patres Nartyrologio Benedic lorem rite fuerat obficurius, eo quod Romamus fui has tinae familiae insertos, cum integro saeculo antὸ Iacens bolaris procul dubiorixere, O subreptione clanis sanctum Benedictum floruerint.
desitas μου aetas a pallea niteritur ditione dejicere. His ergo de tempore Iurensum monasteriorum Atagidii, & Agrippini tempus pluribus chro lo- stabilitis. probandum nobis est, hos ipses Aligustiaricis notis Idalius in Chronieci illustratiaee enim ha- nianam Tarna tensium, seu Agaunensium regulambet iuxt1 editionem firmoadi Olympiade CCCXL eoluisset nullus autem melior testis adduci potest, M ininus Guillus, Ur comes , Oriris auidio comiti quam Jurensis Monachus, qui in praefatione Vitae insigni inimicus , ut Gciborum mereret ν a xilia Nam sancti Romani ad Ioannem, & Armentarium Monativim tradidit Thetigomico. Annum vera ait suisse chos Tarnatenses haee habet: Quamiis ergo instinas sextum Leonis Orientis Impetatoris, & al terum Sein vestra GaIliso, miseoque sermone tam primittis per η veri, qui in Occidente regnabat, AEA Hispanica D. tarim, quam muc quoque per Ecclesiam vexidica 'am quo anno VI. Nonas Martias ab occasu solis Luna raratione Petri Petra esse dirostitur, vostra tamen defecit seri sextae Est annus omnino 4sa. quo 1 eharitas vestra, O inserpineas, abiegnoque Jarens mari. Januarii eurrebat sextus Leonis, & die Io. -- Disas I HAM qaondam a malmographo in eis is Disavembris secundus severi ine abatur , cum secunda milliastra iratione repretam, qua nane IN I si a sors dies Martii in eidit in seriam sextam Cyclo solis fratribus, fallaeo jam praefigurati s mimate, peri XXIII. Lunae VII. litia qua die exeunte eontigit sequa stabilitate eaJcuturi Monastici ergo regula helypss, quam erudith exponit Petavius lib. s. de apud Tarna tensum Agaunum culta in Jurens m Doct. temporum pag. 8 6. Scribit etiam Marius nasterio prius observari coepta fuit, indeque Agau- Aventicensit Busiris,o Bilium. His ci 'pugna fiat a num portata. Rursus idem Monachus in sne Vitae est inter aegidiam, re Gothos m. fuit annus 463. A Sancti Eugendi Abbati 1Jurens, scribit apud Bollanno vero sequenti . idium obiisse Idatius illius tem- dum die I. Januariti Instituta quosve de formati eporis Seriptor a armat, nobilibus etiam raracteribus M asserti Nosrar Agonensis coenobii Smacto Misino eundem annum demonstrans, quM esset septimus Fraus ero insulae olimsis Abare eo e lente dirigia Leonis, quando XIII Kal. Augusti seria secunda so- - , desideria vestra tam pro istentis avictoritate christis eclipsis aecidit ab hora tertia ad horam sextam i io opitularue luculenter explebunt. Erant ergo eiul- Et quidem anno s . Leonis septimo die a o. Julii dem instituti Augustiniani Eremitae Iurenses, deseri, secunda Cyciri Solis as . Lunae o. iit. EF eont1- Agaunenses, seu Tarnatenses , ut se sub eandem
sit plenilunium, suitque Eclypss hora r. 3 a. sincti Augustini regulam adacti, undὸ laudatus
quam laudatus Petavius pluribus describit: Ex qui- Monaehus Iurenss Agaunense Monasterium Nos-hus patet disculter cum iis componi, quae caeteri 2auia iure optimo nudi pavit omnes Scriptores de Agidio narrant, nempe an Arbitror, Augustinianos meos merem minini e - 'st. ex Magistro militum a praneis eiecto Chil- questuros, nam lices Letinenses alterinia nostro ins. perico Regem electum , plenosque Octo apud eo si tituti siti se ostenderim, Iurenses, & Tarnatenses dem annos regnasse. Ex his ergo constat, Lupie inum Monachos in nostrae Reipublicae eensum retuli, quo anno Ua. monasticam vitam egi sis. At Baronius rum colonias longὸ, latciaue per Galliam propagatas legens in libro Gregorii Τuronens; Lupicinum eum suisse non modo Αnonymus ille oeulatus testis as
