장음표시 사용
131쪽
Τtamallomensis, quae quidem civitas erat intra BD. zaclum , nam tu notitia Episcopori in Africae inlar racenos nominatur Ha id eum Thamat umensis. Eare dubium est, num Arausilanus tractus ino
1 limites Tripolis, hocii,&Numidia, clanpraesertim stribat Ototius, quod A uosper longam. νιμ timum vocentur. Ego quidem censeo, limitaneam regionem Byracii fuisse partem tractus Ata sitani ex hac epigra e literarum Aurelii primatis, quas libro I. laudavimus: Dilectissimis, de dem rabilibus fratribus, de confugerΔιιιas Domi ans prima Mos, Jamario, Felixi, Palatino, Primiano , Gallano, Oesii Gujam, Ianuario , Rctorino, ea remsper tra
Episcopus. Etenim cum Aurdius Donatia num tantum Pri tem an lici, palam est, Arrugitanae regionis Episcopos intra Musdcm provans iam recensitos foissx. Has literas nequς ad Tripolitanos,
neque .d Numidas datas ruisse indὸ mihi probatur,
quod in earundem titulo utriusque piovanciae Primatem nominasset, non autem solum syracenum.
Tripolitanos autem proprium primatem habuisse .certum est, nam unum Legatum ea provincia ad Synodos mitiebat , eratque a caeterii Africae provinetis distincta , licci quinque tantum an alia Episcopi essent ex cap. I s. Cod. Concit. Africae, de ex notitia Episeoporum stipersus laudata. Is Collati a. Camthaginensi cap. Io . haec leguntur: ocellicus Ερώη-
labat ad provinciam MEacenam, unde in notitia Episcoporum Airiere inter Byracenos numeratur Florentias ruginitantis. Erat autem Tuturrus urbs mediterranea Byrae ii ad radices montis Mampsari in regione Giplosiorum versus meridiem. Tis rus a Ptolomaeo n*ncupatur. Itaque Asellicus erat
Loiscopus in Arzugibus, Donatiano primati B, 1 ceno subiectus, quod collieitur etiam ex Epi sh a oo.s,ricti Augustini ad eundem Aselli eum, cuius est
exordium: Dierassanctitatis tuae, quas ad venerabiai m senem Dcanasianum de cavendi Iuda, a dis pratione
Misai, ad me ipse duratas es mitteret. Ubi etiam
seriait, Pelagium , ae Coele Ilium Noemi rubicio Dei pre dii grates, fideles fervos erus etiam cathoccstomiamtiniosi privatos. Ex quibus intell igitur quanta in
xsti mitione erat Rugusimus, cum primates aliarum
provinciarum dubiorum solutionem ab ipso latent. Ex his constat , Λ i Euges eos Africae ponulos dictu,
fui sis, qui Tripolitanae, & Byracenae prouinciae lumites versus meridiem longo terrarum spatio incole-hant , undὸ dixit Augustinus Epist. Α8. ad Vincetiatium: Si enim hae Scripturaram loco meridisu in ea imrestumn es is paria Donari, quasvibeati arderuis, ipL-guo omnes vos Maximianina Dperalunt. Moram suis matri Briario, o innipoli exarsit; sed con ligans eam xi, A Uges, O boe magis ad pertinere conrandunt Oe. Hec pluribus prosecutus sum, tum quM nulla Areu si tanae regionis mentici fiat in tabulis Caroli a Sancto Paulo , Ae ad easdem notis Hol ilenti, & Collectores Cone illorum, ubi de Arrugibus sermo est, quasdam sectiones margini apposuere, quae ex laudatis Augustini, & urelii, atque utrique coetanei orosi testimonio eorriguntur I tum etiam qu d de Araugitana provineia lib. I. cap. s. pluribus disserere noluimus,
id dili sentiorem inquistionem huc distulimus, ubi
Haemgo Ecclesiasticanum ADicae provinciarum divallione pi amissi ad earundem Primates sermo ver tendus est. Africanae Ecclesiae in suarum p vinei rum Primitibus statuendis longe a interis diversa consuetudo mira etenim illum , qui Carthaginis totius . Asticae Met oli, sacris p erat, uti supremum Exarchum aliarum provinciarum venerabatur
nempe Numidiae, Byzarii, utri utque inuti tantae' ac Tripolis, di Primates non ab earundem pmvin clanim Metropolitanis urbibus, sed ab antiquitate delatae dignitatis appellabat. Testis eth Leo Ix Epist. s. ad Petrum , ee Joannem Epistopos Asros ,
ubi ait: Sed de Myrica Primultas aliter intelle semes, quia in hingulta usprarintrant. Putis Primates iustitueborμrn secun mpotramam alis us ciminis, sed fecundum tempus sua or intonu, wbas tamen re missρωπα umu, Iotiret Carthaginensis is hi 'Do u σα quod ipsum exemplis Primatum Numidiae interius ostendetur. Hanc peculiarem Aseicanae Hierarchiae conluetudinem a Sirmono primitus publicatam ierabat Morinus, sed anes Simondum idipsum detexerat Bernardus Vindingus in Critico Augustiniano in notis ad Epit L a I7. Porro Asti proin vinciae Primatem vulgo Senem appellabant, quod caeteros tempore consecrationis luperabat. Hi ne Sylvanus Numidis Primas in subscriptione priorum lit rarum in Coliati I. Carthaginensi caμ is. dicitur ΠΙ-ν is Senea. Eo modo appellatur in Synodo Cirtensi, S in epigra pia literarum Sancti It nocentia ripae ad Patres Synoui Mileuitanae II. Innocentius Di rama Seni , Vilentino . Quare cum Epistola August. 67. hune titulum habeato Iussi s 'io S , palam fi ζ,
Alipium Tagallensem fitisse Numidiae Primatem, ae
Valentino successisse , qui anno 23. erat Primas Numidarum. Vertim cum Christianus Lupus vir huius aetatis eruditissimus contendat, Valentino Xantippum successisse , ac Baronium Cardinalem secus opinantem plurium errorum auctorem siciat, operae pretium duxi, rem hane diligentius examinare, non mia aut docti Mini annalium Ecelesasticorum eonditoris sententiam ab oppositis erroribus vindicem, verum etiam, ut pateat quinam Primates vivente Augustina Numidiam rexerint, quibus uti suffraganeus noster Hipponensis Antistes morem gessit. Illi ergo aban.
noro . utque ad annum q y 2. nobis deseribentur. Lupus noster, quom tanti facio, ut veritatem tan-thm illi praeponendam dncam, in quaestione quodlibetica de Origine Augustinensium cap. 8. pag. II .haeesieribier Dico itaque Merula suereme Di 'inm, Sylvano Valentinum . se uintem tinum. Probat, quia Augustinus Epist. a I . ad Victorinum voeat Xantippum Primatem Episcopum Tagastissem; at cestum est ex Synodo Carthaginensi plenaria a no Io. Alipium vixisse, ac inter reliquos sententiam dixissi , itemque constat extiteris eiusdem Con-ς ilii ad Bonita ciuria, Valentinum tunc fitisse Primatem Numidiae I unde fit conlequens, ut Xantippus mortuo Alipio in Tagastensem Sedem suceesserit, atque uti eae teris antiquior Prima tialem apicem atti sterit; hinc eo ludit pag. II r. quapropter omni timus es Eminentis mus Codraulis Emmius, dum X
tivi facit Syisano antiquiorem. Et pag. III. rela ta sententia Cardinalis addit: A si dila concarrant emrores. Video opinionem Lupi placuisse amicissimo nostro Torello, qui pedibus in eandem ivit, undὸ anno ao. inserias Al ipio eelebr i dato eidem sueeeiasore Xantin'. Caeterum his Seriptoribus dinissimis, eruditissimis, meique in primis amantissimis celebre
132쪽
eelebre illud adagium quadrat, bonum quandoque
Homerum dormitare, etenim Lupus praesertim pravὸ Numidiae Primates enumerat quos tam omittens alios non suo ordine recensens, insuper quaedam Batonii dicta rensuit subii eit, quae mihi verissima videntur.
Anno CCCm V. Megalius Episcopus Calamensis
totius Numidiae Primas Hipponem veniens , eiusdem urbis Episeopum Augustinum eonsecravit, ut tradit Prosper in Chronico. Possidius lib. de Vita Augu-ssini eap. g. scribit, sanctum Doctorem ordinatum Risse a N imate,umidia Megatio Cyamens viscopo ;&cum in collatione Carthaginens Donatistae instarent, a quonam Augustinus consecratus esset, resipondit S. Paterr Metulas me ordis it Primo, Et lesia Numidia catholisai Cap. 24 . eollat. tertiae diei. At seedum biennio exacto Megalius decessit, de cuius obitu sci ibens Augustinu, aes Profuturum Episcopum Constantinensem ait: Quod senex Megalius defvinctias si , iam dios audisse quis diaiiei e Furant antem a depositione emporis eius , eiambae Ieriberem , dies foris λ- si aliquatior. Mortuus est Megalius anno 3 s . circ Augustium. Megalio successit ntin sylvanus, ut dixit Lupus, sed Crescentianus ἔ patet hoe ex Synodo Carthaginensi III. apud Binium relebrata Caesario, te Attii V V. CC. ConT V. K1I. Septembris, nempe anno Io . ubi Aurelius.Αrdiiepiscopus Carthaei-nens, dixit: Frater etiam pie ras Ecclesia MVestis μna literas adparvitatem meum datus Crescensiamprima dis , ut 0die insulari, Numissiorum. Ex his Aurelii verbis liquet, tunc primum Crescentiani primatum eidem innotuisse ; at Asricae primateη statim Archiepiseopum Carthaginensem de obtenta dignitate ee tiorem reddebant, erant enim eidem subiecti, ut contra Salmasum pluribus ostendo in Dissert. Hist. de synodo V. cap. ID. Εκ dictis supina omnium penξ Seriptorum Augustinensum hallucinatio reiicienda est; putant enὶm, Profuturum Monaehum olim Augustinianum ex
Epistola as8. Evodii nostri ad Aligustinum anno gy8. in Lustaniam prosectum, ibique electum nisi
se Metropolitam Brae arensem : ita Marquea de origine August. cap. Io. S. 2. Crusenius lib. I. Monastivicon cap. II. & omnium operosssime Magister Aut nius a purificatione t m. r. Hist. Lusitaniae Augustinianae lib. I. tit. s. & in Apologetico,& nuper Mauritius Matre Dei Excalceatus lib. i. de sacra Eremo Rug. g. r. Argumentum sabulae dedit Iulianu, Toletinus in Chronico ad annum 3s8 h c scribens: Tr futurus Presbyter . Hea venia in Hispaniam , et os gregias virtutes, cir mentissu itatem juccedis Pute κο in Sede Bruarensi. Hine Antonius a purificatione contendit, proluturum Braearensem Episcopum Augustinianum Monachatum in Lusitaniam primum i vexisse. At eo anno go8. Prolaturum in vivis non
fuisse, imo neque in Lusitania, sed iri Numidia Epiccopum dicendum es opertὸ demonstro. Et ut a p seriori incipiam S. Augustinus in lib. de unico Bapticap. Is haec eontra Petilianum Cirtensum Donatisitarum Episcopum scribit: Iam teia Fod etiam decim iras Gelasis Leeri H est, o Episcopos ui careoticos edictis issectatis es , γώ--Lit, ere. Proinde si
natus , qui in corporea die est, atque illisaeussis uiuero Oe. Fuit ergo Prostiturus Cirtae in Numidia Episcopus Fortunati decessor. Cirta eadem urbs cum Constantina fuit, undE Augustinus Petis ianum mod5 dicit Cittensem Episcopum lib. et . eontra lit. Peticap. ἔ;.3e initio lib. I. contra Cresconium, in Ho Coa
tantinensem lib. 2. Retract. cap. 34. 8e lib. I. contrimi. eapsu. Ipse Petilianus colla LI. cap. 63. dixit:
habeo Fartanarum: Augustinus eundem etiam Fortunatum Constantinensem appellat lib. . cap. 38. 3e lib. I. contrὶ lit. Dei cap. r. Cirtensem vero lib. de unico
Baptismo ea Is Undὸ errant illi, qui cum Baronio
duos Petilianos suisse suspicantur , vel cum Francisco Balduino in notis ad Optatum eundem ab una ad aliam Melesam translatum putant; corrigendus et iam venit Rosuveydus, qui eum Baronio ad annum 393 . num. a. facit Prosiiturum Episcopum Cal
mensem. Ego sanὸ moleta sero, Marquer, aliosque adeo oscita mer laudatam Epistolam Augustini ad profuturum legisse. Illius initium est : I od senex Megaritis defunctus se, jam ris avississe quis duliter e F rans autem a de stione corporis ejus , cum ho scriborem, diesferme ,iginti quaeam. Itane minimi dubitandum dixisset, intra dies viginti Megalii mortem in Numidia eognitam fuisse remotissimae Lustaniae Urbi , euius saera Profuturus moderabatur λ Addite Successorem p nuus eius ,s feri potes, nosse volumus. Me Augustinus Hippone in Numidia degens novi Numidarum primatis electionem a Braearens in Lu-stania Episeopo intelligere optasset y Α Profuturo id scire cito citius sperabat, quia erat in Metropoli pr vineiae,ubi residebat Cocii illaris Numidiae Rector,ad
quem novi Primates statim strihere solebant. Rursus in eadem Epistola: si recolis, inquit, quid me per in itinere quodam locutas M. Erat ergo,Profuturus in Africa Episeopus. Hoe postremo leui monio convictus P. Thomas de Hertera lib. . Bibl. Aug. in notis ad Enisi s. sincti Ausustini sinus est Profuturum minime Bracarensem Episcopum sui se In fine epistolae rogat prositurum, ut Victori, consuruinam tam pergeret, adiumento sit, eidemque ins nuet, ut velit per calamam remeare. Qirae Urbes in Numidia erant,& palam Profuturus ibidem ut Constantini degens describitur. Praetere L paulinus Nolanus Epist. 6.apud Augustinianas scribit Romaniano , se accepissi: literas ex infitea Aurelii, Alipii, Autistini, Profuturi, Soeri iam omnium pariter Episcoporum. Alius ergo est ille Profuturus Bracarens, a nostro Contania tinens, qui electus Antistes in Lot defanctus es ex istola Augustini Io. ad Hieronymum M vero anno 398. Profuturum non sutile superstitem certum est, nam Megalius Calamens; ex literis Creseentiani ad Synodum Africanam anno 3s . in fine Augusti celebratam tune obierat, atqui Mega Ilo in Calamensem Sedem successit possidius Augustianus Monachus, quare anno eodem se3ebat Calami Possidius. Ex alia autem parte constat, portunatum,
qui post profuturum Constantinensem Ecelesam rexit , electum sui sis Episcopum anth Possidium ; nam
id magna Collatione Carthaginens anno II. Foretu- natur Caussandinensis quinto loco numeratur , at Tossidius calamosis postremo loco inter septem Episem pos , qui ad disputandum eontra totidem Donatistas electi sunt. Rursus in synodra Mileuitana II. antici
Is eontra Pelagianos coacta Formnatus undecimus, Possidius duodeeimus inter Patres recensetur in titulo Epistolae oa. Augustinianae. Quam vero cxacto in Africana Eecles a iuxta tempus delati Episcopatii, in sedendo, ac subscribe o Oi do servaretur, colligitur ex Cod. Asrie. caps r. Ut nullas Fra tram prioriscis Aisse aliquando auderet antep ere, Hinc Sanctus Augustinus increpat victorinum ob non seria
vatum iuxta tempus collatae dignitatis ordinem in
133쪽
nomii, di, Πpiscopis i a Tractoria ipsos Π-das, inquit, ita perturbaso, O neglecta oresne scriptam
es, ut nomen meum tertio loco invenerim,qus novi,quam
Profuturus paulo post acceptam epistolam illam Auia iustini e vivis excessit, eique prius datus est succetarortunatus , quam possidius Calami Megalio subi garetur , ut in 'nodis ante Possidium iure Fortunatus sederet. Sed ad Numidiae Primates redeundum est. Errat praetere, Lupus, dum xantippum sylvano , 8e Valentino posteriorem Primatem iacit, nam Cressi centianus Xantippum excepit: nihil hoc ipso clarius in Synodis Asricanis habetur. Mortuo Crescentianolis orta fuit inter Xantippum, & Uictorinum de Pilia matu Numidiae, eam sibi utroque certatim dignitatem vindicante, ut patet ex Samsto Augustino Episcat . Cardinalia Barcinius indὰ illam controvarsam exortam putat, quad eum duae Numidiae essent, di in una xantippus, in altera vero Victorinus degeret, uterque suae Metropoli primatum asserere satagebat, at causam Xantippo adiudicatam scribit,quod essit tapiscopus Constantinae, qui totius Numidiae erat Meia tropolis. Lupus verci nesat,duas fuisse Numidias, sed
ait, Mauritaniam Sitifensem seiunctam sui sis a iuris dictione Primatis Numidiae , ita tumen, ut i a Maiaria tamia non fieret proineia Primitialis, sed bald in ea leges dedio veretur subollicitudinem Trimatis carthaginenses. Ita satur pag. 1 is. addens in Synodi VI. prol so nomine duarum Numidiarum intelligi Numidiam ipsam , & M viritaniam Sitifensem. Litigia autem ilia lorum duorum Praesulum fuisse tradit non de jure sedium , sed persenae, quinam scilicet esset senior Apisi
opus Numidiae. Hoc Lupi postremum dictum verum est, neque enim apud Afros sedes primatialis erat
in Metropoli provinciae , sed quandoque in vilissimo oppido , in quo aetate maior reliquis Episcopus deg
hati Prosecto errauit Salmasus parte et . Eucharistiei cap. . pat s 76.d ieens: Constolina Metropolis erat Numidia, prima sedes, O Motropolis idem. Etenim Episcopo Sancto Augustino suete primate, Numidiae Μeoilius Calamensis, Cresconius nescio cuius urbis Episeopus , certε non Constantinae, nam Fortunatus inidem sacra Antistes administrabat, Xantippus Taet sensis, Sutrinus Zum mensis, Valent in iis Baianensis, ae denique Alipius Tagastensis, quae partim demonstrata sunt, partim proximὸ ostendentur. Non ergo quaestio erat de Metropoli Numidiae, sed de antiquitate in Eoiscopatu, quod ex ipsa met Epistola Augustini intell igitur: Anbo, inquit eon cate collegas stras eos maxim/, qui vobis Episcopatos alite vieini sunt, qui facili quis vestrum verum dicat, agnoscant,
at inter vos praeas eadem pra careris quaestio dirimatur, O errore sublato m nares a cateris coae Pacentar, qui nec debent, nisi vobis in hac re tanquam prioribus eredere, . nunc ignorarit, cui vestrum potissmum eredant. Γ
ee iuniores Numidiae Episcopi nesciebant, uter esset antiquior Episcopus, seniores, atque aetate vi leui sulendi erant, quibus longe melius. qu m iunioribus tempus ordinationis ipsorum poterat innotescere. Nullo autem iure Lupus reprehendit Barcinium , niihi duas Numidias dixit, contendens pro altera
Numidia intelligi Mauritaniam siti sensem , quae ita in antiqua iurisdictione primatus Numidici segrega
rasuit, ut non fieret μονincia primatialis pag. ris. Nam reapse Mauritania Sitiscnss non miniis, qua in
Numidia suum habuit ab aliis diversum primatem , R quidem Episeopo Augustino. In Cone illo plenatio Mileuitano primo Arcadio, di Honorio A A. V.