Cliti petico Burgundionum Rege locutum, id de ruit, ueti etiam Gregorius Tumnensis in libro de vitia
117쪽
vitis Patrum cap. r. EA Anonymi verba planὸ repe
etenda sunt i c re ime exinde venerabilia Parrum ex mina velut ex referro apum adveario Spirita sancta me tante Londi, ita ut non solum Sequanoram proincia loca secretiora , verum etiam territaria lino, latique
spatiis distincta feriritim di,ta a sololis aeda a gratia monasteriis , atque Melesiis repleri. Initio quidem hi Monachi in eellu lis hine indἡ per Condaes conensem saltum dispers, habitabant Mandra divisae illae ma
sones Syris voeabantur at Rcimanus , cum Eremita rum numerus excrevisset in coenobium colligendos osdem duxit: audiatur Anonymus cap. Iq. num. II. Me etiam re tavo Achisundritarum more, utilias omnes tin vit in mediam , defractis namque moesimum ad eolis uno evinctos Ireum Xenodochio quiescere fecit, at quos etiam ea sa unita refectionis ana clavduat aediacula, discretis qώηώe Ie Iis tina ambiret in m so. Qis annoJurenses Eremitae Augustiniani esse coeperint , incertum est paulo post Sancti Augustini obitum , qui ama γε o. eontigit, eorundem initia reiacensincia esse videntur ν etenim anno quando Hilarius Arelatens, Romanum , ae Lupicinum ad se evocavit, iam plura per universam provinciam remnasteria condiderant, sexennium circiter coenobio rum propagationi dandum est 3 At antequam I. upici nus ad Romanum se conferret monasticam cum fratre vitam instituturin , iam plures in Aremo annos Romanus exegerat scribente Anonymo cap. a. num. φctim ergo in Iupra cto loco matho Iera tempore prisci imia talor Antonii 'maras vita frueretxν Angelica Lupicimis gemaritate minor illuc ad fratrem se contulit. Octennium ad minus dandum est, ut multum temporis emuxisse dicatur. Romanus quinque , de triginta annos natus in eremum secessit ν eundem verdanno s s. non amplius superstitem su se eredo, nam
Lupieinum cum Hilperi eo patritio , Agrippino Co. mite , & Asidio Nagistro militum pro suorum N
nachorum , aliorumque negociis egi se, idem serim torte statur. Lupicinus post Romanum Monachos rexit , eui Sanetus Eugendus suceessit, qui septem vix annos natus Romano a genitoribus oblatus fuit, de qua re legendus Anonymus de Vita Romani , quare antὸ annum q3s. Eugendus triges mum atatis annum exegerat, qui cum annos vixerit sexaginta quinque, obiit circa annum M. Anonymusve rh ille Jurensis, qui trium illorum Abbatum vi tam deseripsit morienti Eugendo se adsuisse testa
Tamatensem regulam seph lingat sanctus Beneia dictu, Abbas Anianae in concordia Regularum , loniores etiam ex eadem sententias exscriptas suae eotia ectioni inseruit cap. a. s. s. cap. 3I. g. 18. cap. cly. s. r6. de Ia. ubi Augustinianae regulae verba leguntur , quod etiam patet ex cap. η . s. II. 8eso. S. 68e eap. gr. 3. II. Hugo Menardus in praefatione Commentariorum ad collectionem Sancti Beneducti Anianens de regula Tarna tensi scribit: Quaedam Dinis a remis sancti Augustisi. sed vir eruditus Tarnatensem regulam nondum ab Holstenio editam non viderat, nam planὸ constat ex 'recitata superiti, collatione, universam Sancti Patris regulam Tarnatetis illi insertam.