Consi. anno M a. his habenturr Xantinus Di e pus prima sedis Numidia sua mam com mora, σαπιιetitis Episcopus prima Sedis Matinio Sitifensis cxit Oc vides Sitifenses Mauritanos, ac Numidas Epistopo, habuisse distituetos primates λ Canone a. Concilii III. Carthaginensis apud Binium dicitur Omnes Promima, ea a primas sedes babent, Legaros mittunt. At Mauritani siti senses tempore Augustii Legatos semper misere ad synodos Africanas. In SV- nodo anni o . Caesario, S Attico Conss Honora tus , R Urbanus nominantur Legati Maurit amae siti sensis. Anno t. in synodo Carthaginensi post consul. Fl. Milichonis laudantur iidem Honorinus, O Urbanus viseopi legati proincia Maiaritam a Sit fens s. Rursus in synodo Carthaginens Theodoso , N Rurimo o Com. anno M3. cap. 7. Cod. Asric haec habentur 1 rariotis, o Disums Ligari provincia Maiaritania sit enses Lxerunt, Oe. Idem patet ex Conciliis anno I 8.&4rs. in causa de appellationibus Africanis, in quibus cum legatis aliarum pro
vinciarum nominantur etiam tres Legati Provinciae
Sitifensis. Habebat igitur Mauritania siti sensis S dem primatialem. Hoe ipsum expressh Augis inus tradit Epistri . Legi, inquit, in eadem Tractoriderium aci Mauritanias esse seriptum , quas Troianeias scimus sim habere urimores: Cum de Primaru Numidiae Xantippus, ae Victorinus Episcopi litigarent
Rectὸ etiam Cardinalis Historiens duas Numidias dixit; nam Crestentianus loeo superius laudato dicitur Episcopus prima Sedis Namidiarum. Non in teli igi vero ibi etiam Mauritaniam Sitisensem, quod Primati Numidiae subjecta erat, ut putat Lupus, apertὸ colligitur ex prologo plenarii Concilii Asrieani sub Bonifacio Papa anno io. post consulatum Honorii XII. de Theodos ι VIII. Carthagine celebrati , ubi haec recitantur a Prusensibus Legatis dive saram provinciarum Africanaram, Namici rem duarum , DRacenis , Mururitania Sissensis , O Muuritania casarere sis, sed O Tripolis m. Mauritania Sitisetas nominatur tanquam provincia a duabus Numidii, distineti. Item in Collatione Carthaginens primae diei cap. aor. legitur Junuisitis Episcopus de Arsi , Uti noster Primas Aquileiens, utriusque Norici Mediterranei, & Rimosis
Ecclesiis praeest, ita utram ue Numidiam unus, idemque Primas administra Dat. Quinam autem duarum Numidiarum limites, queis inviem disice merentur, quove vocabulo distingiti solerent, apud Seriptores Ecclesiasticos non invenio. Erit fortasse, qui Numidiam in consularem , & proconsularem discernat . nam sanctus Augustinus Epistolai ait: in in dia Numidia consilist. In Cia iee vero Theod. l ib. II. tir. I. L as. Proransularis NM-midiae mentio sit. Sed planὸ codicis textus est cor ruptus, nam ibi legitur: Ba tit proeons laris Vinni dia cognoscat octonos, O denos solidos promtulis quis debere persolvere, procrati etiam, Tripol tuni Meo intimi quisos denos pro singulis equis se debere praestare. Neque enim Numidiae Proconsul, sed Consularis iura dicebat , ut patet ex notitia Imperii Oecidentalis, Sex Epist. I o. Augustini. Qua re ita legendum est 1 Troconsulares amis cer-gnostant Oc. Augustinus vero Numidiam consularem ppellavit, quod a viro consulari, ut mox dicebam , regebatur. Ptolomaeus lib. cap. q. Ninnidiano,a urbes recensens inter illas neque Cirtam, ne
134쪽
ad Numidiam veterem. Cur Numidia nova proviniacia nomen arma sit, tradit Appianus Alexandrinus lib. de bello eivili non longh ab initio. Numidiae
novae geopraphicam tabulam exhibet intelius. Duas ergo Numidias nempe novam, di veterem in laudatis Synodis appellatas existimo. Quare perperam Pater Lupus Baronium accii sit, quod duas Numidias dixit, & has a Mauritania siti sensi distinctas. Atque haec suffetant pro intelligentia dissidia inter Xantippum. & Victorinum de primatu Numidiae , quod ex sola Epist. ai . Sancti Augustini nobis innotuit.
Longilis autem a veritate abit Lupus, dum errorisitis em Annalistam insimulat, quod Xantippum
Primatem anth Sylvanum posuit; etenim Barcinii se tentia vera est, & Lupus ex mendoso eodice in trans. versam opinionem abductus suit. Nihil plane tam certo constat ex Conciliis, & Sancto Augustino, qu ni Xantippum ante svlvamim fuisse Numidi tum Primatem. In Synodo Mil vitana I. celebrata Glo ris . Mn. Arcadio, o Honorio V. coas V . xul Septembris anno inor. Christianae Epochae haec leguntue Xantinus viscopus primae Srilis Numidiae dixit. Ad miniis anno o I. contigit Xantippi primatus, nam Augustinus Epist. at . V. Idus Novembris scribit,ine eetum fuisse apud Numidas primatum, Xantippo, de Victorino de eodem contendentibus. At anno sequenti mense Augusto Xantippus citra dubium erat tanquam Primas a Synodo receptus. Rursus in Sunodo Carthaginens eoaela Gloriosiss. - . Honorio VII. O THodosio II. AM. Cong. Iditas Desi nempe an- o . haee reei lata fiant: ce uit Sandiam concilium, tit litera ad eundem senem Maerippum praerogentur: Cap. 6 . Cod. Astici Conciliorum. Augustinus nobili caraistere in Epist. a 3s ad Senem xantippum eiusdem primatus tempora aperte desgnans, de cognita a, se eausa Habundantii Presbyteri haec ait
Audivi autem ea am Hus , evin tentum dies essent ad
Donunitum Pascha, qui futuras est VIII titit Aprilii. At Paschali, si lemnitas tempore Episcopatiis Augu1tini semel , de iterum tantum contigit die 6. Aprilis, nempe anno Or. Cyclo Solis XIX. Iuns, IV. sit. E. & rursus anno Aa . Cyclo solis XIII. Luni vir. lit F. E. At cum an it. Sylva inis Xantippi s cessor Primas Numidiae fuerit, literae illar datae sunt ante Pastha anni Ma. Xantippo Numidiae Ρrimate Uti eertum est tempus primariis xantippi, aeque incerta est sedes eiusdem. In Epist. ar . Augustini ad Victorinum haec leguntur: Meneralitis Fraere, O collega nostr Xantinus Tagastensis dicit, quod eum priamatus ipse e lingus. At id temporis Alipius erat
Episcopus Tagastenss , qui anth Augustinum, cuius
consecratio contigit anno 3 3. Episcopus ordinatus
suit ,& in synodo Carthaginensi Vincentio, R Flaia ita Const. Idibus septembris anno Ao I. electus suit ad qu*rendum idoneum Episcopum, qui Eccles Hipponens Diarthytorum praesceretur ἔ intersuit
etiam collationi Carthaginens anno Ai I. aliisque . nodis, &vivebat anno 28. quo anno Roma ad
Augustinum in Αὐicam quinque Iuliani Pelastiani
libro, misit, ut lib. I. ea a . didium est Sane Austustiou in Epistola ad Quodvultdeuin scribit , se
aecepisse ab Alipio Romae commorante Juliani libros, duobus Retractationum voluminibus absolutis, quae anno Aa . completa suisse certum est. Ali4
pius ergo erat sub Mntippo Prima e Episcopus Tagastens,, & iniuste Lupus invehituν in Baronium pag. II 8. quod in margine pro Tagastens Constan-mnenscm Xantippum dixerit, cum tale mendum M.
vanienses non agnoverint, aitque Τagastensem asserendum , mortuo Alipio circa annum 4 Io. vel f quenti, ae succedente in eandem Sedem Xantippo; quae quidem omnia salsa sunt. Veruntamen nee com
rectio Aaronii admitti potest , nam id temporis sedebat Constantinae portunatus i etenim scribit sanctus Augustinus i ib. I. ccintra Lit. Per. eap. I. Nunc Hiaetim essem in Messis consontiniense Alfretispraesente , ct collega mea Fontimis eius usopo cte. Hi vero libri seripti sunt ante mortem Sancti Anastasi Papae, quae aceidit anno ηoa. V. Kal. Maiia scribit enim lib. a. cap. s r. cathedra aut, quid nete Ecclesiae ' manae , in Pa Petrus sedit, O in qua hodie Anasia sitis
sedet. Idem Fortunatus Constantinens, vivebat an no 4i I. suitque unus ex septem ad disputandum contra Donatistas selectis in collatione Carthaginensi . ut superitis ostensim est. Ego quidM pluribus co- diei bus Vaticinae Bibliothecae consultis, ubique legi Xantippum Tu ecem nuncupatum. Ita habetur in Mis. codicibus tribus, nempe Num. Ao . pag. tqo. Num. 's. pag. fr. Num. Aso. pag. a oo. Q9ardedita hucusque volumina, quae Xantippum Tagaste sim dicunt, sunt corrigenda. Seio Holstentum in notis ad pag. ος Ceographiae Aerae Caroli a Sancto Paulo Tutore em legere , duas autem suisse Tagoras in Africa habemu ex collati t. Carthaginens , nam
cap. I 3 . posthum ianus Tagorens , & cap. Issa Restitiatus Taetorensis recitantur. At Tagora una
erat in provinci3 Proconsillari, &in notitia Episcoporum Asriel dieitur Tagara, cuius Episcopus ibidem ponitur Honoratus. Tagora vero Numidiae Thasura ibidem dicitur, laudaturque Timotheus Tharurensis. Sed eum tot codices antiquissimi miliatippum Tamsensem exhibeant, Togosam in Numidia suisse dieendum est; nee mirum hane urbem in Geographicis tabulis non reperiri, nam Astieani
Primates, ut ait Gregorius lib. I. Epist. a. ad Cunianadium pasmper , Ilas, non in civitatibus primariis residebant, de temnare collationis Carthaginen-sserant in universa Africa Episcopi quingenti, ac sexaginta sex , cum tamen tot oppicia nee Ptolomaei ,
nee Oetesii tabuli exprimant. Vide Epist. 8 . Sancti Leonit ad Episcopos Mauritaniae Caesareensis.