Theodoιι Patriarchae Antiocheni, ae NeoArι Mopseseni obitus. De Theodori S odo comira Pelagianos. Tramus Annues mugitim Hierosei vi exstirsar. Nesoritis ne reus Amises constaminopolitanus. AD Pelagianos iterum redeo, unde instituta de
Lerinensum Nonachorum initiis , ac sacris legibus dissertatio parumper averterat, etenim C Callia in Ciliciam Theodori Mopsuestent obitus v cat, non ut illi quidὸm saeras inserias saetamus, sed in Pelagianorum Patroni, &Nestorianorum Nagictri sepulchrum anathemate sgnemus Post illos qui que libros, quos ab eodem contra Divum Hieron reum praesertim scriptos fuisse diximus lib. I. cap. s. num aliquid ille pollea eadem in causa ediderit, mihi prorsus incompertum est. Quo tempore momtuus si, deflgnat Theodoretus in calce Historiae E cles asticae: Eo vexo te ore , inquit, quo Disus Theodotus Antiochenum Eces suo νerebat, moritar Theodorus Episcopus Mopsistas. At Theodoti tempus
non omnibus certum es h uaronius ad annum II. num. ες. eo anno Theodotum Alexandro si sectum
se tibit, ae post sexd.eim annos obiisse anno q27. Consentit in Chronologia reformat 1 in tabulis Patriis archarum Antiochenorum Ricciolius. Meus Pan-vinius in Chronico Ecelesasti eo Theodoti tempus intra annos gao. 3e et contrahit, di sit id Em usque ad annum AIq. Theodoti vitam protrahit Pater Lupus in notis ad Collat. 3. Synodi v. ubi ese Theod reto agit. Sed nulla ex reeitatis sententiis nobis probari potest, nam neque ad annum 4 a. Theodoti iscopatus retrahendus est, fle planὸ ultra et producendus. Theodoreres , qui magnam vita partem Antiochiae eregit, quive historiam si ivit, exitu , ut ait, laudatissmorum Ῥircthm Theodori, uo Theodoti mertis , Aubium solvet. Is in Vita Zen nis Anachoretae haec scribit m primum mire rupe rasor intres Di t de re dis sublatus militare ripe ait eis sim, ae prope istisiniam se emtulit. At V lens a Gnihis vistus occubuit Valente VI. ae vale tin. II. Cossi ex Marcello, Idalio , aliisque , ne Hanno a 8. die IX. mensis Augusti. Zenoveth ex milite Tremicola quadraginta , de amplius anno austeram vitam duxit. Eum Theodoretus vistavit miratus, quod in tam prefunda philosophis tora es tmodesis, ae moderatione iam senex , quadraginta erimamisperpet is versans erat in monastes exertitutior. Itaque attigit annum qi8. postea recenset Theod retus quid cum Alexandro Episcopo idem Zeno egerit his verbis: Artersto itaque ciuitatis Alariclite, is autem magnas erat Agerander Oe. miniam istior migrare ex huc vita , re earum Q. facultatum , quas intestatus olim reliquerat, crestituo disposalom, qui es O Pontifex, O pontificatam ex lege optim/ g ris. Itaque Alexander ultra annum t 8. fuit Episcopus A ntiochenus. Extat Epistola Theodoreti ad Dioscorum , in qui egregiὸ anni Theodoti Episcopi traduntur: sex enim, inquit, armos ut uo docens tempore Beat mem. Theodoti Antiocheni Episcopi, pirum vitae sphndore iliat, Oftilpe, tam etiam dis noνam dogmatum es Dione ς Aios deinde neditis amnos tempore Beati Ioennis m. Pr rex hie iam si imus agitur ennas, qso D o dilectissimus in lipisce in nus fidit. Batonius ad annum num ast
118쪽
eo anno eontendit scriptam a Theodoreto illam
Epistolam, sed planὸ scripta est anno M . cum post biennium depositus fuerit Domnus in Pseud
synodo Dioscoriana cum sedisset annos novem.
Refert Photius Codice s a. Epistolam Sisnnii GR& Theodoti Antiocheni ad Episcopos Pamphiliae eum hae inscriptione: Simmitis , de Theodelus er tiniavres Saaecta synodus, quae Dei gratia is magna urbe constantinopol luna coilia est consecrandi varia Dei amantissim Episcopi Sihaesi. At Sisinnitas consecratus est Episcopus pos obitum Sancti Attici anno set
die a 8. Februarii ex Socrate lib. . cap. 16. Ex his moritur Theodotus anno Aa . Sisnnio Constant in poli se denie, qui nondum biennio exacto a . De-embris Hierio , & Ardabure Coss anno eodem 4a . decessit. Hine motius Codice 3 l .agens de Theod reto mortuum Theodotum scribit, Pando constivitia hopoli fueroram Antisti Sis, ius fuit. Anno ergo ai. mortuo Alexandro sacris Antiochenorum pedisdere ecepit Theodotus; nam sex illos tantum, cis in ea sede vixisse ex Theodoreto colligitur. Neque quis reponat, Theodore tum sex illos tantum armos Theodoti numerasse, quibus eodem Antistite, tuente in Antiochena Ecclesia catechesin ipsemet docuit, quas antedi sederit ibidem Theodotus, eum nondum Theodoretus Antiochiae saeras literas explana rei a Nam seribit superstite adhuc Alexandro. se agZenonem visitationis ossicia persoluturum venisse, a quo clim benedictionem peteret discessurus. Ah ν Osabat, inquit, se ipsum pri sum Dirim, nos lem milites appellaris , tunc enim sacros e lata legebam populo Dei; arare etiam sub Alexandro sacras
literas Theodoretus interpretabatur. Inter extera, ob quae idem Theodotus nobis commendandus venit, reponenda est synodus, quam contra Pelagianos celebravit, cuius rei testem habe-nius luculentissimum Marium Mercatorem in Commonitorio ad Theodosium iuniorem, euius verba antequ3m reseram, res est altius repetenda. Clim
Pelasti Hierosolymis a Ioanne Episcopo absolutussiisset tanquam ab omni haeresi immunis. Catholici id aegra serentes ad Eulogium Caesareensem Antistitem totius Palaestinae Primatem appellarunt. At ille Diospoli prouincia synodum coegit, in qna Pela-kiu, subdola arte se se catholicae dod rinae assertorem
venditans iterum absolutionem suffiratus suit , de quibus lib. I. cap. I. & 8. fusus diximus. Uti vero Hierosolymitanus Antistes Metropolitae Caesareens suberat, ita hic Patriarchae Antiocheno totius orientis supremo Exarcho subiectus erat, ad quem quae- eumque causi tum Hierosolymis, tum Caesareae iudieata , iterum iudicanda referri poterati selibitisti diserte Hieronymus in Epistola adversus errores
Joannis Hierosolymitant; Ni factor, inquit , hoe
tibi decernitur, ut Pristinis metropolis caesarea sit, Ototius orientis Aulonia ; Aat igitur ad casuriensem EpBoum referre debueras, cui ortis communione itis
eommunicare nos noveras, aut siproetii expetendum j
dieitim erat, Antiochiam potius literae dirigendae. Ex quibus patet error palmaris Hinemari, ae Theodori Balsamonis existimantium ex septimo canone Ni no, Hierosolymitanum Episcopum erectum in Prima tem, aut Patriarcham, inuὸ enim solummodo primus eidem post Metropolitam Caesareeitiem loeus d cernitur; in Synodo enim/Dimpolitana anno Is. primo loco tanquam praeses sedit Eulcitius Metropolita Caesareenss, cui proximus venitJoannes Hier
solumitanus, ut patet ex Sancto Augustino lib. Leontra Jul. cap. s.& 7. Iuvenalis, qui tertius a Joanne memorato Hieroselymitanam Ecelesiam rexit, λCaesareenss Metropolitae iure primum se subduxit. Cum ergo Pelagius rectae sidei professor a Joanne Hierosolymitano , iterumque ab Eulogio Metropo lis Caesare eos iudiea ius suisset, aci Theodotum t
tius orientis Patria rebam appellationem iterum orthodoxi interposuere; ille verA coacta Antiochiae svnodo Pelagium vii haereticum lata sententia damnauit. Audiatur Mercator di Aratie etiam Hierosol mis c stitutus Pelagius ut satus apud Synodum , O primo ovi m tergiversisndo ambigvis quibusdam sepi fessioruptis tegens , O res res talia, vel reis dens, illam tune viditur uiscoporum atidientiam rit illa ,sed po MMkm evidenter deprehensis insenntibus aetas oror hus , ne steriore s odo, cuisani memoria Theodotus
tionia prased a viscopus, atque delictas, asinis quoque, ac veneraιιlitas Vero olim in Acis es δε- ruriatus, Hasdemque Sancti Theodoti ad rore Missimum urbis Roma Episcopiam, Cr fracta recindationis Frasi Hictofumitani Episcopi missa rescripta testaniar,
oratim exemplaria addo menIιm balinuis in manuas.