Mortuo ranti 'po erat anno ηir. Primas Numi diet sylvanus. Pater Lupus pag. II o. eundem per-
dicensem Episcopum nominaverat, at postea ex collatione Carthaginens errorem in pagella ad calcem libri corrigit. se libens suisse Episcopum Eum mensem. sed aliundὸ etiam error poterat innotetcere , nam Aeetesia Perdicens non pertinebat ad provineiam Numidiae, sed Mauritaniae siti senss, cuius pro vinciae nomine legationem idem fulvanus obivit in Synodo Carthaginens, ut superius praenotabam, de Iactori s Fervicensis ponitur in Mauritania Sitifensi in notitia Episcoporum Asriel. Dismus rammin s , iii laudata eoi latione nominatus est a Fortuitati ano siccenseap. 2- &ab ipso Offeto cap. 2or. Hic autem eap. I 8. collat. i. ita literas subscribit
Syl,avus priviae DEWproiise a Numidia subscripsi
Idem anno ηia . prefuit Synodo Cirtens ex Epigolais a. Augustini, quae incipit: Diarius Senex, Auden linus , Aurelius circ. subscripta poni dii r apud Lovaniensum editionem mn, o V I cos. X uti. Julias , est annus o . sed post eoi lationem anni II. ea synodus habita est , nam collationis eiusdem ibidem mentio habetur. Baronius recte legendum seribie Honorion. Cos anno Ia. Idcm etiam anno Alsis coegit Nilexi synodum contra Pelagianos, ac SU
135쪽
hodales literas ad Innocentium Pontificem dedit, bitror uniue ad annum 'ag. eundem vixisse , qui quae num y a. apud Augustinum habentur, qu bus Alipius, ut dicemus, forte eo ipsis anno eidem iii summu , Pontifex Epii totam ibidem o . re potuit priniat salem Sedem successit. Nescio vero ubi nam eum epigrapher Imocinιιua S3lν o Sini, Aulentino, Lupus legerit literas Coelestini ad Valentinum , nuleis est, qui in Milo rana synodo interfuerunt Oc. lam certe eiusdem Ponti seis Epistolam ad Afri eano Hiud diu superiles suit Silvanus, nam anno io. Patres habemus. Addit pag. aia. Ipse est isse ' ου valentinus erat Numidiae Primas. In literis ad Boni- dia Triuus , qui ad Same . Autissim instantiam erexieneium Papam datis, in quibus Epistolae priore avia π sa tum Finatimem , eique ordinaruit primam πι- ad ν η γ ibilis memoria Zosimum mentici st,hic titulus scopum ., χtomum; scribit ob eundem postea Am ab Astieanis ponitur: Domino Beati fimo, honor nium alieno ab Augustino animo fuisse, ae de eodem bili Mesri goni facio Aurelias , ut uinus primae sedis suas apu/ Ccelestinum querelas S. Doctorem depo-μo,iseia 2 γMidia, oe caeteri Episcopi Oc. Erat vi- suisse , ut patet ex Epistola acli. Λt sub Sylvano Αnia vente Sylvano caeteris senior, unde in Synodas Cim tonii ordinationem contigisse apertὸ colligitur extensi,&Milevitana, ut diximus proximus sylvano modo loquendi Sancti Patris,ita enim scribit ad Cce- nominabatur, eoque mortuo primatum indeptus est. testinum: Propter quem orinnandum luiatam Senem , Lupus meus cap. 30. pag. O . Geminus , ait, fuit qui TV primarem Num d ageresui, de longis o utu Poptis Eulesiae MMin ora , & certe in collatione a. Ῥenitit, rogans literis impetravi. Loquitur de Pii ma- Carthan cap. oo. post syl vanum Tummensem Pruna - te uia jam de iuncto. Hic est ille Antonius . qui annotem vocatus suit: nistinus Epicopas urenensis, antea Ais. intersuit synodo Provinciat i N i levi contra Pe- tamen a Lupo pag. iii. cap. 8. dictu, fuerat Wμο-- lagianos peractae cum LX. alii, Episcopis, quorum tis sedis Episcoptis Aesentinus. Ego tunen Baianensem odio tantum infra se habuit, reliquos superiores, ut Episeopum appellandum illum existimo, uti enim ex titulo Epistolaesa. apud Augustinum intelligi- apud Graeeos,&Hilpa stitera V. N B. confundun- tur . erat ergo Antonius sub Sylvano Episcopus antetur ab exeeptoribus, cum eodem modo a dictante Valentini primatum, a quo etia in forte eonsteratus pronuncientur , hac ratione Notarii acta Collatim fuit. Huic autem Valentino Alipium nostrum s.crium excipientes pro Baianens Valenensem scripse- cessisse ex laudaia superius epigraphe Epistolae 6 .iunt. Fuere in Africa duae istae Eeclesiae Baianensis, apud Augustinum mihi certum est, ita enim inscri-S Banaiens, inter se disti taliae, quas tamen Carolus i bitur il hos Alipio senio Est enim Senex apud
s. Paulo in tabulis Africanis omittit Hul stentus vero Africanos idem ae Primas Provinetae. Quo anno id in tantis ad eundem pas.s s. posteriorem cum Vagens conliserit, incertum est. Citra annum 418. Alipii a iundit, asserens famosam Donatistarum CCCX. prima ius initia statui nequeunt , nam Augustinus Synodum Bagaitanam Vagae in Numidia celebratam, icribens eo anno libros oneris imperseeti cCratra Ju- inde re Valaitana non semel dicitur ab Augustino. lianum, ubi non seirist Alipium nominat, Senis titulo Verum se eus dicendum arbitror; nam in collatione eundem honoris causa decorasset; est forte levis comi. Carthag. cap. 9 p. laudatur Genti s vis pus m- ,ctura, sed nil melius oecurrit. DE Uis olea ir . nominantur: Donaria sus pus Volo hic institutam de Numidii peim, tibii, dis Bara insis, o Privatus u scopus saginss. Erant ergo sertationem una,& at tera animadversione concludere. ite, Ecelesiae distinctae inter se Baianens, Basaiensis, Lib. Io. Regiltri Gregorii Magni Episti ra. inscribi, e Vactens . Augustinus i iti . contra Cre leonium tur enciori s scopo Penomit uno, in qua iubet eideme,p. . damnatum in Synodo Bagaiens a Donatistis Pontifex , ut inquirat in causa pauli Episcopi M, , vel mianisti, eum undecim aliis nominat Briaram Ra- ss,at in Epistola antecedenti de eodem argumento ad Liu Hem iis Maximianistam , quod antea dixerat Columbum Episcopum Numidiae perscript, de me- lib. . capcio. Item synodum Carthaginensem sub moram Victore ait idem Gregoriu : Minoia sani, in Crato Archiepiseopo subscripsere cum quibusdam co scopo muro, Diprimatri inter ωos testim tener . alii, Felix Ea auensis,&Crescias Pagensis , ut nulli du- curamimasseribendum; Q:sibus sane manifestus erroebium esse possit. quila Baianensis a Vagens Eccles a irrepsit, neque enim Episcopus Panormitanus in Sidi .eis, st. At Bagat a Vaga etiam distingui ite Him cilia Lit umquam Primas Ntimidii in Afriea, sedeonira Hol llenium demonstro. Sanctus Augustinus cimi editor Epistolarum plures Cregrarii litera, Vi lib. s. de Baptismo recitat singulas sententias, quas tori Panormitano inscriptas ibidem legeret, Victo Aseleant in svnodo S. Cypriani pronunciarunt, & rein Numidarum primatem per errorem Panormita-
quidem ad verbum ex actis sui dalibus , ibi vero num scripsit, sed plane expungenda est sede. Episc inieρ alio, nominantur Hiri I BQui eap. io. de Lum palis Victoris Numidae; nam in Codiee Vatie ancisai a nua cap. 3 . Hinc idem Sancian Doctor lib. . Num. si . ita exhibetur pag. eiusdem Epistolae
eouira Cresconium ubique metuit e concilium dicit, titulus: Grgorius καHE 'rem. In editi, volumini R s utense Oppidum lib. a. cap. I a. ex quibus locis bus idem Paulu, Regiens, spaleopux dieitur , at in innumeris corrigendus est textus ubi Vagiit anum laudato codice Gregorius illum vocat Treesset,ita- Concilium,vel oppidum legitur,ut in Brcviculo col- tis Episcopam , sed retineri etiam potest editorum v I, c tertiae diei, & in lib. de unico Baptismo cat . ig. luminum lictio; etenim in Numidii nominatur Creta exeeptores enim pro B. posuerunt literam V. Illa stonius Villa-repens, cap. ii Cod. Cone. Αs leae &eii ita sun us Donatiuatum Episcoporum CCCX. Felix Villa-regens s cap. i r s. collat. Carthan S inti,4 vati, sed apud Basai habita fuit, unde sunt notitia Episcoporum Africe R ,iane 4 inter Nu-,lli Ruisustini Cone. r. in Ρίal. ρ6. Tu purgasii te apud missis rimitur , qui idem est cum Villare pens. A irae , di antea, suomodo tu servasu corioia Alterum vero, quod circa Numidiae primates no- durion 1 erat Bagat in Numidia. tandum venit, paucis perstringo. Barcinius ad annum P. Lupus pag. II a. scribit de hoc Valentino Bai o in pag. O . 1 cribit, quod: gratim Calamens uestibriens phim, te Numidiae: Protraxit porro vita que dioecesi Hipp. cor stitata erat, adeo ut erus issuasio is laitiam Ponti eis coistini, extant rem eius ad carti- ipsi ιncumberet iasi sino, ke Togglaias ei iam Ec-
stacias , he coiaesiuitiae ad ipsum Ego quid - cum Episcopas docere appellatur autem in margine cap.