Ex quibus liquet, praylum , qui anno Ar . ad Inn centium Papam pro Pelagio literas miserat, elusidem poste, erroribus, quos haereticus mille sue is dudum obduxerat, probe cognitis, illum ex Hi roselymitana dioeces expulisse; hme veth ab a ri. qui accepta a Theodoto sedis primus numeratur, contigere; Ose Pelagius indὸ eiectu,
Sedente Antiochiae Theodoto Theodorum Moy estenum magnum Pelagianae sectae patronum extremum diem clausisse ex Theodoreto proximὸ laudato diximus, quoto vero anno sexennii, quo vixit The dolus Patriarcha , obierit Theodorus, non constat rsatis habiliter ex memorato Scriptore deducitur ,
deeessisse Mopsueste num prose annum a . nam scribit se historiae snem imponere exitu lucidariss morum,irorum Theodori, de Theodoti moriis, ut palam sit, eodem serῖ tempore utrumque vivendi finem fecisse. Vixit Theodorus Mopsuestenus, teste eodem Theodorem, in Episcopatu annos triginta sex. Ingenio fuit adeo foecundo, ut decem mille eundem libros exarasse testatus sit Joannes Antiochenus in
Epistola ag sanctum Cyrillum: In Episcoparti distine-
Ius agonias antem adversias Arianos , alios his retiacos decem millibus per omnem suum vitam decoνasus en
Hoe postea Schismati ei, qui contra V. Synodum pro Theodoro eonspirarunt , solebant plenis buccis exaggerare, unde sunt illa eosdem corrigentis Sancti Pelagii Papae verba in Epistola ultima ad Epistopos Histriae: Erre quales plassuum deem millia libro umTheodorus sol isse perhibetur. Pragate quaeso , s nontemto aeriora tormenta promeruit, quanto plurima tres
re ipsit. Multae seminaereses ex illius libris reserti tur Collati synodi V. ae in constituto Vigilii Papae. Ibi inter caetera docuit: Aiam mortalem suctam communi eaeteris seisis conditisne, quae capitalis haeressPelagii fuit. Vidimus, Pelagium suos discipulos s..ereio doeuisse , multumque curasse , ne ipnus dogmata in vulgus spargerentur I laudata sunt verba
Sancti Hieronymi in Epistola ad Ctesiphontem contra pelagium : Nosti enim quid intrinseeas dis palos
auos doctas, aliud ore commemorans , O adiud est irens,entia ; nolisque adimis, O indoctis loveris preparato os, tuis adirem miseria eantheris. Eadem
arte usus est Theodorus, de quo his seribit Ra hulas Metropolita Megenus ad Sanctum Cyrilltim Arior
119쪽
eis, artim laqueos is scripsis minuat, qui in priscia piis quorundam ejus codilum mathemate circumeludebati pieientem, non manifestare aliis scriptas ι Coll. s. Synodi V. Hune Rabbulam laudat eximiὸ Cyriliatus, & plura de eo dabimus alibi. Caeterum tanta librorum Theodori multitudo non ad paucitatem, sed ad nihilum fere redacta est illos persequentibus Imperatorum edictis. Nusqu3m tamen pejus locutus est, quam in postremis seriptis de Incarnatione: audiatur Hesychius Hierosolymitanus in Εeelesiastica Historia hahe de Mopsuesseno memoriae prodens r S nectute um cana δει ut urtis, sed minima eretissimillia, s qtia forti in refuisset, inveterata, Iuros componere adHos Domini Dei apparitionem praesumpsit. In synodo V. memorata. Plures vero eo de argumento Iibros seripssse patet, nam illius errores Synodus produxit ex libra a de Ine motione. In Nest rianam, ac Pelagianam haeres m tradidit; docuit enim inquit Hesycnius, Hune non inturnaram Mersum, sicut Ganguicis vocitas edocti stimas, sed horeinem prexitae proiectionem , O pagoram pi Uectionem eonitin
sum Deo Verto. Plus sane nocuit Theodorus mortuus , qu m vivens I nam superstes quidem unus tantum insertis suis libris erroribus Ecclesae non m dicam perniciem intulit, at mortuus mille doctista motum Patrum dexteras pro ipsus nomine defendendo armavit, Synodos Synodis obiecit, atque in quaestione ficti Apostolicam sedem 1 se ipsi disse tientem se eit, uti sustiat altero volumine dicetur. Ne ob Theodori mortem strenuo patrono amisso eam Pelagiam animos desponderent, Nestorius eorundem mirocinium suscepit anno ag. Theodosii Imperatoris opera Ecclesia1C-Ρ. Praefectus. Etenim cum antὸ biennium mortuo Attico ingentes in urbe retia tumultus sitissent, nonnullis Philippum, multis Pr clum , pluribus Sisinnium in Antistitem postulantibus. Imperator Sisinnio , qui tune eaeteris praelatussierat, post biennium deiuncto, ab Anti hena Ee-elesa Episcopum petiit, unde olim a Patruo Joanne Chrysistamus adstitus fuerat, eumque Nestorius in ore Omnium vorsare me, idem GR Antistes electu, si iti Hie Theodori Mopsuesteni dudum fama permotus ad eundem se contulerat, δ quo & prava Aoe trina imbutus sui e scribit hie Evagrius Epiphanien- is lib. I. eap. a. .apud Theodorum in Mopoesia δε-t η o rius audita illius doctrinspietatis navifragium feeis. Hine Sanctus Cyrillus non uno loco Nestorio obii eit, quad Theodorum magistrum audiverit: In Epistola ad Aeacium Melitenum ait: decenim The
dorus et ellarii His dis putas, sed isti illitii , O ,elatex uno loquunIaν ore, O unum malia doctrinae exsuo cor
de evomunt venenum. Longὸ vero peju de Ch fita Domino Theodorum, quam Nestorium sensisse,idem Cyrillus testatue in Epistola ad Cleriem, & Lamp nem: Da Pirates aratem, ait, ad Theodori rasces
di . Nestorium ex Geminis orlaudum seripsere Ripa montius lib. A. Histor. Ecclesiae Mediolanensis, Rieciolius Tom. . Chronol. Reseri par. 3. in catalogo haeretieor. & collectores Concit. Edit. Regiae in notis ad Ephesnam synodum, aliique; sc/ errant, nam Germaniciae natus suit teste Socrate sib. I. p. 20. de ma urbe scribit Theodoretus libro a. cap. 2 s. Germisisti urbs siua est in sinissa Cilicum, syrorum, cappa eum, eraseraνque in Euphraten' movineis. In itinerario Antonini plures viae recensentur 1 Ger-irundia usque Edessam , 8e in Synodo Calchodonensi
Q. . Publi eo Patrum Aomine cum quibusdam aliiqmissus sitit ad voeandum Dioscorum Alexandrinum Isam es Germanis a cisitaris Orientalis. Caetesiam Nestorius suis coloribus affabrὸ exprimitur 1 The doreto ipsus quondam defensore in Epistola ad sp racium : Ftista veste indurus, nisis inredens Jrepistis forenses declinos , peliore corporis continens videri a findi , , libris domi at plurimi m incumbens, O quiete secum habitans. Noe halita, en hac simul si emolumineseras magmum aetatis partem tremferis, Christiantis potias videri, quum e flaians. Nestorius e dem die , qua consecratus est Episcopus, quae it Kal. Aprilis Felice, di Tauro Cong per Anastasum presbyterum , quem Antiochia seeum adduxerat, universam regiam urbem pro concione turbavit, dicente distipulo Virginem nequaquam Dei param posse appellari. Ea veris die Nestorium inauguratum Antistitem seribit Liberatus Diaconus cap. sui Breviarii. Sci-erates autem tradit die io. Aprilis eundem conster tum, ut dicemus cap. 24. Porth s Kalendis Aprilis consecratus fuit , clim eo anno ag. Kalendae Aprilis inciderint in diem Dominicam Cyclo Solis XVII. Lunae XI. liti. AG. videtur Leesesa GP. quod diem attinet, in consecrandis Episcopis cum Roenant con- 'venisse, nam Sisinnius anno 1 s. die 28. Februarii, Maximianus vero anno ηρ I. die as. Dominica die consecrati sint, unde Nestorius, qui inter utrumque sedit, eadem die resurrectionis Domini ad sacrum
thronuim evectus videtur. Nestorius tamen peccatum originale fatebatur, in quo a Magistro Theod ro diseessit; unde oelestinus hie ad eundem peria eripsi: Lerimus, quM de originis mitio recte sentias , quodque naturais ipsam culpa obin ictum non netes, o PM eam tandem exessum duirum ius ρ exsolωera doceas, quod a delitrice generatisine oratim trahit. Et ex hae parte crantra Pelagiano, stetit, Num verbsenserit , purum hominem ingenitis naturae viribus, an vero divinae gratia auYigiiη sultum meruisse assectivam unionem cum Verbo, in medio relinquo. Scribit de Nestorianis motius Cod. s serunt, qua mquid nostra chri r narurae sit particeps factus, crDeus omes homines senuuiter Disos fieri Hlis, axwA. quemlibet etiam pre ambitrii libertatem proprium μο tum torrigeri, o Deo duram se facere: idcireo noηΠ- κὰκm esse Hrebum, sed eis, qui ex Maria nestis es obnasuralis vestimatis diruit rem hiauisse obum t ι mitans cum sita istanssilitare , o earim appestitione communicaret cum rati e Misti ηis. Quari Nestorii distipuli Pelagianum dogma ebuerunt, Magistro interim palam pelagii paradoxa non adstruente, hie enim ex literis Tosmi ad Alexandrum patriarcham Antiochenum , itemque ex Synodo Theodoti Husdem Urbis Antistitis, eui Be ipse tune Presbyter interfuit, eadem damnata cognos ebat.