136쪽
ine cap. I l. de Vita Augustinia hoe ipsum doeuit Joannes Rivius in volumine eruditissimo de Vita eiusdem Hipponens, Amistiti Sed hoe est planheontr3 ius Primatiale Numidiae, visitatio enim ad se lum Primatem pertinebat. Erat quidὸm Calama Hi poni regio proxima ex lib. a. eontra Petil. eap.so. at peculiarem dioecesim habebat, in quam nullum Hi ponens Episcopo jus inerat, lic t Ausustinus ob tumultus ea in urbe exortos ed se statim de proximo contulerit ex Epistola ao a. ad Nectarium. In eapite vero illo ia. Possidius hare scribiti ctim fores unus eriis, quos de suo monasterio, o Hero Epistopos Ecclesia propagaverat, ad suam caram pertinentem Calamensis Eetiesia diarcesim visitaret, ut qua dissicerat pro pace Fceles a e rea illam haeresim praedicaret Oe. Ex quibus iiquet, Possidium laudare lustrationem Calamensis dioecesΑ, quam ipse, non vero quam Augustinus instituerat, ut duo illi scriptores exi illinarunt Sed jam tandem ad Alipium nostrum , a quo Eeclesast te, Numidiarum Hieraret,iae consideratio diverterat, redeundum est o anno idem obierit,liehi curios iis quaesuerim , invenire non potui nobi-l issmi, Αὐicinarum Eeclesarum monumentis avanditi, impid dissipatis. Anno o. teste possidio uni Qersam illi Numidiam vastaverant, Cirta tantiam,
ae Hipponenses in eorum manus non venerant I eo tamen anno Augustini urbs obsessa est a Barbatis mense Junio, quo tempore Alipium Primatem Hipp nem se recepisse antequam obsidium inesperet, non improbabiliter asserimus, nam seribit lixe Possidius Calamensis ea p. et O. de Vita Augustini: Unonem etiam nos ipsi de virino eum aliis nostris coepiscopis c δε- geomas , in eademqire omni obsidionis tempore fuimui:
Ho inter Episcopos suit Alipius, qud enimnis Hipponem aci suum Augustinum Tagastenss Antis. te, eonfiigisset y Distabat autem Tagastis ab Hippone M. R LII L ex Antonini itinerario. Natus est Alipiti, Tagaste in Numidia gente nobilissima ; Augustini tum in patria, tum Carthagine discipulus uit, in Pelagiano bello eollega poste suturus. Cum adhue iuvenis Romae Comiti Italicarum largi tionum a consti is esset , eiusdem siles a potentissimo
senatore tum preee, tum prctio frustra tentata suit. Tertia uero eundem assessone cum laude perfunctum tradit sanctus Pater tib 8. Consess. cap. s. Ille conia
civis sui Augustini individuus socius, ae sidus Achaiates , arcanorum omnium eiusdem eonscius, &kquestat cum Augustino Manichaeis adhaerens erravit, cum Augustino resipuit , eum Austrastino Mediolani sacris lymphis lotus, eum eodem in Asrieam redux primum Tagaste, poste, Hippone Monachus vixit. Libri Sancti Patris eontra A eademicos, itemque volumen de ordine interloeutorem Alipium habent, non vana illa benevolentia, qua olim Plato sui Socratis personam in dialogis colloquentem saeit,quod multis postea exemplo fuit, sed reapse disputantem;
testem do Augustinum, qui Alipium hae gloria haud
siaudatum voluit lib. I. contra Acad. cap I. Ro-nianum alloquens ait: μυωο itaque Notario, ne aura lusorem nonrum discerperens, n ou perire premisi se is Me libro res, O sententias illarum, nempὰ Trepetii, fle Licentii iuvenum, mea vero, O ipsi etiam ωrela lecturus es. Hierosolymam ex Asica profectu, Hieronymo Augustinum amicissimum reddidit, mu- tuique inter eosdem summos viros amoris conciliator fuit. Reversus ex Asa Tagastensibus sacris acclamante universe populo praesectus optimi Antistitis numeros semper explevit ; idemque passib post Augustino ad Hipponenses insulas promoto in haere tiei, confutandis se collegam exhibuit. Anno Aia. uni eum Augustino, ac quinque aliis Epistorus in maximo illo totius Asticae congressu Catholicorumpat tes contr1 Donatistas sustinuit, unusque sui thseptem Episcopis, qui contra totidem Donatistas disputarunti Anno AI 8. eum Augustino Z simo iubente Apostolicae sedis Legatum egit, ac pluribus synodi, Africanis summa cum laude semper in te sui: Sed prae caeteris eius sapientia, atque industria
enituit in Pelagianis extirpandis. In Mileuitana Synodo anno i s. de in tribus Conciliis Carthaginensibus contra eosdem sententiam dixit. Uures cum Augustino contra memoratos hostes Epistolas n- seripsit; videbat enim Ausustinu; ex Alipii nomine stagnum si is literis auctoritatis pondus aceedere: ita Epistius. ad Innoeentium , Io s. ad mulinivn No sanum, i 3.ad Demetriadis matrem Iulianam,quibus Pelagiam haeresis proscinditur, Alipii subseriptione firmatae sunt. Hinc factum est, ut praelariffini λ- tres, qui contra Pelagianos Epistolas ad Augustinum dabant, easdem cum Alipio communes sacerentisi xtus, qui poste, summus Pontifex se it, damnatis a Zosmo pelagianis ea de re unam,& eandem Epistolam ad Augustinum, de Alipium transmisit , quod ex responsione Augustini Epist. io . adfixum mitigia tum Quod autem , inqui t,quibus simulseri sei, itine n erum, sinus, ideofuctum est it singulorum semulus lonu nam amborum vi tam sumeres. Ame qai 8 digres Iut est perlator huius per venerasilem fruerem incidi μeopum meum Alipiam, qui tua sanctitari aliam reseria heret, transiim us, ad quem etiam ipsas, quas ou iam i geram alteras tuas ipseportavit. Sanctu Hieroninus audita eadem Pelagianorum proscriptione Epistolam gratulatoriam ad utrumque misit, quae est inter Augustinianas et . in qua Augustini, & Alipii opera Pelagianos damnatos histe testatur: MFhi enim omnis oe-eusiogratii a est , per quamscribo vestrae R verentia i Rem in eans Deum quod si posse: fieri, Amptis adis columba -'γis amplexibus implearer de re quid promerito virtutum vestrarum, sed nunc maxim/ quia cooperatoribus , O adjutoribus vobis bai e si coelesiam -- lata est. Legatione ad Honorium contra pelagianos publieo nomine stinctus Principem illis, totamque aulam iiisessam reddidit,egitque cum Valerio Comite Honorii Duce elarissimo, ne Pelagianis synodum postulantibus ab Imperatore aures ὀarentur. Hi ne Julianus Alipium eoιlegam, O vernulam Augnstini ignominiae causa appellabat, qui delatis ex Africa equi, tota Numidia saginatis Honorii Duces eorrupisset, qud Pelagianis obsisterent ; at S. Augustinus lib. I. Oper. impers eap.3 s. hane proeul ab Alipiti
calumniam excutiens ait: Iam vero Mid etiam seruerea sis es,neque veritasore ad ea lora luri pervenirem tui, qua terra arique tra euntem leti venientem colle mmmm Alpium susceperunt, abi lem apretissima itia falsiloquia fiama irrisione, vel meus detestatione non post a Cum Romam venisset Bonifieio Ponti sei
Augustinum eommendaviti ino autem honore ex-eeptus ille a Pontigee suerit, seribit Sanctus Doctor lib. i. ad eundem Bonisaeium cap. I. Sed poste quam te etiam maesentia corporali fratre metis inest iaci pius, Meeptias ea te knigni mi, ae sincerissim/ m isa misiait dictante dilectione colloquia, tetamque convivens , O parvalo tiret tempore, manna tamin tibi bis,ctus affecta se simul , o me refudit animo tuo, te emili x pistote in suo, tantὸ maior in me tua sanctitatis es facta amicitia , quanto certior amicitia
137쪽
Ro.ua diseedenti idem Pontifex dua, Pelagianorum Et istolas tradidit ad Augustinum perterendas, uti paulo ante etiam Valerius Comes Ravenna excepta eae quatuor Iuliani libris ad eundem transmiserat, quae quidem cum Augustinus accepisset, ac statim conlatasset, iteratra Ali plus in Italaam venit, ac qua tuor ad Bonifacium libros, alterumque ad Valerium Comitem portavit, quibus s. Pater Pelagianorum oriueta refellebat. Imo clim tertio ille in Italiam navigass)t, ac librum ad Valerium octo adversariis libris a Juliano impugnatum videret, hos ipsos magna celeritate transeriptos ad Augustinum consutandostra tutulit, de quibus susus in superioribus diximus, ut quantum Augustinus calamo, tantum Alipius coram Romani, Pontificibus, atque Imperatore Pelagi acto . um conatus verbo infregerit. Exorta vero i
ter Romanos Praetules,& Uricanos Episcopos ingenti illa de canoi notis Nicaenis controversi quantum
Apollonei sedi ab uno Alipio delatum si, ad amnum qio. ostendimus. Qirare Alipius longinquarum peregrinationum periculi, pro pelagiani, extirnandi, ue voratis, doctissimis Epistoli, contra eosdein miseri pii, , nobilissimi etiam ad Honorium legati ne ea de causa periunctus inter divinae Gratiae propugnatores secundu, ab Augustino nominandus venit, ut mirum sit, praelarissimos Scriptores, qui res pes a-gianas literis mandarunt, adeo mancam de Alipio mentionem siclise, primoque loco inter gratiae defensores post Augustinum Pro crum Aquitanum collocasse. Sane Romana Ecclesia in Martyrologici ad die M i s. Augulii Alipia memoriam his reeolit :
sus vi es m discimius, 'Una in conversoneIocius, in maere pastorali collega, O in certaminatis adversias bareticos commii ιι ostremus, ac demam is c leui gloria consors fuit. Sanctus Paulinus Nolanus vir suo latis nomine percelebras Alipium adeo ainabat, ut illius vitam liteti, tradere in animo habuerit data ea de re
ad ipsum inet Alipium Epistola, quae cit apud Augustinum; s. ubi totus in Ai ipii laudes effunditur, qua de re haec scribit Augustinus ad Paulinum Epit tot 1 3 1. A10 um Dis pectore amplecteris, O moito inuti qtii uis de illo viro benign/ cogitas , de magna Mi
I:aque eiam lusis petitionem tuam, Da destrare te in duasti, ut historiam suam tibiscriberet, O ,olebat fricere propter beneνMentiam tuam , O nolebas propter , recundiam suam , quem cum viderem inser amorem, pudoremque stultuanton mus at illo in Mneros meos transtuli, non hoc mihi etiam per Epistolam jussis. cito euos Domnus ad tiωerit totum Alipiam laseras praecordiis tuis , nam Mesum ero maxime veritas , ne ille verererar aperire omnia, qua in eum Dominus coniti it m.