Semi lagiani ab Augustino, se Prospero confusa L suam honorificὸ uter ne is eisdem I quatur. Germanus Antisto forensis, ac Lmpus Treceno a Synodo Gallicana in Britanniam contra Pelagianoa deligantur. I rierea semipelagiani in Galliis Aucibus Cassiano, in Mae Moriactis Lerinensi sententiam Sancti Augustini de gratuita pr edestinatione tum ad sdem, tum ad gloriam aeerrime insequebantur. Passim euntii in illorum sententiam pedibus ibant, atque ubiqi e
120쪽
υhiqne Augustinus uti novorum Mamatum assertor planὸ desmat Hilarium Monachum Lerinensem nu- traducebatur, tiam, ut scribit Pirisper, Augustini per electum Episeopum Arelatensem. Prosperuelibros contra Pelagianos editos non in omnibus reeia th, ae Hilarius inito e silio Augustinum de iis , piebant, sed contrariam putabant Parrum opinioia, O quae contra ipsum adversarii in Galli is moliebantur Helemsuo sensat, quicquid in eis de vocatione electuri eertiorem per literas reddendum decrevere , idque se uiam Dei propositum d sputaverat. Delato vero sne mora exee uti sunt: literarum compendium ini in Gallias aureo sancti Doctoris Libro de Corrept. tio praesentis eapitis dediπus, leguntur vero Episiti Gratia, quo Africanos semipelagianos Adrumeti toti utriusque praefidiae Libro de Praedes inatione exorientes su caverat, novis veluti plagis percusi Sanctorum Tom. . Hasce literas Baionius scribit hostes aversores Iono evasere. Eorum sententiam datas anno as. ad quem Vossus etiam aecessit lib. 6. ita describunt Prosper, & Hilarius in literis ad A, Histor. Pelag. thes & nuper Alosus rellus gustinum. Praedestinationem ante praevisa merita iniseulis Austust. ad eundem annum niim. Sed ex mero Dei beneplacito, & lapss euram resui gendi cum in literis piosperi dicatur Hilarius Episeopus adimere, &Sanctis occasonem teporis afferre, ed Arelatensa, quia o 1ς. ineunte in illius Urbis quod utraque parte supersitus sit labor, si neque re- cathedra sedere coepit, addatque idem Prosper ad lectus in gloriam ulli industria possit antrare, neque versiriorum nonnullos nsper Episcopatum adeptos,
Hectus ulla negligentia inde possit excidere. Remo. aperte eo ipso ann ηας. datas non ambigimus. Ve- veri omnem industriam, tollique virtutes, s eo pacto rum aliunde etiam sententia illa reaieitur I nam anno divina constitutio humanas praeveniat voluntates, ac η1 s. sanctus Doctor libros Retractationum inchoas ub praedestinationis nomine satalem neeessitatem in- vit, quos anno tantum M. I . consecisse e sentien-
Aue1. Posse homines propriis viribus quaerendo, te Baronici dictum est; poste quatuor libro, Operis pulsando, petendo divinam opem promereri ἔ par Imperfecti contr3 Julianum scripsi, ac reliquorum tam omnibus aequaliter salutem , quantum ad Deum operum retractationem , quam dum prosequitur,. pertinet, at ab his apprehendi, qui Deo sponte cre- literas hasee ex Gallia accipit, quae lib. I. cap. 2 diderint, di auxilium gratiae merito credulitatis ac- ipsus Sancti Doctoris testim trici consimavimus ceperint. Postremo moleste serebant ita dividi ab Augustinus his acceptis, quae per Galliam adver- Augustino donum perseverantiae, quae tunc primo sus suos libros publicabantur , intermissis emeris lu- homini data est, vel nune omnibus datur, ut ille ac- culentissimam responsionem adornavit duobus libri ceperit perseverantiam , non qu fieret, ut perseve- distinctam, quos Hilarita, ae Prospero inseripsi. raret, sia sne qua per liberum arbitrium persevera In horum primo, quem de Praedestinatione Sanctorum re non posset: nune vero sanctis ad rcgnum praedestia nuncupavit, docet, mipelagianos cal igare in quaes- natis non illim dari illud ad utorium, ME quo peris tione cie praedestinatione Sanctorum, neo recedere se erantes esse non possint, sed tale, ut non nisi pero eos a Pelagii sententia, si humani arbitrii viribu, severantes sint. Me illis sententia stabat. sed non initia sidet adteribant: incrementum certὸ eiusdem