Alipii quidem vitam a teneris unguiculis usque ad conversonem, quando secum Mediolani Christiani, saetis initiatus suit,la Edescribit s. Augustinus lib. s. s. & o. Consessionum. inantum vero Alipium dilexerit hi lib. g. cap. g. expressit Abstes ergo in ho=ram , O Dei aspidem post pedem ; Neque enim secre-t m meum non eri, ubi ille aderat. Atque haec de stremiissimo Sancti Augustini in pelagiano bello collega suffetant. Interim universa Augustiniana Respubliea ingentes gratias refert Illii strἰ limo D. Josepho Eusanio Episcopo Porphyriensi, & Apostoliel Merarii Praefecto, qui nuper 3 S. D N. Clemente X. impetravit, ut Augustini si ii XVIII. M l. septem heit inter diurna precum ossicia sancti Alipii Tag,-stensi, memoriam quotannis solemni ritu recolerenti
At nee pol tremas partes dabimus Aurelio Cis thaginensi, qui totius Africae primas fuit, licet eis dem post Augustinum, & Alipium commendamus . ille enim adhue flente Augustino primus omnium Coelellium in iudicium Carthagine anno AI a. tra
xit , renuentemque peccatum Originis admittere is
cro anathemate fulguritum tota Afeica exclusi. Hie anno 388. eum Augustinus ocelso Maximo Tyranno in Λfri eam rediit, erat Diaconus Carthaginensi Ecclesiae ex Epistola ovi August. de libro a a. de Civitate Dei c. g. anno Iso. nondum erat Antistes , eo enim anno Genethlius synodum Carthagine celebravit, uti scripsmus lib. I. cap. II. at paulo post defuncto Genethlio Aurelius successor datus est. Priorem sui dum Africanam Hippone celebravit Theodoso III. N Abundantio Conis. anno 39I. Eximie Augustinum coluit, vicissim Ad ipse ab Augustino dilectus. Cum accepisset, Augustinum Tagaste, dein Hippone monasteria extruxitis, Augustiniani instituti Monachos Carthaginem evoca it, agrumque aedificando coenobio tradidit ; quar Augustinus gratias eidem referens Epistola 6 . ait: M-grum μανibus datum provisione, O libertatιαε ttia dicimus. Fuit ergo Aurelius insignis Augustiniani
nostri instituti promotor a hine sunt illa Augustini
ibidem verba : Omnus itaque Fragram certas , qai apud nos coepit coalescere, tanta tibi praerogari,a Murictas est, ut locis terrarum tantum di unciis ita nolis confutieris
lunquam praestae simus spiratu. Plures ille synodos
celebravit, quae codicem Conciliorum Africae constarunt. Contra Pelagianos binas synodos provincia les coegit, di binas itidem plenarias, Priorem vinetalem contrὲ Ccelestium proximὸ laudavimus; steriorem vero egit anno Arct in qua eundem cum Pelagio magistro damnauit. Anno Arg. binas Syn dos ex universa Asricaeontra Pelagianos indixit, de quibus sustis diximus lib. I. cap. is. Ciam Pelagiani dismo Papae imponerent, ac multa de arbitrii libertate magni se dicentes, & plurima etiam in speciem de dikina gratia honori se a publicantes se si
Catholicos Romano Clero venditarent, unde de pro Pelagio, ae Coelestio idem Pontifex ad Aurelium
semel, atque iterum scripsti Aurelius operam, comstiumque Augustino communicante, haereticorum
dolos per i iteras Zosimo setni se avit, quibus intellectis Pontifex encye icis lateris pelagianos damnavit, atque Oi thodoxo orbe eosdem expulit. Literas e Diam contra illos ab Augustino, ae tribus eos legis se, scriptas propria fle ipse approbatione si mala, ad Imnocentium transmisi. Hine factum est, ut Sixtus citissimas de Pelagianorum damnatione literas ad Aurelium scripserit. Idem etiam anno insequenti ad Evaacenos, de Arru ita nos Episcopos pro iisdem hereticis compescendis Epistolam mist, quam silai, cap. 16. exhibuimus. Et lixe contra superbam hae resm Aurelius gessit. Hi ne Prosper in carmim contra ingratos cecinit de pelagiani, in synodo ab
An aliam in finem potest proredere functum concilium, evi Dax rellas, luciatimque fugastisus erat ρAurelio Sanctus Doctor plures t ibros honoris gratii nuncupavit, nempὸ ingens, ac doctum volum eo de Trinitate; librum de Opere Monae horum, & tcr
iitim de Cestis palaestinis, siti Pelasii.
Quo anno Aures ius decesserit, in incerto est. λι- tavit Aaronius,Aurelium istata iam aetate Cenedium
138쪽
in synodo , quae in antiquis eodicibus VaIentiaiano siasticarum rerum ignaros his vhrbis in erepat f Aug. IR di Theodosio Cong eoacta dieitur , itin es novi debuit 'matirae Euhsa Minoiaris Episcopias Aurelius , tum Gene dius uti una simul Praesides se cum collegis ira marinis viscopis iliad siti u inparetentiam dicunt, quem tamen conventum cςlebram Iuditium, quod as ephris septa rata , ubi Pjimas Tiatum existimat Theodosio Aug. XL & Valentiniano figit ratis prased e , fuerat terminatum ρ Et late de Caesare Cong. anno et s. ita seribit vir insanis in Aurelio Carthaginens.
Appendice in calce tomi r o. pag. ssa. in addendis ad Num Pelagius tribus laudatis patribus, quos acem vim I. anno 397. Sed hanc sententiam consutavi rimos hostes expertus est, superstes suerit, mihi plan/Iibro I. capite i . quibus accedit, quod Genethlius, incompertum sateor i ille enim dudum Piaylonam ita vocabatur, decessor , non successor Aurelii Hieroselyma eiectus obscuro exitu vitae finem imposuit; Augustinus Epist is . ad Elusum inquit r D- fuit. Coelestium anno et r. adhue in vivis suisse lide nectio Domodo ventum est ad commemorationem ιω- quet ex Mario Mercatore, qui in Commonitorio adta memoriae sieκethlii Episeopi Oe. Itaque obierat Theodosum Imperatorem Lee scribit de Coelestio rCenethaius, cum illa Augustinus literis mandabat; sic uisolum quandum Zosmi leni nisure plenum avi seripta autem est haec Epistola non quidem anno fos Episeopos meruit , qua ille alafas est , vel actue a
'I a. cum Augustinus ad Synodum Cirtam se com tititur au mltorum gnorandium deceptionem. o te
serret, ut ad hune annum Baro ius putavit, sedat, stimonio reiiciuntur ii, qui eum Joanne Latio lib. i. no 3s . cum Cirtam idem pergeret Fortunatum eius de Haeresi pelag. cap. . putarunt, eas dismi l iteras urbis Episcopum in demortui profuturi locum eoa- pro Coelestio ad Asricanos datas fictilias esse. In praesecraturus, ut lib. I. superitis notavimus, di patet ex satione autem ejusdem Commoenitorii haec leguntur riis,quae versus snem scribit: sed quia, inquit, ordinum Ter Pod commonitorium cognito Duestissimo enore im-di Episcopi nuessitas nos inde jura umque νapiebat, esse pre uti pracepto tam Juhanaes defenψω . cir sequax custius cum alio apud Tubursicum es e nequivimas. Anno eam caeteris focus, o participibus suis, quam postea a . vivebat Aurelius I nam Augustinus lib. 2 a. de idemcti re sdec stantinopolitos articu aris Civit. Dei cap. 8. ait: Ex quisus Diaconis Carthagi- nodo quoque Ephesensi GL κ Episcoporum feruentianensibus solus est nune in rebus humariis iam D scopus pos modum in praesenti damnari sunt. inibus Marius cum bonore a nobis delita nominamius Aurelius. Atil- Mercator significat, post Pelagianos Ex-episeoposium lib. o. scriptum fuisse circa annum et . osten- anno 3o. Constantinopoli eiectos, Coelestium qu dimus lib. I. cap. a . Ex Marii Mercatoris libello ad que ex eadem regia urbe detrusum ante celebratam Theodosium colligimus, anno am quo libellus ille anno 43 a. die a 8. Junii synodum Ephesnam. Nulla scriptus fuit, Aurelium adhue superstitem fuisse. deineeps pelagii, vel Coelestii mentio in veterum Nam hic Seriptor laudans Ambrosium, Innocentium monumentis invenio , illi enim igni, aquaque inter-Zasimum, Theodotum, Praylum, eosdem beat ars dicti, miseri, extorres ubinam latitarint, quovEeordationis , quoil obierant, nuncupavit; at de Aure- anno decesserint, ignoratur. Labros, quos superbilici non ita loquitur, etenim de Coelellio vetia sa- illi dimina gratiae hostes scripsere, sparsm in hoc ciens ait euique, scilieet Carthagine, dei ruscriptis opere indicavimus , eorumque elenchum exhibet eispisuris apud Aureliam viseopum memorata ticlis per Vossius lib. I. Hist in lagianae cap. 4. & s. libes sis a quodam vici ius Diueoo Dactae memoria μιn-hrosti 'u .: ol .iamsi s Episcopi est accusastis. Quare eo an- CAPUΤ IX. do adhuc in vivis erat Aurelius,qui tamen paulo post A .