deerant in Gallii, , qui Augustini, imδ divinx gra- Deo dare superbiae esse,quas vellent priores sibi partiae partes adversus semipelagianos desingendas fusi res tribuere , posteriores Deo. Nil novi se obtrudeciperent. Horum Princeps fuit Prosper Aquitanus, re, sed quae Cvorianus, atque Ambrosus ante docue qui in Enrcipa Africani nostri Doctoris vel uti vices rant, nempe fidem esse a Deo , quod se quoque olim sustinens unum se universis hossibus opposuit, ae lu- negasse fatetur; praedestinationem ponere quidρm
eulentissimis scriptis eorundem furorem non semel non autem supponere nostra merita. Deum adeo esse
compuleuit. Huie sectum se dederat Hilarius Au- iustum in aliquibus tantum praedi stinand is, ut etiam-gustini quondum in Asriel discipulus, qui viil δ s omnes ob originalis culpae reatum a gloria exelu Arelatensis dictus est, sed an ab liquo, qui ctim ejus. sisset, nullo posset iure culpari. Neminem vel prae dem nominis Episcopo Arelatensi illum consederit, mio assici a Deo, vel supplicio ob ea, quae s diu vi- ea illi patria data sit, in incerto est. Quantos vero xisset, bona, vel mala patrasset. Praedestinationem Augustinus in Galliis sectatores habuerit, non una sine meritis non solum aperia ex Apostoli Epistoliqvidetur Prosperi sententia Etenim in Epistola ad deduci, verum etiam ex Christo Domino praeclarissi Augustinum praecis sane illos suisse testatur his ver- mo gratuitae praedestinationis exemplari. In poste- his: Via faciti quis a praeter pauos perfecti gratia riori vero volumine, quod de Dono minore tia die- intrepidos amatores tantis operiarum disputarioribus tum est, tradit, perseverantiam in bono esse donum sas est e redire. Alibi vero in Epistola ad Rusi- Dei: gratiam aliquibus a Deo dari, quia miserior, num Augustini sectatores plurimos fuisse scribit: In est , aliis negari, quia iustus est. Cur unus salve me his ipsis locis, in quibas adireris eum, nemiὰ Augus- altero pereuive secretis Dei iudiciis reservari, id ta
linum, Derimonia concitarin , et propitio Deo pluri- men evidenter in parvulis apparere. Sententiam de mos , qui ad pereepti em Evangelica , Apostolicaque praedestinatione si e meritis non evacuare eorreptio- domina Ialaberrimis eius dioAtationisus imbuunttir , nes, non torporem, non desperatio em incutere ,
O potidie in m tris corporis chri , in qamram ea nihil se novi procudere , sed quae dudum adversus ipse maltiplicat, dilatantur. Plurimi sancti Doet, Pelagian s in Epistol is ad Sixtum, ae Paus inum No
alis sententiam sequebantur, qui tamen eum iis, qui Ianum, & longe antea in quaestionibus etiam ad Si eandem reiiciebant, comparati pauci censebantur I plieianum Episcopum Mediolanensem tradiderat. adeo Cassiani sectatorum opinio praevalebat. Sanὸ Praedestinationem congrua ratione esse populis prae- ProsperiaVersariorum Augustini auctoritate, atque dieandam. Perseverantiam usque in finem soli, praeia vulgari de eisdem opinione penὸ se obrutum sitetur destinatis dari, quorum nullus perit, eorundem n in Epistola ad Augustin- ; Ita ibi loquitur: Postu- mero apud Deum stabilito. Hre quivim ille. Crimus quidem aes exedendum esse consantes, sed ad auum tertim histe ducibus libris dili a Gallieanis Doctoriaritatem taliasentientium non sumtis pares , quia mitio hus contradimam eli,donec tandem ab Hormisda P nos O vita merisis anteeellant, em aliqui eorum adepto se laudati pari cum reliquis auctoritate, ae revere
nuper mo Sacerdotii bisorestipereminera. inibus iii excepti sunt, de quibus suo inserius loco dicetur. I Dum