decessit; siquidem ante Pacha anni a i. sedebit C, hia Telagiani in Sunodo Ephesina cum Nestorio damna
thagine Capreolus, cuius literae in Synodo Ephe- n. Dificosos Suisematicos nullum canonem msna laudantur par. a. cap. o. Hinc videtur decessisse famorem 'Petigianorumparuisse monstra tineodem sorte anno, quo sanctus Augustinus inter superos relatus suit, cum primatum Afrieae tenuisset an- T T Lira promissa extendere opus sortὸ videbor , A. h.
nos sere quadraginta, Donat illis universa sere Africa cum Historia de gestis, & scriptis sancti Au- ., i. exclusis, pelagianis in pluribus svnodis anathemate gustini aduersus pelagianos una cum eiusdem sancti percussis, paganorum etiam templis in Christiani re- Doctoris vita ad finem perducta ea prosequor , quaeligionis usum redactis, ae in decem, fle se empi, in hae ipsa Pelagianorum causa post sanctissimi Maianariis ex universa Asriea Conciliis Orthodoxa doe- pistri obitum integro ceculo evenere. Sed quicunque trina, ae disciplina egregiis legibuι eonfirmata. attentiori cura considerabit, id bellum unius Autu- Porro tantum ab universis illarum provinetarum stini armis esse ab Eccles a prosigatum, id a me iure zpiscopis uni Aurelio tributum est, ut in Concilio Actum dicet, qui de Augustinianis scriptis narratio. Carthaginens Honorio VIL & Theodosio IL eele- nem institui. Imb longἔmajori gloriae vertitur , vel
brato Patres haec eidem dixerint: Platait otium petia mortuum Augustinum novis subinde cladibus hosti iatu omnium, ut E stolis omiuitis de coaeilio dandis sum bus sua tis continua Catholicae religioni trophoeactitas Da solus scribat. Aurelius in Epistola Boni- erexisse , quam superstitem toties de eisdem trium acti II. nomine publicita aeriter reprehenditur, phasse. Mortuo Augustino Pelagiani in Oriente, Se quM appellationibus transmarinis sese opposuit, sed mipelagiani in occidente novas res moliri, meliora memoratas literas esse supposititias notavimus lib. i. sperare, diseeurius loqui. Etenim pelagiani Ness cap. II. Nam Aurelius, Augustinus, aliique appel- rio novum, atque assine dogma de Christo docentilationes in causs fidei admisere, in illis enim supre- suppetias tulerant, a cuius latere Imperatoris decret reum iudicium in Romano Ponti sce esse cognoste- avuls de proximo consilia ministrabant. Theodosus bant . ut ibidem probatum est, quod etiam egrestio quo exortos in Oriente tumultus componeret, per sancti Doctoris testimonici Epist is a. obiter conti r- Petronium virum clarissimum cum Coelestino mnia matur, ubi Donati stis Melchiadis sententiam latam lisee egit de s , nodo incumenica cogenda, quo an- in favorem Caeciliani Carthaginensis ia Africa a nitente Synodum ad sessum pentecostes anno 'II.
LAT. Episcopis damnati repudiantes veluti Eeci Ephesum indixit. Porro elim Theodosus adhuc in vivis
139쪽
in vivis esse Augustinum putaret, tantum virum is nodo pernecessarium ad eandem acciendum duxit
delimato ad id muneris Ebagnio Magisti iam, qui utii Carthaginem cum sacris divalibus appulit,
CapteDIO, qui in Aurelii locum successerat, intelligit, Auguli inum objisse , datisque eidem Imperat tueri, re inlecta uyrantium revertitur. 1cript res Augultiniam regiae Epistolae exemplum pria eunt prorsu, apocryphum I Etenim illae lueti dicuntur datae IV. Idus Augusti Coss. Basso , de Anti cho , cum tamen Synodus mense Junio ejusdem anni celetiranda foret. Curtius, ac Tores lus Consules tantum ponunt mensem, quo literae scriptae sint, Omittentes. Sed cum literae pro Synodo cogenda ad Cyrillum datae sint XIII. Κas Novembras anno 43α
iteinque lacra amperatoria eodem mense ad Omnes
Epticopos emanarat, dubiae illae literae videntur Contules anni 63 I. praeserentes. At cum Ebagnius Carthaginem tantum circa Pascha venerit teste Capreolo in literis ad Synodum , rectius forte videri poterunt emissae ineunte anno eodem Mi. de quo nolo cum quopiam contentionis funem ducere ;Aliunde tameti earum fides in dubium revocatur.
Omitto enim stylum humilem, de injectum, nec
Theodosianas literas redoleniem, id enim interia preti vitio deputetur, ex ipso contextu reda guuntur , h,c enim ab imperatore scripta leguntur Moerimus ad S. D. R. certis ram torrus Ecclisae Antistitem scribere, concιι um cogat observato antι italis more , σ ut noseram pectus agnoscerct, rogavimus, est rei, quum volet nostri imperιi cimtarem, o cum E 1 copii definiat, γα ηos secuturi stimus omn/s infe νrores. 'fum i qaam primaritim pertinet oακλbus adbibere remedium , mihi restas , oi filius sum Og desae ira desertire Oe. Haec quidῆm viri erudita, atque antiquitatis studiosi illius saeculi stylum s. perenestabunt, sed paucis illius Epistolae dicta saliuiti,
eonvinco. In primis ille titulus eorum temporum Epistolis non addebatur, non enim Impeiatores Pontificem Sanctissimum Dominum nostrum appellabant , imo Pontisces ita literas claudιbant: Domia uinis nostris D ruroritus coss. ut in liter is Zosmi, aliorumque passim legitur. Rursus non pontifex,
Valentinianus Augustiis , eiusque soror, atque fixo quibus tamen Theodos ut male consultus aures non dedit. Illo autem anno sequenti desuncto lieri Mariae ianus Imperator Leoni obediem concilium eo consensi scribens ad eundem, errorem Eutychetis auferendum per celebrandum lynodum te auctore , noluit tamen eandem intra Italiam costi, sed scripst , si saeras missurum , at ad quendum definitum locum, ati
nilis pluetierit, omne, sanctis i Episcopi debeant eo
venire. Hae literae leguntur ante actionem primam
Synodi Calchedonenias. Catera verAquam parum congruant cum actis ea in causa a Theodosio nullus non videt i lite enim salia Candidiani Comitis rei, tione deceptus acta synodi reicidit, ac Cyrillum dis Apostolicae legatum eustodiae tradendum pra cepit, eumque una cum Memnone Episcopo Ephesino dignitate privavit, licet re postea melius cognita sententiam hane revocarit. Iplemet Cyrillus hosce titulos suis literis ad synodum apposuit e Sancta unodograt a Dei , piendi motumque o Christi hyimoram Imperatorem durato in huc Ephesiis metrepoti congregari. Sid tim pus forte in his plus iusto absumo. Ut ut sit de his literis, constat tamen, Theodosium pet Ebagnium Magistrianum data ad Augusanum Epistoli eundem Ephesum in itasse, quam Captio ius mortuo ram Augustino legit, ut ipsemet in Epistola ad Synodum a firmat: Domini,
inquit, o Νιi Muri reliso Si mi Thiodosii Israel
ris litera hu)ώβ imi erunt, θι a felicis recordarionis se tris , O coepiscopi asini Augustisi Histi pecasiari rarione Inst. git lani. Hrion quod ea i Iam 1um iam Evisis exces, consi ν nt, em aegram Atim in meri nem , iuri ad Irris ctum M. Iuclinam iasinara sisti, excipere comptitytis .c. par. 2. Synodi Ephesiaae cap. 9. Eadem tradit Libit aliis Diaconus Carthaginensis cap. s. Breviarii. Veniam sanctus Dcctor iam isse N storianam haerestii luis scriptis consutarat, ut pomi et ex l ib. de Pi dest. Sanci. cap. is. de de Dono perseu. cap. et q. quos libro, Jam Nestorio tumulius
ciente conscripsit & in Enchiridio cap. o. quod opus statim post damnatos Pelagianos emisit, imo in Epistola, seu libro ad Dardanum antὸ Pelagian
rum damnationem scripto, quos etiam nondum nominatim impugnabat ex 2. Ret r. c. qu. quaerens in
sed Imperator laer 1 divali synodum indixit afui, Synodu, ad Coelestinum Papam scribit: se is sit aliqua diiserentia alia praeter ibi asi iratas inter ωer. nece beest , ut omnia, qua confecuta 6nt, Sancti- Christum, & caeteros sanctos ait: Est plane, podiuti tuae si uilicenti ir , non potuimus non scribere ρων- si Alari quadam susceptimi hominis illius unafacta estdsem omnium nostrum Salvatoris ciscli Hl ursitem, perso a m Heris, de nullo enim Sinctorum dici mixti, haemorumque, ac rarissi amantium Imperatorum nostroiarum fata timem ex multii, variisquenownciis Epyic possupra Cc in Ephesiorum Metropob nos ereveri ye. Postea: cum pia christi mantium Imperatorum ediciata per qua fuimus evocati, tempus Saneti SDodico ui prascriberem diem Sancta Pentecostes Quinimo hoc ipliim testatus est Coelestinus in Epistola adautpotest, aut poterit, intam earofactum est. Plura in eandem rem adducens, sacrilegam Nestorii sententiam aperte de te stilusi aris en m , inquit, tost saerit r/s , At audeat asemere, aliquam posse μ' anam pre merarem lucri ars rii, ut aeris sit chrimi,
4scere ρ Hae quidon anth annum I g. scripsit,
imo, ante annum qio. in literis ad Gallicanos Thendosium: Huic eoelesti cura, ait, minoria a s Epis opos de Leporii palinodia eandem hiesim prae-nu sidue nostrum pro sacerdotali ossicio Feram nostram tu damnaverat, ut Itb. 1: cae. 23. narravimus; Nel-
auaritum vatimas impendimus, oe huic Unodo, quamem Iasas , nostram pia sentiam in his, quos mih--s , exbibemas. Epist. o. apud Bimum Locum vero synodo deputatum non a Ponti fite . sed ab Imperatoreex his ipsius Theodosi verbis in Epistola
ad orientales deducitur. Deparavimas Num , in ianuit. Epiasorum ei intuem terra, marique acesti pero radiarim. Sanctus Leo Epist. 23. ad eundem Τheo dolium pro abroganda latrocinali si nodo Diosiori sedibili Generalem synodam iubeatis intra Italiam est l. ari. Pro qua re etiam ad eundem litaras dedereioriana autem haeresue orbi in testere crepit die Iomens, Aprilis Coss Felice, de Tauro, qui stercanno 428. dicente pro ecineione Anastaso eiusdem Nestorii consiliarior Dei grateriem nullas dicere prae fumat, quoniam Ammia homo fait, O Deam ab b mine generari nimis est immissile ; ex quibu1 verbis a Nestorio acrius propugnatis haeres, exordium habu it. Legatur Lineratus Diaeonu, Caritaginetas is Brev. eap. q. Sed ad Sunodum Ephesnam redeo. Nestorius, qud maturato ad Synodum itinere causae tauritatem ostentaret, paractis Paschalibu
140쪽
solemniis magna cater τὸ comitante Ephelum se eo tulit. Adsuere inter primos comites Julianus, Fl rus, Orontius, aliique Episeopi Ρelagiam, quod ΦΨ Ccelestini Papae literis patet: .infuerunt, inquit, nec deseruerunt eum cuile rei iniquitatis operarii m.
nultiιt reto secum sui Magiros exilii, hiauit huj cerea perfectos tyro Doctores , nam se uare difficile es ,
quos 1 celera Iunxerunt, quia ma ore ligantur glutino siser. ωιtiorum. Gm Cyrillus Alexandriae Praesul cum maxima Patrum multitudine Ephesum veni siset, nee Joannes Anti henus eum suis Orientalibus adveniret itinerum dissicultatem causatus, Sunodus ccepta es L Nestorius elim Cyrillum, aliosque Pa tres contra se luare intelligeret, licet ter v catus eum reliquis interesse noluit, im paulo post Epheso di cessit, quare 1 Patribus lata in ipsum sententia est,
atque haeresis damnatus. Pelagianos eumdem c mitatos isse ex Coelestini ripae verbi η deduco in Epictola contra Nestorium, quam supra laudavi. A faerunt , inquit, nee dejertieram eam coelestiani in quitatis operarii. Interim advenit Joannes Anti
chenqs , qui Cyrillo indignatus, quislse, suis alae
Orientalibus inexpectatis Nestorium conflemnasset, adhuc ex itinere pulverulentus cum M. sere Epitc
pis aeta synodi rescindit, Cyrillum, & Memnonem lacris interdicit, damnat duodeeim capitula Cyrilli a patribus nuper approbata, atque horum confirmationem ab Imperatore surtim impetrat, quae postea Princeps re melius intellecta revocavit, ac SVncido accessit. Porro illi Episcopi quadraginta, trigintaquinque poste, remansere, ut collititur ex relatione Synodi ad Theodosum me Palladium Magistrianum missa. In actis synodi par. q.
cap. . I. & o. nominatim omnes damnantur: lege
Liberatum Diamnum cap. 6. Breviarii. Et qui-ὰ4m isti facto schismate sωνὰ simul convenerunt, legatos cum literis ad Imperatorem miserunt. aliaque permulta moliti sunt, quae in actis Pseud synodi Ephesinae leguntur. Porro ubi inatis Sedis Apostolicae gesta Romet
adversus Pelagianos synodo exposuere , a puribus uno ore Pelagianorum damnatici e clamata est, te sitatur hoc ipsa synodus in s ne Epistolae ad Ceelestinum Pontificem. Cat reum abi lecti fam in Sancta s
nodo eommentarii de depositione im oram Pelagianorum,
celestiι, Pelagii, Iuli 4 , Persidii, Flori, Marcelli
ni, Orontii, O νeliquorum eadem cum istis sentientitim , sudicavimus, O Mssolida , O firma permone deberi , qua a plerate tua sunt decreta , famusque omnes e usdem sententiis. Ex quibus Coelestinum contra Pelagianos decreta publicas e intelligimus, quae tamen temporum iniuria interiere. Saneivit etiam Synodus duos ea nes contra Pelagianos. qui omlestiani eo in Concilio nuneupantur, quod Coeleia eius apud Ephesum presbyter consecratus longe pelagio notior ibidem cum sectatoribus evaserat. Canones autem leguntur post deeretum Synodi contra Orientales ad totius orbis Episcopos transmissum,
quorum quartus his planὸ verbis conceptus sui si quioatem recticorum deserelatinis Derint vel pristi im,el mici Nestorii, cretistitissequi dogmata, incitum YR a s m Smodo, istos quoque depositos esse. Ita Hae-riss Pelagiana anno undevicessimo postquam in Asriel primum damnata suit, in Asia ab Oeeumenteo Concilio proscripta est, longisque Pelagianorum votis satisfactum, qui Sunodum damnati passim , di ubique appellabant; unde Coelestinus in literis ad
Syuodum datis Idibus Martii anno η3 r. stria loquimur , inquit, caelesti strum testarer exempla, quM spem δε D do tactisque gesserunt. Legatur Augustinus in calce i ibri quarti ad Bonificium contra duas Epistolas Pelagianorum. Inter aeti Synodi hujus Ephesinae legitur canon totu, Pelagii haeresim doeens, ut observarunt Baro nius, ae Jan senius ex sancto Gregorio λ' lib. V. Epist. r. ad Anastasium Antiochenum ubi ait : Illa
enim s odus, quae subprima Ephisma imagine fumen, quaedam inse oblata capitula asseris approbata , quae sint coelesti , atque Pelagii praelisamenta. Qua rhBaronius anno q3I. Num. s. quem sequuntur Jan- senius, Vossus, Usserius, aliique omnes , ait, illum canonem editum suisse , Joanne Antiocheno ingratiam Episcoporum Pelagianorum, qui illius sactioni se se adiunxerant; eanon autem apud Sanctum Gregorium lib. s. Epist. 3 r. ad Eulogium talis est De iacia mima, quia in peccaro mortua non Desit, eo Pod Diabalus in cor hominis non ingrediatur, quis Mediriget, anathema esset. Coelestianos, seu Pelagianos Episeopos un cum Joanne Antiochen , fleSehismatici, Orientalibus Cone iliabulo adfuisse probant illi Seriptores ex Epistola Cyrilli, &ex literis Sanctae Synodi , in quibus haec leguntur: sane, uestem cum illis, nemp3 Schismaticis , etiam Tela fiunt, O coelesiani ex illis quidam, qui ex Thes lia sunt rimi; quare Joannes Antiochcnus, reliquiue schismatici , quod egregiam sbi operam Pelagiani
Episcopi navassent, ut gratiam aliquo pacto rependerent, canonem Pelagianae doctrinae conformem edidere. Haec quidὸm illorum sententia est.
Verum salsi eo Auctores non dubiis argumentis ostendam Certum in primis est, Joannem Anti chenum non admisisse ad suffragia serenda in suo Conciliabulo eos Pelatianos, qui Nestorium secuti fuerant , nempὶ Julianum , Florum , Orontium Persdium,aliosque, in quo illi scriptore, hallucinati sunt; nam initio quadraginta , &lisis Epistori
Joanni, ne iliabulum subscripsere, quorum nomina in actis recensentur, nullusque Pelagianorum n minatur. Rursus clim Sancta Suncido in relatione
ad Theodosum per Palladium Magistrianum misi trigintaquinque Episcopi schismatici nominatim re
censeantur, nullus inter eos Pelagianorum cernitur,
quod ipsum in literis synodalibus, in quibus damnantur Orientales, ostenditur. Quid evidentius aflduei potest ad prob1ndum, nee Julianum, nec Florum, exterosve Episcopos pelagianos Nestorii comites sua sugratia in Conciliabulo Ioanni Anti cheno commodasse λ Hoe ipsum Olligitur ex literis Coneilii ad Coelestinum, in quibus patres t quentes de Ioanne Antioeheno haec habent Sili ipsi ielue
collegitim circiter triginta bominum nomen Episcoporam haleatiam eourrit, quoram alii extorres vagantur, necreelsius halent, adii DNnamfro gravisus de ratisis a Metropolitarissala depositione cisis istitem evim illis etiam velim i, o Cales Furi , O ex iliis Didam, i ex Thessalissunt eiecti &c ex quibus Pelagianos non inter illos triginta, sed potius illorum triginta comites, vel adstipulatores esse deducimus, alia cur una cum illis triginta Episcopi, Conciliabuli acta non subscripseres sed neque illud dici potest, Episcopos Orientales, qui pro Anti heno contra Cyrillum conspirarunt, Pelagiana haeres insectos suisse. Nam cum absoluta synodo Antiochenus obstinam contra illam animo discessisset, iterumque eum iisdem Episcopis Aniatiuebiae, Cyrillum sacris interditasset, acceptis minacibus